ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองเหอเซ

เมืองเหอเซ

นครเหอเจ๋อ (Heze City) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองหลวงแห่งดอกโบตั๋นของจีน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อของมณฑลซานตง เจียงซู เหอหนาน และอานฮุย มีพรมแดนติดกับเมืองจี่หนิงทางทิศตะวันออก และเมืองซูโจว (มณฑลเจียงซู) และเมืองซูโจว (มณฑลอานฮุย) ทางทิศใต้

เมืองเหอเซ

เหอเจ๋อ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองหลวงแห่งดอกโบตั๋นของจีน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อของมณฑลซานตง เจียงซู เหอหนาน และอานฮุย มีพรมแดนติดกับเมืองจี่หนิงทางทิศตะวันออก เมืองซูโจว (เจียงซู) และซูโจว (อานฮุย) ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เมืองซ่างฉิว (เหอหนาน) ทางทิศใต้ เมืองไคเฟิงและซินเซียง (เหอหนาน) ทางทิศตะวันตก และเมืองผู่หยาง (เหอหนาน) ทางทิศเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ 12,238.62 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมีนาคม 2025 เหอเจ๋อบริหารจัดการ 2 อำเภอ 7 ตำบล และ 1 เขตใหม่ระดับจังหวัด ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 8.5082 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 54.64% เมืองนี้รู้จักกันในสมัยโบราณว่าเฉาโจว ชื่อของเมืองมาจากภูเขาเหอทางทิศใต้และทะเลสาบเล่ยเจ๋อทางทิศเหนือ ซึ่งได้รับตั้งชื่อในปี 1735 เหอเจ๋อมีประวัติศาสตร์อันยาวนานในฐานะ "ศูนย์กลางของโลก" โดยมีบุคคลสำคัญในตำนานหลายท่าน เช่น ฟู่ซี ซุน ซุนปิน และอู๋ฉี เกิดที่นี่ ในปี 2025 เหอเจ๋อมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) 493.74 พันล้านหยวน (ประมาณ 69.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ประวัติศาสตร์

เหอเจ๋อเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีน ที่ซึ่งชนเผ่าเซี่ยจากที่ราบสูงโลสและชนเผ่าตงอี้จากเนินเขาตอนกลางของมณฑลซานตงได้รวมเข้ากับชนเผ่าฮวาเมื่อกว่า 7,000 ปีที่แล้ว ฟู่ซี บรรพบุรุษดั้งเดิมในตำนานจีน ก็ถือกำเนิดขึ้นที่นี่ จักรพรรดิเหลือง จักรพรรดิเหยียน และฉีโย่ว ต่างก็ทำสงครามในภูมิภาคนี้ ทำให้เกิดการรวมตัวครั้งยิ่งใหญ่ครั้งแรกของชาวฮวาเซี่ย ผู้นำในยุคห้าจักรพรรดิ ได้แก่ จวนซู ตี้กู่ เหยา ซุน และหยู ก็เคยพำนักอยู่ที่นี่เช่นกัน

เมื่อถึงยุคหินใหม่เมื่อ 4,000 ปีก่อน ผู้คนยุคแรกได้ตั้งถิ่นฐานกระจายอยู่ทั่วบริเวณนี้ ในสมัยราชวงศ์ชาง พระเจ้าถังทรงสถาปนาเมืองหลวงที่เมืองโป (ปัจจุบันคืออำเภอเฉา) เมืองหลวงแห่งที่ห้าของราชวงศ์ชาง คือเมืองผี ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองหยุนเฉิงในปัจจุบัน ตามบันทึกพงศาวดารไม้ไผ่และบันทึกของมหาประวัติศาสตร์ พระเจ้าซู่อี้ทรงย้ายเมืองหลวงมาที่นี่ ทำให้ที่นี่เป็นที่ประทับของกษัตริย์ชางถึงห้าพระองค์เป็นเวลานานเกือบหนึ่งศตวรรษ

ในสมัยราชวงศ์โจว เหอเจ๋อถือเป็น "ศูนย์กลางของโลก" อาณาจักรของโจโฉซึ่งเป็นรัฐบริวารนั้นตั้งอยู่ภายในอาณาเขตของเหอเจ๋อในปัจจุบันทั้งหมด ตลอดช่วงยุคชุนชุมและยุคสงครามระหว่างรัฐ ดินแดนนี้ค่อยๆ ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ซ่ง ลู่ ฉี ฉิน และเว่ย ในตอนปลายราชวงศ์ฉิน เซียงหยูได้เอาชนะกองทัพหลักของฉินใกล้กับอำเภอโจโฉ และหลิวปังได้จัดพิธีราชาภิเษกที่ฟานสุ่ยในติงเถา ซึ่งเป็นการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

ในสมัยราชวงศ์ฮั่น ภูมิภาคนี้เป็นแหล่งกำเนิดของตำราเกษตรกรรมเล่มแรกของจีน คือ ตำราฟานเซิงจือ จักรพรรดิหลิวซิว จักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ประสูติในบริเวณที่ปัจจุบันคืออำเภอตงหมิง ในปี ค.ศ. 578 พื้นที่นี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเฉาโจว และในปี ค.ศ. 1735 เฉาโจวได้รับการยกฐานะเป็นมณฑลปกครอง 10 อำเภอ

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1949 มณฑลผิงหยวนได้ถูกจัดตั้งขึ้น และบางส่วนได้ถูกรวมเข้ากับเขตพิเศษเหอเจ๋อ ในปี 1953 เขตพิเศษเหอเจ๋อปกครอง 10 อำเภอ ซึ่งก็คือเมืองเหอเจ๋อในปัจจุบัน ในปี 2000 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติให้ยกระดับเหอเจ๋อเป็นเมืองระดับจังหวัด โดยเปลี่ยนชื่อเมืองระดับอำเภอเดิมเป็นอำเภอมู่ตาน ในปี 2016 อำเภอติงเทาได้กลายเป็นอำเภอติงเทา ณ ต้นปี 2025 เหอเจ๋อปกครองอำเภอมู่ตาน อำเภอติงเทา และอำเภอเฉา เฉิงหวู่ ซาน จูเย่ หยุนเฉิง จวนเฉิง และตงหมิง (2 อำเภอและ 7 อำเภอ) รวมทั้งเขตเหอเจ๋อลู่ซีใหม่ด้วย

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 เหอเจ๋อปกครอง 2 อำเภอ (มู่ตาน, ติงเทา), 7 ตำบล (เฉา, เฉิงหวู่, ซาน, จูเย่, หยุนเฉิง, จวนเฉิง, ตงหมิง) และเขตใหม่ระดับจังหวัด 1 แห่ง (เขตใหม่เหอเจ๋อลู่ซี) ประกอบด้วย 167 ตำบล เมือง และที่ทำการอำเภอ (4 ตำบล 129 เมือง 34 อำเภอ) และ 5,033 หมู่บ้าน ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่ 1009 ถนนจงฮวา เหอเจ๋อ

ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ

ที่ตั้งและอาณาเขต

เมืองเหอเจ๋อตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลชานตง ระหว่างละติจูด 34°39′–35°52′เหนือ และลองจิจูด 114°45′–116°25′ตะวันออก ทอดยาวจากเหนือจรดใต้ 157 กิโลเมตร และจากตะวันออกจรดตะวันตก 140 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 12,238.62 ตารางกิโลเมตร

โครงสร้างทางธรณีวิทยา

ภูมิประเทศปกคลุมด้วยชั้นหินยุคควaternary ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบสูงรอยเลื่อนลู่ซีและที่ราบต่ำรอยเลื่อนจีนตอนเหนือของที่ราบสูงจีน-เกาหลี รอยเลื่อนหลักแบ่งภูมิภาคออกเป็นที่ราบสูงและที่ราบต่ำสลับกันไป ได้แก่ ที่ราบสูงเหอเจ๋อ เจียเซียง และเฟิงเป่ย และที่ราบต่ำตงหมิง หยุนเฉิง เฉิงหวู่ และจินเซียง รอยเลื่อนเหลียวเคาเป็นรอยเลื่อนที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้

ภูมิประเทศ

เหอเจ๋อตั้งอยู่ในลุ่มน้ำเหลืองตอนล่าง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ยกเว้นเนินเขาเตี้ยๆ ขนาด 10 ตารางกิโลเมตรในอำเภอจูเย ระดับความสูงอยู่ระหว่าง 68 ถึง 37 เมตร ค่อยๆ ลดระดับลงจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

ภูมิอากาศ

เมืองเหอเจ๋อมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปอบอุ่น โดยมีสี่ฤดูกาลที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน อุณหภูมิเฉลี่ย 30 ปีอยู่ที่ 13.9 องศาเซลเซียส โดยเดือนกรกฎาคมอยู่ที่ 26.9 องศาเซลเซียส และเดือนมกราคมอยู่ที่ -0.8 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 801.4 มิลลิเมตร (ปี 2023) โดย 60% ตกในฤดูร้อน จำนวนชั่วโมงแสงแดดเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2,388.7 ชั่วโมง และช่วงเวลาปลอดน้ำค้างแข็งเฉลี่ยอยู่ที่ 211 วัน

อุทกวิทยา

ยกเว้นพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลืองขนาด 379 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ที่เหลืออีก 11,849 ตารางกิโลเมตรเป็นส่วนหนึ่งของระบบทะเลสาบหนานซีในลุ่มแม่น้ำห้วย แม่น้ำเหลืองไหลเลียบชายแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นระยะทาง 185 กิโลเมตร ระบบแม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำตงหยู แม่น้ำจูจ้าวใหม่ และแม่น้ำว่านฟู่ รวมทั้งร่องน้ำแม่น้ำเหลืองเก่า ซึ่งล้วนเป็นแม่น้ำตามฤดูกาลที่มีปริมาณน้ำไหลผันผวนอย่างมาก

ประเภทของดิน

ดินถูกแบ่งออกเป็นสี่ประเภท ได้แก่ ดินตะกอนน้ำบาดาล ดินเค็ม ดินด่าง และดินทรายที่เกิดจากลมพัด

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

เมืองเหอเซมีแนวโน้มที่จะเกิดภัยพิบัติทางสภาพอากาศหลายอย่าง รวมถึงฝนตกหนักและน้ำท่วม อุณหภูมิสูง ลูกเห็บ ฟ้าผ่า ภัยแล้ง ลมแรง อากาศหนาวจัด และหิมะตกหนัก ซึ่งเกิดขึ้นได้ตลอดทุกฤดูกาล

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำในพื้นที่โดยเฉลี่ยหลายปีรวมอยู่ที่ 1.90355 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีปริมาณน้ำต่อหัวอยู่ที่ 188 ลูกบิดเมตร แหล่งน้ำผิวดินมีทั้งหมด 634.46 ล้านลูกบิดเมตร และน้ำบาดาล 1.67465 พันล้านลูกบิดเมตร น้ำจากแหล่งภายนอกประกอบด้วยน้ำจากแม่น้ำเหลือง (จัดสรร 931 ล้านลูกบิดเมตร) และน้ำจากแม่น้ำแยงซี (75 ล้านลูกบิดเมตร) เมืองนี้ได้สร้างประตูผันน้ำแม่น้ำเหลือง 9 แห่ง และเขตชลประทาน 8 แห่ง

ทรัพยากรที่ดิน

ข้อมูลปี 2019 ระบุว่า เหอเจ๋อมีพื้นที่เพาะปลูก 770,663 เฮกตาร์ ป่าไม้ 84,093 เฮกตาร์ พื้นที่เมืองและอุตสาหกรรม 233,379 เฮกตาร์ และพื้นที่คมนาคม 29,495 เฮกตาร์

ทรัพยากรแร่

เหอเจ๋อมีแร่ธาตุ 16 ชนิด แบ่งออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่ พลังงาน (ถ่านหิน ปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ พลังงานความร้อนใต้พิภพ) โลหะ (เหล็ก ทองคำตะกอน) อโลหะ (หินปูน ดินเหนียว โดโลไมต์) และน้ำ-ก๊าซ (น้ำบาดาล น้ำแร่) ปริมาณสำรองถ่านหินที่พิสูจน์แล้วรวม 80 พันล้านตัน ครองอันดับสองในมณฑลซานตง รวมถึงแหล่งถ่านหินจูเย่ อำเภอซาน และอำเภอเฉา

ทรัพยากรชีวภาพ

เมืองเหอเซมีพืชยืนต้น 74 วงศ์ 162 สกุล โดยมีพันธุ์หลัก ได้แก่ ต้นป็อปลาร์ ต้นเอล์ม ต้นตั๊กแตน ต้นพอลโลเนีย และต้นไซเปรส มีพืชกินได้กว่า 700 ชนิด และพืชสมุนไพรมากกว่า 100 ชนิด พืชเศรษฐกิจหลัก ได้แก่ ข้าวสาลี ข้าวโพด ฝ้าย ถั่วลิสง และถั่วเหลือง เหอเซมีชื่อเสียงระดับประเทศในฐานะ "เมืองแห่งแตงโม" "เมืองแห่งมะเขือเทศ" "เมืองแห่งหน่อไม้ฝรั่ง" และ "เมืองแห่งกระเทียม"

เมืองเหอเจ๋อเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าบนบกกว่า 300 ชนิด รวมถึงนกกว่า 200 ชนิด (โดยกว่า 20 ชนิดได้รับการคุ้มครองระดับชาติ) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 8 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 19 ชนิด และสัตว์เลื้อยคลาน 10 ชนิด เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการเลี้ยงปศุสัตว์ที่สำคัญ โดยการเลี้ยงแกะครองอันดับหนึ่งของประเทศในบรรดาพื้นที่เกษตรกรรม และการเลี้ยงวัวอยู่ในอันดับสาม วัวเหลืองลู่ซี แพะสีเทา และแกะหางสั้นฮั่น เป็นสายพันธุ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเมืองนี้

ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 พบว่า เพศชายคิดเป็น 50.78% และเพศหญิง 49.22% กลุ่มอายุ 0-14 ปี คิดเป็น 25.10% กลุ่มอายุ 15-59 ปี คิดเป็น 56.57% และกลุ่มอายุ 60 ปีขึ้นไป คิดเป็น 18.32% ณ สิ้นปี 2566 ประชากรรวมอยู่ที่ 10,208,715 คน โดยมีประชากรถาวร 8.6355 ล้านคน และอัตราการเป็นเมือง 53.83% และ ณ สิ้นปี 2567 ประชากรถาวรอยู่ที่ 8.5082 ล้านคน และอัตราการเป็นเมือง 54.64%

การเมือง

รัฐบาลเทศบาลเมืองเหอเจ๋ออยู่ภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเทศบาลเมืองเหอเจ๋อ โดยมีระบบสภาประชาชน รัฐบาลประชาชน และสภาที่ปรึกษาทางการเมืองระดับท้องถิ่น (CPPCC) ในระดับเทศบาล อำเภอ และตำบล

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2024 เหอเจ๋อมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 480.258 พันล้านหยวน (ประมาณ 67.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.1% มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมขั้นต้นอยู่ที่ 43.943 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.9%) ภาคอุตสาหกรรมขั้นรองอยู่ที่ 208.517 พันล้านหยวน (ประมาณ 29.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 7.0%) และภาคอุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิอยู่ที่ 227.798 พันล้านหยวน (ประมาณ 31.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.9%) โครงสร้างอุตสาหกรรมมีสัดส่วน 9.2:43.4:47.4

การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 6.3% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 32.919 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 4.0%) รายจ่ายอยู่ที่ 71.042 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ลดลง 3.3%) โดยรายจ่ายเพื่อการดำรงชีพอยู่ที่ 79.8% ราคาสินค้าอุปโภคบริโภคเพิ่มขึ้น 0.1% รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 28,712 หยวน (ประมาณ 4,020 ดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 6.2%) โดยผู้อยู่อาศัยในเมืองมีรายได้ 37,356 หยวน (ประมาณ 5,230 ดอลลาร์สหรัฐฯ) และในชนบทมีรายได้ 20,844 หยวน (ประมาณ 2,918 ดอลลาร์สหรัฐฯ) ค่าใช้จ่ายในการบริโภคต่อหัวอยู่ที่ 19,199 หยวน (ประมาณ 2,688 ดอลลาร์สหรัฐฯ)

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง มีมูลค่ารวม 77.338 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 3.3%) ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 8.1634 ล้านตัน จากพื้นที่เพาะปลูก 11.896 ล้านหมู่ ผลผลิตปศุสัตว์อยู่ที่ 21.173 พันล้านหยวน โดยมีผลผลิตเนื้อสัตว์ 786,900 ตัน ผลผลิตประมงอยู่ที่ 1.984 พันล้านหยวน กำลังไฟฟ้าจากเครื่องจักรกลการเกษตรอยู่ที่ 13.2539 ล้านกิโลวัตต์ โดยมีการใช้เครื่องจักรกลการเกษตรถึง 92.4%

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมอยู่ที่ 175.958 พันล้านหยวน (ประมาณ 24.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 7.4%) โดยมูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8.6% การผลิตวัตถุดิบเคมีเติบโต 20.2% และการแปรรูปอาหารทางการเกษตรเติบโต 9.4% ผลผลิตอุตสาหกรรมไฮเทคเติบโต 12.7% คิดเป็น 42.01% ของผลผลิตขนาดใหญ่ทั้งหมด ผลผลิตภาคการก่อสร้างอยู่ที่ 40.351 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 5.8%)

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2024 ภาคบริการสร้างมูลค่าเพิ่มได้ 227.798 พันล้านหยวน (ประมาณ 31.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 5.9%) คิดเป็น 47.4% ของ GDP และมีส่วนสนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจ 46.6% รายได้จากบริการระดับสูงกว่ามาตรฐานเติบโต 12.5% ​​โดยการขนส่งและคลังสินค้าเติบโต 12.9% บริการด้านวิทยาศาสตร์เติบโต 20.7% และบริการด้านธุรกิจเติบโต 23.4%

ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภคอยู่ที่ 223.805 พันล้านหยวน (ประมาณ 31.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.6%) มูลค่าการนำเข้า-ส่งออกอยู่ที่ 62.981 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 14.2%) การลงทุนจากต่างประเทศจริงอยู่ที่ 432 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รายได้จากไปรษณีย์รวม 4.523 พันล้านหยวน (ประมาณ 0.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เงินฝากในสถาบันการเงินอยู่ที่ 778.186 พันล้านหยวน (ประมาณ 108.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ยอดคงเหลือเงินกู้ 493.929 พันล้านหยวน (ประมาณ 69.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และเบี้ยประกันภัย 17.517 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

การขนส่ง

ภาพรวม

เหอเจ๋อได้พัฒนาระบบขนส่งที่ทันสมัยและครบวงจร โดยบูรณาการทางรถไฟ ทางหลวง การบิน การขนส่งทางน้ำ และท่อส่งต่างๆ เข้าด้วยกัน

ทางหลวง

ระยะทางรวมของทางหลวงมีมากกว่า 28,000 กิโลเมตร รวมทั้งทางด่วน 523 กิโลเมตร เส้นทางหลัก ได้แก่ ทางด่วน G1511 Ri-Lan, G35 Ji-Guang, G0321 De-Shang และ G3511 He-Bao ซึ่งเชื่อมต่อทุกอำเภอ ทางหลวงระดับชาติและระดับจังหวัดมีระยะทางรวม 1,730 กิโลเมตร

ทางรถไฟ

ทางรถไฟมีความยาว 315 กิโลเมตร ประกอบด้วยสายปักกิ่ง-เกาลูน 154 กิโลเมตร และสายซินซี 118 กิโลเมตร สถานีเหอเจ๋อให้บริการรถไฟโดยสาร 53 เที่ยวต่อวัน ในปี 2025 ปริมาณผู้โดยสารทางรถไฟเกิน 10 ล้านคน ทางรถไฟความเร็วสูงลู่ซี ส่วนของเหอเจ๋อเปิดให้บริการแล้ว โดยมีสถานีเหอเจ๋อตะวันออก สถานีจูเยเหนือ และสถานีจวงไจ๋ ทางรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-เซียงอัน-ซ่างฉิวอยู่ระหว่างการก่อสร้าง (ส่วนของเหอเจ๋อ: 148.8 กิโลเมตร) ทำให้เหอเจ๋อเป็นศูนย์กลางทางรถไฟความเร็วสูงที่สำคัญ

สถานีรถไฟเหอเจ๋อตะวันออก ในเขตติงเทา มีพื้นที่ 160,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยอาคารสถานีขนาด 60,000 ตารางเมตร ชานชาลา 6 แห่ง และรางรถไฟ 15 ราง

การบิน

สายการบิน 7 แห่งให้บริการ 17 เส้นทางจากสนามบินเหอเจ๋อ มู่ตานไปยัง 26 เมือง รวมถึงปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ และกว่างโจว ในปี 2025 ปริมาณผู้โดยสารสูงถึง 838,000 คน และสินค้า 1,514 ตัน เพิ่มขึ้น 40.8%

การขนส่งทางน้ำ

การเดินเรือในแม่น้ำเริ่มขึ้นในปี 2018 ด้วยคลองจูสุ่ย คลองว่านฟู่ใหม่เปิดให้บริการในปี 2021 ซึ่งเป็นเส้นทางน้ำระดับ 3 แห่งแรกของเหอเจ๋อ ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าผ่านท่าเรือแตะระดับ 10.023 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 40%

ระบบขนส่งสาธารณะ

รถโดยสารประจำทางในเมืองมีจำนวนถึง 1,100 คัน ให้บริการ 55 เส้นทางปกติ และอีกกว่า 270 เส้นทางที่ปรับแต่งตามความต้องการของลูกค้า ส่วนรถโดยสารระหว่างเมืองเชื่อมต่อเมืองเหอเจ๋อไปยังทุกอำเภอด้วยค่าโดยสาร 3 หยวน ซึ่งเป็นค่าโดยสารที่ถูกที่สุดของมณฑล โดยมี 24 เส้นทาง และรถ 507 คัน

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2024 เหอเจ๋อได้จัดโครงการวิทยาศาสตร์ 652 โครงการ (598 โครงการอยู่ในระดับจังหวัดขึ้นไป) และประสบความสำเร็จใน 372 ผลงานสำคัญ สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่มีผลบังคับใช้มีจำนวน 4,008 ฉบับ (4.62 ฉบับต่อประชากร 10,000 คน) และมีการจดทะเบียนสัญญาการให้สินเชื่อโดยใช้สิทธิบัตรเป็นหลักประกันจำนวน 154 ฉบับ โดยมีเงินทุนที่ใช้เป็นหลักประกันจำนวน 1.775 พันล้านหยวน (ประมาณ 248 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

การศึกษา

เมื่อสิ้นปี 2024 เมืองเหอเจ๋อมีสถาบันอุดมศึกษา 4 แห่ง (นักศึกษา 91,600 คน) โรงเรียนอาชีวศึกษา 50 แห่ง (นักศึกษา 91,300 คน) โรงเรียนมัธยมปลาย 91 แห่ง (นักศึกษา 252,600 คน) โรงเรียนมัธยมต้น 376 แห่ง (นักศึกษา 505,700 คน) และโรงเรียนประถมศึกษา 1,245 แห่ง (นักศึกษา 847,700 คน)

กิจการวัฒนธรรม

ภายในสิ้นปี 2024 เมืองเหอเจ๋อมีพิพิธภัณฑ์ 28 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 10 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 10 แห่ง (มีหนังสือ 7.3439 ล้านเล่ม) คณะการแสดงศิลปะ 12 คณะ และสถานีวัฒนธรรมประจำตำบล 168 แห่ง การครอบคลุมทางวิทยุอยู่ที่ 98.96% และทางโทรทัศน์อยู่ที่ 99.65%

กีฬา

ภายในสิ้นปี 2024 เหอเจ๋อมีโรงเรียนกีฬา 10 แห่ง โดยมีนักเรียน 6,984 คน นักกีฬาได้รับรางวัลเหรียญทอง 203 เหรียญ เหรียญเงิน 146 เหรียญ และเหรียญทองแดง 166 เหรียญ ในการแข่งขันระดับจังหวัดและระดับสูงกว่า

การดูแลสุขภาพ

เมื่อสิ้นปี 2024 เหอเจ๋อมีสถานพยาบาล 5,954 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 407 แห่งที่มีเตียงรวม 62,516 เตียง บุคลากรทางการแพทย์มีจำนวน 72,697 คน ประกอบด้วยแพทย์ 29,035 คน และพยาบาล 32,158 คน

ประกันสังคม

ในปี 2024 มีการสร้างงานในเมืองใหม่ 77,700 ตำแหน่ง ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานครอบคลุม 6.2184 ล้านคน ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 8.7256 ล้านคน ประกันการว่างงาน 526,600 คน และประกันการบาดเจ็บจากการทำงาน 836,100 คน เมืองนี้มีสถานสงเคราะห์ 197 แห่ง โดยมีเตียง 36,968 เตียง

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ในปี 2024 ดัชนีคุณภาพอากาศโดยรวมอยู่ที่ 4.44 (ดีขึ้น 3.7%) ค่าเฉลี่ยของ PM2.5 อยู่ที่ 44 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร PM10 อยู่ที่ 80 SO2 อยู่ที่ 6 และ NO2 อยู่ที่ 23 จำนวนวันที่คุณภาพอากาศดีอยู่ที่ 245 วัน

ความปลอดภัยในการทำงาน

ในปี 2024 อุบัติเหตุและการเสียชีวิตในที่ทำงานลดลง 13.6% และ 8.9% ตามลำดับ อัตราการเสียชีวิตต่อ GDP 100 ล้านหยวนอยู่ที่ 0.0106

วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์

ภาพรวม

เหอเจ๋อมีชื่อเสียงในฐานะเมืองหลวงแห่งดอกโบตั๋นของจีน เป็นบ้านเกิดของงิ้ว การเขียนพู่กันและจิตรกรรม ศิลปะการต่อสู้ และศิลปะพื้นบ้าน การปลูกดอกโบตั๋นเริ่มต้นในสมัยราชวงศ์สุ่ย เจริญรุ่งเรืองผ่านสมัยราชวงศ์ถังและหมิง และในสมัยราชวงศ์ชิง เหอเจ๋อได้กลายเป็นศูนย์กลางดอกโบตั๋นของจีน จนได้รับชื่อเสียงว่า "ดอกโบตั๋นเฉาโจวเป็นดอกโบตั๋นที่ดีที่สุดในโลก"

จุดเด่นทางวัฒนธรรม ได้แก่ วัฒนธรรมดอกโบตั๋น งิ้วที่มีประเพณีการแสดงหลากหลาย การเขียนพู่กันและจิตรกรรม ศิลปะการต่อสู้ (ห้าอำเภอได้รับการกำหนดให้เป็น "เมืองต้นกำเนิดศิลปะการต่อสู้") วัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง วัฒนธรรมริมน้ำที่เชื่อมโยงกับซ่งเจียงและเฉาไกจากอำเภอหยุนเฉิง และมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ซึ่งติดอันดับต้น ๆ ของประเทศสำหรับเมืองระดับจังหวัด

ที่มาของชื่อสถานที่

ชื่อ "เหอเจ๋อ" มาจากภูเขาเหอทางทิศใต้และทะเลสาบเล่ยเจ๋อทางทิศเหนือ ในสมัยโบราณเรียกว่า เต๋า และเป็นที่รู้จักในฐานะ "ศูนย์กลางของโลก" สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกเรียกว่า มณฑลจี้หยิง ชื่อเหอเจ๋อได้รับการตั้งให้ในปี ค.ศ. 1735

โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม

ณ เดือนสิงหาคม 2565 เมืองเหอเจ๋อมีโบราณสถานระดับชาติที่ได้รับการคุ้มครอง 11 แห่ง และระดับจังหวัด 124 แห่ง

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2567 เมืองเหอเจ๋อมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับยูเนสโก 1 รายการ ระดับชาติ 32 รายการ ระดับจังหวัด 112 รายการ และระดับเทศบาล 345 รายการ โดยมีผู้สืทอดมรดก 22, 112 และ 420 รายในแต่ละระดับตามลำดับ

อาหารพิเศษ

ประเพณีการทำอาหารของเมืองเหอเจ๋อเป็นไปตามแบบฉบับอาหารซานตง (อาหารหลู่) ซึ่งมีรสชาติเข้มข้นและสีสันสดใส

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

เหอเจ๋อมีชื่อเสียงในด้านผลิตภัณฑ์จากดอกโบตั๋น วัวเหลืองลู่ซี แพะสีเทา แกะฮั่นหางสั้น และผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร เช่น แตงโม มะเขือเทศ หน่อไม้ฝรั่ง และกระเทียม

ศุลกากร

ประเพณีการชนแกะของเมืองเหอเจ๋อมีมาตั้งแต่สมัยสามก๊ก เมื่อกองทัพของโจโฉได้รับแรงบันดาลใจจากการชมแกะชนหัวกัน การชนไก่มีมาตั้งแต่สมัยชุนชุม เทศกาลโคมไฟเมืองโจโจว ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 15 ของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ มีการจัดแสดงโคมไฟอย่างวิจิตรตระการตา ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากสมัยจักรพรรดิชิงเฉียนหลง

ศิลปะ

การปั้นแป้ง (เมี่ยนซู) มีต้นกำเนิดในเมืองเฉาโจวสมัยราชวงศ์ชิง ประเพณีการแสดงกายกรรมของอำเภอจูเย่มีมานานกว่า 400 ปี โดยมีนักแสดงที่ได้รับรางวัลระดับนานาชาติ การแสดงหุ่นเงาติงเถา ซึ่งก่อตั้งขึ้นราวปี 1821 โดยตระกูลเฟิง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑล

สัญลักษณ์ประจำภูมิภาค

ดอกโบตั๋นเป็นดอกไม้ประจำเมืองเหอเจ๋อ สะท้อนให้เห็นถึงเอกลักษณ์ของเมืองนี้ในฐานะเมืองหลวงแห่งดอกโบตั๋นของจีน

ภาษา

ภาษาถิ่นเหอเจ๋ออยู่ในกลุ่มภาษาเหยียนเหอของภาษาจีนกลางภาคกลาง คล้ายกับภาษาถิ่นเหอหนาน มีลักษณะเด่นคือคำศัพท์มากมาย การใช้ภาษาพูดตรงไปตรงมา และอารมณ์ขันที่เป็นเอกลักษณ์

จุดชมวิว

ภาพรวม

ณ ปี 2025 เมืองเหอเจ๋อมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 43 แห่ง โดยแบ่งเป็นระดับ 4A 9 แห่ง ระดับ 3A 24 แห่ง และระดับ 2A 10 แห่ง นอกจากนี้ยังมีแหล่งสาธิตการท่องเที่ยวเชิงเกษตรระดับชาติ 1 แห่ง หมู่บ้านสำคัญด้านการท่องเที่ยวชนบทระดับจังหวัด 8 แห่ง พื้นที่สาธิตการท่องเที่ยวแบบครบวงจรระดับจังหวัด 1 แห่ง และรีสอร์ทท่องเที่ยวระดับจังหวัด 1 แห่ง อีกทั้งยังมีการจัดตั้งอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำ 20 แห่ง (ระดับชาติ 4 แห่ง ระดับจังหวัด 10 แห่ง)

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

มณฑลเหอเจ๋อมีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 10 แห่ง สถานที่สำคัญ ได้แก่ อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติแม่น้ำเหลืองเก่าอำเภอเฉา ซึ่งมีพื้นที่ผิวน้ำ 34,000 หมู่ และสระบัว 10,000 หมู่; อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติแม่น้ำเหลืองตงหมิง; และอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำและอุทยานป่าไม้ระดับมณฑลในเขตอำเภอจูเย่ อำเภอซาน อำเภอจวนเฉิง และอำเภอเฉิงหวู่

บุคคลสำคัญ

เหอเจ๋อได้สร้างบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์มากมาย รวมถึงฟู่ซี (บรรพบุรุษในตำนาน), ซุน (จักรพรรดิในตำนาน), อู๋ฉี (นักยุทธศาสตร์การทหาร), ซุนปิน (นักยุทธวิธีทางการทหาร), ฟานเซิงจือ (นักวิทยาศาสตร์การเกษตร) และฟานหลี่ (พ่อค้าและนักยุทธศาสตร์)

เกียรตินิยม

เมืองเหอเจ๋อได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองหลวงแห่งดอกโบตั๋นของจีน เมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ และเมืองป่าไม้ระดับชาติ โดยรวมอยู่ในยุทธศาสตร์ระดับชาติ เช่น เขตเศรษฐกิจที่ราบภาคกลาง กลุ่มเมืองที่ราบภาคกลาง เขตเศรษฐกิจเชิงนิเวศแม่น้ำห้วยเหอ และการคุ้มครองระบบนิเวศและการพัฒนาคุณภาพสูงในลุ่มแม่น้ำเหลือง

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก

ความสัมพันธ์ในครอบครัว

เมืองเหอเจ๋อรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องและความร่วมมือทางเศรษฐกิจกับเมืองต่างๆ ในประเทศหลายแห่ง โดยเข้าร่วมในความร่วมมือระหว่างจังหวัดและยุทธศาสตร์ระดับภูมิภาค รวมถึงโครงการ "เหอเจ๋อพัฒนาอย่างก้าวกระโดด" และวงเศรษฐกิจลู่หนาน

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

เมืองเหอเจ๋อได้สร้างความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างประเทศ โดยมีวิสาหกิจต่างชาติที่เข้ามาลงทุนใหม่ 39 แห่ง และมีการลงทุนจากต่างประเทศจริงมูลค่า 432 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2024

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวเมืองการค้าโบราณโจวชุนในเมืองจือป๋อ

แหล่งท่องเที่ยวเมืองการค้าโบราณโจวชุน ตั้งอยู่ในเขตโจวชุน เมืองจือป๋อ มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ มีพื้นที่ทั้งหมดประมา…

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาอี้เมิ่งในเมืองหลินอี้

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาอี้เมิ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของมณฑลซานตง ครอบคลุมเมืองต่างๆ เช่น หลินอี้ เหวยฟาง และจือป๋อ เป็นแหล่งท่องเที่ยวระ…

แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศปากแม่น้ำเหลืองในเมืองตงหยิง

แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศปากแม่น้ำเหลือง ตั้งอยู่ในเขตเคินหลี่ เมืองตงหยิง มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่บริเวณปาก…

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบเว่ยซาน เมืองจี่หนิง

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบเหวยซานตั้งอยู่ในอำเภอเหวยซาน เมืองจี่หนิง มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ทะเลสาบเหวย…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว