ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / ซานเว่ย

ซานเว่ย

เมืองซานเว่ย (Shanwei City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง บริเวณเชิงเขาเหลียนฮวา ทางฝั่งตะวันออกของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลริเวอร์ และติดกับทะเลจีนใต้

ซานเว่ย

เมืองซานเหว่ยเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง บริเวณเชิงเขาเหลียนฮวา ทางฝั่งตะวันออกของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล และติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศใต้ โดยมีแถบน้ำคั่นระหว่างเมืองกับมณฑลไต้หวัน เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 4,865.05 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งแผ่นดินใหญ่ยาว 455.2 กิโลเมตร (คิดเป็น 11.1% ของพื้นที่ทั้งหมดของมณฑล) และพื้นที่ไหล่ทวีป (ที่ความลึกไม่เกิน 200 เมตร) ครอบคลุม 23,900 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมากกว่าพื้นที่บนบกถึง 4.5 เท่า ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ 2.7011 ล้านคน ซานเหว่ยมีประวัติศาสตร์การปฏิวัติที่ยาวนาน เนื่องจากเป็นแหล่งกำเนิดของระบอบโซเวียตแห่งแรกของจีน และฐานปฏิวัติไห่หลู่เฟิง ซึ่งเป็นหนึ่งใน 13 ฐานปฏิวัติแดงแห่งชาติ เมืองนี้ผสมผสานวัฒนธรรมหมิ่นหนาน เฉาซาน ฮักกา และกวางตุ้ง เข้าด้วยกันจนเกิดเป็น "วัฒนธรรมไห่หลู่เฟิง" อันเป็นเอกลักษณ์ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคซานเหว่ยมีมูลค่า 154.63 พันล้านหยวน (ประมาณ 21.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.2% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ที่มาของชื่อ

ชื่อ "ซานเหว่ย" มักถูกเข้าใจผิดว่าเกี่ยวข้องกับเมืองซานโถวในทางภูมิศาสตร์ ที่จริงแล้ว ซานเหว่ยเดิมชื่อ "ซานเหมย" (หมายถึง "เนินชายหาดที่สวยงาม") เนื่องจาก "ซาน" หมายถึงส่วนที่สูงขึ้นของชายหาด และบริเวณนั้นมีชื่อเสียงในด้านทิวทัศน์ชายฝั่งที่สวยงาม การออกเสียงที่คล้ายกันของ "เหมย" (สวยงาม) และ "เหว่ย" (หาง) ในที่สุดก็กลายเป็นชื่อ "ซานเหว่ย" หลังจากก่อตั้งเมืองแล้ว คำพ้องเสียง "ซาน" (ดี/ใจดี) ทำให้เกิดชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ซานเหมย" (ใจดีและสวยงาม)

การพัฒนาทางประวัติศาสตร์

ดินแดนของซานเหว่ยในอดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอไห่เฟิง ก่อนสมัยราชวงศ์ฉิน พื้นที่นี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวไป่เยว่ ในปี ค.ศ. 331 อำเภอไห่เฟิงถูกจัดตั้งขึ้นภายใต้การปกครองของมณฑลตงกวน ในสมัยราชวงศ์สุยและถัง พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของซุนโจว ในสมัยราชวงศ์ซ่ง มีผู้คนกว่า 200,000 คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเขตไห่ลู่เฟิง ก่อตั้งเป็นรูปแบบการตั้งถิ่นฐานดั้งเดิมของชาวฮักกา ในปี ค.ศ. 1731 อำเภอลู่เฟิงถูกจัดตั้งขึ้นโดยการแบ่งแยกสามอำเภอจากไห่เฟิง ในสมัยสาธารณรัฐจีน เผิงไป่ได้นำการเคลื่อนไหวปฏิวัติชาวนาไห่ลู่เฟิง ก่อตั้งระบอบโซเวียตระดับอำเภอแห่งแรกของจีนในปี ค.ศ. 1927 ชาวไห่ลู่เฟิงต่อสู้ด้วยอาวุธเป็นเวลาเจ็ดปี

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน

หลังปี 1949 เมืองไห่เฟิงและลู่เฟิงอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลต่างๆ ต่อมาเมื่อวันที่ 7 มกราคม 1988 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งเมืองซานเหว่ยเป็นเมืองระดับมณฑล โดยรวมเอาเขตเมืองเฉิงฉู่ที่จัดตั้งขึ้นใหม่ อำเภอลู่เหอ และอำเภอไห่เฟิงและลู่เฟิงที่มีอยู่เดิมเข้าไว้ด้วยกัน ในปี 1995 ลู่เฟิงได้รับการยกระดับเป็นเมืองระดับอำเภอ และในปี 2011 ได้มีการจัดตั้งเขตความร่วมมือพิเศษเสินซานขึ้น และตั้งแต่ปี 2017 เป็นต้นมา เขตนี้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการหลักของเมืองเซินเจิ้น

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนกรกฎาคม 2567 เมืองซานเหว่ยบริหารจัดการ 1 เขต 2 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ (ลู่เฟิง) รวมทั้ง 4 เขตการจัดการหรือพื้นที่ปฏิบัติงาน

ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ

เมืองซานเหว่ยตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง บริเวณเชิงเขาเหลียนฮวาทางตอนใต้ ติดกับเมืองเจียหยางทางทิศตะวันออก เมืองหุยโจวทางทิศตะวันตก ทะเลจีนใต้ทางทิศใต้ และเมืองเหมยโจวและเหอหยวนทางทิศเหนือ ภูมิประเทศเป็นภูเขาทางทิศเหนือ เนินเขาและที่ราบสูงทางตอนกลาง และที่ราบชายฝั่งทางทิศใต้ ยอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาเหลียนฮวา สูง 1,337.3 เมตร เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนที่มีลักษณะเฉพาะของทะเล อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 22.9 ถึง 23.7 องศาเซลเซียส มีปริมาณน้ำฝนมากโดยเฉพาะในช่วงฤดูน้ำหลาก (เมษายนถึงกันยายน) แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำหลัวเหอ แม่น้ำหวงเจียง แม่น้ำอู่คาน และแม่น้ำฉีซือ ทะเลสาบผิงชิงซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมือง เป็นทะเลสาบน้ำเค็มชายฝั่งที่ใหญ่ที่สุดในจีนแผ่นดินใหญ่และใหญ่เป็นอันดับสองในเอเชีย

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

เมืองซานเหว่ยเป็นหนึ่งในสามศูนย์กลางพายุฝนที่สำคัญของมณฑลกวางตุ้ง และมักได้รับผลกระทบจากพายุหมุนเขตร้อน ภัยแล้งตามฤดูกาลในฤดูใบไม้ร่วง ฤดูหนาว และฤดูใบไม้ผลิเป็นเรื่องปกติ ในปี 2022 เมืองนี้ประสบกับปริมาณน้ำฝนในเดือนพฤษภาคมที่รุนแรงที่สุดในรอบ 20 ปี โดยมีฝนตกหนัก 16 รอบและพายุไต้ฝุ่น 5 ลูก ทำให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงมูลค่า 180.67 ล้านหยวน (ประมาณ 24.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ทรัพยากรธรรมชาติ

เมืองนี้มีทรัพยากรน้ำ ที่ดิน ชีวภาพ และทางทะเลที่อุดมสมบูรณ์ ปริมาณน้ำทั้งหมดมีถึง 8.563 พันล้านลูกบาศก์เมตร พื้นที่ป่าปกคลุมถึง 49% คิดเป็น 216,000 เฮกตาร์ มีการบันทึกชนิดพืชมากกว่า 1,800 ชนิด และสัตว์มีกระดูกสันหลัง 328 ชนิด ทรัพยากรทางทะเลมีความอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ โดยมีสิ่งมีชีวิตในทะเลมากกว่า 860 ชนิด และเกาะ 881 เกาะ (เป็นอันดับหนึ่งของมณฑล) ชายฝั่งทะเลมีความยาว 455.2 กิโลเมตร เป็นอันดับสองของมณฑลกวางตุ้ง

ทรัพยากรแร่

ซานเหว่ยตั้งอยู่บนแนวแร่หวู่หยี มีการค้นพบแร่ธาตุ 28 ชนิดใน 69 แห่ง แร่โลหะที่สำคัญ ได้แก่ ดีบุก (มีปริมาณสำรองที่ระบุได้ 77,919 ตัน) ทองแดง โมลิบเดนัม ตะกั่ว สังกะสี และเหล็ก ทรัพยากรที่ไม่ใช่โลหะ ได้แก่ หินแกรนิตเกรดก่อสร้าง (ปริมาณสำรอง 719 ล้านลูกบาศก์เมตร) ดินขาว และดินเหนียวสำหรับทำเซรามิก นอกจากนี้ยังมีทรัพยากรพลังงานความร้อนใต้พิภพและน้ำแร่ด้วย

การเมือง

รัฐบาลเทศบาลเมืองซานเหว่ย นำโดยนายกเทศมนตรีและเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเทศบาลเมืองซานเหว่ย โครงสร้างทางการเมืองของเมืองเป็นไปตามกรอบการปกครองระดับจังหวัดมาตรฐานของจีน

ประชากร

ณ สิ้นปี 2024 ประชากรอาศัยอยู่ที่ 2.7011 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 59.92% ประชากรที่ลงทะเบียนอยู่ที่ 3.5271 ล้านคน เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ 43 กลุ่ม โดยมีประชากรกลุ่มน้อยรวมประมาณ 11,000 คน ภาษาถิ่นหลักคือภาษาฟู่เหลา (พูดประมาณ 2.65 ล้านคน) ภาษาฮักกา (600,000 คน) และภาษาจีนกวางตุ้ง (40,000 คน) ประมาณ 80% ของผู้อยู่อาศัยสามารถพูดภาษาจีนกลางได้

ศาสนา

ในเมืองซานเหว่ยมีศาสนาที่นับถืออยู่ 4 ศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า คาทอลิก และคริสต์ศาสนา ซึ่งแต่ละศาสนามีประวัติความเป็นมาในการเผยแพร่ที่แตกต่างกันไปในแต่ละเขตและอำเภอของเมือง

เศรษฐกิจ

ในปี 2024 เมืองซานเหว่ยมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 150.089 พันล้านหยวน (ประมาณ 20.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โครงสร้างอุตสาหกรรมมีสัดส่วน 13.7:28.9:57.4 (ภาคปฐมภูมิ:ภาคทุติยภูมิ:ภาคตติยภูมิ) GDP ต่อหัวอยู่ที่ 55,667 หยวน (ประมาณ 7,817 ดอลลาร์สหรัฐ) ภาคปฐมภูมิ (เกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง) สร้างผลผลิตได้ 34.627 พันล้านหยวน ภาคทุติยภูมิ (อุตสาหกรรมและการก่อสร้าง) เติบโต 3.7% และภาคตติยภูมิครองส่วนแบ่งมากที่สุดที่ 86.154 พันล้านหยวน

อุตสาหกรรมบริการ

ภาคบริการเป็นหัวใจสำคัญของเศรษฐกิจเมืองซานเหว่ย ในปี 2567 การค้าส่งและค้าปลีกมีมูลค่า 21.298 พันล้านหยวน การขนส่งและโลจิสติกส์เติบโต 52.7% และบริการสมัยใหม่มีมูลค่า 40.413 พันล้านหยวน ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 50.577 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 18.66 พันล้านหยวน เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 121.014 พันล้านหยวน และสินเชื่ออยู่ที่ 124.562 พันล้านหยวน

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

เขตความร่วมมือพิเศษเสินซาน ซึ่งเป็นเขตความร่วมมือพิเศษแห่งแรกของจีน ตั้งอยู่ในเขตซานเหว่ยทางตะวันตก และอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของเมืองเซินเจิ้น ครอบคลุมพื้นที่ 460.41 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 66,800 คน (ปี 2021) และทำหน้าที่เป็นประตูทางตะวันออกสู่เขตเศรษฐกิจอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า

กิจการสังคม

การศึกษา

ในปี 2024 จำนวนนักเรียนทั้งหมดในทุกระดับการศึกษาอยู่ที่ 623,100 คน อัตราการเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาอยู่ที่ 100% และอัตราการเข้าเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายอยู่ที่ 97.4% วิทยาเขตซานเหว่ยของมหาวิทยาลัยครูแห่งจีนตอนใต้เปิดทำการในเดือนกันยายน 2021 ซึ่งเป็นวิทยาเขต "ระดับเฟิร์สคลาสคู่" แห่งแรกในภาคตะวันออก ภาคตะวันตก และภาคเหนือของมณฑลกวางตุ้ง

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2024 มีการอนุมัติสิทธิบัตร 2,457 ฉบับ (ลดลง 15.0%) ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 168 ฉบับ (เพิ่มขึ้น 42.4%) เมืองนี้มีวิสาหกิจไฮเทค 140 แห่ง และศูนย์วิจัยและพัฒนาของเทศบาล 255 แห่ง

วัฒนธรรม

เมืองนี้มีห้องสมุดสาธารณะ 5 แห่ง (หนังสือ 1.52 ล้านเล่ม) พิพิธภัณฑ์ 8 แห่ง และคณะการแสดงศิลปะ 4 คณะ การครอบคลุมของวิทยุและโทรทัศน์อยู่ที่ 99.88% พิพิธภัณฑ์ซานเหว่ย ซึ่งเปิดในปี 2020 มีพื้นที่ 2,000 ตารางเมตร โดยมีพื้นที่จัดแสดง 1,200 ตารางเมตร

การดูแลสุขภาพ

เมืองซานเหว่ยมีสถานพยาบาล 1,618 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 46 แห่ง และคลินิกประจำหมู่บ้าน 1,068 แห่ง โดยมีบุคลากรทางการแพทย์ 16,404 คน และเตียงผู้ป่วย 12,195 เตียง

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

คุณภาพอากาศของเมืองซานเหว่ยอยู่ในอันดับหนึ่งของมณฑลกวางตุ้งติดต่อกันสิบปี โดยมีจำนวนวันที่คุณภาพอากาศดีถึง 359 วัน (98.1%) ในปี 2024 เมืองนี้มีโรงบำบัดน้ำเสีย 37 แห่ง มีกำลังการผลิต 629,500 ตันต่อวัน และสามารถบำบัดขยะมูลฝอยในเขตเทศบาลได้อย่างปลอดภัย 100%

ประกันสังคม

ข้อมูลปี 2024 ระบุว่า มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญสำหรับพนักงานในเขตเมืองจำนวน 361,300 คน และผู้เข้าร่วมโครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานจำนวน 2.3652 ล้านคน นอกจากนี้ เมืองยังให้บริการทางการแพทย์ฉุกเฉินจำนวน 561,100 ครั้ง และดำเนินโครงการมาตรฐานการครองชีพขั้นต่ำในเขตเมืองและชนบท ซึ่งให้บริการแก่ประชาชน 86,200 คน

การขนส่ง

เครือข่ายคมนาคมของเมืองซานเหว่ยประกอบด้วยทางรถไฟ ทางหลวง และทางน้ำ ระยะทางทางหลวงรวมทั้งสิ้น 6,040.41 กิโลเมตร รวมถึงทางด่วน 251.99 กิโลเมตร ทางรถไฟสายเซี่ยเหมิน-เซินเจิ้น (เปิดให้บริการปี 2013) และทางรถไฟความเร็วสูงสายกว่างโจว-ซานโถว และซานโถว-ซานโถว (ทั้งสองสายเปิดให้บริการปี 2023 ออกแบบให้มีความเร็ว 350 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ให้บริการแก่เมืองนี้ ท่าเรือสำคัญ ได้แก่ ท่าเรือซานเหว่ย ซึ่งเป็นหนึ่งใน 16 ท่าเรือแรกของจีนที่เปิดการค้ากับต่างประเทศ ในปี 2024 การขนส่งสินค้ามีปริมาณ 50.5893 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 34.6%) และการขนส่งผู้โดยสาร 10.5488 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 8.6%)

ระบบขนส่งสาธารณะ

เมืองนี้มีรถโดยสารไฟฟ้าเต็มรูปแบบจำนวน 933 คัน ให้บริการใน 107 เส้นทาง รวมระยะทาง 2,902 กิโลเมตร โดยมีสถานีชาร์จ 18 แห่งให้บริการ

วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์

เมืองซานเหว่ยเป็นจุดบรรจบของวัฒนธรรมหมิ่นหนาน เฉาซาน ฮักกา และกวางตุ้ง ก่อให้เกิดวัฒนธรรมไห่ลู่เฟิงอันเป็นเอกลักษณ์ เป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของวัฒนธรรมและศิลปะพื้นบ้านจีน" เมืองนี้แบ่งออกเป็นสองเขตวัฒนธรรม ได้แก่ เขตวัฒนธรรมไห่ลู่เฟิง (ตัวเมืองไห่เฟิง และลู่เฟิง ซึ่งพูดภาษาฟู่เหลา) และเขตวัฒนธรรมฮักกา (อำเภอลู่เหอ) อาหารเป็นการผสมผสานระหว่างสไตล์ฉาวซาน กวางตุ้ง และฮักกา โดยมีอาหารทะเล ซุป และขนมหวานเป็นจุดเด่น อาหารท้องถิ่นที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ไฉกัว (ขนมข้าวเหนียวผัก) แป้งทอดเนื้อ ลูกชิ้นปลาแมคเคอเรล และชาลู่เหอเหล่ยฉา (ชาตำ) เมืองนี้เป็นบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลที่มีชื่อเสียง โดยมีชาวจีนโพ้นทะเลและชาวจีนในฮ่องกง มาเก๊า และไต้หวันกว่า 1.4 ล้านคน

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

เมืองซานเหว่ยมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 9 รายการ และระดับมณฑล 30 รายการ ประเพณีที่โดดเด่น ได้แก่ การรำกิเลนไห่เฟิง การรำมังกรทอง (มีต้นกำเนิดมาจากราชวงศ์ซ่งเหนือ) และงิ้วเจิ้งจื่อ (มีประวัติยาวนานกว่า 600 ปี และมีบทละครดั้งเดิมมากกว่า 2,600 เรื่อง)

จุดชมวิว

เมืองซานเหว่ยมีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศถึง 17 แห่ง "แปดสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของซานเหว่ย" ได้แก่ จัตุรัสแดงอันเจิดจรัส เสียงสะท้อนแห่งภูเขาเสวียนอู่ หาดเงินจินเซียง และภูเขาเหลียนฮวา ในปี 2021 เมืองนี้มีนักท่องเที่ยวเข้าพักค้างคืน 4.8725 ล้านคน และมีรายได้จากการท่องเที่ยวรวม 6.71 พันล้านหยวน (ประมาณ 920 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

สถานที่น่าสนใจสำคัญ ได้แก่:

- ศาลาฟางฟาน: สร้างขึ้นในปี 1515 เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่เหวินเทียนเซียง วีรบุรุษแห่งราชวงศ์ซ่ง
- หาดเงินจินเซียง: หาดรูปตัว S ยาว 8 กิโลเมตร โดดเด่นด้วยโขดหินรูปร่างแปลกตาและงานแกะสลักทางประวัติศาสตร์
- แหล่งท่องเที่ยวภูเขาซวนอู่ (AAAA): โดดเด่นด้วยวัดหยวนซาน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1127 มีโบราณวัตถุมากกว่า 1,000 ชิ้น
- เขตท่องเที่ยวอ่าวแดง (AAAA): รู้จักกันในชื่อ "ฉีหลินแห่งกวางตุ้งตะวันออก" มีชายฝั่งยาว 72 กิโลเมตร
- พระราชวังแดงและจัตุรัสแดง (AAAA): ที่ตั้งของรัฐบาลโซเวียตระดับอำเภอแห่งแรกของจีน ซึ่งก่อตั้งโดยเผิงปายในปี 1927
- รีสอร์ทภูเขาเหลียนฮวา (AAAA): โดดเด่นด้วย "ยอดเขาที่สูงที่สุดของมณฑลกวางตุ้งตะวันออก" ที่ความสูง 1,337.3 เมตร
- วัดบรรพบุรุษเฟิงซาน (AAAA): ศูนย์กลางวัฒนธรรมมาจู่ในมณฑลกวางตุ้งตะวันออก มีรูปปั้นหินมาจู่สูง 16.83 เมตร

บุคคลที่มีชื่อเสียง

ซานเหว่ยได้ผลิตบุคคลสำคัญมากมาย รวมถึงเผิงไป่ (ผู้นำการปฏิวัติ), เซี่ยเฟย (รัฐบุรุษ), เฉินจงหมิง (ผู้นำทางทหาร), หม่าซีฉง (นักไวโอลิน), เผิงซื่อลู่ (นักออกแบบเรือดำน้ำนิวเคลียร์) และหวงซูฮวา (นักวิชาการและนักออกแบบเรือดำน้ำ)

การแลกเปลี่ยนภายนอก

ในปี 2552 เมืองซานเหวย์ได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องกับอำเภอเดลี จังหวัดสุมาตราเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย และในปี 2565 ได้มีการจัดตั้งโครงการความร่วมมือระหว่างเมืองซานเหวย์และเมืองเซินเจิ้น ภายใต้แผนพัฒนาพื้นที่เมืองเก่าปฏิวัติแห่งชาติ

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองซานเหว่ยได้รับรางวัลมากมาย เช่น "บ้านเกิดของวัฒนธรรมและศิลปะพื้นบ้านจีน" "บ้านเกิดของนกน้ำจีน" และ "บ้านเกิดของพลัมเขียวจีน" เป็นต้น

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู่โจว

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู่โจว ตั้งอยู่ใจกลางเขตหุยเฉิง เมืองหุยโจว มณฑลกวางตุ้ง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ภูมิทัศน์ทางธรรมชาติ…

สวนสาธารณะจูไห่จิงซาน

อุทยานภูเขาจิงซาน จูไห่ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนจี้ต้าไห่ปินเหนือ เขตเซียงโจว เมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง เป็นอุทยานภูเขาและพักผ่อนหย่อนใจในเมือ…

บ่อน้ำพุร้อนจักรพรรดิจูไห่

บ่อน้ำพุร้อนจักรพรรดิจูไห่ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 333 ถนนโด่วเหมินเหนือ ตำบลโด่วเหมิน อำเภอโด่วเหมิน เมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง เป็นแหล่งท่องเที่ยว…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว