เมืองเจียงเหมิน
เมืองเจียงเหมิน (Jiangmen City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง รู้จักกันในชื่ออื่นว่า อู๋อี้ (Wuyi หรือ 5 อำเภอ) และ ซีอี้ (Siyi หรือ 4 อำเภอ) ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของมณฑลกวางตุ้ง บริเวณลุ่มน้ำซีเจียงตอนล่าง
เมืองเจียงเหมิน
เมืองเจียงเหมิน เป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้การปกครองของมณฑลกวางตุ้ง หรือที่รู้จักกันในชื่อ อู๋อี้ (ห้าอำเภอ) และ ซีอี้ (สี่อำเภอ) ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ในบริเวณลุ่มน้ำซีเจียงตอนล่าง และบนฝั่งตะวันตกของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลริเวอร์ ภูมิประเทศทางเหนือเป็นที่ราบต่ำ ทางตะวันตกเป็นที่ราบสูง โดยมีภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ เป็นหลัก มีพรมแดนติดกับจงซานและจูไห่ทางทิศตะวันออก หยางเจียงทางทิศตะวันตก ฝอซานและหยุนฟู่ทางทิศเหนือ และหันหน้าไปทางทะเลจีนใต้ทางทิศใต้ มีพื้นที่บนบก 9,535 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ทางทะเล 4,880.47 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมีนาคม 2569 เจียงเหมินปกครอง 3 อำเภอ และบริหารเมืองระดับอำเภอ 4 เมือง ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 4.8285 ล้านคน ในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1360-1370) ได้มีการก่อตั้งชุมชนตลาดการค้าขึ้นบนฝั่งตะวันตกของปากแม่น้ำซีเจียง ซึ่งรู้จักกันในชื่อตลาดเจียงเหมิน ในปี ค.ศ. 1925 ได้กลายเป็นเมืองภายใต้การปกครองของมณฑล ในปี ค.ศ. 1970 ถูกลดสถานะเป็นเมืองระดับอำเภอภายใต้เขตอำนาจของเมืองฝอซาน และในปี ค.ศ. 1975 ได้รับการยกฐานะกลับเป็นเมืองระดับจังหวัดอีกครั้ง เจียงเหมินมีประวัติศาสตร์อันยาวนานและมรดกทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้ง ด้วยวัฒนธรรมอู๋อี้ที่เป็นเอกลักษณ์และวัฒนธรรมบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเล ชาวจีนโพ้นทะเลกว่า 5.3 ล้านคน รวมถึงชาวจีนจากฮ่องกง มาเก๊า และไต้หวัน กระจายอยู่ทั่ว 145 ประเทศและภูมิภาคทั่วโลก ทำให้เจียงเหมินได้รับการยกย่องว่าเป็น "เมืองหลวงของชาวจีนโพ้นทะเลของจีน" เจียงเหมินเป็นสถานที่สำคัญสำหรับการรวมตัวของชาวกวางตุ้งและเป็นเมืองตัวแทนของวัฒนธรรมกวางตุ้ง เป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลที่สำคัญที่สุดของจีน" เจียงเหมินเป็นเมืองศูนย์กลางสำคัญในเขตเศรษฐกิจอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า เป็นฐานการผลิตที่ทันสมัย และเป็น "ศูนย์กลางการเติบโตใหม่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเพิร์ล" ทำหน้าที่เป็นเส้นทางสำคัญจากเขตเศรษฐกิจอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊าไปยังกวางตุ้งตะวันตกและภาคตะวันตกเฉียงใต้ เมืองนี้มีแหล่งท่องเที่ยวที่อุดมสมบูรณ์ รวมถึงหมู่บ้านโบราณไคปิงเตียวโหลวและมรดกโลกทางวัฒนธรรม สวนนกที่โด่งดังจากนักเขียนปาจิน อุทยานแห่งชาติภูเขากุ้ยเฟิง เกาะซ่างฉวนและเกาะเซี่ยฉวนซึ่งเป็นหนึ่งใน "สิบเกาะที่สวยที่สุด" ของกวางตุ้ง เมืองโบราณชิกันซึ่งเป็น "เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงของจีน" และเมืองน้ำกู่เหลาซึ่งเป็น "เมืองน้ำหลิงหนาน" ในปี 2023 เจียงเหมินได้รับการจัดอันดับเป็นเมืองระดับ 3 ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเจียงเหมินสูงถึง 429.4 พันล้านหยวน (ประมาณ 60.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เติบโต 2.8% อัตราส่วนโครงสร้างสามอุตสาหกรรมอยู่ที่ 8.7:43.1:48.2 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 88,983 หยวน (ประมาณ 12,458 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.7%
ประวัติศาสตร์
ชื่อเจียงเหมินปรากฏครั้งแรกในงานเขียนสมัยต้นราชวงศ์หมิงชื่อ "ชุดสะสมซู่ป๋อ" ในคำนำของ "ภาพวาดอำลาเจียงเหมิน" ที่เขียนโดยหลี่เจิ้น ในช่วงปลายราชวงศ์หยวนถึงต้นราชวงศ์หมิง (ประมาณ ค.ศ. 1360-1370) ได้มีการก่อตั้งชุมชนการค้าขึ้นบนฝั่งตะวันตกของปากแม่น้ำซีเจียง เรียกว่า ตลาดเจียงเหมิน ในรัชสมัยของพระเจ้าว่านหลี่แห่งราชวงศ์หมิง ชุมชนนี้เป็นส่วนหนึ่งของตำบลหลงซี อำเภอซินฮุย ในสมัยราชวงศ์ชิง ได้เปิดเป็นสถานีการค้าสำหรับเรือต่างชาติในปี ค.ศ. 1897 และได้รับการกำหนดให้เป็นท่าเรือตามสนธิสัญญาอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1902 โดยมีการจัดตั้งด่านศุลกากรขึ้น และต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อท่าเรือเจียงเหมิน
ในสมัยสาธารณรัฐจีน เมืองเจียงเหมินกลายเป็นเมืองภายใต้การปกครองของมณฑลเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 1925 ได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นเมืองภายใต้เขตปกครองซินฮุยในปี 1931 และกลับไปเป็นเมืองภายใต้เขต 2 ของเขตปกครองซินฮุยอีกครั้งในปี 1945 หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน เจียงเหมินได้รับการปลดปล่อยเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 1949 ได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองระดับมณฑลในปี 1951 ลดระดับเป็นเมืองระดับอำเภอในปี 1958 ถูกโอนไปอยู่ในมณฑลต่างๆ และได้รับการฟื้นฟูเป็นเมืองระดับมณฑลอีกครั้งในปี 1966 และอีกครั้งในปี 1975 ในปี 1983 เจียงเหมินได้นำระบบการปกครองแบบเมือง-อำเภอมาใช้ โดยดูแล 5 อำเภอ ได้แก่ ซินฮุย ไท่ซาน ไคผิง เอินผิง และเหอซาน ระหว่างปี 1992 ถึง 1994 อำเภอเหล่านี้ได้รับการจัดประเภทใหม่เป็นเมืองระดับอำเภอภายใต้เขตอำนาจของรัฐบาลมณฑลกวางตุ้ง โดยรัฐบาลมณฑลกวางตุ้งมอบหมายให้เมืองเจียงเหมินเป็นผู้บริหารจัดการ ต่อมาในปี 2002 อำเภอซินฮุยได้เปลี่ยนสถานะจากเมืองเป็นอำเภอ
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2569 เทศบาลเมืองเจียงเหมินบริหารจัดการ 3 เขต ได้แก่ เผิงเจียง เจียงไห่ และซินฮุย และดูแลเมืองระดับอำเภอ 4 แห่ง ได้แก่ ไท่ซาน ไคผิง เหอซาน และเอินผิง สำนักงานใหญ่ของเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนไป่ซาตะวันตก เขตเผิงเจียง
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและขอบเขต
เมืองเจียงเหมินตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ในบริเวณลุ่มน้ำซีเจียงตอนล่างและสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลตะวันตก มีอาณาเขตติดกับอำเภอซุนเต๋อ เมืองฝอซาน อำเภอจงซาน และอำเภอโต่วเหมิน เมืองจูไห่ทางทิศตะวันออก อำเภอหยางตงและหยางชุน เมืองหยางเจียงทางทิศตะวันตก อำเภอซินซิง อำเภอหยุนฟู่ อำเภอเกาหมิง และอำเภอหนานไห่ เมืองฝอซานทางทิศเหนือ และหันหน้าไปทางทะเลจีนใต้ทางทิศใต้ ติดกับฮ่องกงและมาเก๊า เมืองนี้มีเกาะ 561 เกาะ รวมพื้นที่ 249,971 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดของมณฑลคือ 9,506.92 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งแผ่นดินใหญ่ยาว 414.8 กิโลเมตร คิดเป็นประมาณหนึ่งในสิบของพื้นที่ทั้งหมดของมณฑล
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศทางเหนือเป็นที่ราบต่ำและทางตะวันตกเป็นที่ราบสูง โดยมีลักษณะเป็นภูเขาเตี้ยและเนินเขา ครอบคลุมพื้นที่กว่า 4,400 ตารางกิโลเมตร (46.8% ของพื้นที่ทั้งหมด) ยอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาเทียนหลู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ สูง 1,250 เมตร ที่ราบลุ่มแม่น้ำและที่ราบดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำครอบคลุมพื้นที่กว่า 4,880 ตารางกิโลเมตร (51.90%) ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่เกษตรกรรมที่อุดมสมบูรณ์ ชั้นหินทางธรณีวิทยาครอบคลุมตั้งแต่ยุคซินเนียนจนถึงยุคควอเทอร์นารี โดยชั้นหินยุคควอเทอร์นารีมีการกระจายตัวมากที่สุด
ภูมิอากาศ
เมืองเจียงเหมินมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน อุณหภูมิไม่ร้อนจัด ปริมาณน้ำฝนมาก และมีแสงแดดส่องถึงตลอดปี ช่วงเวลาปลอดน้ำค้างแข็งยาวนานกว่า 360 วัน และไม่มีหิมะตลอดทั้งปี อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ประมาณ 22 องศาเซลเซียส โดยมีความแตกต่างระหว่างเดือนที่หนาวที่สุด (มกราคม) และเดือนที่ร้อนที่สุด (กรกฎาคม) ประมาณ 14-15 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสะสมต่อปีที่สูงกว่า 10 องศาเซลเซียส มีค่ามากกว่า 8,000 องศาเซลเซียส ซึ่งเป็นแหล่งทรัพยากรความร้อนที่อุดมสมบูรณ์
อุทกวิทยา
แม่น้ำในเมืองเจียงเหมินเป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำชายฝั่งสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลและมณฑลกวางตุ้งตะวันตก โดยมีแม่น้ำ 25 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 100 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำซีเจียงและแม่น้ำถานเจียง แม่น้ำซีเจียงเป็นแม่น้ำสายสำคัญในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีปริมาณน้ำไหลเฉลี่ยต่อปีประมาณ 107.8 พันล้านลูกบาศก์เมตร ส่วนแม่น้ำถานเจียงมีต้นกำเนิดจากภูเขาหนิวเว่ยหลิงในหยางเจียง ไหลจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออกผ่านเมืองเอ็นผิง ไคผิง ไท่ซาน เหอซาน และซินฮุย และไหลออกที่เมืองหย่าเหมิน มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 6,026 ตารางกิโลเมตร และความยาวลำน้ำสายหลัก 248 กิโลเมตร อ่างเก็บน้ำจินเจียง ซึ่งเป็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ สร้างขึ้นบนแม่น้ำถานเจียงตอนบน
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
เมืองเจียงเหมินมีทรัพยากรน้ำมากกว่าค่าเฉลี่ยของมณฑลและประเทศ โดยมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี 2,078 มิลลิเมตร (118.07% ของค่าเฉลี่ยของมณฑล และ 320.68% ของค่าเฉลี่ยของประเทศ) ปริมาณน้ำทั้งหมดอยู่ที่ 12 พันล้านลูกบาศก์เมตร ณ ปี 2559 เมืองนี้มีโครงการกักเก็บน้ำ 2,349 โครงการ โดยมีกำลังการผลิตรวม 2.462 พันล้านลูกบาศก์เมตร ศักยภาพด้านพลังงานน้ำตามทฤษฎีอยู่ที่ 423,700 กิโลวัตต์ โดยมีการสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำขนาดเล็ก 255 แห่ง และมีกำลังการผลิตติดตั้งรวม 131,800 กิโลวัตต์
ทรัพยากรที่ดิน
ดินในเจียงเหมินส่วนใหญ่เป็นดินแดงแลเทอริติก มีที่ราบลุ่มอุดมสมบูรณ์ในหุบเขาและปากแม่น้ำ ข้อมูลปี 2559 ระบุว่าพื้นที่ทั้งหมด 950,500 เฮกตาร์ แบ่งเป็นที่ดินก่อสร้าง 115,100 เฮกตาร์ (12.11%) ที่ดินเกษตรกรรม 771,200 เฮกตาร์ (81.14%) และที่ดินรกร้าง 64,200 เฮกตาร์ (6.75%)
ทรัพยากรพืช
เจียงเหมินมีพืชมีท่อลำเลียง 183 วงศ์ 618 สกุล และ 1,184 ชนิด รวมถึงพันธุ์ไม้ที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ เช่น บัวม่วง อบเชยขาว และสนจีน พื้นที่ป่าปกคลุมถึง 46.29% โดยมีปริมาณไม้ 22.74 ล้านลูกบาศก์เมตร
ทรัพยากรสัตว์
เจียงเหมินมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมากกว่า 100 ชนิด นกมากกว่า 400 ชนิด งูมากกว่า 100 ชนิด และแมลงมากกว่า 200 ชนิด มีสัตว์ 24 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติ รวมถึงงูเหลือมชั้นหนึ่งที่ได้รับการคุ้มครอง ตัวนิ่มชั้นสองที่ได้รับการคุ้มครอง ชะมดเล็ก เป็ดแมนดาริน เหยี่ยว เหยี่ยวปีกดำ และเต่ากล่องสามแถบ น่านน้ำชายฝั่งเป็นแหล่งกระจายพันธุ์ที่สำคัญของหอยและกุ้งในมณฑลกวางตุ้ง
ประชากร
ณ สิ้นปี 2025 ประชากรประจำของเมืองเจียงเหมินมีจำนวน 4.8285 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 69.99% เพิ่มขึ้น 0.93 จุดเปอร์เซ็นต์ ส่วนประชากรที่ลงทะเบียนไว้มีจำนวน 4.0317 ล้านคน เมืองนี้มีชนกลุ่มน้อย 45 กลุ่ม โดยกลุ่มจ้วง กลุ่มทูเจีย และกลุ่มเมี่ยวเป็นกลุ่มที่มีจำนวนมากที่สุด แม้ว่าประชากรของพวกเขาจะกระจายตัวอยู่ค่อนข้างทั่วถึงก็ตาม
การเมือง
ผู้นำปัจจุบัน
คณะผู้บริหารเทศบาลในปัจจุบันประกอบด้วยเลขาธิการพรรค นายกเทศมนตรี และเจ้าหน้าที่อาวุโสอื่นๆ ของรัฐบาลประชาชนเทศบาลเมืองเจียงเหมิน
เมืองพี่น้อง
เมืองเจียงเหมินได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่างประเทศ 6 เมือง ได้แก่ ริเวอร์ไซด์ (สหรัฐอเมริกา), เมซา (สหรัฐอเมริกา), มิลปิตัส (สหรัฐอเมริกา), โอ๊คแลนด์ (สหรัฐอเมริกา), อารารัต (ออสเตรเลีย) และโฮนิอารา (หมู่เกาะโซโลมอน) รวมถึงเมืองพันธมิตรแลกเปลี่ยนที่เป็นมิตรอีกกว่า 10 เมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเจียงเหมินมีมูลค่า 429.391 พันล้านหยวน (ประมาณ 60.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.8% มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมหลักอยู่ที่ 37.556 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.3%) ภาคอุตสาหกรรมรอง 185.068 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.5%) และภาคอุตสาหกรรมบริการ 206.767 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.5%) อัตราส่วนโครงสร้างสามภาคอุตสาหกรรมอยู่ที่ 8.7:43.1:48.2 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 88,983 หยวน (ประมาณ 12,458 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.7% เมืองนี้มีสถานประกอบการธุรกิจ 813,300 แห่ง โดยเป็นวิสาหกิจเอกชน 120,500 แห่ง และธุรกิจส่วนบุคคล 668,500 แห่ง รายได้จากงบประมาณแผ่นดินประจำปีของท้องถิ่นอยู่ที่ 32.485 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และรายจ่ายอยู่ที่ 46.254 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 25.6% เมื่อเทียบกับปีก่อน โดยการลงทุนในภาคอุตสาหกรรมคิดเป็น 58.8% ของการลงทุนในสินทรัพย์ถาวรทั้งหมด
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2025 มูลค่าผลผลิตรวมของภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 69.07 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.8% ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 1.015 ล้านตัน ผลไม้ 594,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 10.9%) และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ 1.072 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 7.3%) ผลผลิตเนื้อสัตว์รวมอยู่ที่ 385,000 ตัน และกำลังการผลิตเครื่องจักรทางการเกษตรรวมอยู่ที่ 1.94 ล้านกิโลวัตต์ ณ สิ้นปี
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025 มีวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่จำนวน 3,870 แห่ง โดยมีมูลค่าเพิ่มเติบโต 3.4% มูลค่าเพิ่มของการผลิตขั้นสูงเติบโต 6.9% คิดเป็น 43.1% ของมูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ทั้งหมด การผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 15.8% และการผลิตอุปกรณ์เติบโต 13.6% กำไรสุทธิรวมของวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่สูงถึง 22.492 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 37.7% อุตสาหกรรมการก่อสร้างมีมูลค่าผลผลิตรวม 57.049 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.3% โดยมีวิสาหกิจรับเหมาก่อสร้างทั่วไปและรับเหมาก่อสร้างเฉพาะทางที่มีคุณสมบัติครบถ้วนจำนวน 432 แห่ง
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 25.999 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.0%) ธุรกิจที่พักและอาหารอยู่ที่ 8.608 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.8%) ธุรกิจการเงินอยู่ที่ 26.62 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.7%) และธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อยู่ที่ 20.406 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 0.2%) ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 130.795 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.0% มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 197.77 พันล้านหยวน (ประมาณ 27.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.2% โดยเป็นการส่งออก 169.17 พันล้านหยวน และนำเข้า 28.6 พันล้านหยวน การค้ากับประเทศคู่ค้าในโครงการ Belt and Road มีมูลค่า 93.31 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.7% การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 4.194 พันล้านหยวน ยอดเงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 807.882 พันล้านหยวน (ประมาณ 113.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และยอดเงินกู้อยู่ที่ 682.887 พันล้านหยวน (ประมาณ 96.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้มีบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ 16 แห่ง โดยมีมูลค่าตลาดรวม 229.4 พันล้านหยวน รายได้จากการท่องเที่ยวอยู่ที่ 32.685 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีนักท่องเที่ยวมาเยือน 28.6527 ล้านคน เพิ่มขึ้น 12.5%
กิจการสังคม
การศึกษา
ข้อมูลปี 2025 ระบุว่า มีนักศึกษาเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา 51,900 คน โดยมีนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียน 133,500 คน และสำเร็จการศึกษา 54,000 คน ส่วนโรงเรียนมัธยมศึกษา มีนักเรียน 332,500 คน โรงเรียนประถมมีนักเรียน 363,900 คน และโรงเรียนอนุบาลมีนักเรียน 112,700 คน อัตราการเข้าเรียนในโรงเรียนประถมอยู่ที่ 100% และอัตราการเลื่อนชั้นในโรงเรียนมัธยมต้นอยู่ที่ 97.91%
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ณ ปี 2025 เจียงเหมินมีวิสาหกิจไฮเทค 1,893 แห่ง แพลตฟอร์มนวัตกรรมระดับจังหวัด 623 แห่ง และศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรมระดับจังหวัด 445 แห่ง สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่มีผลบังคับใช้รวม 9,505 ฉบับ และสิทธิบัตรที่ได้รับอนุญาต 14,084 ฉบับ บุคลากรด้านเทคนิคระดับมืออาชีพมีจำนวน 286,400 คน
กิจการวัฒนธรรม
เมืองเจียงเหมินมีศูนย์วัฒนธรรมสาธารณะ 8 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 8 แห่งที่มีหนังสือ 5.342 ล้านเล่ม และพิพิธภัณฑ์ 10 แห่งที่มีของสะสม 78,800 ชิ้น สถานที่ทางวัฒนธรรมที่โดดเด่น ได้แก่ พิพิธภัณฑ์ชาวจีนโพ้นทะเลอู่หยี ห้องสมุดอู่หยี และศูนย์วัฒนธรรมเจียงเหมิน ห้องสมุดระดับชาติชั้นนำ ได้แก่ ห้องสมุดอู่หยี ห้องสมุดเขตเผิงเจียง ห้องสมุดซินฮุยจิงถัง ห้องสมุดไท่ซาน และห้องสมุดไคผิง
การดูแลสุขภาพ
ข้อมูลปี 2025 ระบุว่า เจียงเหมินมีสถานพยาบาล 2,166 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 60 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 27,650 เตียง และบุคลากร 47,041 คน โดยมีแพทย์ผู้ช่วยปฏิบัติงาน 15,047 คน และพยาบาลวิชาชีพ 19,213 คน
กีฬา
เจียงเหมินมีสถานที่เล่นกีฬา 34 แห่งและสมาคมกีฬาระดับเทศบาล 43 แห่ง นักกีฬาจากเจียงเหมินได้รับรางวัลชนะเลิศ 1 รายการ รองชนะเลิศ 6 รายการ และอันดับ 3 อีก 1 รายการในการแข่งขันระดับนานาชาติ รางวัลชนะเลิศ 13 รายการในการแข่งขันภายในประเทศ และรางวัลชนะเลิศ 39 รายการในการแข่งขันระดับจังหวัด ยอดขายสลากกินแบ่งกีฬาประจำปีรวมทั้งสิ้น 1.171 พันล้านหยวน
ประกันสังคม
ในปี 2025 มีการสร้างงานในเมืองใหม่ 52,636 ตำแหน่ง รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 44,524 หยวน (ประมาณ 6,270 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.5% รายได้สุทธิต่อหัวของผู้อยู่อาศัยในเมืองอยู่ที่ 51,434 หยวน และของผู้อยู่อาศัยในชนบทอยู่ที่ 29,101 หยวน ค่าใช้จ่ายในการบริโภคต่อหัวอยู่ที่ 28,136 หยวน กองทุนบำเหน็จบำนาญ ประกันการว่างงาน และประกันอุบัติเหตุจากการทำงานมีรายได้รวม 40.825 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้มีบ้านพักคนชรา 5 แห่ง และบ้านพักผู้สูงอายุ 37 แห่ง
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2025 อัตราการปฏิบัติตามมาตรฐานคุณภาพอากาศ (AQI) ของเมืองเจียงเหมินสูงถึง 92.3% ซึ่งเป็นอัตราที่ดีที่สุดนับตั้งแต่มีการบังคับใช้มาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อมใหม่ในปี 2012 ตัวชี้วัดคุณภาพอากาศทั้งหมดเป็นไปตามมาตรฐานระดับรองของประเทศ จุดตรวจสอบคุณภาพน้ำผิวดินทั้ง 15 จุดมีคุณภาพน้ำดีเยี่ยม โดยแหล่งน้ำดื่มเป็นไปตามมาตรฐาน 100% อัตราคุณภาพน้ำชายฝั่งที่ดีเยี่ยมสูงถึง 75.1% ระดับเสียงรบกวนในเมืองเป็นไปตามมาตรฐานของประเทศ โดยระดับเสียงรบกวนในเวลากลางวันเฉลี่ยอยู่ที่ 57.2 เดซิเบล กำลังการบำบัดน้ำเสียในเมืองอยู่ที่ 1.275 ล้านตันต่อวัน และอัตราการบำบัดขยะมูลฝอยอย่างไม่เป็นอันตรายอยู่ที่ 100%
การขนส่ง
ภาพรวม
เจียงเหมินตั้งอยู่ในทำเลที่ตั้งทางยุทธศาสตร์ในเขตอ่าวกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาเก๊า โดยอยู่ห่างจากเขตเมืองกวางโจว-ฝอซานและเซินเจิ้น-ฮ่องกงประมาณ 100 กิโลเมตร เมื่อสะพานเซินเจิ้น-จงซานและช่องแคบหวงเหมาไห่เปิดให้บริการในปี 2024 เวลาในการเดินทางไปยังเซินเจิ้น ฮ่องกง และมาเก๊าจะลดลงเหลือไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งทางน้ำและทางบกอยู่ที่ 158 ล้านตัน และปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรืออยู่ที่ 97.15 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 3.6%
ทางหลวง
เมืองเจียงเหมินได้สร้างทางด่วน 13 สาย รวมระยะทาง 616 กิโลเมตร ทำให้สามารถเดินทางไปยังกว่างโจวและมาเก๊าได้ภายใน 60 นาที เซินเจิ้น 45 นาที และฮ่องกง 80 นาที ระยะทางถนนทั้งหมดอยู่ที่ 10,345 กิโลเมตร โดยเป็นทางด่วน 681 กิโลเมตร และมีความหนาแน่นของถนน 108 กิโลเมตรต่อ 100 ตารางกิโลเมตร จำนวนรถยนต์ส่วนบุคคลอยู่ที่ 1.2694 ล้านคัน ซึ่งรวมถึงรถยนต์พลังงานใหม่ 135,800 คัน (เพิ่มขึ้น 38.4%)
ทางรถไฟ
เจียงเหมินเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่ครบวงจรบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเพิร์ล สถานีรถไฟเจียงเหมินเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ของมณฑลกวางตุ้ง มี 8 ชานชาลาและ 20 รางรถไฟ ให้บริการรถไฟตรงไปยังปักกิ่ง ฮ่องกง อู่ฮั่น และเจิ้งโจว สถานีเจียงเหมินเหนือ เจียงเหมินใต้ และต้าหวย ให้บริการขนส่งสินค้า ระยะทางเดินรถรวมทั้งหมด 220 กิโลเมตร
การส่งสินค้า
เมืองเจียงเหมินมีท่าเทียบเรือพาณิชย์ 282 แห่ง รวมถึงท่าเทียบเรือขนาด 10,000 ตันขึ้นไป 6 แห่ง และท่าเทียบเรือขนาด 50,000 ตันขึ้นไป 2 แห่ง เมืองนี้บริหารจัดการท่าเรือชั้นหนึ่งของประเทศ 5 แห่ง และท่าเรือชั้นสอง 6 แห่ง โดยท่าเรือสำคัญ ได้แก่ ท่าเรือเจียงเหมิน ท่าเรือซินฮุย ท่าเรือไท่ซาน และท่าเรือเอ็นผิง เมืองนี้เป็นเจ้าของเรือขนส่งสินค้าพาณิชย์ 253 ลำ
การบิน
เมืองเจียงเหมินอยู่ห่างจากสนามบินนานาชาติ 5 แห่งภายใน 90 นาที นอกจากนี้ยังมีแผนที่จะสร้างสนามบินสำหรับการบินทั่วไปอีก 2 แห่งในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 14 ซึ่งรวมถึงสนามบินนานาชาติเอ็นผิงด้วย
ระบบขนส่งสาธารณะ
ณ ปี 2016 บริษัท Jiangmen ให้บริการรถโดยสาร 1,274 คัน ใน 228 เส้นทาง ซึ่งรวมถึงรถโดยสารไฟฟ้าล้วน 334 คัน รถโดยสารพลังงานสะอาด LNG 437 คัน และรถโดยสารไฮบริดรุ่นต่างๆ
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ภาพรวม
เมืองเจียงเหมินตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบกันของแม่น้ำซีเจียงและแม่น้ำเผิงเจียง ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขา เทือกเขาเผิงไหลทางเหนือของแม่น้ำเผิงเจียงและเทือกเขายันตุนทางใต้ตั้งตระหง่านอยู่ตรงข้ามกันคล้ายประตู จึงเป็นที่มาของชื่อเมือง ("เจียงเหมิน" แปลว่า "ประตูแม่น้ำ") ในอดีต เมืองเจียงเหมินอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอซินฮุย และกลายเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญในลุ่มแม่น้ำซีเจียงในช่วงต้นราชวงศ์หมิง
เจียงเหมินเป็นสถานที่สำคัญสำหรับการรวมตัวของชาวกวางตุ้งและเป็นเมืองตัวแทนของวัฒนธรรมกวางตุ้ง อำเภอและเมืองระดับอำเภอต่างๆ เช่น ซินฮุย เจียงไห่ เผิงเจียง ไท่ซาน ไคผิง เอินผิง และเหอซาน ล้วนมีรากฐานทางวัฒนธรรมกวางตุ้งที่ลึกซึ้ง ซินฮุยเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมในภูมิภาคกวางตุ้ง ไท่ซานเป็นท่าเรือแห่งแรกสำหรับผู้อพยพชาวกวางตุ้งที่เดินทางไปต่างประเทศและเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมกวางตุ้ง ไคผิงมีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่เชื่อมโยงกับวัฒนธรรมกวางตุ้ง และในฐานะที่เป็นบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลที่มีชื่อเสียงที่สุด ไคผิงจึงเป็นกำลังสำคัญในการเผยแพร่วัฒนธรรมกวางตุ้งไปต่างประเทศ
ชาวกวางตุ้งส่วนใหญ่เกิดจากการอพยพจากที่ราบภาคกลางและเจียงหนานที่ย้ายมายังสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลในช่วงราชวงศ์ถังและซ่ง ก่อนยุทธการที่เหยาเหมิน สาขาของตระกูลจ้าวแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ได้ตั้งรกรากอยู่ในบริเวณโดยรอบแล้ว ทำให้เกิด "หมู่บ้านตระกูลจักรพรรดิ" เช่น หมู่บ้านเซี่ยหลู่และหมู่บ้านฉีซีในตำบลกู่จิง อำเภอซินฮุย และหมู่บ้านฟู่ซือในไท่ซาน บันทึกทางประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่าในช่วงเวลากว่า 200 ปีระหว่างราชวงศ์ซ่งและหยวน มี 153 นามสกุลจากตรอกจูซีอพยพลงใต้ไปกว่า 130 ระลอก ในปีแรกของรัชสมัยเส้าซิงแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ หลัวกุยนำ 97 ครอบครัวจาก 37 นามสกุลจากตรอกจูซีไปยังหมู่บ้านเหลียงซีในอำเภอเผิงเจียง ทำให้ที่นี่กลายเป็น "ตรอกจูซีที่สอง" ซึ่งเป็นจุดผ่านแดนสำคัญสำหรับผู้อพยพจากที่ราบภาคกลางที่เดินทางต่อไปยังสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลและต่างประเทศ
บ้านทรงหูกระทะ (huo'erwu) เป็นตัวอย่างสถาปัตยกรรมกวางตุ้งที่โดดเด่น ซึ่งแต่เดิมสร้างโดยครอบครัวที่มีคุณธรรมทางวิชาการหรือข้าราชการเท่านั้น ส่วนบ้านทรงเตียวโหลว (Kaiping Diaolou) ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัยแบบกวางตุ้งที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวนั้น เฟื่องฟูในช่วงทศวรรษ 1920 โดยมีจำนวนหอคอยมากกว่า 3,000 แห่งในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุด หอคอยเหล่านี้สร้างโดยชาวจีนโพ้นทะเลที่กลับมาพร้อมกับความมั่งคั่งเพื่อปกป้องครอบครัวจากโจร หอคอยที่แข็งแกร่งเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานที่เป็นเอกลักษณ์ระหว่างสถาปัตยกรรมจีนและตะวันตก
มรดกทางวัฒนธรรมของเจียงเหมินประกอบด้วยสำนักฉินหลิงหนาน สำนักจิตรกรรมหลิงหนานที่มีความเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับภูมิภาคอู๋อี้ และศิลปะการรำสิงโตเหอซาน สำนักเจียงเหมิน หรือที่รู้จักกันในชื่อสำนักหลิงหนาน เป็นสำนักปรัชญาที่ก่อตั้งโดยเฉินเซียนจาง นักปรัชญาผู้มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งเป็นนักปราชญ์จากมณฑลกวางตุ้งเพียงคนเดียวที่ได้รับการประดิษฐานในวัดขงจื๊อ ภูมิภาคนี้ยังคงรักษาประเพณีพื้นบ้านอันหลากหลายไว้มากมาย รวมถึงขบวนแห่สีสัน (เปียวโซ) การแข่งเรือมังกรที่มีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง และเทศกาลวัดต่างๆ เช่น เทศกาลจักรพรรดิเหนือ และเทศกาลหงเซิง
ภาษาถิ่น
ภาษาถิ่นเจียงเหมิน หรือที่รู้จักกันในชื่อภาษาซียี่หรือภาษาอู๋ยี่ จัดอยู่ในกลุ่มภาษาถิ่นกวางตุ้ง และเป็นส่วนที่โดดเด่นของวัฒนธรรมบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเล แม้ว่าภาษาอู๋ยี่จะแพร่หลายในพื้นที่ส่วนใหญ่ แต่ภาษาจีนกวางตุ้งมาตรฐาน (ภาษาถิ่นกวางโจว) มักใช้กันทั่วไปในการออกอากาศและโทรทัศน์ ภาษาจีนกลางเริ่มแพร่หลายมากขึ้นเนื่องจากการพัฒนาทางเศรษฐกิจ ส่วนภาษาถิ่นฮักกาใช้ในชุมชนฮักกาในเหอซาน (กงเหอและเหอเฉิง) บางส่วนของพื้นที่ภูเขาในซินฮุย ไท่ซาน (ฉีซีและโต้วซาน) และพื้นที่ซุยจิงทางตะวันออกเฉียงเหนือของไคผิง
มรดกทางวัฒนธรรม
เมืองเจียงเหมินมีโบราณสถานทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้จำนวน 1,770 แห่ง และหน่วยงานคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรมระดับต่างๆ จำนวน 239 แห่ง ซึ่งรวมถึงระดับชาติ 5 แห่ง และระดับจังหวัด 50 แห่ง นอกจากนี้ยังมีโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้จำนวน 229 โครงการ ซึ่งรวมถึงระดับชาติ 8 โครงการ และระดับจังหวัด 26 โครงการ งานหัตถกรรมใบลานซินฮุย ซึ่งมีประวัติยาวนานกว่า 1,600 ปี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติในปี 2551 และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการประกวดในงานนิทรรศการนานาชาติปานามาแปซิฟิกปี 1915
อาหารและเครื่องดื่มพิเศษ
อาหารหวู่หยีเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีการทำอาหารกวางตุ้งที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ในฐานะบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเล อาหารหวู่หยีจึงมีอิทธิพลในระดับนานาชาติอย่างมาก ตั้งแต่ปี 2018 เป็นต้นมา เมืองเจียงเหมินได้ดำเนินโครงการ "เชฟกวางตุ้ง" และแผนสายรุ้ง "อาหารหวู่หยี" โดยมีอาหารขึ้นชื่อที่โดดเด่น ได้แก่ ห่านอบกู่จิงจากเมืองกู่จิงในซินฮุย ซึ่งเป็นอาหารกวางตุ้งที่มีชื่อเสียงมายาวนานกว่า 700 ปี กล่าวกันว่าปรุงโดยใช้สูตรจากราชสำนักสมัยราชวงศ์ซ่งใต้
สถานที่ท่องเที่ยว
เจียงเหมินเป็น "เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน" และเป็นจุดสังเกตการณ์การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนขององค์การการท่องเที่ยวโลกแห่งสหประชาชาติ เมืองนี้มีมรดกทางวัฒนธรรมโลกอย่างบ้านเรือนและหมู่บ้านไคผิง และมรดกโลก "หอจดหมายเหตุเงินโอนของชาวจีนโพ้นทะเล" เอินผิงเป็นเมืองแรกที่ได้รับการกำหนดให้เป็น "เมืองต้นกำเนิดบ่อน้ำพุร้อนของจีน" เมืองนี้มีเมืองและหมู่บ้านที่มีลักษณะเด่นด้านการท่องเที่ยวระดับมณฑล 11 แห่ง หน่วยอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับมณฑล 28 แห่ง และอุทยานป่าไม้ระดับมณฑล 3 แห่ง
บุคคลสำคัญ
เจียงเหมินเป็นบ้านเกิดของบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายท่าน รวมถึงเฉินเซียนจาง นักปรัชญาสมัยราชวงศ์หมิง เหลียงฉีเฉา ผู้บุกเบิกการปฏิรูป เฉินเส้าไป๋ "ลุงแห่งชาติ" ซือตูเหม่ยถัง ผู้ก่อตั้งพรรคจื้อกงและผู้นำชาวจีนโพ้นทะเลผู้มีชื่อเสียง เฉินหยวน อาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ เฟิงรู ผู้บุกเบิกการบินของจีน อู๋เหลียนเต๋อ ผู้บุกเบิกการป้องกันโรคระบาด เซี่ยจวนไท่ นักออกแบบเรือเหาะคนแรกของจีน หลินเหว่ยกาน "บิดาแห่งไมโครเวฟของจีน" และเฉินฮวนหยง นักพฤกษศาสตร์ บุคคลสำคัญผู้บุกเบิกจากเจียงเหมิน ได้แก่ หลี่เทียฟู่ "บิดาแห่งจิตรกรรมสีน้ำมันของจีน" ซาเฟย ช่างภาพข่าวคนแรกของจีน และจ้าวจูกวง "บิดาแห่งเพาะกายของจีน"
เมืองนี้ได้ผลิตบุคคลสำคัญทางการทหารและการเมืองมากมาย รวมถึงนักการทูต อู๋ ติงฟาง ผู้ปราบปรามไต้หวัน จาง ฉีกวง และแม่ทัพผู้ต่อต้านญี่ปุ่นในสงคราม ภูมิภาคอู๋อี้เป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของนักวิชาการ" โดยได้บ่มเพาะนักวิชาการถึง 33 ท่าน แม้จะมีพื้นที่น้อยกว่าหนึ่งในพันของพื้นที่ทั้งหมดของจีนก็ตาม ซึ่งรวมถึง เฉิน หยวน เหลียง ซื่อเฉิง เหลียง ซื่อหยง และเหลียง ซื่อหลี่ เจียงเหมินยังเป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของศิลปะการต่อสู้" ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดและแพร่กระจายของศิลปะการต่อสู้แบบชอยลีฟุตและวิงชุนไปทั่วโลก ในสมัยราชวงศ์หยวน หมิง และชิง มีผู้สำเร็จการศึกษาด้านการทหาร (จูเหริน) จากเจียงเหมินถึง 565 คน โดยมีถึง 533 คนในสมัยราชวงศ์ชิงเพียงราชวงศ์เดียว นอกจากนี้ เจียงเหมินยังโด่งดังในฐานะ "บ้านเกิดของดาราภาพยนตร์และโทรทัศน์" โดยได้บ่มเพาะบุคคลที่มีชื่อเสียงกว่า 120 คน รวมถึง "บิดาแห่งภาพยนตร์จีน" หลี่หมินเหว่ย, ราชินีภาพยนตร์คนแรกของจีน หูเตี๋ย, "มารดาแห่งนาฏศิลป์จีน" ไต้อ้ายเหลียน, ปรมาจารย์งิ้วกวางตุ้ง หงเซียนหนี่, นักแสดงหญิงชาวจีน-อเมริกันคนแรกของฮอลลีวูด แอนนา เมย์ หว่อง และซูเปอร์สตาร์ระดับโลกอย่าง โจวหยุนฟัต, แอนดี้ หลิว, โทนี่ เหลียง และดอนนี่ เยน
เกียรติยศและรางวัล
ในเดือนสิงหาคม 2562 นิตยสารศุลกากรจีนจัดอันดับให้เจียงเหมินอยู่ในอันดับที่ 41 จาก "100 เมืองการค้าต่างประเทศชั้นนำของจีน" ประจำปี 2561 และในเดือนมิถุนายน 2563 เจียงเหมินได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในกลุ่มแรกของพื้นที่สาธิตระดับชาติสำหรับการสร้างรัฐบาลที่ยึดหลักนิติธรรม
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม