ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองจางเจียเจี้ย

เมืองจางเจียเจี้ย

เมืองจางเจียเจี้ย (Zhangjiajie City) หรือชื่อเดิมว่า "ต้าหยง" (Dayong) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลหูหนาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑล ริมฝั่งแม่น้ำหลี่ซุยตอนกลางและตอนบน ในใจกลางของเขตอนุรักษ์ธรรมชาติหวู่หลิง (Wuling M)

เมืองจางเจียเจี้ย

เมืองจางเจียเจี้ย หรือชื่อเดิมว่า "ต้าหยง" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลหูหนาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลตามแนวแม่น้ำหลี่ซุยตอนกลางและตอนบน ในใจกลางพื้นที่เทือกเขาอู่หลิง มีพื้นที่ทั้งหมด 9,533 ตารางกิโลเมตร ได้รับแสงแดดและปริมาณน้ำฝนอย่างอุดมสมบูรณ์ ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2568 เมืองจางเจียเจี้ยประกอบด้วย 2 อำเภอและ 2 ตำบล ณ สิ้นปี พ.ศ. 2567 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1.4869 ล้านคน สำนักงานใหญ่ของเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 2 ถนนหนานจวง ตำบลหนานจวงผิง อำเภอหย่งติ้ง เมืองจางเจียเจี้ยเป็นเขตระบบนิเวศที่สำคัญระดับชาติและเป็นปราการทางนิเวศวิทยาที่สำคัญสำหรับแม่น้ำแยงซีตอนกลางและตอนล่าง เป็นแหล่งกำเนิดและศูนย์กลางของฐานพัฒนาอุตสาหกรรมหูหนาน-หูเป่ย-ฉงชิง-กุ้ยโจว เมืองนี้สร้างขึ้นบนพื้นฐานของการท่องเที่ยว และมี "บัตรทอง" ถึง 6 ใบ ได้แก่ แหล่งมรดกทางธรรมชาติโลก หนึ่งในอุทยานธรณีโลกแห่งแรกๆ แหล่งกำเนิดของ "ภูมิประเทศจางเจียเจี้ย" อุทยานป่าไม้แห่งชาติแห่งแรกของจีน หนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ชุดแรกๆ ของประเทศ และพื้นที่ทัศนียภาพทางอารยธรรมแห่งชาติ นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันการบินวิงสูทชิงแชมป์โลกอย่างถาวร เมืองนี้ได้พัฒนาระบบคมนาคมขนส่งแบบบูรณาการ ทั้งทางอากาศ ทางรถไฟความเร็วสูง และทางด่วน สนามบินนานาชาติเหอฮวาเป็นสนามบินนานาชาติแห่งแรกในพื้นที่ภูเขาอู่หลิง และเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานระดับ 1 แห่งแรกๆ ของประเทศ ในปี 2017 จางเจียเจี้ยได้รับรางวัล "เมืองป่าไม้แห่งชาติ" เมืองนี้เป็นที่ตั้งของอุทยานป่าไม้แห่งชาติจางเจียเจี้ย ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางธรรมชาติโลก รวมถึงอุทยานป่าไม้แห่งชาติเทียนเหมินด้วย ในปี 2025 เมืองนี้มีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 66.78 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ประวัติศาสตร์

กิจกรรมของมนุษย์ตามริมฝั่งแม่น้ำหลี่ซุยมีมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ตำราโบราณ "คัมภีร์แห่งซุน" บันทึกไว้ว่า "ซุนเนรเทศหวนโต่วไปยังฉงซาน" ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ รวมถึง "พงศาวดารยามหย่งติ้ง" ที่รวบรวมในปี 1685 และ "พงศาวดารอำเภอหย่งติ้ง" ที่แก้ไขในปี 1823 ระบุว่า ในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช เมื่อฉินรวมรัฐทั้งหกและแบ่งประเทศออกเป็น 36 มณฑล ต้าหยงและฉีหลี่อยู่ในมณฑลเฉียนจง ซึ่งเป็นเขตการปกครองแรกของหูหนาน มีมาก่อนเมืองหลวงของมณฑลอย่างฉางชาเสียอีก เขตอำนาจศาลของผู้บัญชาการเฉียนจง ได้แก่ เทศมณฑลฉีกู่ (ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านไท่ผิงในปัจจุบัน เมืองเจียงเจี่ยผิง มณฑลซีลี) เทศมณฑลซางจื้อ เทศมณฑลต้าหยง (ปัจจุบันคืออำเภอหย่งติง) เทศมณฑลฉีเหมิน เทศมณฑลอันเซียง เทศมณฑลหลี่ จินซี หลินหลี่ ตลอดจนบางส่วนของเทศมณฑลกงอันและเหอเฟิงในเทศมณฑลหูเป่ยและเถาหยวน ในมณฑลหูหนาน

ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (202 ปีก่อนคริสตกาล) จักรพรรดิเกาจู่ หลิวปัง ได้แบ่งเขตปกครองเฉียนจงออกเป็นเขตปกครองอู่หลิง และแบ่งอำเภอซีกู่เป็นอำเภอฉานหลิงและอำเภอฉง (ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ในปัจจุบันคือเขตหย่งติ้งและอู่หลิงหยวน รวมถึงอำเภอซางจือ)

ในสมัยสามก๊ก (ค.ศ. 263) จักรพรรดิซุนซิวแห่งรัฐอู่ ทรงเห็นถ้ำขนาดใหญ่บนภูเขาซงเหลียงเป็นลางดี จึงทรงเปลี่ยนชื่อภูเขาซงเหลียงเป็นภูเขาเทียนเหมิน และทรงเปลี่ยนชื่อเมืองอู่หลิงเป็นเมืองเทียนเหมินในเวลาเดียวกัน

ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 621) จักรพรรดิเกาซู หลี่ หยวน ได้สถาปนากองบัญชาการลี่โจวและลี่หยางภายใต้สนามแข่งซานหนาน ปกครอง 6 มณฑล รวมถึงเทศมณฑลฉลี่และฉงอี้ (ปัจจุบันคือเขตหยงติงและหวู่หลิงหยวน และเทศมณฑลซางจือ)

ในช่วงยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (ค.ศ. 907-960) ดินแดนทั้งหมดของเมืองจางเจียเจี้ยในปัจจุบันอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรฉู่

ในสมัยราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 963) จักรพรรดิไท่จู่ จ้าว กวงหยิน ได้ผนวกดินแดนนี้เข้ากับมณฑลหลี่หยาง และจัดตั้งเป็นอำเภอซีหลี่ โดยตั้งด่านทหารที่อันฟู่ (ปัจจุบันคือเมืองซางจือ) อู๋โข่ว (ปัจจุบันคือเมืองหย่งติ้ง) และซั่วโข่ว (ปัจจุบันคือเมืองอู๋หลิงหยวน)

ในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1277) จักรพรรดิซีซู่ กุบไลข่าน ได้ก่อตั้งเขตปกครองทั่วไปเส้นทางหลี่โจว ซึ่งปกครองสี่มณฑลรวมถึงเมืองซีหลี่ และได้จัดตั้งกองบัญชาการทหารสูงสุดเหมากังขึ้นที่เขตหย่งติ้งในปัจจุบัน

ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1369) มณฑลซีหลี่ถูกลดฐานะเป็นอำเภอดายงภายใต้การปกครองของเมืองหลี่โจว ในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1730) ระบบการปกครองแบบซางจือและเหมากังถูกแทนที่ด้วยการบริหารโดยตรงจากจักรพรรดิ และด่านรักษาการณ์หลี่ติ้งและจิ่วซีถูกยกเลิก โดยยกฐานะเป็นอำเภออันฟู่แทน

ในสมัยสาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1916) อำเภอดายง อำเภอซางจือ และอำเภอซีหลี่ อยู่ภายใต้การปกครองของเขตเฉินหยวน ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 เมื่อสาธารณรัฐประชาชนจีนก่อตั้งขึ้น จางเจียเจี้ยก็ได้รับการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์ ในปี ค.ศ. 1985 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งเมืองดายงในระดับอำเภอ ในปี ค.ศ. 1988 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับจังหวัด โดยจัดตั้งเขตหย่งติ้งและเขตอู่หลิงหยวน รวมทั้งรวมอำเภอซีหลี่ (โอนมาจากฉางเต๋อ) และอำเภอซางจือ (โอนมาจากเขตปกครองตนเองชาวทูเจีย-เมี่ยวตะวันตกของหูหนาน) เมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1994 ด้วยการอนุมัติของสภาแห่งรัฐ เมืองดายงจึงเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็นเมืองจางเจียเจี้ย

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2568 จางเจียเจี้ยปกครองเขตเทศบาล 2 เขต และอำเภอ 2 แห่ง ได้แก่ อำเภอหย่งติ้ง อำเภออู่หลิงหยวน อำเภอซีหลี่ และอำเภอซางจือ ซึ่งประกอบด้วยตำบล 7 แห่ง เมือง 32 แห่ง ตำบล 47 แห่ง และหมู่บ้านชนเผ่า 15 แห่ง สำนักงานใหญ่ของเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 2 ถนนหนานจวง ตำบลหนานจวงผิง อำเภอหย่งติ้ง

สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและขอบเขต

เมืองจางเจียเจี้ยตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูหนาน บริเวณรอยต่อระหว่างที่ราบสูงยูนนาน-กุ้ยโจว และเขตทรุดตัวของทะเลสาบตงติง ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 109 องศา 40 นาที ถึง 111 องศา 20 นาที และละติจูดเหนือ 28 องศา 52 นาที ถึง 29 องศา 48 นาที มีพรมแดนติดกับเมืองชิเหมินและเถาหยวนทางทิศตะวันออก อำเภอหยวนหลิงทางทิศใต้ และอำเภอเหอเฟิงและซวนเอินของมณฑลหูเป่ยทางทิศเหนือ เมืองนี้ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 167 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 96 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 9,533 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ

จางเจียเจี้ยมีลักษณะทางธรณีวิทยาที่ซับซ้อนและหลากหลาย ประกอบด้วยภูเขา หินปูน เนินเขา สันเขา และที่ราบ โดยพื้นที่ภูเขามีสัดส่วนถึง 76% ของพื้นที่ทั้งหมด ลักษณะเด่นที่สุดคือภูมิประเทศป่าเขาหินทรายควอตซ์ ซึ่งหาได้ยากในโลก ภูมิประเทศทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือจะสูงกว่า และลาดเอียงลงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามแนวแม่น้ำหลี่สุ่ย การยกตัวของแผ่นเปลือกโลกได้สร้างช่องเขาแคบๆ ที่มีกำแพงสูงชันและกระแสน้ำเชี่ยว โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ต้นน้ำแม่น้ำหลี่สุ่ย ต้นน้ำแม่น้ำโย่วสุ่ย และบริเวณแม่น้ำเหมาหยาน

ภูมิอากาศ

จางเจียเจี้ยมีภูมิอากาศแบบมรสุมภูเขากึ่งเขตร้อน มีแสงแดดส่องถึงมาก ปริมาณน้ำฝนมาก ช่วงเวลาปลอดน้ำค้างแข็งยาวนาน และมีฤดูกาลที่ชัดเจน อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ประมาณ 17 องศาเซลเซียส (เฉลี่ยเดือนมกราคม 5.1 องศาเซลเซียส เฉลี่ยเดือนกรกฎาคม 28 องศาเซลเซียส) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีประมาณ 1,400 มิลลิเมตร และมีชั่วโมงแสงแดดประมาณ 1,440 ชั่วโมง ช่วงเวลาปลอดน้ำค้างแข็งอยู่ระหว่าง 216 ถึง 269 วัน เนื่องจากความแตกต่างของระดับความสูง ใจกลางเมืองตั้งอยู่ที่ระดับ 183 เมตร ในขณะที่พื้นที่ท่องเที่ยวมีระดับความสูงเฉลี่ย 1,000 เมตร ส่งผลให้อุณหภูมิระหว่างวันแตกต่างกันได้ถึง 10 องศาเซลเซียส

อุทกวิทยา

ระบบน้ำของเมืองนี้มีศูนย์กลางอยู่ที่แม่น้ำหลี่สุ่ยและแม่น้ำโย่วสุ่ย แม่น้ำหลี่สุ่ย ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่แม่น้ำสายหลักของมณฑลหูหนาน มีต้นกำเนิดในอำเภอซางจือจากสามแหล่งน้ำที่มาบรรจบกันที่หลงเจียงโข่ว จากนั้นไหลผ่านอำเภอซางจุ่ย อำเภอหย่งติ้ง และอำเภอซีหลี่ ก่อนจะถึงทะเลสาบตงติง สายน้ำหลักไหลผ่านเมืองจางเจียเจี้ยเป็นระยะทาง 313 กิโลเมตร มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 8,135 ตารางกิโลเมตร ส่วนแม่น้ำโย่วสุ่ย ซึ่งเป็นสาขาที่ใหญ่ที่สุด มีต้นกำเนิดในเหอเฟิง มณฑลหูเป่ย และไหลผ่านเมืองเป็นระยะทาง 250 กิโลเมตร มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 2,565 ตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีแม่น้ำ 212 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 5 ตารางกิโลเมตร รวมถึงสาขาลำดับที่หนึ่ง 48 สาย สาขาลำดับที่สอง 101 สาย สาขาลำดับที่สาม 54 สาย และสาขาลำดับที่สี่ 8 สาย

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรแร่

ทรัพยากรแร่ของจางเจียเจี้ยส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากตะกอน ได้แก่ ถ่านหิน เหล็ก นิกเกล และโมลิบเดนัม รวมถึงแหล่งแร่ไฮโดรเทอร์มอลอุณหภูมิต่ำของตะกั่ว สังกะสี และทองแดง แร่ที่ไม่ใช่โลหะ ได้แก่ หินปูน โดโลไมต์ หินอ่อน ฟลูออไรต์ แบไรต์ และซิลิกา หินทรายควอตซ์ที่ก่อตัวเป็นภูมิประเทศป่าเขาอันเป็นเอกลักษณ์ของพื้นที่ท่องเที่ยวหวู่หลิงหยวนมีปริมาณซิลิคอนไดออกไซด์ 90 ถึง 99.06% ทำให้เป็นวัตถุดิบคุณภาพสูงสำหรับการผลิตแก้วควอตซ์ พื้นที่ชิงอันผิงยังมีทรัพยากรหินอ่อน ถ่านหิน และเหล็กที่อุดมสมบูรณ์ รวมถึงน้ำแร่ด้วย

ทรัพยากรชีวภาพ

เมืองจางเจียเจี้ยมีพืชยืนต้นถึง 850 ชนิด ครอบคลุม 320 สกุล และ 106 วงศ์ รวมถึงสัตว์มีกระดูกสันหลัง 146 ชนิด เมืองนี้มีพืชคุ้มครองระดับชาติ 56 ชนิด และสัตว์คุ้มครองระดับชาติ 40 ชนิด พืชหายากที่น่าสนใจ ได้แก่ แปะก๊วย ต้นพิราบ ต้นยิวจีน และดอกซากุระ สมุนไพรที่มีคุณค่า ได้แก่ เห็ดหลินจือ แกสโทรเดีย โพลีโกนัม มัลติฟลอรัม ยูคอมเมีย และมะยม สัตว์หายาก ได้แก่ ซาลาแมนเดอร์ยักษ์ เซโรว์ เสือโคร่งจีนใต้ เสือดาวลายเมฆ ลิงแสม และชะมด พื้นที่ป่าปกคลุมถึง 64.61% ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในมณฑลหูหนาน โดยพื้นที่ป่าไม้คิดเป็น 71% ของพื้นที่ทั้งหมด

ประชากร

ณ สิ้นปี 2024 เมืองจางเจียเจี้ยมีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1.487 ล้านคน โดยเป็นประชากรในเมือง 820,000 คน (55.2%) และประชากรในชนบท 667,000 คน (44.8%) แบ่งตามอำเภอ: อำเภอหย่งติ้งมี 506,000 คน อำเภออู่หลิงหยวน 59,000 คน อำเภอซีหลี่ 554,000 คน และอำเภอซางจือ 368,000 คน แบ่งตามเพศ: ชาย 755,000 คน และหญิง 732,000 คน จางเจียเจี้ยเป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ 33 กลุ่ม ส่วนใหญ่เป็นชาวทูเจีย ชาวไป๋ และชาวเหมียว โดยมีประชากรกลุ่มชาติพันธุ์รวม 1.1525 ล้านคน หรือ 77.19% ของประชากรทั้งหมด

การเมือง

เมืองนี้อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลประชาชนเทศบาลจางเจียเจี้ย ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเขตหย่งติ้ง ทำหน้าที่ดูแลการบริหารงานของสองเขตและสองอำเภอภายในกรอบของมณฑลหูหนาน

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 จางเจียเจี้ยมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 66.78 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.0% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยอุตสาหกรรมขั้นต้น อุตสาหกรรมขั้นรอง และอุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ มีมูลค่าเพิ่ม 9.49 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.32 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.1%), 7.90 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.10 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 5.9%) และ 49.39 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.86 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.6%) ตามลำดับ โดยมีสัดส่วนโครงสร้างอุตสาหกรรมอยู่ที่ 14.2:11.8:74.0 ในปี 2024 GDP อยู่ที่ 65.44 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.9%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินโดยรวมอยู่ที่ 3.67 พันล้านหยวน (ประมาณ 510 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.2%) โดยเป็นรายได้จากภาษี 2.25 พันล้านหยวน และรายได้ที่ไม่ใช่ภาษี 1.42 พันล้านหยวน การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 5.3% เมื่อเทียบกับปีก่อน

อุตสาหกรรมหลัก

พืชผลหลักได้แก่ ข้าว ข้าวโพด มันเทศ เรพซีด และพืชตระกูลถั่ว ในปี 2568 มูลค่าผลผลิตทางการเกษตรสูงถึง 15.79 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.19 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.3%) โดยผลผลิตสมุนไพรจีนเติบโต 46.4% ผัก 4.3% และชา 10.6% ในปี 2567 มูลค่าผลผลิตรวมของเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และการประมง อยู่ที่ 15.71 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.18 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.9%) โดยผลผลิตธัญพืชสูงถึง 650,200 ตัน เมืองนี้มีสุกรมีชีวิตในสต็อก 574,000 ตัว และสุกรที่ถูกชำแหละแล้ว 891,600 ตัว

อุตสาหกรรมรอง

อุตสาหกรรมของเมืองจางเจียเจี้ย ได้แก่ เครื่องจักรกลการเกษตร ปูนซีเมนต์ ปุ๋ยไนโตรเจน และสิ่งทอจากใยฝ้าย ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ลดลง 7.6% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยการทำเหมืองลดลง 4.1% การผลิตลดลง 10.3% และสาธารณูปโภคเพิ่มขึ้น 0.8% ในปี 2024 บริษัทอุตสาหกรรมขนาดใหญ่รายงานรายได้ 12.32 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.71 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 7.4%) และกำไรสุทธิ 74 ล้านหยวน (ประมาณ 10.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 25.7%) บริษัทก่อสร้างที่มีคุณสมบัติรายงานกำไรสุทธิ 144 ล้านหยวน โดยมีพื้นที่ก่อสร้างอาคารครอบคลุม 2.496 ล้านตารางเมตร

อุตสาหกรรมบริการ

ภาคบริการแสดงให้เห็นถึงการฟื้นตัวอย่างต่อเนื่องในปี 2025 ณ เดือนพฤศจิกายน บริษัทบริการขนาดใหญ่ 127 แห่ง รายงานการเติบโตของรายได้ 5.9% โดยอุตสาหกรรมหลักเติบโต 10.5% บริการเช่าซื้อและบริการทางธุรกิจเติบโต 16.3% ขณะที่บริการสำหรับผู้อยู่อาศัยและบริการซ่อมแซมเติบโต 11.5% ในปี 2024 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 22.77 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.0%) การค้าต่างประเทศรวมอยู่ที่ 550 ล้านหยวน (ประมาณ 76.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 64.4%) ณ สิ้นปี เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 129.14 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 7.4%) และสินเชื่ออยู่ที่ 139.82 พันล้านหยวน (ประมาณ 19.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.8%) การท่องเที่ยวขาเข้าเติบโตอย่างก้าวกระโดด โดยเพิ่มขึ้นจาก 31,000 คนในปี 2020 เป็น 1.8306 ล้านคนในปี 2024 ซึ่งเพิ่มขึ้นถึง 59 เท่า โดยมีนักท่องเที่ยวจาก 183 ประเทศและภูมิภาค

กิจการสังคม

การศึกษา

ณ สิ้นปี 2024 เมืองจางเจียเจี้ยมีมหาวิทยาลัยของรัฐ 2 แห่ง มีนักศึกษาลงทะเบียน 12,570 คน (เพิ่มขึ้น 16.6%) โดยมีนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียน 32,867 คน และสำเร็จการศึกษา 8,037 คน นอกจากนี้ เมืองยังมีนักเรียนลงทะเบียนเรียนอาชีวศึกษา 5,168 คน นักเรียนมัธยมปลาย 11,773 คน นักเรียนมัธยมต้น 19,133 คน และนักเรียนประถมศึกษา 14,946 คน โดยมีอัตราการเข้าเรียนประถมศึกษา 100% เมืองนี้มีโรงเรียนเอกชน 219 แห่ง มีนักเรียน 28,649 คน

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมไฮเทคสูงถึง 3.47 พันล้านหยวน (ประมาณ 482 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.0%) เมืองนี้จดทะเบียนความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์ 17 รายการ ลงนามในสัญญาเทคโนโลยี 305 ฉบับ มูลค่าธุรกรรม 4.04 พันล้านหยวน มีศูนย์วิจัยวิศวกรรมร่วมระดับชาติและระดับท้องถิ่น 1 แห่ง ศูนย์วิจัยวิศวกรรมระดับจังหวัด 4 แห่ง ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรมระดับจังหวัด 3 แห่ง และห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัด 2 แห่ง สิทธิบัตรมีจำนวนรวม 410 ฉบับ (เพิ่มขึ้น 13.6%) ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 69 ฉบับ (เพิ่มขึ้น 35.3%)

วัฒนธรรม

เมืองนี้มีคณะศิลปะการแสดง 272 คณะ ศูนย์ศิลปะและศูนย์วัฒนธรรม 5 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 5 แห่ง และพิพิธภัณฑ์และหออนุสรณ์ 6 แห่ง มีการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 5 รายการ และระดับจังหวัด 36 รายการ การรับฟังวิทยุครอบคลุมประชากร 94.3% และการรับชมโทรทัศน์ครอบคลุมประชากร 99.4%

การดูแลสุขภาพ

เมืองจางเจียเจี้ยมีสถานพยาบาล 1,402 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 31 แห่ง ศูนย์สุขภาพแม่และเด็ก 5 แห่ง ศูนย์บริการสุขภาพชุมชน 17 แห่ง คลินิก 300 แห่ง และคลินิกประจำหมู่บ้าน 924 แห่ง โดยมีบุคลากรทางการแพทย์ 12,000 คน และเตียงผู้ป่วย 7,284 เตียง นอกจากนี้ เมืองยังมีศูนย์ป้องกันและควบคุมโรค 5 แห่ง และสถาบันกำกับดูแลด้านสุขภาพ 5 แห่ง

กีฬา

เมืองนี้มีสถานที่เล่นกีฬา 4,786 แห่ง รวมถึงโรงยิม 4 แห่ง สนามกีฬา 165 แห่ง และสระว่ายน้ำ 17 แห่ง โดยมีผู้เข้าร่วมออกกำลังกายเป็นประจำ 658,000 คน เมืองนี้ได้เปิดตัวโครงการด้านฟิตเนส 128 โครงการ ซึ่งเพิ่มขึ้น 156% เมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2567 มีประชาชน 1.415 ล้านคนเข้าร่วมโครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน และ 964,000 คนเข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานในเขตเมืองและชนบท เมืองนี้จัดสรรเงินค่าครองชีพขั้นต่ำให้แก่ประชาชนในเขตเมือง 4,809 คน และประชาชนในเขตชนบท 37,718 คน สถานดูแลผู้สูงอายุมีเตียง 5,277 เตียง ให้บริการผู้สูงอายุ 2,318 คน และมีสถานดูแลผู้สูงอายุในชุมชนจำนวน 529 แห่ง นอกจากนี้ เมืองยังได้ดำเนินการปรับปรุงชุมชนที่อยู่อาศัยในเมืองเก่าจำนวน 109 แห่งเสร็จสมบูรณ์

การขนส่ง

ทางหลวง

เครือข่ายทางหลวงของเมืองมีระยะทางรวม 9,288 กิโลเมตร รวมถึงทางด่วน 185 กิโลเมตร ในปี 2024 ปริมาณสินค้าขนส่งทางทางหลวงอยู่ที่ 30.554 ล้านตัน (ลดลง 0.4%) และปริมาณผู้โดยสารอยู่ที่ 25.605 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 3.7%) ทางหลวงฉาหยวนในเขตอู่หลิงหยวนได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน "สิบถนนชนบทที่สวยงามที่สุด" ของจีนในปี 2022 โดยเชื่อมต่อสถานีจำหน่ายตั๋วในพื้นที่ท่องเที่ยวอู่หลิงหยวนเป็นระยะทางกว่า 13.92 กิโลเมตร

ทางรถไฟ

สถานีรถไฟจางเจียเจี้ย ตั้งอยู่ในกวนหลี่ผิง เขตหย่งติ้ง เป็นสถานีที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูหนาน ทางรถไฟจือหลิววิ่งผ่านเมืองนี้ โดยมีรถไฟท่องเที่ยวไปยังจุดหมายปลายทางต่างๆ มากมาย สถานีจางเจียเจี้ยตะวันตก ซึ่งเปิดให้บริการในเดือนธันวาคม 2019 เป็นศูนย์กลางสำคัญที่เชื่อมต่อทางรถไฟเฉียนจางฉางและทางรถไฟความเร็วสูงจางจี้หวย โดยบูรณาการการเชื่อมต่อทางรถไฟ รถบัส ระบบขนส่งสาธารณะ และรถไฟแม่เหล็กเข้าด้วยกันเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่ครบวงจร

การขนส่งทางน้ำ

ในเดือนธันวาคม 2014 เมืองจางเจียเจี้ยได้เปิดร่องน้ำเดินเรือมาตรฐานแห่งแรกบนแม่น้ำหลี่ซุย ซึ่งเป็นการยุติประวัติศาสตร์ที่เมืองไม่มีทางน้ำมาตรฐาน เส้นทางท่องเที่ยวทางน้ำแม่น้ำเหมาหยาน ซึ่งมีความยาว 22 กิโลเมตร เป็นหนึ่งใน 10 เส้นทางท่องเที่ยวทางน้ำระดับพรีเมียมแห่งแรกของมณฑลหูหนาน ในปี 2024 ปริมาณผู้โดยสารทางน้ำสูงถึง 1.82 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 107.3%)

การบิน

สนามบินนานาชาติจางเจียเจี้ยเหอฮวา เปิดให้บริการตั้งแต่ปี 1994 เป็นสนามบินท่องเที่ยวระดับ 4D ได้รับการกำหนดให้เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในปี 1997 และให้บริการเส้นทางระหว่างประเทศไปยังฮ่องกง มาเก๊า โซล ปูซาน ฟุกุโอกะ และโอซาก้า เป็นหนึ่งในสองท่าอากาศยานนานาชาติของมณฑลหูหนาน และเป็นแห่งเดียวในพื้นที่ภูเขาอู่หลิง โดยมีบริการคลังสินค้าทัณฑ์บน ร้านค้าปลอดภาษี การคืนภาษีขาออก วีซ่า ณ จุดเข้าเมือง และสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการกำกับดูแลการนำเข้า ในปี 2024 สนามบินแห่งนี้รองรับผู้โดยสาร 1.964 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 30.8%)

วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์

ภาษาถิ่น

ภาษาถิ่นจางเจียเจี้ยจัดอยู่ในกลุ่มภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ มีลักษณะทางภาษาศาสตร์ร่วมกับภาษาถิ่นของกุ้ยโจว ฉงชิ่ง และเสฉวน พื้นที่ภาษาถิ่นครอบคลุมจางเจียเจี้ยและบริเวณโดยรอบ รวมถึงทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ของซื่อเหมิน และทางตะวันตกของหลินหลี่ ภาษาถิ่นนี้มีลักษณะเด่นคือเสียงพยัญชนะท้ายที่ออกเสียงม้วนลิ้นมาก และมีความเข้าใจกันได้ดีภายในเขตภาษาจีนกลาง ทำให้สามารถสื่อสารกันได้อย่างอิสระ

ศุลกากร

ประเพณีท้องถิ่นสะท้อนให้เห็นถึงประเพณีอันrich ของชาวทูเจียและชาวฮั่น ซึ่งรวมถึงพิธีกรรมที่เป็นเอกลักษณ์สำหรับเหตุการณ์สำคัญในชีวิต การเฉลิมฉลองตามฤดูกาล และการเฉลิมฉลองชุมชนที่ไม่เหมือนใครในภูมิภาคภูเขาอู่หลิง

เทศกาลต่างๆ

เทศกาลดั้งเดิม ได้แก่: วันที่สองของเดือนสองตามปฏิทินจันทรคติ ซึ่งเป็นวันเกิดของเทพเจ้าแห่งแผ่นดิน; เทศกาลดอกไม้ในวันที่ 15 ของเดือนสอง ซึ่งหญิงสาวจะเจาะหูและคู่รักจะแต่งงาน; วันที่สามของเดือนสามสำหรับการรับประทานขนมโมจิ; เทศกาลชิงหมิง โดยมีกิ่งหลิวประดับประตูบ้านและธงสีต่างๆ บนสุสานบรรพบุรุษ; วันที่แปดของเดือนสี่เป็น "เทศกาลพระพุทธรูปอาบน้ำ" ซึ่งเป็นวันหยุดพักผ่อนตามประเพณีของชาวนา; เทศกาลเรือมังกร โดยมีขนมจงจี้ เหล้าคาลามัส และโมจิประดับประตูบ้าน พร้อมกับการแข่งเรือมังกรในแม่น้ำหลี่สุ่ย; วันที่หกของเดือนหก ซึ่งชาวทูเจียจะตากผ้าเพื่อระลึกถึงฉินโฮ่ว ผู้นำทูซี; และเทศกาลไหว้พระจันทร์ ซึ่งชาวทูเจีย "ขโมยแตง" จากสวนเพื่ออวยพรคู่รักที่ไม่มีบุตร ในพื้นที่ซานตงเจี๋ยของอำเภอซางจือ ครอบครัวที่มีนามสกุลเซียงจะฉลองปีใหม่ล่วงหน้าหนึ่งวัน

ที่มาของชื่อ

อักษรจีน "เจี๋ย" ในภูมิภาคนี้มีความหมายสองอย่าง คือ เขตแดนและภูเขา บันทึกทางประวัติศาสตร์จาก "พงศาวดารอำเภอหย่งติ้ง" ในสมัยราชวงศ์ชิง และ "พงศาวดารอำเภอฉีหลี่" ในสมัยสาธารณรัฐจีน กล่าวถึงสถานที่ที่ตั้งชื่อตามตระกูลจาง ชื่อ "จางเจียเจี้ย" ปรากฏครั้งแรกในคำนำของ "ลำดับวงศ์ตระกูลจาง" ลงวันที่ ค.ศ. 1631 ซึ่งเขียนโดยจางไจ่ฉาง ทายาทรุ่นที่หกของจางว่านฉง แม่ทัพแห่งกององครักษ์หย่งติ้ง ในสมัยหงจือ (ค.ศ. 1488-1506) ราชสำนักได้พระราชทานที่ดินป่าไม้ของอุทยานแห่งชาติจางเจียเจี้ยในปัจจุบันแก่จางว่านฉงเพื่อเป็นการยกย่องคุณงามความดีของเขา อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่า จางเหลียง ขุนนางแห่งเมืองหลิวในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ได้มาเกษียณอายุที่นี่และถูกฝังไว้ที่ซุยเหราซือเหมิน จึงเป็นที่มาของชื่อพื้นที่นี้ ในปี 1994 เมืองต้าหยงได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองจางเจียเจี้ย เนื่องจากอุทยานแห่งชาติป่าไม้แห่งนี้มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ณ สิ้นปี 2024 จางเจียเจี้ยมีรายการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 5 รายการ และรายการระดับจังหวัด 36 รายการ ซึ่งเป็นการอนุรักษ์ประเพณีทูเจียและวัฒนธรรมท้องถิ่นไว้สำหรับคนรุ่นหลัง

จุดชมวิว

เมืองจางเจียเจี้ยก่อตั้งขึ้นเพื่อการท่องเที่ยวและเป็นเมืองท่องเที่ยวสำคัญของประเทศ พื้นที่ทัศนียภาพอู่หลิงหยวนโดดเด่นด้วยลักษณะภูมิประเทศป่าเขาหินทรายควอตซ์ที่หายากในโลก ประกอบด้วยเขตทัศนียภาพหลัก 4 แห่ง ได้แก่ อุทยานแห่งชาติจางเจียเจี้ย (แห่งแรกของจีน) เขตอนุรักษ์ธรรมชาติเทียนจื่อ เขตอนุรักษ์ธรรมชาติซั่วซีหยู และหยางเจียเจี้ย ครอบคลุมพื้นที่ท่องเที่ยว 264.6 ตารางกิโลเมตร เป็นหนึ่งในแหล่งมรดกทางธรรมชาติโลกแห่งแรก อุทยานธรณีโลกแห่งแรก และแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A แห่งแรกของประเทศจีน สถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติเทียนเหมิน ("จิตวิญญาณแห่งอู่หลิง") เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติบาดางซาน ("ธนาคารยีนหายากของโลก") ภูเขาอู่เล่ย ("อู่ตังใต้" สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเต๋า) แม่น้ำเหมาหยาน ("หอศิลป์ร้อยลี้") และบ่อน้ำพุร้อนว่านฟู่ อดีตบ้านพักของเหอหลงและสถานที่ตั้งคณะกรรมการระดับจังหวัดฐานปฏิวัติหูหนาน-หูเป่ย-เสฉวน-กุ้ยโจว เป็นหน่วยอนุรักษ์โบราณสถานสำคัญระดับชาติ

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ผลิตภัณฑ์พิเศษ ได้แก่ เหล้าจางเจียเจี้ย เห็ดป่า เห็ดหูหนู สาหร่ายยูคอมเมีย ผงสาหร่ายคุดซู ชาหม่าหยานเบอร์รี่ กีวี หินสีลายเต่า ผ้าไหมทูเจีย เห็ดหูหนูตุ๋นไก่และเป็ด ปลาลิ้นหมาในเต้าหู้ ปลาเปรี้ยว หม้อตุ๋นสามอย่างของทูเจีย หัวไชเท้าสามีภรรยา ขนมบุกอบแห้ง เหอจาของทูเจีย (สตูว์ถั่วเหลือง) ขนมสาหร่ายคุดซู ชาหยูหลู่ และชาขาวซางจือ

บุคคลสำคัญ

บุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ ได้แก่ โมโจว นักปราชญ์ชั้นนำและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงบุคลากรแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ; จางตุย นักปราชญ์และผู้รวบรวมประวัติศาสตร์แห่งชาติแห่งราชวงศ์หยวน; โจวซู นักปราชญ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโยธาธิการแห่งราชวงศ์หมิง; แม่ทัพแห่งราชวงศ์ชิง หลิวหมิงเติ้ง ซุนไคฮวา และซีต้าเฉิง ผู้ปกป้องไต้หวัน ยึดซินเจียงคืน และต่อสู้กับผู้รุกรานจากต่างชาติ; วีรบุรุษการปฏิวัติ หลี่ปิงหวน และเทียนปังซวน; บุคคลสำคัญในการปฏิวัติปี 1911 ถังซีจือ และหวังเจิ้งหยา; แม่ทัพในยุคสาธารณรัฐ ถังจื่อโม และซุนต้าเหริน ผู้ว่าการทหารแห่งฝูเจี้ยน; ผู้นำทางทหารคอมมิวนิสต์ ได้แก่ หยูจ้าวหลง หวังปิงหนาน เหอจินจ้าย และจางอี้หมิง; เหอหลง นักปฏิวัติชนชั้นกรรมาชีพ นักยุทธศาสตร์การทหาร และจอมพลแห่งจีนใหม่; ผู้บัญชาการระดับสูงของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน เหลียวฮั่นเซิง หยวนเหรินหยวน และฟานจื่อหยู; ตู้ซินหวู่ ผู้เป็นที่รู้จักในนาม "ยอดนักดาบแห่งเหนือและใต้"; เทียนฉีจุน นักธรณีวิทยา; จางเสินฉวน ผู้เชี่ยวชาญด้านวิทยุ; จั่วจิ่ง นักเศรษฐศาสตร์; และเฉินเหนิงกวน ผู้มีส่วนร่วมอย่างสำคัญในโครงการ "ระเบิดสองลูกและดาวเทียมหนึ่งดวง" ของจีน

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก

เมืองจางเจียเจี้ยรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องและความร่วมมือแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ โดยใช้ชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวระดับโลกเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจกับจุดหมายปลายทางทั่วโลก

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองจางเจียเจี้ยได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย รวมถึง "เมืองป่าไม้แห่งชาติ" (ปี 2017) การได้รับการยอมรับว่าเป็นเขตพื้นที่สำคัญทางนิเวศวิทยาของประเทศ การได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่ทัศนียภาพอันงดงามแห่งชาติ และการได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A แห่งแรกของจีน เมืองนี้ยังคงสร้างชื่อเสียงในฐานะจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวระดับโลกอย่างต่อเนื่อง ด้วยมรดกทางธรรมชาติอันเป็นเอกลักษณ์และความสำคัญทางวัฒนธรรม

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด
สถานที่ท่องเที่ยวจางเจียเจี้ย

จางเจียเจี้ยแกรนด์แคนยอน

พื้นที่ทัศนียภาพแกรนด์แคนยอนจางเจียเจี้ย ตั้งอยู่ในตำบลซานกวนซี อำเภอซีหลี่ เมืองจางเจียเจี้ย มณฑลหูหนาน ติดกับพื้นที่ทัศนียภาพอู่หลิงหยวนจ…

สถานที่ท่องเที่ยวจางเจียเจี้ย

อุทยานป่าไม้แห่งชาติจางเจียเจี้ย

อุทยานแห่งชาติป่าจางเจียเจี้ยตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขตอู่หลิงหยวน เมืองจางเจียเจี้ย มณฑลหูหนาน ประเทศจีน เป็นพื้นที่ท่องเที่ยวหลักขอ…

ระเบียงซิกิจี

นาขั้นบันไดจื่อเกอเจี้ย ตั้งอยู่ในเมืองซุยเช่ อำเภอซินหัว เมืองโหลวตี้ มณฑลหูหนาน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ เป็นมรดกทางวิศวกร…

เขตทิวทัศน์ภูเขาหยุนปิง

อุทยานธรรมชาติเทือกเขาหยุนปิงตั้งอยู่ในเมืองซั่วเฉิง อำเภอหลานซาน เมืองหย่งโจว มณฑลหูหนาน ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเทือกเขานานหลิงตอนกลาง บริ…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว