ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เขตปกครองตนเองเซียงซี ถู่เจีย และแม้ว

เขตปกครองตนเองเซียงซี ถู่เจีย และแม้ว

เขตปกครองตนเองเซียงซีตูเจียและเหมียว เป็นเขตปกครองตนเองในมณฑลหูหนาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑล ณ จุดเชื่อมต่อของมณฑลหูหนาน หูเป่ย ฉงชิ่ง และกุ้ยโจว

เขตปกครองตนเองเซียงซี ถู่เจีย และแม้ว

เขตปกครองตนเองเซียงซี ตูเจียและเหมียว เป็นเขตปกครองตนเองในมณฑลหูหนาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑล ณ จุดเชื่อมต่อของมณฑลหูหนาน หูเป่ย ฉงชิ่ง และกุ้ยโจว มีพรมแดนติดกับหูเป่ยทางเหนือ ฉงชิ่งทางตะวันตก และกุ้ยโจวทางตะวันตกเฉียงใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 15,500 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2025 เขตปกครองนี้บริหารจัดการ 7 อำเภอและ 1 เมืองระดับอำเภอ มีประชากร 2.3606 ล้านคน เป็นเขตคุ้มครองวัฒนธรรมและนิเวศวิทยาของชนเผ่าตูเจียและเหมียวในเขตภูเขาอู่หลิง (เซียงซี) ระดับชาติ และเป็นพื้นที่สาธิตการท่องเที่ยวแบบครบวงจรระดับชาติ เป็นที่ตั้งของอำเภอเฟิงหวง ซึ่งเป็นหนึ่งในเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติแห่งแรกของจีน เขตปกครองนี้ยังได้รับประโยชน์จากยุทธศาสตร์การพัฒนาภาคตะวันตกของประเทศอีกด้วย ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของประเทศนี้มีมูลค่าถึง 88.95 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.2% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ประวัติศาสตร์

ในสมัยราชวงศ์จ้านจื่อ ดินแดนนี้เป็นของมณฑลเฉียนจงแห่งรัฐฉู่ ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลอู่หลิง ในสมัยสามก๊ก ในตอนแรกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐฉู่ แล้วจึงอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐอู่ ในสมัยราชวงศ์จินตะวันตกและจินตะวันออก ยังคงอยู่ในมณฑลอู่หลิงของเมืองจิงโจว ในสมัยราชวงศ์สุย ราชวงศ์ถัง และราชวงศ์ห้า อยู่ภายใต้การปกครองของเฉียนจง ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เป็นส่วนหนึ่งของเฉินโจวและลี่โจวภายใต้การปกครองของจิงหูเหนือ ราชวงศ์หยวนได้จัดให้อยู่ภายใต้คณะกรรมการปราบปรามเอินโจว และเส้นทางเฉินโจวและลี่โจวของมณฑลหูกวง ราชวงศ์หมิงได้จัดตั้งคณะกรรมการปราบปรามหย่งซุนและเป่าจิง ราชวงศ์ชิงได้จัดตั้งเขตปกครองหย่งซุน และเขตปกครองย่อยโดยตรง ได้แก่ เฟิงหวง เฉียนโจว และหย่งสุ่ย

ในปี 1952 เขตปกครองตนเองเซียงซีเหมียว (ระดับจังหวัด) ก่อตั้งขึ้นโดยประกอบด้วย 6 อำเภอ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองซั่วหลี่ อำเภอเฉียนเฉิง ในปี 1955 ได้มีการปรับโครงสร้างใหม่เป็นเขตปกครองตนเองเซียงซีเหมียว และในวันที่ 20 กันยายน 1957 เขตปกครองตนเองเซียงซีทูเจียและเหมียวได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อำเภอจี้โชว และรวมเอา 10 อำเภอเข้าไว้ด้วยกัน

หน่วยงานบริหาร

ประวัติการแบ่งส่วน

ในปี 1952 เขตปกครองตนเองนี้ประกอบด้วย 10 อำเภอ ต่อมาในปี 1953 อำเภอเฉียนเฉิงได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอจี้โช่ว และอำเภอหย่งสุ่ยได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอฮวาหยวน และเมื่อสิ้นปี 2005 เขตปกครองนี้มีเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง อำเภอ 7 แห่ง ตำบล 7 แห่ง เมือง 66 แห่ง และตำบล 92 แห่ง

รายละเอียดแผนก

ณ สิ้นปี 2025 จังหวัดนี้บริหารจัดการ 7 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ที่ทำการของที่ทำการจังหวัดตั้งอยู่ที่เลขที่ 19 ถนนอู่หลิงซาน ตำบลจี้เฟิง เมืองจี้โชว

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

อำเภอเซียงซีตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูหนาน ณ จุดเชื่อมต่อของสี่ภูมิภาคระดับมณฑล พิกัดทางภูมิศาสตร์อยู่ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 109 องศา 10 นาที ถึง 110 องศา 23 นาที และละติจูดเหนือ 27 องศา 44 นาที ถึง 29 องศา 38 นาที ครอบคลุมพื้นที่ 15,500 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ

จังหวัดนี้ตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันออกของที่ราบสูงยูนนาน-กุ้ยโจว ภายในเขตเทือกเขาอู่หลิง ภูมิประเทศลาดเอียงจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีเทือกเขาอู่หลิงทอดยาวจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จุดที่สูงที่สุดคือภูเขาต้าหลิงในอำเภอหลงซาน ที่ความสูง 1,736 เมตร จุดที่ต่ำที่สุดคือปากลำธารต้าหลงในอำเภอลู่ซี ที่ความสูง 97.1 เมตร

ภูมิอากาศ

มณฑลเซียงซีมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนชื้น อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ระหว่าง 16.0 ถึง 17.0 องศาเซลเซียส โดยเดือนมกราคมมีอุณหภูมิเฉลี่ย 4.5 ถึง 5.2 องศา (ต่ำสุดคือ -15.5 องศา) และเดือนกรกฎาคมมีอุณหภูมิเฉลี่ย 21.9 ถึง 22.8 องศา (สูงสุดคือ 40.6 องศา) ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็งเฉลี่ย 282 วัน ปริมาณน้ำฝนรายปีอยู่ระหว่าง 1,284 ถึง 1,417 มิลลิเมตร โดย 70.8 ถึง 77.3 เปอร์เซ็นต์ตกในช่วงเดือนเมษายนถึงกันยายน

อุทกวิทยา

แม่น้ำในเขตปกครองนี้อยู่ในลุ่มน้ำแยงซี มีความยาวรวม 6,408 กิโลเมตร และความหนาแน่นของระบบระบายน้ำ 0.414 ลูกบาศก์กิโลเมตรต่อตารางกิโลเมตร แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดคือแม่น้ำหยวน มีปริมาณน้ำไหลเฉลี่ย 1,140 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที ณ สถานีวัดระดับน้ำปูซี แม่น้ำสายหลักอื่นๆ ได้แก่ แม่น้ำหยวน แม่น้ำหลี่สุ่ย แม่น้ำอู๋สุ่ย แม่น้ำโย่วสุ่ย และแม่น้ำเมิ่งตง โดยมีปริมาณน้ำไหลรวมต่อปี 12.53 พันล้านลูกบาศก์เมตร

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำทั้งหมดมี 21.37 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีปริมาณน้ำไหลเฉลี่ยต่อปี 13.28 พันล้านลูกบิดเมตร ศักยภาพในการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำอยู่ที่ประมาณ 1.68 ล้านกิโลวัตต์ ซึ่งสามารถพัฒนาได้ 1.08 ล้านกิโลวัตต์ โดยมีการพัฒนาไปแล้วเพียง 180,000 กิโลวัตต์

ทรัพยากรที่ดิน

ณ สิ้นปี 2020 จังหวัดนี้มีพื้นที่เพาะปลูก 200,600 เฮกตาร์ และพื้นที่เกษตรกรรมขั้นพื้นฐาน 158,500 เฮกตาร์

ทรัพยากรชีวภาพ

จังหวัดนี้มีพืชมีท่อลำเลียงมากกว่า 2,206 ชนิด จาก 209 วงศ์ รวมถึงพันธุ์ไม้โบราณ เช่น ต้นสนแดง ต้นพิราบ และต้นแปะก๊วย มีพืชสมุนไพร 985 ชนิด โดย 19 ชนิดได้รับการคุ้มครองระดับชาติ สัตว์ป่าประกอบด้วยสัตว์คุ้มครอง 201 ชนิด โดยเสือดาวลายเมฆ เสือดาว นกกระเรียนขาว และไก่ฟ้าหางยาวคอขาว ได้รับการคุ้มครองในระดับที่ 1

ทรัพยากรแร่

มีการค้นพบแร่ธาตุ 63 ชนิดใน 485 แหล่ง ปริมาณสำรองแมงกานีสในระดับอุตสาหกรรมอยู่ในอันดับที่สองของประเทศที่ 310.657 ล้านตัน และปริมาณสำรองปรอทที่มีศักยภาพอยู่ในอันดับที่สี่ ส่วนในมณฑลหูหนานนั้น แมงกานีส ปรอท อะลูมิเนียม และดินเหนียวสีม่วงอยู่ในอันดับแรก

ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 ประชากรที่อาศัยอยู่ในประเทศมีจำนวน 2,488,105 คน โดยชนกลุ่มน้อยคิดเป็นร้อยละ 80.5 ชาวทูเจียคิดเป็นร้อยละ 42.75 และชาวเมี่ยวคิดเป็นร้อยละ 33.88 ณ สิ้นปี 2025 ประชากรทั้งหมดมีจำนวน 2.894 ล้านคน โดยมีประชากรที่อาศัยอยู่ในประเทศ 2.3606 ล้านคน อัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ร้อยละ 55.24 โดยมีประชากรในเมือง 1.3039 ล้านคน และในชนบท 1.0567 ล้านคน

การเมือง

จังหวัดนี้บริหารงานภายใต้ระบบการปกครองตนเองตามกลุ่มชาติพันธุ์ระดับภูมิภาค โดยมีที่ทำการรัฐบาลจังหวัดอยู่ที่เมืองจี้โชว วันครบรอบการก่อตั้งจังหวัดในวันที่ 20 กันยายน ถือเป็นวันหยุดราชการสองวันทั่วทั้งจังหวัด

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 88.95 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.2 เปอร์เซ็นต์ โดยภาคการผลิตขั้นต้น ภาคการผลิตขั้นกลาง และภาคการผลิตขั้นที่สาม มีส่วนร่วมคิดเป็น 14.7 เปอร์เซ็นต์ 20.6 เปอร์เซ็นต์ และ 64.7 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ GDP ต่อหัวอยู่ที่ 37,434 หยวน (ประมาณ 5,130 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.8 เปอร์เซ็นต์ รายได้จากงบประมาณแผ่นดินรวมอยู่ที่ 7.99 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.09 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.3 เปอร์เซ็นต์ รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 24,783 หยวน (ประมาณ 3,395 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4 เปอร์เซ็นต์ โดยรายได้ในเมืองอยู่ที่ 35,856 หยวน (ประมาณ 4,912 ดอลลาร์สหรัฐ) และรายได้ในชนบทอยู่ที่ 15,906 หยวน (ประมาณ 2,179 ดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 9.8 เปอร์เซ็นต์

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2025 มูลค่าผลผลิตรวมทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 22.88 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.9 เปอร์เซ็นต์ ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 930,000 ตัน ผลผลิตผลไม้ 1.037 ล้านตัน ซึ่งรวมถึงกีวี 148,000 ตัน ผลผลิตเนื้อสัตว์รวม 138,000 ตัน และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 17,000 ตัน

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 6.7 เปอร์เซ็นต์ โดยภาคการผลิตเติบโต 7.1 เปอร์เซ็นต์ มีวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ 361 แห่ง สร้างรายได้ 23.96 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.28 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 11.3 เปอร์เซ็นต์ ผลผลิตรวมของอุตสาหกรรมการก่อสร้างอยู่ที่ 3.44 พันล้านหยวน (ประมาณ 471 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5 เปอร์เซ็นต์

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2025 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 33 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.52 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.5 เปอร์เซ็นต์ ปริมาณการนำเข้าส่งออกอยู่ที่ 1.62 พันล้านหยวน (ประมาณ 222 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 46.8 เปอร์เซ็นต์ จังหวัดได้รับนักท่องเที่ยว 64.6727 ล้านคน เพิ่มขึ้น 4.2 เปอร์เซ็นต์ โดยมีค่าใช้จ่ายด้านการท่องเที่ยวรวม 72.9 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.99 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 193.05 พันล้านหยวน (ประมาณ 26.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.5 เปอร์เซ็นต์ และสินเชื่ออยู่ที่ 172.26 พันล้านหยวน (ประมาณ 23.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.9 เปอร์เซ็นต์ รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 3.5 พันล้านหยวน (ประมาณ 480 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

กิจการสังคม

การศึกษา

ณ สิ้นปี 2568 จังหวัดนี้มีโรงเรียนทั้งหมด 1,035 แห่ง ประกอบด้วย สถาบันอุดมศึกษา 2 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 26 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 29 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 143 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 194 แห่ง โรงเรียนอนุบาล 632 แห่ง และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 7 แห่ง อัตราการเข้าเรียนในโรงเรียนประถมศึกษาอยู่ที่ 100 เปอร์เซ็นต์ และอัตราการเข้าเรียนต่อในโรงเรียนมัธยมต้นอยู่ที่ 99.5 เปอร์เซ็นต์

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

เขตปกครองนี้มีห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัด 6 แห่ง ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรมระดับจังหวัด 15 แห่ง และศูนย์บ่มเพาะเทคโนโลยี 3 แห่ง มีการอนุมัติสิทธิบัตร 469 ฉบับ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 80 ฉบับ งบประมาณด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของรัฐบาลมีจำนวนรวม 268 ล้านหยวน (ประมาณ 36.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 15.9 เปอร์เซ็นต์

วัฒนธรรม

จังหวัดนี้มีคณะการแสดงศิลปะ 8 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 10 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 10 แห่ง นอกจากนี้ยังภาคภูมิใจที่มีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 30 รายการ และระดับจังหวัด 111 รายการ

การดูแลสุขภาพ

ณ สิ้นปี 2568 จังหวัดนี้มีสถานพยาบาล 2,677 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 65 แห่ง ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 188 แห่ง และคลินิกหมู่บ้าน 1,767 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 22,899 คน ประกอบด้วยแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 8,606 คน และพยาบาลวิชาชีพ 10,872 คน โดยมีเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาล 15,655 เตียง

กีฬา

จังหวัดนี้มีสถานที่เล่นกีฬา 8,979 แห่ง รวมถึงโรงยิม 30 แห่งและสระว่ายน้ำ 21 แห่ง นักกีฬาได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันระดับเอเชีย 3 รายการและระดับชาติ 3 รายการในปี 2025

ประกันสังคม

ในปี 2025 มีการสร้างงานในเมืองใหม่ 22,000 ตำแหน่ง มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบทจำนวน 1.366 ล้านคน มีการจ่ายเงินค่าครองชีพขั้นต่ำให้กับผู้อยู่อาศัยในเมือง 24,000 คน และผู้อยู่อาศัยในชนบท 158,000 คน โดยมีการจ่ายเงินรวมทั้งสิ้น 714 ล้านหยวน (ประมาณ 97.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

การขนส่ง

ภาพรวม

ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าโดยรวมแตะระดับ 1.56 พันล้านตัน-กิโลเมตร เพิ่มขึ้น 9.3 เปอร์เซ็นต์ จังหวัดนี้มีรถยนต์ 302,000 คัน ซึ่งรวมถึงรถยนต์ส่วนบุคคล 283,000 คัน

ทางหลวง

ณ สิ้นปี 2025 ระยะทางรวมของถนนอยู่ที่ 14,444 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางด่วน 510 กิโลเมตร

ทางรถไฟ

ทางรถไฟเจียวโจว-หลิวโจวผ่านเขตปกครองนี้ และเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2021 ทางรถไฟความเร็วสูงจางเจียเจี้ย-จี้โช่ว-หวยฮวาได้เริ่มเปิดให้บริการ ทำให้เขตปกครองนี้ยุติการขาดแคลนบริการรถไฟความเร็วสูงลงได้

การขนส่งทางน้ำ

ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางน้ำอยู่ที่ 256,400 ตัน เพิ่มขึ้น 16.1 เปอร์เซ็นต์

การบิน

เขตปกครองนี้ใช้สนามบิน Tongren Fenghuang ร่วมกับเมือง Tongren ในมณฑล Guizhou ซึ่งอยู่ห่างจาก Jishou ประมาณ 45 นาทีโดยรถยนต์ สนามบิน Xiangxi Biancheng เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2566

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ภาษาถิ่น

ภาษาตูเจียมีสำเนียงเหนือและสำเนียงใต้ โดยสำเนียงเหนือพูดกันในเมืองหลงซาน หย่งซุน เป่าจิง และกู่จาง ส่วนสำเนียงใต้พบได้ในอำเภอลู่ซี ภาษาเมี่ยวอยู่ในกลุ่มสำเนียงตะวันออก โดยมีสำเนียงย่อยตะวันออกและตะวันตก ภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้เป็นสำเนียงฮั่นที่โดดเด่นที่สุด

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ณ ปี 2024 จังหวัดนี้มีโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ที่เป็นตัวแทนจำนวน 1,308 โครงการ ซึ่งรวมถึง 28 โครงการในระดับชาติ

ประเพณีพื้นบ้าน

ประเพณีการแต่งงานของชาวทูเจียมีลักษณะเด่นคือ "งานแต่งงานแห่งการร้องไห้" ซึ่งกินเวลานานถึงครึ่งเดือนก่อนที่เจ้าสาวจะจากไป ส่วนชาวเมี่ยวมีประเพณี "การแต่งงานแบบเดินไปด้วยกัน" ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการเกี้ยวพาราสีอย่างอิสระ เทศกาลดั้งเดิมของชาวทูเจีย ได้แก่ ปีใหม่ทูเจีย (เฉลิมฉลองหนึ่งวันก่อนปีใหม่ของชาวฮั่น) ส่วนเทศกาลของชาวเมี่ยว ได้แก่ ปีใหม่เมี่ยว เทศกาลเรือมังกร และเทศกาลฤดูใบไม้ร่วง

สถาปัตยกรรม

บ้านเรือนบนภูเขาส่วนใหญ่สร้างจากไม้ เสา คาน ผนัง หน้าต่าง และประตูล้วนทำจากไม้ และมีหลังคามุงกระเบื้อง โครงสร้างแบบสามเสา สี่คาน เป็นแบบบ้านที่พบได้บ่อยที่สุด

เต้นรำ

การรำของชาวทูเจีย ได้แก่ การรำโบกมือ และการรำระฆังทองสัมฤทธิ์แปดสมบัติ ส่วนการรำของชาวเมี่ยว ได้แก่ การรำกลอง การรำรับมังกร และการรำขลุ่ย

เสื้อผ้า

ผู้ชายชาวทูเจียจะพันศีรษะด้วยผ้าสีครามหรือสีขาว และสวมเสื้อแจ็กเก็ตสั้นที่มีกระดุมหลายเม็ด ส่วนเครื่องแต่งกายของผู้หญิงชาวเมี่ยวจะประณีตบรรจง โดยเครื่องประดับเงินเป็นสิ่งที่พบเห็นได้บ่อยที่สุด สวมคู่กับกระโปรงพลีทปักลาย

อาหาร

รสเปรี้ยวและเผ็ดเป็นสิ่งสำคัญในอาหารเซียงซี ดังคำกล่าวที่ว่า "พริกเหมือนเกลือ ผักดองเหมือนข้าว" อาหารดองแบ่งออกเป็นสามประเภท ได้แก่ ผัก เนื้อสัตว์ และธัญพืช ปลาดองเป็นที่รู้จักมากที่สุด ทุกครัวเรือนปลูกพริกและเก็บโหลดองไว้

จุดชมวิว

ภาพรวม

จังหวัดนี้มีแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แห่ง แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 14 แห่ง และแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับจังหวัด 12 แห่ง ณ สิ้นปี 2567 มีสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับการจัดอันดับ 46 แห่ง รวมถึง 16 แห่งที่มีระดับ 4A ขึ้นไป

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

เมืองโบราณเฟิงหวง — แหล่งท่องเที่ยวที่ประกอบด้วยเมืองโบราณและภูเขานานฮวา ครอบคลุมพื้นที่ 4.39 ตารางกิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ถังและเจริญรุ่งเรืองในสมัยหมิง-ชิง เฟิงหวงเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติที่รู้จักกันในนาม "เมืองเล็กที่สวยที่สุดของจีน" บุคคลสำคัญที่เกิดและเติบโตในเมืองนี้ ได้แก่ นักเขียน เชินฉงเหวิน และจิตรกร หวงหย่งหยู

ทัศนียภาพอันงดงามของหุบเขาแกรนด์แคนยอนไอไจ่-ชิบาตง-เต๋อหาง — ตั้งอยู่ในเขตใจกลางของอุทยานธรณีโลกเซียงซี ซึ่งประกอบด้วยสะพานไอไจ่ (ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ยอดเขาเอเวอเรสต์" ของวงการสะพานนานาชาติ) หมู่บ้านชิบาตง (แหล่งกำเนิดของโครงการบรรเทาความยากจนแบบเจาะจงเป้าหมายของจีน) และหุบเขาแกรนด์แคนยอนเต๋อหาง

เมืองฟู่หรง — เมืองประวัติศาสตร์ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,000 ปี เป็นที่รู้จักในนาม "เมืองโบราณพันปีบนน้ำตก" เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติ และเป็นหนึ่งในสิบเมืองที่สวยงามที่สุดของจีน

เปียนเฉิงฉาตง — ตั้งอยู่บริเวณจุดเชื่อมต่อระหว่างมณฑลหูหนาน กุ้ยโจว และฉงชิ่ง เป็นหนึ่งในสี่เมืองที่มีชื่อเสียงของมณฑลเซียงซี และเป็นฉากหลังของนวนิยายเรื่อง "เมืองชายแดน" ของเสิ่นฉงเหวิน

เมืองโบราณเฉียนโจว — ตั้งอยู่ริมแม่น้ำว่านหรงในเมืองจี้โช่ว ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิงช่วงว่านหลี่ โดยมีกำแพงเมืองหันหน้าเข้าหาน้ำสามด้านและหันหน้าเข้าหาภูเขาอีกหนึ่งด้าน

เหลาซือเฉิง — แหล่งท่องเที่ยวระดับ AAAA ของประเทศ ตั้งอยู่ในอำเภอยงซุน เคยเป็นเมืองหลวงของ "ราชสำนักเล็ก" ของหัวหน้าเผ่าทูเจียมานานถึง 800 ปี ก่อตั้งขึ้นในปี 1135 เป็นแหล่งโบราณสถานเมืองของหัวหน้าเผ่าที่สมบูรณ์และใหญ่ที่สุดที่ค้นพบในประเทศจีน จึงได้รับการขนานนามว่า "มาจูพิชูแห่งจีน"

การล่องแก่งแม่น้ำเมิ่งตง — เส้นทางล่องแก่งระยะทาง 47 กิโลเมตรในอำเภอหย่งซุน ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "เส้นทางล่องแก่งที่ดีที่สุดในประเทศจีน"

เมืองโบราณลี่เย่ — เมืองเก่าแก่พันปีทางตอนใต้ของอำเภอหลงซาน ริมแม่น้ำโย่วสุ่ย ในปี 2545 มีการขุดพบแผ่นไม้ไผ่สมัยราชวงศ์ฉินกว่า 37,400 แผ่น ซึ่งมากกว่าจำนวนที่เคยค้นพบถึงสิบเท่า มีความสำคัญเทียบเท่ากับกองทัพทหารดินเผาและต้นฉบับตุนหวง

บุคคลที่มีชื่อเสียง

บุคคลสำคัญจากมณฑลเซียงซี ได้แก่ ซงซีหลิง (นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐจีน), เชินฉงเหวิน (นักเขียนชื่อดัง) และหวงหย่งหยู (จิตรกรชื่อดัง)

เกียรตินิยม

จังหวัดนี้ได้รับการประกาศให้เป็นเมืองป่าไม้แห่งชาติในปี 2018 ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองต้นแบบด้านการอนุรักษ์หมู่บ้านดั้งเดิมในปี 2020 และได้รับการยอมรับให้เป็นหน่วยนำร่องสำหรับการพัฒนาทีมครูโดยใช้ปัญญาประดิษฐ์ในปี 2021

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด
สถานที่ท่องเที่ยวจางเจียเจี้ย

จางเจียเจี้ยแกรนด์แคนยอน

พื้นที่ทัศนียภาพแกรนด์แคนยอนจางเจียเจี้ย ตั้งอยู่ในตำบลซานกวนซี อำเภอซีหลี่ เมืองจางเจียเจี้ย มณฑลหูหนาน ติดกับพื้นที่ทัศนียภาพอู่หลิงหยวนจ…

สถานที่ท่องเที่ยวจางเจียเจี้ย

อุทยานป่าไม้แห่งชาติจางเจียเจี้ย

อุทยานแห่งชาติป่าจางเจียเจี้ยตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขตอู่หลิงหยวน เมืองจางเจียเจี้ย มณฑลหูหนาน ประเทศจีน เป็นพื้นที่ท่องเที่ยวหลักขอ…

ระเบียงซิกิจี

นาขั้นบันไดจื่อเกอเจี้ย ตั้งอยู่ในเมืองซุยเช่ อำเภอซินหัว เมืองโหลวตี้ มณฑลหูหนาน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ เป็นมรดกทางวิศวกร…

เขตทิวทัศน์ภูเขาหยุนปิง

อุทยานธรรมชาติเทือกเขาหยุนปิงตั้งอยู่ในเมืองซั่วเฉิง อำเภอหลานซาน เมืองหย่งโจว มณฑลหูหนาน ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเทือกเขานานหลิงตอนกลาง บริ…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว