เซาจวง
เมืองจ้าวจวง (Zaozhuang) เป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้การปกครองของมณฑลซานตง จัดอยู่ในประเภทเมืองระดับ 3 ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลซานตง มีอาณาเขตติดกับอำเภอผิงอี้ อำเภอเฟยเซียน และอำเภอหลานหลิง เมืองหลินอี้ ทางทิศตะวันออก และเขตถงซาน อำเภอเจียหวางตี้ (Jiawang Di)
เซาจวง
เมืองจ้าวโจวเป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้การปกครองของมณฑลซานตง จัดเป็นเมืองระดับ 3 ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลซานตง มีอาณาเขตติดกับอำเภอผิงอี้ อำเภอเฟยเซียน และอำเภอหลานหลิงของเมืองหลินอี้ทางทิศตะวันออก อำเภอถงซาน อำเภอเจียหวาง และเมืองผีโจวของเมืองซูโจว มณฑลเจียงซูทางทิศใต้ ทะเลสาบเหวยซานทางทิศตะวันตก และเมืองโจวเฉิงของเมืองจี่หนิงทางทิศเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 4,564 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 2.97% ของพื้นที่ทั้งหมดของมณฑลซานตง ณ เดือนพฤษภาคม 2568 เมืองจ้าวโจวบริหารจัดการเขตเทศบาล 5 เขต และเมืองระดับอำเภอ 1 เมือง ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 3.8004 ล้านคน เมืองจ้าวโจวเป็นที่รู้จักในชื่อ "เมืองถ่านหิน" ตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นละติจูดกลาง ซึ่งมีลักษณะเด่นคือมีแสงแดดส่องถึงมาก อุณหภูมิสะสมสูง มีทรัพยากรความร้อนอุดมสมบูรณ์ และมีปริมาณน้ำฝนมาก ภูมิประเทศลาดเอียงจากเหนือจรดใต้และจากตะวันออกจรดตะวันตก โดยเอียงจากตะวันออกเฉียงเหนือไปทางตะวันตกเฉียงใต้ การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในพื้นที่จ้าวโจวมีมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ประมาณ 7,300 ปีที่แล้ว ในปี 1961 จ้าวโจวได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นเมืองภายใต้การปกครองของมณฑล อุตสาหกรรมหลักที่สำคัญของเมือง ได้แก่ การทำเหมืองและการล้างถ่านหิน การผลิตวัตถุดิบเคมีและผลิตภัณฑ์เคมี การแปรรูปถ่านหินปิโตรเลียมและเชื้อเพลิงอื่นๆ และอุตสาหกรรมเคมีขั้นสูง จ้าวโจวมุ่งมั่นที่จะสร้างฐานการผลิตอิเล็กโทรไลต์แบตเตอรี่ลิเธียมที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของจีน ในปี 2025 เมืองนี้มีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 250.252 พันล้านหยวน (ประมาณ 34.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีมูลค่าเพิ่มจากอุตสาหกรรมขั้นต้น 20.993 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) มูลค่าเพิ่มจากอุตสาหกรรมขั้นรอง 94.070 พันล้านหยวน (ประมาณ 13.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และมูลค่าเพิ่มจากอุตสาหกรรมขั้นที่สาม 135.189 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ดินแดนทางตอนใต้เป็นของรัฐเจิ้ง ส่วนทางเหนือและตะวันตกเป็นของรัฐเถิงและรัฐเสวี่ย ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา พื้นที่นี้ถูกปกครองโดยรัฐต่างๆ มากมาย รวมถึงรัฐหลู่ รัฐฉี รัฐซ่ง และรัฐฉู่ ในปี 254 ก่อนคริสต์ศักราช ดินแดนทั้งหมดตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐฉู่
ในสมัยราชวงศ์ฉิน เมื่อระบบศักดินาถูกยกเลิก พื้นที่นี้ถูกจัดระเบียบเป็นอำเภอภายใต้การปกครองของตระกูลถาน ฟู่ และเสวี่ย ราชวงศ์ฮั่นได้จัดตั้งอำเภอเฉิง อำเภอเจิ้ง และอำเภอหยินผิง ขึ้น โดยทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลตงไห่ ในสมัยสามก๊ก พื้นที่นี้เป็นของรัฐเว่ย ราชวงศ์สุยได้เปลี่ยนชื่ออำเภอหลานหลิงเป็นอำเภอเฉิง และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อกลับเป็นชื่อเดิม ในสมัยราชวงศ์ถัง ค.ศ. 621 ได้จัดให้อำเภอเฉิงอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลหลางหยา เมืองอี้โจว และอำเภอเติ้งอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลเผิงเฉิง ในสมัยราชวงศ์หมิง ได้มีการจัดตั้งอำเภอเติ้งขึ้นทางเหนือ และเมืองอี้โจวทางใต้ ต่อมาได้ลดฐานะลงเป็นอำเภออี้เฉิง ภายใต้การปกครองของมณฑลเหยียนโจว ในสมัยสาธารณรัฐจีน พื้นที่นี้ประกอบด้วยอำเภออี้เฉิงและอำเภอเติ้ง
ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น รัฐบาลประชาธิปไตยต่อต้านญี่ปุ่นได้ก่อตั้งขึ้นในอำเภออี้เฉิงในเดือนพฤศจิกายน ปี 1939 หลังจากที่สาธารณรัฐประชาชนจีนก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ปี 1949 อำเภอทั้งสองถูกจัดให้อยู่ในเขตการปกครองพิเศษที่แตกต่างกัน ในปี 1958 รัฐบาลอำเภออี้เฉิงได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองจ้าวโจว ในปี 1960 อำเภออี้เฉิงได้เปลี่ยนสถานะเป็นเมืองจ้าวโจวระดับอำเภอ ในวันที่ 12 กันยายน ปี 1961 เมืองจ้าวโจวได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองระดับจังหวัด โดยบริหารจัดการอำเภอฉีชุน อำเภอไท่เอ๋อร์จวง อำเภออี้เฉิง และอำเภอเสวี่ยเฉิง รวมทั้งเมืองจ้าวโจว มีชุมชนประชาชน 56 แห่ง ในปี 1976 ได้มีการจัดตั้งอำเภอซือจงขึ้น อำเภอเถิงถูกโอนไปอยู่ที่เมืองจ้าวโจวในปี 1979 ในปี 1983 อำเภอฉีชุนเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอซานติง ในปี 1988 อำเภอเถิงได้เปลี่ยนสถานะเป็นเมืองเถิงโจว (ระดับอำเภอ) ในปี 2544 การปรับโครงสร้างการบริหารครั้งใหญ่ทำให้จำนวนตำบลลดลง 30 แห่ง (33%) ปัจจุบัน Zaozhuang บริหารจัดการ 6 อำเภอและเมือง ได้แก่ Shizhong, Xuecheng, Yicheng, Tai'erzhuang, Shanting และ Tengzhou รวมทั้งเขตเทคโนโลยีขั้นสูงระดับชาติ Zaozhuang ด้วย
หน่วยงานบริหาร
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2568 เซาจวงบริหารจัดการเขตเทศบาล 5 แห่ง ได้แก่ เขตสือจง เขตซู่เฉิง เขตยี่เฉิง เขตไท่เอ๋อจวง และเขตซานถิง และบริหารเมืองระดับเทศมณฑล 1 แห่ง ได้แก่ เมืองเถิงโจว รัฐบาลประชาชนเทศบาลเซาจวงตั้งอยู่ที่ 2621 Guangming Avenue
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ที่ตั้งและอาณาเขต
เมืองจ้าวโจวตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลซานตง บนที่ราบลุ่มแม่น้ำหวงหวย ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 116 องศา 48 นาที ถึง 117 องศา 49 นาที และละติจูดเหนือ 34 องศา 27 นาที ถึง 35 องศา 19 นาที มีอาณาเขตติดกับทะเลสาบเหวยซานทางทิศตะวันตก อำเภอหลานหลิง เฟย และผิงอี้ของเมืองหลินอี้ทางทิศตะวันออก อำเภอผีโจว เจียหวาง และถงซานของเมืองซูโจวทางทิศใต้ และเมืองโจวเฉิงของเมืองจี่หนิงทางทิศเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 4,564 ตารางกิโลเมตร
โครงสร้างทางธรณีวิทยา
แหล่งแร่จ่าวจวงตั้งอยู่ในเขตธรณีวิทยาภาคเหนือของจีน เขตย่อยลู่ซี ชั้นหินมีตั้งแต่กลุ่มหินไท่ซานยุคนีโออาร์เคียนไปจนถึงตะกอนยุคควอเทอร์นารี โครงสร้างส่วนใหญ่ของแหล่งแร่จ่าวจวงตั้งอยู่บนขอบด้านตะวันตกเฉียงใต้ของที่ราบสูงลู่ซีภายในแผ่นเปลือกโลกภาคเหนือของจีน ลักษณะโครงสร้างที่เด่นชัดคือการเกิดรอยเลื่อน โดยมีรอยเลื่อนจ่าวจวง รอยเลื่อนเฉาหวางมู่ และรอยเลื่อนอี้เฉิง เป็นโครงสร้างตัวอย่าง
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว
ภูมิประเทศลดหลั่นจากเหนือจรดใต้และจากตะวันออกจรดตะวันตก จุดที่สูงที่สุดคือ เกาซาน ในเขตซานติง สูง 620 เมตร เป่าตูกู สูง 580 เมตร ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น "ยอดเขาที่สำคัญที่สุดในบรรดายอดเขาทั้ง 72 ของเทือกเขาอี้เมิ่ง" และเหลียนชิงซานที่สูงกว่า 500 เมตร เรียงตัวเป็นเทือกเขาอยู่ทางทิศเหนือ พื้นที่ต่ำที่สุด อยู่ที่ระดับความสูง 30 ถึง 40 เมตร (ต่ำสุด 24.5 เมตร) อยู่ตามแนวชายฝั่งทะเลสาบและเขตคลองทางทิศตะวันตก ภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขาเตี้ย (54.6% ของพื้นที่ทั้งหมด) ที่ราบ (26.6%) และแอ่ง (18.8%)
ลักษณะภูมิอากาศ
เมืองจ้าวโจวมีภูมิอากาศแบบทวีปมรสุมเขตอบอุ่นในละติจูดกลาง อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 13 ถึง 14 องศาเซลเซียส โดยเฉลี่ยในฤดูร้อนประมาณ 26 องศา และในฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูใบไม้ร่วงอยู่ที่ 15 ถึง 16 องศา ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 750 ถึง 950 มิลลิเมตร ทำให้เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีฝนตกชุกที่สุดในมณฑลซานตง โดยฤดูร้อนได้รับปริมาณน้ำฝนถึง 60 ถึง 75% ของปริมาณน้ำฝนทั้งปี
อุทกวิทยา
คลองปักกิ่ง-หางโจว ช่วงเมืองจ้าวโจว ยาว 39 กิโลเมตร ทำหน้าที่เป็นช่องระบายน้ำท่วมสำหรับทะเลสาบทั้งสี่ทางใต้ แม่น้ำอี้เจีย แม่น้ำอี้เฉิงต้าซา และแม่น้ำเฉิงกัว ล้วนมีต้นกำเนิดจากเทือกเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือ และไหลลงสู่ทะเลสาบทั้งสี่ทางใต้และคลองใหญ่ โดยแม่น้ำอี้เจียเป็นเส้นทางเดินเรือหลัก
ประเภทของดิน
เมืองเจาจวงมีดินหลัก 5 ประเภท ได้แก่ ดินอบเชย ดินสีน้ำตาล ดินตะกอนน้ำ ดินดำซาเจียง และดินนาข้าว ครอบคลุมพื้นที่กว่า 80 แปลง ดินอบเชยมีพื้นที่ 2,049 ตารางกิโลเมตร (58.9%) ดินสีน้ำตาล 527 ตารางกิโลเมตร (15.2%) ดินตะกอนน้ำ 443 ตารางกิโลเมตร (12.8%) ดินดำซาเจียง 441 ตารางกิโลเมตร (12.7%) และดินนาข้าว 15 ตารางกิโลเมตร (0.4%)
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่สำคัญ ได้แก่ น้ำท่วม ภัยแล้ง ปรากฏการณ์ทางอุตุนิยมวิทยา แผ่นดินไหว ภัยพิบัติทางธรณีวิทยา ภัยพิบัติทางชีวภาพ และไฟป่า ในเดือนมิถุนายน ปี 2024 ความร้อนจัดและภัยแล้งทำให้แม่น้ำหลายสายแห้งเหือด ส่งผลกระทบต่อแหล่งน้ำในเมืองและภาคเกษตรกรรม ภัยพิบัติทางธรณีวิทยา ได้แก่ หินถล่ม ดินถล่ม และการทรุดตัวของพื้นดินจากการทำเหมือง โดยมีการระบุพื้นที่เสี่ยงภัยไว้ 80 แห่ง ณ สิ้นปี 2023
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 803.5 มิลลิเมตร มีปริมาณน้ำทั้งหมด 1.443 พันล้านลูกบิดเมตร และปริมาณน้ำที่สามารถนำมาใช้ได้ 1.043 พันล้านลูกบิดเมตร เมืองนี้มีคลองหลัก 12 สาย อ่างเก็บน้ำ 142 แห่ง (ขนาดใหญ่ 3 แห่ง ขนาดกลาง 3 แห่ง) สระน้ำ 906 แห่ง และเขื่อน 82 แห่ง
ทรัพยากรที่ดิน
ณ สิ้นปี 2566 อำเภอจ่าวจวงมีพื้นที่เพาะปลูก 3.0733 ล้านหมู่ โดยเพิ่มขึ้นสุทธิติดต่อกันสามปี พื้นที่ป่าครอบคลุม 59,575 เฮกตาร์ พื้นที่สวนผลไม้ 50,297 เฮกตาร์ และทุ่งหญ้า 5,433 เฮกตาร์
ทรัพยากรพืช
ป่าซาโอจวงมีพืชมีท่อลำเลียง 655 ชนิด กระจายอยู่ใน 118 วงศ์ และ 377 สกุล รวมถึงพืชคุ้มครองระดับชาติ 14 ชนิด (ระดับ 1 จำนวน 4 ชนิด ระดับ 2 จำนวน 10 ชนิด) พื้นที่ป่าปกคลุม 11.29% คิดเป็นพื้นที่ป่า 773,100 หมู่
ทรัพยากรสัตว์
เมืองนี้มีสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 165 ชนิด รวมถึงสัตว์คุ้มครองระดับชาติ 23 ชนิด (ระดับ 1 3 ชนิด ระดับ 2 20 ชนิด) สัตว์ที่พบเห็นได้บ่อย ได้แก่ นกกระสาขาวตะวันออก และนกเป็ดน้ำแบร์ ซึ่งอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง
ทรัพยากรแร่
ณ สิ้นปี 2020 มีการค้นพบแร่ธาตุ 57 ชนิด โดย 13 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว ได้แก่ ถ่านหิน แร่เหล็ก ทองแดง บอกไซต์ ยิปซัม หินปูน และฟอสฟอไรต์ มีการระบุพื้นที่ทำเหมืองทั้งหมด 98 แห่ง และแหล่งแร่ 172 แห่ง
ประชากร
ณ สิ้นปี 2025 ประชากรประจำถิ่นมีจำนวน 3.8004 ล้านคน โดยเป็นประชากรในเมือง 2.4305 ล้านคน อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 63.95% เพิ่มขึ้น 1.12 จุดเปอร์เซ็นต์จากปีก่อนหน้า
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 เมืองจ้าวโจวมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 250.252 พันล้านหยวน (ประมาณ 34.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.7%) มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมปฐมภูมิอยู่ที่ 20.993 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.8%) ภาคอุตสาหกรรมทุติยภูมิอยู่ที่ 94.070 พันล้านหยวน (ประมาณ 13.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.9%) และภาคอุตสาหกรรมตติยภูมิอยู่ที่ 135.189 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.5%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 1.9% โดยการลงทุนในภาคอุตสาหกรรมปฐมภูมิเพิ่มขึ้น 10.7% และการลงทุนในภาคอุตสาหกรรมทุติยภูมิเพิ่มขึ้น 20.4% รายรับจากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 20.020 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.5%) และรายจ่ายอยู่ที่ 36.916 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.2%) รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 37,334 หยวน (ประมาณ 5,150 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยผู้อยู่อาศัยในเมืองมีรายได้เฉลี่ย 46,328 หยวน (ประมาณ 6,390 ดอลลาร์สหรัฐ) และผู้อยู่อาศัยในชนบทมีรายได้เฉลี่ย 25,266 หยวน (ประมาณ 3,485 ดอลลาร์สหรัฐ) ค่าใช้จ่ายในการบริโภคต่อหัวอยู่ที่ 21,116 หยวน (ประมาณ 2,915 ดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมหลัก
มูลค่ารวมของผลผลิตทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 42.047 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.5%) ผลผลิตธัญพืชรวมอยู่ที่ 1.8928 ล้านตัน ผลผลิตผักและเห็ดกินได้อยู่ที่ 6.1853 ล้านตัน ผลผลิตผลไม้สวนอยู่ที่ 339,000 ตัน ผลผลิตเนื้อสัตว์อยู่ที่ 220,600 ตัน และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 78,500 ตัน
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 7.5% โดยอุตสาหกรรมเบาเติบโต 11.9% และอุตสาหกรรมหนักเติบโต 6.1% ภาคส่วนสำคัญที่ขับเคลื่อนการเติบโต ได้แก่ วัตถุดิบและผลิตภัณฑ์เคมี (เพิ่มขึ้น 10.0%) อุปกรณ์ทั่วไป (เพิ่มขึ้น 16.5%) การเกษตรและการแปรรูปอาหาร (เพิ่มขึ้น 15.0%) และผลิตภัณฑ์แร่ที่ไม่ใช่โลหะ (เพิ่มขึ้น 6.2%) ผลิตภัณฑ์หลักที่มีการเติบโต ได้แก่ แอมโมเนียสังเคราะห์เพิ่มขึ้น 62.6% แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนเพิ่มขึ้น 34.8% พลาสติกขั้นต้นเพิ่มขึ้น 18.9% และเครื่องมือตัดโลหะเพิ่มขึ้น 17.8% มูลค่าผลผลิตรวมของอุตสาหกรรมก่อสร้างอยู่ที่ 40.89 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมบริการ
ภาคบริการสร้างมูลค่าเพิ่ม 135.189 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.5%) คิดเป็น 54.0% ของ GDP และมีส่วนสนับสนุนการเติบโต 61.6% ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 140.50 พันล้านหยวน (ประมาณ 19.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.4%) มูลค่าการนำเข้าและส่งออกอยู่ที่ 41.764 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 18.8%) โดยการส่งออกอยู่ที่ 39.635 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 256.46 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 3.9%) การลงทุนด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อยู่ที่ 25.505 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 11.0%) รายได้จากไปรษณีย์อยู่ที่ 2.092 พันล้านหยวน (ประมาณ 289 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) การท่องเที่ยวภายในประเทศได้รับนักท่องเที่ยว 28.94 ล้านคน โดยมีมูลค่าการใช้จ่าย 26.43 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ยอดคงเหลือสินเชื่อของสถาบันการเงินอยู่ที่ 338.328 พันล้านหยวน (ประมาณ 46.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และยอดคงเหลือเงินฝากอยู่ที่ 418.068 พันล้านหยวน (ประมาณ 57.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 11.383 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
บริการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2025 เมืองจ้าวโจวมีวิสาหกิจไฮเทค 694 แห่ง (เพิ่มขึ้น 2.7%) สถาบันวิจัยลูนันแห่งสถาบันเทคโนโลยีปักกิ่งเป็นผู้นำโครงการที่ผ่านการประเมินเบื้องต้นสำหรับรางวัลสิ่งประดิษฐ์ทางเทคโนโลยีแห่งชาติ (รางวัลที่สอง)
การศึกษา
เมืองได้ดำเนินการปรับปรุงผังเมืองสำหรับโรงเรียนชนบทขนาดเล็ก 35 แห่ง และปรับปรุงห้องเรียนสำหรับโรงเรียน 120 แห่ง เพิ่มที่นั่งในโรงเรียนมัธยมปลายอีก 3,700 ที่นั่ง และจัดตั้งวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชนแห่งใหม่ 1 แห่ง
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2025 เมืองจ้าวโจวมีคณะศิลปะการแสดง 3 คณะ พิพิธภัณฑ์ 28 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 7 แห่ง และศูนย์วัฒนธรรม 7 แห่ง
กีฬา
ในปี 2025 เมืองจ้าวโจวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันระดับจังหวัดขึ้นไป 38 รายการ รวมถึงการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงซูเปอร์ลีกและการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์แห่งชาติ หมู่บ้านและชุมชน 223 แห่งได้รับการปรับปรุงอุปกรณ์กีฬา และสถานที่เล่นกีฬาสาธารณะ 11 แห่งเปิดให้บริการฟรีหรือในราคาประหยัด
สุขภาพ
ณ สิ้นปี 2025 เมืองจ้าวโจวมีสถานพยาบาล 2,820 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาลและศูนย์สุขภาพ 142 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 36,020 คน และเตียงผู้ป่วย 29,846 เตียง
ประกันสังคม
ในปี 2025 มีการสร้างงานใหม่ในเขตเมือง 34,200 ตำแหน่ง สวัสดิการบำนาญ การรักษาพยาบาล การบาดเจ็บจากการทำงาน และการประกันการว่างงาน ครอบคลุมประชากร 910,800, 766,600, 504,100 และ 470,300 คน ตามลำดับ เมืองนี้มีสถานดูแลผู้สูงอายุของรัฐ 24 แห่ง และของเอกชน 82 แห่ง รวม 18,353 เตียง
การขนส่ง
ภาพรวม
ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางถนนสูงถึง 90.99 ล้านตัน โครงการปรับปรุงสนามบินอี้หยุน ทางรถไฟความเร็วสูงจี่จ้าว และคลองแกรนด์คาแนลมีความคืบหน้าอย่างต่อเนื่อง โครงการบำรุงรักษาถนนระดับชาติและระดับจังหวัด 8 โครงการแล้วเสร็จ
ทางหลวง
ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 9,335 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางหลวงระดับ 2 ขึ้นไปจำนวน 1,655 กิโลเมตร และมีความหนาแน่นของถนนเป็นอันดับสองของจังหวัด
ทางรถไฟ
ทางรถไฟปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ ทางรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ และทางรถไฟจ้าวหลิน ผ่านเมืองจ้าวโจว โดยมีสถานีรถไฟ 5 แห่ง รวมถึงสถานีจ้าวโจวและสถานีเถิงโจวตะวันออกบนเส้นทางรถไฟความเร็วสูง
การบิน
สนามบิน Zaozhuang Yiyun ตั้งอยู่ในเมือง Xiji เขต Shanting เริ่มก่อสร้างในเดือนธันวาคม 2022 ด้วยงบประมาณการลงทุนประมาณ 2.186 พันล้านหยวน (ประมาณ 301 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) สนามบินระดับ 4C แห่งนี้มีรันเวย์ยาว 2,600 เมตร ออกแบบมาเพื่อรองรับผู้โดยสาร 1.2 ล้านคนต่อปี และการเคลื่อนที่ของเครื่องบิน 13,000 เที่ยวต่อวัน
การขนส่งทางน้ำ
เมืองจ้าวโจวกำลังพัฒนาระบบขนส่งทางน้ำภายในประเทศภายใต้แผนแม่บท "หนึ่งท่าเรือ สี่พื้นที่ท่าเรือ หกเขตปฏิบัติการ" โดยในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางน้ำสูงถึง 13.69 ล้านตัน
ระบบขนส่งสาธารณะ
เมืองจ้าวโจวได้ปรับปรุงเส้นทางรถประจำทาง 15 เส้นทาง และปรับปรุงป้ายรถประจำทาง 561 แห่ง เมืองนี้มีบริษัทแท็กซี่ 18 แห่ง โดยมีแท็กซี่วิ่งรับส่งผู้โดยสาร 1,540 คัน และบริษัทให้บริการเรียกรถผ่านแอปพลิเคชัน 23 แห่ง โดยมีรถให้บริการ 386 คัน
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ภาพรวม
เมืองจ้าวโจวเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ตั้งแต่แหล่งโบราณสถานเป่ยซินในยุคหินใหม่ไปจนถึงยุทธการไท่เอ๋อร์จวงอันโด่งดัง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาของท้องถิ่นตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงยุคปัจจุบัน
ที่มาของชื่อ
ในช่วงต้นราชวงศ์หมิง ชาวบ้านได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองถ่านหินในพื้นที่อี้เฉิง เมื่อการทำเหมืองถ่านหินพัฒนาขึ้น ผู้คนก็อพยพมาตั้งถิ่นฐานรอบๆ "ทุ่งเตาเผาอี้เป่ย" และก่อตั้งเป็นหมู่บ้านต่างๆ ตามตำนานเล่าว่า บริเวณนี้มีสวนพุทราขนาดใหญ่ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก จึงเป็นที่มาของชื่อ "จ้าวจวง" (แปลตรงตัวว่า "หมู่บ้านพุทรา") ชื่อนี้มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1628 และเมืองจ้าวจวงได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1928
อาหาร
อาหารเจาจวงมีลักษณะเด่นคือรสเค็มและเผ็ดจัดจ้าน เมนูเด่นได้แก่ ไก่เจาจวงผัดเผ็ด เจียนปิงผัก ปลาคาร์พสี่จมูก และเนื้อลาหนานซือ เมนู "สามอย่างขึ้นชื่อ" ได้แก่ ซุปเนื้อแกะ ไก่เจาจวงผัดเผ็ด และเจียนปิงผัก ได้กลายเป็นอาหารประจำวันไปแล้ว
ศุลกากร
งานปักผ้าพื้นบ้านจ้าวโจวเป็นงานฝีมือที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยใช้ผ้าไหมและผ้าซาติน มีสีสันสดใสและหลากหลายรูปแบบ ส่วนกลองดอกไม้ลู่หนาน ซึ่งมีต้นกำเนิดในยุคเจียฉิง (ค.ศ. 1796 ถึง 1820) ของราชวงศ์ชิง เป็นการแสดงรำและร้องเพลงประกอบจังหวะกลองที่มักแสดงในช่วงเทศกาลโคมไฟ
สัญลักษณ์ประจำเมือง
ต้นพุทราเป็นต้นไม้ประจำเมือง ป่าพุทราโบราณในเมืองเตียนจื่อ อำเภอซานติง ครอบคลุมพื้นที่ 80,000 หมู่ โดยมีพื้นที่อนุรักษ์หลัก 1,800 หมู่ ประกอบด้วยต้นพุทราอายุมากกว่า 7,200 ต้น ต้นอายุมากกว่า 500 ปี จำนวน 1,186 ต้น และต้นอายุมากกว่า 1,000 ปี จำนวน 372 ต้น นับเป็นป่าพุทราโบราณที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในมณฑลซานตง ดอกทับทิมเป็นดอกไม้ประจำเมือง สวนทับทิมขนาดล้านหมู่ในอำเภออี้เฉิงมีประวัติการเพาะปลูกมายาวนานหลายศตวรรษ โดยมีต้นทับทิมบางต้นอายุมากกว่า 400 ปี
วัฒนธรรมสีแดง
เมืองจ้าวโจวเป็นสถานที่สำคัญทางวัฒนธรรมสีแดง เป็นที่ตั้งของสมรภูมิไท่เอ๋อร์จวงและเป็นบ้านเกิดของกองโจรทางรถไฟ กองโจรทางรถไฟปฏิบัติการตามแนวทางรถไฟและรอบทะเลสาบเว่ยซานในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น โดยใช้กลยุทธ์กองโจรหลากหลายรูปแบบในการต่อสู้กับกองกำลังญี่ปุ่น เมืองนี้ได้จัดตั้งฐานการศึกษาจิตวิญญาณพรรคกองโจรทางรถไฟและอนุสรณ์สถานสมรภูมิไท่เอ๋อร์จวงขึ้นเป็นสถานที่ให้ความรู้ทางวัฒนธรรมสีแดง
โบราณวัตถุและอนุสรณ์สถานทางวัฒนธรรม
ณ เดือนตุลาคม 2564 เมืองจ้าวโจวมีแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แห่ง (ส่วนของคลองใหญ่จงเหอไท่เอ๋อร์จวง) หน่วยอนุรักษ์โบราณสถานสำคัญระดับชาติ 11 แห่ง และหน่วยอนุรักษ์ระดับจังหวัดขึ้นไป 117 แห่ง
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ภาษา
ภาษาถิ่นจ้าวจวงจัดอยู่ในกลุ่มภาษาจีนกลางภาคกลางตอนเหนือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอยู่ในสาขาย่อยซีหลู่ของภาษาถิ่นซานตง มีลักษณะร่วมกันกับสาขาย่อยซีหลู่อื่นๆ ในขณะเดียวกันก็ยังคงรักษาเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นไว้
จุดชมวิว
ภาพรวม
เมืองจ้าวโจวมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศ 67 แห่ง รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A อีก 1 แห่ง แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สำคัญ ได้แก่ สวนทับทิมอี้เฉิงกวนซือ และอุทยานแห่งชาติป่าเป่าตูกู่ จ้าวโจวเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองคลาสสิกสีแดงของจีน" อนุสรณ์สถานการรบไท่เอ๋อร์จวงจำลองเหตุการณ์การรบครั้งยิ่งใหญ่ ในปี 2548 จ้าวโจวได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งใน 20 เมืองท่องเที่ยวสีแดงที่สำคัญของประเทศ เคียงข้างจิงกังซาน ซีไป่โป และเหยียนอัน
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
ณ ปี 2018 เมืองจ้าวโจวมีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติระดับมณฑล 2 แห่ง ได้แก่ เขตอนุรักษ์สวนทับทิม และเขตอนุรักษ์ป่าเป่าตูกู
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก
บุคคลสำคัญ
เกียรตินิยมระดับสูง
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม