เมืองกวางโจว
นครกวางโจว (Guangzhou City) หรือเรียกย่อว่า "ซุย" (Sui) และรู้จักกันในชื่อหยางเฉิง (เมืองแห่งแกะ) หรือฮวาเฉิง (เมืองแห่งดอกไม้) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง เป็นเมืองหลวงของมณฑล เป็นเมืองระดับรองของมณฑล และเป็นศูนย์กลางระดับชาติ
เมืองกวางโจว
นครกวางโจว หรือเรียกย่อว่า "ซุย" และรู้จักกันในชื่อหยางเฉิง (เมืองแห่งแกะ) หรือฮวาเฉิง (เมืองแห่งดอกไม้) เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลกวางตุ้ง เป็นเมืองหลวงของมณฑล เมืองระดับรองของมณฑล เมืองศูนย์กลางของประเทศ เมืองขนาดใหญ่ และเมืองชั้นนำระดับโลก ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของมณฑลกวางตุ้ง บริเวณขอบด้านเหนือของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลริเวอร์ หันหน้าสู่ทะเลจีนใต้ และมีพรมแดนติดกับฮ่องกงและมาเก๊า นครกวางโจวมีภูมิประเทศเป็นเนินเขาลาดลงจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีสภาพภูมิอากาศแบบชายทะเลอย่างชัดเจน พื้นที่ทั้งหมด 7,434.4 ตารางกิโลเมตร และภาษาที่ใช้กันทั่วไปคือภาษาจีนกวางตุ้งและภาษาจีนกลาง ณ เดือนมีนาคม 2025 กวางโจวแบ่งออกเป็น 11 เขต และมีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 19.101 ล้านคน ณ สิ้นปี 2025
กว่างโจวเป็นหนึ่งในเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติแห่งแรกๆ เป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางสายไหมทางทะเล และเป็นที่รู้จักในนาม "เมืองหลวงการค้าแห่งสหัสวรรษ" เป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างจีนและโลกมาตั้งแต่สมัยโบราณ และเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมกวางฟู่ หลักฐานทางโบราณคดีแสดงให้เห็นถึงการอยู่อาศัยของมนุษย์ย้อนกลับไปถึงยุคหินใหม่เมื่อหกถึงเจ็ดพันปีก่อน ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช ขุนพลเหรินเซียวแห่งราชวงศ์ฉินได้สร้างเมืองปานหยู (ชื่อเดิมของกว่างโจว) กว่างโจวได้รับการปลดปล่อยเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 1949 และในปี 1994 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับรองของมณฑล กว่างโจวเป็นที่ตั้งกองบัญชาการภาคใต้ของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน
วิวัฒนาการของชื่อ
ชื่อในตำนานที่เก่าแก่ที่สุดของกว่างโจวคือ "ชูติง" ส่วนชื่อที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายอย่าง "หยางเฉิง" (เมืองแห่งแกะ) และ "ซุยเฉิง" (เมืองแห่งธัญพืช) มาจากตำนานที่เล่าว่า เทพเจ้าห้าองค์ขี่แกะห้าตัวนำรวงข้าวมาสู่ภูมิภาคนี้ ทำให้แผ่นดินได้รับพรให้ปราศจากความอดอยากตลอดไป ชื่อ "กว่างโจว" ปรากฏขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 226 เมื่อซุนกวนแห่งอาณาจักรอู่ตะวันออกแบ่งเขตปกครองเจียวออกเป็นสองส่วน โดยส่วนตะวันออกได้ชื่อว่ากว่างโจว
ประวัติศาสตร์
สมัยก่อนราชวงศ์ฉินถึงสมัยฉิน-ฮั่น
ในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงครามระหว่างรัฐ ดินแดนหลิงหนานเป็นที่อยู่อาศัยของชาวหนานเยว่ ในปี 222 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฉินได้ยกทัพมารุกรานหลิงหนานเป็นครั้งแรก และรวมดินแดนนี้ได้สำเร็จในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช พร้อมทั้งจัดตั้งมณฑลขึ้น 3 แห่ง รวมถึงหนานไห่ โดยมีปานหยู (กวางโจวในปัจจุบัน) เป็นศูนย์กลางการปกครอง หลังจากราชวงศ์ฉินล่มสลาย จ้าวถัวได้สถาปนาอาณาจักรหนานเยว่ขึ้นในปี 204 ก่อนคริสต์ศักราช โดยมีปานหยูเป็นเมืองหลวง และในปี 111 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิอู่แห่งฮั่นได้พิชิตอาณาจักรหนานเยว่ ทำให้หลิงหนานอยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลกลาง
สมัยราชวงศ์สุ่ย-ถัง ถึงราชวงศ์ซ่ง-หยวน
ในสมัยราชวงศ์ถัง กวางโจวพัฒนาเป็นท่าเรือทางตะวันออกที่มีชื่อเสียงระดับโลกและเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางการค้าทางทะเลที่ยาวที่สุดในยุคนั้น ในปี ค.ศ. 917 หลิวเหยียนได้ก่อตั้งอาณาจักรฮั่นใต้โดยมีกวางโจวเป็นเมืองหลวง ส่งเสริมการพัฒนาทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของภูมิภาค
ราชวงศ์หมิง-ชิงจนถึงยุคปัจจุบัน
ราชวงศ์หมิงได้สถาปนาชื่อมณฑลว่า "กวางตุ้ง" ในสมัยราชวงศ์ชิง กวางโจวยังคงเป็นเมืองหลวงของมณฑล ต่อมาในปี 1921 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลนครกวางโจวขึ้น ซึ่งถือเป็นการก่อตั้งกวางโจวเป็นเมืองอย่างเป็นทางการ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองกำลังญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองกวางโจวตั้งแต่เดือนตุลาคม 1938 จนกระทั่งได้รับการปลดปล่อยในเดือนกันยายน 1945
สาธารณรัฐประชาชนจีน
เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 1949 กวางโจวได้รับการปลดปล่อย ในปี 1957 งานแสดงสินค้านำเข้าและส่งออกของจีนครั้งแรก (งานกวางโจวแฟร์) เปิดขึ้นที่กวางโจว ซึ่งกลายเป็นประตูสำคัญสำหรับการค้าระหว่างประเทศของจีน ในปี 2010 กวางโจวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 16
ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ
กว่างโจวตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจีนแผ่นดินใหญ่ บริเวณขอบด้านเหนือของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลริเวอร์ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำเป่ย แม่น้ำซี และแม่น้ำตงมาบรรจบกันและไหลลงสู่ทะเล ภูมิประเทศของเมืองเป็นเนินเขา โดยมีระดับความสูงที่สูงกว่าทางตะวันออกเฉียงเหนือและต่ำกว่าทางตะวันตกเฉียงใต้ ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขาเทียนถาง สูง 1,210 เมตร ตั้งอยู่บริเวณชายแดนระหว่างเขตฉงฮวาและอำเภอหลงเหมิน พื้นที่เมืองครอบคลุม 1,431.83 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนตุลาคม 2568
สภาพภูมิอากาศมีลักษณะเด่นของภูมิอากาศแบบทะเล โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 21.7 ถึง 23.1 องศาเซลเซียส และปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,923 มิลลิเมตร เมืองนี้มีปริมาณน้ำฝนมากและมีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน
กว่างโจวมีระบบแม่น้ำที่พัฒนาอย่างดี โดยมีแม่น้ำ 22 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 100 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำเป่ย แม่น้ำตง แม่น้ำเจิ้ง และแม่น้ำเพิร์ลริเวอร์ส่วนที่ไหลผ่านกว่างโจว เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำ 298 แห่ง โดยมีความจุรวม 1.1 พันล้านลูกบาศก์เมตร
ทรัพยากรธรรมชาติ
กว่างโจวมีทรัพยากรธรรมชาติที่หลากหลาย ในปี 2023 ปริมาณน้ำทั้งหมดมีจำนวน 6.92 พันล้านลูกบาศก์เมตร เมืองนี้มีอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำ 12 แห่ง รวมถึงอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติไห่จู (869 เฮกตาร์) ซึ่งเป็นอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในใจกลางเมืองใหญ่ บริเวณชายฝั่งประกอบด้วยเกาะ 14 เกาะ โดยเกาะไห่หลิงเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุด มีพื้นที่ 34 ตารางกิโลเมตร เมืองนี้ได้ระบุแหล่งทรัพยากรแร่ 47 ชนิด ใน 820 แห่ง
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2567 กว่างโจวบริหาร 11 เขต ได้แก่ เยว่ซิ่ว ไห่จู ลี่วาน เทียนเหอ ไป่หยุน หวงผู่ หัวตู ผานหยู หนานซา คองฮั่ว และเจิงเฉิง ซึ่งประกอบด้วย 34 เมือง และ 142 ตำบล
ประชากรและภาษา
ณ สิ้นปี 2025 ประชากรประจำของเมืองกวางโจวมีจำนวน 19.101 ล้านคน เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ทั้ง 56 กลุ่มของจีน โดยมีประชากรกลุ่มน้อยมากกว่า 980,000 คน กวางโจวเป็นบ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลที่ใหญ่ที่สุดในจีน โดยมีชาวจีนโพ้นทะเลมากกว่า 4 ล้านคน ซึ่งรวมถึงชาวจีนในฮ่องกง มาเก๊า และไต้หวัน ตลอดจนชาวจีนที่เดินทางกลับประเทศและครอบครัว ณ ปี 2019 มีชาวต่างชาติอาศัยอยู่ในกวางโจวประมาณ 83,400 คน
ภาษาจีนกวางตุ้งเป็นภาษาท้องถิ่นหลัก รองลงมาคือภาษาจีนกลางที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย ส่วนภาษาฮักกาใช้ในเขตชานเมืองทางเหนือ เช่น เจิ้งเฉิง หวาตู และฉงฮวา ภาษาถิ่นกวางโจว ซึ่งเป็นรูปแบบตัวแทนของภาษาจีนกวางตุ้ง มีผู้พูดมากกว่า 70 ล้านคน และมีวรรณยุกต์ 9 เสียง เทียบกับ 4 เสียงในภาษาจีนกลาง
ศาสนา
กว่างโจวมีประวัติศาสตร์ทางศาสนาอันยาวนาน โดยมีศาสนาหลักทั้งห้า ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า อิสลาม คาทอลิก และโปรเตสแตนต์ เมืองนี้มีสถานที่ทางศาสนาที่ขึ้นทะเบียนไว้ 91 แห่ง รวมถึงวัดกวงเซียว วัดหลิวหรง มัสยิดหัวเซิง (มัสยิดแห่งแรกของจีน) และมหาวิหารพระหฤทัย
เศรษฐกิจ
กว่างโจวเป็นศูนย์กลางการค้าระหว่างประเทศ ฐานการผลิตขั้นสูงของประเทศ และศูนย์กลางนวัตกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับนานาชาติ อุตสาหกรรมหลักที่ใหญ่ที่สุดคือการผลิตรถยนต์ โดยมีผู้ผลิตรถยนต์ 12 ราย และบริษัทผลิตชิ้นส่วนกว่า 1,200 แห่ง ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคมีมูลค่า 3,203.946 พันล้านหยวน (ประมาณ 439.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยภาคการผลิตขั้นต้น ภาคการผลิตขั้นอุตสาหกรรม และภาคการผลิตขั้นตติยภูมิ มีส่วนร่วม 31.702 พันล้านหยวน 771.027 พันล้านหยวน และ 2,401.217 พันล้านหยวน ตามลำดับ
ในปี 2024 รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 195.474 พันล้านหยวน (ประมาณ 26.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 0.2% โดยการลงทุนในภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 13.6% และภายในเดือนมีนาคม 2026 เงินฝากของสถาบันการเงินในกว่างโจวเกิน 10 ล้านล้านหยวน ทำให้กว่างโจวเป็นเมืองที่สี่ของจีนที่บรรลุเป้าหมายนี้
อุตสาหกรรมหลัก
กวางโจวเป็นที่รู้จักในฐานะ "ดินแดนแห่งผลไม้" เป็นแหล่งผลิตลิ้นจี่ ลำไย กล้วย สับปะรด มะละกอ และมะเฟือง ดอกไม้และบอนไซของที่นี่มีชื่อเสียงไปทั่วประเทศ ในปี 2024 มูลค่าผลผลิตรวมของภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง สูงถึง 61.673 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมรอง
กวางโจวมีอุตสาหกรรมหลัก 35 ประเภทจากทั้งหมด 41 ประเภท โดยมีกลุ่มอุตสาหกรรมการผลิตขั้นสูง 6 กลุ่ม ซึ่งแต่ละกลุ่มมีมูลค่าผลผลิตเกิน 100 พันล้านหยวน อุตสาหกรรมสำคัญ ได้แก่ การผลิตรถยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ และปิโตรเคมี ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของวิสาหกิจอุตสาหกรรมที่กำหนดลดลง 3.0% ในขณะที่ผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ เช่น หุ่นยนต์อุตสาหกรรม เติบโตขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
อุตสาหกรรมบริการ
ภาคบริการของกว่างโจวมุ่งเน้นไปที่การขนส่งทางเรือ บริการด้านเทคโนโลยี การเงินเฉพาะทาง การค้าระหว่างประเทศ และบริการระดับมืออาชีพ ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 406.84 พันล้านหยวน การขนส่งและคลังสินค้าอยู่ที่ 194.95 พันล้านหยวน และการเงินอยู่ที่ 304.901 พันล้านหยวน ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 1,105.577 พันล้านหยวน (ประมาณ 151.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 1,123.838 พันล้านหยวน (ประมาณ 154.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ณ สิ้นปี 2024 กว่างโจวมีบริษัทจดทะเบียนในประเทศ 154 แห่ง โดยมีมูลค่าตลาดรวม 1,783.807 พันล้านหยวน
กิจการสังคม
การศึกษา
ประวัติศาสตร์การศึกษาของกว่างโจวย้อนกลับไปถึงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ณ ปี 2024 เมืองนี้มีนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 183,200 คน และนักศึกษาระดับปริญญาตรีและวิทยาลัยอาชีวศึกษา 1.498 ล้านคน โดยมีจำนวนนักศึกษาในมหาวิทยาลัยรวมเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2024 กวางโจวมีสถานพยาบาล 6,199 แห่ง (ไม่รวมคลินิกในหมู่บ้าน) โดยมีเตียงผู้ป่วย 120,900 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 210,300 คน เมืองนี้ให้บริการผู้ป่วยนอก 190 ล้านครั้ง และบริการผู้ป่วยใน 4.3481 ล้านครั้งต่อปี
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2024 มีการออกสิทธิบัตร 112,900 ฉบับ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 37,900 ฉบับ เมืองนี้มีห้องปฏิบัติการสำคัญระดับชาติ 17 แห่ง ห้องปฏิบัติการสำคัญระดับมณฑล 248 แห่ง และศูนย์บ่มเพาะธุรกิจเทคโนโลยีระดับชาติ 63 แห่ง สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์และสภาวิศวกรรมแห่งประเทศจีน 63 คน ทำงานเต็มเวลาในกว่างโจว
วัฒนธรรมและกีฬา
กว่างโจวมีพิพิธภัณฑ์และหออนุสรณ์ 73 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 23 แห่ง และศูนย์วัฒนธรรม 270 แห่ง เมืองนี้มีสถานที่จัดกีฬา 35,335 แห่ง ในปี 2025 กว่างโจวเป็นเจ้าภาพพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาแห่งชาติจีนครั้งที่ 15
การขนส่ง
กว่างโจวติดอันดับหนึ่งในสามของประเทศในด้านปริมาณผู้โดยสารและสินค้าทางทะเล ทางบก และทางอากาศ ในปี 2024 ปริมาณสินค้าขนส่งทางบกสูงถึง 950.9294 ล้านตัน ปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรือ 687.411 ล้านตัน และปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ 26.4513 ล้าน TEU สนามบินนานาชาติกว่างโจวไป่หยุนรองรับผู้โดยสาร 76.3693 ล้านคนและสินค้า 2.3825 ล้านตัน ติดอันดับสนามบินที่พล busiest ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
เมืองนี้มีทางด่วน 41 สาย รวมระยะทาง 1,052 กิโลเมตร กวางโจวเป็นหนึ่งในสี่ศูนย์กลางทางรถไฟที่สำคัญของจีน โดยสถานีรถไฟกวางโจวใต้เป็นสถานีผู้โดยสารที่พลุกพล่านที่สุดในจีน ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินซึ่งเปิดให้บริการในปี 1997 ได้เติบโตขึ้นเป็น 779.9 กิโลเมตร มี 19 สาย และ 397 สถานี ณ เดือนธันวาคม 2025 โดยมีผู้โดยสารใช้บริการวันละ 8.57 ล้านคน และความหนาแน่นของผู้โดยสารอยู่ในอันดับหนึ่งของจีน
วัฒนธรรม
วัฒนธรรมกวางโจวส่วนใหญ่เป็นวัฒนธรรมกวางฟู่ (Guangfu) ภายใต้ขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมหลิงหนาน (Lingnan) ที่กว้างกว่า เมืองนี้มีชื่อเสียงด้านอาหารกวางตุ้ง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ประเพณีการทำอาหารหลักของจีน และมีคำกล่าวที่ว่า "กินอาหารในกวางโจว" ศิลปะพื้นบ้านดั้งเดิม ได้แก่ "งานแกะสลักสามอย่าง สีเดียว งานปักหนึ่งอย่าง" (งานแกะสลักไม้ งานแกะสลักงาช้าง งานแกะสลักหยก เครื่องลายครามกวางโจว และงานปักผ้ากวางโจว) งิ้วกวางตุ้ง ดนตรีกวางตุ้ง และสำนักจิตรกรรมหลิงหนาน รวมกันเรียกว่า "สมบัติสามอย่างของวัฒนธรรมหลิงหนาน"
สถานที่สำคัญทางวัฒนธรรมที่โดดเด่น ได้แก่ ศาลบรรพบุรุษตระกูลเฉิน (สร้างขึ้นระหว่างปี 1888-1894) สวนเย่ว์ซิว (ก่อตั้งในปี 1927 มีรูปปั้นแกะห้าตัว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกว่างโจว) เกาะซาเมียน (เขตสัมปทานทางประวัติศาสตร์ในยุคอาณานิคม) และมหาวิหารพระหฤทัย เมืองนี้มีโบราณวัตถุที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ 3,838 แห่ง รวมถึงสถานที่ที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 33 แห่ง
หอคอยแคนตัน มีความสูง 600 เมตร (หอคอยหลักสูง 450 เมตร บวกเสาอากาศสูง 150 เมตร) เป็นหอชมวิวที่สูงที่สุดในประเทศจีนและสูงเป็นอันดับสามของโลก ออกแบบโดยสถาปนิก มาร์ค เฮเมล และ บาร์บารา คูอิท ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดระหว่างแกนกลางใหม่ของกว่างโจวและแกนภูมิทัศน์แม่น้ำเพิร์ล
การท่องเที่ยวและแหล่งท่องเที่ยว
กว่างโจวมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศ 103 แห่ง รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A สองแห่ง ได้แก่ ทิวทัศน์ภูเขาไป่หยุน และรีสอร์ทท่องเที่ยวชิมหลง ในปี 2023 เมืองนี้มีนักท่องเที่ยวเข้าพักค้างคืน 55.4497 ล้านคน รวมถึงนักท่องเที่ยวต่างชาติ 3.7741 ล้านคน โดยมีมูลค่าการใช้จ่ายด้านการท่องเที่ยวรวม 330.949 พันล้านหยวน (ประมาณ 45.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก
ณ เดือนเมษายน 2569 มี 71 ประเทศที่จัดตั้งสถานกงสุลใหญ่ในกว่างโจว เมืองนี้ได้สร้างความสัมพันธ์ฉันมิตรกับ 111 เมืองใน 69 ประเทศ และท่าเรือกว่างโจวมีท่าเรือคู่แฝด 60 แห่ง ซึ่งครองอันดับหนึ่งของประเทศ
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตลอดประวัติศาสตร์ กว่างโจวได้สร้างบุคคลสำคัญมากมาย รวมถึง Ren Xiao (ราชวงศ์ Qin), Zhao Tuo (ราชวงศ์ฮั่น), Ge Hong (ราชวงศ์จิน), Huineng (ราชวงศ์ถัง), Zhan Ruoshui (ราชวงศ์หมิง), Qu Dajun (ราชวงศ์ชิง), Lin Zexu (ผู้นำต่อต้านฝิ่น), Hong Xiuquan (ผู้นำกบฏไทปิง), Kang Youwei และ Liang Qichao (นักปฏิรูป) และ Sun Yat-sen (ผู้นำการปฏิวัติประชาธิปไตย)
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม