ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองผู่หยาง

เมืองผู่หยาง

เมืองผู่หยาง (Puyang City) ซึ่งในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ ตี้ฉิว (Diqiu), ฉานโจว (Chanzhou) และไคโจว (Kaizhou) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหอหนาน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑล ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางระดับภูมิภาค ณ จุดเชื่อมต่อระหว่างมณฑลเหอหนานและมณฑลชานตง

เมืองผู่หยาง

เมืองผู่หยาง ซึ่งในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ ตี้ฉิว ฉานโจว และไคโจว เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหอหนาน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑล ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางระดับภูมิภาค ณ จุดเชื่อมต่อของมณฑลเหอหนาน ซานตง และเหอเป่ย เมืองนี้มีพรมแดนติดกับเมืองจี่หนิงและเหอเจ๋อในมณฑลซานตงทางทิศตะวันออกและทิศใต้ เมืองอันหยางในมณฑลเหอหนานทางทิศตะวันตก เมืองหานตานในมณฑลเหอเป่ยทางทิศเหนือ เมืองเหลียวเฉิงและไท่หานในมณฑลซานตงทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และเมืองซินเซียงในมณฑลเหอหนานทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 4,188 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2024 ผู่หยางปกครอง 1 อำเภอและ 5 ตำบล มีประชากร 3.691 ล้านคน

ผู่หยางเป็นประตูสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเหอหนาน เป็นเส้นทางคมนาคมทางทะเลที่สำคัญสำหรับเขตเศรษฐกิจภาคกลาง และเป็นที่ตั้งของแหล่งน้ำมันจงหยวน นอกจากนี้ยังเป็นฐานปิโตรเคมีที่สำคัญ ฐานการผลิตเครื่องจักรและอุปกรณ์ปิโตรเลียมระดับชาติ และศูนย์กลางการแปรรูปเสื้อแจ็กเก็ตขนเป็ดระดับชาติ อุตสาหกรรมหลักสามอย่างของเมือง ได้แก่ ปิโตรเคมี การผลิตอุปกรณ์ และอาหารสีเขียว ผู่หยางมีประวัติศาสตร์อันยาวนานในฐานะเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ ได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองที่มีสุขอนามัยระดับชาติ และเมืองสวนนานาชาติ ในฐานะที่เป็นหนึ่งในสถานที่กำเนิดของชาติจีน ผู่หยางจึงเป็นที่รู้จักในชื่อ "เมืองหลวงโบราณของจักรพรรดิจ้วนซู" และ "บ้านเกิดของจักรพรรดิซุน" ในปี 1987 มีการค้นพบลวดลายมังกรบนเปลือกหอยที่มีอายุมากกว่า 6,400 ปี ที่แหล่งโบราณสถานซีซุยโป ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "มังกรตัวแรกของจีน" ผู่หยางยังเป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของกายกรรมจีน" อีกด้วย ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองนี้มีมูลค่า 210.617 พันล้านหยวน (ประมาณ 29 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.6% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

มีการค้นพบร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์ยุคหินใหม่ในผู่หยาง โดยพื้นที่นี้เริ่มเข้าสู่ระบบสังคมตระกูลสืบสายจากบิดาเมื่อประมาณ 6,000 ปีที่แล้ว ในสมัยโบราณ ผู่หยางตั้งอยู่บนที่ราบเหอจี้ ณ จุดตัดของกลุ่มหัวเซี่ยที่นำโดยจักรพรรดิเหลือง และกลุ่มตงอี้ที่นำโดยเส้าฮ่าว การรบครั้งใหญ่ระหว่างจักรพรรดิเหลืองและฉีโย่วเกิดขึ้นที่นี่ หลังจากจักรพรรดิเหลือง จ้วนซูได้รวมที่ราบภาคกลางให้เป็นหนึ่งเดียว และตั้งเมืองหลวงที่ตี้ฉิว (ปัจจุบันคือเมืองเกาเฉิง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของผู่หยาง) ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ตระกูลคุนหวู่ได้ก่อตั้งรัฐคุนหวู่ในผู่หยาง ในสมัยราชวงศ์ชาง พื้นที่นี้ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงรอง ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของรัฐเว่ยและพัฒนาอย่างรวดเร็ว ในยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง เจ้าชายเฉิงแห่งเว่ยได้ย้ายเมืองหลวงมาที่ตี้ฉิว ทำให้ที่นี่กลายเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของเว่ย การรบที่เฉิงปู่และการรบที่เทียฉิวเกิดขึ้นที่นี่ การก่อกบฏของทาสช่างฝีมือที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่มีการบันทึกไว้ คือ การกบฏของไป่กง ซึ่งเกิดขึ้นในปี 478 ก่อนคริสตกาล ในช่วงยุคสงครามระหว่างรัฐ อาณาเขตของรัฐเว่ยหดตัวลงจนเหลือเพียงเมืองผู่หยางเท่านั้น

ราชวงศ์ฉินถึงราชวงศ์เหนือและใต้

หลังจากราชวงศ์ฉินรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว ก็มีการสร้างเขื่อนจินเพื่อกั้นแม่น้ำเหลือง ในสมัยราชวงศ์ฮั่น ผู่หยางยังคงเป็นที่ตั้งของมณฑลตง จักรพรรดิอู่แห่งฮั่นทรงนำทัพด้วยพระองค์เองในการปิดกั้นทางน้ำที่ไหลมาจากแม่น้ำหูจื่อ ในปี ค.ศ. 69 หวังจิง ผู้เชี่ยวชาญด้านการอนุรักษ์น้ำที่มีชื่อเสียง ได้ควบคุมดูแลการก่อสร้างเขื่อนขนาดใหญ่ตามแนวแม่น้ำเหลือง ในสมัยสามก๊กและราชวงศ์จิน ผู่หยางเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเว่ย ราชวงศ์เว่ยเหนือได้ก่อตั้งเมืองฉานโจวขึ้นที่นี่

ราชวงศ์สุ่ย ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง และราชวงศ์หยวน

ในสมัยราชวงศ์สุย มีการจัดตั้งมณฑลขึ้นใหม่หลายแห่ง คลองหย่งจี (ส่วนหนึ่งของระบบคลองใหญ่) ผ่านเมืองผู่หยาง ทำให้การคมนาคมสะดวกขึ้นมาก ในสมัยราชวงศ์ถังและซ่ง ผู่หยางเป็นศูนย์กลางการบริหารที่สำคัญ ราชวงศ์ซ่งได้สร้างสุสานหลวงและโครงการชลประทานในพื้นที่นี้

ราชวงศ์หมิงและชิง

ในสมัยราชวงศ์หมิง ผู่หยางมีชื่อว่าไคโจว ปกครองเขตชิงเฟิงและหนานเล่อ พื้นที่นี้มีการฟื้นฟูและพัฒนาด้านการเกษตรอย่างมาก ในช่วงกลางสมัยราชวงศ์หมิง มีการฟื้นฟูพื้นที่ทำการเกษตรถึง 600 ตารางกิโลเมตร ระหว่างปี 1526 ถึง 1642 แม่น้ำเหลืองเกิดน้ำท่วมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรง ในสมัยราชวงศ์ชิง ไคโจวได้รับการกำหนดชื่อใหม่เป็นอำเภอผู่หยาง

สมัยสาธารณรัฐจีน

ในปี ค.ศ. 1913 เมืองไคโจวถูกเปลี่ยนชื่อเป็นไคเซียน แต่เนื่องจากความขัดแย้งเรื่องชื่อกับมณฑลเสฉวนและกุ้ยโจว จึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอผู่หยางในปีถัดมา ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น รัฐบาลต่อต้านได้ถูกจัดตั้งขึ้นทั่วพื้นที่ และมีการจัดตั้งสำนักงานบริหารส่วนภูมิภาคชายแดนเหอเป่ย-ซานตง-เหอหนานขึ้น

หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน

หลังปี 1949 สำนักงานข้าหลวงผู่หยางดูแล 11 อำเภอ ต่อมาในปี 1952 มณฑลผิงหยวนถูกยุบ และผู่หยางถูกจัดให้อยู่ภายใต้มณฑลเหอหนาน ในปี 1954 เขตข้าหลวงผู่หยางและอันหยางได้รวมกัน และในปี 1983 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติให้จัดตั้งผู่หยางเป็นเมืองระดับจังหวัด

หน่วยงานบริหาร

ณ สิ้นปี 2024 เมืองผู่หยางปกครอง 5 อำเภอ (ผู่หยาง ชิงเฟิง หนานเล่อ ฟาน และไท่เฉียน) และ 1 เขต (ฮวาหลง) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่ 158 ถนนเหรินหมิน เขตฮวาหลง

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้ง

เมืองผู่หยางตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเหอหนาน บริเวณลุ่มน้ำตอนล่างของแม่น้ำเหลือง ณ จุดบรรจบของมณฑลเหอเป่ย ซานตง และเหอหนาน ตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 35°20′เหนือ และ 36°12′เหนือ และลองจิจูด 114°52′ตะวันออก และ 116°5′ตะวันออก ห่างจากเจิ้งโจว จี่หนาน และฉือเจียจวงประมาณ 200 กิโลเมตร

ภูมิประเทศ

เมืองผู่หยางตั้งอยู่บนที่ราบภาคเหนือของจีนและที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลือง ภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบ ลาดเอียงจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่ 61.8 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และจุดที่ต่ำที่สุดอยู่ที่ 39.3 เมตร ที่ราบครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 70% ของพื้นที่ทั้งหมด ที่ราบลุ่ม 20% เนินทราย 7% และแหล่งน้ำ 3%

ภูมิอากาศ

เมืองผู่หยางมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งมรสุมภาคพื้นทวีป มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 13.4 องศาเซลเซียส โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่ร้อนที่สุด (เฉลี่ย 27 องศาเซลเซียส) และเดือนมกราคมเป็นเดือนที่หนาวที่สุด (-2.2 องศาเซลเซียส) ช่วงปลอดน้ำค้างแข็งยาวนานประมาณ 205 วัน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 580.8 มิลลิเมตร

อุทกวิทยา

เมืองผู่หยางมีแม่น้ำ 97 สาย ส่วนใหญ่เป็นแม่น้ำขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ซึ่งอยู่ในระบบแม่น้ำเหลืองและแม่น้ำไห่ แม่น้ำเหลืองไหลผ่านเมืองเป็นระยะทางประมาณ 168 กิโลเมตร ส่วนแม่น้ำจินตี้ ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำเหลือง ไหลผ่านเมืองเป็นระยะทาง 125 กิโลเมตร

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่สำคัญของเมืองผู่หยาง ได้แก่ น้ำท่วม ภัยแล้ง ฝูงตั๊กแตน และแผ่นดินไหว โดยน้ำท่วมและภัยแล้งเป็นภัยพิบัติที่สร้างความเสียหายมากที่สุด ตลอดระยะเวลา 2,500 ปีที่แม่น้ำเหลืองไหลผ่านเมืองผู่หยาง แม่น้ำได้ล้นตลิ่งมากกว่า 100 ครั้ง และเปลี่ยนเส้นทางถึง 8 ครั้ง

ทรัพยากรธรรมชาติ

เมืองผู่หยางอุดมไปด้วยทรัพยากรปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ เกลือ และถ่านหิน โดยแหล่งน้ำมันจงหยวนเป็นฐานการผลิตปิโตรเลียมที่สำคัญ นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีทรัพยากรพลังงานความร้อนใต้พิภพและน้ำบาดาลที่อุดมสมบูรณ์อีกด้วย

ประชากร

ณ สิ้นปี 2023 เมืองผู่หยางมีประชากรอาศัยอยู่ 3.701 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 52.57% ประชากรประกอบด้วยชาย 183.10 ล้านคน และหญิง 187.00 ล้านคน อัตราส่วนเพศชายต่อหญิงอยู่ที่ 97.9:100

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองผู่หยางมีมูลค่า 210.617 พันล้านหยวน (ประมาณ 29 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.6% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า เมืองนี้มีเขตพัฒนาอุตสาหกรรมการผลิตขั้นสูง 8 แห่ง และเขตพัฒนาอุตสาหกรรมบริการสมัยใหม่ 1 แห่ง โดยมีสถานประกอบการกว่า 1,500 แห่ง และพนักงานกว่า 148,000 คน

อุตสาหกรรมหลัก

ผู่หยางเป็นฐานการผลิตธัญพืชที่สำคัญแห่งหนึ่งของจีน พืชผลหลักได้แก่ ข้าวสาลี ข้าวโพด ข้าว ถั่วเหลือง และมันเทศ ในปี 2024 ผลผลิตธัญพืชรวมอยู่ที่ 3.0628 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 2.2% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ผลิตภัณฑ์เฉพาะทาง ได้แก่ เห็ดกินได้จากชิงเฟิง ข้าวคุณภาพดีจากอำเภอฟาน และดอกไม้สดจากเขตพัฒนาเศรษฐกิจ

อุตสาหกรรมรอง

ภาคอุตสาหกรรมเป็นแกนหลักของภาคเศรษฐกิจรองของเมืองผู่หยาง โดยมีอุตสาหกรรมปิโตรเคมี การผลิตอุปกรณ์ และการแปรรูปอาหารเป็นสามอุตสาหกรรมหลัก ส่วนเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งบ้านสมัยใหม่ เครื่องนุ่งห่มขนเป็ด และวัสดุชีวภาพเป็นสามภาคส่วนเฉพาะทาง ณ ปี 2020 ภาคการผลิตอุปกรณ์มีวิสาหกิจขนาดใหญ่ 209 แห่ง ครอบคลุมผลิตภัณฑ์กว่า 2,300 รายการตลอดห่วงโซ่อุตสาหกรรมปิโตรเลียม อุตสาหกรรมปิโตรเคมีสร้างรายได้กว่า 80 พันล้านหยวน (ประมาณ 11 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2023 และในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโตขึ้น 11.5% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

อุตสาหกรรมบริการ

ภาคบริการมุ่งเน้นไปที่ 6 ด้าน ได้แก่ โลจิสติกส์สมัยใหม่ บริการทางการเงิน บริการข้อมูล การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม การดูแลสุขภาพและผู้สูงอายุ และการค้า/อีคอมเมิร์ซ ผู่หยางมีนิคมโลจิสติกส์ที่สำคัญ 8 แห่ง โดยมีสถานประกอบการกว่า 870 แห่ง และรถขนส่งสินค้ากว่า 70,000 คัน ในปี 2024 ภาคค้าส่งและค้าปลีกสร้างมูลค่าเพิ่ม 17.462 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.9%

กิจการสังคม

การศึกษา

เมืองผู่หยางมีระบบการศึกษาที่ครอบคลุม ทั้งมหาวิทยาลัย โรงเรียนมัธยม และโรงเรียนประถมศึกษา เมืองนี้ได้ลงทุนอย่างมากในโครงสร้างพื้นฐานทางการศึกษาและการฝึกอบรมวิชาชีพ

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

เมืองผู่หยางมีแพลตฟอร์มนวัตกรรมด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และได้สร้างความร่วมมือกับสถาบันวิจัยต่างๆ เมืองนี้ส่งเสริมการถ่ายทอดเทคโนโลยีและการยกระดับอุตสาหกรรม

วัฒนธรรม

เมืองผู่หยางมีมรดกทางวัฒนธรรมที่อุดมสมบูรณ์ โดยมีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 22 แห่ง รวมถึงสถานที่ระดับ AAAA จำนวน 4 แห่ง เมืองนี้มีโบราณวัตถุที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ถึง 918 ชิ้น การแสดงกายกรรมของผู่หยางมีชื่อเสียงระดับประเทศ

การดูแลสุขภาพ

เมืองนี้มีเครือข่ายโรงพยาบาลและคลินิกที่ให้บริการทางการแพทย์อย่างครบวงจร โดยมีการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและศักยภาพด้านการดูแลสุขภาพอย่างต่อเนื่อง

การขนส่ง

เมืองผู่หยางเชื่อมต่อด้วยทางหลวง ทางรถไฟ และทางน้ำ เมืองนี้มีรถโดยสารประจำทาง 688 คัน (ทั้งหมดเป็นรถยนต์พลังงานใหม่) ให้บริการ 41 เส้นทาง เครือข่ายคมนาคมเชื่อมต่อผู่หยางกับเมืองสำคัญต่างๆ ทั่วภูมิภาค

วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์

โบราณวัตถุและแหล่งประวัติศาสตร์

เมืองผู่หยางมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 8 แห่ง ระดับมณฑล 38 แห่ง และระดับเทศบาล 61 แห่ง สถานที่สำคัญ ได้แก่ ซากปรักหักพังฉีเฉิง แหล่งโบราณสถานซีซุยโป และแหล่งโบราณสถานเกาเฉิง ซากปรักหักพังฉีเฉิงครอบคลุมพื้นที่ 160,000 ตารางเมตร เป็นหนึ่งในแหล่งโบราณสถานที่มีการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในภาคเหนือของมณฑลเหอหนาน มีอายุย้อนไปถึงวัฒนธรรมเป่ยหลี่กังเมื่อ 8,000 ปีที่แล้ว ส่วนแหล่งโบราณสถานซีซุยโปมีชื่อเสียงจากลวดลายมังกรเปลือกหอยอายุ 6,400 ปี ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "มังกรตัวแรกของจีน"

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ผู่หยางเป็น "บ้านเกิดของกายกรรมจีน" งานวัดชางเจี๋ยเป็นหนึ่งในงานวัดที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของมณฑลเหอหนาน และได้รับการยอมรับว่าเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑล

สัญลักษณ์ประจำภูมิภาค

กุหลาบจีน (Chinese rose) เป็นดอกไม้ประจำเมืองผู่หยาง และต้นปราชญ์จีน (Chinese scholar tree) เป็นต้นไม้ประจำเมือง

สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ เขตอุทยานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวสุสานชางเจี๋ย (แหล่งท่องเที่ยวระดับชาติระดับ 4A) เมืองปูซุย และอุทยานวัฒนธรรมและนิเวศวิทยาต่างๆ เมืองนี้ต้อนรับนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศจำนวน 29.958 ล้านคนในปี 2023 โดยมีรายได้จากการท่องเที่ยว 6.17 พันล้านหยวน (ประมาณ 850 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

อาหารท้องถิ่น

ผู่หยางเป็นแหล่งผลิตธัญพืชที่สำคัญ โดยแป้งสาลีเป็นอาหารหลัก อาหารขึ้นชื่อของท้องถิ่น ได้แก่ ปลาหมักผู่หยาง ขนมปังแผ่นไส้ผู่หยาง ไส้กรอกหลิวไป่จู เนื้อแกะย่างผู่เฉิง และบะหมี่เย็นม้วนผู่หยาง (อาหารว่างแบบดั้งเดิมที่ได้รับความนิยมตลอดทั้งปี โดยเฉพาะในฤดูร้อน)

บุคคลสำคัญ

ผู่หยางเป็นแหล่งกำเนิดของบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์มากมายตลอดประวัติศาสตร์จีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสมัยโบราณ เนื่องจากมีความสำคัญในฐานะที่เป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีน

เกียรตินิยมระดับสูง

เมืองผู่หยางได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองที่มีสุขอนามัยระดับชาติ เมืองสวนระดับชาติ เมืองสวนระดับนานาชาติ เมืองท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่ดีที่สุดในประเทศจีน และเมืองท่องเที่ยวที่ยอดเยี่ยมในประเทศจีน

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวพระพุทธรูปจงหยวนในผิงติ้งซาน

แหล่งท่องเที่ยวพระพุทธรูปจงหยวนตั้งอยู่ในหมู่บ้านซ่างถัง ตำบลจ้าวชุน อำเภอลู่ซาน เมืองผิงติ้งซาน มณฑลเหอหนาน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A …

จุดชมวิวภูเขาหยุนไถในเจียวซัว

อุทยานธรรมชาติภูเขาหยุนไท่ ตั้งอยู่ในอำเภอซิวหวู่ เมืองเจียวโจว มณฑลเหอหนาน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ เป็นอุทยานธรณีโลกของยูเ…

แหล่งท่องเที่ยวซากปรักหักพังหยินในเมืองอันหยาง

แหล่งท่องเที่ยวซากปรักหักพังหยิน ตั้งอยู่ในหมู่บ้านเสี่ยวถุน อำเภอหยินตู เมืองอันหยาง มณฑลเหอหนาน ครอบคลุมทั้งฝั่งเหนือและฝั่งใต้ของแม่น้ำห…

จุดชมวิวเหยาซานในผิงติงซาน

อุทยานแห่งชาติเหยาซานตั้งอยู่ทางตะวันตกของอำเภอลู่ซาน เมืองผิงติ้งซาน มณฑลเหอหนาน เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ และเป็นอุทยานธรณีวิ…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว