เมืองเวยฟาง
เมืองเหวยฟาง (Weifang City) ซึ่งเดิมชื่อเหวยโจว (Weizhou) และเหวยเซียน (Weixian) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง (Shandong Province) ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองขนาดใหญ่ประเภทที่ 2 และเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ ตั้งอยู่ใจกลางมณฑลซานตง
เมืองเวยฟาง
เมืองเหวยฟาง เดิมชื่อเหวยโจวและเหวยเซียน เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองใหญ่ประเภทที่ 2 และเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ ตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลซานตง ทางตะวันตกของคาบสมุทรซานตง มีพรมแดนติดกับชิงเต่าและหยานไท่ทางทิศตะวันออก จือป๋อและตงหยิงทางทิศตะวันตก หลินอี้และริจ้าวทางทิศใต้ และหันหน้าไปทางอ่าวไหลโจวของทะเลโป๋ไห่ทางทิศเหนือ สภาพภูมิอากาศเป็นแบบอบอุ่นชื้นกึ่งอบอุ่นแบบมรสุมภาคพื้นทวีป มีภูมิประเทศสูงขึ้นจากเหนือจรดใต้ และมีพื้นที่ทั้งหมด 16,167.23 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมิถุนายน 2569 เมืองนี้บริหารจัดการ 4 เขต 2 อำเภอ และ 6 เมืองระดับอำเภอ ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 9.2712 ล้านคน เหวยฟางได้รับการกำหนดโดยคณะรัฐมนตรีให้เป็นเมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคของกลุ่มเมืองใหญ่คาบสมุทรซานตง ในฐานะเมืองหลวงแห่งว่าวโลก เว่ยฟางทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางระดับโลกสำหรับการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมว่าว และเป็นที่ตั้งของฐานโลจิสติกส์ขนส่งสินค้าทางรถไฟความเร็วสูงแห่งแรกของจีน ชิงโจวซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของเว่ยฟาง เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ และเป็นหนึ่งใน "เก้ามณฑลโบราณ" เหวยฟางเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมตงอี้ ศูนย์กลางของวัฒนธรรมฉี ศูนย์กลางสำคัญของวรรณคดีขงจื๊อสมัยราชวงศ์ฮั่น และเป็นศูนย์กลางทางวรรณกรรมในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง เหวยฟางเป็นที่รู้จักในชื่อ "ซูโจวทางใต้ เหวยเซียนทางเหนือ" ในปี 1904 เหวยเซียนเปิดเป็นเมืองท่าสนธิสัญญาและก่อตั้งมหาวิทยาลัยกวงเหวิน เมืองฟางจื่อซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางบนทางรถไฟเจียวจี้ เป็นแหล่งกำเนิดของอุตสาหกรรมสมัยใหม่ของเว่ยฟาง สำนักกู่ฉินจูเฉิงและศิลปะการตัดกระดาษเกาหมี่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโก ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองเหวยฟางมีมูลค่าถึง 858.736 พันล้านหยวน (ประมาณ 119.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2026 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติให้เหวยฟางเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ
ประวัติศาสตร์
ในสมัยราชวงศ์เซี่ยและชาง บริเวณนี้เป็นที่ตั้งของรัฐบริวารต่างๆ เช่น เจิ้งกวง เจิ้นซุน ฮั่น และซานโช่ว ในช่วงต้นราชวงศ์โจว พระเจ้าอู่ได้พระราชทานที่ดินให้ไท่กงหวังในแคว้นฉี โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่อิงชิว (ปัจจุบันคือฉางเล่อ ต่อมาย้ายไปหลินจื่อ) ในช่วงยุคชุนชุม พื้นที่นี้เป็นของรัฐฉี หลู่ และจู ในช่วงยุคสงครามระหว่างรัฐ ดินแดนส่วนใหญ่เป็นของรัฐฉี ในขณะที่อู่เหลียนและจูเฉิงเป็นของรัฐหลู่
ในสมัยราชวงศ์ฉิน พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นเขตปกครองเจียวตง หลินจื่อ และหลางหยา ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ประกอบด้วย 53 อำเภอในเขตปกครองเป่ยไห่ หลางหยา และฉี ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก พื้นที่นี้เป็นของอาณาจักรเป่ยไห่ เล่ออัน ฉี และหลางหยา ในสมัยสามก๊ก เป็นส่วนหนึ่งของรัฐเว่ย ในสมัยราชวงศ์จินและสิบหกอาณาจักร พื้นที่นี้ถูกปกครองโดยราชวงศ์จ้าวตอนปลาย ราชวงศ์เหยียนตอนต้น ราชวงศ์ฉินตอนต้น และราชวงศ์เหยียนตอนปลาย ตามลำดับ จนกระทั่งตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์เหยียนตอนใต้ในราวปี ค.ศ. 400
ในสมัยราชวงศ์เหนือและใต้ พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนระหว่างราชวงศ์หลิวซ่งและราชวงศ์เว่ยเหนือ ในสมัยราชวงศ์สุย พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเป่ยไห่ เกาหมี่ และหลางหยา ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 741) พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองเหอหนาน ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองจิงตงตะวันออก ในสมัยราชวงศ์จิน พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองซานตงตะวันออกร่วมกับมณฑลอี้ตู ในสมัยราชวงศ์หยวน พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลจงซู ในสมัยราชวงศ์หมิง พื้นที่นี้ประกอบด้วยมณฑลชิงโจวและไหลโจว ในสมัยราชวงศ์ชิง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลชิงโจว ไหลโจว และอี้โจว
ในสมัยสาธารณรัฐจีน มี 9 อำเภอ ได้แก่ เหวยเซียน ฉางอี้ เกาหมี่ อี้ตู โชวกวน ฉางเล่อ หลินฉู่ อันฉิว และจูเฉิง อยู่ในเขตการปกครองเจียวตง ในปี 1927 อำเภอทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของมณฑล หลังจากเกิดสงครามต่อต้านญี่ปุ่น พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้จัดตั้งฐานทัพต่อต้านญี่ปุ่นซานตงขึ้น ในวันที่ 27 เมษายน 1948 เหวยเซียนได้รับการปลดปล่อย และมีการจัดตั้งเทศบาลนครเหวยฟางขึ้น ในปี 1949 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเหวยฟาง หลังจากก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน โครงสร้างการบริหารได้พัฒนาขึ้นเป็นเขตพิเศษฉางเหวย เขตฉางเหวย และเขตเหวยฟาง ในเดือนตุลาคม 1983 เขตเหวยฟางได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นเมืองระดับจังหวัด โดยใช้ระบบเมืองปกครองอำเภอ
หน่วยงานบริหาร
วิวัฒนาการด้านการบริหาร
ในปี 1950 สำนักงานใหญ่เขตพิเศษฉางเหวยได้ย้ายจากอี้ตูไปยังเหวยฟาง มีการจัดสรรอำเภอใหม่ระหว่างเขตต่างๆ หลายครั้งในช่วงหลายทศวรรษต่อมา ในปี 1956 อำเภอจากเขตพิเศษเจียวโจวที่ถูกยุบได้ถูกรวมเข้ามา ในปี 1967 เขตพิเศษฉางเหวยได้กลายเป็นเขตฉางเหวย และเปลี่ยนชื่อเป็นเขตเหวยฟางในปี 1981 ในปี 1983 อำเภอผิงตูถูกโอนไปยังชิงเต่า และมีการจัดตั้งเขตเหวยเฉิง หานติง และฟางจื่อขึ้น ระหว่างปี 1986 ถึง 1994 อำเภอหลายแห่งได้รับการยกระดับเป็นเมืองระดับอำเภอ ได้แก่ อี้ตูไปชิงโจว จูเฉิง โชวกวง อันฉิว เกาหมี่ และฉางอี้ ในปี 1992 อำเภออู่เหลียนถูกโอนไปยังเมืองริจ้าว และมีการจัดตั้งเขตคุยเหวินขึ้นในปี 1994
รายละเอียดการบริหาร
ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2569 เมืองเหวยฟางประกอบด้วย 4 เขต 2 อำเภอ และ 6 เมืองระดับอำเภอ เมืองนี้มีเขตพัฒนาเศรษฐกิจ 5 เขต ได้แก่ เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคเหวยฟาง เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีปินไห่เหวยฟาง เขตปลอดภาษีครบวงจรเหวยฟาง เขตพัฒนาเศรษฐกิจเชิงนิเวศเซี่ยซานเหวยฟาง และเขตพัฒนาเศรษฐกิจเหวยฟางมณฑลชานตง ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 99 ถนนเสิงหลี่ตะวันออก เขตคุ่ยเหวิน
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เมืองเหวยฟางตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลซานตง ทางตะวันตกของคาบสมุทรซานตง เป็นศูนย์กลางของกลุ่มเมืองใหญ่บนคาบสมุทร มีพื้นที่ตั้งแต่ลองจิจูดตะวันออก 118 องศา 10 นาที ถึง 120 องศา 01 นาที และละติจูดเหนือ 35 องศา 41 นาที ถึง 37 องศา 26 นาที ระยะทางเป็นเส้นตรงไปยังเมืองจี่หนานทางทิศตะวันตกคือ 183 กิโลเมตร และห่างจากกรุงปักกิ่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 410 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 16,167.23 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศค่อยๆ สูงขึ้นจากเหนือจรดใต้เป็นขั้นบันได แบ่งออกเป็นที่ราบต่ำ ที่ราบ และเนินเขาเตี้ยๆ โดยมีลักษณะภูมิประเทศ 18 แบบ บริเวณชายฝั่งทางเหนือใกล้กับอ่าวไหลโจวมีความสูงต่ำกว่า 7 เมตร ครอบคลุมพื้นที่ 2,631.91 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นประมาณ 15% ของพื้นที่ทั้งหมด โครงสร้างทางธรณีวิทยาของเมืองครอบคลุมเขตยกตัวลู่ซีและลู่ตง และเขตแนวรอยเลื่อนอี้ซู ทำให้เกิดความหลากหลายทางโครงสร้าง
ภูมิอากาศ
เมืองเหวยฟางมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปกึ่งชื้นอบอุ่น มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน ได้แก่ ฤดูใบไม้ผลิที่มีลมแรงและฝนตกน้อย ฤดูร้อนที่ร้อนและมีฝนตก ฤดูใบไม้ร่วงที่แจ่มใสและแห้งแล้ง และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีลมพัดบ่อย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 12.3 องศาเซลเซียส เดือนมกราคมมีอุณหภูมิเฉลี่ย -3.3 องศาเซลเซียส และเดือนกรกฎาคมมีอุณหภูมิเฉลี่ย 26.0 องศาเซลเซียส
อุทกวิทยา
เมืองเหวยฟางมีระบบแม่น้ำผิวดินสายหลัก 6 สาย ได้แก่ แม่น้ำเว่ย แม่น้ำหมี่ แม่น้ำไป่หลาง แม่น้ำเจียวไหลใต้ แม่น้ำเจียวไหลเหนือ และแม่น้ำจื่อ โดยมีแม่น้ำสาขานับร้อยสาย แม่น้ำเสี่ยวชิงเป็นแม่น้ำสายเดียวที่ไหลผ่านเมือง ปริมาณน้ำไหลเฉลี่ยหลายปีอยู่ที่ 177.3 มิลลิเมตร สูงกว่าค่าเฉลี่ยของมณฑล 3% โดยมีปริมาณน้ำไหลผิวดินเฉลี่ยรวม 3.067 พันล้านลูกบาศก์เมตร แม่น้ำสายหลักทั้งหมดไหลลงสู่ทะเลโป๋ไห่ ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 10,509 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 66.3% ของพื้นที่ทั้งหมดของเมือง
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรที่ดิน
พื้นที่ทั้งหมดของเมืองเหวยฟางมีขนาด 1,616,723.99 เฮกตาร์ โดยเป็นพื้นที่เกษตรกรรม 71.22% (รวมถึงพื้นที่เพาะปลูก 790,137 เฮกตาร์) พื้นที่ก่อสร้าง 19.59% และพื้นที่รกร้าง 9.19% ส่วนพื้นที่ป่าไม้มีขนาด 274,375 เฮกตาร์
ทรัพยากรพืช
เมืองนี้มีต้นไม้ 58 วงศ์ 127 สกุล และ 243 ชนิด ต้นไม้โบราณที่โดดเด่น ได้แก่ ต้นไม้ที่มีอายุมากกว่า 500 ปี จำนวน 108 ต้น และต้นไม้ที่มีอายุมากกว่า 1,000 ปี จำนวน 14 ต้น นอกจากนี้ยังมีไม้ผล 22 วงศ์ 43 สกุล ส่วนใหญ่ได้แก่ แอปเปิล ลูกแพร์ ต้นฮอว์ธอร์น แอปริคอต ลูกพีช เชอร์รี่ พุทรา และองุ่น เมืองนี้มีพืชสมุนไพร 988 ชนิด โดยมีปริมาณวัตถุดิบสมุนไพรป่าประมาณ 48,180 ตัน
ทรัพยากรสัตว์
เมืองเหวยฟางมีนก 212 ชนิด กระจายอยู่ใน 16 อันดับ และ 42 วงศ์ รวมถึงนกประจำถิ่น 34 ชนิด นกอพยพในฤดูร้อน 55 ชนิด นกอพยพในฤดูหนาว 24 ชนิด และนกอพยพผ่าน 99 ชนิด น่านน้ำชายฝั่งมีสัตว์ทะเล 150 ชนิด โดยสัตว์จำพวกกุ้งและปูมีความหลากหลายมากที่สุด ส่วนน่านน้ำภายในแผ่นดินมีปลา 46 ชนิด กระจายอยู่ใน 12 วงศ์ รวมถึงปลาคาร์พ ปลาคาร์พครูเซียน และปลาแมนดาริน
ทรัพยากรแร่
เมืองเหวยฟางค้นพบแร่ธาตุ 80 ชนิด โดย 46 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว แร่ธาตุ 13 ชนิดครองอันดับหนึ่งในมณฑล รวมถึงน้ำเกลือธรรมชาติ ไพลิน หินน้ำมัน แบไรต์ เบนโทไนต์ เพอร์ไลต์ ซีโอไลต์ และไมกา โดยปริมาณสำรองน้ำเกลือธรรมชาติและไพลินครองอันดับหนึ่งของประเทศ
ประชากร
ณ สิ้นปี 2024 ประชากรประจำของเมืองเหวยฟางมีจำนวน 9.3199 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 67.08% และ ณ สิ้นปี 2025 มีจำนวน 9.2712 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 68.09% เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อย 50 กลุ่ม โดยชาวฮุยเป็นกลุ่มที่มีจำนวนมากที่สุดเท่าที่จะหาได้ รองลงมาคือชาวแมนจู ชาวอี ชาวมองโกล ชาวได ชาวเหมียว ชาวเกาหลี และอื่นๆ
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเขตเหวยฟางมีมูลค่า 858.736 พันล้านหยวน (ประมาณ 119.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมขั้นต้นอยู่ที่ 72.573 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4% ภาคอุตสาหกรรมขั้นกลางอยู่ที่ 353.967 พันล้านหยวน (ประมาณ 49.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.6% และภาคอุตสาหกรรมขั้นที่สามอยู่ที่ 432.196 พันล้านหยวน (ประมาณ 60.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.5% โครงสร้างสามภาคส่วนมีสัดส่วน 8.5:41.2:50.3 รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 63.05 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 1.8% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 90.9 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยเป็นรายจ่ายเพื่อการดำรงชีพคิดเป็น 82.2%
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2025 มูลค่าผลผลิตรวมของภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 140.97 พันล้านหยวน (ประมาณ 19.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.6% ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 4.517 ล้านตัน รักษาระดับสูงกว่า 4.5 ล้านตันติดต่อกันสองปี ผลผลิตเนื้อสัตว์ ไข่ และนมจากปศุสัตว์ที่สำคัญอยู่ที่ 2.2853 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 9.3% ผลผลิตผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 559,100 ตัน เพิ่มขึ้น 4.1% เมืองนี้มีพื้นที่เพาะปลูกคุณภาพสูง 6.27 ล้านหมู่
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของวิสาหกิจอุตสาหกรรมที่กำหนดไว้เติบโตขึ้น 7.5% โดยแบ่งตามภาคส่วน: การผลิตวัตถุดิบเคมีเติบโต 11.4% การผลิตเครื่องมือช่างทั่วไป 13.3% การผลิตอาหาร 16% และการแปรรูปอาหารทางการเกษตร 12.1% ผลผลิตด้านการก่อสร้างโดยรวมอยู่ที่ 121.57 พันล้านหยวน (ประมาณ 16.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 ภาคบริการมีมูลค่า 432.2 พันล้านหยวน (ประมาณ 60.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.5% คิดเป็น 50.3% ของ GDP ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 358.49 พันล้านหยวน (ประมาณ 49.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.3% มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 379.76 พันล้านหยวน (ประมาณ 52.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.8% โดยเป็นการส่งออก 252.75 พันล้านหยวน (ประมาณ 35.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และนำเข้า 127.01 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 731.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เงินฝากในสถาบันการเงินอยู่ที่ 1,655.46 พันล้านหยวน (ประมาณ 229.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 10.2% ยอดเงินกู้คงเหลืออยู่ที่ 1,275.77 พันล้านหยวน (ประมาณ 177.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.7% รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 36.07 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.2% เมืองนี้มีนักท่องเที่ยวมาเยือน 107.4364 ล้านคน โดยมีรายได้จากการท่องเที่ยว 103.62 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2025 เมืองเหวยฟางได้รับสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์เพิ่มขึ้น 4,744 รายการ ทำให้มีสิทธิบัตรที่ใช้งานได้จริงรวม 28,000 รายการ งบประมาณด้านการวิจัยและพัฒนา (R&D) สูงถึง 20.66 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 11.2% ทำให้เหวยฟางเป็นเมืองที่สี่ในมณฑลที่มียอดงบประมาณเกิน 20 พันล้านหยวน ผลผลิตจากอุตสาหกรรมไฮเทคคิดเป็น 61.1% เมืองนี้มีวิสาหกิจไฮเทค 2,037 แห่ง และวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) ที่ใช้เทคโนโลยีเป็นหลัก 4,034 แห่ง
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2025 เมืองเหวยฟางมีโรงเรียน 2,407 แห่ง มีนักเรียน 1.8279 ล้านคน ประกอบด้วยโรงเรียนอนุบาล 1,429 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 537 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 301 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 73 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 33 แห่ง และสถาบันอุดมศึกษา 18 แห่ง โดยมีวิทยาลัยอาชีวศึกษา 4 แห่งที่ได้รับการคัดเลือกเข้าร่วมโครงการ "แผนการศึกษาคู่ขนาน" ระดับชาติ
วัฒนธรรม
ในปี 2025 เมืองเหวยฟางได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโกเพิ่มอีก 2 รายการ รวมเป็น 4 รายการ นอกจากนี้ เมืองยังได้สร้างพิพิธภัณฑ์มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ที่ใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของแม่น้ำแยงซี และศูนย์เฝ้าระวังความปลอดภัยทางโบราณคดีด้วยดาวเทียมแห่งแรกของประเทศในระดับจังหวัด จำนวนพิพิธภัณฑ์เพิ่มขึ้นเป็น 116 แห่ง
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2025 เมืองเหวยฟางมีสถานพยาบาล 9,211 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 319 แห่ง เมืองนี้ได้สร้างศูนย์บริการทางการแพทย์ระดับอำเภอ 35 แห่ง และคลินิกหมู่บ้านส่วนกลาง 663 แห่ง พร้อมด้วยสถานพยาบาลแบบบูรณาการทางการแพทย์และพยาบาล 84 แห่ง
กีฬา
ในปี 2025 เมืองเหวยฟางคว้า 9 เหรียญทอง 13 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 15 นอกจากนี้ เมืองเหวยฟางยังเป็นเมืองระดับจังหวัดแห่งแรกในประเทศที่จัดการแข่งขันฟุตบอลลีกแบบเหย้า-เยือนเต็มรูปแบบ การแข่งขันวิ่งมาราธอนเหวยฟางมีผู้เข้าร่วมกว่า 20,000 คน และมีการจัดกิจกรรมกีฬาขนาดใหญ่กว่า 10,000 รายการ
ประกันสังคม
ในปี 2025 การจ้างงานในเมืองเพิ่มขึ้น 105,100 ตำแหน่ง รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 45,794 หยวน (ประมาณ 6,358 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.6% รายได้ต่อหัวของประชากรในเมืองอยู่ที่ 55,875 หยวน (ประมาณ 7,761 ดอลลาร์สหรัฐ) และของประชากรในชนบทอยู่ที่ 30,643 หยวน (ประมาณ 4,256 ดอลลาร์สหรัฐ) ระบบประกันบำนาญขั้นพื้นฐานครอบคลุมประชากร 7.319 ล้านคน โดยมีอัตราการเข้าร่วม 96.66%
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2025 ตัวชี้วัดด้านสิ่งแวดล้อมที่สำคัญทั้ง 9 ข้อบรรลุเป้าหมาย โดยคุณภาพอากาศอยู่ในระดับดีที่สุดเป็นประวัติการณ์ ความเข้มข้นของ PM2.5 เข้าสู่ช่วง "20+" เป็นครั้งแรก กำลังการผลิตพลังงานหมุนเวียนแตะระดับ 15.78 ล้านกิโลวัตต์ อัตราการใช้ประโยชน์ที่ดินเกษตรกรรมที่ปนเปื้อนและที่ดินก่อสร้างที่สำคัญเพื่อความปลอดภัยยังคงอยู่ที่ 100%
การก่อสร้างในเมือง
ในปี 2025 เมืองเหวยฟางได้สร้างสวนสาธารณะขนาดเล็กใหม่ 30 แห่ง เส้นทางสีเขียวในเมืองยาว 20.15 กิโลเมตร และสวนร่วมสร้างอีก 30 แห่ง มีการปรับปรุงระบบทำความร้อนเก่าเป็นระยะทาง 47.2 กิโลเมตร และเปลี่ยนมิเตอร์ก๊าซในครัวเรือน 5,800 เครื่อง เริ่มก่อสร้างที่อยู่อาศัยให้เช่าราคาประหยัด 9,252 ยูนิต และที่อยู่อาศัยปรับปรุงหมู่บ้านในเมือง 9,597 ยูนิต
การขนส่ง
ภาพรวม
ณ สิ้นปี 2022 เมืองเหวยฟางมีทางด่วน 8 สาย ทางหลวงแห่งชาติ 6 สาย และทางหลวงระดับจังหวัด 14 สาย รวมระยะทางทั้งหมด 29,513.2 กิโลเมตร ท่าเรือเหวยฟางมีท่าเทียบเรือ 45 แห่ง รวมถึงท่าเทียบเรือขนาด 10,000 ตันขึ้นไปจำนวน 20 แห่ง ในปี 2025 ปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรืออยู่ที่ 46.904 ล้านตัน โดยมีปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ 830,000 TEU
การบิน
สนามบินเหวยฟาง สร้างขึ้นในปี 1995 และเปิดให้บริการในปี 1996 เป็นสนามบินอเนกประสงค์ระดับ 4D สำหรับพลเรือนและทหาร ทำหน้าที่เป็นหนึ่งในสี่ศูนย์กลางการประมวลผลไปรษณีย์ทางอากาศที่สำคัญของจีน โดยมีเส้นทางบินไปยังปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว เซินเจิ้น และต้าเหลียน
ทางรถไฟ
สถานีรถไฟเหวยฟาง ก่อตั้งขึ้นในปี 1902 เป็นสถานีชั้นหนึ่ง อาคารสถานีที่สร้างเสร็จในปี 2007 มีดีไซน์รูปว่าวผีเสื้อ ซึ่งเป็นแลนด์มาร์คของเมืองหลวงแห่งว่าวโลก สถานีรถไฟเหวยฟางเหนือเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญบนเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงของประเทศ เส้นทางหลัก ได้แก่ รถไฟสายเจียวจี รถไฟโดยสารสายเจียวจี รถไฟสายต้าหลง และรถไฟความเร็วสูงเหวยซู
การขนส่งทางน้ำ
ท่าเรือเหวยฟาง ซึ่งตั้งอยู่บริเวณตอนล่างของอ่าวไหลโจว ก่อตั้งขึ้นในปี 1985 และเปิดให้บริการเป็นท่าเรือชั้นหนึ่งของประเทศในปี 2009 มีท่าเทียบเรือ 7 แห่ง สำหรับเรือขนาด 3,000-5,000 ตัน ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าผ่านท่าเรือสูงถึง 46.904 ล้านตัน โดยมีปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ 830,000 TEU
ทางหลวง
สถานีขนส่งผู้โดยสารหลัก ได้แก่ สถานีขนส่งผู้โดยสารทั่วไปเหวยฟาง สถานีขนส่งร่วมเหวยฟาง สถานีขนส่งผู้โดยสารเหวยฟางเหนือ และสถานีขนส่งผู้โดยสารเหวยฟางใต้
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ภาพวาดปีใหม่ปูฮุย
ศิลปะพื้นบ้านชนิดนี้มีต้นกำเนิดในสมัยต้นราชวงศ์หมิง โดยใช้ถ่านจากต้นหลิวในการร่างเส้น จากนั้นจึงโรยผงถ่านลงบนกระดาษเพื่อคัดลอก การร่างเส้นหนึ่งครั้งจะได้สำเนาหลายชุด จึงเป็นที่มาของชื่อ ปู่ฮุย (Puhui) ซึ่งหมายถึง การโรยผงถ่าน จากนั้นภาพวาดจะผ่านขั้นตอนที่พิถีพิถันมากมาย รวมถึงการลงสีที่สดใส รายละเอียดที่ประณีต การวาดใบหน้า การเปิดตา การลงเส้นขอบด้วยสีทอง และการลงสีน้ำมัน
การตัดกระดาษแบบเกามี่
ในรัชสมัยหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิง การอพยพเข้ามาได้นำเอาประเพณีการตัดกระดาษจากภายนอกเข้ามาผสมผสานกับรูปแบบท้องถิ่น ลักษณะเด่นของงานตัดกระดาษประเภทนี้ ได้แก่ การใช้บล็อกและเส้นที่สร้างความแตกต่างของโทนสีดำ-ขาว-เทาอย่างโดดเด่น มีความคมชัดและทรงพลัง ให้ความรู้สึกเหมือนโลหะและหิน และการออกแบบที่โดดเด่นด้วยองค์ประกอบที่ชาญฉลาด
จุดชมวิว
ในปี 2022 เมืองเหวยฟางได้รับสถานะเมืองที่มีเอกลักษณ์ระดับจังหวัด 6 แห่ง แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A แห่งใหม่ 3 แห่ง หมู่บ้านทัศนียภาพระดับจังหวัด 18 แห่ง และเมืองท่องเที่ยวชนบทสำคัญระดับชาติ 1 แห่ง
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ ได้แก่ แมงป่องหลินฉู่ เป็ดผีผาตงฟาง และขนมถั่วเขียว
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ซู่ซือและหลี่ชิงจ้าวได้ทิ้งบทกวีอมตะไว้ในดินแดนแห่งนี้ บทกวีสี่บทแห่งหมี่โจวของซู่ซือเป็นเหมือนบัตรประจำตัวทางวัฒนธรรมของเมืองเว่ยฟาง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองเหวยฟางได้รับรางวัลมากมาย อาทิ เมืองสุขอนามัยแห่งชาติ เมืองสวนแห่งชาติ เมืองอารยธรรมแห่งชาติ เมืองที่น่าอยู่ที่สุดของจีน เมืองสันติภาพนานาชาติ และเมืองหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้านของยูเนสโก ในปี 2022 ได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมแห่งเอเชียตะวันออกประจำปี 2024 ในปี 2016 ได้รับรางวัลเมืองป่าไม้แห่งชาติ และในปี 2026 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติให้เหวยฟางเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ
เมืองพี่น้อง
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม