ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองผิงติ้งซาน

เมืองผิงติ้งซาน

เมืองผิงติ้งซาน (Pingdingshan City) ซึ่งในสมัยโบราณรู้จักกันในชื่อรัฐหยิง (Save of Ying) ได้ใช้รูปนกอินทรีเป็นสัญลักษณ์ประจำเมือง เนื่องจากอักษรจีนสำหรับคำว่า "หยิง" และอักษรจีนสำหรับคำว่า "นกอินทรี" สามารถออกเสียงแทนกันได้ เมืองนี้จึงได้ชื่อว่า "เมืองนกอินทรี" (Eagle City)

เมืองผิงติ้งซาน

ผิงติ้งซาน ซึ่งในสมัยโบราณรู้จักกันในชื่อรัฐหยิง ได้ใช้นกอินทรีเป็นสัญลักษณ์ประจำเมือง เนื่องจากอักษร "หยิง" และอักษร "นกอินทรี" ออกเสียงคล้ายกัน เมืองนี้จึงได้ชื่อว่า "เมืองนกอินทรี" ผิงติ้งซานเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหอหนาน มีลักษณะภูมิประเทศลดหลั่นจากตะวันตกไปตะวันออกคล้ายขั้นบันได โดยมีเทือกเขาฟู่หนิวอยู่ทางทิศตะวันตกและที่ราบหวงหวยอยู่ทางทิศตะวันออก ตั้งอยู่ในเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างเขตอบอุ่นและกึ่งเขตร้อนทางเหนือ จึงมีฤดูหนาวที่หนาวเย็น ฤดูร้อนที่ร้อนจัด มีช่วงอุณหภูมิผันผวนมาก ปริมาณน้ำฝนน้อย และมีฤดูกาลที่ชัดเจน มีพื้นที่ทั้งหมด 7,910 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมกราคม 2569 ผิงติ้งซานปกครอง 4 อำเภอ 4 ตำบล และ 2 เมืองระดับตำบล และ ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ 4.844 ล้านคน เมืองผิงติ้งซานก่อตั้งขึ้นในปี 1957 เป็นเมืองอุตสาหกรรมใหม่ที่ก่อตั้งขึ้นในทศวรรษ 1950 เป็นทั้งเมืองอุตสาหกรรมที่พึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติ และเป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นแห่งชาติ เมืองสุขภาพแห่งชาติ เมืองสวนแห่งชาติ เมืองป่าแห่งชาติ และบ้านเกิดของศิลปะเครื่องปั้นดินเผาเตาเผารู่ของจีน ทำหน้าที่เป็นฐานพลังงานและอุตสาหกรรมหนักที่สำคัญในเขตเศรษฐกิจที่ราบภาคกลาง และเป็นเมืองศูนย์กลางในมณฑลเหอหนานตอนกลาง ตั้งอยู่ระหว่างเส้นทางรถไฟสายหลักปักกิ่ง-กว่างโจว และเจียวโจว-จือเฉิง โดยมีเครือข่ายทางด่วน "สองแนวนอน ห้าแนวตั้ง" รวมถึงทางด่วนหนิงหลัวและทางด่วนหลานหนาน เมืองนี้มีอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติสองแห่ง ได้แก่ ไป่โจวและทะเลสาบไป่กุ้ย พื้นที่ทัศนียภาพพระพุทธรูปใหญ่เหยาซาน-ที่ราบภาคกลาง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ โดดเด่นด้วยแถบน้ำพุร้อนที่ทอดยาวกว่าร้อยลี้ (ประมาณ 50 กิโลเมตร) และพระพุทธรูปยืนทองแดงที่สูงที่สุดในโลก ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเขตผิงติ้งซานอยู่ที่ 292.94 พันล้านหยวน (ประมาณ 40.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า อัตราส่วนโครงสร้างอุตสาหกรรมสามภาคส่วนอยู่ที่ 6.7:41.3:52.0 และ GDP ต่อหัวของเขตอยู่ที่ 60,276 หยวน (ประมาณ 8,372 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.2%

ประวัติศาสตร์

ผิงติ้งซานเคยเป็นรัฐอิงโบราณ ซึ่งมีนกอินทรีเป็นสัญลักษณ์ประจำรัฐ จึงเป็นที่มาของชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "เมืองนกอินทรี" ในสมัยโบราณ พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองหยูโจว ในสมัยราชวงศ์ชาง เป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าอิงและเผ่าเจี๋ย ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก เป็นดินแดนศักดินาของขุนนางอิง ข้าราชบริพารของพระเจ้าอู่ ในสมัยราชวงศ์ชุนชุนและราชวงศ์สงคราม พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นหลายรัฐ ได้แก่ ฮั่น เว่ย จิน เจิ้ง และฉู่ หลังจากการรวมชาติของฉิน พื้นที่นี้เป็นของมณฑลอิงฉวน ซานฉวน และหนานหยาง ในสมัยราชวงศ์ฮั่น มณฑลซานฉวนเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเหอหนาน ในสมัยราชวงศ์เหนือและใต้ พื้นที่นี้เป็นของมณฑลลู่หยาง เซียงเฉิง หนานอัน รูเป่ย รูหนาน ซุนหยาง และหานกวง ตามลำดับ ในสมัยราชวงศ์สุย พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นสองมณฑล คือ เซียงเฉิงและอิงฉวน ในสมัยราชวงศ์ถัง ดินแดนนี้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองรูโจว ซูโจว และเซียงเฉิง ต่อมาในสมัยราชวงศ์ซ่ง-หยวน จนถึงราชวงศ์หมิง-ชิง ดินแดนนี้ถูกแบ่งออกเป็นส่วนๆ ระหว่างรูโจว ซูโจว และหยูโจว และในปี ค.ศ. 1912 ดินแดนนี้ถูกแบ่งออกเป็นส่วนๆ ระหว่างเขตปกครองเหอหนานใต้ ตะวันออก และตะวันตก

ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น พื้นที่ฐานทัพต่อต้านญี่ปุ่นทางตะวันตกและตอนกลางของมณฑลเหอหนานได้ถูกจัดตั้งขึ้น โดยเชื่อมต่อกับเขตทหารเหอเป่ย-ซานตง-เหอหนาน ในช่วงสงครามปลดปล่อย ตั้งแต่ปลายปี 1947 ถึงต้นปี 1948 หมู่บ้านหลินรู ลู่ซาน เป่าเฟิง อำเภอเจีย อำเภอเย่ และเมืองอู๋หยาง ได้รับการปลดปล่อยตามลำดับ ในเดือนมิถุนายน 1948 คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเขตเหอหนานตะวันตก สำนักงานบริหาร และเขตทหาร ได้ถูกจัดตั้งขึ้นที่ลู่ซาน

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน พื้นที่ดังกล่าวถูกแบ่งออกเป็นเขตพิเศษลั่วหยางและซูฉาง ในปี 1953 การสำรวจแหล่งถ่านหินผิงติ้งซานได้เริ่มต้นขึ้น ในเดือนมีนาคม 1957 เมืองผิงติ้งซานได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองในสังกัดรัฐบาลมณฑลโดยได้รับอนุมัติจากสภาแห่งรัฐ ในปี 1964 ได้มีการปรับโครงสร้างใหม่เป็นเขตพิเศษผิงติ้งซานภายใต้การบริหารร่วมกัน โดยมีกระทรวงถ่านหินเป็นผู้นำหลัก ในปี 1968 เมืองได้รับการบูรณะและจัดตั้งคณะกรรมการปฏิวัติขึ้น ในปี 1969 ได้มีการจัดตั้งเขตซินหัวและเขตเหวยตงขึ้น ในปี 1977 เขตอู่กังถูกโอนไปยังผิงติ้งซาน ในปี 1981 ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลประชาชนเทศบาลขึ้น ในปี 1983 อำเภอลู่ซาน อำเภอเป่าเฟิง และอำเภอเย่ ถูกโอนจากซูฉางไปยังผิงติ้งซาน ในปี 1986 อำเภอเซียงเฉิงและอำเภอเจียจากซูฉาง และอำเภอหลินหรูจากลั่วหยาง ก็ถูกโอนมาเช่นกัน ในปี 1988 อำเภอหลินรูถูกเปลี่ยนเป็นเมืองรูโจว ในปี 1990 เขตอู่กังกลายเป็นเมืองอู่กัง ในปี 1994 ชานเมืองถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตจ้านเหอ และในปี 1997 ได้มีการจัดตั้งเขตซื่อหลงขึ้น

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนมกราคม 2569 ผิงติ้งซานประกอบด้วย 4 เขต 4 อำเภอ และ 2 เมืองระดับอำเภอ ได้แก่ อำเภอเย่ อำเภอเจีย อำเภอเป่าเฟิง อำเภอลู่ซาน เขตซินหัว เขตเหวยตง เขตจ้านเหอ เขตซื่อหลง เมืองอู่กัง และเมืองรูโจว นอกจากนี้ยังมีเขตเทคโนโลยีขั้นสูงระดับชาติ 1 แห่ง และเขตสาธิตการบูรณาการเมืองและชนบท 1 แห่ง มีตำบล 31 แห่ง เมือง 52 แห่ง และตำบลย่อย 61 แห่ง สำนักงานใหญ่ของเทศบาลตั้งอยู่ในเขตซินหัว

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

ภูเขาผิงติ้งซานตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลเหอหนาน ระหว่างละติจูด 33 องศา 08 นาที ถึง 34 องศา 20 นาทีเหนือ และลองจิจูด 112 องศา 14 นาที ถึง 113 องศา 45 นาทีตะวันออก ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 150 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 140 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดกับเทศบาลเมืองซูฉาง ลั่วเหอ จูหม่าเตียน ลั่วหยาง หนานหยาง และเจิ้งโจว มีพื้นที่ทั้งหมด 7,882 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ

เมืองนี้ตั้งอยู่ในเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างเทือกเขาเหอหนานตะวันตกและที่ราบลุ่มแม่น้ำห้วย ภูมิประเทศลดหลั่นจากตะวันตกไปตะวันออก พื้นที่ทางตะวันตกส่วนใหญ่เป็นภูเขา โดยมียอดเขาสูงที่สุดคือ ยู่หวงติง ยอดเขาหลักของภูเขาเหยาในอำเภอลู่ซาน สูง 2,153.1 เมตร ส่วนพื้นที่ทางตะวันออกส่วนใหญ่เป็นที่ราบมีเนินเขาเตี้ยๆ สลับกันไป

ภูมิอากาศ

ภูเขาผิงติ้งซานตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างเขตอบอุ่นและเขตกึ่งเขตร้อนทางเหนือ โดยมีฤดูหนาวที่หนาวเย็น ฤดูร้อนที่ร้อนจัด และมีฤดูกาลที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ในปี 2020 อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 15.8 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 855.9 มิลลิเมตร และชั่วโมงแสงแดดรวม 1,742.7 ชั่วโมง

อุทกวิทยา

แม่น้ำทั้งหมดในเมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำซายิงในลุ่มน้ำห้วย มีปริมาณน้ำทั้งหมด 1.834 พันล้านลูกบิดเมตร ประกอบด้วยน้ำผิวดิน 1.566 พันล้านลูกบิดเมตร และน้ำบาดาล 785 ล้านลูกบิดเมตร มีอ่างเก็บน้ำประเภทต่างๆ จำนวน 170 แห่ง

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

มีแม่น้ำ 25 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำเกิน 100 ตารางกิโลเมตร โดยแม่น้ำสายหลักได้แก่ แม่น้ำเป่ยหรู แม่น้ำซา แม่น้ำหลี่ แม่น้ำกานเจียง และแม่น้ำกุน อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ 5 แห่ง ได้แก่ ไป่กุ้ยซาน จ้าวผิงไท่ ซื่อหม่านถาน กู่ซือถาน และเหยียนซาน

ทรัพยากรพืช

อุทยานแห่งชาติผิงติ้งซานมีพืช 2,376 ชนิด กระจายอยู่ใน 248 วงศ์ และ 1,014 สกุล โดยมีพืชที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูงกว่า 1,000 ชนิด พื้นที่ป่าปกคลุม 16.9% และเป็นหนึ่งในสี่แหล่งผลิตยาสูบคุณภาพสูงที่สำคัญของจีน

ทรัพยากรสัตว์

เมืองนี้มีสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 226 ชนิด (คิดเป็น 46.6% ของจำนวนสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมดในมณฑลเหอหนาน) โดย 31 ชนิดอยู่ภายใต้การคุ้มครองระดับชาติหรือระดับมณฑล รวมถึงเสือดาว นาก นกอินทรีทอง และซาลาแมนเดอร์ยักษ์ วัวแดงประจำอำเภอเจียเป็นหนึ่งในแปดสายพันธุ์ปศุสัตว์ชั้นดีของจีน

ทรัพยากรแร่

ผิงติ้งซานมีแร่ธาตุที่รู้จัก 58 ชนิด ปริมาณสำรองถ่านหินรวม 10.3 พันล้านตัน โดยมีปริมาณสำรองที่เก็บรักษาไว้ 3.25 พันล้านตัน (51% ของปริมาณสำรองทั้งหมดของมณฑลเหอหนาน) ทำให้ได้รับฉายาว่า "เมืองหลวงแห่งถ่านหินของที่ราบภาคกลาง" แหล่งเกลือหินในอำเภอเย่มีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 2.09 พันล้านตัน ทำให้เป็นแหล่งเกลือหินที่ใหญ่เป็นอันดับสองของจีน ปริมาณสำรองแร่เหล็กทั้งหมด 970 ล้านตัน (76.3% ของปริมาณสำรองทั้งหมดของมณฑล) ติดอันดับหนึ่งในสิบของเหมืองแร่เหล็กขนาดใหญ่ของจีน

ประชากร

ปริมาณประชากร

ณ สิ้นปี 2025 ประชากรอาศัยอยู่ที่ 4.844 ล้านคน อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 57.99% เพิ่มขึ้น 0.75 จุดเปอร์เซ็นต์ อัตราการเกิดอยู่ที่ 5.88 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 8.58 ต่อพันคน และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ลบ 2.70 ต่อพันคน

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์

ภูเขาผิงติ้งซานมีกลุ่มชาติพันธุ์ 48 กลุ่ม โดยชาวฮุยเป็นกลุ่มที่มีจำนวนมากที่สุด รองลงมาคือชาวแมนจูและชาวมองโกล

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคอยู่ที่ 292.94 พันล้านหยวน (ประมาณ 40.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% อุตสาหกรรมขั้นต้น อุตสาหกรรมขั้นกลาง และอุตสาหกรรมขั้นที่สาม มีส่วนร่วม 19.771 พันล้านหยวน (+3.9%), 120.915 พันล้านหยวน (+5.4%) และ 152.254 พันล้านหยวน (+5.6%) ตามลำดับ โดยมีอัตราส่วนโครงสร้างอยู่ที่ 6.7:41.3:52.0 GDP ต่อหัวของภูมิภาคอยู่ที่ 60,276 หยวน (ประมาณ 8,372 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.2% รายได้ภาษีรวมอยู่ที่ 29.816 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.14 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.4% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 3.1% โดยการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มขึ้น 27.7% มีโครงการลงทุน 295 โครงการที่มีมูลค่า 100 ล้านหยวนขึ้นไป

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2025 ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 2.3026 ล้านตัน โดยข้าวสาลีอยู่ที่ 1.2104 ล้านตัน ผลผลิตถั่วลิสงอยู่ที่ 140,000 ตัน ผัก 2.2794 ล้านตัน และเห็ดกินได้ 122,300 ตัน ผลผลิตเนื้อสัตว์รวมอยู่ที่ 337,800 ตัน (+10.2%) ซึ่งรวมถึงเนื้อหมูที่ 260,500 ตัน (+12.2%) จำนวนสุกรมีชีวิต ณ สิ้นปีอยู่ที่ 2.2863 ล้านตัว

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8.3% ในปี 2025 โดยแบ่งตามภาคส่วน: เหมืองแร่ +10.9%, การผลิต +7.8% และพลังงาน ความร้อน ก๊าซ และน้ำ +1.5% กำลังการผลิตไฟฟ้าติดตั้งรวมอยู่ที่ 11.0254 ล้านกิโลวัตต์ โดยพลังงานหมุนเวียนสะอาดคิดเป็น 54.9% ผลผลิตของอุตสาหกรรมการก่อสร้างอยู่ที่ 16.884 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.7%

อุตสาหกรรมบริการ

ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 124.58 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.7% มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 6.068 พันล้านหยวน โดยการส่งออกมีมูลค่า 5.019 พันล้านหยวน การลงทุนจากต่างประเทศจริงอยู่ที่ 15.918 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ยอดเงินฝากหยวนของสถาบันการเงินอยู่ที่ 488.58 พันล้านหยวน (+6.8%) และยอดเงินกู้อยู่ที่ 346.013 พันล้านหยวน (+3.7%) เมืองนี้มีนักท่องเที่ยว 62.7432 ล้านคน และมีรายได้จากการท่องเที่ยว 40.783 พันล้านหยวน

บริการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

เมืองนี้มีศูนย์เทคโนโลยีระดับจังหวัดขึ้นไป 56 แห่ง (ระดับชาติ 3 แห่ง) ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรมระดับจังหวัด 141 แห่ง และห้องปฏิบัติการสำคัญระดับชาติ 1 แห่ง มีการอนุมัติสิทธิบัตรทั้งหมด 292 ฉบับ โดยมีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ใช้งานได้จริง 3,318 ฉบับ มูลค่าการทำธุรกรรมสัญญาด้านเทคโนโลยีรวม 6.217 พันล้านหยวน

การศึกษา

การศึกษาระดับอุดมศึกษาทั่วไปมีนักศึกษาลงทะเบียน 37,600 คน โดยมีนักศึกษาเข้าเรียน 108,600 คน โรงเรียนมัธยมปลายทั่วไปมีนักเรียน 156,400 คน โรงเรียนมัธยมต้นมีนักเรียน 260,500 คน และโรงเรียนประถมศึกษามีนักเรียน 438,200 คน ส่วนโรงเรียนอนุบาลมีนักเรียน 132,100 คน

วัฒนธรรม

เมืองนี้มีคณะการแสดงศิลปะ 6 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 13 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 12 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 19 แห่ง มีหน่วยงานคุ้มครองโบราณวัตถุสำคัญระดับชาติ 31 แห่ง และรายการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 9 รายการ การเผยแพร่ทางวิทยุและโทรทัศน์ครอบคลุม 99.4% และ 99.0% ตามลำดับ

การดูแลสุขภาพ

เมืองนี้มีสถานพยาบาล 4,566 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 122 แห่ง ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 94 แห่ง และคลินิกประจำหมู่บ้าน 2,814 แห่ง มีเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาล 35,196 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 49,188 คน รวมถึงแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 18,186 คน และพยาบาลวิชาชีพ 24,730 คน

กีฬา

นักกีฬาได้รับรางวัลชนะเลิศระดับชาติ 4 รายการ และเหรียญรางวัล 397 รายการในการแข่งขันระดับจังหวัดขึ้นไป (เหรียญทอง 134 เหรียญ เหรียญเงิน 121 เหรียญ และเหรียญทองแดง 142 เหรียญ) เมืองนี้มีสถานที่เล่นกีฬา 19,305 แห่ง โดยมีพื้นที่ 2.92 ตารางเมตรต่อประชากรหนึ่งคน

ประกันสังคม

ในปี 2025 มีการสร้างงานในเมืองใหม่ 74,800 ตำแหน่ง รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 32,933 หยวน (+5.2%) โดยผู้อยู่อาศัยในเมืองมีรายได้ 43,081 หยวน และผู้อยู่อาศัยในชนบทมีรายได้ 21,458 หยวน อัตราส่วนรายได้ระหว่างเมืองกับชนบทอยู่ที่ 2.01 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐาน 3.5424 ล้านคน และผู้เข้าร่วมโครงการประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 4.6491 ล้านคน

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ในปี 2025 ค่าเฉลี่ย PM10 อยู่ที่ 70 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร และ PM2.5 อยู่ที่ 39 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร จากพื้นที่ประเมินคุณภาพน้ำผิวดิน 26 แห่ง พบว่า 88.5% เป็นไปตามมาตรฐานระดับที่ 1 ถึง 3 เมืองนี้มีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 2 แห่ง และสวนป่า 6 แห่ง โดยมีการปลูกป่าเสร็จสมบูรณ์แล้ว 1,560 เฮกเตอร์

การขนส่ง

ภาพรวม

ผิงติ้งซานตั้งอยู่ระหว่างเส้นทางรถไฟปักกิ่ง-กว่างโจวและเจียวโจว-จือเฉิง ห่างจากสนามบินนานาชาติเจิ้งโจวซินเจิ้ง 100 กิโลเมตร มีทางด่วนตัดผ่าน 5 สาย รวมระยะทาง 550 กิโลเมตร และถนนทั่วไปยาวถึง 15,000 กิโลเมตร ระยะทางเดินเรือรวม 680 กิโลเมตร ท่าเรือผิงติ้งซานเปิดให้บริการเดินเรือแล้ว ทำให้เป็นเมืองที่สามารถเดินเรือได้อันดับสี่ของมณฑลเหอหนาน ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางถนนรวม 93 ล้านตัน (+5.8%) และผู้โดยสาร 53 ล้านคน (-0.6%)

ทางหลวง

ทางรถไฟ

เมืองนี้มีทางรถไฟยาว 400 กิโลเมตร โดยมีสถานีอยู่ที่ผิงติ้งซานตะวันออก ผิงติ้งซาน ผิงติ้งซานตะวันตก เป่าเฟิง ลู่ซาน และอำเภอเจีย ทางรถไฟความเร็วสูงเจิ้งโจว-ว่านโจวเปิดให้บริการตั้งแต่เดือนธันวาคม 2019 ด้วยความเร็วตามการออกแบบ 350 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ส่วนทางรถไฟความเร็วสูงผิงติ้งซาน-ลั่วเหอ-โจวโข่วกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง โดยวิ่งผ่านสามเมืองเป็นระยะทาง 199.679 กิโลเมตร

สนามบิน

ขณะนี้กำลังดำเนินการก่อสร้างสนามบินลู่ซานซึ่งเป็นสนามบินใช้งานร่วมระหว่างพลเรือนและทหาร โดยมีแผนจะสร้างสนามบินสำหรับการบินทั่วไปในอำเภอเจีย อำเภอเย่ และเมืองรูโจว ทำให้เกิดรูปแบบการบินแบบ "หนึ่งสนามบินหลัก สามสนามบินเสริม"

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ผิงติ้งซานมีโบราณสถานสำคัญระดับชาติ 25 แห่ง ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรม รวมถึงวัดเซียงซาน (วัดบรรพบุรุษของพระโพธิสัตว์กวนอิมพันมือ) วัดเฟิงเสวี่ยโบราณ แหล่งเตาเผาหลวงรู (แหล่งโบราณคดีสำคัญระดับชาติ) อุทยานซานซู (ที่ฝังศพของนักปราชญ์ตระกูลซู 3 ท่าน) และบ้านเรือนสมัยราชวงศ์หมิงที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในอำเภอเย่ เทศกาลเล่าเรื่องหม่าเจี๋ยเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ เมืองนี้เป็นแหล่งกำเนิดของงิ้วฉู่และเป็นบ้านเกิดของตระกูลเย่ หลิว อิง และเสินทั่วโลก

จุดชมวิว

ณ สิ้นปี 2025 เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 71 แห่ง โดยในจำนวนนี้ 17 แห่งมีระดับ 4A ขึ้นไป

บุคคลที่มีชื่อเสียง

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองผิงติ้งซานได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองท่องเที่ยวดีเด่นแห่งชาติ เมืองสวนแห่งชาติ เมืองป่าแห่งชาติ และเมืองสุขภาพแห่งชาติ ในปี 2017 ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในกลุ่มแรกของเขตทดลองการพัฒนาการเกษตรอย่างยั่งยืนระดับชาติ ในปี 2020 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านระดับชาติ ในปี 2021 ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองประหยัดน้ำระดับชาติ และในปี 2025 ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านระดับชาติอีกครั้ง และได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวพระพุทธรูปจงหยวนในผิงติ้งซาน

แหล่งท่องเที่ยวพระพุทธรูปจงหยวนตั้งอยู่ในหมู่บ้านซ่างถัง ตำบลจ้าวชุน อำเภอลู่ซาน เมืองผิงติ้งซาน มณฑลเหอหนาน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A …

จุดชมวิวภูเขาหยุนไถในเจียวซัว

อุทยานธรรมชาติภูเขาหยุนไท่ ตั้งอยู่ในอำเภอซิวหวู่ เมืองเจียวโจว มณฑลเหอหนาน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ เป็นอุทยานธรณีโลกของยูเ…

แหล่งท่องเที่ยวซากปรักหักพังหยินในเมืองอันหยาง

แหล่งท่องเที่ยวซากปรักหักพังหยิน ตั้งอยู่ในหมู่บ้านเสี่ยวถุน อำเภอหยินตู เมืองอันหยาง มณฑลเหอหนาน ครอบคลุมทั้งฝั่งเหนือและฝั่งใต้ของแม่น้ำห…

จุดชมวิวเหยาซานในผิงติงซาน

อุทยานแห่งชาติเหยาซานตั้งอยู่ทางตะวันตกของอำเภอลู่ซาน เมืองผิงติ้งซาน มณฑลเหอหนาน เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ และเป็นอุทยานธรณีวิ…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว