เมืองเซียนหนิง
เมืองเซียนหนิง (Xianning City) ได้รับการตั้งชื่อในปีที่ 4 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเจิ้นจงแห่งราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 1007) ตามวลี "ทุกชาติล้วนสงบสุข" จากคัมภีร์อี้จิง หรือที่รู้จักกันในชื่อเมืองดอกหอมหมื่นลี้ เป็นเมืองระดับจังหวัด
เมืองเซียนหนิง
เมืองเซียนหนิง ตั้งชื่อในปีที่ 4 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิเจิ้นจงแห่งราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 1007) ตามวลี "ทุกชาติอยู่อย่างสงบสุข" จากคัมภีร์อี้จิง หรือที่รู้จักกันในชื่อเมืองดอกหอมหมื่นลี้ เป็นเมืองระดับมณฑลในสังกัดมณฑลหูเป่ย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลหูเป่ย บนฝั่งใต้ของแม่น้ำแยงซีตอนกลาง ติดกับมณฑลหูหนานและเจียงซี สภาพอากาศอบอุ่น มีปริมาณน้ำฝนมาก แสงแดดเพียงพอ มีฤดูกาลที่ชัดเจน และมีช่วงปลอดน้ำค้างแข็งยาวนาน ภูมิประเทศทางใต้สูงกว่าทางเหนือ ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2025 เซียนหนิงบริหารจัดการเขตเทศบาล 1 แห่ง อำเภอ 4 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง มีพื้นที่ทั้งหมด 10,033 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 2.5893 ล้านคน ณ สิ้นปี ค.ศ. 2025 เมืองเซียนหนิง หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ประตูทิศใต้ของมณฑลหูเป่ย" เป็นเมืองสำคัญของเขตมหานครหวู่ฮั่นและกลุ่มเมืองลุ่มแม่น้ำแยงซีตอนกลาง ได้รับรางวัลมากมาย อาทิ รางวัลด้านสิ่งแวดล้อมที่ดีที่สุดของจีน เมืองน่าอยู่ที่สุดของประเทศ เมืองที่มีเสน่ห์ที่สุดของจีน เมืองป่าไม้แห่งชาติ และเมืองสุขอนามัยแห่งชาติ สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ ทะเลไผ่ขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของมณฑลหูเป่ย ทะเลสาบฉีปี้หวงไก สุสานหลี่จื่อเฉิงในภูเขาถงซาน ภูเขาจิ่วกง และสมรภูมิการรบในสงครามภาคเหนือที่เหอเซิงเฉียวและติงซีเฉียว เมืองนี้มีทำเลที่ตั้งที่ดีเยี่ยมด้านการคมนาคมขนส่ง โดยมีแม่น้ำแยงซีไหลเลียบชายแดนด้านตะวันออกยาว 128 กิโลเมตร และทางรถไฟปักกิ่ง-กว่างโจว ทางหลวงหมายเลข 106 และ 107 และทางด่วนจิงจูเชื่อมต่อระหว่างเหนือและใต้ ในปี 2025 เมืองเซียนหนิงมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 203,331 พันล้านหยวน (ประมาณ 28.24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.2% เมื่อคำนวณจากราคาคงที่
ประวัติการบริหาร
การจัดตั้งเขตการปกครองของเซียนหนิงเกิดขึ้นค่อนข้างช้า แต่เขตปกครองย่อยต่างๆ ของเมืองนี้มีประวัติศาสตร์อันยาวนานและร่ำรวย พื้นที่นี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนฉู่ในสมัยราชวงศ์โจว ภายใต้การปกครองของมณฑลหนาน ในสมัยราชวงศ์ฮั่น เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเจียงเซี่ยแห่งจิงโจว และตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐอู๋ตะวันออกในปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ในสมัยต้นราชวงศ์ฮั่น มีการจัดตั้งอำเภอซายี่ขึ้น โดยรวมเอาอำเภอเซียนหนิง อำเภอจิ่วหยู และอำเภอปู่ฉีเข้าไว้ด้วยกัน ส่วนอำเภอฉงหยางและอำเภอถงเฉิงอยู่ในเขตอำเภอเซี่ยจุน ภายใต้การปกครองของมณฑลหนาน ในสมัยสามก๊ก พื้นที่นี้เป็นของรัฐอู๋ ในปี ค.ศ. 223 มีการจัดตั้งอำเภอปู่ฉีขึ้น ในปี ค.ศ. 768 มีการจัดตั้งเมืองหย่งอันขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง ในปี ค.ศ. 953 มีการจัดตั้งอำเภอจิ่วหยูขึ้นในสมัยราชวงศ์ถังใต้ และในปี ค.ศ. 955 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอหย่งอัน
ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ อำเภอถงซานก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 964 อำเภอฉงหยางในปี ค.ศ. 975 อำเภอถงเฉิงในปี ค.ศ. 1072 และเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอเซียนหนิงในปี ค.ศ. 1007 ในสมัยราชวงศ์หยวน อำเภอเหล่านี้อยู่ในเขตการปกครองอู่ฉางภายใต้สำนักเลขาธิการหูกวง ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลอู่ฉาง ในปี ค.ศ. 1932 ถงซานถูกจัดให้อยู่ในเขตการปกครองส่วนภูมิภาคที่สองของมณฑลหูเป่ย
ตั้งแต่ปี 1949 ถึง 1952 อำเภอเซียนหนิง ฉงหยาง ถงซาน และถงเฉิง อยู่ในเขตพิเศษต้าเย่ ส่วนอำเภอจิ่วหยูและปู่ฉีอยู่ในเขตพิเศษเหมียนหยาง ในปี 1952 อำเภอเหล่านี้ถูกโอนไปอยู่ในเขตปกครองเซียวกัน ในเดือนธันวาคม 1959 พื้นที่ดังกล่าวอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองหวู่ฮั่น จากนั้นจึงกลับไปอยู่ในเขตปกครองเซียวกันอีกครั้งในปี 1961 ในเดือนมิถุนายน 1965 ได้มีการจัดตั้งเขตพิเศษเซียนหนิงขึ้น โดยดูแล 9 อำเภอ ในปี 1983 อำเภอเซียนหนิงถูกยุบ และจัดตั้งเมืองเซียนหนิงขึ้น ในปี 1998 เมืองปู่ฉีถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองฉีปี้ โดยได้รับอนุมัติจากสภาแห่งรัฐ และในวันที่ 6 ธันวาคม 1998 เมืองเซียนหนิงระดับจังหวัดได้ถูกจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการพร้อมกับเขตเซียนอัน
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2568 เมืองเซียนหนิงประกอบด้วยหน่วยงานระดับอำเภอ 6 แห่ง เขตเทศบาล 1 แห่ง (เขตเซียนอัน) อำเภอ 4 แห่ง (เจียหยู ถงเฉิง ฉงหยาง และถงซาน) และเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง (เมืองฉีปี้) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 16 ถนนซวงเหอ เขตเซียนอัน
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เมืองเซียนหนิงตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลหูเป่ย ครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่ลองจิจูด 113 องศา 32 นาที ถึง 114 องศา 58 นาทีตะวันออก และละติจูด 29 องศา 2 นาที ถึง 30 องศา 19 นาทีเหนือ มีพรมแดนติดกับมณฑลเจียงซีตอนเหนือทางทิศตะวันออก เมืองเซียวเซียงทางทิศใต้ เมืองจิงชูทางทิศตะวันตก และเมืองหวู่ฮั่นทางทิศเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 9,861 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศทางตอนใต้สูงกว่าทางตอนเหนือ สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ภูมิภาค ได้แก่ ที่ราบลุ่มแม่น้ำแยงซีทางตะวันตกเฉียงเหนือ ที่ราบต่ำและเนินเขาจากเทือกเขาต้าหมูถึงเทือกเขาหยูในภาคกลาง และที่ราบสูงจากการกัดเซาะของเทือกเขามู่ฟู่ทางตอนใต้
ธรณีวิทยา
เซียนหนิงตั้งอยู่บนฝั่งใต้ของแม่น้ำแยงซีตอนกลาง บริเวณเชิงเขามู่ฟู่ทางทิศเหนือ ในทางธรณีวิทยา เซียนหนิงตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของที่ราบสูงหยางซี ภายในแอ่งทะเลสาบเหลียงซี เขตแนวพับที่ราบสูงเซียนหนิง และเขตแนวพับที่ราบสูงถงซาน บริเวณนี้มีชั้นหินโผล่ขึ้นมาตั้งแต่ยุคโปรเทโรโซอิกจนถึงยุคซีโนโซอิก โดยมีกิจกรรมทางแมกมาเข้มข้นอยู่รอบๆ ภูเขาจิ่วกงในถงซาน
ภูมิอากาศ
เมืองเซียนหนิงมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นเขตร้อนชื้น มีอุณหภูมิปานกลาง ปริมาณน้ำฝนมาก แสงแดดเพียงพอ มีฤดูกาลที่ชัดเจน และมีช่วงปลอดน้ำค้างแข็งยาวนาน ฤดูหนาวมีลมเหนือพัดแรง อากาศหนาวและแห้ง ส่วนฤดูร้อนมีลมใต้พัดแรง อุณหภูมิสูงและฝนตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 17.7 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิสูงสุด 38.4 องศาเซลเซียส และต่ำสุด -6.2 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2,126.3 มิลลิเมตร และแสงแดดเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,400.7 ชั่วโมง สภาพอากาศที่เป็นอันตรายที่สำคัญ ได้แก่ อากาศหนาวจัดในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ พายุฝนตกหนัก น้ำท่วม และภัยแล้งในฤดูร้อน
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
เมืองเซียนหนิงมีระบบน้ำที่สำคัญ 4 ระบบ ได้แก่ แม่น้ำฟู่สุ่ย แม่น้ำลู่สุ่ย แม่น้ำจินสุ่ย และทะเลสาบหวงไก มีทะเลสาบขนาดใหญ่ 19 แห่งที่มีพื้นที่ 30 เฮกตาร์ขึ้นไป มีความจุรวม 3.1523 พันล้านลูกบาศก์เมตร และมีแม่น้ำอีก 246 สาย แม่น้ำแยงซีไหลผ่านพื้นที่นี้เป็นระยะทาง 138 กิโลเมตร ปริมาณน้ำผิวดินทั้งหมดอยู่ที่ 7.9455 พันล้านลูกบาศก์เมตร และปริมาณน้ำใต้ดินอยู่ที่ 2.449 พันล้านลูกบาศก์เมตร เมืองนี้มีแหล่งน้ำพุประมาณ 18,244 แห่ง และมีบ่อน้ำร้อนประมาณ 60 แห่ง ซึ่งมีปริมาณการสูบน้ำเฉลี่ยวันละ 30,000 ลูกบาศก์เมตร
ทรัพยากรดิน
ดินในเมืองเซียนหนิงแบ่งออกเป็น 8 ประเภทดิน 20 ประเภทย่อย 70 สกุลดิน และ 241 ชนิดดิน ดินแดงครอบคลุมพื้นที่ 641,030 เฮกตาร์ คิดเป็น 54.65% ของพื้นที่ทั้งหมด ดินนาครอบคลุมพื้นที่ 136,000 เฮกตาร์ (11.72%) ส่วนดินประเภทอื่นๆ ได้แก่ ดินตะกอนน้ำ ดินหินปูน ดินสีม่วง ดินสีเหลืองน้ำตาล ดินทุ่งหญ้า และดินพรุ
ทรัพยากรสัตว์
เซียนหนิงมีสัตว์ป่าบนบกมากกว่า 460 ชนิด กระจายอยู่ใน 30 อันดับ รวมถึงสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลาน นก แมลง และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สัตว์ที่น่าสนใจ ได้แก่ ซาลาแมนเดอร์ยักษ์จีน (สัตว์คุ้มครองระดับ 2 ที่พบในภูเขาจิ่วกง) นกเหยี่ยวหลายชนิด ไก่ฟ้าสีเงิน และไก่ฟ้าหางยาวหัวขาว สัตว์น้ำ ได้แก่ เต่า โลมาไม่มีครีบ และกุ้งน้ำจืด
ทรัพยากรพืช
เมืองเซียนหนิงมีต้นไม้ 1,114 ชนิด จาก 112 วงศ์ และ 354 สกุล รวมถึงไม้ไผ่ 100 ชนิด ไม้เนื้อดีที่สำคัญ ได้แก่ ไม้สนจีน ไม้สนมัสซอน ไม้ไผ่โมโซ และการบูร ไม้เศรษฐกิจ ได้แก่ ชา ดอกหอมหมื่นลี้ ดอกคามิเลีย และส้ม ไม้หายากที่ได้รับการคุ้มครอง ได้แก่ ยิวใต้ สวีทกัม และดอว์นเรดวูด นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีพืชสมุนไพรป่า 357 ชนิด และไม้ดอกประดับอีกมากมาย
ทรัพยากรแร่
เมืองเซียนหนิงค้นพบทรัพยากรแร่ 59 ชนิด โดย 44 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 9 ชนิดติดอันดับต้นๆ ของมณฑลหูเป่ย ได้แก่ แทนทาลัม เบริลเลียม แอนติมอนี โมนาไซต์ เฟลด์สปาร์ อัลไบต์ มัสโคไวต์ แมกนีเซียม และพลังงานความร้อนใต้พิภพ เหมืองทองคำเจียหยูเช่อหวู่ซานเป็นเหมืองทองคำอิสระขนาดใหญ่แห่งแรกของมณฑลหูเป่ย
ประชากร
ขนาดประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 ประชากรถาวรมีจำนวน 2,658,316 คน และเมื่อสิ้นปี 2568 ประชากรที่ลงทะเบียนจะมีจำนวน 2.9837 ล้านคน โดยประชากรถาวรมีจำนวน 2.5893 ล้านคน แบ่งเป็นประชากรในเขตเมือง 1.5784 ล้านคน และในเขตชนบท 1.0109 ล้านคน คิดเป็นอัตราการเป็นเมืองร้อยละ 60.96
องค์ประกอบทางชาติพันธุ์
เมืองเซียนหนิงมีประชากรกลุ่มน้อยกระจัดกระจาย โดยกลุ่มชาติพันธุ์หลักได้แก่ ชาวหุย ชาวแมนจู ชาวจ้วง ชาวทูเจีย และชาวเมี่ยว
การเมือง
รัฐบาลประชาชนเทศบาลเมืองเซียนหนิง ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานบริหารของเมือง โดยมีที่ตั้งอยู่ในเขตเซียนอัน
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2568 เซียนหนิงมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 203,331 ล้านหยวน (ประมาณ 28.24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.2% จากปีก่อนหน้า มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมปฐมภูมิอยู่ที่ 29,059 ล้านหยวน (ประมาณ 4.03 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.5% ภาคอุตสาหกรรมทุติยภูมิอยู่ที่ 65,673 ล้านหยวน (ประมาณ 9.12 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% และภาคอุตสาหกรรมตติยภูมิอยู่ที่ 108,599 ล้านหยวน (ประมาณ 15.08 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.7% อัตราส่วนโครงสร้างสามภาคส่วนอยู่ที่ 14.3 ต่อ 32.3 ต่อ 53.4 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 78,359 หยวน (ประมาณ 10,883 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.5%
การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 4.4% โดยการลงทุนในอุตสาหกรรมไฮเทคพุ่งสูงขึ้นถึง 19.0% รายได้ภาษีท้องถิ่นรวม 19.558 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.72 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.6% รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 35,827 หยวน (ประมาณ 4,976 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.6% โดยผู้อยู่อาศัยในเมืองมีรายได้เฉลี่ย 44,295 หยวน (ประมาณ 6,152 ดอลลาร์สหรัฐ) และผู้อยู่อาศัยในชนบทมีรายได้เฉลี่ย 24,253 หยวน (ประมาณ 3,369 ดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2025 ภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง มีมูลค่าเพิ่ม 31.377 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.36 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.8% ผลผลิตธัญพืชรวมอยู่ที่ 1.2204 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 0.6% ผลผลิตชาอยู่ที่ 104,700 ตัน เพิ่มขึ้น 4.8% ผลผลิตเนื้อหมูอยู่ที่ 213,800 ตัน เพิ่มขึ้น 8.8% และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำรวมอยู่ที่ 276,300 ตัน เพิ่มขึ้น 4.3%
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมโดยรวมอยู่ที่ 51.791 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.19 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.2% มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8.9% อุตสาหกรรมการก่อสร้างมีมูลค่าเพิ่ม 13.958 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.94 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.0%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 97.815 พันล้านหยวน (ประมาณ 13.59 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.3% มูลค่าการค้านำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 16.78 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.33 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 16.9% การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศที่แท้จริงอยู่ที่ 22.53 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 45.1% เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 286.586 พันล้านหยวน (ประมาณ 39.80 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และสินเชื่อรวมอยู่ที่ 233.530 พันล้านหยวน (ประมาณ 32.43 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 6.339 พันล้านหยวน (ประมาณ 880.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.9%
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2025 เมืองเซียนหนิงได้จดทะเบียนผลงานทางวิทยาศาสตร์ระดับจังหวัดและระดับกระทรวงจำนวน 161 รายการ มีการอนุมัติสิทธิบัตรทั้งหมด 2,675 รายการ ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 347 รายการ เมืองนี้มีวิสาหกิจไฮเทคขนาดใหญ่ 593 แห่ง เพิ่มขึ้น 26.2% โดยมีมูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมไฮเทค 33.547 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.66 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) คิดเป็น 16.5% ของ GDP
การศึกษา
ในปี 2025 มหาวิทยาลัยทั่วไปมีนักศึกษาลงทะเบียน 17,300 คน มีนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียน 78,100 คน และสำเร็จการศึกษา 22,300 คน มหาวิทยาลัยเหล่านั้นได้แก่ มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหูเป่ย วิทยาลัยเทคนิคอาชีวศึกษาเซียนหนิง และวิทยาลัยอาชีวศึกษาด้านสุขภาพหูเป่ย โรงเรียนมัธยมศึกษาที่สำคัญ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมเอ็นหนาน (หนึ่งในแปดโรงเรียนชั้นนำของหูเป่ย) โรงเรียนมัธยมเซียนหนิง โรงเรียนมัธยมเหวินฉวน และโรงเรียนอื่นๆ ทั่วทุกอำเภอและเขต
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2025 เมืองเซียนหนิงมีศูนย์ศิลปะสาธารณะ 7 แห่ง คณะละคร 5 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 7 แห่งที่มีหนังสือ 3.7222 ล้านเล่ม สถานีวิทยุและโทรทัศน์ 6 แห่ง และหอจดหมายเหตุ 7 แห่ง รายได้จากอุตสาหกรรมวัฒนธรรมและที่เกี่ยวข้องอยู่ที่ 14.459 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.01 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.9%
การดูแลสุขภาพ
เมืองเซียนหนิงมีสถานพยาบาล 1,564 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 65 แห่ง และสถานพยาบาลปฐมภูมิ 1,471 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 24,000 คน และเตียงผู้ป่วย 21,100 เตียง จำนวนผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์ต่อปีรวม 16.61 ล้านคน
กีฬา
เมืองเซียนหนิงมีสถานที่เล่นกีฬา 9,974 แห่ง โดยมีพื้นที่กีฬา 3.32 ตารางเมตรต่อประชากรหนึ่งคน นักกีฬาได้รับรางวัลชนะเลิศ 8 รายการในการแข่งขันระดับเอเชีย และ 29 รายการในการแข่งขันระดับชาติ ยอดขายสลากกินแบ่งกีฬาสูงถึง 630 ล้านหยวน (ประมาณ 87.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ประกันสังคม
ณ สิ้นปี 2025 การจ้างงานใหม่ในเขตเมืองมีจำนวน 47,100 ตำแหน่ง เมืองนี้มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานของพนักงานในเมือง 621,300 คน โครงการประกันบำนาญของผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 1.2513 ล้านคน และโครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 2.1729 ล้านคน มีผู้อยู่อาศัยในเมือง 14,200 คน และในชนบท 81,500 คน ที่ได้รับหลักประกันการดำรงชีวิตขั้นต่ำ สถานดูแลผู้สูงอายุมีเตียง 17,900 เตียง
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองเซียนหนิงตั้งอยู่ใจกลางประเทศจีน ริมแม่น้ำแยงซีตอนกลาง ใกล้กับทางรถไฟปักกิ่ง-กว่างโจว ทางรถไฟความเร็วสูงหวู่ฮั่น-กว่างโจว ทางด่วน G4 ปักกิ่ง-ฮ่องกง-มาเก๊า ทางด่วน G56 หางโจว-รุ่ยหลี่ และทางด่วน G45 ต้ากวง พื้นที่นี้มีเครือข่ายการคมนาคมที่ครอบคลุมทั้งทางหลวง ทางรถไฟ และทางน้ำ โดยการขนส่งทางบกเป็นรูปแบบหลัก ณ สิ้นปี 2568 ระยะทางทางหลวงของเซียนหนิงอยู่ที่ 17,568.77 กิโลเมตร เพิ่มขึ้น 0.9% ปริมาณการขนส่งสินค้าต่อปีอยู่ที่ 6.576 พันล้านตัน-กิโลเมตร และปริมาณผู้โดยสารอยู่ที่ 1.349 พันล้านคน-กิโลเมตร จำนวนยานยนต์พลเรือนมี 381,000 คัน โดยเป็นรถยนต์ส่วนบุคคล 356,400 คัน
ทางหลวง
เมืองเซียนหนิงมีสถานีผู้โดยสาร 30 แห่งและสถานีขนส่งสินค้า 4 แห่ง เครือข่ายทางหลวงสร้างขึ้นรอบทางด่วน G4 ปักกิ่ง-ฮ่องกง-มาเก๊า เสริมด้วยทางหลวงระดับชาติและระดับจังหวัด มีทางหลวงระดับชาติ 3 สาย (106, 107 และ 316) รวมระยะทาง 285.775 กิโลเมตร และทางหลวงระดับจังหวัด 10 สาย รวมระยะทาง 466.261 กิโลเมตร เชื่อมต่อตำบลทั้งหมด 69 แห่งและหมู่บ้านในเขตการปกครอง 89.6%
การก่อสร้างทางรถไฟ
โครงการทางรถไฟที่สำคัญ ได้แก่ ทางรถไฟระหว่างเมืองเซียนหนิง-หวู่ฮั่น ทางรถไฟเซียนหนิง-อี้ชุน-จี่อาน และทางรถไฟหวู่ฮั่น-เซียนหนิง ซึ่งเชื่อมต่อกับเครือข่ายทางรถไฟระดับชาติที่กว้างขวางยิ่งขึ้น
การส่งสินค้า
เมืองเซียนหนิงพึ่งพาแม่น้ำแยงซีสายหลักและทางน้ำภายในประเทศ โดยมีระยะทางเดินเรือรวม 564.4 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงร่องน้ำหลักของแม่น้ำแยงซี 118 กิโลเมตร เมืองนี้มีท่าเรือ 12 แห่ง ประกอบด้วยท่าเรือแม่น้ำแยงซี 6 แห่ง และท่าเรือภายในประเทศ 6 แห่ง มีท่าเทียบเรือ 58 แห่ง และปริมาณสินค้าที่ขนส่งผ่านท่าเรือต่อปี 1.3402 ล้านตัน
วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์
วัฒนธรรมยุคแรก
มรดกทางวัฒนธรรมของเซียนหนิงประกอบด้วยวัฒนธรรมสำริดสมัยราชวงศ์ชางและโจว ซึ่งแสดงออกผ่านกลองสำริด วัฒนธรรมสามก๊ก ซึ่งแสดงออกผ่านยุทธการที่ฉีปี้ วัฒนธรรมการปฏิวัติจากการรุกรานทางเหนือ และวัฒนธรรมเชิงนิเวศที่เน้นบ่อน้ำพุร้อน ภูเขาจิ่วกง และทะเลสาบลู่สุ่ย ศิลปะพื้นบ้าน เช่น ดนตรี การเต้นรำ การตัดกระดาษ และการปักผ้า ได้รับการจัดแสดงในกว่าสิบประเทศในยุโรป เครื่องดนตรีพื้นบ้านที่เป็นเอกลักษณ์ ได้แก่ อู่ตูและเกาถงทิฉิน และงิ้วทิฉินเป็นรูปแบบการแสดงละครท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์
โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม
เมืองเซียนหนิงมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ ได้แก่ สมรภูมิติงซีเฉียวในสงครามยกพลขึ้นบก และสุสานหลี่จื่อเฉิง นอกจากนี้ยังมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับมณฑลกระจายอยู่ทั่วทุกอำเภอและตำบล รวมถึงบ้านเรือนเก่าแก่ สะพานโบราณ กำแพงเมือง และโบราณสถานต่างๆ พิพิธภัณฑ์ของเมืองมีสิ่งของจัดแสดงมากกว่า 20,000 ชิ้น โดยสะพานโบราณ เจดีย์ และบ้านเรือนแบบดั้งเดิมล้วนมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และศิลปะอย่างมาก
ศาสนา
ศาสนาหลักทั้งห้า (พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า อิสลาม คาทอลิก และคริสต์) ล้วนมีอยู่ในเซียนหนิง วัดหวงเปาหลานรัวในถงเฉิงเป็นวัดพุทธที่เก่าแก่ที่สุดที่ค้นพบในมณฑลหูเป่ย วัดอู่เหลียงโช่วฉานเป็นวัดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในมณฑล และวัดรุ่ยชิงบนภูเขาจิ่วกงเป็นหนึ่งในห้าศูนย์กลางลัทธิเต๋าที่สำคัญของจีน เขตปกครองคาทอลิกผู่ฉีดูแลกิจการคาทอลิกในเซียนหนิง หวงกัง หวงซือ และเอ๋อโจว
ที่มาของชื่อ
คำว่า "เซียนหนิง" ปรากฏครั้งแรกในตำราสมัยราชวงศ์โจว คัมภีร์อี้จิงกล่าวว่า "วิถีแห่งสวรรค์เปลี่ยนแปลงไป ชีวิตทั้งปวงย่อมพบที่ทางของตน... ทุกชาติย่อมสงบสุข" ชื่อนี้ได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1007 เมื่อจักรพรรดิเจิ้นจงแห่งราชวงศ์ซ่งทรงเปลี่ยนชื่ออำเภอหย่งอันเป็นอำเภอเซียนหนิง เพื่อหลีกเลี่ยงข้อห้ามเรื่องชื่อสุสานหย่งอันของจักรพรรดิไท่จู่ โดยทรงเลือกใช้คำที่มีความหมายใกล้เคียงกันจากตำราคลาสสิกนั้น
สัญลักษณ์ประจำภูมิภาค
เซียนหนิงเป็นเมืองเดียวในประเทศจีนที่ได้รับการกำหนดให้เป็น "บ้านเกิดของดอกหอมหมื่นลี้" ในเดือนตุลาคมปี 2024 เมืองนี้ได้เปิดตัวโลโก้เมืองดอกหอมหมื่นลี้แห่งประเทศจีนอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงออกถึงจิตวิญญาณของดอกหอมหมื่นลี้ของเซียนหนิง และสื่อถึงเอกลักษณ์ของแบรนด์และมรดกทางวัฒนธรรมของเมืองสู่สายตาชาวโลก
จุดชมวิว
ภูเขาจิ่วกง ตั้งอยู่ในอำเภอถงซาน ที่ระดับความสูง 1,657 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเทือกเขามู่ฟู่ และเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวและเขตอนุรักษ์ธรรมชาติระดับ AAAA ของประเทศ ซึ่งมีสุสานของหลี่จื่อเฉิง ผู้นำกบฏตั้งอยู่ รีสอร์ทหุบเขาน้ำพุร้อนเซียนหนิง ตั้งอยู่ที่ทางเข้าอุทยานป่าไม้แห่งชาติเฉียนซาน ห่างจากเมืองหวู่ฮั่นประมาณหนึ่งชั่วโมง อุทยานธรณีวิทยาถ้ำหยินสุ่ยในถงซาน มีถ้ำหินปูนยาว 5,158 เมตร พร้อมหินงอกหินย้อยที่งดงาม สะพานตระกูลหลิวอนุรักษ์กลุ่มอาคารที่พักอาศัยสมัยราชวงศ์หมิงและชิงที่มีห้องมากกว่า 2,000 ห้อง สถานที่สำคัญอื่นๆ ได้แก่ ภูเขาหวงหลง (ระดับความสูง 1,528.3 เมตร เขตอนุรักษ์ธรรมชาติระดับมณฑล) อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำต้าซีในถงเฉิง และเจดีย์ปี่เฟิงในเซียนอาน หอคอยหินแปดเหลี่ยมเจ็ดชั้นที่สร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์ถัง-ซ่ง และได้รับการบูรณะใหม่ในปี 1838
ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นที่มีชื่อเสียง
โร่วเกา (เค้กเนื้อ) เป็นอาหารขึ้นชื่อของภูมิภาคเซียนหนิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองฉีปี้ ซึ่งมีคำกล่าวว่า "งานเลี้ยงจะไม่สมบูรณ์หากไม่มีเค้ก" ซุปไก่เหอเซิงเฉียวมีชื่อเสียงในด้านสรรพคุณบำรุงร่างกาย ทำจากไก่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระในท้องถิ่น เป่าถัว ขนมขบเคี้ยวคล้ายเกี๊ยวจากถงซาน ทำจากแป้งมันเทศ มีทั้งแบบมันเทศล้วนและแบบมันเทศผสมเผือก ลูกชิ้นปลาอ่าวไป่โจวจากเมืองเจียหยูได้รับการยกย่องในด้านการปรุงอย่างประณีต โดยใช้เฉพาะเนื้อปลาขาวชั้นดี ไขมันหมู และไข่ขาว ชาชิงจวน (ชาเขียวอัดก้อน) ผลิตในเมืองผู่ฉีและอำเภอโดยรอบ มีประวัติการผลิตมายาวนานกว่าศตวรรษ และเป็นสินค้าสำคัญที่ขนส่งไปยังภาคเหนือของจีน
บุคคลสำคัญ
บุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์จากเซียนหนิง ได้แก่ จงเหรินเจี๋ย (ค.ศ. 1803 ถึง 1842) ผู้นำการลุกฮือในสมัยราชวงศ์ชิงจากฉงหยาง ซึ่งนำการต่อต้านภาษีธัญพืช; เฉียนอี้ซือ (ค.ศ. 1889 ถึง 1938) สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ยุคแรกจากเซียนหนิงที่ศึกษาในญี่ปุ่นและสหภาพโซเวียต; ซื่ออิง (ค.ศ. 1879 ถึง 1943) นักการเมืองและนักการศึกษาจากถงซาน ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองหนานจิงและอธิการบดีมหาวิทยาลัยหวู่ฮั่น; หวังซื่อเจี๋ย (ค.ศ. 1891 ถึง 1981) นักวิชาการและข้าราชการจากฉงหยาง ซึ่งดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยหวู่ฮั่นและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ; และเฉียนอิง (ค.ศ. 1903 ถึง 1973) นักปฏิวัติหญิงที่ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมการกลางตรวจสอบวินัยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกำกับดูแลในสาธารณรัฐประชาชนจีน
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองเซียนหนิงได้รับรางวัลและเกียรติยศมากมาย รวมถึงเมืองต้นแบบการสร้างระบบเครดิตทางสังคมรุ่นที่ 2 (ปี 2019) เมืองสุขอนามัยแห่งชาติ (ปี 2015 ได้รับการยืนยันอีกครั้งในปี 2021) เมืองต้นแบบการต่อต้านยาเสพติดแห่งชาติ (ปี 2021) และเมืองที่มีอารยธรรมแห่งชาติลำดับที่ 7 (ปี 2025) ในปี 2023 เซียนหนิงได้รับรางวัลนวัตกรรมเมืองนานาชาติกว่างโจวครั้งที่ 6 จากโครงการริเริ่มด้านการพัฒนาเมืองที่เป็นมิตรต่อเด็กและการปรับปรุงการจราจร
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม