เมืองหยานไท่
เมืองหยานไท่ (Yantai City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรซานตง มีพรมแดนติดกับเมืองเว่ยไห่ทางทิศตะวันออก เมืองเว่ยฟางทางทิศตะวันตก และเมืองชิงเต่าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ หันหน้าสู่ทะเลโป๋ไห่
เมืองหยานไท่
เมืองหยานไท่ เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรซานตง มีพรมแดนติดกับเมืองเว่ยไห่ทางทิศตะวันออก เมืองเว่ยฟางทางทิศตะวันตก และเมืองชิงเต่าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ หันหน้าไปทางทะเลโป๋ไห่และทะเลเหลืองทางทิศเหนือ ตรงข้ามกับคาบสมุทรเหลียวตงและเมืองต้าเหลียน ภูมิประเทศเป็นภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ มีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปอบอุ่น พื้นที่ทั้งหมด 13,930.1 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมิถุนายน 2566 หยานไท่บริหารจัดการเขตเทศบาล 5 แห่งและเมืองระดับอำเภอ 6 แห่ง ณ สิ้นปี 2567 มีประชากร 7.0352 ล้านคน ภาษาถิ่นหยานไท่จัดอยู่ในกลุ่มภาษาจีนกลางเจียวเหลียว ในอดีต ดินแดนแห่งนี้เป็นของชาวตงอี้ ซึ่งได้ก่อตั้งรัฐขึ้นที่นี่ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ต้นกำเนิดของเมืองเหยียนไท่สามารถสืบย้อนไปได้ถึงปี ค.ศ. 1398 (ปีที่ 31 แห่งรัชสมัยหงหวู่ในราชวงศ์หมิง) เมื่อรัฐบาลจักรวรรดิได้ก่อตั้งป้อมปราการฉีซานเพื่อเสริมความแข็งแกร่งในการป้องกันชายฝั่ง หอสัญญาณที่สร้างขึ้นบนเนินเขาทางเหนือ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "แท่นควันหมาป่า" (เหยียนไท่) เป็นที่มาของชื่อเมือง เหยียนไท่เป็นเมืองขนาดใหญ่ที่สภาแห่งรัฐกำหนดให้เป็นเมืองศูนย์กลางของคาบสมุทรซานตง เป็นเมืองท่าสำคัญในภูมิภาคชายฝั่งโป๋ไห่ และเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ เป็นหนึ่งใน 14 เมืองชายฝั่งเปิดแห่งแรกของจีน เป็นเมืองชายฝั่งที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ เป็นเมืองระดับ 2 เป็นเมืองไวน์นานาชาติ เป็นเมืองที่ได้รับรางวัล UN Habitat Scroll of Honour และเป็นหนึ่งในสามเมืองหลักของโครงการริเริ่มการเปลี่ยนผ่านพลังงานจลน์ใหม่และเก่าของซานตง เมืองหยานไท่ยังเป็นเมืองหลักของเขตการค้าเสรีนำร่องจีน (ซานตง) หนึ่งในเมืองนำร่องจุดสูงสุดของการปล่อยคาร์บอนแห่งแรกๆ และเป็น "เมืองแห่งแชมป์โอลิมปิก" ในเดือนตุลาคม 2025 ได้รับการยอมรับให้เป็นเมืองสาธิตระดับชาติสำหรับการปกครองโดยยึดหลักนิติธรรม ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของหยานไท่สูงถึง 1,135.098 พันล้านหยวน (ประมาณ 156.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.1% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า
ชื่อและที่มาของชื่อ
ในสมัยโบราณ หยานไท่รู้จักกันในชื่อ จือฟู่ มนุษย์อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้มาตั้งแต่ยุคไพลสโตซีนตอนปลาย (ประมาณ 10,000 ถึง 20,000 ปีที่แล้ว) ตั้งแต่สมัยราชวงศ์เซี่ยและราชวงศ์ชาง ราชวงศ์จีนต่างๆ ให้ความสำคัญกับการปกครองภูมิภาคนี้เป็นอย่างมาก ชื่อ "หยานไท่" มีความหมายตรงตัวว่า หอสัญญาณไฟโบราณ ในช่วงต้นรัชสมัยหงหวู่ของราชวงศ์หมิง เพื่อป้องกันการรุกรานของโจรสลัดญี่ปุ่น (วอโค่ว) จึงได้มีการจัดตั้งป้อมปราการป้องกันฉีซานที่มีทหารพันครัวเรือนขึ้นทางตอนเหนือของคาบสมุทรเจียวตง โดยสร้างปราสาทตามสันเขาและสร้างหอสัญญาณไฟไว้บนยอดเขา ด้วยแท่นสัญญาณควันเหล่านี้ โจรสลัดญี่ปุ่นจึงไม่กล้าเข้ามาโจมตีอีกต่อไป อีกเรื่องเล่าหนึ่งกล่าวว่าชื่อนี้มาจากภูเขาหยานไท่ ในปี 1398 ทหารและพลเรือนในท้องถิ่นได้สร้างแท่นสัญญาณควันหมาป่าบนเนินเขาชายฝั่งทางตอนเหนือ เมื่อพบเห็นกองกำลังศัตรู พวกเขาจะก่อควันในเวลากลางวันและจุดไฟในเวลากลางคืนเพื่อเป็นสัญญาณเตือนภัย จึงเป็นที่มาของชื่อย่อว่า "เหยียนไท่" (แท่นควัน) ภูเขานั้นจึงได้ชื่อว่า ภูเขาเหยียนไท่ และเมืองก็ตั้งชื่อตามภูเขานั้น
ประวัติศาสตร์
ในสมัยราชวงศ์ชาง ราชวงศ์โจวตะวันตก และราชวงศ์ชุนชุม พื้นที่นี้เป็นของรัฐไหล ในสมัยราชวงศ์สงคราม พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของรัฐฉี ในสมัยราชวงศ์ฉิน พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐฉี ในสมัยราชวงศ์ฮั่น อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐตงไหล ในสมัยราชวงศ์จิน พื้นที่นี้เป็นของอาณาจักรตงไหล ในสมัยราชวงศ์เหนือและใต้ พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐตงไหลและฉางกวง ในสมัยราชวงศ์สุย พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของไหลโจว ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้เป็นของเติงโจวและไหลโจว ซึ่งรูปแบบนี้ยังคงดำเนินต่อไปในสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองเติงโจวและไหลโจว
ในปี 1925 เมืองหยานไท่เป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองตงไห่ ต่อมาในปี 1928 ระบบเขตการปกครองถูกยกเลิก ในวันที่ 19 มกราคม 1938 คณะกรรมการการเมืองและการทหารเจียวตงถูกจัดตั้งขึ้น และในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ กองกำลังญี่ปุ่นเข้ายึดครองหยานไท่ ในเดือนกุมภาพันธ์ 1941 สำนักงานบริหารร่วมเจียวตงถูกจัดตั้งขึ้น ในเดือนกรกฎาคม 1942 สำนักงานบริหารเขตเจียวตงถูกจัดตั้งขึ้น โดยดูแลเขตพิเศษ 4 เขต ได้แก่ ตงไห่ ซีไห่ หนานไห่ และเป่ยไห่ ในวันที่ 24 สิงหาคม 1945 กองทัพที่ 8 ได้ปลดปล่อยหยานไท่ ทำให้เป็นเมืองท่าชายฝั่งที่ใหญ่ที่สุดและเร็วที่สุดที่กองทัพที่ 8 ปลดปล่อยได้
ในปี 1950 ได้มีการจัดตั้งเขตพิเศษเหวินเติ้งและไล่หยาง รวมถึงเมืองหยานไท่ขึ้น ในปี 1956 เขตพิเศษเหวินเติ้งและไล่หยางได้รวมกันเป็นเขตพิเศษไล่หยาง ในปี 1958 เขตพิเศษไล่หยางและเมืองหยานไท่ได้รวมกันเป็นมณฑลหยานไท่ เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 1983 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติให้ยุบมณฑลหยานไท่และจัดตั้งเมืองหยานไท่เป็นมณฑลระดับจังหวัด เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองหยานไท่และรัฐบาลเมืองหยานไท่ได้เริ่มดำเนินการอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 1987 เมืองเหวยไห่ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับจังหวัด และอำเภอหรงเฉิง เหวินเติ้ง และรูซาน ถูกโอนจากหยานไท่ไปยังเหวยไห่
หน่วยงานบริหาร
ประวัติการแบ่งส่วน
เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 อำเภอ 12 แห่งจากอดีตเขตปกครองเหยียนไท่ถูกโอนไปอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเมืองเหยียนไท่ อำเภอเหวยไห่กลายเป็นเมืองระดับอำเภอภายใต้การบริหารของเหยียนไท่ และอำเภอไล่ซีถูกโอนไปอยู่ภายใต้การปกครองของชิงเต่า อดีตเมืองเหยียนไท่ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตจือฟู่ และอดีตอำเภอฟู่ซานถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตฟู่ซาน
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2527 สภาแห่งรัฐอนุมัติการจัดตั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีเหยียนไท่ ครอบคลุมพื้นที่ 10 ตารางกิโลเมตร ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2529 อำเภอหวงเซียนถูกยุบ และจัดตั้งเมืองหลงโข่วขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 อำเภอไล่หยางกลายเป็นเมืองไล่หยาง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2520 เหวยไห่ได้รับการยกฐานะเป็นจังหวัด และอำเภอหรงเฉิง เหวินเติ้ง และรูซานถูกโอนย้ายไป ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 อำเภอเย่เซียนกลายเป็นเมืองไล่โจว ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2534 อำเภอเผิงไหลกลายเป็นเมืองเผิงไหล ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2534 อำเภอจ้าวหยวนกลายเป็นเมืองจ้าวหยวน ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2537 อำเภอมู่ผิงถูกยุบ และจัดตั้งเขตมู่ผิงและไล่ซานขึ้น ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2538 อำเภอฉีเซี่ยกลายเป็นเมืองฉีเซี่ย ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2539 อำเภอไห่หยางกลายเป็นเมืองไห่หยาง ในปี 1998 เมืองหยานไท่มี 4 เขต (จือฟู่ ฟู่ซาน มู่ผิง และไหลซาน) 1 อำเภอฉางเต่า และ 7 เมืองระดับอำเภอ ต่อมาเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2020 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการรวมเมืองเผิงไหลและอำเภอฉางเต่าเข้าเป็นเขตเผิงไหลใหม่
รายละเอียดแผนก
ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 เมืองหยานไท่บริหารจัดการ 5 อำเภอและ 6 เมืองระดับอำเภอ พร้อมด้วยเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีระดับชาติ เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทค และเขตพิเศษอื่นๆ ซึ่งประกอบด้วย 82 เมือง 6 ตำบล และ 65 อำเภอ มี 583 ชุมชน และ 6,007 หมู่บ้าน ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 6 ถนนฟู่หรง อำเภอไล่ซาน
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ที่ตั้งและขอบเขต
เมืองหยานไท่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน บนคาบสมุทรซานตงทางตะวันออกเฉียงเหนือ ระหว่างลองจิจูด 119 องศา 34 นาที ถึง 121 องศา 57 นาทีตะวันออก และละติจูด 36 องศา 16 นาที ถึง 38 องศา 23 นาทีเหนือ มีพรมแดนติดกับเมืองเว่ยไห่ทางทิศตะวันออก เมืองเว่ยฟางทางทิศตะวันตก และเมืองชิงเต่าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ หันหน้าออกสู่ทะเลโป๋ไห่และทะเลเหลืองทางทิศเหนือ ตรงข้ามกับคาบสมุทรเหลียวตงและเมืองต้าเหลียน ซึ่งรวมกันเป็นประตูทางทะเลที่ปกป้องเมืองหลวงปักกิ่ง เมืองนี้มีความยาวจากตะวันออกไปตะวันตกสูงสุด 214 กิโลเมตร และความยาวจากเหนือไปใต้สูงสุด 130 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 13,930.1 ตารางกิโลเมตร โดยเป็นพื้นที่เมือง 3,975.5 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่สิ่งปลูกสร้าง 474.29 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ลักษณะภูมิประเทศของเมืองหยานไท่ประกอบด้วยภูเขาเตี้ยและเนินเขาเตี้ยๆ ภูเขาคิดเป็น 36.62% ของพื้นที่ทั้งหมด เนินเขา 39.7% ที่ราบ 20.78% และที่ลุ่ม 2.90% บริเวณภูเขาเตี้ยกินพื้นที่ตอนกลาง ประกอบด้วยยอดเขาหินแกรนิตเป็นหลัก ได้แก่ ภูเขาต้าเจ๋อ ภูเขาไอซาน ภูเขาลั่วซาน ภูเขาหย่าซาน ภูเขาฉือซาน และภูเขาคุนหยู ซึ่งมีความสูงมากกว่า 500 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาคุนหยู สูง 922.8 เมตร บริเวณเนินเขาล้อมรอบเขตภูเขาเตี้ยที่ระดับความสูง 100 ถึง 300 เมตร มีความลาดชันไม่มากและหุบเขากว้างและตื้น
ภูมิอากาศ
เมืองหยานไท่มีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตอบอุ่น โดยมีลักษณะเด่นคือปริมาณน้ำฝนปานกลาง อากาศชื้น และอุณหภูมิไม่สูงมากนัก ไม่มีอากาศหนาวจัดในฤดูหนาวหรือร้อนจัดในฤดูร้อน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 524.9 มิลลิเมตร อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 13.4 องศาเซลเซียส และแสงแดดเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2,488.9 ชั่วโมง ฤดูกาลทั้งสี่มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน โดยแต่ละฤดูกาลมีลักษณะภูมิอากาศเฉพาะของตนเอง
อุทกวิทยา
เมืองหยานไท่มีแม่น้ำขนาดเล็กและขนาดกลางจำนวนมาก โดยมีแม่น้ำยาวเกิน 5 กิโลเมตรถึง 121 สาย แม่น้ำ 7 สายมีลุ่มน้ำขนาดเกิน 300 ตารางกิโลเมตร ได้แก่ แม่น้ำอู่หลง แม่น้ำต้ากู แม่น้ำต้ากูเจีย แม่น้ำหวัง แม่น้ำเจีย แม่น้ำหวงสุ่ย และแม่น้ำซินอัน แม่น้ำสายหลักถูกแบ่งโดย "สันเขาเจียวตง" ซึ่งเกิดจากเทือกเขาคุนหยู ยา ไอ หลัว และต้าเจ๋อ โดยไหลลงสู่ทะเลทางทิศใต้และทิศเหนือตามลำดับ แม่น้ำเหล่านี้มีลักษณะเด่นคือ มีความลาดชันสูง เส้นทางสั้น และกระแสน้ำไหลเชี่ยว พร้อมด้วยความผันผวนตามฤดูกาลอย่างมาก ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปของแม่น้ำที่ได้รับน้ำจากฝนในช่วงฤดูมรสุม
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยหลายปีอยู่ที่ 681 มิลลิเมตร โดยมีปริมาณทรัพยากรน้ำเฉลี่ย 3.2 พันล้านลูกบาศก์เมตร แบ่งเป็นน้ำผิวดิน 2.48 พันล้านลูกบาศก์เมตร และน้ำบาดาล 1.27 พันล้านลูกบาศก์เมตร ปริมาณทรัพยากรน้ำต่อหัวประชากรอยู่ที่ 487 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งน้อยกว่าหนึ่งในห้าของค่าเฉลี่ยระดับประเทศ ทำให้เมืองหยานไท่เป็นพื้นที่ที่มีทรัพยากรน้ำจำกัด ณ เดือนมกราคม 2567 หยานไท่มีอ่างเก็บน้ำที่จดทะเบียนแล้ว 1,061 แห่ง ซึ่งมากที่สุดในบรรดาเมืองต่างๆ ของมณฑลชานตง อ่างเก็บน้ำเหลาหลาน มีความจุรวม 158 ล้านลูกบาศก์เมตร เป็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่เพียงแห่งเดียวที่สร้างขึ้นในหยานไท่ในรอบกว่า 60 ปี และเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญในเครือข่ายน้ำสมัยใหม่ของมณฑลชานตง
ทรัพยากรพืช
พืชพรรณของเมืองหยานไท่จัดอยู่ในเขตป่าผลัดใบเขตอบอุ่น สภาพความชื้นและอุณหภูมิที่เอื้ออำนวยทำให้มีพืชพรรณหลากหลายชนิดมากกว่าพื้นที่อื่นๆ ในเขตป่าผลัดใบเขตอบอุ่น เมืองนี้มีพืช 1,349 ชนิด ประกอบด้วยไม้ยืนต้นและไม้เลื้อย 457 ชนิด จาก 70 วงศ์ และพืชล้มลุก 742 ชนิด จาก 120 วงศ์
ทรัพยากรสัตว์
เมืองหยานไท่มีสัตว์มีกระดูกสันหลังป่า 524 ชนิด ประกอบด้วยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 30 ชนิด นก 377 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 15 ชนิด และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 8 ชนิด ในจำนวนนี้ 102 ชนิดได้รับการคุ้มครองในระดับชาติหรือระดับจังหวัด ซึ่งรวมถึง 9 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองระดับที่ 1 ของประเทศ และ 42 ชนิดที่ได้รับการคุ้มครองระดับที่ 2
ทรัพยากรที่ดิน
ข้อมูลปี 2022 ระบุว่า เมืองหยานไท่มีพื้นที่เพาะปลูก 353,130.94 เฮกตาร์ พื้นที่สวนผลไม้ 331,512.40 เฮกตาร์ และพื้นที่ป่า 287,809.40 เฮกตาร์
ทรัพยากรแร่
เหมืองหยานไท่ได้ค้นพบแร่ธาตุ 68 ชนิด จากแหล่งแร่ 1,182 แห่ง และมีการระบุปริมาณสำรองของแร่ธาตุ 35 ชนิด ซึ่งรวมถึงแร่พลังงาน (ถ่านหิน หินน้ำมัน พลังงานความร้อนใต้พิภพ) แร่โลหะ (เหล็ก ทองคำ เงิน ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี โมลิบเดนัม) และแร่ที่ไม่ใช่โลหะ (กราไฟต์ แมกนีไซต์ ฟลูออไรต์ ฟอสฟอรัส ไพไรต์ หินอ่อน หินแกรนิต ทัลก์ เบนโทไนต์ เพอร์ไลต์)
การเมือง
เมืองนี้อยู่ภายใต้การปกครองของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเมืองเหยียนไท่ และรัฐบาลประชาชนเทศบาลเหยียนไท่ ซึ่งดำเนินงานภายใต้ระบบการบริหารเมืองระดับจังหวัดที่มีสภาประชาชน
ประชากร
ขนาดประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 (1 พฤศจิกายน 2563) ประชากรในเมืองหยานไท่มีจำนวน 7,102,116 คน เพิ่มขึ้น 133,914 คน (1.92%) จากสำมะโนประชากรปี 2553 และเมื่อสิ้นปี 2567 ประชากรจะอยู่ที่ 7.0352 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 70.11% เพิ่มขึ้น 0.88 จุดเปอร์เซ็นต์จากปีที่แล้ว
ภาษา
ภาษาถิ่นเหยียนไท่จัดอยู่ในกลุ่มภาษาจีนกลางเจียวเหลียว ภาษาถิ่นของคาบสมุทรเหลียวตง โดยเฉพาะอย่างยิ่งของเมืองต้าเหลียนและตานตง ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษาถิ่นเหยียนไท่ ภาษาถิ่นเหยียนไท่มีพยัญชนะต้น 4 ตัวและพยัญชนะท้าย 7 ตัวที่ไม่พบในภาษาจีนกลางมาตรฐาน และใช้วรรณยุกต์ 3 ระดับ ซึ่งน้อยกว่าภาษาจีนกลางมาตรฐาน 1 ระดับ
กลุ่มชาติพันธุ์
เมืองหยานไท่เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ 48 กลุ่ม โดยมีชนกลุ่มน้อย 47 กลุ่มอยู่ร่วมกับชาวฮั่นซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ โดยส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในเขตที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจมากกว่า เช่น เขตจือฟู่ เขตพัฒนา และเขตไล่ซาน
ศาสนา
ในเมืองหยานไท่มีศาสนาหลัก 5 ศาสนาที่นับถือกัน ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า อิสลาม คาทอลิก และโปรเตสแตนต์
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 เมืองหยานไท่มีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 1,078.283 พันล้านหยวน (ประมาณ 148.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.1% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาคงที่ เมื่อแบ่งตามภาคอุตสาหกรรม: ภาคเกษตรกรรมเพิ่มขึ้น 68.327 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.8%; ภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 459.267 พันล้านหยวน (ประมาณ 63.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.9%; และภาคบริการเพิ่มขึ้น 550.689 พันล้านหยวน (ประมาณ 76.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.7% สัดส่วนของภาคอุตสาหกรรมอยู่ที่ 6.3:42.6:51.1
การลงทุนในสินทรัพย์ถาวร (ไม่รวมครัวเรือนในชนบท) เติบโต 3.2% โดยการลงทุนในภาคการผลิตเพิ่มขึ้น 9.0% และการลงทุนภาคเอกชนเพิ่มขึ้น 15.9% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินโดยรวมอยู่ที่ 69.88 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.7% โดยรายได้จากภาษีคิดเป็น 61.3% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินโดยรวมอยู่ที่ 100.5 พันล้านหยวน (ประมาณ 13.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% โดยรายจ่ายเพื่อการดำรงชีพคิดเป็น 77.8%
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองหยานไท่มีมูลค่าเกิน 1.1 ล้านล้านหยวน (ประมาณ 151.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.1% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2024 มูลค่าผลผลิตรวมของภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 131.953 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.1% ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 1.9126 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 1.0% โดยมีผลผลิตต่อไร่ 417.0 กิโลกรัม ผลผลิตแอปเปิลอยู่ที่ 681,160 ตัน เพิ่มขึ้น 3.4% ผลผลิตเนื้อสัตว์รวมอยู่ที่ 799,000 ตัน เพิ่มขึ้น 2.0% และผลผลิตผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 1.9982 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 3.5% ในปี 2025 มูลค่าผลผลิตทางการเกษตรรวมอยู่ที่ 136.72 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.5%
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมโดยรวมอยู่ที่ 395.804 พันล้านหยวน (ประมาณ 54.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.2% มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 9.0% โดยภาคการผลิตเติบโต 9.7% กำไรของวิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ลดลง 67.309 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 6.7% มูลค่าผลผลิตรวมของอุตสาหกรรมการก่อสร้างอยู่ที่ 106.603 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.3% ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 13.5% ครองอันดับหนึ่งของมณฑล โดยมีผลผลิตภาคอุตสาหกรรมรวมอยู่ที่ 1.32 ล้านล้านหยวน (ประมาณ 182.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 ภาคบริการมีมูลค่าเพิ่ม 550.689 พันล้านหยวน (ประมาณ 76.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.7% ภาคค้าส่งและค้าปลีกเติบโต 7.4% ภาคที่พักและอาหารเติบโต 11.9% และภาคการเงินเติบโต 10.2% ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 375.751 พันล้านหยวน (ประมาณ 51.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.0% การเพิ่มขึ้นของการให้สินเชื่อรวมอยู่ที่ 176.16 พันล้านหยวน (ประมาณ 24.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เงินฝาก ณ สิ้นปีในสถาบันการเงินอยู่ที่ 1,423.90 พันล้านหยวน (ประมาณ 196.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.7% และยอดคงเหลือสินเชื่ออยู่ที่ 1,009.64 พันล้านหยวน (ประมาณ 139.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 10.7% มูลค่าการทำธุรกรรมในตลาดหลักทรัพย์และตลาดซื้อขายล่วงหน้ารวมอยู่ที่ 3.83 ล้านล้านหยวน (ประมาณ 528.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 29.8% เมืองนี้มีบริษัทจดทะเบียน 63 แห่ง และบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ใหม่ (New Third Board) 40 แห่ง รายได้จากเบี้ยประกันภัยเดิมอยู่ที่ 34.638 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.8%
บริการสังคม
การศึกษา
ในปี 2024 เมืองหยานไท่มีสถาบันอุดมศึกษาปกติ 19 แห่ง จำนวนนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาอยู่ที่ 3,845 คน (เพิ่มขึ้น 6.1%) โดยมีนักศึกษาลงทะเบียนเรียน 11,146 คน จำนวนนักศึกษาระดับปริญญาตรีและวิทยาลัยอยู่ที่ 107,500 คน (เพิ่มขึ้น 7.8%) โดยมีนักศึกษาลงทะเบียนเรียน 315,100 คน เมืองนี้มีโรงเรียนมัธยมปลายปกติ 46 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 231 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 274 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 873 แห่ง
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2024 เมืองหยานไท่มีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 6,424 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 211 แห่ง และสถานบริการปฐมภูมิ 6,142 แห่ง เงินอุดหนุนบริการสาธารณสุขขั้นพื้นฐานต่อหัวเพิ่มขึ้นเป็น 94 หยวน (ประมาณ 13 ดอลลาร์สหรัฐ)
วัฒนธรรม
ระบบวัฒนธรรมของเมืองหยานไท่ประกอบด้วยคณะการแสดงศิลปะระดับมืออาชีพ 10 คณะ ห้องสมุดสาธารณะ 13 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 14 แห่ง และพิพิธภัณฑ์และหออนุสรณ์ 74 แห่ง เมืองนี้มีศูนย์สื่อแบบบูรณาการระดับอำเภอขึ้นไป 10 แห่ง และสถานีส่งสัญญาณกระจายเสียง 12 แห่ง ทำให้ครอบคลุมการรับฟังวิทยุและโทรทัศน์ได้ 100% เมืองนี้จัดสรรงบประมาณพิเศษปีละ 15 ล้านหยวน (ประมาณ 2.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมภาพยนตร์
กีฬา
เมืองหยานไท่เป็นหนึ่งในหก "เมืองแห่งแชมป์โอลิมปิก" ของประเทศ ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 33 ที่ปารีส นักกีฬาที่เกิดในหยานไท่ 12 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 9 รายการหลักและ 15 รายการย่อย คว้ามาได้ 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง ในปี 2024 เมืองนี้ได้จัดการแข่งขันกีฬาขนาดใหญ่ 3,500 รายการ โดยมีผู้เข้าร่วมกว่า 500,000 คน เมืองนี้มีสถานที่ออกกำลังกาย 8,830 แห่ง และอุปกรณ์ออกกำลังกาย 73,000 ชิ้น ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 95%
ประกันสังคม
ณ สิ้นปี 2567 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานของพนักงาน (ไม่รวมผู้เกษียณอายุ) จำนวน 2.3087 ล้านคน และผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานของประชาชนจำนวน 3.095 ล้านคน เงินบำนาญขั้นพื้นฐานขั้นต่ำสำหรับประชาชนได้รับการปรับเพิ่มจาก 168 หยวน เป็น 188 หยวน (ประมาณ 26 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อคนต่อเดือน มีผลบังคับใช้ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2567 มีประชาชนในเมืองจำนวน 6,723 คน และประชาชนในชนบทจำนวน 57,400 คน ได้รับเงินค่าครองชีพขั้นต่ำ เมืองนี้มีสถานสงเคราะห์ 253 แห่ง มีเตียง 44,000 เตียง และสถานบริการดูแลผู้สูงอายุ 1,886 แห่ง รวมถึงศูนย์ดูแลผู้สูงอายุในชุมชนและบ้านพักคนชรา ยอดขายสลากกินแบ่งรัฐบาลสูงถึง 983 ล้านหยวน (ประมาณ 135.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และสมาคมการกุศลของเทศบาลได้รับเงินบริจาคและสิ่งของจำนวน 39.8069 ล้านหยวน (ประมาณ 5.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2024 เมืองหยานไท่ได้ก่อสร้างที่อยู่อาศัยให้เช่าราคาประหยัดจำนวน 2,109 ยูนิต และปรับปรุงชุมชนที่อยู่อาศัยเก่าจำนวน 351 แห่ง ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อครัวเรือนจำนวน 97,000 ครัวเรือน
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองหยานไท่เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งทั้งทางบกและทางรถไฟ และเป็นเมืองแรกในมณฑลชานตงที่เปิดให้บริการรถไฟขนส่งสินค้าจีน-ยุโรป (เอเชียกลาง) ในทุกเส้นทาง (ยุโรป รัสเซีย เบลารุส เอเชียกลาง และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) ในระดับประเทศจีน หยานไท่ตั้งอยู่บนจุดตัดรูปตัว "T" ของระเบียงคมนาคมชายฝั่งของจีนและลุ่มแม่น้ำเหลือง ซึ่งเชื่อมต่อภูมิภาคปักกิ่ง-เทียนจิน-เหอเป่ยกับสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี ในระดับนานาชาติ หยานไท่ตั้งอยู่บนจุดเชื่อมต่อของสะพานทวีปยูเรเซียใหม่ที่เชื่อมญี่ปุ่นและเกาหลีใต้กับยุโรป ทำหน้าที่เป็นประตูสำคัญสำหรับจีนสู่ญี่ปุ่นและเกาหลี และเป็นจุดเริ่มต้นของโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (Belt and Road Initiative)
ทางหลวง
ในปี 2024 ระยะทางรวมของทางหลวงในเมืองหยานไท่ mencapai 20,069.39 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางด่วน 668.02 กิโลเมตร ปริมาณการขนส่งสินค้าอยู่ที่ 265.0245 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 2.5%) และปริมาณการขนส่งผู้โดยสารอยู่ที่ 40.207 ล้านเที่ยว (เพิ่มขึ้น 3.6%)
การบิน
สนามบินนานาชาติเหยียนไท่เผิงไหลเป็นท่าอากาศยานระดับ 1 ในปี 2554 เหยียนไท่เป็นเมืองแรกในมณฑลชานตงที่ได้รับสิทธิเสรีภาพที่ห้า สนามบินแห่งนี้ให้บริการ 170 เส้นทางบิน โดยมีสายการบิน 37 สาย ให้บริการเชื่อมต่อ 78 จุดหมายปลายทางภายในประเทศและ 16 จุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ ในปี 2562 จำนวนผู้โดยสารต่อปีสูงถึง 10.055 ล้านคน ทำให้เป็นสนามบินแห่งที่ 39 ในประเทศจีนที่มียอดผู้โดยสารเกิน 10 ล้านคน อาคารผู้โดยสารใหม่หมายเลข 2 ขนาด 172,000 ตารางเมตร สร้างเสร็จและเปิดให้บริการในปี 2567
การขนส่งทางน้ำ
ท่าเรือหยานไท่เป็นหนึ่งใน 15 ท่าเรือสำคัญที่ได้รับการกำหนดภายใต้โครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (Belt and Road Initiative) ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์การขนส่งทางเรือระหว่างประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ และเป็นศูนย์สำรองและกระจายสินค้าเชิงยุทธศาสตร์สำหรับพลังงานและทรัพยากรแร่ในภาคเหนือของจีน ท่าเรือแห่งนี้ติดอันดับที่ 8 ของประเทศในด้านปริมาณการขนส่งสินค้า เป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดของจีนสำหรับการนำเข้าแร่บอกไซต์ (คิดเป็นสามในสี่ของปริมาณทั้งหมดของประเทศ) และเป็นท่าเรือสำคัญที่สุดสำหรับการค้าจีน-แอฟริกา ณ ปี 2022 พื้นที่ปฏิบัติการทั้ง 8 แห่งของท่าเรือเปิดให้บริการในฐานะท่าเรือชั้น 1 โดยมีการเชื่อมต่อการขนส่งทางเรือโดยตรงไปยังท่าเรือกว่า 100 แห่งในกว่า 70 ประเทศและภูมิภาค ในปี 2024 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางท่าเรือชายฝั่งสูงถึง 501.9924 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 3.6%) โดยปริมาณการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์อยู่ที่ 5.091 ล้าน TEU (เพิ่มขึ้น 10.0%)
ทางรถไฟ
เครือข่ายทางรถไฟของเหยียนไท่ประกอบด้วยทางรถไฟหลานเหยียน ทางรถไฟระหว่างเมืองชิงเต่า-เหยียนไท่-เหวยไห่-หรงเฉิง และทางรถไฟหลงโข่ว-เหยียนไท่ ทางรถไฟต้าเหลียน-ไหลโจว-หลงโข่ว ซึ่งครอบคลุม 7 เขต ได้รับการปรับปรุงในเดือนมิถุนายน 2022 ทำให้ความสามารถในการขนส่งสินค้าต่อปีเพิ่มขึ้นจาก 19 ล้านตันเป็น 30 ล้านตัน ทางรถไฟความเร็วสูงเหวยฟาง-เหยียนไท่ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายรถไฟความเร็วสูง "แปดแนวตั้งและแปดแนวนอน" ของประเทศ ทำหน้าที่เป็นเส้นทางหลักสำหรับผู้โดยสารในคาบสมุทรซานตงตอนเหนือ โดยมี 8 สถานีในเหยียนไท่ ทางรถไฟความเร็วสูงไหลหยาง-หรงเฉิง เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2023 โดยมีสถานีที่ไหลหยางใต้และไห่หยางในเหยียนไท่
ระบบขนส่งสาธารณะ
ณ สิ้นปี 2024 เมืองหยานไท่มีรถโดยสารประจำทาง 4,018 คัน ให้บริการ 515 เส้นทาง โดยมีผู้โดยสารใช้บริการเฉลี่ยต่อปี 282.269 ล้านเที่ยว และมีรถแท็กซี่ 5,414 คัน โดยมีผู้โดยสารใช้บริการเฉลี่ยต่อปี 66.6121 ล้านเที่ยว
วัฒนธรรมและมรดก
ภาพรวม
หยานไท่เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีมนุษย์อาศัยอยู่มานานที่สุด ในเขตตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอจือฟู่ ห่างจากชายฝั่งปัจจุบันประมาณ 1.5 กิโลเมตร เคยมีท่าเรือเล็กๆ อยู่เมื่อ 7,000 ปีก่อน ซึ่งชาวไป๋ซือได้ผสมผสานการประมงทางทะเลกับการเกษตร ก่อให้เกิดวัฒนธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่รุ่งเรือง หลังจากรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว ฉินซีฮวงได้เสด็จประพาสตรวจราชการทางตะวันออกสามครั้ง และได้ทิ้งร่องรอยไว้ในหยานไท่ พระองค์ทรงแสวงหาน้ำอมฤตและสักการะที่วัดหยางจูบนเกาะจือฟู่ เขตพัฒนาของหยานไท่จึงสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงเหตุการณ์นี้ด้วยพระราชวังฉินซีฮวงตรวจราชการทางตะวันออก
เมืองหยานไท่ยังมีบทบาทสำคัญในเส้นทางสายไหมทางทะเลโบราณอีกด้วย เมื่อกว่า 2,000 ปีก่อน ในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงคราม อ่าวจือฟู่เป็นจุดจอดเรือที่สำคัญบนเส้นทางเดินเรือทางเหนือของจีน ในสมัยราชวงศ์ถัง เมืองเติงโจว (ปัจจุบันคือเผิงไหล) เป็นหนึ่งในสี่ท่าเรือการค้าหลักของจีน เคียงข้างเมืองกว่างโจว เจียวโจว และหยางโจว
เมืองหยานไท่ยังเป็นแหล่งกำเนิดของอุตสาหกรรมสมัยใหม่ของจีนอีกด้วย ในปี 1892 นักธุรกิจชาวจีนโพ้นทะเล จางปี้ซือ ได้ก่อตั้งบริษัทผลิตไวน์ฉางหยูขึ้นในหยานไท่ โดยว่าจ้างกงสุลชาวออสเตรียมาเป็นผู้ผลิตไวน์ ภายในปี 1915 ไวน์ฉางหยูได้รับรางวัลเหรียญทองระดับนานาชาติ เมืองนี้ยังเป็นผู้บุกเบิกการผลิตแป้ง การผลิตไฟฟ้า การบรรจุกระป๋อง การผลิตนาฬิกา และการผลิตเบียร์ในมณฑลซานตง นอกจากนี้ หยานไท่ยังเป็นแหล่งกำเนิดของระบบไปรษณีย์สมัยใหม่ของจีนอีกด้วย โดยตั้งแต่ปี 1868 สำนักงานศุลกากรหยานไท่ได้เริ่มดำเนินการด้านไปรษณีย์แล้ว
อาหาร
เมืองหยานไท่มีทรัพยากรทางทะเลที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้มีปลิงทะเล กุ้ง หอยเป๋าฮื้อ และหอยเชลล์ ไวน์หยานไท่ แอปเปิ้ลหยานไท่ เชอร์รี่หยานไท่ และปลิงทะเลหยานไท่ ล้วนเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการคุ้มครองภายใต้เครื่องหมายแสดงแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์แห่งชาติ
ศุลกากร
ซาลาเปาตกแต่งสไตล์เจียวตง (ฮวาโบโบ) เป็นงานศิลปะที่สร้างสรรค์โดยสตรีชาวเจียวตง โดยใช้แป้งเป็นวัสดุหลัก สัญลักษณ์แห่งความมงคล สุขภาพ ความเจริญรุ่งเรือง และการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์ ประติมากรรมแป้งสไตล์เหยียนไท่มีต้นกำเนิดมาจากพิธีกรรมบูชายัญในสมัยโบราณและยังคงเป็นวัฒนธรรมพื้นบ้านที่ได้รับความนิยม เทศกาลโคมไฟชาวประมงประจำปี ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 13 หรือ 14 ของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ มีขบวนแห่พร้อมดอกไม้ไฟและเครื่องบูชาต่างๆ รวมถึงหัวหมูที่ราดด้วยเลือดหมูเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของ "โชคลาภที่หลั่งไหล" พร้อมกับปลาที่ใหญ่ที่สุดที่จับได้ในปีนั้น
สถานที่ทางประวัติศาสตร์
เมืองหยานไท่มีการอนุรักษ์สถานที่ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมมากมาย รวมถึงหอสัญญาณไฟโบราณ ซากปรักหักพังของวัดหยางจูบนเกาะจือฟู่ และแหล่งมรดกของบริษัทผลิตไวน์ฉางหยู
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของเมืองหยานไท่ ได้แก่ ประติมากรรมแป้งเจียวตงแบบดั้งเดิม เทศกาลโคมไฟชาวประมง และงานหัตถกรรมพื้นบ้านและศิลปะการแสดงต่างๆ ซึ่งเป็นข้อมูล ณ เดือนพฤศจิกายน ปี 2023
สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม
เมืองหยานไท่มีทัศนียภาพชายฝั่งทะเลที่สวยงามตระการตาด้วยหาดทรายสีทอง เกาะต่างๆ ศาลาเผิงไหลอันโด่งดัง และภาพลวงตาอันงดงามของทะเลโป๋ไห่ ณ สิ้นปี 2024 เมืองนี้มีแหล่งท่องเที่ยวระดับชาติ 3 แห่ง และระดับจังหวัด 7 แห่ง รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศ 85 แห่ง ซึ่งรวมถึงระดับ 5A 2 แห่ง และระดับ 4A 21 แห่ง
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก
เมืองหยานไท่รักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องและความร่วมมือระหว่างประเทศ โดยใช้ประโยชน์จากสถานะความเป็นเมืองหลักของเขตการค้าเสรีนำร่องจีน (ซานตง) และความใกล้ชิดกับญี่ปุ่นและเกาหลีใต้
บุคคลสำคัญ
เมืองหยานไท่ได้ผลิตบุคคลสำคัญมากมายทั้งในประวัติศาสตร์และปัจจุบันในสาขาการเมือง การทหาร ศิลปะ และวิทยาศาสตร์ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงมรดกทางวัฒนธรรมอันรุ่มรวยของเมืองนี้
เกียรตินิยมระดับสูง
เมืองหยานไท่ได้รับการยอมรับในฐานะเมืองที่ได้รับรางวัลเกียรติยศจากองค์การสหประชาชาติ (UN Habitat Scroll of Honour) เมืองไวน์นานาชาติ เมืองแห่งแชมป์โอลิมปิก เมืองต้นแบบระดับชาติสำหรับการปกครองโดยยึดหลักนิติธรรม หนึ่งในเมืองชายฝั่งเปิดแห่งแรกของจีน และหนึ่งในเมืองนำร่องลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนสูงสุดแห่งแรก รวมถึงรางวัลเกียรติยศอื่นๆ อีกมากมาย
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม