ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองซือหยาน

เมืองซือหยาน

เมืองซือหยาน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองมอเตอร์" และ "เมืองหลวงรถบรรทุกของจีน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลหูเป่ย จัดเป็นเมืองขนาดใหญ่ประเภทที่ 2 ตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 31°30'–33°16' เหนือ และลองจิจูด 109°29'–111°16' ตะวันออก ในภาคกลางของประเทศจีน

เมืองซือหยาน

เมืองซือหยาน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองมอเตอร์" และ "เมืองหลวงรถบรรทุกของจีน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลหูเป่ย จัดเป็นเมืองขนาดใหญ่ประเภทที่ 2 ตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 31°30'–33°16' เหนือ และลองจิจูด 109°29'–111°16' ตะวันออก ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจีน ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูเป่ย ในหุบเขาแม่น้ำฮั่นตอนกลางและตอนบนของเทือกเขาฉินปา โดยมีเทือกเขาฉินหลิงอยู่ทางเหนือ และเทือกเขาต้าปาและแม่น้ำฮั่นอยู่ทางใต้ เทือกเขาอู่ตังทอดยาวผ่านพื้นที่ทั้งหมด พื้นที่ทั้งหมด 23,680 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2026 เมืองซือหยานบริหารจัดการเขตเทศบาล 3 แห่ง อำเภอ 4 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 3.1245 ล้านคน เมืองซือหยานมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน: มนุษย์ยุคแรกอาศัยอยู่ที่นี่เมื่อกว่าหนึ่งล้านปีก่อน การค้นพบ "มนุษย์หยุนเซียน" ท้าทายทฤษฎีต้นกำเนิดเดียวของการวิวัฒนาการของมนุษย์ วัฒนธรรม "แม่น้ำฮั่น" ของเมืองนี้มีรากฐานที่ลึกซึ้ง ชื่อ "ซือหยาน" (แปลตรงตัวว่า "เขื่อนสิบแห่ง") มาจากเขื่อนชลประทานสิบแห่งที่สร้างขึ้นตามแม่น้ำในท้องถิ่น ซือหยานเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงรถบรรทุกของจีน" และ "เมืองหลวงรถยนต์เพื่อการพาณิชย์ของจีน" ภูเขาอู่ตัง น้ำตานเจียง และเมืองแห่งรถยนต์เป็นสามสิ่งที่เป็นจุดเด่นระดับโลกของซือหยาน เป็นศูนย์กลางระดับภูมิภาคที่จุดเชื่อมต่อของหูเป่ย เหอหนาน ส่านซี และฉงชิ่ง และเป็นเมืองหลักของวงการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและวัฒนธรรมทางตะวันตกของหูเป่ย เป็นที่ตั้งของอ่างเก็บน้ำตานเจียงโข่ว ซึ่งเป็นแหล่งน้ำของโครงการผันน้ำจากใต้สู่เหนือสายกลาง และเป็นสำนักงานใหญ่ของบริษัท Dongfeng Commercial Vehicle จำกัด เมืองนี้ได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย รวมถึงเมืองที่มีอารยธรรมแห่งชาติ เมืองที่มีสุขอนามัยแห่งชาติ และเมืองป่าไม้แห่งชาติ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองฉือหยานมีมูลค่า 270.48 พันล้านหยวน (ประมาณ 37.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% เมื่อคำนวณจากราคาคงที่

ประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

ซื่อหยานเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของมนุษย์โบราณในประเทศจีน ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 นักโบราณคดีได้ขุดค้นพบฟอสซิลกะโหลกมนุษย์โบราณที่มีอายุมากกว่าหนึ่งล้านปีที่ชิงฉู่ในหยุนเซียน ซึ่งจัดเป็นโฮโมอิเร็กตัสและตั้งชื่อว่า "มนุษย์หยุนเซียน" เป็นการเติมเต็มช่องว่างในลำดับเวลาวิวัฒนาการของมนุษย์โบราณในเอเชีย ในสมัยราชวงศ์เซี่ย พื้นที่นี้เป็นของเหลียงโจวและหยูโจว ในสมัยราชวงศ์ชาง มีรัฐโบราณต่างๆ เช่น หย่ง เผิง และเว่ย ตั้งอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก มีรัฐต่างๆ เช่น หย่ง เว่ย จุน หยาง เจียว และจุน อยู่ร่วมกัน ในยุคชุนชุม รัฐฉู่ได้พิชิตหย่งและจุน ก่อตั้งมณฑลฮั่นจงและอำเภอซ่างหยง ในยุคสงครามระหว่างรัฐ ซื่อหยานเดิมทีเป็นของอำเภอซ่างหยงทั้งหกของรัฐฉู่ จากนั้นก็ถูกยกให้แก่รัฐฉินราว 312 ปีก่อนคริสตกาล

สมัยราชวงศ์ฉิน ฮั่น จนถึงราชวงศ์เหนือและใต้

หลังจากรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว ราชวงศ์ฉินได้นำระบบการปกครองแบบมณฑลมาใช้ โดยจัดให้เมืองซือหยานอยู่ภายใต้มณฑลฮั่นจงและหนานหยาง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก จักรพรรดิอู่ได้แบ่งประเทศออกเป็น 13 เขตการปกครองระดับภูมิภาค โดยเมืองซือหยานอยู่ภายใต้เขตการปกครองอี้โจวและจิงโจว ในสมัยสามก๊ก พื้นที่นี้เป็นของจิงโจวในสมัยของโจเหวย โดยมีสองมณฑลและแปดอำเภอ ในสมัยราชวงศ์จินและราชวงศ์เหนือและใต้ พื้นที่นี้มีการปรับโครงสร้างการปกครองบ่อยครั้ง โดยมีสองมณฑลและสิบเอ็ดอำเภอ

สมัยราชวงศ์สุ่ย ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง และราชวงศ์หยวน

ราชวงศ์สุยได้จัดตั้งระบบการปกครองแบบสองระดับ คือ อำเภออู่ตัง และอำเภอจุนโจว โดยเปลี่ยนชื่ออำเภออู่ตังเป็นอำเภอจุนโจว ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลฉานหนาน ราชวงศ์ซ่งได้จัดให้เมืองซือหยานอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลจิงซีและฉานซี ส่วนราชวงศ์หยวนได้นำระบบมณฑลมาใช้ โดยให้เมืองซือหยานอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลเหอหนาน-เจียงเป่ยและฉานซี พร้อมทั้งจัดตั้งอำเภอจุนโจว อำเภอฟางโจว และอำเภออื่นๆ อีกหลายแห่ง รวมถึงอำเภออู่ตัง อำเภอหยุนเซียน อำเภอฟางหลิง และอำเภอจูซาน

สมัยราชวงศ์หมิงและชิง

ในปี ค.ศ. 1376 ราชวงศ์หมิงได้สถาปนามณฑลหยุนหยางขึ้นภายใต้การบริหารสาขาหูกวง คณะกรรมการปราบปรามหยุนหยางซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1476 ปกครองมณฑล 8 แห่ง เขตการปกครอง 9 แห่ง อำเภอ 9 แห่ง และอำเภอ 64 แห่ง ทั่วมณฑลหูเป่ย เหอหนาน เสฉวน และฉานซี นับเป็นหน่วยงานบริหารที่ใหญ่ที่สุดในประเภทเดียวกัน มีอายุยืนยาวถึง 205 ปี โดยมีข้าราชการระดับสูงสืบทอดตำแหน่งต่อกันมาถึง 120 คน ในสมัยราชวงศ์ชิง หูกวงถูกแบ่งออกเป็นมณฑลหูเป่ยและหูหนาน ส่วนเมืองซือหยานยังคงอยู่ภายใต้มณฑลหยุนหยาง ปกครอง 6 อำเภอ ได้แก่ หยุนหยาง ฟางเซียน จูซาน จูซี เป่าคัง และหยุนซี

สมัยสาธารณรัฐจีน

ในช่วงต้นยุคสาธารณรัฐ อำเภอต่างๆ ของเมืองฉือหยานอยู่ในเขตการปกครองอันเซียง-หยุนจิงของมณฑลหูเป่ย ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเขตการปกครองเซียงเป่ย ในปี 1932 พื้นที่นี้กลายเป็นเขตตรวจสอบการปกครองที่ 11 โดยมีสำนักงานอยู่ที่หยุนหยาง ในปี 1948 พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของเขตปกครองที่ 4 ของมณฑลฉานหนาน และในเดือนพฤษภาคม ปี 1949 ฉือหยานทั้งหมดได้รับการปลดปล่อย และมีการจัดตั้งเขตปกครองเหลียงหยุนขึ้น ซึ่งปกครอง 6 อำเภอ

หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน

ในปี 1950 เขตปกครองพิเศษเหลียงหยุนถูกโอนไปอยู่ภายใต้มณฑลหูเป่ยและเปลี่ยนชื่อเป็นเขตปกครองพิเศษหยุนหยาง ในปี 1952 ถูกรวมเข้ากับเขตปกครองพิเศษเซียงหยาง ในปี 1965 เขตปกครองพิเศษหยุนหยางได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่ ในปี 1969 เมืองซือหยานได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นเมืองระดับอำเภอภายใต้หยุนหยาง ในปี 1973 เมืองซือหยานได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับมณฑล โดยรวมการบริหารงานกับโรงงานยานยนต์แห่งที่สอง (ปัจจุบันคือบริษัทตงเฟิงมอเตอร์ส) ภายใต้การนำที่รวมเป็นหนึ่งเดียว ในปี 1983 อำเภอจุนถูกเปลี่ยนเป็นเมืองตานเจียงโข่ว ในปี 1994 จังหวัดหยุนหยางถูกรวมเข้ากับเมืองซือหยานเพื่อจัดตั้งเป็นเมืองซือหยานระดับจังหวัดแห่งใหม่ ในปี 2014 อำเภอหยุนถูกเปลี่ยนเป็นเขตหยุนหยาง

หน่วยงานบริหาร

วิวัฒนาการของแผนก

ในปี 1997 เขตเศรษฐกิจการท่องเที่ยวภูเขาอู่ตังได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยมีหน่วยงานบริหารระดับอำเภอ ในปี 2012 เขตพัฒนาเศรษฐกิจซื่อหยานได้รับการยกระดับเป็นเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีระดับชาติ และในปี 2014 อำเภอหยุนได้กลายเป็นอำเภอหยุนหยาง

รายละเอียดแผนก

ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 เมืองฉือหยานประกอบด้วยเขตเทศบาล 3 แห่ง อำเภอ 4 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 1 แห่ง รวมเป็นตำบล 13 แห่ง เมือง 72 แห่ง ตำบล 34 แห่ง หมู่บ้าน 1,782 แห่ง และชุมชน 178 แห่ง ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 8 ถนนปักกิ่งสายกลาง เขตเหมาเจี้ยน

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและอาณาเขต

เมืองฉือหยานตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาฉินปาตะวันออกและบริเวณแม่น้ำฮั่นตอนกลางถึงตอนบน มีพรมแดนติดกับมณฑลเหอหนานทางตะวันออกเฉียงเหนือ มณฑลฉานซีทางเหนือและตะวันตก และเมืองฉงชิ่งทางใต้ เทือกเขาต้าปาตั้งอยู่ทางใต้ ขณะที่เทือกเขาฉินหลิงปกป้องทางเหนือ แม่น้ำฮั่นไหลไปทางตะวันออกผ่านอาณาเขตนี้ ตัวเมืองมีขนาดประมาณ 200 กิโลเมตรจากตะวันออกไปตะวันตก และ 195.5 กิโลเมตรจากเหนือไปใต้

ธรณีวิทยา

โครงสร้างทางธรณีวิทยาค่อนข้างซับซ้อน ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดของระบบธรณีแปรสัณฐานแนวละติจูดคุนหลุน-ฉินหลิง ระบบโครงสร้างแบบเอปซิลอนหวยหยาง และระบบธรณีแปรสัณฐานนีโอคาเธเซียน รอยเลื่อนสำคัญ ได้แก่ รอยเลื่อนชิงเฟิง (แนวตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันออก กว้าง 30–150 เมตร) รอยเลื่อนจูซาน (แนวตะวันตกเฉียงเหนือ ยาว 130 กิโลเมตร) และรอยเลื่อนเหลียงหยุน (แนวตะวันตกเฉียงเหนือ ยาว 120 กิโลเมตร) ทางใต้ของรอยเลื่อนชิงเฟิงคือที่ราบสูงหยางtze ทางเหนือคือระบบรอยพับฉินหลิง ซึ่งแบ่งออกเป็นแอ่งจินจีหลิง แอ่งอู่ตัง และเขตรอยพับต้าปาตอนเหนือ

ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว

เทือกเขาของเมืองซีหยานประกอบด้วยระบบเทือกเขา 3 ระบบ ได้แก่ เทือกเขาฉินหลิงตะวันออกทางทิศเหนือ เทือกเขาอู่ตังทางตอนกลาง และเทือกเขาต้าปาตะวันออกทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ภูมิประเทศสูงทางทิศเหนือและทิศใต้ ต่ำลงทางตอนกลาง และลาดเอียงจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จุดที่สูงที่สุดคือ ฉงผิง ในหมู่บ้านจูซี ที่ความสูง 2,740.2 เมตร จุดที่ต่ำที่สุดคือ ปานเจียหยาน ในหมู่บ้านตานเจียงโข่ว ที่ความสูง 87 เมตร ลักษณะภูมิประเทศหลัก ได้แก่ เนินเขา ภูเขาเตี้ย ภูเขาขนาดกลาง ภูเขาสูง ที่ราบหุบเขา และที่ราบลุ่มระหว่างภูเขา

ภูมิอากาศ

เมืองฉือหยานมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยหลายปีอยู่ที่ 15.4 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิต่ำสุดและสูงสุดอยู่ที่ 41.9 องศาเซลเซียส (ปี 1996) และ -11.9 องศาเซลเซียส (ปี 1976) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 769.6 มิลลิเมตร โดยตกหนักในช่วงเดือนมิถุนายนถึงกันยายน (คิดเป็น 59.2% ของปริมาณน้ำฝนรวมทั้งปี)

อุทกวิทยา

เมืองฉือหยานมีแม่น้ำ 2,489 สาย แม่น้ำตู้ ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดของเมือง มีความยาว 338.6 กิโลเมตร และมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 12,431 ตารางกิโลเมตร จัดอยู่ในอันดับที่สองของแม่น้ำขนาดกลางและขนาดเล็กในมณฑลหูเป่ย แม่น้ำฮั่นไหลผ่านเมืองหยุนซี หยุนหยาง และตานเจียงโข่ว ครอบคลุมระยะทาง 216 กิโลเมตรภายในเขตเมือง

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรสัตว์

อำเภอฉือหยานมีสัตว์ป่าที่อุดมสมบูรณ์ โดยมีสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบกที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติและระดับจังหวัดจำนวน 413 ชนิด ครอบคลุม 88 วงศ์ และ 29 อันดับ 22 ชนิดได้รับการคุ้มครองในระดับที่ 1 ของชาติ รวมถึงลิงจมูกสั้นสีทอง เสือดาว และนกอินทรีทอง 80 ชนิดได้รับการคุ้มครองในระดับที่ 2 ของชาติ และอีก 311 ชนิดได้รับการคุ้มครองเนื่องจากคุณค่าทางนิเวศวิทยา วิทยาศาสตร์ และสังคม

ทรัพยากรพืช

พืชพรรณแสดงให้เห็นถึงการแบ่งเขตตามแนวตั้ง: ป่าผลัดใบเขตร้อนชื้นทางเหนือที่ระดับความสูงต่ำกว่า 1,200 เมตร ป่าผลัดใบผสมสนเขตอบอุ่นที่ระดับความสูง 1,200–2,000 เมตร และป่าผสมสนและไม้ผลัดใบเขียวชอุ่มตลอดปีเขตอบอุ่นที่ระดับความสูงสูงกว่า 2,000 เมตร เมืองนี้มีพืชมีท่อลำเลียง 2,796 ชนิด ใน 201 วงศ์ รวมถึงพืชคุ้มครองระดับชาติชั้นที่ 1 จำนวน 8 ชนิด เช่น ต้นพิราบ ต้นเรดวูด และต้นแปะก๊วย และพืชคุ้มครองระดับชาติชั้นที่ 2 จำนวน 28 ชนิด

ทรัพยากรแร่

มีการค้นพบแร่ธาตุ 62 ชนิด โดย 28 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์ได้ และมีแหล่งทำเหมืองที่จดทะเบียนแล้ว 215 แห่ง แร่ธาตุสำคัญ ได้แก่ ถ่านหิน เหล็ก วานาเดียม ทองแดง เทอร์ควอยส์ และธาตุหายาก ปริมาณสำรองของเทอร์ควอยส์ ทองคำแบบตะกอน ไนโอเบียม และวานาเดียม อยู่ในอันดับต้นๆ ของมณฑลหูเป่ย

ประชากร

ขนาดประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 3,209,004 คน และคาดว่าจะเพิ่มขึ้นเป็น 3.1245 ล้านคน ณ สิ้นปี 2025 โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 65.55% เพิ่มขึ้น 1.05 จุดเปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์

เมืองฉือหยานเป็นพื้นที่สำคัญสำหรับงานด้านชนกลุ่มน้อยในมณฑลหูเป่ย โดยมีกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ 45 กลุ่ม รวมถึงชาวหุย ชาวแมนจู ชาวทูเจีย และชาวมองโกล มีชนกลุ่มน้อยประมาณ 15,900 คน มีตำบลชนกลุ่มน้อย 1 แห่ง หมู่บ้านชนกลุ่มน้อย 8 แห่ง และโรงเรียนชนกลุ่มน้อย 1 แห่ง

กลุ่มชาติพันธุ์และศาสนา

เมืองซือหยานเป็นที่ตั้งของภูเขาอู่ตัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียงระดับโลก และมีศาสนาหลักทั้งห้า ได้แก่ พุทธศาสนา อิสลาม คาทอลิก ลัทธิเต๋า และโปรเตสแตนต์ มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่จดทะเบียน 64 แห่ง และนักบวชที่ได้รับการรับรอง 342 คน โดยลัทธิเต๋ามีจำนวนมากที่สุดถึง 234 คน

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองฉือหยานอยู่ที่ 270.48 พันล้านหยวน (ประมาณ 37.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% แบ่งตามภาคส่วน: อุตสาหกรรมขั้นต้น 24.35 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.3%; อุตสาหกรรมขั้นกลาง 97.9 พันล้านหยวน (ประมาณ 13.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.8%; อุตสาหกรรมขั้นที่สาม 148.23 พันล้านหยวน (ประมาณ 20.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.7% อัตราส่วนโครงสร้างอุตสาหกรรมอยู่ที่ 9:36.2:54.8 โดยมี GDP ต่อหัว 86,322 หยวน (ประมาณ 12,090 ดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 4.7% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 16.818 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.35 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.8% รายจ่ายอยู่ที่ 51.326 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.19 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 33,922 หยวน (ประมาณ 4,753 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% โดยรายได้ของผู้อยู่อาศัยในเมืองอยู่ที่ 43,461 หยวน (ประมาณ 6,087 ดอลลาร์สหรัฐ) และรายได้ของผู้อยู่อาศัยในชนบทอยู่ที่ 17,324 หยวน (ประมาณ 2,426 ดอลลาร์สหรัฐ)

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2025 ผลผลิตรวมของภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง มีมูลค่า 42.822 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.5% ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 841,800 ตัน เพิ่มขึ้น 0.46% ผลผลิตชาอยู่ที่ 34,200 ตัน เพิ่มขึ้น 8.29% ผลผลิตเนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อแกะ และเนื้อสัตว์ปีก รวมอยู่ที่ 202,200 ตัน เพิ่มขึ้น 3.0% และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 59,400 ตัน เพิ่มขึ้น 4.66%

อุตสาหกรรมรอง

ณ สิ้นปี 2025 เมืองฉือหยานมีวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดมาตรฐาน 1,335 แห่ง โดยมีมูลค่าเพิ่มเติบโต 12.3% การผลิตรถยนต์เติบโต 14.8% และการผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 12.9% คิดเป็น 9.1% ของมูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมทั้งหมด ขณะที่ผลผลิตภาคการก่อสร้างอยู่ที่ 61.199 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.57 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 10.7%

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2025 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมเติบโต 3.6% ยอดขายส่งและขายปลีกที่เกินเป้าหมายอยู่ที่ 91.397 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 14.6% ปริมาณการจัดส่งด่วนอยู่ที่ 82.28 ล้านชิ้น เพิ่มขึ้น 16.25% เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 439.283 พันล้านหยวน (ประมาณ 61.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) สินเชื่ออยู่ที่ 306.874 พันล้านหยวน (ประมาณ 42.97 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 10.82 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.52 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.95%

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2025 เมืองฉือหยานได้รับโครงการวิจัยระดับจังหวัดขึ้นไปจำนวน 292 โครงการ โดยมีการลงทุนด้านเทคโนโลยีมูลค่า 88.423 ล้านหยวน (ประมาณ 12.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) สัญญาด้านเทคโนโลยีมีมูลค่ารวม 26.412 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.33% นอกจากนี้ โครงการ 14 โครงการยังได้รับรางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับจังหวัดอีกด้วย

การศึกษา

เมืองฉือหยานมีโรงเรียนทุกประเภทจำนวน 1,658 แห่ง รวมถึงสถาบันอุดมศึกษา 6 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 10 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 34 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 92 แห่ง และโรงเรียนประถมศึกษา 820 แห่ง มีนักเรียนทั้งหมด 612,200 คน และบุคลากร 51,300 คน สถาบันที่มีชื่อเสียง ได้แก่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีรถยนต์หูเป่ย มหาวิทยาลัยการแพทย์หูเป่ย วิทยาลัยอาชีวศึกษาและเทคนิคอุตสาหกรรมหูเป่ย และมหาวิทยาลัยครูฮั่นเจียง

วัฒนธรรม

เมืองนี้มีคณะการแสดงศิลปะ 7 คณะ ห้องสมุดสาธารณะ 8 แห่ง (หนังสือ 2.727 ล้านเล่ม) ศูนย์วัฒนธรรม 10 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 13 แห่ง ในปี 2025 มีกิจกรรมทางศิลปะ 1,711 รายการ ดึงดูดผู้เข้าร่วม 7.66 ล้านคน รายได้จากอุตสาหกรรมวัฒนธรรมตามเป้าหมายอยู่ที่ 7.38 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.03 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

การดูแลสุขภาพ

เมืองฉือหยานมีสถานพยาบาล 2,885 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 72 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 34,621 คน (แพทย์ 13,136 คน และพยาบาล 16,217 คน) และเตียงผู้ป่วย 32,100 เตียง จำนวนผู้ป่วยที่มาใช้บริการรวมทั้งสิ้น 26.427 ล้านคน

กีฬา

ในปี 2025 เมืองฉือหยานเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันวิ่งมาราธอน Dongfeng Commercial Vehicle 2025 Shiyan Marathon ซึ่งเป็นการแข่งขันที่ได้รับการรับรองระดับ A1 จากสมาคมกรีฑาแห่งประเทศจีน โดยมีการแข่งขันวิ่งมาราธอนเต็มระยะ วิ่งฮาล์ฟมาราธอน และวิ่งเพื่อสุขภาพ รวมผู้เข้าร่วมทั้งหมด 20,000 คน

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2025 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐาน 2.3796 ล้านคน ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 2.9951 ล้านคน ประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 395,100 คน และประกันการว่างงาน 310,600 คน

การขนส่ง

ทางรถไฟเซียงหยูตัดผ่านเมืองซือหยาน โดยมีรถไฟโดยสาร 73 เที่ยวต่อวันจอดที่สถานีซือหยาน เชื่อมต่อไปยังปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว และเมืองสำคัญอื่นๆ ทางหลวงหมายเลข 209 และ 316 ตัดผ่านที่นี่ แม่น้ำฮั่นเป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำ ทางด่วนหลายสายก่อให้เกิดศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งแบบสามแนวนอน หนึ่งแนวตั้ง สนามบินอู่ตังซานเปิดให้บริการในเดือนกุมภาพันธ์ 2559 ในปี 2568 ปริมาณการขนส่งสินค้าอยู่ที่ 39.32 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 2.4% ปริมาณผู้โดยสารอยู่ที่ 10.519 ล้านคน ลดลง 16.1% สถานีรถไฟประกอบด้วยสถานีซือหยาน สถานีซือหยานตะวันออก (รถไฟความเร็วสูง) สถานีอู่ตังซาน และสถานีตานเจียงโข่ว (รถไฟความเร็วสูง)

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ที่มาของชื่อ

ชาวบ้านในท้องถิ่นได้สร้างฝายชลประทานสิบแห่งตามแนวแม่น้ำไป่เอ๋อร์เพื่อใช้ในการชลประทานพื้นที่เกษตรกรรม ทำให้เมืองนี้ได้ชื่อว่า "ซือหยาน" (แปลตรงตัวว่า "ฝายสิบแห่ง")

สถานที่ทางประวัติศาสตร์

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ณ ปี 2023 เมืองฉือหยานมีโครงการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับเทศบาลขึ้นไปจำนวน 130 โครงการ ซึ่งรวมถึงโครงการระดับชาติ 11 โครงการ ระดับจังหวัด 37 โครงการ และระดับเทศบาล 82 โครงการ

กิจกรรมพื้นบ้าน

การแข่งเรือมังกรในช่วงเทศกาลเรือมังกรเป็นประเพณีที่สืบทอดกันมายาวนาน เทศกาลเรือมังกรแม่น้ำฮั่น ซึ่งจัดขึ้น ณ จุดบรรจบกันของแม่น้ำฮั่นและแม่น้ำตูในเมืองหยุนหยาง ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ฟอสซิลมีชีวิต" ของวัฒนธรรมแม่น้ำฮั่น และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑลหูเป่ยในปี 2011

ความเชี่ยวชาญ

เมืองฉือหยานเป็นหนึ่งในสี่พื้นที่ผลิตชาที่สำคัญของมณฑลหูเป่ย ชาของที่นี่มีปริมาณสารโพลีฟีนอลสูงถึง 35% ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยระดับประเทศที่ 23-26% มาก ชาตรา "อู่ตังเต๋า" ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึง "ชาที่มีชื่อเสียงทางวัฒนธรรมอันดับหนึ่งของจีน" และ "เครื่องหมายการค้าที่มีชื่อเสียงของจีน" ส่วนปลาตานเจียงโข่วเป็นปลาพื้นเมืองขึ้นชื่อจากอ่างเก็บน้ำตานเจียงโข่ว มีลักษณะเด่นคือปากที่งอนขึ้นและเส้นสีแดงรอบดวงตา

อาหาร

อาหารขึ้นชื่อประจำท้องถิ่น ได้แก่ เนื้อหมักจูซี ขนมปังงา หมูอบกับบะหมี่ย่าง และหัวปลาหวงหลง เนื้อหมักจูซีมีรสชาติเค็มกลมกล่อมเป็นเอกลักษณ์ ด้วยเทคนิคการหมักและเครื่องเทศที่ไม่เหมือนใคร แตกต่างจากอาหารจีนในภูมิภาคอื่นๆ ขนมปังงาเป็นอาหารขึ้นชื่อของหยุนหยาง ทำจากแป้งหมัก เกลือ ต้นหอม โรยงาแล้วอบ หัวปลาหวงหลง ซึ่งมาจากเขื่อนหวงหลง ผสมผสานความสดของปลาเข้ากับความเผ็ดร้อนของพริกได้อย่างลงตัว

สัญลักษณ์ประจำเมือง

ในปี 2019 สภาประชาชนเทศบาลเมืองซือหยานได้กำหนดให้ต้นการบูรและต้นโกลเด้นเรนเป็นต้นไม้ประจำเมือง และต้นอินทนิลและต้นทับทิมเป็นดอกไม้ประจำเมือง ก่อนหน้านี้ ตั้งแต่ปี 1986 ต้นการบูรและต้นทับทิมดำรงตำแหน่งเหล่านี้มาโดยตลอด และในปี 1987 ได้มีการเพิ่มต้นแมกโนเลียใต้และกุหลาบจีนเข้ามาเป็นสัญลักษณ์เสริม

จุดชมวิว

เมืองฉือหยานเป็นเมืองบนภูเขาและได้รับการยกย่องให้เป็น "เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน" โดดเด่นด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรมและภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเต๋าอย่างภูเขาอู่ตัง สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่:

1. เขตเมืองซือหยาน: เขตอนุรักษ์ธรรมชาติไซ่หวู่ตัง, อุทยานป่าไม้ภูเขาหนิวโถว, สวนพฤกษศาสตร์ภูเขาซือฟาง, เมืองโบราณหวงหลง และโรงงานประกอบรถยนต์เพื่อการพาณิชย์ตงเฟิง
2. ตันเจียงโข่ว: อ่างเก็บน้ำและเขื่อนตันเจียงโข่ว, ล่องแก่งภูเขาหวู่ดัง, ช่องเขาไทเก๊ก และจิงเลกอง
3. เขตพิเศษภูเขา Wudang: พระราชวัง Yuxu, Taizipo, พระราชวัง Zixiao, พระราชวัง Nanyan, การประชุมสุดยอดทองคำ และทะเลสาบ Tai Chi
4. อำเภอหยุนหยาง: เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติกลุ่มฟอสซิลไข่ไดโนเสาร์ชิงหลงซาน, ช่องเขาหลงหยิน และอุทยานแห่งชาติภูเขาชางหลาง
5. อำเภอหยุนซี: แหล่งท่องเที่ยวแม่น้ำอู่หลง แม่น้ำหลงถาน และเมืองโบราณซ่างจิน
6. อำเภอจูซาน: สระน้ำสวรรค์ภูเขาหนูวา, อุทยานป่าภูเขาจิ่วฮวา และเมืองโบราณซ่างหยง
7. อำเภอจูซี: ด่านกำแพงเมืองจีนที่เมืองฉู่ บริเวณกวนย่า และช่องเขาชิบาลี่
8. อำเภอฟาง: หุบเขาและถ้ำคนป่า และรีสอร์ทบ่อน้ำพุร้อน

บุคคลสำคัญ

บุคคลสำคัญจากเมืองซือหยาน ได้แก่ หยิน จี้ฟู่ นักสะสม "คัมภีร์เพลง" และนักยุทธศาสตร์การทหารผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "บรรพบุรุษแห่งกวีนิพนธ์จีน"; เฉิน เนี่ยนกู่ ข้าราชการสมัยราชวงศ์ชิง ผู้ซึ่งเรื่องราวของเขาเป็นแรงบันดาลใจให้กับตัวละครในตำนานอย่าง "เฉิน ซื่อเหมย"; จาง เจิ้นหวู่ (ค.ศ. 1877–1912) นักปฏิวัติประชาธิปไตยและผู้จัดตั้งคนสำคัญของการลุกฮือที่อู่ฉาง; หยาง เซียนเจิ้น (ค.ศ. 1896–) นักปรัชญามาร์กซิสต์; ซื่อหยาง นักปฏิวัติชนชั้นกรรมาชีพ; เจิ้ง ฉินเหวิน นักเทนนิสและเจ้าของเหรียญทองหญิงเดี่ยวโอลิมปิกปารีส ค.ศ. 2024; เหอ เว่ย ผู้บรรยายกีฬาของสถานีโทรทัศน์ CCTV; และนักแสดง จาง ว่านอี้ และ หลิน จุนอี้

เกียรติยศและตำแหน่ง

เมืองฉือหยานได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย รวมถึงรางวัลเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองที่มีสุขอนามัยระดับชาติ เมืองน่าอยู่ของจีน เมืองสวนระดับชาติ และเมืองป่าระดับชาติ

เมืองพี่น้อง

เมืองในเครือของสือหยาน ได้แก่ ไครโอวา (โรมาเนีย), คาสเซล (เยอรมนี), เองเกลส์ (รัสเซีย), วันจู (เกาหลีใต้), เขตเทียนจิน เหอซี, เขตเฟิงไท่ปักกิ่ง, ซิโบ, หวยอัน, หนานชง, เว่ยหนาน, ซื่อผิง, ป๋อเล่อ และเหมาหมิง

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

พื้นที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสุสานเสียนหลิงในจิงเหมิน

พื้นที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสุสานเซียนหลิงตั้งอยู่ในเมืองจงเซียง อำเภอจิงเหมิน มณฑลหูเป่ย เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศและมรดกโลกข…

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาอู่ตังในเมืองซือหยาน

อุทยานธรรมชาติภูเขาอู่ตัง ตั้งอยู่ในเมืองตานเจียงโข่ว อำเภอซือหยาน มณฑลหูเป่ย เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียง ได้รับการขึ…

แหล่งท่องเที่ยวสมรภูมิรบโบราณสามก๊กในเมืองเซียนหนิง

สมรภูมิโบราณฉีปี้ สมัยสามก๊ก ตั้งอยู่ในเมืองฉีปี้ อำเภอเซียนหนิง มณฑลหูเป่ย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 4…

แหล่งท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติชนเผ่าสามหุบเขาในเมืองอี้ฉาง

อุทยานธรรมชาติสามหุบเขา (Three Gorges Tribe Scenic Area) ตั้งอยู่ในเมืองซานโต่วผิง อำเภออี้หลิง เมืองอี้ฉาง มณฑลหูเป่ย เป็นแหล่งท่องเที่ยวร…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว