ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองเจียหยาง

เมืองเจียหยาง

เมืองเจียหยาง (Jieyang City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง มีชื่อเสียงในฐานะบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง บนจุดศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ระหว่างมหานครกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า

เมืองเจียหยาง

เมืองเจียหยางเป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลกวางตุ้ง มีชื่อเสียงในฐานะบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง อยู่ตรงจุดศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ระหว่างเขตเศรษฐกิจอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า และเขตเศรษฐกิจไห่ซี เมืองเจียหยางบริหารจัดการเมืองระดับอำเภอผู่หนิง และอีก 4 อำเภอและตำบล ได้แก่ หรงเฉิง เจียตง เจียซี และหุยไหล ครอบคลุมพื้นที่ 5,240 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 5.6536 ล้านคน ชาวจีนโพ้นทะเลและชาวจีนจากฮ่องกง มาเก๊า และไต้หวันเกือบ 7 ล้านคนสืบเชื้อสายมาจากเจียหยาง ในปี ค.ศ. 413 ราชวงศ์จินตะวันออกได้ก่อตั้งมณฑลอี้อัน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการบริหารระดับมณฑลในพื้นที่นี้ ในปี ค.ศ. 1991 เมืองซานโถวถูกแบ่งออกเป็น 3 เมืองระดับมณฑล ได้แก่ ซานโถว เฉาโจว และเจียหยาง เจียหยางเป็นแหล่งกำเนิดวัฒนธรรมเฉาซาน ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านข้าวขาหมู อาหารเฉาซาน ชาแบบกงฟู การเต้นรำอิงเกอ และการบูชากษัตริย์ซานซาน บุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียง ได้แก่ นักเขียนซู่ตี้ซาน ผู้บุกเบิกเรือดำน้ำนิวเคลียร์ หวงซูฮวา และแชมป์โอลิมปิก ซุนซูเหว่ย และฟู่ไห่เฟิง ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเจียหยางมีมูลค่า 255.375 พันล้านหยวน (ประมาณ 35.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.2% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ที่มาและวิวัฒนาการของชื่อ

ชื่อ "เจียหยาง" มีที่มาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฉิน ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช แม่ทัพของราชวงศ์ฉินได้ปราบปรามดินแดนหนานเยว่และจัดตั้งมณฑลขึ้นสามแห่ง ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ ชื่อนี้มาจากสันเขาเจียหยาง ตำนานพื้นบ้านเล่าว่า บรรพบุรุษผู้ก่อตั้ง เมื่อเดินทางมาถึงดินแดนหลิงหนาน ได้เห็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์แต่ปกคลุมไปด้วยหมอก เขาจึงปีนขึ้นไปบนสันเขาและแหวกหมอกออก เผยให้เห็นแสงแดด จึงเป็นที่มาของชื่อ "สันเขาเจียหยาง" ซึ่งหมายถึง "สันเขาที่แหวกหมอกเผยให้เห็นดวงอาทิตย์"

วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

ในยุคหินใหม่ (ประมาณ 10,000 ถึง 4,000 ปีที่แล้ว) ผู้คนกลุ่มแรกได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานในเจียหยาง ในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงครามระหว่างรัฐ พื้นที่นี้เป็นของอาณาจักรหมินเยว่

สมัยราชวงศ์ฉิน ฮั่น และราชวงศ์เหนือ-ใต้

ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินได้รวมหลิงหนานและจัดตั้งอำเภอเจียหยางภายใต้มณฑลหนานไห่ ซึ่งเป็นการแบ่งเขตการปกครองที่เก่าแก่ที่สุดในมณฑลกวางตุ้งตะวันออก ในปี 204 ก่อนคริสต์ศักราช จ้าวถัวได้ก่อตั้งอาณาจักรหนานเยว่ โดยรวมเจียหยางเข้าไว้ด้วย ในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิอู่แห่งฮั่นได้ยึดครองดินแดนนี้คืน ในปี 331 หลังคริสต์ศักราช ราชวงศ์จินตะวันออกได้จัดระเบียบพื้นที่ใหม่เป็นอำเภอไห่หยาง ในปี 413 หลังคริสต์ศักราช ได้มีการจัดตั้งมณฑลอี้อันขึ้น โดยปกครองห้าอำเภอโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ไห่หยาง (ปัจจุบันคือเฉาโจว) ในปี 483 หลังคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉีใต้ได้จัดตั้งอำเภอเฉิงเซียงขึ้นจากอำเภอไห่หยาง

สมัยราชวงศ์ซ่ง หมิง และชิง

ในปี ค.ศ. 1121 ราชวงศ์ซ่งเหนือได้สถาปนาอำเภอเจียหยางขึ้นใหม่จากบางส่วนของอำเภอไห่หยาง อำเภอเจียหยาง ไห่หยาง และเฉาหยาง ถูกรวมเรียกว่า "สามหยาง" โดยทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองของเฉาโจว ในปี ค.ศ. 1140 ได้มีการจัดตั้งศูนย์กลางอำเภอขึ้นที่หมู่บ้านหยูเจียว (ปัจจุบันคือเมืองหรงเฉิง) ในปี ค.ศ. 1524 ได้มีการจัดตั้งอำเภอหุยไหลขึ้น ในปี ค.ศ. 1563 ได้มีการจัดตั้งอำเภอผู่หนิงและเฉิงไห่ขึ้น และในปี ค.ศ. 1738 ได้มีการแบ่งอำเภอเฟิงซุนออกจากอำเภอเจียหยาง เขตแดนของอำเภอเหล่านี้จึงแทบไม่เปลี่ยนแปลงเลยเป็นเวลากว่า 220 ปี

สมัยสาธารณรัฐจีน

หลังปี 1912 พื้นที่เจียหยางอยู่ภายใต้การดูแลของหน่วยงานต่างๆ ตามลำดับ ได้แก่ หน่วยงานปกครองส่วนภูมิภาคเฉาซุน สำนักงานข้าหลวงปกครองส่วนภูมิภาคแม่น้ำตะวันออก และสำนักงานผู้ตรวจราชการส่วนภูมิภาคที่ 5 ซึ่งทั้งหมดมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองซานโถว

ยุคสมัยใหม่

หลังปี 1949 พื้นที่นี้อยู่ภายใต้เขตปกครองพิเศษเฉาซาน เขตปกครองพิเศษซานโถว และเมืองซานโถวตามลำดับ จนถึงปี 1991 ในเดือนธันวาคมปี 1991 ซานโถวถูกแบ่งออกเป็นเมืองระดับมณฑลซานโถว เฉาโจว และเจียหยาง อดีตอำเภอเจียหยางกลายเป็นอำเภอหรงเฉิงและอำเภอเจียตง ในปี 1993 ผู่หนิงกลายเป็นเมืองระดับอำเภอ ในปี 2012 อำเภอเจียตงกลายเป็นอำเภอเจียตง และในปี 2022 เจียหยางบริหารจัดการอำเภอหรงเฉิง อำเภอเจียตง อำเภอเจียซี อำเภอหุยไหล และบริหารจัดการเมืองผู่หนิง รวมถึงเขตเศรษฐกิจพิเศษอีกสี่แห่ง

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้งและขอบเขต

เมืองเจียหยางตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง ระหว่างละติจูด 22 องศา 53 นาที ถึง 23 องศา 46 นาทีเหนือ เส้นทรอปิกออฟแคนเซอร์พาดผ่านอาณาเขต มีพรมแดนติดกับเมืองเหม่ยโจวทางทิศเหนือ ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศใต้ เชื่อมต่อกับเมืองซานเหว่ยทางทิศตะวันตก และมีเมืองเฉาโจวและซานโถวอยู่ทางทิศตะวันออก มีพื้นที่บนบกทั้งหมด 5,240 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ทางทะเล 9,300 ตารางกิโลเมตร

ภูมิอากาศ

เมืองเจียหยางมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนทางใต้ ชื้น มีแสงแดดจัด ฝนตกชุก ไม่มีหิมะ และน้ำค้างแข็งเกิดขึ้นได้ยาก อุณหภูมิเฉลี่ยรายปี (ปี 1992-2004) อยู่ที่ 21.8 องศาเซลเซียส มีแสงแดดประมาณ 2,014 ชั่วโมง และปริมาณน้ำฝน 1,756.6 มิลลิเมตร สภาพอากาศที่เลวร้าย ได้แก่ พายุฝน พายุไต้ฝุ่น พายุฝนฟ้าคะนอง ภัยแล้ง น้ำท่วม น้ำค้างแข็ง และพายุทอร์นาโด

ธรณีวิทยา

ชั้นหินที่ปรากฏให้เห็นมีอายุตั้งแต่ปลายยุคไทรแอสสิก (ประมาณ 200 ล้านปีก่อน) รอยเลื่อนเหลียนฮวาเป็นรอยเลื่อนที่ใหญ่ที่สุดตามแนวชายฝั่งตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง มีความยาว 370 กิโลเมตร และกว้าง 20-30 กิโลเมตร หินอัคนีส่วนใหญ่เป็นหินแกรนิตแทรกซึมแบบเหยียนซาน

ภูมิประเทศ

เทือกเขาต้าเป่ยและเทือกเขาต้าหนานทอดยาวจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีภูมิประเทศสูงกว่าทางทิศเหนือ พื้นที่ 86% เป็นภูเขาและเนินเขา ส่วนที่ราบและหุบเขาคิดเป็น 14% ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขาหลี่หวางจาง สูง 1,222 เมตร ในอำเภอเจียซี

อุทกวิทยา

ระบบแม่น้ำสายหลักสามสาย ได้แก่ แม่น้ำหรงเจียง แม่น้ำเหลียนเจียง และแม่น้ำหลงเจียง ไหลผ่านเมือง โดยแม่น้ำหรงเจียงเป็นลุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุด แม่น้ำหรงเจียงมีต้นกำเนิดจากภูเขาฟีนิกซ์ในอำเภอลู่เหอ ลำธารสายหลักและสาขา 20 สายมีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ 2 แห่ง และขนาดกลาง 19 แห่ง รวมความจุทั้งหมด 307.56 ล้านลูกบาศก์เมตร (ปี 2022)

ดิน

ดินตามธรรมชาติประกอบด้วยดินแดง ดินแดงลาเทอริติก (90.23%) ดินเหลือง ดินเค็มในพื้นที่ชุ่มน้ำชายฝั่ง และดินทรายชายฝั่ง ครอบคลุมพื้นที่ 285,407 เฮกตาร์ ดินนาคิดเป็น 79.62% ของพื้นที่เพาะปลูก และดินในพื้นที่แห้งแล้งคิดเป็น 20.38%

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

เมืองเจียหยางประสบภัยพิบัติทางธรรมชาติตลอดทั้งปี ได้แก่ ฝนตกหนักและภัยแล้งในฤดูใบไม้ผลิ น้ำท่วมและพายุหมุนเขตร้อนในฤดูร้อน ลมหนาวในฤดูใบไม้ร่วง และน้ำค้างแข็งในฤดูหนาว ในเดือนกันยายนปี 2546 พายุไต้ฝุ่นตู้จวนได้พัดพาความเร็วลมระดับ 8-11 โดยสถานีวัดลมเซิงฉวนในเมืองหุยไหลบันทึกความเร็วลมกระโชกได้ 54.5 เมตรต่อวินาที (ระดับ 16) ทำให้เกิดความเสียหายโดยตรงมูลค่า 366 ล้านหยวน (ประมาณ 44 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำเฉลี่ยหลายปีรวมอยู่ที่ 6.421 พันล้านลูกบิดเมตร โดยน้ำที่ไหลจากแม่น้ำคิดเป็น 96.5% ในปี 2023 ปริมาณน้ำทั้งหมดอยู่ที่ 6.099 พันล้านลูกบิดเมตร ลดลง 21.6%

ทรัพยากรแร่

ในปี 2547 มีการค้นพบแร่ธาตุ 36 ชนิด รวมถึงทองคำ เงิน ทองแดง เหล็ก ดีบุก ทังสเตน แร่หายาก แร่ผลึก และทรัพยากรพลังงานความร้อนใต้พิภพ แหล่งแร่ส่วนใหญ่มีขนาดเล็กและมีคุณภาพต่ำ โดยมีการทำเหมืองแบบดั้งเดิมอย่างจำกัด

ทรัพยากรทางทะเล

ด้วยแนวชายฝั่งยาว 136.9 กิโลเมตร น่านน้ำของเมืองเจียหยางเป็นแหล่งอาศัยของปลา 143 ชนิดจาก 54 วงศ์ รวมถึงกุ้ง ปู และหอยนานาชนิด ทำให้ที่นี่เป็นพื้นที่เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำที่ยอดเยี่ยม

แหล่งพลังงานลม

แนวชายฝั่งยาว 136.9 กิโลเมตรและเกาะกว่า 30 เกาะเป็นแหล่งลมที่อุดมสมบูรณ์ ความเร็วลมเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2.05 เมตร/วินาที โดยมีความเร็วสูงสุดที่ 2.8 เมตร/วินาทีในเมืองหุยไหล

ความหลากหลายทางชีวภาพ

สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ ได้แก่ งูเหลือมและซาลาแมนเดอร์ ส่วนสัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 2 ได้แก่ ตัวนิ่ม นาก แมวชะมด เสือดาวลายเมฆ และไก่ฟ้าสีเงิน พืชพรรณประกอบด้วยเฟิร์น 51 ชนิด และพืชดอก 840 ชนิด พืชคุ้มครอง ได้แก่ เฟิร์นต้นไซอาเทีย (ระดับ 1) และต้นโพโดคาร์ปัสและต้นไซเปรสฝูเจี้ยน (ระดับ 2) พืชพรรณในป่าส่วนใหญ่เป็นป่าดิบชื้นผสมกึ่งเขตร้อนทางตอนใต้

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567 เทศบาลเมืองเจียหยางดูแลเขตหรงเฉิง เขตเจียตง อำเภอเจียซี และอำเภอฮุยไหล รวมทั้งบริหารจัดการเมืองผู่หนิง ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 39 ถนนหลินเจียงเหนือ เขตหรงเฉิง

การเมือง

การปกครองของเมืองเจียหยางเป็นไปตามโครงสร้างระดับมณฑลมาตรฐานของจีนภายใต้พรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยมีสภาประชาชนประจำมณฑล รัฐบาลประชาชนประจำมณฑล และหน่วยงานด้านตุลาการและที่ปรึกษาที่เกี่ยวข้อง

ประชากร

ขนาดประชากร

ณ สิ้นปี 2023 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 7.1188 ล้านคน ประชากรถาวร 5.6536 ล้านคน โดยมีอัตราการอาศัยอยู่ในเมือง 52.27% ณ สิ้นปี 2024 ประชากรถาวรเพิ่มขึ้นเป็น 5.6821 ล้านคน โดยมีอัตราการอาศัยอยู่ในเมือง 52.62% ชาวฮั่นคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 99.82% ของประชากรทั้งหมด

กลุ่มชาติพันธุ์

ชาวฮั่นได้อพยพเข้ามายังเมืองเจียหยางตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฉิน-ฮั่น และค่อยๆ ผสมผสานกับชนพื้นเมืองดั้งเดิม ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวมองโกลและชาวแมนจูในสมัยราชวงศ์หยวนและชิงก็ผสมผสานเข้ามาเช่นกัน ปัจจุบัน ชาวฮั่นคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 99.89% โดยมีชนกลุ่มน้อยชาวจ้วง เหมียว เหยา ตง และทูเจียอยู่จำนวนเล็กน้อย

ภาษา

ภาษาถิ่นเฉาซานมีผู้พูดประมาณ 83.7% ส่วนใหญ่อยู่ในที่ราบและพื้นที่กึ่งภูเขา ภาษาถิ่นฮักกา มีผู้พูด 14.4% พบได้ส่วนใหญ่ในภูเขาและหมู่บ้านกึ่งภูเขาของเจียซี หมู่บ้านสองภาษาคิดเป็น 1.8% ภาษาถิ่นเฉาซานยังคงรักษาลักษณะเสียงภาษาจีนโบราณไว้ ซึ่งไม่มีในภาษาจีนกลางสมัยใหม่ ภาษาฮักกาของเจียหยางได้พัฒนาภาษาถิ่นย่อย "พื้นที่กึ่งภูเขา" โดยใช้ภาษาถิ่นเหอโปเป็นมาตรฐาน

ความเชื่อทางศาสนา

ศาสนาที่ได้รับการยอมรับมีสี่ศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า คาทอลิก และโปรเตสแตนต์ ลัทธิเต๋าปรากฏขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์สุ่ย พุทธศาสนาเข้ามาในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 627-649) คาทอลิกเข้ามาในปี ค.ศ. 1721 โดยมิชชันนารีชาวสเปนจากคณะโดมินิกัน และโปรเตสแตนต์ในปี ค.ศ. 1860 ณ ปี ค.ศ. 2004 เมืองนี้มีสถานที่ประกอบศาสนกิจทางพุทธศาสนา 130 แห่ง (ผู้ติดตาม 34,940 คน) วัดลัทธิเต๋า 14 แห่ง (ผู้ติดตาม 645 คน) สถานที่ประกอบศาสนกิจทางคาทอลิก 80 แห่ง (ผู้ติดตาม 47,422 คน) และโบสถ์โปรเตสแตนต์ 82 แห่ง (ผู้ติดตาม 30,640 คน)

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเขตเจียหยางมีมูลค่า 252.970 พันล้านหยวน (ประมาณ 34.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.9% โดยภาคอุตสาหกรรมหลักมีส่วนสนับสนุน 24.379 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.7%) ภาคอุตสาหกรรมรอง 98.057 พันล้านหยวน (ประมาณ 13.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 8.1%) และภาคอุตสาหกรรมที่สาม 130.534 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 1.2%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 10.179 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 0.7%) และรายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 27,336 หยวน (ประมาณ 3,760 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.0%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 0.9% โดยการลงทุนภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 23% และการลงทุนภาคเอกชนเพิ่มขึ้น 13.2%

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง มีมูลค่ารวม 38.648 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.2%) ผลผลิตผักอยู่ที่ 2.4665 ล้านตัน ผลไม้ 839,200 ตัน และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ 156,800 ตัน

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2024 วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 9.7% โดยภาคการผลิตคิดเป็น 88.9% (เพิ่มขึ้น 10.4%) การผลิตขั้นสูงเติบโต 24.2% ขณะที่การผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงลดลง 18.3% ในปี 2023 อุตสาหกรรมการก่อสร้างมีวิสาหกิจที่ผ่านการรับรอง 216 แห่ง โดยมีผลผลิต 9.154 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.9%)

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2023 ธุรกิจค้าส่งและค้าปลีกเติบโตขึ้น 46.553 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.4%); การขนส่งและคลังสินค้าเติบโตขึ้น 7.443 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.0%); การเงินเติบโตขึ้น 8.034 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.3%); อสังหาริมทรัพย์เติบโตขึ้น 19.205 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.7%) ในปี 2024 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภคอยู่ที่ 108.159 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ปริมาณการนำเข้าส่งออกอยู่ที่ 24.5 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.6%) เงินฝากในภาคการเงินอยู่ที่ 343.011 พันล้านหยวน (ประมาณ 47.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.5%) สินเชื่อ 165.247 พันล้านหยวน (ประมาณ 22.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.5%) รายได้จากเบี้ยประกันภัย 7.84 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.3%)

กิจการสังคม

การศึกษา

ในปี 2023 มีนักเรียนลงทะเบียนเรียนทั้งหมด 325,900 คน โดยมีนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ 1.3004 ล้านคน และจบการศึกษา 337,400 คน มีนักเรียนใหม่เข้าเรียนในหลักสูตรการศึกษาพิเศษ 61 คน และมีเด็กเข้าเรียนในระดับก่อนวัยเรียน 268,600 คน

การดูแลสุขภาพ

ณ สิ้นปี 2023 เมืองเจียหยางมีสถานพยาบาล 3,327 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 75 แห่ง และศูนย์สุขภาพประจำตำบล 65 แห่ง โดยมีบุคลากรทางการแพทย์ 28,900 คน และเตียงผู้ป่วย 25,400 เตียง

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2023 เมืองเจียหยางมีวิสาหกิจไฮเทค 422 แห่ง ศูนย์วิจัยวิศวกรรมระดับจังหวัด 86 แห่ง และห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัด 2 แห่ง มีการจดสิทธิบัตรทั้งหมด 9,119 รายการ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 220 รายการ (เพิ่มขึ้น 64.2%) เมืองนี้มีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ยังมีผลบังคับใช้ 912 รายการ คิดเป็น 1.62 รายการต่อประชากร 10,000 คน

วัฒนธรรม

ในปี 2023 เมืองเจียหยางมีศูนย์วัฒนธรรม 6 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 7 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 7 แห่ง โดยมีอัตราการครอบคลุมทางวิทยุและโทรทัศน์ถึง 100%

กีฬา

ณ ปี 2023 เมืองนี้มีศูนย์ออกกำลังกาย 8 แห่ง สนามกีฬา 1,710 แห่ง สนามฟุตบอล 341 แห่ง และเส้นทางออกกำลังกาย 890.02 กิโลเมตร พื้นที่สถานที่จัดกีฬาทั้งหมดมีขนาด 14.1778 ล้านตารางเมตร นักกีฬาได้รับรางวัล 3 เหรียญทอง 13 เหรียญเงิน และ 19 เหรียญทองแดง ในการแข่งขันกีฬาระดับจังหวัดครั้งที่ 16

ประกันสังคม

ในปี 2023 รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 25,797 หยวน (ประมาณ 3,550 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.1%) ระบบประกันบำนาญสำหรับพนักงานในเมืองครอบคลุม 660,800 คน ระบบประกันสุขภาพในเมืองและชนบทครอบคลุม 51,241 ล้านคน เมืองนี้มีผู้รับสวัสดิการขั้นพื้นฐานในเมือง 6,300 คน และในชนบท 97,700 คน และมีอาสาสมัครที่ลงทะเบียน 752,800 คน

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ในปี 2023 พื้นที่ตรวจสอบคุณภาพน้ำผิวดิน 63.6% เป็นไปตามมาตรฐานระดับ I-III คุณภาพน้ำทะเลชายฝั่งอยู่ในระดับดีถึง 98.9% คุณภาพอากาศอยู่ในระดับดี 96.7% ของวัน พื้นที่ป่าปกคลุม 50.9% เมืองนี้มีโรงบำบัดน้ำเสีย 86 แห่ง โดยมีกำลังการผลิตวันละ 1.106 ล้านตัน อัตราการบำบัดขยะมูลฝอยในเมืองให้ปลอดภัยถึง 100%

การขนส่ง

ภาพรวม

เมืองเจียหยางมีการคมนาคมขนส่งโดยทางรถไฟกวางโจว-เหมยโจว-ซานโถว ทางรถไฟความเร็วสูงเซี่ยเหมิน-เซินเจิ้น และทางด่วนหลายสาย สนามบินเจียหยางเฉาซานเป็นสนามบินหลักที่ใหญ่เป็นอันดับสามของมณฑลกวางตุ้ง และเป็นเมืองระดับจังหวัดเพียงแห่งเดียวในภาคตะวันออกของกวางตุ้งที่มีระบบขนส่งทุกรูปแบบ ในปี 2023 มีจำนวนผู้โดยสารรวม 5.6055 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 10.5%)

ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินสาย G206 และ G324 และทางหลวงจังหวัดสาย S337, S335, S238 และ S236 ตัดผ่านเมือง ทางด่วนประกอบด้วย Shenhai, Jiepuhui, Shantou-Kunming, Chaohui, Jiehui และ Shantou-Zhanjiang ระยะทางรวมของทางหลวงทั้งหมดอยู่ที่ 8,011.57 กิโลเมตร โดยเป็นทางด่วน 388.95 กิโลเมตร

ทางรถไฟ

ทางรถไฟสายเหม่ยโจว-ซานโถว ให้บริการสถานีเจียหยางและสถานีสนามบินเจียหยาง ทางรถไฟสายเซี่ยเหมิน-เซินเจิ้น ให้บริการสถานีปูหนิงและสถานีคูตัน ส่วนทางรถไฟสายซานโถว-ซานเหว่ย เจียฮุย และทางรถไฟระหว่างเมืองกวางตุ้งตะวันออก อยู่ระหว่างการก่อสร้างในปี 2023

การขนส่งทางน้ำ

เส้นทางน้ำภายในประเทศที่สามารถเดินเรือได้มีระยะทางรวม 369 กิโลเมตร แม่น้ำหรงเจียง ซึ่งเป็น "เส้นทางน้ำสีทอง" ของมณฑลกวางตุ้งตะวันออก มีความยาว 175 กิโลเมตร และเป็นแม่น้ำที่ลึกเป็นอันดับสองของมณฑล สามารถเดินเรือได้ด้วยเรือขนาด 5,000 ตัน โดยมีเส้นทางตรงไปยังฮ่องกง กวางโจว และจ้านเจียง อำเภอหุยไหลมีท่าเรือเสินฉวน จิงไห่ และจื่อเซิน

การบิน

สนามบินนานาชาติเจียหยางเฉาซาน ตั้งอยู่ใจกลางภูมิศาสตร์ของเมืองเจียหยาง ซานโถว และเฉาโจว ให้บริการพื้นที่กว่า 30,000 ตารางกิโลเมตร และประชากร 30 ล้านคน เป็นหนึ่งในสามสนามบินนานาชาติของมณฑลกวางตุ้ง ณ เดือนกรกฎาคม 2566 สนามบินแห่งนี้ให้บริการ 69 เส้นทาง รวมถึง 8 เส้นทางระหว่างประเทศไปยังสิงคโปร์ กรุงเทพฯ กัวลาลัมเปอร์ เสียมเรียบ พนมเปญ และสีหนุวิลล์ ในปี 2566 มีผู้โดยสารใช้บริการ 7.1822 ล้านคน

ระบบขนส่งสาธารณะ

ณ เดือนกรกฎาคม 2566 เมืองเจียหยางมีบริษัทรถโดยสาร 7 บริษัท ให้บริการ 60 เส้นทาง โดยมีรถทั้งหมด 716 คัน (96% เป็นรถไฟฟ้าพลังงานใหม่) ตั้งแต่ปี 2564 เป็นต้นมา ผู้สูงอายุ ผู้พิการ ทหาร และนักเรียน สามารถโดยสารฟรีหรือได้รับส่วนลดค่าโดยสาร นอกจากนี้ เมืองเจียหยางยังมีบริษัทแท็กซี่ 3 บริษัท โดยมีแท็กซี่ให้บริการ 102 คัน และแพลตฟอร์มเรียกรถ 15 แพลตฟอร์ม โดยมีรถทั้งหมด 1,986 คัน ซึ่งเพิ่มขึ้น 576% เมื่อเทียบกับปี 2565

วัฒนธรรมและมนุษยศาสตร์

ภาพรวม

เมืองเจียหยางมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,200 ปี เป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมเฉาซาน และเป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของศิลปะพื้นบ้านจีน" จากการแกะสลักหิน แกะสลักไม้ แกะสลักหยก ตัดกระดาษ งานฝังเครื่องลายคราม งิ้วเฉาจู ดนตรีเฉาโจว การเต้นรำอิงเกอ และการเต้นรำสิงโต

อาหาร

อาหารเจียหยางจัดอยู่ในสำนักอาหารเฉาโจวของอาหารกวางตุ้ง มีลักษณะเบาแต่รสชาติเข้มข้น พร้อมความเชี่ยวชาญในการปรุงอาหารทะเล เมนูเด่นได้แก่ กุ้งล็อบสเตอร์นึ่ง หูฉลามตุ๋น ซุปปลาไหล และน้ำพริกเมล็ดบัว ชาเฉาซานกงฟูเป็นประเพณีทางวัฒนธรรมที่สำคัญซึ่งเน้นศิลปะการชงชา

ศุลกากร

ประเพณีพื้นบ้านครอบคลุมทั้งพื้นที่ที่พูดภาษาเฉาซานและพื้นที่ที่พูดภาษาฮักกา เทศกาลคบเพลิงหยางเหมย ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 5-6 ของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ เป็นการรำลึกถึงเจี๋ยจื่อถุ่ย นักปราชญ์แห่งราชวงศ์จิน การแข่งเรือมังกรมีหัวมังกรแกะสลักอย่างประณีต การรำอิงเกอ ซึ่งมีประวัติยาวนานกว่า 300 ปี เป็นการรำกลุ่มชายล้วนที่ทรงพลัง ผสมผสานละคร การรำ และศิลปะการต่อสู้ ผู้แสดงจะแต่งหน้าอย่างมีเอกลักษณ์และตีไม้คทาคู่ไปตามจังหวะกลอง

ศิลปะ

งานแกะสลักหินของเมืองเจียหยางมีชื่อเสียงในด้านประติมากรรมหินแกรนิต โดยเฉพาะสิงโตหิน เมืองนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็น "บ้านเกิดของจิตรกรรมจีน" โดยมีปรมาจารย์อย่างไล่เส้าฉีและหยางจื่อกวง งิ้วเฉาจูมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในด้านรูปแบบการร้องและบทบาทที่ซับซ้อน การแสดงหุ่นกระบอกเหล็ก (ละครเงากระดาษ) ซึ่งนำเข้ามาเมื่อ 700 ปีก่อน ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติในปี 2011

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ชาเจียซีเล่ยเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการคุ้มครองทางภูมิศาสตร์ระดับชาติ เต้าหู้แห้งผู่หนิงมีชื่อเสียงในเรื่องผิวกรอบนอกนุ่มใน ขนมถั่วเขียวหลงเจียงมีแป้งกรอบสอดไส้หวาน ขนมหนานผู่หนิงซึ่งมีประวัติยาวนานเกือบศตวรรษ ทำจากถั่วลิสง ไขมันหมู มอลโทส และน้ำตาล

โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม

ณ เดือนกรกฎาคม 2567 เมืองเจียหยางมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ 4 แห่ง ได้แก่ สถาบันขงจื๊อเจียหยาง วัดไทรโบราณ ศาลบรรพบุรุษกวงลู่ของตระกูลติง และวัดเทพเจ้าประจำเมืองเจียหยาง รวมถึงแหล่งมรดกระดับจังหวัดอีก 43 แห่ง

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของเจียหยาง ได้แก่ การรำอิงเกอ งิ้วเฉาจู การแสดงหุ่นกระบอกเหล็ก และงานหัตถกรรมดั้งเดิม ซึ่งหลายรายการได้รับการกำหนดให้เป็นมรดกระดับชาติที่อนุรักษ์ประเพณีทางวัฒนธรรมของเฉาซานมานานหลายศตวรรษ

จุดชมวิว

ภาพรวม

เจียหยางเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มี "น้ำตกแห่งแรกของหลิงหนาน" คือ น้ำตกหวงหม่านจ้าย และหมู่บ้านริมน้ำแบบดั้งเดิม ณ เดือนกรกฎาคม 2567 มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 20 แห่ง สถานที่สำคัญ ได้แก่ สถาบันขงจื๊อเจียหยาง ประตูจินเซียน อุทยานป่าไม้ภูเขาหวงฉี วัดซวงเฟิง และหอคอยเจียหยาง สถานที่ท่องเที่ยวสมัยใหม่ ได้แก่ น้ำพุดนตรีแม่น้ำหรงเจียง และรีสอร์ทท่องเที่ยวเชิงนิเวศทะเลสาบหวังเทียน

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

วัดซวงเฟิง หนึ่งในสามวัดโบราณที่ยิ่งใหญ่ของเมืองเฉาซาน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1140 และย้ายมาตั้งที่นี่ในช่วงต้นราชวงศ์หมิง วัดแห่งนี้มีชื่อเสียงเทียบเท่ากับวัดไคหยวนในเมืองเฉาโจว และวัดหลิงซานในเมืองเฉาหยาง

กลุ่มน้ำตกหวงหม่านจ้าย ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ AAAA ของประเทศ ตั้งอยู่ในอำเภอเจียซี มีน้ำตกเรียงลดหลั่นกัน 5 ระดับ ระดับแรกคือน้ำตกเฟยหง มีความกว้าง 82 เมตร และความสูง 56 เมตร ส่วนระดับที่สามคือน้ำตกหลัวจิ่วเทียน มีความสูง 120 เมตร

สถาบันการศึกษาขงจื๊อเจียว๋ ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1140 เป็นกลุ่มอาคารที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในภูมิภาคหลิงหนาน ในปี 1925 โจวเอ็นไหลได้มาปฏิบัติงานที่นี่ระหว่างการรุกรานตะวันออก และในปี 1927 ผู้นำการลุกฮือหนานชางได้จัดการประชุมทางทหาร ณ สถานที่แห่งนี้

อุทยานธรรมชาติภูเขาหวงฉี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองหรงเฉิงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 4 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 1,180 เฮกตาร์ มียอดเขาสูง 293.1 เมตร เป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณในชื่อ "หวงฉียามเย็นเขียวขจี" ภายในอุทยานมีวัด 9 แห่ง ถ้ำ 18 แห่ง เจดีย์ฉีซาน และจารึกบนหน้าผามากกว่า 20 แห่ง

การแลกเปลี่ยนภายนอก

เมืองเจียหยางใช้ประโยชน์จากชาวจีนโพ้นทะเลเกือบ 7 ล้านคนในการรักษาเครือข่ายการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจที่กว้างขวาง โดยมีความสัมพันธ์แบบเมืองพี่เมืองน้องและความร่วมมือเพื่อส่งเสริมการค้า การลงทุน และโครงการทางวัฒนธรรม

บุคคลสำคัญ

เมืองเจียหยางได้ให้กำเนิดบุคคลสำคัญมากมาย เช่น นักเขียนซู่ตี้ซาน ผู้บุกเบิกเรือดำน้ำนิวเคลียร์หวงซูฮวา แชมป์โอลิมปิกซุนซูเหว่ยและฟู่ไห่เฟิง นักปฏิรูปสมัยใหม่แห่งราชวงศ์ชิงติงรีชาน รวมถึงนักวิชาการ ศิลปิน และผู้นำทางทหารอีกมากมาย

เกียรติยศที่สำคัญ

เมืองเจียหยางได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ และได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย เช่น "บ้านเกิดของศิลปะพื้นบ้านจีน" "บ้านเกิดของจิตรกรรมจีน" และ "บ้านเกิดของงิ้วจีน" ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงมรดกทางวัฒนธรรมอันรุ่มรวยและความสำเร็จทางศิลปะของเมือง

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู่โจว

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู่โจว ตั้งอยู่ใจกลางเขตหุยเฉิง เมืองหุยโจว มณฑลกวางตุ้ง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ภูมิทัศน์ทางธรรมชาติ…

สวนสาธารณะจูไห่จิงซาน

อุทยานภูเขาจิงซาน จูไห่ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนจี้ต้าไห่ปินเหนือ เขตเซียงโจว เมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง เป็นอุทยานภูเขาและพักผ่อนหย่อนใจในเมือ…

บ่อน้ำพุร้อนจักรพรรดิจูไห่

บ่อน้ำพุร้อนจักรพรรดิจูไห่ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 333 ถนนโด่วเหมินเหนือ ตำบลโด่วเหมิน อำเภอโด่วเหมิน เมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง เป็นแหล่งท่องเที่ยว…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว