ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองเซินเจิ้น

เมืองเซินเจิ้น

นครเซินเจิ้น (Shenzhen City) หรือเรียกย่อว่า "เสิน" (Shen) และรู้จักกันในชื่อเผิงเฉิง (Pengcheng) เป็นเมืองระดับจังหวัด เมืองระดับรองมณฑล และเมืองที่อยู่ภายใต้การวางแผนของรัฐแยกต่างหากในมณฑลกวางตุ้ง เป็นเมืองขนาดใหญ่และเป็นเมืองศูนย์กลางของเซินเจิ้น

เมืองเซินเจิ้น

นครเซินเจิ้น หรือเรียกย่อว่า "เสิน" และรู้จักกันในชื่อเผิงเฉิง เป็นเมืองระดับจังหวัด เมืองรองมณฑล และเมืองภายใต้การวางผังเมืองแยกต่างหากของรัฐ ในมณฑลกวางตุ้ง เป็นเมืองขนาดใหญ่และเมืองหลักของเขตมหานครเซินเจิ้น ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลกวางตุ้ง บนชายฝั่งตะวันออกของปากแม่น้ำเพิร์ลริเวอร์ ติดกับอ่าวต้าหย่าและอ่าวต้าเผิงทางทิศตะวันออก ปากแม่น้ำเพิร์ลริเวอร์และหลิงติงหยางทางทิศตะวันตก เขตบริหารพิเศษฮ่องกงทางทิศใต้ และตงกวนและหุยโจวทางทิศเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 1,997.47 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2025 เซินเจิ้นแบ่งออกเป็น 9 เขต ภาษาจีนกลางเป็นภาษาหลัก โดยมีภาษาจีนกวางตุ้งและภาษาอังกฤษใช้กันอย่างแพร่หลาย ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ 18.2485 ล้านคน ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเนินเขา มีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน โดยมีฤดูร้อนยาวนาน ฤดูหนาวสั้น และปริมาณน้ำฝนมาก เซินเจิ้นมีประวัติศาสตร์การอยู่อาศัยของมนุษย์ยาวนานถึง 7,000 ปี และประวัติศาสตร์การสร้างเมืองยาวนาน 1,700 ปี เป็นหนึ่งในเมืองสำคัญของชาวจีนโพ้นทะเลในมณฑลกวางตุ้ง อดีตฐานที่มั่นของการปฏิวัติ และเป็นสถานที่กำเนิดของกองกำลังแม่น้ำตะวันออกในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น เดิมทีเซินเจิ้นคืออำเภอเป่าอัน ชื่อ "เซินเจิ้น" ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์ครั้งแรกในปี 1410 ในสมัยราชวงศ์หมิง ในเดือนมีนาคม 1979 อำเภอเป่าอันได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเซินเจิ้น และในวันที่ 26 สิงหาคม 1980 เขตเศรษฐกิจพิเศษเซินเจิ้นได้ถูกจัดตั้งขึ้น เซินเจิ้นเป็นหน้าต่างแห่งการปฏิรูปและการเปิดประเทศของจีน และเป็นเมืองแห่งผู้อพยพใหม่ ที่สร้าง "ความเร็วเซินเจิ้น" ที่มีชื่อเสียงระดับโลก และได้รับฉายาว่า "ซิลิคอนวัลเลย์ของจีน" นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์ระดับชาติและเป็นหนึ่งในสามศูนย์กลางทางการเงินที่สำคัญของจีน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเซินเจิ้นแตะระดับ 3,873.18 พันล้านหยวน (ประมาณ 537.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยคิดจากราคาคงที่

ประวัติศาสตร์

บรรพบุรุษที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองเซินเจิ้นคืออำเภอเป่าอัน ภายใต้การปกครองของมณฑลกวางโจว แม้ว่าการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษนี้จะมีอายุเพียง 40 ปี แต่พื้นที่นี้มีประวัติศาสตร์การอยู่อาศัยของมนุษย์ยาวนานกว่า 6,700 ปี ประวัติศาสตร์การพัฒนาและเศรษฐกิจทางทะเลกว่า 6,000 ปี ประวัติศาสตร์เมืองกว่า 1,700 ปี ประวัติศาสตร์การป้องกันชายฝั่งกว่า 600 ปี มรดกทางวัฒนธรรมกวางตุ้ง (กวางฟู่) กว่า 800 ปี และประวัติศาสตร์การอพยพของชาวฮักกามากกว่า 300 ปี

ก่อนสมัยราชวงศ์ฉิน ภูมิภาคกวางตุ้งเป็นที่อยู่อาศัยของชาวหนานเยว่ (สาขาหนึ่งของชาวไป่เยว่) ซึ่งรวมถึงกลุ่มจ้วง เช่อ และถันกา เมืองเซินเจิ้นทำหน้าที่เป็นจุดพักแรมสำหรับการเดินทางทางทะเลของชาวหนานเยว่ โดยชาวชายฝั่งดำรงชีวิตด้วยการประมงและการเดินเรือ

หลังจากฉินซีฮวงรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการจัดตั้งมณฑลขึ้น 3 แห่งในหลิงหนาน ได้แก่ หนานไห่ กุ้ยหลิน และเซียง โดยมีการย้ายประชากร 500,000 คนเพื่อการพัฒนา เซินเจิ้นซึ่งในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหนานไห่ ได้รับเอาวัฒนธรรมจากที่ราบภาคกลางเข้ามา ส่วนอำเภอเป่าอันนั้นก่อตั้งขึ้นเป็นหน่วยงานบริหารครั้งแรกในปี 331 คริสต์ศักราช ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออก เมื่อมีการจัดตั้งมณฑลตงกวนขึ้น โดยมีอำนาจปกครองเหนือ 6 อำเภอ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณเซินเจิ้น ตงกวน และฮ่องกงในปัจจุบัน โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่หนานโถว

ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เซินเจิ้นเป็นศูนย์กลางการค้าทางทะเลที่สำคัญทางตอนใต้ โดยเป็นแหล่งผลิตเกลือและเครื่องเทศ ในสมัยราชวงศ์หยวน เซินเจิ้นมีชื่อเสียงด้านการผลิตไข่มุก ในปี ค.ศ. 1394 ได้มีการก่อตั้งป้อมทหารตงกวนและต้าเผิงขึ้นในบริเวณเซินเจิ้นในปัจจุบัน เมืองโบราณหนานโถว ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 600 ปี ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมืองของภูมิภาคเซินเจิ้น-ฮ่องกง-มาเก๊าก่อนสมัยราชวงศ์ชิงตอนปลาย ในปี ค.ศ. 1573 ได้มีการแยกอำเภอซินอันออกมาจากอำเภอตงกวน

ระหว่างปี ค.ศ. 1842 ถึง 1898 รัฐบาลชิงได้ลงนามในสนธิสัญญานานกิง อนุสัญญาปักกิ่ง และอนุสัญญาว่าด้วยการขยายดินแดนฮ่องกง โดยยกและให้เช่าเกาะฮ่องกง เกาลูน และดินแดนใหม่แก่สหราชอาณาจักร จากพื้นที่เดิม 3,076 ตารางกิโลเมตรของอำเภอซินอัน พื้นที่ 1,055.61 ตารางกิโลเมตรถูกแยกออกไป และเซินเจิ้นและฮ่องกงก็ได้รับการปกครองแยกจากกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ในปี ค.ศ. 1914 อำเภอซินอันถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอเป่าอัน เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับอำเภอซินอันในมณฑลเหอหนาน หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1949 พื้นที่นี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงทางการปกครองหลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1953 ที่ตั้งของอำเภอถูกย้ายจากหนานโถวไปยังตลาดเซินเจิ้น เนื่องจากมีการเชื่อมต่อทางรถไฟและกิจกรรมทางการค้า ในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1979 คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลกวางตุ้งได้จัดตั้งเมืองเซินเจิ้นขึ้น โดยยกเลิกอำเภอเป่าอัน ในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1980 เขตเศรษฐกิจพิเศษเซินเจิ้นได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ ในปี ค.ศ. 1988 คณะรัฐมนตรีได้มอบสถานะการวางแผนของรัฐแยกต่างหากให้แก่เซินเจิ้น โดยมีอำนาจในการบริหารจัดการเศรษฐกิจระดับมณฑล ในปี ค.ศ. 1994 เซินเจิ้นได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองระดับรองของมณฑล ในปี ค.ศ. 2010 เขตเศรษฐกิจพิเศษได้ขยายครอบคลุมทั่วทั้งเมือง ในปี ค.ศ. 2019 รัฐบาลกลางได้ออกแนวทางสนับสนุนเซินเจิ้นในฐานะพื้นที่สาธิตนำร่องสำหรับสังคมนิยมที่มีลักษณะเฉพาะของจีน

หน่วยงานบริหาร

วิวัฒนาการของแผนก

การแบ่งเขตการปกครองของเซินเจิ้นมีการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ ในปี 1982 เขตหลัวหูถูกจัดตั้งขึ้น ในปี 1990 เขตหลัวหู ฟู่เถียน และหนานซานถูกจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการภายในเขตเศรษฐกิจพิเศษ เขตเป่าอันและหลงกังถูกจัดตั้งขึ้นในปี 1992 เขตหยานเทียนในปี 1997 เขตใหม่กวงหมิงถูกจัดตั้งขึ้นในปี 2007 เขตใหม่ผิงซานในปี 2009 และเขตใหม่หลงฮวาและต้าเผิงในปี 2011 หลงฮวาและผิงซานได้รับการยกระดับเป็นเขตเต็มรูปแบบในปี 2016 และกวงหมิงกลายเป็นเขตในปี 2018 ในเดือนธันวาคม 2018 เขตความร่วมมือพิเศษเสินซานถูกจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ

แผนกปัจจุบัน

ณ เดือนธันวาคม 2025 เมืองเซินเจิ้นบริหารจัดการ 9 เขต ได้แก่ ฟู่เถียน หลัวหู หนานซาน หยานเถียน เป่าอัน หลงกัง หลงฮวา ผิงซาน และกวงหมิง (รวมถึงเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษอีกหนึ่งแห่ง คือ เขตต้าเผิง) สำนักงานใหญ่ของเทศบาลตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางพลเมืองเซินเจิ้น บนถนนฟู่จงสาย 3 เขตฟู่เถียน

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

เซินเจิ้นเป็นเมืองชายฝั่งทางตอนใต้ของประเทศจีน ติดกับฮ่องกง ตั้งอยู่ทางใต้ของเส้นทรอปิกออฟแคนเซอร์ ระหว่างลองจิจูด 113 องศา 43 นาที ถึง 114 องศา 38 นาทีตะวันออก และละติจูด 22 องศา 24 นาที ถึง 22 องศา 52 นาทีเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 1,997.47 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศทางทิศตะวันออกเฉียงใต้สูงกว่าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนใหญ่เป็นเนินเขาเตี้ยๆ มีระเบียงขั้นบันได และที่ราบชายฝั่งทางทิศตะวันตก ยอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาอู่ตง สูง 943.7 เมตร บริเวณทางทิศตะวันออกมีลักษณะทางธรณีวิทยาของภูเขาไฟที่เป็นเอกลักษณ์ และลักษณะภูมิประเทศที่เกิดจากการกัดเซาะชายฝั่งภายในอุทยานธรณีแห่งชาติคาบสมุทรต้าเผิง รวมถึงโดมภูเขาไฟฉินเหนียงและปล่องภูเขาไฟต้าอันติง

ภูมิอากาศ

เมืองเซินเจิ้นมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน โดยมีฤดูร้อนยาวนานและฤดูหนาวสั้น อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 23.3 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิสูงสุดและต่ำสุดในอดีตอยู่ที่ 38.7 องศาเซลเซียส และ 0.2 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,932.9 มิลลิเมตร โดย 86% ตกในช่วงฤดูน้ำหลาก (เมษายนถึงกันยายน) สภาพอากาศในฤดูใบไม้ผลิแปรปรวน ฤดูร้อนยาวนานกว่าหกเดือน มีอุณหภูมิสูงและปริมาณน้ำฝนมาก ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ทำให้มีสภาพอากาศแห้งแล้ง

อุทกวิทยา

เมืองเซินเจิ้นมีแม่น้ำมากกว่า 160 สาย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำสายตะวันออก อ่าว และปากแม่น้ำเพิร์ลริเวอร์ แม่น้ำ 5 สายมีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 100 ตารางกิโลเมตร ได้แก่ แม่น้ำเซินเจิ้น แม่น้ำเหมาโจว แม่น้ำหลงกัง แม่น้ำกวนหลาน และแม่น้ำผิงซาน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

มีแม่น้ำ 362 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 1 ตารางกิโลเมตร และอ่างเก็บน้ำขนาดต่างๆ อีก 168 แห่ง อ่างเก็บน้ำเซินเจิ้นซึ่งมีความจุมากกว่า 40 ล้านลูกบาศก์เมตร เป็นแหล่งน้ำหลักสำหรับเมืองเซินเจิ้นและฮ่องกง ปริมาณน้ำจืดทั้งหมดมี 1.93 พันล้านลูกบาศก์เมตร โดยมีปริมาณน้ำต่อหัวเพียง 500 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งคิดเป็นประมาณหนึ่งในสามและหนึ่งในสี่ของค่าเฉลี่ยระดับประเทศและระดับจังหวัดตามลำดับ

ทรัพยากรชีวภาพ

เซินเจิ้นเป็นแหล่งผลิตไก่หลงกัง ลิ้นจี่หนานซาน ลูกแพร์ทรายซื่อหยาน ส้มจิงกุย และลูกพลับหลงฮวา หอยนางรมซาจิงเป็นอาหารขึ้นชื่อของท้องถิ่น สัตว์ป่าคุ้มครองระดับชาติ ได้แก่ กบเสือ งูเหลือม ลิงแสม ชะมดใหญ่ เสือดาว และตัวนิ่ม

ทรัพยากรทางทะเล

น่านน้ำของเซินเจิ้นมีพื้นที่ทั้งหมด 1,145 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งยาว 260.5 กิโลเมตร มีชายหาดธรรมชาติ 50 แห่ง และเกาะร้าง 51 เกาะ ชายหาดที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ต้าเหมยซา เสี่ยวเหมยซา ซีฉง และจี้เตียวซา เขตอนุรักษ์ธรรมชาติ ได้แก่ อุทยานธรณีแห่งชาติคาบสมุทรต้าเผิง พื้นที่ชุ่มน้ำป่าชายเลนอ่าวเซินเจิ้น อุทยานแห่งชาติภูเขาอู่ตง และเกาะเน่ยหลิงติง

ประชากร

ในอดีต พื้นที่เซินเจิ้นเป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์สี่กลุ่ม ได้แก่ ชาวฮักกา ชาวกวางตุ้ง (กวางฟู่) ชาวฟู่เหลา และชาวทันกา ผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรกในเซินเจิ้นตะวันตกเป็นผู้พูดภาษาจีนกวางตุ้ง ในขณะที่ผู้อพยพชาวฮักกาได้เข้ามาตั้งรกรากในพื้นที่ภูเขาทางตะวันออกและทางเหนือในภายหลัง ครอบครัวชาวกวางตุ้งที่มีนามสกุล เช่น Lei, Chen, Zheng, Huang, Pan, Wen, Zeng, Deng, Liao และ Liu ส่วนใหญ่อพยพเข้ามาในช่วงราชวงศ์ซ่ง การอพยพครั้งใหญ่ของชาวฮักกาเกิดขึ้นในรัชสมัยคังซีและเฉียนหลงของราชวงศ์ชิง ตามนโยบายการอพยพและการตั้งถิ่นฐานใหม่ตามแนวชายฝั่ง

จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 ประชากรที่อาศัยอยู่มีจำนวน 17.5601 ล้านคน เพิ่มขึ้น 7.1361 ล้านคน (68.46%) เมื่อเทียบกับปี 2010 และคาดว่าภายในสิ้นปี 2025 ประชากรจะเพิ่มขึ้นเป็น 18.2485 ล้านคน สูงกว่า 18 ล้านคนเป็นครั้งแรก โดย 99.79% จัดอยู่ในกลุ่มประชากรในเขตเมือง

การเมือง

ผู้นำปัจจุบัน

เมืองนี้อยู่ภายใต้การปกครองของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเมืองเซินเจิ้นและรัฐบาลประชาชนเทศบาลเมืองเซินเจิ้น โดยมีผู้นำที่ได้รับการแต่งตั้งจากคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำมณฑลกวางตุ้งและได้รับการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี

ผู้นำในอดีต

นับตั้งแต่ก่อตั้งขึ้นในปี 1979 เมืองเซินเจิ้นได้รับการบริหารจัดการโดยเลขาธิการพรรคและนายกเทศมนตรีหลายท่านที่ได้นำพาเมืองนี้เปลี่ยนแปลงอย่างน่าทึ่งจากเมืองชายแดนเล็กๆ ไปสู่มหานครระดับโลก

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2021 เศรษฐกิจของเซินเจิ้นอยู่ในอันดับที่สี่ของเมืองต่างๆ ในเอเชีย โดยมีจำนวนสถานประกอบการธุรกิจกว่า 3.85 ล้านแห่ง ซึ่งสูงที่สุดในประเทศทั้งในด้านจำนวนและความหนาแน่น ในปี 2022 อุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์ทั้งเจ็ดกลุ่มสร้างมูลค่าเพิ่มได้ 1,332.402 พันล้านหยวน (ประมาณ 185.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) คิดเป็น 41.1% ของ GDP ตลาดหลักทรัพย์เซินเจิ้นเปิดทำการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 1990 ตามด้วยตลาด SME ในปี 2004 ตลาด ChiNext ในปี 2009 และการเชื่อมโยงตลาดหุ้นเซินเจิ้น-ฮ่องกงในปี 2016 ส่วนตลาดข้อมูลเซินเจิ้นก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน 2022

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเซินเจิ้นอยู่ที่ 3,873.18 พันล้านหยวน (ประมาณ 537.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาคงที่ โดยภาคอุตสาหกรรมขั้นต้น ขั้นรอง และขั้นตติยภูมิ มีส่วนร่วม 2.804 พันล้านหยวน (ประมาณ 389 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) 1,448.254 พันล้านหยวน (ประมาณ 201.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 2,422.122 พันล้านหยวน (ประมาณ 336.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 21.7% ดัชนีราคาผู้บริโภคเพิ่มขึ้น 0.2%

ในปี 2023 อุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์สร้างมูลค่าเพิ่มได้ 1,448.968 พันล้านหยวน (ประมาณ 201.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) คิดเป็น 41.9% ของ GDP และในปี 2024 อุตสาหกรรมเหล่านี้เติบโตขึ้น 10.5% คิดเป็น 42.3% ของ GDP โดยการผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงคิดเป็น 58.2% ของมูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขั้นต้นอยู่ที่ 2.804 พันล้านหยวน (ประมาณ 389 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 4.5%

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมรองอยู่ที่ 1,448.254 พันล้านหยวน (ประมาณ 201.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เติบโตขึ้น 4.1% มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 5.4% ภาคการผลิตเติบโต 5.9% โดยการผลิตคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์สื่อสาร และอิเล็กทรอนิกส์เพิ่มขึ้น 6.2% ผลผลิตผลิตภัณฑ์ไฮเทคพุ่งสูงขึ้น โดยอุปกรณ์การพิมพ์ 3 มิติเพิ่มขึ้น 45.1% หุ่นยนต์อุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 43.1% และโดรนพลเรือนเพิ่มขึ้น 40.1%

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของภาคบริการอยู่ที่ 2,422.122 พันล้านหยวน (ประมาณ 336.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เติบโตขึ้น 6.3% ภาคการเงินเติบโต 12.1% บริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเติบโต 10.3% และบริการเช่าซื้อและธุรกิจเติบโต 5.9% ปริมาณผู้โดยสารที่ใช้บริการสนามบินเติบโต 8.1% และปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ที่ท่าเรือเติบโต 6.0%

ยอดรวมการนำเข้าและส่งออกอยู่ที่ 4,553.389 พันล้านหยวน (ประมาณ 632.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 1.4% โดยการส่งออกมีมูลค่า 2,738.781 พันล้านหยวน (ประมาณ 380.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และการนำเข้ามีมูลค่า 1,814.608 พันล้านหยวน (ประมาณ 252.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ทำให้เมืองนี้ครองตำแหน่งเมืองส่งออกอันดับหนึ่งของจีนเป็นปีที่ 33 ติดต่อกัน ยอดค้าปลีกสินค้าอุปโภคบริโภคมีมูลค่า 1,025.993 พันล้านหยวน (ประมาณ 142.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.3% เงินฝากของสถาบันการเงินมีมูลค่า 14,634.695 พันล้านหยวน (ประมาณ 2,032.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.8%

ในปี 2024 เซินเจิ้นต้อนรับนักท่องเที่ยวต่างชาติที่พักค้างคืน 9.765 ล้านคน เพิ่มขึ้น 36.7% โดยมีรายได้จากการท่องเที่ยวเป็นเงินตราต่างประเทศ 7.319 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 93.2%

กิจการสังคม

การศึกษา

ภายในสิ้นปี 2024 เซินเจิ้นมีโรงเรียนทุกประเภท 2,987 แห่ง โดยมีนักเรียน 2.7868 ล้านคน ประกอบด้วยโรงเรียนอนุบาล 1,990 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 357 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษา 582 แห่ง และสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป 16 แห่ง โดยมีนักเรียน 168,000 คน เซินเจิ้นได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองนำร่องด้านการปฏิรูปการศึกษาอาชีวศึกษาแห่งชาติในปี 2020 และกลุ่มมหาวิทยาลัยพันธมิตร X9 แห่งของเมืองวิทยาศาสตร์และการศึกษานานาชาติทะเลสาบซีหลี่ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2022 ประกอบด้วยมหาวิทยาลัยเซินเจิ้น มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีภาคใต้ วิทยาลัยบัณฑิตศึกษานานาชาติชิงหัวเซินเจิ้น วิทยาลัยบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยปักกิ่งเซินเจิ้น และสถาบันอื่นๆ

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2024 เมืองเซินเจิ้นได้ให้สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์จำนวน 74,675 ฉบับ เพิ่มขึ้น 20.0% เมืองนี้มีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ยังไม่หมดอายุจำนวน 358,700 ฉบับ และมีคำขอสิทธิบัตรระหว่างประเทศภายใต้กรอบอนุสัญญาว่าด้วยเทคโนโลยี (PCT) จำนวน 16,347 ฉบับ มูลค่าการทำธุรกรรมด้านสัญญาเทคโนโลยีรวมอยู่ที่ 160.554 พันล้านหยวน (ประมาณ 22.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้มีบุคลากรด้านวิชาชีพและเทคนิคจำนวน 2.5534 ล้านคน

วัฒนธรรม

ภายในสิ้นปี 2024 เมืองเซินเจิ้นมีห้องสมุดสาธารณะ 925 แห่ง มีหนังสือ 68.2413 ล้านเล่ม พิพิธภัณฑ์ 62 แห่ง และหอศิลป์ 13 แห่ง การครอบคลุมของวิทยุและโทรทัศน์ถึง 100%

กีฬา

เมืองเซินเจิ้นได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองนำร่องด้านการบริโภคกีฬาของประเทศในปี 2020 ในปี 2022 การบริโภคกีฬารวมสูงถึง 61.748 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีการบริโภคต่อหัวอยู่ที่ 3,492.21 หยวน (ประมาณ 485 ดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ในปี 2011 โดยมีนักกีฬาเกือบ 10,000 คนจาก 152 ประเทศเข้าร่วม และเซินเจิ้นจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 25 รายการในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 15 ในปี 2025

การดูแลสุขภาพ

เมื่อสิ้นปี 2024 เซินเจิ้นมีสถานพยาบาล 5,887 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 162 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 79,561 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 132,806 คน จำนวนผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์ต่อปีรวมทั้งสิ้น 136.5791 ล้านคน

ประกันสังคม

เมื่อสิ้นปี 2024 เมืองเซินเจิ้นมีสถานบริการสังคมที่พักอาศัย 91 แห่ง รวมถึงสถานดูแลผู้สูงอายุ 82 แห่งที่มีเตียง 14,385 เตียง โดยเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำมีจำนวนรวม 53.032 ล้านหยวน (ประมาณ 7.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 16.2%

การขนส่ง

ภาพรวม

เซินเจิ้นมีเครือข่ายถนนหนาแน่นที่สุดในประเทศจีน ในปี 2024 การขนส่งผู้โดยสารมีจำนวน 228.9046 ล้านเที่ยว เพิ่มขึ้น 10.9% ปริมาณสินค้าที่ขนส่งผ่านท่าเรืออยู่ที่ 317.8962 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 10.9% โดยมีปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ 33.3986 ล้าน TEU เพิ่มขึ้น 11.8% อยู่ในอันดับที่สี่ของโลก เมืองนี้มีรถยนต์ส่วนบุคคล 4.3247 ล้านคัน เซินเจิ้นสร้างสถานีชาร์จเร็ว 1,030 แห่ง ซึ่งมากกว่าจำนวนสถานีบริการน้ำมัน โดยมีจุดชาร์จสะสม 420,000 จุด

ทางหลวง

เมื่อสิ้นปี 2024 เครือข่ายทางหลวงของเซินเจิ้นมีระยะทางรวม 1,056.16 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางด่วน 436.96 กิโลเมตร เส้นทางเชื่อมต่อเซินเจิ้น-จงซานได้ช่วยเพิ่มการเชื่อมต่อข้ามปากแม่น้ำอย่างมีนัยสำคัญ

ทางรถไฟ

ทางรถไฟกวางโจว-เซินเจิ้นเป็นทางรถไฟความเร็วสูงกึ่งมืออาชีพสายแรกของจีน ด้วยความเร็ว 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เมืองนี้กำลังพัฒนาระบบศูนย์กลางการคมนาคมทางรถไฟแบบ "ห้าสถานีหลัก ห้าสถานีเสริม" โดยมีสถานีเซินเจิ้น สถานีเซินเจิ้นเหนือ สถานีซีหลี่ สถานีสนามบินตะวันออก และสถานีเซินเจิ้นผิงซานเป็นศูนย์กลางหลัก ในปี 2024 ปริมาณผู้โดยสารทางรถไฟสูงถึง 186 ล้านเที่ยว โดยสถานีเซินเจิ้นเหนือมีผู้โดยสารมากถึง 116 ล้านเที่ยว ซึ่งเป็นสถิติสูงสุด

การบิน

สนามบินนานาชาติเซินเจิ้นเป่าอันเป็นสนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ของจีน ในปี 2024 สนามบินแห่งนี้รองรับผู้โดยสาร 61.476 ล้านคน (อยู่อันดับ 4 ของประเทศ เพิ่มขึ้น 16.6%) ขนส่งสินค้า 1.881 ล้านตัน (อยู่อันดับ 3 เพิ่มขึ้น 17.6%) และมีการเคลื่อนที่ของเที่ยวบิน 428,000 เที่ยวบิน การจราจรผู้โดยสารระหว่างประเทศอยู่ที่ 5.181 ล้านคน เพิ่มขึ้น 108.7% โดยมีจุดหมายปลายทางทั้งในระดับนานาชาติและระดับภูมิภาคมากกว่า 45 แห่ง

การขนส่งทางน้ำ

ท่าเรือเซินเจิ้นแบ่งออกเป็นท่าเรือฝั่งตะวันตก (หนานซาน อ่าวต้าฉาน เป่าอัน) และท่าเรือฝั่งตะวันออก (หยานเถียน ต้าเผิง) ในปี 2024 ปริมาณการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์สูงถึง 33.38 ล้าน TEU ครองอันดับสี่ของโลก ปริมาณการขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลว (LNG) เกิน 13.36 ล้านตัน ครองอันดับหนึ่งของประเทศติดต่อกันสี่ปี การส่งออกรถยนต์ทางทะเลเกิน 210,000 คัน

ด่านเข้าเมือง

เซินเจิ้นมีท่าเรือชั้นหนึ่ง 16 แห่ง รวมถึงท่าเรือทางหลวง 7 แห่ง (หลัวหู เหวินจินตู หวงกัง ซาโถวเจียว อ่าวเซินเจิ้น ฟู่เถียน และเหลียนถาง) ท่าเรือรถไฟ 2 แห่ง ท่าเรือขนส่งทางน้ำ 6 แห่ง และท่าอากาศยาน 1 แห่ง ในปี 2024 มีการตรวจสอบด่านชายแดนรวม 240 ล้านครั้ง เพิ่มขึ้น 45.6% โดยมีชาวต่างชาติเดินทางเข้าประเทศ 2.76 ล้านคน ครองอันดับสองของประเทศ

ระบบขนส่งสาธารณะ

ในปี 2024 ระบบขนส่งสาธารณะขนส่งผู้โดยสาร 4.166 พันล้านคน เพิ่มขึ้น 9.2% ระบบขนส่งทางรางรองรับการเดินทาง 3.097 พันล้านเที่ยว เพิ่มขึ้น 14.2% ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินของเซินเจิ้นเปิดให้บริการในปี 2004 และ ณ เดือนมิถุนายน 2026 เครือข่ายที่ให้บริการมีระยะทาง 653.7 กิโลเมตร ซึ่งมีความหนาแน่นของเครือข่ายสูงสุดในประเทศจีน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2024 จำนวนผู้โดยสารรายวันทำสถิติสูงสุดถึง 11.885 ล้านคน เซินเจิ้นเป็นเมืองแรกในประเทศจีนที่นำระบบเก็บค่าโดยสารรถโดยสารไร้คนขับมาใช้ (1992) เลนเฉพาะรถโดยสาร (1997) และการใช้ระบบไฟฟ้าเต็มรูปแบบกับรถโดยสารสาธารณะ (2017) เมืองนี้มีเส้นทางรถโดยสาร 944 เส้นทาง มีรถโดยสาร 15,000 คัน และรถแท็กซี่ 21,500 คัน

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ที่มาของชื่อ

ชื่อ "เซินเจิ้น" ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1410 อักษร "เจิ้น" ในภาษาจีนกวางตุ้งและภาษาฮักกา หมายถึงคูน้ำในทุ่งนาหรือลำธารเล็กๆ ดังนั้น "เซินเจิ้น" จึงมีความหมายตรงตัวว่า "ลำน้ำลึกในทุ่งนา" ชื่อนี้มีที่มาจากตลาดเซินเจิ้น ซึ่งตั้งชื่อตามลำน้ำลึกใกล้เคียง ซึ่งปัจจุบันคือแม่น้ำบู่จี้

สัญลักษณ์เมือง

เมืองเซินเจิ้นมีโลโก้ประจำเมืองอย่างเป็นทางการ ซึ่งแสดงถึงเอกลักษณ์ของเมืองในฐานะเมืองแห่งนวัตกรรมและความเปิดกว้าง

วัฒนธรรมประจำภูมิภาค

วัฒนธรรมของเซินเจิ้นผสมผสานวัฒนธรรมการป้องกันชายฝั่ง วัฒนธรรมฮักกา วัฒนธรรมกวางตุ้ง (กวางฟู่) วัฒนธรรมการปฏิวัติแดง และจิตวิญญาณแห่งการปฏิรูปและการเปิดประเทศ ชาวกวางตุ้งซึ่งเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรกมาถึงในช่วงเปลี่ยนผ่านราชวงศ์ซ่ง-หยวน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทางตะวันตกของเซินเจิ้นตามแนวแม่น้ำเพิร์ล และทางตะวันตกของทางรถไฟกว่างโจว-เกาลูน ส่วนชาวฮักกามาถึงเป็นจำนวนมากหลังจากนโยบายอพยพและตั้งถิ่นฐานใหม่ของราชวงศ์ชิง โดยตั้งรกรากในพื้นที่ทางตะวันออกและทางเหนือ จากข้อมูลของทะเบียนราษฎรอำเภอเป่าอัน ปี 1997 พบว่าประมาณ 56% ของประชากรที่ลงทะเบียนไว้เดิมพูดภาษาฮักกา และ 44% พูดภาษาจีนกวางตุ้ง

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ณ ปี 2021 เมืองเซินเจิ้นมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ทุกระดับรวม 214 รายการ ประกอบด้วยระดับชาติ 8 รายการ และระดับมณฑล 27 รายการ โดยมีผู้สืทอดมรดก 176 ราย และสถานที่จัดแสดง 39 แห่ง

ขนบธรรมเนียมและประเพณีพื้นบ้าน

ประเพณีท้องถิ่นสะท้อนให้เห็นถึงทั้งประเพณีของชาวกวางตุ้งและชาวฮักกา ชาวฮักกาได้นำเอาการเน้นการศึกษาและประเพณีการทำเกษตรควบคู่กับการอ่านมาด้วย โดยได้ก่อตั้งโรงเรียนตั้งแต่โรงเรียนเอกชนแบบดั้งเดิมไปจนถึงสถาบันการศึกษาสมัยใหม่ พิธีกรรมผิงซาน ซึ่งจัดขึ้นทุกแปดปี เป็นประเพณีเฉพาะของชาวฮักกาที่เกี่ยวข้องกับการบูชาและการเฉลิมฉลองร่วมกันเป็นเวลาเจ็ดวันแปดคืน แม้ว่าจะถูกยกเลิกไปในปี 1943 แล้วก็ตาม

ภาษาถิ่น

ภาษาจีนกลางเป็นภาษาหลัก รองลงมาคือภาษาจีนกวางตุ้งและภาษาอังกฤษที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย ประชากรดั้งเดิมส่วนใหญ่พูดภาษาฮักกาและภาษาจีนกวางตุ้ง กลุ่มภาษาถิ่นหลักทั้งเจ็ดของจีนมีอยู่ในเซินเจิ้นเนื่องจากการอพยพมาจากทั่วประเทศ ประมาณ 200,000 คนพูดภาษาฮักกา และ 170,000 คนพูดภาษาจีนกวางตุ้ง เจ้าหน้าที่รัฐและคนหนุ่มสาวส่วนใหญ่สามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้

ศาสนา

ศาสนาพุทธและลัทธิเต๋าเป็นศาสนาหลัก รองลงมาคือศาสนาอิสลาม คาทอลิก และโปรเตสแตนต์ เมืองนี้มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา 33 แห่ง มีนักบวช 139 รูป และผู้ศรัทธากว่า 230,000 คน คิดเป็นประมาณ 15% ของประชากรทั้งหมดในมณฑลกวางตุ้ง วัดเทียนโหวที่เมืองฉีหวาน ซึ่งอุทิศให้กับเทพเจ้ามาจู่ มีอิทธิพลทางประวัติศาสตร์อย่างมากต่อชาวเมืองดั้งเดิม

ศิลปะ

งิ้วกวางตุ้งเป็นที่นิยมในพื้นที่ที่พูดภาษาจีนกวางตุ้ง เพลงพื้นบ้านฮักกาแบบชิหยานและการทำหมวกฮักกาแบบกังเคิงเป็นประเพณีทางวัฒนธรรมที่โดดเด่น ป้อมปราการต้าเผิงที่สร้างขึ้นในปี 1394 เป็นแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติและเป็นที่มาของชื่อเล่น "เผิงเฉิง" ของเซินเจิ้น เมืองโบราณหนานโถวที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานเกือบ 1,700 ปี เคยเป็นศูนย์กลางทางการเมืองของภูมิภาคเซินเจิ้น-ฮ่องกง และมีลักษณะเด่นคือสถาปัตยกรรมแบบกวางตุ้งสไตล์หลิงหนาน นักเปียโนมากความสามารถ เช่น เฉิน ซา และจาง ห่าวเฉิน ถือกำเนิดจากเซินเจิ้น ซึ่งมีอัตราการเป็นเจ้าของเปียโนสูงถึง 8.2 เครื่องต่อ 100 ครัวเรือน

ออกแบบ

เมืองเซินเจิ้นได้รับการประกาศให้เป็นเมืองแห่งการออกแบบของยูเนสโกเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2551 นับเป็นเมืองที่หกของโลก อุตสาหกรรมการออกแบบของเมืองนี้ ซึ่งเริ่มต้นจากการได้รับอิทธิพลจากฮ่องกง ได้พัฒนาความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีนักออกแบบชั้นนำมากมายที่มีอิทธิพลต่อตลาดทั้งในประเทศและต่างประเทศ

แอนิเมชั่น

เซินเจิ้นเป็นฐานการผลิตแอนิเมชั่นที่สำคัญของจีน และเป็นเมืองแรกในจีนแผ่นดินใหญ่ที่รับผลิตแอนิเมชั่นให้กับลูกค้าต่างประเทศ ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 บริษัทแอนิเมชั่นแห่งแรกที่ได้รับการสนับสนุนจากฮ่องกงได้เข้ามาตั้งรกรากในเซินเจิ้น ซึ่งในช่วงรุ่งเรืองที่สุดได้รวบรวมบุคลากรด้านแอนิเมชั่นเกือบ 70% ของจีนไว้ด้วยกัน

เทศกาลต่างๆ

กิจกรรมทางวัฒนธรรมที่สำคัญ ได้แก่ งานแสดงสินค้าอุตสาหกรรมวัฒนธรรมนานาชาติจีน (เซินเจิ้น) เดือนแห่งการอ่านของเซินเจิ้น เทศกาลวัฒนธรรมฮักกาเซินเจิ้น และการแข่งขันเปียโนคอนแชร์โตนานาชาติเซินเจิ้น

จุดชมวิว

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ หน้าต่างแห่งโลก (Window of the World), ท่าเรือแห่งความสุข (Happy Harbor), หุบเขาแห่งความสุข (Happy Valley), ป่าชายเลนเซินเจิ้น (Shenzhen Mangroves), เมืองชาวจีนโพ้นทะเลตะวันออก (Overseas Chinese Town East), ภูเขาเหลียนฮวา (Lianhua Mountain), ภูเขาปี้เจีย (Bijia Mountain), ภูเขาอู่ตง (Wutong Mountain), ภูเขาหยางไท่ (Yangtai Mountain), ภูเขาเฟิงหวง (Fenghuang Mountain), สวนสาธารณะริมทะเลต้าเหม่ยซา (Dameisha Seaside Park), สวนสนุกริมทะเลเสี่ยวเหม่ยซา (Xiaomeisha Seaside Amusement Park), สวนพฤกษศาสตร์ทะเลสาบนางฟ้า (Fairy Lake Botanical Garden), ถนนสายเก่าตงเหมิน (Dongmen Old Street), อ่าวต้าเผิง (Dapeng Bay), ถนนจงหยิง (Chung Ying Street), ชายฝั่งแห่งความสุข (Happy Coast) และป้อมต้าเผิง (Dapeng Fortress) ณ เดือนพฤษภาคม 2022 เมืองนี้มีสวนสาธารณะประเภทต่างๆ รวม 1,238 แห่ง

อาหารท้องถิ่น

วัฒนธรรมอาหาร

มรดกทางด้านอาหารของเซินเจิ้นมีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถังและซ่ง และย้อนไปไกลถึงยุคหินใหม่เมื่อ 7,000 ปีก่อน เซินเจิ้นฝั่งตะวันตกโดดเด่นด้วยอาหารกวางตุ้ง ในขณะที่พื้นที่ตอนกลางและตะวันออกโดดเด่นด้วยอาหารฮักกา ประเพณีที่น่าสนใจ ได้แก่ การทำขนมไหว้พระจันทร์แบบกวางตุ้งที่เรียกว่า อันฉี และการทำขนมน้ำชาแบบฮักกาที่เรียกว่า กุ้ยฉง ซึ่งอย่างหลังเป็นขนมข้าวเหนียวที่ใช้สำหรับถวายเครื่องบูชาและงานเทศกาลต่างๆ

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นที่มีชื่อเสียง ได้แก่ หอยนางรมสด Shajing, ลิ้นจี่หนานซาน, มะม่วง Xili, ชาหมอกเมฆ Dapeng, ห่านย่าง Gongming, กุ้ง Xixi Jiwei, ลูกแพร์ทราย Shiyan, หอยเป๋าฮื้อ Nan'ao, เม่นทะเล Nan'ao, ส้ม Pingshan Jingui, ปลากระบอก Fuyong, เป็ดดอง Songgang, ไก่สามเหลือง Longgang, นกพิราบย่าง Guangming และลูกพีชหวาน Nanshan หอยนางรม Shajing, ลิ้นจี่ Nanshan และมะม่วง Xili เป็นตัวแทนมากที่สุด

บุคคลสำคัญ

เมืองเซินเจิ้นได้ผลิตบุคคลสำคัญมากมายในสาขาเทคโนโลยี ธุรกิจ และศิลปะ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการเติบโตอย่างรวดเร็วในฐานะเมืองแห่งนวัตกรรมและการเป็นผู้ประกอบการ

การแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ

ณ ปี 2024 เมืองเซินเจิ้นได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องหรือความสัมพันธ์แลกเปลี่ยนฉันมิตรกับ 93 เมืองใน 58 ประเทศและภูมิภาคทั่วโลก

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองเซินเจิ้นได้รับรางวัลและเกียรติยศมากมาย รวมถึงเมืองแห่งการออกแบบของยูเนสโก เมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองต้นแบบระดับชาติเพื่อสุขภาพแบบครบวงจร และเมืองนำร่องระดับชาติเพื่อการบริโภคกีฬา

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู่โจว

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู่โจว ตั้งอยู่ใจกลางเขตหุยเฉิง เมืองหุยโจว มณฑลกวางตุ้ง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ภูมิทัศน์ทางธรรมชาติ…

สวนสาธารณะจูไห่จิงซาน

อุทยานภูเขาจิงซาน จูไห่ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนจี้ต้าไห่ปินเหนือ เขตเซียงโจว เมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง เป็นอุทยานภูเขาและพักผ่อนหย่อนใจในเมือ…

บ่อน้ำพุร้อนจักรพรรดิจูไห่

บ่อน้ำพุร้อนจักรพรรดิจูไห่ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 333 ถนนโด่วเหมินเหนือ ตำบลโด่วเหมิน อำเภอโด่วเหมิน เมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง เป็นแหล่งท่องเที่ยว…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว