ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองซิโบ

เมืองซิโบ

เมืองจือป๋อ (Zibo City) หรือเรียกย่อว่า "จื่อ" เป็นอดีตเมืองหลวงของรัฐฉี (Qi State) และเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง (Shandong Province) ได้รับการกำหนดโดยคณะรัฐมนตรีให้เป็นเมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคและเมืองอุตสาหกรรมสมัยใหม่ และเป็นแหล่งปิโตรเลียมที่สำคัญ

เมืองซิโบ

เมืองจือป๋อ (Zibo City) หรือเรียกย่อว่า "จื่อ" (Zi) เป็นอดีตเมืองหลวงของรัฐฉี (Qi State) และเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลซานตง (Shandong Province) ได้รับการกำหนดโดยคณะรัฐมนตรีให้เป็นเมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคและเมืองอุตสาหกรรมสมัยใหม่ และเป็นฐานปิโตรเคมีที่สำคัญ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลซานตงตอนกลาง ประเทศจีน มีพรมแดนติดกับหลินอี้ (Linyi) ทางใต้ ตงหยิง (Dongying) และปินโจว (Binzhou) ทางเหนือ เหวยฟาง (Weifang) ทางตะวันออก และจี่หนาน (Jinan) ทางตะวันตก ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดของเขตเศรษฐกิจเชิงนิเวศที่มีประสิทธิภาพสูงของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเหลือง เขตเศรษฐกิจสีน้ำเงินคาบสมุทรซานตง และเขตมหานครจี่หนาน ณ ปี 2023 เมืองนี้บริหารจัดการ 5 เขต 3 อำเภอ และ 3 เขตการใช้งาน ครอบคลุมพื้นที่ 5,965 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่ก่อสร้าง 341.9 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 4.6367 ล้านคน เขตหลินจื่อ (Linzi District) เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ ในฐานะเมืองหลวงเก่าแก่ของรัฐฉี เมืองจือป๋อเป็นแหล่งกำเนิดวัฒนธรรมฉีและได้รับการยอมรับจากฟีฟ่าว่าเป็นต้นกำเนิดของฟุตบอล จึงได้รับฉายาว่า "โรมโบราณแห่งตะวันออก" "บาร์บีคิวจือป๋อ" กลายเป็นสัญลักษณ์ใหม่ของเมือง โดยมีการจัดเทศกาลบาร์บีคิวจือป๋อเป็นประจำทุกปีในช่วงวันหยุดวันแรงงาน ชื่อ "จือป๋อ" เกิดขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1920 โดยเป็นการรวมชื่อจื่อฉวนและป๋อซานเข้าด้วยกัน ในปี 2025 เมืองจือป๋อมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 508.889 พันล้านหยวน (ประมาณ 71.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.6% ในราคาคงที่

ประวัติศาสตร์

ภาพรวมทางประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์ของเมืองจือป๋อมีมายาวนานกว่า 8,000 ปี วัฒนธรรมยุคหินใหม่ เช่น วัฒนธรรมโฮ่วหลี่ เป่ยซิน ต้าเหวินโข่ว และหลงซาน เคยเจริญรุ่งเรืองในบริเวณนี้ ในสมัยราชวงศ์เซี่ยและชาง มีรัฐโบราณต่างๆ เช่น ซวงจิ่ว จีเจ๋อ ปางป๋อหลิง และปู่กู่ อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ ในช่วงสมัยราชวงศ์โจวตะวันตกและยุคสงครามชุนชุม พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐฉี และหลังจากราชวงศ์ฉินปกครองมานานกว่าสองพันปี พื้นที่นี้ถูกปกครองโดยมณฑลและเขตปกครองต่างๆ โดยไม่มีการปกครองท้องถิ่นที่เป็นเอกภาพ

ยุคโบราณ

ในปี ค.ศ. 1046 ก่อนคริสตกาล พระเจ้าอู่แห่งโจวได้สถาปนารัฐฉี และมอบอำนาจปกครองให้แก่เจียงชาง (ไท่กง) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่อิงชิว ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นหลินจือโดยเจ้าชายเซียนแห่งฉี ในปี ค.ศ. 386 ก่อนคริสตกาล เทียนเหอ อัครมหาเสนาบดีแห่งฉี ได้เข้ามาแทนที่ตระกูลเจียงในฐานะผู้ปกครอง ในปี ค.ศ. 221 ก่อนคริสตกาล ฉินซีฮวงได้รวมจีนเป็นหนึ่งเดียว และสถาปนาเมืองหลินจือภายใต้การปกครองของรัฐฉี ในสมัยราชวงศ์ฮั่น หลิวเฟยได้รับการแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งฉี โดยมีกษัตริย์อีกกว่าสิบพระองค์ปกครองจากหลินจือ ตลอดสมัยราชวงศ์เหนือและใต้ ราชวงศ์สุย ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์จิน ราชวงศ์หยวน ราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง พื้นที่นี้ได้ผ่านการปรับโครงสร้างการปกครองหลายครั้ง

ยุคสมัยใหม่

ชื่อ "จือป๋อ" ปรากฏขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1920 ควบคู่ไปกับการพัฒนาเหมืองถ่านหินในจื่อฉวนและป๋อซาน ในปี 1945 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้จัดตั้งเขตพิเศษจือป๋อ ซึ่งเป็นการใช้ชื่อ "จือป๋อ" เป็นชื่อทางการปกครองเป็นครั้งแรก ในปี 1954 จือป๋อกลายเป็นเมืองระดับมณฑลลำดับที่สามของมณฑลซานตง ในปี 1961 รัฐบาลเทศบาลได้ย้ายจากป๋อซานไปยังเขตจางเตียน ในปี 1992 สภาแห่งรัฐได้กำหนดให้จือป๋อเป็น "เมืองใหญ่" ที่มีอำนาจนิติบัญญัติระดับท้องถิ่น ในปี 1994 เขตหลินจือได้รับการอนุมัติให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ

หน่วยงานบริหาร

ประวัติการแบ่งส่วน

ตั้งแต่ปี 1955 ถึง 1969 เมืองจือป๋อปกครองสี่เขต ได้แก่ จื่อฉวน โบซาน จางเตียน และโจวชุน ต่อมาได้เพิ่มเขตหลินจื่อในปี 1970 อำเภอหวนไท่ในปี 1983 และอำเภอเกาชิงและอี้หยวนในปี 1990 แผนแม่บทของเมือง (2011-2020) กำหนดพื้นที่วางผังเมืองไว้ที่ 2,989 ตารางกิโลเมตร โดยมีจำนวนประชากรในใจกลางเมืองสูงสุดที่ 3.06 ล้านคน

รายละเอียดแผนก

ณ เดือนมกราคม 2565 เขตและ 3 อำเภอของเมืองจือป๋อ ประกอบด้วย 30 ตำบลและ 58 เมือง โดยเขตจางเตียน (ที่ตั้งของเทศบาลเมือง) มี 8 ตำบลและ 5 เมือง; เขตจื่อฉวนมี 4 และ 9 เมือง; เขตป๋อซานมี 3 และ 7 เมือง; เขตโจวชุนมี 5 และ 5 เมือง; เขตหลินจือมี 5 และ 7 เมือง; อำเภอหวนไท่มี 2 และ 7 เมือง; อำเภอเกาชิงมี 2 และ 7 เมือง; และอำเภออี้หยวนมี 2 และ 10 เมือง

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

เมืองจือป๋อตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 35 องศา 55 นาที 20 วินาที ถึง 37 องศา 17 นาที 14 วินาทีเหนือ และลองจิจูด 117 องศา 32 นาที 15 วินาที ถึง 118 องศา 31 นาที 00 วินาทีตะวันออก ณ จุดบรรจบของเทือกเขาลู่จงและที่ราบภาคเหนือของจีน มีพรมแดนติดกับเมืองหลินอี้ ตงหยิง ปินโจว เหวยฟาง จี่หนาน และไท่หาน มีพื้นที่ทั้งหมด 5,965 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 3.8% ของมณฑลซานตง เมืองนี้มีลักษณะยาวตามแนวเหนือจรดใต้ โดยมีระยะทางสูงสุด 151 กิโลเมตร และระยะทางสูงสุด 87 กิโลเมตร ตามลำดับ

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศมีความสูงชันจากเหนือจรดใต้ โดยมีความแตกต่างของระดับความสูงมากกว่า 1,000 เมตร ทางใต้ของทางรถไฟเจียวจีเป็นพื้นที่ภูเขาและเนินเขาที่มีลักษณะทางธรณีวิทยาแบบคาร์สต์ ส่วนทางเหนือเป็นที่ราบลุ่มและที่ราบน้ำท่วมถึงของแม่น้ำเหลือง ภูเขา เนินเขา และที่ราบ คิดเป็น 42.0%, 29.9% และ 28.1% ของพื้นที่เมืองตามลำดับ

ภูมิอากาศ

เมืองจือป๋อมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีป อบอุ่นปานกลาง กึ่งชื้น ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 650 มิลลิเมตร อุณหภูมิอยู่ระหว่าง 12.5 องศาเซลเซียสถึง 14.2 องศาเซลเซียส และช่วงปลอดน้ำค้างแข็งยาวนาน 190 ถึง 210 วัน

อุทกวิทยา

แม่น้ำในเมืองจือป๋อได้รับน้ำจากฝน ระบบแม่น้ำที่สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำอี้และระบบแม่น้ำเสี่ยวชิง (แม่น้ำจื่อ เสี่ยวฟู่ อู๋ จูหลง และฟู่จื่อ) มีแม่น้ำยาวเกิน 10 กิโลเมตรถึง 78 สาย เมืองนี้มีทะเลสาบหลัก 4 แห่ง ได้แก่ มาทาหู จินชิว ชิงซา และต้าหลู ครอบคลุมพื้นที่ 13,926.8 เฮกตาร์ ในอดีตเคยมีแหล่งน้ำพุธรรมชาติไหลอย่างอุดมสมบูรณ์ แต่ส่วนใหญ่แห้งเหือดไปหลังจากทศวรรษ 1980 เนื่องจากการสูบน้ำบาดาลมากเกินไป

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรแร่

เมืองจือป๋อได้ระบุชนิดแร่ 50 ชนิดที่มีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้วใน 28 รัฐ มีแหล่งแร่ที่พิสูจน์แล้ว 157 แห่ง (ขนาดใหญ่ 14 แห่ง ขนาดกลาง 50 แห่ง และขนาดเล็ก 93 แห่ง) ถ่านหิน เหล็ก บอกไซต์ และดินเหนียวทนไฟมีความเข้มข้นในภาคกลาง นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีทรัพยากรปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ รวมถึงแหล่งน้ำมันเกาชิงและจินเจียด้วย

ทรัพยากรที่ดิน

ข้อมูลปี 2019 ระบุว่า พื้นที่ 5,965 ตารางกิโลเมตรของเมืองจือป๋อ ประกอบด้วยพื้นที่เกษตรกรรม 6.205 ล้านหมู่ พื้นที่ก่อสร้าง 1.878 ล้านหมู่ และพื้นที่รกร้างว่างเปล่า 864,000 หมู่ ประเภทดินหลัก ได้แก่ ดินร่วนปนทราย (62.5%) ดินตะกอนน้ำ (16.2%) และดินสีน้ำตาล (13.6%)

ทรัพยากรชีวภาพ

อุทยานแห่งชาติจือป๋อมี 615 วงศ์ และ 3,753 ชนิด ประกอบด้วยจุลินทรีย์ 618 ชนิด พืช 1,645 ชนิด และสัตว์ 1,490 ชนิด ทรัพยากรที่สำคัญ ได้แก่ เห็ดกินได้กว่า 30 ชนิด ไม้เนื้ออ่อน 421 ชนิด พืชสมุนไพร 778 ชนิด และนก 265 ชนิด

ทรัพยากรน้ำ

น้ำผิวดินและน้ำใต้ดินส่วนใหญ่ได้รับเติมเต็มจากปริมาณน้ำฝน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี 657.8 มิลลิเมตร ทำให้เกิดน้ำ 3.906 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีปริมาณน้ำที่เติมเข้ามาทั้งหมด 1.411 พันล้านลูกบิดเมตร และน้ำใต้ดินที่สามารถนำมาใช้ได้ 945 ล้านลูกบิดเมตร

ประชากร

ขนาดประชากร

จากการสำรวจสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 (พฤศจิกายน 2020) พบว่ามีประชากรถาวร 4,704,138 คน ณ สิ้นปี 2022 ประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 4.7059 ล้านคน โดยมีอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 74.88% ในปี 2023 อัตราดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็น 75.66% อยู่ในอันดับที่สองจาก 16 เมืองในมณฑลซานตง โดยเขตจางเตียนมีอัตราสูงสุดที่ 96.17% ตามมาด้วยเขตเทคโนโลยีขั้นสูงที่ 92.77% และเขตป๋อซานที่ 81.22%

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์

เมืองจือป๋อมีกลุ่มชาติพันธุ์ 48 กลุ่ม รวมประชากรประมาณ 25,000 คน โดยชาวหุยมีจำนวนมากกว่า 10,000 คน ส่วนชาวแมนจูและชาวมองโกลมีจำนวนมากกว่า 1,000 คน เมืองนี้มีเมืองประจำกลุ่มชาติพันธุ์ 1 แห่ง (เมืองจินหลิงหุย ในเขตหลินจือ) และหมู่บ้านประจำกลุ่มชาติพันธุ์อีก 7 แห่ง

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

อุตสาหกรรมชั้นนำของเมืองจือป๋อ ได้แก่ ปิโตรเคมี เคมีภัณฑ์ชั้นดี ผลิตภัณฑ์อิเล็กโทรแมคคานิกส์ ยา สิ่งทอ วัสดุก่อสร้าง โลหะวิทยา เทคโนโลยีสารสนเทศ และวัสดุใหม่ เมืองจือป๋อเป็นฐานการผลิตระดับชาติที่ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองเซรามิกของจีน เมืองหลวงวัสดุใหม่ของจีน และเป็นฐานอุตสาหกรรมระดับชาติอีกหลายแห่ง ในปี 2568 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคมีมูลค่า 508.889 พันล้านหยวน (ประมาณ 71.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.6%): อุตสาหกรรมขั้นต้น 20.553 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.87 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.7%) อุตสาหกรรมขั้นรอง 231.854 พันล้านหยวน (ประมาณ 32.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.4%) และอุตสาหกรรมขั้นที่สาม 256.482 พันล้านหยวน (ประมาณ 35.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.8%) ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 488,408 พันล้านหยวน (ประมาณ 68.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.5%)

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024 ผลผลิตรวมทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง มีมูลค่า 37.71 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.27 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.8%) พื้นที่เพาะปลูก ผลผลิต และผลผลิตต่อหน่วยของธัญพืชเติบโตต่อเนื่องเป็นปีที่ 5 ผลผลิตผักและผลไม้มีจำนวน 2.039 ล้านตันและ 1.152 ล้านตันตามลำดับ (เพิ่มขึ้น 3.4% และ 4.1%) ยอดขายสัตว์ปีกอยู่ที่ 60.102 ล้านตัว (เพิ่มขึ้น 26.1%)

อุตสาหกรรมรอง

เมืองจือป๋อเป็นเมืองที่พึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติและเป็นฐานอุตสาหกรรมเก่าแก่ของประเทศที่มีประวัติศาสตร์อุตสาหกรรมมายาวนานกว่าศตวรรษ ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโตขึ้น 7.1% โดย 25 จาก 38 ประเภทอุตสาหกรรมมีการเติบโตในเชิงบวก

อุตสาหกรรมบริการ

ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงพฤศจิกายน 2567 รายได้จากอุตสาหกรรมบริการระดับสูงอยู่ที่ 55.86 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.81 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.2%) ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 147.87 พันล้านหยวน (ประมาณ 20.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.3%) ในปี 2565 เมืองจือป๋อมีนักท่องเที่ยวชาวจีน 36.486 ล้านคน สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว 39.159 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.48 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศ 70 แห่ง รวมถึงสถานที่ระดับ AAAA 14 แห่ง ณ สิ้นปี 2565 เงินฝากในสถาบันการเงินอยู่ที่ 686.87 พันล้านหยวน (ประมาณ 96.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 11.4%) และเงินกู้อยู่ที่ 471.67 พันล้านหยวน (ประมาณ 66.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 10%) เมืองนี้มีบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ 34 แห่ง รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 19.37 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.71 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และค่าสินไหมทดแทนอยู่ที่ 5.9 พันล้านหยวน (ประมาณ 830 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

การขนส่ง

ภาพรวม

ในปี 2022 ปริมาณผู้โดยสารบนทางหลวงอยู่ที่ 660,000 คน (-62.7%) และปริมาณสินค้าอยู่ที่ 176.8 ล้านตัน (-4%) ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 11,500.7 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางด่วน 264.7 กิโลเมตร เมืองนี้มีเส้นทางรถประจำทาง 251 เส้นทาง รถประจำทาง 3,164 คัน และรถแท็กซี่ 6,519 คัน จำนวนรถยนต์ส่วนบุคคลอยู่ที่ 1.541 ล้านคัน (+5.6%)

ทางรถไฟ

ทางรถไฟเจียวจี ทางรถไฟความเร็วสูงจี่ชิง ทางรถไฟจี่หนาน-หยูเป่ย และทางรถไฟโชวผิง วิ่งจากตะวันออกไปตะวันตก ในขณะที่ทางรถไฟจื่อตง ซินไท่ และจางป๋อ วิ่งจากเหนือไปใต้ สถานีรถไฟจื่อป๋อ (สร้างในปี 1903) เป็นสถานีชั้นหนึ่ง สถานีจื่อป๋อเหนือและสถานีหลินจื่อเหนือยังคงเปิดให้บริการอยู่

ทางหลวง

ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 205 และ 309, ทางด่วนชิงเต่า-หยินฉวน (G20), ทางด่วนชิงเต่า-หลานโจว (G22), ทางด่วนปินไหล (S29) และทางด่วนฉางชุน-เซินเจิ้น (G25) มาบรรจบกันที่เมืองจือป๋อ เชื่อมต่อไปยังปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้

การบิน

ใจกลางเมืองจือป๋ออยู่ห่างจากสนามบินนานาชาติจี่หนานประมาณ 70 กิโลเมตร และห่างจากสนามบินนานาชาติชิงเต่าประมาณ 210 กิโลเมตร สนามบินจือป๋อได้รับการบรรจุอยู่ในแผนพัฒนาสนามบินพลเรือนแห่งชาติแล้ว และสนามบินทั่วไปเกาชิงก็เป็นหนึ่งใน 30 สนามบินพลเรือนที่วางแผนไว้ในมณฑลชานตงภายในปี 2030

การขนส่งทางน้ำ

ท่าเรือจือป๋อเป็นท่าเรือแม่น้ำภายในประเทศที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเสี่ยวชิง มีพื้นที่วางแผนไว้ 2.217 ล้านตารางเมตร และท่าเทียบเรือ 27 แห่ง มีกำลังการรองรับรวม 24 ล้านตัน ครอบคลุมพื้นที่ท่าเรือหวนไท่และเกาชิง

ระบบขนส่งสาธารณะ

ณ ปี 2017 เมืองจือป๋อมีเส้นทางรถโดยสารประจำทาง 282 เส้นทาง โดยมีรถโดยสาร 2,791 คัน ครอบคลุมพื้นที่เมืองทั้งหมด ระยะทางรวมของเส้นทางทั้งหมดอยู่ที่ 10,627 กิโลเมตร และมีผู้โดยสารใช้บริการปีละ 241 ล้านคน ส่วนระบบรถไฟฟ้ารางเบาของเมืองจือป๋อ ซึ่งเสนอโครงการในปี 2008 นั้น มีแผนจะสร้างเป็น 4 สาย รวมระยะทาง 161.4 กิโลเมตร มีสถานีทั้งหมด 63 สถานี รวมทั้งสถานีเชื่อมต่อ 9 สถานี

กิจการสังคม

การศึกษา

ณ สิ้นปี 2022 เมืองจือป๋อมีมหาวิทยาลัย 7 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษา 194 แห่ง และโรงเรียนประถมศึกษา 263 แห่ง โดยมีนักศึกษา 138,000 คน 247,000 คน และ 232,000 คน ตามลำดับ เมืองนี้มีครูอาจารย์ 72,700 คน และมีนักเรียนที่จบการศึกษา 231,000 คน นอกจากนี้ยังมีการเปิดโรงเรียนอนุบาลใหม่ 30 แห่ง ซึ่งรวมถึงโรงเรียนของรัฐ 21 แห่ง

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

เมืองจือป๋อเป็นเมืองนำร่องระดับชาติสำหรับการพัฒนาที่ขับเคลื่อนด้วยวิทยาศาสตร์ ในปี 2560 เมืองนี้มีแพลตฟอร์มวิจัยและพัฒนาในระดับจังหวัดขึ้นไป 317 แห่ง แพลตฟอร์มวิจัยหลังปริญญาเอก 48 แห่ง และสถานีทำงานของนักวิชาการ 87 แห่ง ในปี 2565 จือป๋อได้รับรางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับจังหวัดขึ้นไป 16 รางวัล มูลค่าการทำธุรกรรมสัญญาด้านเทคโนโลยีรวม 31.12 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.35 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 43.6% ในด้านปริมาณและ 56.6% ในด้านมูลค่า เมืองนี้มีวิสาหกิจไฮเทค 1,027 แห่ง เพิ่มขึ้น 324 แห่ง

กิจการวัฒนธรรม

ณ ปี 2022 เมืองจือป๋อมีคณะศิลปะการแสดง 248 คณะ สถานีวัฒนธรรม 88 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 9 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 70 แห่ง นอกจากนี้ยังมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ 20 แห่ง และระดับจังหวัด 103 แห่ง โดยมีอัตราการเผยแพร่ทางวิทยุและโทรทัศน์อยู่ที่ 100% และ 99.7% ตามลำดับ

การดูแลสุขภาพ

ในปี 2022 เมืองจือป๋อมีสถานพยาบาล 4,715 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 154 แห่ง ศูนย์สุขภาพชุมชน 169 แห่ง และคลินิกประจำตำบล 83 แห่ง รวมเตียงผู้ป่วย 34,200 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 45,400 คน ซึ่งรวมถึงแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 18,600 คน และพยาบาลวิชาชีพ 19,300 คน

กีฬา

เมืองซีโบมีศูนย์กีฬาซีโบและสิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬาต่างๆ สำหรับประชาชนทั่วไป

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2022 ระบบประกันบำนาญครอบคลุมแรงงานในเมือง 1.465 ล้านคน และผู้อยู่อาศัยในเมือง 1.465 ล้านคน ระบบประกันสุขภาพครอบคลุมผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 2.773 ล้านคน และแรงงานในเมือง 1.523 ล้านคน เงินสมทบบำนาญในเมืองรวม 14.06 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.97 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีการจ่ายบำนาญ 20.29 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.84 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ค่าครองชีพขั้นต่ำต่อเดือนในเมืองอยู่ที่ 800 หยวน (ประมาณ 112 ดอลลาร์สหรัฐ) และค่าครองชีพขั้นต่ำต่อปีในชนบทอยู่ที่ 7,560 หยวน (ประมาณ 1,058 ดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้มีสถานดูแลผู้สูงอายุ 149 แห่ง โดยมีเตียง 18,700 เตียง

โครงสร้างพื้นฐาน

ในปี 2022 เมืองจือป๋อได้สร้างสถานีฐาน 5G จำนวน 5,398 แห่ง และเปิดสถานีเติมไฮโดรเจนริมทางหลวงแห่งแรกของจีน การลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานของเทศบาลโดยรวมสูงถึง 11.5 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.61 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้สร้างอาคารสีเขียวเสร็จสมบูรณ์ 5.98 ล้านตารางเมตร ระบบก๊าซธรรมชาติเข้าถึงครัวเรือน 1.384 ล้านครัวเรือน และระบบทำความร้อนส่วนกลางครอบคลุมพื้นที่ 93 ล้านตารางเมตร

หลักนิติธรรม

เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2563 เมืองจือป๋อได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในโครงการนำร่องด้านการปกครองโดยยึดหลักนิติธรรมระดับชาติชุดแรก เนื่องจากระบบการกำหนดมาตรฐานการตรวจสอบการบริหารงานของเมือง

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

เมืองจือป๋อเป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมฉี และเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ ในฐานะรัฐผู้นำของกลุ่มมหาอำนาจทั้งห้าแห่งยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ฉีเป็นผู้บุกเบิกกีฬาคูจู (ฟุตบอลโบราณ) และหลินจื่อได้รับการยอมรับจากฟีฟ่าว่าเป็นต้นกำเนิดของฟุตบอล เมืองจือป๋อยังเป็นแหล่งผลิตตำราเล่มแรกของจีนเกี่ยวกับหัตถกรรม (เกาโกงจี้) เกษตรกรรม (ฉีหมินเหยาซู่) และการบริการ (กวนจื่อ) ณ ปี 2017 เมืองนี้มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ 18 แห่ง และระดับจังหวัด 105 แห่ง

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ข้อมูลปี 2017 ระบุว่า เมืองจือป๋อมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 13 รายการ ระดับจังหวัด 54 รายการ ระดับเทศบาล 102 รายการ และระดับอำเภอ 504 รายการ

ขนบธรรมเนียมและนิทานพื้นบ้าน

วัฒนธรรมเซรามิก

เมืองจือป๋อเป็นหนึ่งในแหล่งผลิตเครื่องปั้นดินเผาที่เก่าแก่ที่สุดของจีน ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชางจนถึงราชวงศ์โจวตะวันตก ฝีมือการทำเครื่องปั้นดินเผาพัฒนาขึ้นอย่างมาก จนสามารถผลิตเครื่องเคลือบได้ ในสมัยราชวงศ์ชาง เครื่องเคลือบสีเขียวอ่อนแบบดั้งเดิมก็ปรากฏขึ้นในพื้นที่ไจ่หลี่ ในศตวรรษที่ 21 เมืองจือป๋อได้ก่อตั้งฐานอุตสาหกรรมเซรามิกที่สำคัญ 6 ด้าน ได้แก่ เซรามิกส่งออก เครื่องลายครามสำหรับโรงแรมระดับพรีเมียม เซรามิกสำหรับงานสถาปัตยกรรม วัสดุตกแต่ง เซรามิกไฮเทค และเซรามิกแก้วและวัสดุทนไฟ

จุดชมวิว

เมืองจือป๋อเป็นเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศถึง 70 แห่ง (ระดับ AAAA 14 แห่ง ระดับ AAA 42 แห่ง และระดับ AA 14 แห่ง) และจัดงานเทศกาลบาร์บีคิวจือป๋อเป็นประจำทุกปีในช่วงวันหยุดวันแรงงาน

ตะวันออก

ซากปรักหักพังของเมืองหลวงโบราณของราชวงศ์ฉีในเขตหลินจือ เป็นที่รู้จักในฐานะ "พิพิธภัณฑ์ใต้ดิน" โดยมีแหล่งมรดกสำคัญ 48 แห่ง รวมถึงแหล่งโบราณสถานโฮ่วหลี่ แหล่งโบราณสถานถงหลิน (เทียนหวาง) สุสานม้าสมัยราชวงศ์โจวตะวันออก สุสานหลวงเทียนฉี และรูปปั้นวัดซีเทียน

ทางทิศตะวันตก

เขตโจวชุน ศูนย์กลางการค้าเก่าแก่กว่าร้อยปี ที่รู้จักกันในชื่อ "โจวชุนทองคำ" และ "ท่าเรือบก" มีเมืองการค้าโบราณโจวชุนที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำละครโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมถึงภาพยนตร์เรื่อง "To Live" ของจาง อี้โหมว

ภาคใต้

พื้นที่โบซานและอี้หยวนประกอบไปด้วยอุทยานแห่งชาติทิวทัศน์โบซาน อุทยานป่าไม้แห่งชาติหยวนซานและลู่ซาน อุทยานธรณีแห่งชาติลู่ซาน อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติทะเลสาบอู่หยาง ระบบถ้ำหินปูนขนาดใหญ่ (ถ้ำไคหยวน ถ้ำเฉียวหลิงเฉียน และถ้ำอี้หยวน) และกำแพงเมืองจีนสมัยราชวงศ์ฉีและซากปรักหักพังของมนุษย์ลิงอี้หยวน

ภาคเหนือ

พื้นที่หวนไท่และเกาชิงมีแนวชายฝั่งแม่น้ำเหลืองยาว 47 กิโลเมตร โดยมีอุทยานแห่งชาติพื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบต้าหลูและทะเลสาบมาตา ซึ่งได้รับการขนานนามว่า "เจียงหนานแห่งภาคเหนือ"

กลาง

อำเภอจื่อฉวนเป็นที่ตั้งของบ้านพักเดิมของปู่ซงหลิง ผู้เขียนหนังสือ "นิทานแปลกประหลาดจากห้องทำงานชาวจีน" และอุทยานป่าไม้แห่งชาติหมู่บ้านโบราณเอ๋อจวง อำเภอจางเตียนเป็นที่ตั้งของหอเครื่องปั้นดินเผาจีนและพิพิธภัณฑ์จื่อป๋อ ส่วนพื้นที่ทะเลสาบเหวินชางเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับจังหวัด

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

บุคคลที่มีชื่อเสียง

เมืองนี้ให้เกียรติแก่ทุกคน

เมืองพี่น้อง

ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2568 เมืองจือป๋อได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศจำนวน 44 เมือง และรักษาความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการค้ากับกว่า 180 ประเทศและภูมิภาคทั่วโลก

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวเมืองการค้าโบราณโจวชุนในเมืองจือป๋อ

แหล่งท่องเที่ยวเมืองการค้าโบราณโจวชุน ตั้งอยู่ในเขตโจวชุน เมืองจือป๋อ มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ มีพื้นที่ทั้งหมดประมา…

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาอี้เมิ่งในเมืองหลินอี้

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาอี้เมิ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของมณฑลซานตง ครอบคลุมเมืองต่างๆ เช่น หลินอี้ เหวยฟาง และจือป๋อ เป็นแหล่งท่องเที่ยวระ…

แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศปากแม่น้ำเหลืองในเมืองตงหยิง

แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศปากแม่น้ำเหลือง ตั้งอยู่ในเขตเคินหลี่ เมืองตงหยิง มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่บริเวณปาก…

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบเว่ยซาน เมืองจี่หนิง

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบเหวยซานตั้งอยู่ในอำเภอเหวยซาน เมืองจี่หนิง มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ทะเลสาบเหวย…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว