เมืองกุ้ยหลิน
นครกุ้ยหลิน (Guilin City) หรือเรียกย่อว่า "กุ้ย" และในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ กุ้ยโจว (Guizhou), จิงเจียง (Jingjiang) และฉืออัน (Shi'an) เป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง และเป็นศูนย์กลางระดับรองของมณฑล ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน
เมืองกุ้ยหลิน
นครกุ้ยหลิน หรือเรียกย่อว่า "กุ้ย" และในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ กุ้ยโจว จิงเจียง และฉืออัน เป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง และเป็นศูนย์กลางระดับรองของมณฑล ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจีนทางตอนใต้สุดของระเบียงเซียงกุ้ย ตั้งอยู่ในระบบเทือกเขานานหลิงทางตะวันตกเฉียงใต้และแอ่งหินปูนกุ้ยหลิน-หยางซั่วตอนกลางตอนเหนือ มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน มีพื้นที่ทั้งหมด 27,800 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนกันยายน 2025 กุ้ยหลินบริหารจัดการ 6 เขต 10 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ 4.9086 ล้านคน กุ้ยหลินได้รับการกำหนดโดยคณะรัฐมนตรีให้เป็นเมืองท่องเที่ยวระดับนานาชาติ เขตนำร่องนวัตกรรมการท่องเที่ยวแห่งชาติ และศูนย์กลางการขนส่งการท่องเที่ยวระหว่างประเทศ กุ้ยหลินเป็นเมืองเดียวของจีนที่ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับรางวัล UN Habitat Scroll of Honour Award, National Civilized City และเป็นเจ้าภาพถาวรของการประชุม UN Tourism/PATA Tourism Trends and Outlook Conference นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์สนับสนุนด้านโลจิสติกส์ร่วมของกองทัพปลดปล่อยประชาชนกุ้ยหลิน (PLA Guilin Joint Logistics Support Center) กุ้ยหลินมีประวัติศาสตร์เมืองยาวนานถึง 2,133 ปี แหล่งโบราณคดีเจิ้งปี่หยาน (Zengpiyan) แสดงให้เห็นถึงอารยธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์ตั้งแต่ 12,000 ถึง 7,000 ปีก่อน หลังจากที่ฉินซีฮวงสั่งให้สร้างคลองหลิงฉู่ กุ้ยหลินก็กลายเป็นเมืองสำคัญของหลิงหนานและเป็นจุดเชื่อมต่อในเส้นทางสายไหมทางทะเลโบราณ หลังจากปี 1938 กุ้ยหลินกลายเป็นศูนย์กลางทางทหารและการเมืองทางตอนใต้ เป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงทางวัฒนธรรม" อันเลื่องชื่อในช่วงสงครามต่อต้านคอมมิวนิสต์ เมืองนี้ได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการในปี 1940 กุ้ยหลินเป็นศูนย์กลางการศึกษาระดับสูงที่สำคัญ โดยมีสถาบันการศึกษา 16 แห่ง รวมถึงมหาวิทยาลัยครูแห่งกวางซี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์กุ้ยหลิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีกุ้ยหลิน มหาวิทยาลัยการแพทย์กุ้ยหลิน และโรงเรียนนายร้อยปฏิบัติการพิเศษของกองทัพบก ในปี 2023 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติแผนพัฒนาเมืองท่องเที่ยวระดับโลกของกุ้ยหลิน และในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของกุ้ยหลินแตะระดับ 257.953 พันล้านหยวน (ประมาณ 35.83 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจว บริเวณนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวไป่เยว่ เมื่อปี ค.ศ. 214 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินได้พิชิตไป่เยว่และก่อตั้งเมืองกุ้ยหลิน เมืองหนานไห่ และเมืองเซียงในหลิงหนาน หลังจากที่ฉินซีฮวงสั่งให้สร้างคลองหลิงฉู่เพื่อเชื่อมแม่น้ำเซียงและแม่น้ำหลี่ กุ้ยหลินจึงกลายเป็นเมืองยุทธศาสตร์ที่เชื่อมทะเลทางใต้กับที่ราบภาคกลางตอนเหนือ เมื่อปี ค.ศ. 219 ก่อนคริสต์ศักราช กองทัพฉินจำนวน 500,000 นายได้ยกพลขึ้นบกทางใต้และสร้างคลองหลิงฉู่ที่ซิงอาน ซึ่งมีความสำคัญเทียบเท่ากับกำแพงเมืองจีน
ในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งอำเภอซืออันขึ้นในบริเวณที่ปัจจุบันคือเมืองกุ้ยหลิน โดยอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลหลิงหลิงแห่งจิงโจว ในช่วงสามก๊ก อำเภอนี้เคยอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐฉู่ แล้วจึงอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐอู๋ ในปี 265 คริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งมณฑลซืออันขึ้น โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่บริเวณที่ปัจจุบันคือเมืองกุ้ยหลิน ในช่วงราชวงศ์ใต้ อำเภอนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลกุ้ยโจว
ในสมัยราชวงศ์สุ่ยและถัง อำเภอหลิงหนานกุ้ยโจวอยู่ภายใต้การปกครองของกองบัญชาการทหารสูงสุดแห่งกุ้ยโจว ในปี ค.ศ. 621 แม่ทัพหลี่จิงได้สร้างเมืองขึ้นทางใต้ของยอดเขาตู้ซิว และในปี ค.ศ. 634 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหลิงกุย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 900 เป็นต้นมา อำเภอหลิงกุยอยู่ภายใต้การปกครองของคณะกรรมการทหารจิงเจียง ในสมัยห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร อำเภอหลิงกุยตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฉู่และราชวงศ์ฮั่นใต้ตามลำดับ
ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางการทหารกวางหนานตะวันตก ในปี ค.ศ. 997 มณฑลกุ้ยโจวได้กลายเป็นเมืองหลวงของเส้นทางการทหารนี้ และในปี ค.ศ. 1133 เมืองนี้ได้รับการยกฐานะเป็นมณฑลจิงเจียง ในสมัยราชวงศ์หยวน กองทัพหยวนได้ยึดครองเมืองนี้ในปี ค.ศ. 1276 และในปี ค.ศ. 1278 ได้ยกฐานะให้เป็นเส้นทางจิงเจียง ซึ่งเป็นที่ตั้งของเส้นทางการทหารกวางซีเหลียงเจียง จึงเป็นที่มาของชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "จิงเจียง"
ในสมัยราชวงศ์หมิง จูโชวเฉียนได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งจิงเจียง พร้อมด้วยดินแดนศักดินาที่กุ้ยหลิน ในปี ค.ศ. 1372 รัฐบาลได้เปลี่ยนชื่อมณฑลจิงเจียงเป็นมณฑลกุ้ยหลิน นครเจ้าชายจิงเจียง ซึ่งมีกำแพงหินสีน้ำเงินขนาดใหญ่ ยังคงเป็นเมืองเจ้าชายโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์เพียงแห่งเดียวในประเทศจีน โดยคงอยู่มานานกว่า 270 ปี ผ่านการสืบทอดมาถึง 14 รุ่น ในสมัยราชวงศ์ชิง หอสอบกวางซีได้ถูกสร้างขึ้นภายในอดีตนครเจ้าชาย ทำให้มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์การศึกษาของกวางซี
ในสมัยสาธารณรัฐจีน กุ้ยหลินทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของมณฑลกวางซีเป็นเวลานาน ในปี 1936 รัฐบาลมณฑลได้กลับมายังกุ้ยหลินภายใต้การนำของกลุ่มกวางซีใหม่ นำโดยหลี่ จงเหรินและไป๋ ฉงซี ในช่วงสงครามต่อต้านจีนตั้งแต่ปี 1938 กุ้ยหลินกลายเป็นฐานที่มั่นสำคัญในพื้นที่ด้านหลังแนวรบ รองจากฉงชิ่งเท่านั้น ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางทหาร การเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของจีนตอนใต้ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองวัฒนธรรม" กุ้ยหลินได้รับการปลดปล่อยเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 1949 ในปี 1998 เมืองกุ้ยหลินและเขตปกครองกุ้ยหลินได้รวมกันเพื่อก่อตั้งเป็นเมืองกุ้ยหลินใหม่
หน่วยงานบริหาร
ประวัติการแบ่งส่วน
การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ ได้แก่: ในปี 1990 อำเภอ Gongcheng กลายเป็นอำเภอปกครองตนเอง Gongcheng Yao ในปี 1996 เขตชานเมืองถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอ Yanshan ในปี 2013 อำเภอ Lingui ถูกยุบและจัดตั้งเป็นอำเภอ Lingui ขึ้นใหม่ พร้อมทั้งย้ายที่ตั้งของที่ทำการรัฐบาล ในปี 2018 อำเภอ Lipu กลายเป็นเมือง Lipu ระดับอำเภอ ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของเมือง Guilin
รายละเอียดแผนก
ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2568 กุ้ยหลินปกครอง 6 เขต (ซิ่วเฟิง, เตี่ยไฉ, เซียงซาน, ชีซิง, หยานซาน, หลินกุ้ย), 10 มณฑล (หยางซั่ว, หลิงฉวน, เฉวียนโจว, ซิงอัน, หยงฝู, กวนหยาง, เขตปกครองตนเองหลงเซิงเกอซู, ซีหยวน, ปิงเกิล, เขตปกครองตนเองกงเฉิงเหยา) และเมืองระดับเทศมณฑล 1 แห่ง (หลี่ผู) หน่วยงานเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 69 ถนน Xicheng Middle Road เขต Lingui
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและอาณาเขต
กุ้ยหลินตั้งอยู่ในเทือกเขานานหลิงทางตะวันตกเฉียงใต้ ทางตอนใต้สุดของระเบียงเซียงกุ้ย ในมณฑลกวางซีทางตะวันออกเฉียงเหนือ ระหว่างลองจิจูด 109 องศา 36 นาที ถึง 111 องศา 29 นาทีตะวันออก และละติจูด 24 องศา 15 นาที ถึง 26 องศา 23 นาทีเหนือ มีพรมแดนติดกับมณฑลหูหนานทางเหนือ เหอโจวทางตะวันออกเฉียงใต้ อู๋โจวและไหลปินทางใต้ และหลิวโจวทางตะวันตก มีพื้นที่ทั้งหมด 27,800 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 11.74% ของพื้นที่ทั้งหมดของมณฑลกวางซี
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว
ภูมิประเทศทางทิศตะวันตก ทิศเหนือ และทิศตะวันออกเฉียงใต้จะสูงกว่า ส่วนบริเวณตอนกลางจะต่ำกว่า ยอดเขาหลักคือ ภูเขาเหมาเอ๋อร์ ในเทือกเขาเย่ว์เฉิง สูงถึง 2,141.5 เมตร ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในภาคใต้ของจีน ขณะที่อำเภอผิงเล่อมีความสูงลดลงเหลือ 97 เมตร บริเวณตอนกลางมีลักษณะเป็นภูมิประเทศหินปูนแบบคลาสสิก มียอดเขาสูงตระหง่านและแหล่งน้ำที่สวยงาม ประกอบด้วยป่าบนยอดเขาหินปูน ที่ราบยอดเขาโดดเดี่ยว และที่ราบลุ่มริมแม่น้ำ
ภูมิอากาศ
เมืองกุ้ยหลินมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ประมาณ 19.1 องศาเซลเซียส เดือนกรกฎาคมและสิงหาคมเป็นเดือนที่ร้อนที่สุด (เฉลี่ยประมาณ 28 องศาเซลเซียส) ในขณะที่เดือนมกราคมและกุมภาพันธ์เป็นเดือนที่หนาวที่สุด (ประมาณ 9 องศาเซลเซียส) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,887.6 มิลลิเมตร โดยมีวันฝนตก 166 วัน ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 76%
อุทกวิทยา
เมืองกุ้ยหลินตั้งอยู่ในลุ่มน้ำกุ้ยเจียง ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำซีเจียง มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 19,288 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำลี่เจียง ซึ่งเป็นต้นน้ำของแม่น้ำกุ้ยเจียง มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 12,565 ตารางกิโลเมตรภายในเขตเมืองกุ้ยหลิน มีความยาวลำน้ำสายหลัก 295.27 กิโลเมตร และปริมาณน้ำไหลเฉลี่ย 12.895 พันล้านลูกบาศก์เมตร ลำน้ำสาขาที่สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำเถาฮวา แม่น้ำเสี่ยวตงเจียง แม่น้ำหนานซี แม่น้ำเหลียงเฟิง และแม่น้ำหนิงหยวน
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรพืช
เมืองนี้มีพืชมีท่อลำเลียง 249 วงศ์ และ 1,103 สกุล โดยมีพืชชั้นสูงที่รู้จักกันมากกว่า 2,000 ชนิด ต้นสนเงิน (Cathaya) และเฟิร์นต้นไม้ (Alsophila) เป็นพืชคุ้มครองชั้นหนึ่งระดับชาติ ผลิตภัณฑ์จากป่า ได้แก่ ยางสน เห็ดหอม เห็ดหูหนู และผลไม้หล่อฮังก้วย
ทรัพยากรสัตว์
เมืองกุ้ยหลินมีสัตว์ป่ามีกระดูกสันหลังบนบกประมาณ 545 ชนิด รวมถึงสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 36 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 58 ชนิด นก 375 ชนิด และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 76 ชนิด มีสัตว์ 69 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองสำคัญระดับชาติ รวมถึงสัตว์คุ้มครองชั้นหนึ่ง 7 ชนิด ได้แก่ นกไก่ฟ้าท้องเหลือง ไก่ฟ้าหางยาวคอขาว นกอินทรีทอง งูเหลือม เสือดาว เสือดาวลายเมฆ และกวางชะมดป่า
ทรัพยากรแร่
เมืองกุ้ยหลินได้ระบุแหล่งแร่ที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ 48 ชนิด โดย 40 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว แร่ 17 ชนิดติดอันดับต้นๆ ของภูมิภาค คุณภาพของแร่ทัลก์ติดอันดับต้นๆ ของโลก โดยมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้วติดอันดับต้นๆ ของประเทศ แร่ตะกั่ว-สังกะสี ไนโอเบียม-แทนทาลัม หินแกรนิต หินปูน หินอ่อน และแร่แบไรต์ ก็มีศักยภาพที่ดีเช่นกัน
ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 (พฤศจิกายน 2020) จำนวนประชากรที่อาศัยอยู่คือ 4,931,137 คน เพิ่มขึ้น 3.86% จากปี 2010 และคาดการณ์ว่า ณ สิ้นปี 2025 จำนวนประชากรจะอยู่ที่ 4.9086 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 56.11% อัตราการเกิดอยู่ที่ 5.34 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 8.84 ต่อพันคน และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ติดลบ 3.5 ต่อพันคน กุ้ยหลินเป็นเมืองที่มีหลายเชื้อชาติ ประกอบด้วยชาวฮั่น ชาวจ้วง ชาวเหมียว ชาวเหยา ชาวตง ชาวฮุย ชาวจิง ชาวอี๋ ชาวสุ่ย ชาวแมนจู และกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ
การเมือง
ผู้นำปัจจุบัน
คณะผู้บริหารทางการเมืองของเมืองประกอบด้วย เลขาธิการคณะกรรมการพรรคเทศบาล นายกเทศมนตรี และประธานสภาประชาชน ซึ่งเป็นผู้นำกลไกการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น
การแลกเปลี่ยนภายนอก
เมืองกุ้ยหลินรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องและโครงการความร่วมมือระหว่างประเทศทั่วโลก โดยใช้ประโยชน์จากสถานะของตนในฐานะเมืองท่องเที่ยวระดับนานาชาติและเจ้าภาพถาวรของการประชุมการท่องเที่ยวแห่งสหประชาชาติ/PATA
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 กุ้ยหลินมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 257.953 พันล้านหยวน (ประมาณ 35.83 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.5% มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมขั้นต้นอยู่ที่ 61.329 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.51 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.6% ภาคอุตสาหกรรมขั้นกลางอยู่ที่ 51.337 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.5% และภาคอุตสาหกรรมขั้นที่สามอยู่ที่ 145.287 พันล้านหยวน (ประมาณ 20.18 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.8% โดยสามภาคส่วนนี้คิดเป็นสัดส่วน 23.8%, 19.9% และ 56.3% ของ GDP ตามลำดับ GDP ต่อหัวอยู่ที่ 52,392 หยวน (ประมาณ 7,277 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.9% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 11.2% รายจ่ายภาครัฐโดยรวมอยู่ที่ 53.759 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.47 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยเกือบ 80% ถูกจัดสรรให้กับภาคส่วนที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีพ รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 36,010 หยวน (ประมาณ 5,001 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.3% รายได้ของผู้อยู่อาศัยในเมืองอยู่ที่ 47,202 หยวน (ประมาณ 6,556 ดอลลาร์สหรัฐ) และรายได้ของผู้อยู่อาศัยในชนบทอยู่ที่ 24,158 หยวน (ประมาณ 3,355 ดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2025 ผลผลิตรวมทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 103.045 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.31 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.6% ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 1.8044 ล้านตัน ผลผลิตผักอยู่ที่ 6.6338 ล้านตัน ผลผลิตผลไม้อยู่ที่ 11.3379 ล้านตัน โดยผลไม้ตระกูลส้มอยู่ที่ 7.7663 ล้านตัน ผลผลิตเนื้อสัตว์อยู่ที่ 633,200 ตัน สมุนไพรจีนปลูกในพื้นที่ 942,300 หมู่ (ประมาณ 62,820 เฮกตาร์) โดยมีผลผลิต 554,700 ตัน เพิ่มขึ้น 15.5%
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดที่กำหนดเติบโต 7.0% อุตสาหกรรมไฮเทคเติบโต 5.7% อุตสาหกรรมเหมืองแร่เติบโต 25.4% อุตสาหกรรมการผลิตเติบโต 8.6% อุตสาหกรรมการผลิตรถไฟ การต่อเรือ และการบินและอวกาศเติบโต 50.3% อุตสาหกรรมการผลิตคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เติบโต 20.1% และอุตสาหกรรมการผลิตรถยนต์เติบโต 18.6% ส่วนมูลค่าเพิ่มของการก่อสร้างลดลง 11.0%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของภาคบริการเติบโต 3.8% ภาคค้าส่งและค้าปลีกเติบโต 3.9% ภาคขนส่งและบริการไปรษณีย์ 5.8% ภาคที่พักและอาหาร 4.7% ภาคการเงิน 3.7% และภาคอสังหาริมทรัพย์ 1.7% ยอดขายปลีกรวมเติบโต 3.3% การค้าต่างประเทศมีมูลค่า 12.507 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.74 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.8% ปริมาณการค้าไปรษณีย์และโทรคมนาคมมีมูลค่า 7.294 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.01 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ณ สิ้นปี 2025 สถานีฐาน 5G จำนวน 15,700 แห่ง ให้บริการผู้ใช้โทรศัพท์มือถือ 6.604 ล้านคน
เมืองกุ้ยหลินต้อนรับนักท่องเที่ยวชาวจีน 175 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 11.9%) สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว 217.547 พันล้านหยวน (ประมาณ 30.21 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) (เพิ่มขึ้น 12.8%) นอกจากนี้ยังมีนักท่องเที่ยวต่างชาติเข้าพักค้างคืน 1.6227 ล้านคน สร้างรายได้จากการท่องเที่ยวระหว่างประเทศ 655 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 594.182 พันล้านหยวน (ประมาณ 82.53 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เงินกู้ 452.954 พันล้านหยวน (ประมาณ 62.91 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และรายได้จากเบี้ยประกันภัย 8.239 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.14 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2025 มีการจดทะเบียนผลงานทางวิทยาศาสตร์ 806 รายการ (เพิ่มขึ้น 65.5%) มีการให้สิทธิบัตรทั้งหมด 3,416 รายการ ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 1,326 รายการ มูลค่าการทำธุรกรรมสัญญาด้านเทคโนโลยีอยู่ที่ 4.625 พันล้านหยวน (ประมาณ 642 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 16.8%
การศึกษา
ประวัติศาสตร์การศึกษาของกุ้ยหลินมีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง ณ สิ้นปี 2025 มีสถาบันอุดมศึกษา 13 แห่ง มีนักศึกษา 342,600 คน รวมทั้งนักศึกษาปริญญาโท 25,200 คน โรงเรียนมัธยมศึกษา 228 แห่ง มีนักเรียน 32,850 คน โรงเรียนประถม 537 แห่ง มีนักเรียน 398,200 คน และโรงเรียนอนุบาล 1,035 แห่ง อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปีอยู่ที่ 100.21%
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2025 กุ้ยหลินมีห้องสมุดสาธารณะ 14 แห่งที่มีหนังสือ 5.7043 ล้านเล่ม ศูนย์วัฒนธรรม 18 แห่ง โรงละคร 7 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 28 แห่ง และคณะศิลปะการแสดง 9 แห่ง มีโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับจังหวัดขึ้นไปจำนวน 129 โครงการ การครอบคลุมทางวิทยุอยู่ที่ 99.7% และการครอบคลุมทางโทรทัศน์อยู่ที่ 99.8% ห้องสมุดกวางซี กุ้ยหลิน เป็นห้องสมุดชั้นหนึ่งของประเทศ และพิพิธภัณฑ์กุ้ยหลินเป็นพิพิธภัณฑ์ชั้นหนึ่งของประเทศ
การดูแลสุขภาพ
เมืองกุ้ยหลินมีสถานพยาบาล 5,021 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 101 แห่ง (โดยมีโรงพยาบาลระดับตติยภูมิชั้น A จำนวน 8 แห่ง) มีเตียงผู้ป่วย 34,100 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 46,900 คน ซึ่งรวมถึงแพทย์ 17,300 คน และพยาบาล 21,800 คน โรงพยาบาลเซียงยาที่สองของมหาวิทยาลัยเซ็นทรัลเซาท์กุ้ยหลินทำหน้าที่เป็นศูนย์การแพทย์ระดับภูมิภาคของประเทศ
กีฬา
ในปี 2023 เมืองกุ้ยหลินมีสถานที่เล่นกีฬา 16,580 แห่ง โดยเฉลี่ย 3.25 ตารางเมตรต่อคน นักกีฬาได้รับเหรียญรางวัลระดับนานาชาติ 36 เหรียญ (เหรียญทอง 25 เหรียญ) และเหรียญรางวัลระดับชาติ 85 เหรียญ (เหรียญทอง 36 เหรียญ)
ประกันสังคม
ในปี 2025 มีการสร้างงานในเมืองใหม่ 57,700 ตำแหน่ง ค่าแรงขั้นต่ำอยู่ที่ 2,200 หยวนต่อเดือน (ประมาณ 306 ดอลลาร์สหรัฐ) ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานครอบคลุม 2.3016 ล้านคน ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 3.9754 ล้านคน ประกันการว่างงาน 613,100 คน และประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 744,900 คน เมืองนี้มีสถานสงเคราะห์ 100 แห่งที่มีเตียง 13,300 เตียง รวมถึงสถานดูแลผู้สูงอายุ 85 แห่ง
การขนส่ง
ภาพรวม
กุ้ยหลินตั้งอยู่บริเวณจุดเชื่อมต่อของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไข่มุก ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน และเขตเศรษฐกิจอาเซียน นับตั้งแต่คลองหลิงฉู่ในสมัยราชวงศ์ฉินเชื่อมต่อระบบแม่น้ำไข่มุกและแม่น้ำแยงซี กุ้ยหลินก็เป็นประตูสำคัญมาโดยตลอด เครือข่ายการคมนาคมขนส่งแบบหลายรูปแบบที่ครอบคลุมได้บูรณาการการบิน ทางรถไฟ ทางหลวง และทางน้ำ ณ สิ้นปี 2568 เมืองนี้มีรถยนต์ส่วนบุคคล 1.0054 ล้านคัน (เพิ่มขึ้น 4.3%) ซึ่งรวมถึงรถยนต์พลังงานใหม่ 123,800 คัน (เพิ่มขึ้น 35.3%)
ทางหลวง
เมืองกุ้ยหลินมีทางหลวงแห่งชาติ 5 สาย รวมระยะทาง 1,126 กิโลเมตร ทางด่วนกุ้ยหลิน-หลิวโจวเชื่อมต่อทางใต้ไปยังหลิวโจว หนานหนิง และเป่ยไห่ และทางเหนือไปยังหูหนาน ทางด่วนกุ้ยหลิน-อู๋โจวช่วยย่นระยะทางไปยังสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลและฮ่องกง-มาเก๊า ทางด่วนหลายสายเปิดให้บริการตั้งแต่ปี 2013 ในปี 2024 ทางด่วนวงแหวนรอบนอกกุ้ยหลินเริ่มก่อสร้าง ในปี 2025 ปริมาณผู้โดยสารบนทางหลวงเพิ่มขึ้น 22.5%
ทางรถไฟ
ด้วยการขยายเส้นทางรถไฟเซียงกุ้ย (ปี 2013) และรถไฟความเร็วสูงกุ้ยกวง (ปี 2014) กุ้ยหลินจึงก้าวเข้าสู่ยุคของรถไฟความเร็วสูง สถานีรถไฟกุ้ยหลินเหนือเป็นศูนย์กลางสำคัญ มีรถไฟตรงไปยังหนานหนิง ฉางชา อู่ฮั่น เซี่ยงไฮ้ กุ้ยหยาง กวางโจว และปักกิ่ง เส้นทางทั้งสองตัดกันที่กุ้ยหลิน ก่อให้เกิดวงจรเศรษฐกิจที่ใช้เวลาเดินทางสองถึงสามชั่วโมง ครอบคลุมเมืองหลวงของสี่มณฑล และบูรณาการเข้ากับเขตการค้าเสรีจีน-อาเซียน
การบิน
สนามบินนานาชาติกุ้ยหลินเหลียงเจียงในเขตหลิงกุย ครอบคลุมพื้นที่ 4.53 ตารางกิโลเมตร ได้รับการจัดอันดับ 4E และมีรันเวย์ยาว 3,200 เมตร อาคารผู้โดยสาร T2 (100,000 ตารางเมตร) สร้างเสร็จในปี 2018 ทำให้มีศักยภาพรองรับผู้โดยสารได้ 12 ล้านคนต่อปี สนามบินแห่งนี้ให้บริการ 75 เมืองด้วย 96 เส้นทาง รวมถึงเส้นทางระหว่างประเทศไปยังจาการ์ตา สิงคโปร์ กัวลาลัมเปอร์ อินชอน กรุงเทพฯ ฮ่องกง และไทเป ได้รับการกำหนดให้เป็นสนามบินศูนย์กลางระดับภูมิภาค ในปี 2025 ปริมาณผู้โดยสารเติบโตขึ้น 9.6%
สกายเรล
โครงการรถไฟฟ้าลอยฟ้าสาย 1 ของกุ้ยหลินได้เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2560 โดยมีแผนจะสร้างเส้นทางทดสอบสำหรับนักท่องเที่ยวจากใจกลางเมืองไปยังสนามบินเหลียงเจียง ผ่านเขตใหม่หลิงกุย
ทางน้ำ
แม่น้ำสายหลักที่สามารถเดินเรือได้ ได้แก่ ลี่เจียง กุ้ยเจียง เซียงเจียง หลัวชิงเจียง ซีเจียง ซุนเจียง และไป๋โซ่วเหอ รวมระยะทาง 541 กิโลเมตร รวม 175 สายการเดินเรือ ลี่เจียงและกุ้ยเจียงไหลผ่านหวู่โจวลงสู่แม่น้ำเพิร์ลสู่ทะเลเปิด ในปี 2568 มูลค่าผู้โดยสารทางน้ำเพิ่มขึ้น 10.2%
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ภาพรวม
การผสมผสานของวัฒนธรรมท้องถิ่นหลากหลายชาติพันธุ์เป็นลักษณะสำคัญของวัฒนธรรมเมืองกุ้ยหลิน ซึ่งครอบคลุมถึงการเกษตรกรรม ประเพณีการเลี้ยงสัตว์ เทศกาล เครื่องแต่งกาย อาหาร สถาปัตยกรรม ภาษา และความเชื่อทางศาสนา
ที่มาของชื่อ
ชื่อ "กุ้ยหลิน" ปรากฏครั้งแรกใน "คัมภีร์ภูเขาและทะเล" (ซานไห่จิง) จากยุคสงครามระหว่างรัฐ เมืองกุ้ยหลินได้รับชื่อนี้เนื่องจากมีต้นอบเชย (กุย) ชุกชุมในบริเวณนั้น
มรดกทางวัฒนธรรม
ภายในเขตเมืองมีโบราณสถาน 552 แห่ง โดย 117 แห่งได้รับการคุ้มครอง (5 แห่งระดับชาติ 23 แห่งระดับเขตปกครองตนเอง และ 89 แห่งระดับเทศบาล/อำเภอ) สถานที่สำคัญ ได้แก่ ถ้ำเจิ้งปี่หยาน คลองหลิงฉู่ซิงอัน (หนึ่งในสามโครงการชลประทานโบราณที่ยิ่งใหญ่ของจีน เคียงข้างคลองใหญ่และตู้เจียงหยาน) พระราชวังและสุสานหลวงหมิงจิงเจียง (ที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในจีน) วัดขงจื๊อกเฉิง (หนึ่งในสี่วัดขงจื๊อที่ยิ่งใหญ่ของจีน) ป่าศิลาจารึกกุ้ยไห่ และวัดเซียงซานฉวนโจว
แหล่งกำเนิดแห่งปัญญา
กุ้ยหลินเป็น "แหล่งกำเนิดภูมิปัญญาของมนุษย์ที่มีอายุหมื่นปี" ซึ่งเป็นเมืองเดียวในโลกที่มีแหล่งเครื่องปั้นดินเผาอายุหมื่นปีถึงสามแห่ง (เจิ้งปี่หยาน ต้าหยาน และเหมียวหยาน) เครื่องปั้นดินเผาต้นแบบที่เจิ้งปี่หยานช่วยเติมเต็มช่องว่างในประวัติศาสตร์ต้นกำเนิดเครื่องปั้นดินเผาของโลก ในปี 2017 สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีนได้ประกาศอย่างเป็นทางการให้กุ้ยหลินเป็น "แหล่งกำเนิดภูมิปัญญาที่มีอายุหมื่นปี" มีการค้นพบแหล่งโบราณสถานยุคก่อนประวัติศาสตร์ทั้งหมด 169 แห่ง ทำให้กุ้ยหลินเป็นหนึ่งในเมืองของจีนที่มีแหล่งโบราณสถานทางวัฒนธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด
ลักษณะทางวัฒนธรรม
วัฒนธรรมของกุ้ยหลินมีความใกล้เคียงกับวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำแยงซี ภาษาถิ่นอยู่ในกลุ่มกุ้ยหลิว ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ สถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมถูกทำลายเกือบทั้งหมดจากความขัดแย้งในช่วงสงครามและการทิ้งระเบิดของญี่ปุ่น
ประเพณีพื้นบ้าน
กุ้ยหลินเป็นเมืองที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ โดยมีชนกลุ่มน้อย 28 กลุ่ม คิดเป็นประมาณ 8.5 คนต่อประชากรหนึ่งพันคน พวกเขาต่างรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองไว้ เช่น เทศกาลเพลงซานเยว่ซานของชาวจ้วง เทศกาลปานหวางและเทศกาลดานูของชาวเหยา เทศกาลลู่เซิงของชาวเมี่ยว และเทศกาลฮวาเปาของชาวตง แต่ละกลุ่มต่างอนุรักษ์เครื่องแต่งกาย อาหาร เทศกาล และภาษาของตนเองไว้
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
"สมบัติทั้งสี่แห่งแม่น้ำลี่เจียง" ได้แก่ ปลาอายุยืนลี่เจียง กุ้งฤดูใบไม้ผลิลี่เจียง ปูดอกเบญจมาศลี่เจียง และหอยหินลี่เจียง ส่วน "สมบัติทั้งสามแห่งกุ้ยหลิน" ได้แก่ ซอสพริก เต้าหู้หมัก และเหล้าข้าวซานฮวา เมื่อเพิ่มแตงโมแช่แข็งเข้าไป ก็จะได้ "สมบัติทั้งสี่แห่งกุ้ยหลิน"
สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม
ภาพรวม
กุ้ยหลินเป็นเมืองท่องเที่ยวสำคัญระดับชาติที่ได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่สำคัญสำหรับการท่องเที่ยวขาเข้า ในเดือนพฤศจิกายนปี 2012 แผนพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวระหว่างประเทศของกุ้ยหลินได้รับการยกระดับเป็นยุทธศาสตร์ระดับชาติ ในฐานะเมืองวัฒนธรรมที่มีอายุยาวนานกว่า 2,000 ปี มรดกของเมืองนี้ครอบคลุมถึงวัฒนธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์ (เจิ้งปี่หยาน) การวางผังเมืองโบราณ (ราชวงศ์ซ่งและหมิง) เทคโนโลยีการชลประทาน (คลองหลิงฉู่) วัฒนธรรมภูมิทัศน์ (ภูเขาและภาพแกะสลักบนหน้าผา) วัฒนธรรมเจ้าชายราชวงศ์หมิง และมรดกการปฏิวัติสมัยใหม่ ณ เดือนธันวาคมปี 2017 กุ้ยหลินมีพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 60 แห่ง รวมถึง 4 แห่งที่อยู่ในระดับ 5A ได้แก่ พื้นที่ท่องเที่ยวแม่น้ำลี่เจียง กุ้ยหลินเมอร์รี่แลนด์ ยอดเขาตู้ซิว-เมืองเจ้าชาย และสองแม่น้ำสี่ทะเลสาบ-เขาช้าง
สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำลี่เจียง เนินเขางวงช้าง ถ้ำขลุ่ยกก ยอดเขาตู้ซิว สวนเจ็ดดาว เนินเขาตี้ไฉ เนินเขาฟู่ป๋อ และเมืองเจ้าชายจิงเจียง รวมถึงสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวัฒนธรรมอื่นๆ อีกมากมาย
บุคคลที่มีชื่อเสียง
บุคคลในประวัติศาสตร์ ได้แก่ Zhao Guanwen, Cao Ye, Jiang Mian, Lu Diaoyang, Shi Tao, Chen Hongmou, Tang Jingsong, Wang Pengyun และ Kuang Zhouyi บุคคลสมัยใหม่ ได้แก่ Liang Shuming, Ma Junwu, Li Zongren, Bai Chongxi และ Huang Xuchu บุคคลร่วมสมัย ได้แก่ Bai Xianyong, Yu Junjian, Wen Qing, Ouyang Xiadan, Qiao Zhenyu และ Zhang Li
การรายงานข่าวของสื่อ
ในเดือนเมษายน ปี 2023 โครงการส่งเสริมการพัฒนาชนบทระดับชาติ ซึ่งมีศิลปินกว่า 100 คนเข้าร่วม ได้เปิดฉากขึ้นที่ใจกลางเมืองกุ้ยหลิน เพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลซานเยว่ซานแห่งกวางซี โดยมีซีไค ผู้ดำเนินรายการจาก CCTV เป็นพิธีกร
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองกุ้ยหลินได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย รวมถึงรางวัลเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองสวนระดับชาติ เมืองสุขอนามัยระดับชาติ และเมืองท่องเที่ยวชั้นนำของจีน นอกจากนี้ยังเป็นเมืองเดียวของจีนที่ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับรางวัล UN Habitat Scroll of Honour Award และเป็นเจ้าภาพถาวรของการประชุม UN Tourism/PATA Tourism Trends and Outlook Conference อีกด้วย
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง



พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม