ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองเต๋อโจว

เมืองเต๋อโจว

เมืองเต๋อโจว (Dezhou City) หรือเรียกย่อว่า "เต๋อ" (De) และในสมัยโบราณเรียกว่า อันเต๋อ (Ande) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลซานตง บนที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลืองตอนล่าง มีพรมแดนติดกับเมืองชางโจว (มณฑลเหอเป่ย) ทางทิศเหนือ

เมืองเต๋อโจว

เมืองเต๋อโจว (Dezhou City) หรือเรียกย่อว่า "เต๋อ" (De) ซึ่งในสมัยโบราณเรียกว่า อันเต๋อ (Ande) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลซานตง บนที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลืองตอนล่าง มีพรมแดนติดกับเมืองชางโจว (มณฑลเหอเป่ย) ทางเหนือ เมืองจี่หนานและเหลียวเฉิงทางใต้ เมืองเหิงสุ่ย (มณฑลเหอเป่ย) ทางตะวันตก และเมืองปินโจวทางตะวันออก ภูมิประเทศลาดเอียงจากที่สูงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังที่ต่ำทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ได้รับอิทธิพลจากมรสุมอย่างชัดเจน และมีสี่ฤดูกาลที่แตกต่างกัน พื้นที่ทั้งหมด 10,356 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมีนาคม 2568 เมืองนี้บริหารจัดการ 2 เขต 7 อำเภอ เขตพัฒนาเศรษฐกิจเต๋อโจว (Dezhou Tianqu New District) และ 2 เมืองระดับอำเภอ ณ สิ้นปี 2567 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 5.4828 ล้านคน ชื่อ "เต๋อ" มาจาก "เต๋อสุ่ย" ซึ่งเป็นชื่อโบราณของแม่น้ำเหลือง ในปี ค.ศ. 583 (ราชวงศ์สุย ยุคไคหวง) เมืองอันเต๋อได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเต๋อโจว สภาแห่งรัฐกำหนดให้เต๋อโจวเป็นศูนย์กลางการคมนาคมและศูนย์กลางเศรษฐกิจในเขตชายแดนเหอเป่ย-ซานตง เป็นเมืองอุตสาหกรรมและการค้าที่สำคัญในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของซานตง และเป็นฐานอุตสาหกรรมพลังงานแห่งใหม่ของมณฑลซานตง ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเต๋อโจวสูงถึง 421.461 พันล้านหยวน (ประมาณ 58.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.3% ในราคาคงที่

ประวัติศาสตร์

ในสมัยราชวงศ์เซี่ยและราชวงศ์ชาง พื้นที่นี้เป็นของรัฐเกอ (Youge Shi) และรัฐฉง (Youqiong Shi) ในฐานะรัฐบริวาร ราชวงศ์ฉินได้ก่อตั้งอำเภอเกอ (Ge County) ภายใต้ระบบการปกครองแบบอำเภอ ซึ่งต่อมาถูกยกเลิกในสมัยราชวงศ์ฉีเหนือ ราชวงศ์ฮั่นได้ก่อตั้งอำเภออันเต๋อ (Ande County) ตามมาด้วยหน่วยงานปกครองต่างๆ ในสมัยราชวงศ์สุย ถัง ซ่ง หยวน หมิง และชิง และสาธารณรัฐจีน รวมถึงอำเภอกว่างฉวน ฉางเหอ เจียงหลิง หลิงโจว หลิงเซียน และเต๋อ ในช่วงเวลากว่า 2,200 ปีนับตั้งแต่สมัยฉิน เต๋อโจวได้เปลี่ยนที่ตั้งทางการปกครองถึงหกครั้ง

ในสมัยราชวงศ์เซี่ยและราชวงศ์ชาง พื้นที่นี้เป็นของรัฐเหยียนโจว ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตกและราชวงศ์ชุนชุม พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของรัฐฉี ในสมัยราชวงศ์สงคราม พื้นที่นี้ถูกแบ่งระหว่างรัฐฉีและรัฐจ้าว ในสมัยราชวงศ์ฉิน พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นมณฑลฉี จูลู่ ชิงเหอ และซ่างกู่ ราชวงศ์ฮั่นแบ่งพื้นที่นี้ออกเป็นมณฑลผิงหยวนและจี่หนาน (ชิงโจว) มณฑลชิงเหอ (จี่โจว) และมณฑลโป๋ไห่ (โย่วโจว) ในสมัยสามก๊ก พื้นที่นี้เป็นของรัฐเว่ย ราชวงศ์จินตะวันตกมอบพื้นที่นี้ให้กับรัฐผิงหยวน ชิงเหอ เล่อหลิง และเล่ออัน และมณฑลจี่หนาน ในสมัยราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้ พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นมณฑลอันเต๋อ ชิงเหอ ผิงหยวน และเล่อหลิง

ในสมัยราชวงศ์สุ่ย พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นมณฑลผิงหยวนและป๋อไห่ (เหยียนโจว) มณฑลชิงเหอ (จี้โจว) และมณฑลฉี (ชิงโจว) ราชวงศ์ถังจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของเต๋อโจว เป่ยโจว ตี้โจว และฉีโจว ในเส้นทางเหอเป่ย ราชวงศ์ซ่งเหนือแบ่งพื้นที่นี้ออกเป็นเส้นทางเหอเป่ยตะวันออกและเส้นทางจิงตง ในสมัยราชวงศ์จิน พื้นที่นี้อยู่ในเส้นทางซานตงตะวันตกและตะวันออก เส้นทางเหอเป่ยตะวันออก และเส้นทางต้าหมิง ราชวงศ์หยวนจัดให้อยู่ในเส้นทางเหอเจี้ยนและจี่หนาน ภายใต้มณฑลจงซู่ ราชวงศ์หมิงจัดให้อยู่ภายใต้มณฑลจี่หนานและตงชาง (ซานตง) และมณฑลเหอเจี้ยน (เขตเมืองหลวง) ราชวงศ์ชิงแบ่งพื้นที่นี้ออกเป็นมณฑลจี่หนานและอู่ติ้ง (ซานตง) และมณฑลเทียนจินและเหอเจี้ยน (จือหลี่)

ในยุคแรกของสาธารณรัฐจีน พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นเขตการปกครองจี่หนาน ตงหลิน และอู่ติ้ง ภายใต้มณฑลซานตง และเขตการปกครองจินไห่ ภายใต้มณฑลจือหลี่ ในปี 1928 พื้นที่นี้อยู่ภายใต้เขตอำนาจโดยตรงของมณฑลซานตงและเหอเป่ย ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น พื้นที่ทางตะวันออกของทางรถไฟจินปู่ อยู่ภายใต้เขตอำนาจของเขตชายแดนจี่หลูที่นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในขณะที่พื้นที่ทางตะวันตกตกอยู่ภายใต้เขตพิเศษจี่หนานและหยุนตง หลังจากก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน เขตพิเศษเต๋อโจวถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 1950 และมีการปรับโครงสร้างหลายครั้งในช่วงทศวรรษ 1950-1960 รวมถึงการควบรวมชั่วคราวกับเขตพิเศษเหลียวเฉิง (1956-1961) ในปี 1967 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเต๋อโจว เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 1994 สภาแห่งรัฐอนุมัติการยกเลิกมณฑลเต๋อโจวและจัดตั้งเมืองเต๋อโจวระดับมณฑล โดยเปลี่ยนเมืองเต๋อโจวระดับอำเภอเดิมเป็นอำเภอเต๋อเฉิง เขตพัฒนาเศรษฐกิจเต๋อโจวจัดตั้งขึ้นในปี 1998 เขตพัฒนาเศรษฐกิจคลองเต๋อโจวจัดตั้งขึ้นในปี 2006 และเขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคเต๋อโจวจัดตั้งขึ้นในเดือนกรกฎาคม 2014

หน่วยงานบริหาร

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติให้ยกเลิกเขตหลิงเซียนและจัดตั้งเขตหลิงเฉิงขึ้นใหม่ ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 เมืองเต๋อโจวปกครอง 2 เขต 7 อำเภอ และ 2 เมืองระดับอำเภอ ได้แก่ เขตเต๋อเฉิง เขตหลิงเฉิง เมืองหยูเฉิง เมืองเล่อหลิง อำเภอหลินยี่ อำเภอผิงหยวน อำเภอเซี่ยจิน อำเภออู่เฉิง อำเภอชิงหยุน อำเภอหนิงจิน และอำเภอฉีเหอ รวมทั้งหมด 29 ตำบล 91 เมือง และ 14 อำเภอ ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 1566 ถนนตงเฟิงตะวันออก ตำบลฉางเหอ เขตเต๋อเฉิง

สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

เมืองเต๋อโจวตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลชานตง ทางเหนือของแม่น้ำเหลืองตอนล่าง ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 115 องศา 45 นาที ถึง 117 องศา 36 นาที และละติจูดเหนือ 36 องศา 24 นาที 25 วินาที ถึง 38 องศา 0 นาที 32 วินาที มีพรมแดนติดกับเมืองชางโจว (มณฑลเหอเป่ย) ทางเหนือโดยมีแม่น้ำจางเว่ยสายใหม่คั่นกลาง เมืองเหิงสุ่ย (มณฑลเหอเป่ย) ทางตะวันตกโดยมีคลองเว่ยคั่นกลาง เมืองเหลียวเฉิงทางตะวันตกเฉียงใต้ เมืองจี่หนานทางใต้โดยมีแม่น้ำเหลืองคั่นกลางกลาง และเมืองปินโจวทางตะวันออก อยู่ห่างจากปักกิ่ง 320 กิโลเมตร มีพื้นที่ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 200 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 175 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 10,356 ตารางกิโลเมตร (7.55% ของพื้นที่ทั้งหมดของมณฑลชานตง)

ภูมิประเทศ

เมืองเต๋อโจวตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลือง การเปลี่ยนแปลงเส้นทางของแม่น้ำเหลืองครั้งใหญ่สองครั้งและการเกิดร่องน้ำกว่าพันครั้งในอดีตได้สร้างภูมิประเทศที่มีลักษณะสูงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และต่ำทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีลักษณะภูมิประเทศสามประเภท ได้แก่ ที่ราบสูง (34.3% เกิดจากตะกอนในลำน้ำ) ที่ราบลาดชัน (52.1% เกิดจากตะกอนน้ำท่วม) และที่ราบลุ่ม (13.6%)

ภูมิอากาศ

เมืองเต๋อโจวมีภูมิอากาศแบบทวีปที่ได้รับอิทธิพลจากมรสุมอย่างชัดเจน โดยมีสี่ฤดูกาลที่แตกต่างกัน ฤดูใบไม้ผลิแห้งและมีลมแรง ฤดูร้อนร้อนและมีฝนตก ฤดูใบไม้ร่วงเย็นและแจ่มใส ฤดูหนาวหนาวและแห้ง มีหิมะตกน้อย ปริมาณแสงแดดเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2,592 ชั่วโมง (อัตราแสงแดด 60%) โดยเดือนพฤษภาคม-มิถุนายนมีปริมาณแสงแดดสูงสุดถึง 280 ชั่วโมงต่อเดือน (9 ชั่วโมงต่อวัน) ช่วงเวลาปลอดน้ำค้างแข็งเฉลี่ยอยู่ที่ 208 วัน (29 มีนาคมถึง 24 ตุลาคม) และสูงถึง 225 วันในอำเภออู่เฉิง ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 547.5 มิลลิเมตร โดยมีปริมาณน้ำฝนสูงกว่าในภาคตะวันออกและภาคใต้ เดือนกรกฎาคมมีปริมาณน้ำฝนมากที่สุด (190 มิลลิเมตร) และเดือนมกราคมน้อยที่สุด (3.5 มิลลิเมตร) การกระจายตัวตามฤดูกาล: ฤดูใบไม้ผลิ 12.8%, ฤดูร้อน 67.7%, ฤดูใบไม้ร่วง 16.9%, ฤดูหนาว 2.6%

อุทกวิทยา

แม่น้ำสายหลักที่ไหลข้ามมณฑล ได้แก่ แม่น้ำเหลือง คลองเว่ย และแม่น้ำจางเว่ยสายใหม่ คลองระบายน้ำสำคัญที่ไหลผ่านเมือง ได้แก่ แม่น้ำทูไห่ แม่น้ำเต๋อฮุยสายใหม่ และแม่น้ำหม่าเจีย ซึ่งทั้งหมดนี้ยกเว้นแม่น้ำเหลืองอยู่ในลุ่มน้ำไห่ มีแม่น้ำสาขา 2 สายที่มีพื้นที่ครอบคลุมเกิน 1,000 ตารางกิโลเมตร ได้แก่ แม่น้ำซินจ้าวนิว (ลุ่มน้ำทูไห่) และแม่น้ำหลิวอู่ (ลุ่มน้ำจางเว่ยสายใหม่) มีแม่น้ำสาขา 12 สายที่มีพื้นที่ครอบคลุม 300 ถึง 1,000 ตารางกิโลเมตร 53 สายมีพื้นที่ระหว่าง 100 ถึง 300 ตารางกิโลเมตร และ 114 สายมีพื้นที่ระหว่าง 30 ถึง 100 ตารางกิโลเมตร ซึ่งรวมกันเป็นเครือข่ายควบคุมน้ำท่วมและระบายน้ำแบบบูรณาการ

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

เมืองเต๋อโจวมีแม่น้ำเจ็ดสาย แม่น้ำเหลืองเป็นแหล่งน้ำสำคัญที่ส่งน้ำเฉลี่ยปีละ 1.5 พันล้านลูกบิดเมตร ขณะที่แม่น้ำสายอื่นๆ ทำหน้าที่ควบคุมน้ำท่วมและระบายน้ำ ความจุในการกักเก็บน้ำใต้ดินรวม 88.77 ล้านลูกบิดเมตร (ใช้ได้ 75.46 ล้านลูกบิดเมตร) ความจุของลำน้ำสายหลัก 102.86 ล้านลูกบิดเมตร และความจุของลำน้ำสาขา 92.24 ล้านลูกบิดเมตร ทำให้มีความจุในการควบคุมน้ำสูงสุด 336.17 ล้านลูกบิดเมตร ปริมาณน้ำที่ใช้ได้เฉลี่ยหลายปีอยู่ที่ 376.29 ล้านลูกบิดเมตร น้ำใต้ดินมีโครงสร้างสามชั้น (น้ำจืด-น้ำเค็ม-น้ำจืด) ในพื้นที่ส่วนใหญ่

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ทั้งหมด: 1,035,767.48 เฮกตาร์ พื้นที่เกษตรกรรม: 814,927.59 เฮกตาร์ (78.68%) ประกอบด้วยพื้นที่เพาะปลูก 643,783.82 เฮกตาร์ (62.16%) สวนผลไม้ 13,956.17 เฮกตาร์ (1.35%) และป่าไม้ 61,835.75 เฮกตาร์ (5.97%) พื้นที่ก่อสร้าง: 185,231.86 เฮกตาร์ (17.88%) พื้นที่อื่นๆ: 35,608.03 เฮกตาร์ (3.44%) ประกอบด้วยแหล่งน้ำ 15,047.25 เฮกตาร์ และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 20,560.78 เฮกตาร์

ทรัพยากรแร่

เมืองเต๋อโจวได้ระบุประเภทแร่ 11 ประเภท ได้แก่ แร่พลังงาน 4 ประเภท แร่ที่ไม่ใช่โลหะ 4 ประเภท และแร่ก๊าซและน้ำ 3 ประเภท โดยมีแหล่งแร่ทั้งหมด 436 แห่ง (ขนาดใหญ่ 6 แห่ง ขนาดกลาง 30 แห่ง ขนาดเล็ก 62 แห่ง และจุดแร่ 338 แห่ง) น้ำมันและก๊าซธรรมชาติกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่หลินยี่ ถ่านหินพบได้ตามแนวแม่น้ำเหลืองในฉีเหอและหยูเฉิง และทรัพยากรความร้อนใต้พิภพมีอยู่ทั่วทุกอำเภอ ปริมาณสำรองน้ำมันและก๊าซรวม 17.032 ล้านตัน (ปริมาณสำรองทรัพยากร: 21.832 ล้านตัน) ปริมาณสำรองถ่านหิน: 1.237 พันล้านตัน (ปริมาณสำรองพื้นฐาน: 808 ล้านตัน) ปริมาณสำรองความร้อนใต้พิภพ: 29.0633 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี โดยมีทรัพยากรความร้อนใต้พิภพทั้งหมดเทียบเท่ากับถ่านหินมาตรฐาน 678.7 ล้านตัน

ประชากร

ขนาดประชากร

จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 พบว่ามีประชากรถาวร 5,611,194 คน เพิ่มขึ้น 42,959 คน (0.77%) จาก 5,568,235 คนในปี 2010 โดยมีอัตราการเติบโตต่อปีอยู่ที่ 0.08% มีจำนวนครัวเรือน 1,857,840 ครัวเรือน โดยเฉลี่ยครัวเรือนละ 2.77 คน (ลดลง 0.49 คน จาก 3.26 คนในปี 2010) ณ สิ้นปี 2024 ประชากรถาวรมีจำนวน 5.4828 ล้านคน ซึ่งรวมถึงประชากรในเมือง 3.1411 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 57.3% (เพิ่มขึ้น 0.96 จุดเปอร์เซ็นต์)

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์

เมืองเต๋อโจวเป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ 42 กลุ่ม โดยส่วนใหญ่เป็นชาวหุย

การเมือง

ผู้นำปัจจุบัน

ข้อมูลที่จะต้องเพิ่มเติม

เมืองพี่น้อง

ข้อมูลที่จะต้องเพิ่มเติม

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองเต๋อโจวอยู่ที่ 404.773 พันล้านหยวน (ประมาณ 55.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.6% แบ่งตามภาคอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 38.852 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.36 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.4%) อุตสาหกรรมขั้นรอง 175.435 พันล้านหยวน (ประมาณ 24.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.2%) อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ 190.486 พันล้านหยวน (ประมาณ 26.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.4%) โครงสร้างอุตสาหกรรมอยู่ที่ 9.6:43.3:47.1 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 6.2% (ขั้นต้น +15.3% ขั้นรอง +11.0% ขั้นตติยภูมิ +2.8%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 26.336 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.63 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.1%) โดยรายได้จากภาษีอยู่ที่ 16.941 พันล้านหยวน (-3.0%) รายจ่ายภาครัฐอยู่ที่ 64.399 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.88 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.4%) โดยเป็นรายจ่ายเพื่อการดำรงชีพ 51.238 พันล้านหยวน

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมงรวมทั้งสิ้น 84.256 พันล้านหยวน (ประมาณ 11.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 4.0%) มีการปลูกธัญพืชบนพื้นที่ 16.0812 ล้านหมู่ ให้ผลผลิต 7.8778 ล้านตัน (489.88 กิโลกรัมต่อหมู่) ผักและเห็ดกินได้: 7.0724 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 3.9%) ผลไม้สวน: 293,700 ตัน (เพิ่มขึ้น 3.2%) ปศุสัตว์สิ้นปี: สุกร 3.1356 ล้านตัว โค 310,900 ตัว แกะ 551,000 ตัว และสัตว์ปีก 71.6473 ล้านตัว ผลผลิตเนื้อสัตว์: 677,800 ตัน ไข่: 448,500 ตัน นม: 538,500 ตัน

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8.4% โดยแบ่งตามกรรมสิทธิ์: บริษัทมหาชน +9%, บริษัทต่างชาติ/ฮ่องกง/มาเก๊า/ไต้หวัน +1.1%, บริษัทเอกชน +5.3% แบ่งตามภาคอุตสาหกรรม: เหมืองแร่ +31.5%, การผลิต +8.8%, สาธารณูปโภค +0.1% จาก 33 ประเภทอุตสาหกรรม มี 24 ประเภทที่เติบโต (72.7%) รายได้จากอุตสาหกรรมขนาดใหญ่มีมูลค่า 374.197 พันล้านหยวน (~51.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 1.8%) กำไรสุทธิรวม 22.744 พันล้านหยวน (~3.14 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 0.1%) ภาคการก่อสร้างมีวิสาหกิจที่ผ่านเกณฑ์ 514 แห่ง และสร้างเสร็จมูลค่า 46.081 พันล้านหยวน (+6.0%)

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2024 ภาคบริการมีมูลค่าเพิ่ม 190.486 พันล้านหยวน (ประมาณ 26.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.4%) รายได้จากบริการระดับสูงอยู่ที่ 36.978 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 0.9%) ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 148.309 พันล้านหยวน (ประมาณ 20.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.8%): ในเมือง 119.626 พันล้านหยวน และในชนบท 28.683 พันล้านหยวน การนำเข้าและส่งออกรวมกันมีมูลค่า 73.45 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.1%) โดยการส่งออกมีมูลค่า 62.04 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.6%) สถาบันการเงินมีเงินฝาก 661.060 พันล้านหยวน (ประมาณ 91.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 9.1%) และสินเชื่อ 415.966 พันล้านหยวน (ประมาณ 57.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 10.1%) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 15.996 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.21 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.2%) ในปี 2025 การค้าสินค้ารวมมีมูลค่า 76.79 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.6%) โดยการส่งออกมีมูลค่า 66.41 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.1%) ผลิตภัณฑ์อิเล็กโทรแมคคานิกส์เป็นสินค้าส่งออกชั้นนำที่ 31.81 พันล้านหยวน โดยมีอิเล็กโทรดคาร์บอน (4.65 พันล้านหยวน) วงจรรวม (3.88 พันล้านหยวน) และชิ้นส่วนรถยนต์ (2.36 พันล้านหยวน) เป็นหมวดหมู่หลัก

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2024 เมืองเต๋อโจวได้รับการรับรองสถานประกอบการไฮเทคระดับชาติใหม่ 350 แห่ง และเพิ่มสถาบันวิจัยและพัฒนาใหม่ระดับจังหวัดอีก 1 แห่ง โครงการ 67 โครงการได้รับเงินทุนด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับจังหวัดหรือสูงกว่า เมืองนี้มีห้องปฏิบัติการสำคัญ 225 แห่ง (ระดับจังหวัด 4 แห่ง ระดับเทศบาล 221 แห่ง) ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจเทคโนโลยี 9 แห่ง (ระดับชาติ 6 แห่ง ระดับจังหวัด 3 แห่ง) และพื้นที่สร้างสรรค์ (maker space) 18 แห่ง (ระดับชาติ 7 แห่ง ระดับจังหวัด 11 แห่ง) สิทธิบัตรทั้งหมดมีจำนวน 10,633 ฉบับ (+4.4%) ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 2,136 ฉบับ (+70.6%) คิดเป็น 10.96 สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ต่อประชากร 10,000 คน

การศึกษา

เมืองเต๋อโจวมีมหาวิทยาลัยทั่วไป 6 แห่ง (นักศึกษาใหม่ 32,778 คน นักศึกษาลงทะเบียน 82,111 คน บัณฑิต 23,959 คน คณาจารย์ 4,491 คน) โรงเรียนอาชีวศึกษา 31 แห่ง (นักศึกษาลงทะเบียน 45,826 คน) โรงเรียนมัธยมปลายทั่วไป 36 แห่ง (นักศึกษาลงทะเบียน 130,154 คน) โรงเรียนมัธยมต้น 172 แห่ง (นักศึกษาลงทะเบียน 217,501 คน) โรงเรียนประถมศึกษา 531 แห่ง (นักศึกษาลงทะเบียน 453,087 คน) และโรงเรียนอนุบาล 1,242 แห่ง (เด็ก 124,586 คน) นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 14 แห่ง ให้บริการนักเรียน 3,448 คน และมีการสร้างโรงเรียนอนุบาลของรัฐใหม่ 12 แห่ง เพิ่มที่นั่ง 3,570 ที่นั่ง (สัดส่วนของรัฐ 58.02%)

วัฒนธรรม

ณ สิ้นปี 2024 เมืองเต๋อโจวมีคณะการแสดงศิลปะ 4 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 146 แห่ง หอศิลป์ 3 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 12 แห่ง (หนังสือ 3.251 ล้านเล่ม) และพิพิธภัณฑ์ 25 แห่ง มีโรงภาพยนตร์ในเมือง 31 แห่ง ให้บริการผู้ชม 2.259 ล้านคน (รายได้จากการขายตั๋ว 93.944 ล้านหยวน) สถานีวิทยุและโทรทัศน์ 11 แห่ง ดำเนินการช่องรายการวิทยุ 12 ช่อง และช่องรายการโทรทัศน์ 14 ช่อง ครอบคลุมประชากร 100% โครงการ "โอเปร่าในชนบท" จัดการแสดง 6,085 รอบ โรงละครใหญ่เต๋อโจวตั้งอยู่ทางมุมตะวันออกเฉียงใต้ของศูนย์วัฒนธรรมและกีฬาเต๋อโจว

การดูแลสุขภาพ

เมืองเต๋อโจวมีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 5,580 แห่ง (โรงพยาบาล 129 แห่ง ศูนย์สุขภาพประจำตำบล 131 แห่ง ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 12 แห่ง และศูนย์สุขภาพแม่และเด็ก 12 แห่ง) จำนวนเตียงทั้งหมด 33,609 เตียง (+7.2%) บุคลากรทางการแพทย์ 43,537 คน (+6.3%) ซึ่งรวมถึงแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 18,605 คน และพยาบาลวิชาชีพ 17,897 คน เมืองนี้มีสาขาเฉพาะทางสำคัญระดับเทศบาล 172 แห่ง และระดับจังหวัด 10 แห่ง สถานพยาบาลระดับรากหญ้าทั้งหมดผ่านมาตรฐานที่กำหนด โดย 66 แห่งได้มาตรฐานคุณภาพที่แนะนำ

กีฬา

ในปี 2024 เมืองเต๋อโจวได้สร้างสนามกีฬาสาธารณะใหม่ 255 แห่ง และเส้นทางออกกำลังกายอัจฉริยะ 17 แห่ง นอกจากนี้ยังได้สร้างเส้นทางออกกำลังกายเชื่อมต่อแม่น้ำเหลืองและคลองใหญ่ความยาว 130 กิโลเมตร ซึ่งเชื่อมต่อ 5 อำเภอและ 18 เมือง เมืองนี้ยังจัดกิจกรรมออกกำลังกายขนาดใหญ่ 4,849 รายการ โดยมีผู้เข้าร่วมเกือบ 1 ล้านคน รวมถึงการแข่งขันบาสเกตบอล "LeBA" ของเมืองเล่อหลิง การแข่งขันปิงปอง "Village Ping-Pong" ของเมืองหนิงจิน และงานกีฬาประจำปีของเมืองผิงหยวน

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2024 เมืองเต๋อโจวมีผู้ลงทะเบียนรับเงินบำนาญพนักงาน 1.3006 ล้านคน ผู้ลงทะเบียนประกันสุขภาพพนักงาน 934,100 คน ผู้ว่างงาน 629,100 คน และผู้ลงทะเบียนประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 840,400 คน ส่วนผู้ลงทะเบียนรับเงินบำนาญและประกันสุขภาพของประชาชนนั้น ครอบคลุม 3.0376 ล้านคนและ 4.3515 ล้านคนตามลำดับ เมืองนี้มีสถานบริการสังคม 142 แห่ง โดยมีสถานดูแลผู้สูงอายุ 138 แห่ง (20,100 เตียง) และสถานสงเคราะห์คนยากไร้ 54 แห่ง

การขนส่ง

เมืองเต๋อโจวเป็นที่รู้จักกันในอดีตว่า "เส้นทางเก้าสาย" และ "ประตูสู่เมืองหลวง" เป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญมาตั้งแต่ยุคคลองใหญ่ ในอดีตเป็นท่าเรือสำคัญบนคลองใหญ่ปักกิ่ง-หางโจว และเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญสำหรับการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างเหนือและใต้ หลังจากที่จักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิงทรงสถาปนาเมืองหลวงที่ปักกิ่ง จนถึงกลางศตวรรษที่ 19 เต๋อโจวเป็นเส้นทางขนส่งธัญพืชที่สำคัญจากเก้าจังหวัดทางใต้ไปยังปักกิ่ง เต๋อโจวเป็นจุดเชื่อมต่อของทางรถไฟห้าสาย ได้แก่ ปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้, สือเจียจวง-เต๋อโจว, รถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้, ทางรถไฟโดยสารเฉพาะกิจสือเจียจวง-จี่หนาน และทางรถไฟเต๋อหลงหยาน นอกจากนี้ยังมีทางด่วน ได้แก่ ปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้, ปักกิ่ง-ไทเป, ชิงเต่า-หยินฉวน, เต๋อโจว-เหิงสุ่ย, เต๋อโจว-ปินโจว, จี่หนาน-เหลียวเฉิง และจี่หนาน-เล่อหลิง ทางหลวงแห่งชาติ G104, G105, G205, G308 และ G309 ผ่านเมืองนี้ รวมถึงคลองใหญ่ (มากกว่า 140 กม. ภายในเมือง) ในปี 2549 เมืองเต๋อโจวได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองศูนย์กลางการขนส่งแบบครบวงจรระดับชาติ ณ สิ้นปี 2567 ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 4,990.57 กม. (ทางด่วน: 593.97 กม.) ปริมาณผู้โดยสารบนทางหลวงอยู่ที่ 2.5291 ล้านคน (+2.2%) และสินค้าอยู่ที่ 41.2427 ล้านตัน (+16.2%) เมืองนี้มีรถโดยสารประจำทาง 2,255 คัน ให้บริการใน 287 เส้นทาง (ผู้โดยสาร 61.25 ล้านคน) และรถแท็กซี่ 4,246 คัน (ผู้โดยสาร 54.97 ล้านคน) ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 ทางด่วน 4 สายเริ่มก่อสร้าง ได้แก่ จี่หนาน-หนิงจิน ชิงหยุน-จางชิว จี่หนาน-ตงเอ๋อ (ส่วนชี่เหอ-ตงเอ๋อ) และจี่หนาน-หลินชิง (ส่วนชี่เหอ-หลินชิง)

จุดชมวิว

แผนที่วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของเมืองเต๋อโจวแสดงสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจทั่วทั้งภูมิภาค ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวจะเพิ่มเติมในภายหลัง

บุคคลที่มีชื่อเสียง

ข้อมูลที่จะต้องเพิ่มเติม

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองเต๋อโจวได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน "100 เมืองระดับมณฑลชั้นนำของจีนด้านการพัฒนาคุณภาพชีวิต" (กันยายน 2559) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นพื้นที่นำร่องการพัฒนาเมืองใหม่แบบครบวงจรชุดแรกของประเทศ ได้รับการยืนยันอีกครั้งว่าเป็นเมืองสุขภาพแห่งชาติ (2561) ได้รับการจัดอันดับให้เป็นเมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านระดับชาติ (ตุลาคม 2563) และได้รับการจัดประเภทเป็นเมืองระดับ 3 (2566)

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ข้อมูลที่จะต้องเพิ่มเติม

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวเมืองการค้าโบราณโจวชุนในเมืองจือป๋อ

แหล่งท่องเที่ยวเมืองการค้าโบราณโจวชุน ตั้งอยู่ในเขตโจวชุน เมืองจือป๋อ มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ มีพื้นที่ทั้งหมดประมา…

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาอี้เมิ่งในเมืองหลินอี้

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาอี้เมิ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของมณฑลซานตง ครอบคลุมเมืองต่างๆ เช่น หลินอี้ เหวยฟาง และจือป๋อ เป็นแหล่งท่องเที่ยวระ…

แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศปากแม่น้ำเหลืองในเมืองตงหยิง

แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศปากแม่น้ำเหลือง ตั้งอยู่ในเขตเคินหลี่ เมืองตงหยิง มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่บริเวณปาก…

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบเว่ยซาน เมืองจี่หนิง

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบเหวยซานตั้งอยู่ในอำเภอเหวยซาน เมืองจี่หนิง มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ทะเลสาบเหวย…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว