เมืองอี้ชาง
เมืองอี้ฉางเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลหูเป่ย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลหูเป่ย บริเวณรอยต่อระหว่างแม่น้ำแยงซีตอนบนและตอนกลาง มีสภาพภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนชื้นแบบมรสุม
เมืองอี้ชาง
เมืองอี้ฉางเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลหูเป่ย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลหูเป่ย บริเวณรอยต่อระหว่างแม่น้ำแยงซีตอนบนและตอนกลาง มีสภาพภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนชื้น มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน เมืองนี้มีพื้นที่ 21,000 ตารางกิโลเมตร ติดกับเมืองจิงโจวและจิงเหมินทางทิศตะวันออก อำเภอชิเหมิน มณฑลหูหนานทางทิศใต้ เขตปกครองตนเองเอินซีตูเจียและเหมียวทางทิศตะวันตก และเขตป่าไม้เสินหนงเจียและเซียงหยางทางทิศเหนือ ณ เดือนพฤษภาคม 2025 อี้ฉางบริหารจัดการเขตเทศบาล 5 เขต อำเภอ 3 แห่ง อำเภอปกครองตนเอง 2 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 3 แห่ง ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 3.9006 ล้านคน ในสมัยโบราณรู้จักกันในชื่อ "อี้หลิง" ชื่อได้เปลี่ยนเป็น "อี้ฉาง" ในสมัยราชวงศ์ชิง ซึ่งมีความหมายว่า "เหมาะสมสำหรับความเจริญรุ่งเรือง" อี้ฉางเป็นบ้านเกิดของฉู่หยวน ผู้ก่อตั้งวรรณกรรมโรแมนติกของจีน และหวังจ้าวเจิน ทูตแห่งความสามัคคีของชนชาติในสมัยโบราณ อำเภอจื่อกุ้ยของอี้ฉางเป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของเรือมังกรในประเทศจีน" อี้ฉางเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่สำคัญในมณฑลหูเป่ย เป็นที่ตั้งของโครงการเขื่อนสามหุบเขาและโครงการควบคุมน้ำเกอโจวปา ซึ่งมีสถานีไฟฟ้าพลังน้ำกว่า 400 แห่ง ทำให้ได้รับฉายาว่าเป็น "เมืองหลวงแห่งพลังน้ำของโลก" อี้ฉางได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติถึง 4 สมัยติดต่อกัน และเป็นเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีนและเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงของมณฑลหูเป่ย ในปี 2025 อี้ฉางมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 646,442 ล้านหยวน (ประมาณ 89.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.1% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า
ประวัติศาสตร์
เมืองอี้ฉางมีประวัติศาสตร์ยาวนาน โดยมีหลักฐานการปรากฏของ "มนุษย์ฉางหยาง" ในลุ่มแม่น้ำชิงเจียง แหล่งโบราณสถานยุคหินใหม่หลายสิบแห่งที่ค้นพบในพื้นที่นี้พิสูจน์ให้เห็นว่าบรรพบุรุษชาวจีนอาศัยและเจริญรุ่งเรืองอยู่ที่นี่เมื่อเจ็ดถึงแปดพันปีก่อน
ในสมัยโบราณ พื้นที่นี้เป็นของชนเผ่าซีหลิง ตามบันทึกภูมิศาสตร์ของเขตปกครองอี้ฉาง ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจว อี้หลิงเป็นส่วนหนึ่งของเมืองจิงโจวโบราณ ในสมัยราชวงศ์ชุนชุมและสมัยราชวงศ์ราชวงศ์เขมรแดง อี้หลิงเป็นป้อมปราการทางตะวันตกที่สำคัญของรัฐฉู่
สมัยราชวงศ์ฉิน ฮั่น และราชวงศ์เหนือ-ใต้
ในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช ระบบการปกครองแบบมณฑลได้ถูกจัดตั้งขึ้น และอี้หลิงได้รับการกำหนดชื่อใหม่เป็นอำเภออู๋ ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก อี้หลิงเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหนานแห่งจิงโจว ในปี 208 คริสต์ศักราช อี้หลิงได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลหลินเจียง และในปี 210 คริสต์ศักราช ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลอี้ตู โดยปกครองสี่อำเภอ ในสมัยสามก๊ก ในปี 222 คริสต์ศักราช ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลซีหลิง ในสมัยราชวงศ์จินยุคไท่กัง (ค.ศ. 280-289) ได้รับการกำหนดชื่อใหม่เป็นอำเภออี้หลิง เมื่อราชวงศ์จินตะวันออกได้จัดตั้งอำเภอใหม่ทางตะวันตกของอี้หลิง อำเภอนั้นได้รับการตั้งชื่อว่า "อี้ฉาง" ซึ่งหมายถึงการอธิษฐานขอให้ประเทศเจริญรุ่งเรือง ชื่อ "อี้ฉาง" ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์เป็นครั้งแรก
สมัยราชวงศ์สุ่ย ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง และราชวงศ์หยวน
ในปี ค.ศ. 607 เมืองเซี่ยโจวถูกเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลอี้หลิง ในช่วงต้นราชวงศ์ถัง เมืองนี้ก็ถูกเปลี่ยนชื่อกลับมาเป็นเซี่ยโจวอีกครั้ง และในปี ค.ศ. 1280 ในสมัยราชวงศ์หยวน เซี่ยโจวได้รับการยกฐานะเป็นเส้นทางเซี่ยโจว
สมัยราชวงศ์หมิงและชิง
ในสมัยต้นราชวงศ์หมิง เส้นทางเซี่ยโจวถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเซี่ยโจว ต่อมาในปี ค.ศ. 1376 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองอี้หลิง ในสมัยราชวงศ์ชิง ในปี ค.ศ. 1735 เมืองอี้หลิงได้รับการยกฐานะเป็นเมืองอี้ฉาง และในปี ค.ศ. 1876 ได้มีการลงนามในสนธิสัญญาหยานไท่ระหว่างจีนและอังกฤษ ทำให้เมืองอี้ฉางเปิดเป็นเมืองท่าตามสนธิสัญญา ในปีต่อมา เมืองอี้ฉางได้จัดตั้งสำนักงานศุลกากรและเปิดการค้ากับต่างประเทศอย่างเป็นทางการ
สมัยสาธารณรัฐจีน
ในปี ค.ศ. 1912 อำเภอตงหูถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภออี้ฉาง และในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1949 กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนได้ปลดปล่อยเมืองอี้ฉาง
ยุคสาธารณรัฐประชาชนจีน
เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 1949 ดินแดนอี้ฉางทั้งหมดได้รับการปลดปล่อย ในเดือนมิถุนายน 1979 อี้ฉางได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่เป็นเมืองภายใต้การปกครองของมณฑล ในเดือนมีนาคม 1992 มณฑลอี้ฉางและเมืองอี้ฉางได้รวมเข้าด้วยกัน ในปี 2001 อำเภออี้ฉางถูกยุบและจัดตั้งเขตอี้หลิงขึ้น
หน่วยงานบริหาร
วิวัฒนาการของแผนกต่างๆ
ในปี 1949 เขตปกครองนี้ดูแล 9 อำเภอ ในปี 1955 อำเภอจือเจียงถูกรวมเข้ากับอำเภออี้ตู และจัดตั้งขึ้นใหม่ในปี 1962 ในปี 1986 ได้มีการจัดตั้งเขตซีหลิง อู๋เจียกัง และเตียนจุน ขึ้น ในปี 1987 อำเภออี้ตูได้กลายเป็นเมืองจือเฉิง (เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองอี้ตูในปี 1998) ในปี 1988 อำเภอตังหยางได้กลายเป็นเมือง ในปี 1995 ได้มีการจัดตั้งเขตเสี่ยวถิงขึ้น ในปี 2001 อำเภออี้ฉางถูกยุบ และจัดตั้งเขตอี้หลิงขึ้น
รายละเอียดแผนก
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2568 อี๋ชางบริหารจัดการเขตเทศบาล 5 แห่ง (อี๋หลิง ซีหลิง อู๋เจียกัง เตียนจุน และเสี่ยวถิง) 3 มณฑล (หยวนหนาน ซิงซาน และซีกุย) 2 เทศมณฑลปกครองตนเอง (ฉางหยาง ถู่เจีย และหวู่เฟิ่ง ถู่เจีย) และ 3 เมืองระดับเทศมณฑล (อี้ตู จี้เจียง และดังหยาง) โดยมี 24 ตำบล 67 เมือง และ 19 เมือง หน่วยงานเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 102 ถนนหยานเจียง เขตซีหลิง
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เมืองอี้ฉางตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลหูเป่ย บริเวณจุดบรรจบกันของแม่น้ำแยงซีตอนบนและตอนกลาง ในเขตเปลี่ยนผ่านจากเทือกเขาอู่หลิงและฉินปาไปสู่ที่ราบเจียงฮั่น ครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่ลองจิจูดตะวันออก 110 องศา 15 นาที ถึง 112 องศา 04 นาที และละติจูดเหนือ 29 องศา 56 นาที ถึง 31 องศา 34 นาที มีพื้นที่ทั้งหมด 21,000 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศของเมืองอี้ฉางมีความสูงตั้งแต่ 2,427 เมตร (ภูเขาเซียนหนิว ในอำเภอซิงซาน) ถึง 35 เมตร (ทะเลสาบหยางหลิน ในเมืองจือเจียง) โดยมีความแตกต่างของระดับความสูงถึง 2,392 เมตร ภูมิประเทศลดหลั่นลงเป็นขั้นบันไดจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก ประกอบด้วยภูเขา (69% ของพื้นที่ทั้งหมด) เนินเขา (21%) และที่ราบ (10%)
ภูมิอากาศ
เมืองอี้ฉางมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อนชื้น มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,215.6 มิลลิเมตร อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 16.9 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิสูงสุดและต่ำสุดอยู่ที่ 41.4 องศาเซลเซียส (กรกฎาคม) และต่ำสุดที่ -9.8 องศาเซลเซียส (มกราคม) ช่วงปลอดน้ำค้างแข็งยาวนาน 250-300 วัน
อุทกวิทยา
แม่น้ำทุกสายในเมืองอี้ฉางอยู่ในลุ่มน้ำแยงซี มีแม่น้ำ 183 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 30 ตารางกิโลเมตรขึ้นไป รวมระยะทางทั้งหมด 5,070 กิโลเมตร แม่น้ำสายหลัก 6 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 1,000 ตารางกิโลเมตร ได้แก่ แม่น้ำแยงซี แม่น้ำชิงเจียง แม่น้ำจูจาง แม่น้ำเซียงซี แม่น้ำหวงป๋อ และแม่น้ำหยูหยาง เมืองอี้ฉางมีทะเลสาบ 11 แห่งที่อยู่ในรายชื่อพื้นที่อนุรักษ์ของมณฑล ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในที่ราบทางตะวันออก
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
เมืองอี้ฉางมีปริมาณน้ำทั้งหมด 16.629 พันล้านลูกบิดเมตร อัตราการใช้น้ำต่อหัวอยู่ที่ 4,026 ลูกบิดเมตร ซึ่งอยู่ในอันดับที่สี่ของมณฑล
ทรัพยากรแร่
เหมืองอี้ฉางค้นพบแร่ธาตุ 89 ชนิดใน 10 หมวดหมู่ คิดเป็น 51.4% ของแร่ธาตุทั้งหมดที่ค้นพบทั่วประเทศ ปริมาณสำรองฟอสฟอรัสรวม 4.385 พันล้านตัน โดยมีปริมาณสำรองที่เก็บรักษาไว้ 4.055 พันล้านตัน (54.16% ของปริมาณสำรองทั้งหมดในระดับมณฑล) ปริมาณสำรองกราไฟต์ผลึก 1.749 ล้านตัน ทำให้เป็นเหมืองกราไฟต์เกล็ดแห่งเดียวในภาคกลางและภาคใต้ของจีน
ทรัพยากรชีวภาพ
เมืองอี้ฉางมีพืชมีเมล็ด 5,582 ชนิด (หนึ่งในเจ็ดของจำนวนพืชมีเมล็ดทั้งหมดในประเทศ) รวมถึงพืชคุ้มครองระดับชาติ 47 ชนิด และมีสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 601 ชนิด ใน 109 วงศ์ สัตว์ป่าคุ้มครองชั้นหนึ่งของประเทศ ได้แก่ ลิงจมูกสั้นสีทอง ลิงใบไม้ดำ เสือโคร่งจีนใต้ เสือดาว เสือดาวลายเมฆ กวางซิกา และกวางชะมดป่า
ประชากร
ข้อมูล ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 ประชากรประจำของเมืองอี้ฉางมีจำนวน 4,017,607 คน (สำมะโนประชากรแห่งชาติ ครั้งที่ 7) และคาดการณ์ว่า ณ สิ้นปี 2568 ประชากรประจำจะเพิ่มขึ้นเป็น 3.9006 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 67.31% และประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 3.7723 ล้านคน
การเมือง
(บทความต้นฉบับไม่ได้ให้รายละเอียดในส่วนนี้)
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 เมืองอี้ฉางมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 646.442 พันล้านหยวน (ประมาณ 89.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.1% โดยภาคอุตสาหกรรมขั้นต้น ขั้นรอง และขั้นตติยภูมิ มีมูลค่าเพิ่มขึ้น 69.634 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.67 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) 255.4 พันล้านหยวน (ประมาณ 35.47 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 321.408 พันล้านหยวน (ประมาณ 44.64 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ อัตราส่วนโครงสร้างอุตสาหกรรมปรับเป็น 10.8:39.5:49.7 และผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 165,180 หยวน (ประมาณ 22,942 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4%
รายได้จากงบประมาณแผ่นดินส่วนท้องถิ่นอยู่ที่ 32.705 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.54 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 11.2% รายได้สุทธิต่อหัวของประชากรทั้งหมดอยู่ที่ 42,714 หยวน (ประมาณ 5,933 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% โดยประชากรในเมืองมีรายได้ 50,874 หยวน (ประมาณ 7,066 ดอลลาร์สหรัฐ) และประชากรในชนบทมีรายได้ 27,524 หยวน (ประมาณ 3,823 ดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2025 ผลผลิตรวมทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง มีมูลค่า 124.342 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.27 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.3% ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 1.5432 ล้านตัน การฆ่าสุกรอยู่ที่ 6.3221 ล้านตัว และผลผลิตผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 226,500 ตัน
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 7.3% ภาคการผลิตเติบโต 8.6% และภาคการผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 15.9% คิดเป็น 17.1% ของทั้งหมด การใช้ไฟฟ้าโดยรวมอยู่ที่ 29.269 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง เพิ่มขึ้น 8.2%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 237.624 พันล้านหยวน (ประมาณ 33.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.4% การค้าต่างประเทศรวมอยู่ที่ 54.45 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.56 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.3% โดยเป็นการส่งออก 44.36 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.16 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และการนำเข้า 10.09 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.40 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 66.49 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 8.6% เมืองอี้ฉางมีนักท่องเที่ยวในประเทศ 141 ล้านคน เพิ่มขึ้น 20.8% โดยมีรายได้จากการท่องเที่ยว 142.7 พันล้านหยวน (ประมาณ 19.82 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 22.5% ยอดเงินฝากธนาคารอยู่ที่ 740.117 พันล้านหยวน (ประมาณ 102.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และยอดเงินกู้สูงถึง 731.914 พันล้านหยวน (ประมาณ 101.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 17.533 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.43 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.3%
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมไฮเทคอยู่ที่ 124.502 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.29 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.2% คิดเป็น 19.3% ของ GDP มีศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรม 248 แห่ง และห้องปฏิบัติการสำคัญ 132 แห่ง มีการให้สิทธิบัตรทั้งหมด 6,335 ฉบับ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 1,420 ฉบับ
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2025 เมืองอี้ฉางมีมหาวิทยาลัย 7 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 16 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษา 167 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 206 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 388 แห่ง
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2025 เมืองอี้ฉางมีสถาบันทางวัฒนธรรม 189 แห่ง พิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถาน 20 แห่ง โรงละครและโรงภาพยนตร์ 32 แห่ง และห้องสมุดสาธารณะ 15 แห่ง โดยมีหนังสือรวม 6.106 ล้านเล่ม
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2025 เมืองอี้ฉางมีสถานพยาบาล 3,087 แห่ง (รวมถึงคลินิกในหมู่บ้าน) ซึ่งประกอบด้วยโรงพยาบาลและศูนย์สุขภาพ 188 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 37,751 คน และเตียงผู้ป่วย 29,727 เตียง
กีฬา
ณ สิ้นปี 2025 เมืองอี้ฉางมีสถานที่จัดการแข่งขันกีฬา 33 แห่ง นักกีฬาได้รับเหรียญทอง 136 เหรียญจากการแข่งขันระดับจังหวัดขึ้นไป
ประกันสังคม
ในปี 2025 เมืองอี้ฉางมีตำแหน่งงานในเมืองเพิ่มขึ้น 99,700 ตำแหน่ง เพิ่มขึ้น 1.1% ณ สิ้นปี 2025 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญพื้นฐานในเมือง 1.5057 ล้านคน ประกันการว่างงาน 614,100 คน ประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 796,500 คน และประกันสุขภาพพื้นฐาน 3.731 ล้านคน มีประชาชน 84,100 คนได้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำ และมีบริการดูแลผู้สูงอายุ 38,500 เตียง
การขนส่ง
ภาพรวม
เครือข่ายคมนาคมของเมืองอี้ฉางมีศูนย์กลางอยู่ที่เส้นทางน้ำสายสำคัญของแม่น้ำแยงซี ทางรถไฟ 3 สาย (เจียวจั่ว-หลิวโจว, อี้ฉาง-ว่านโจว และฮั่นโข่ว-อี้ฉาง) ทางด่วน 5 สาย และสนามบินซานเซี่ย ในปี 2025 ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 38,115.73 กิโลเมตร ปริมาณการขนส่งสินค้าทางบกและทางน้ำอยู่ที่ 271 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 9.0% และปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรืออยู่ที่ 156 ล้านตัน
การขนส่งทางน้ำ
หลังจากสร้างเขื่อนสามหุบเขาแล้ว แม่น้ำแยงซีกลายเป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่เชื่อมระหว่างฉงชิงและหูเป่ย ระบบท่าเรือประกอบด้วยแม่น้ำแยงซีสายหลัก แม่น้ำสาขา 2 สาย (ชิงเจียงและเซียงซี) และอ่างเก็บน้ำ 4 แห่ง มีการวางแผนสร้างท่าเรือริมชายฝั่งทั้งหมด 72 แห่ง รวมระยะทาง 104.8 กิโลเมตร
ทางรถไฟ
อี้ฉางเป็นศูนย์กลางทางรถไฟระดับภูมิภาคที่สำคัญ โดยมีเส้นทางรถไฟความเร็วสูงหูหยูหรง (เซี่ยงไฮ้-ฉงชิง-เฉิงตู) รถไฟสายเจียวโจว-หลิวโจว รถไฟสายอี้ฉาง-ว่านโจว รถไฟสายฮั่นโข่ว-อี้ฉาง และรถไฟสายหย่าอี้ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2025 ส่วนของรถไฟความเร็วสูงแม่น้ำแยงซีหูหยูหรง ช่วงหวู่ฮั่น-อี้ฉาง ได้เปิดให้บริการ สถานีสำคัญ ได้แก่ สถานีอี้ฉางตะวันออก สถานีอี้ฉาง สถานีอี้ฉางเหนือ สถานีอี้ฉางใต้ และสถานีตังหยางตะวันตก
ระบบขนส่งสาธารณะ
แผนระยะที่ 1 ของระบบขนส่งมวลชนทางรางในเมืองอี้ฉาง ประกอบด้วย 3 สาย รวมระยะทาง 72.2 กิโลเมตร ปัจจุบันเมืองนี้มีรถประจำทาง 846 สาย เส้นทางรถโดยสารด่วนพิเศษ (BRT) 1 สาย และเส้นทางรถประจำทาง 94 สาย รวมระยะทาง 1,033 กิโลเมตร โดยมีปริมาณผู้โดยสารต่อปี 150 ล้านคน
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
วัฒนธรรมท้องถิ่น
เมืองอี้ฉางเป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมฉู่และวัฒนธรรมปา ที่นี่เป็นที่บ่มเพาะบุคคลสำคัญอย่างฉู่หยวน หวังจ้าวเจิน และนักปราชญ์หยางโช่วจิง นอกจากนี้ บุคคลสำคัญทางวรรณกรรม เช่น หลี่ไป๋ ตู้ฟู่ ไป๋จูอี้ โอวหยางซิว ซู่ซือ และลู่โย่ว ก็มารวมตัวกันที่นี่และทิ้งบทกวีที่ช่วยเสริมสร้างมรดกทางวัฒนธรรมของอี้ฉางให้มั่งคั่งยิ่งขึ้น
เมืองอี้ฉางเป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของสามก๊ก" โดยมีเรื่องราว 36 เรื่องจากสามก๊กที่เกิดขึ้นที่นี่ เป็นสถานที่ฝังศพของกวนอู พร้อมด้วยสุสานกวนตี้ ฉู่หยวน ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน "สี่บุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมของโลก" และหวังจ้าวเจิน หนึ่งใน "สี่หญิงงามแห่งจีนโบราณ" ต่างก็เกิดที่นี่ ประเพณีเทศกาลเรือมังกรในบ้านเกิดของจื่อกุ้ยได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ
นิรุกติศาสตร์
ในสมัยโบราณ เมืองอี้ฉางมีชื่อว่า อี้หลิง ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม "ประตูสู่สามหุบเขา" และ "คอหอยแห่งเสฉวนและหูเป่ย" ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออก เมื่อมีการก่อตั้งอำเภอใหม่ในบริเวณหุบเขาซีหลิง ตั้งแต่หินหวงหนิวไปจนถึงเหยียนจื่อ ก็ได้ตั้งชื่อว่า "อี้ฉาง" เพื่อเป็นการขอพรให้ประเทศชาติเจริญรุ่งเรือง ซึ่งเป็นชื่อแรกที่ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์
จุดชมวิว
เมืองอี้ฉางมีแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมมากมาย รวมถึงถ้ำซานโย่ว ถ้ำไป่หม่า หมู่บ้านเถาฮวา วัดหวงหลิง ถ้ำจินซือ น้ำตกไป่กัวซู โลงศพแขวนเสี่ยวเฟิง สนามรบโบราณเสี่ยวถิง ทิวทัศน์เกาหลาน โครงการเกอโจวปา และวัดหยูฉวน ณ สิ้นปี 2024 เมืองอี้ฉางมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ 3A ขึ้นไป 71 แห่ง รวมถึงระดับ 5A 4 แห่ง และระดับ 4A 27 แห่ง
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
(บทความต้นฉบับไม่ได้ให้รายละเอียดในส่วนนี้)
บุคคลสำคัญ
บุคคลสำคัญจากเมืองอี้ฉาง ได้แก่ ฉู่หยวน ผู้ก่อตั้งวรรณกรรมโรแมนติกของจีน หวังจ้าวเจิน หนึ่งในสี่สาวงามแห่งจีนโบราณ เล่ยจู่ นักประดิษฐ์การเลี้ยงไหมในตำนาน และหยางโช่วจิง นักปราชญ์ผู้มีชื่อเสียงแห่งราชวงศ์ชิง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองอี้ฉางได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติถึงสี่สมัยติดต่อกัน เป็นเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน และเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงของมณฑลหูเป่ย นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงแห่งพลังงานน้ำของโลก"
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม