ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองชิงเต่า

เมืองชิงเต่า

นครชิงเต่า (Qingdao City) เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลซานตง มีชื่อย่อว่า "ชิง" และรู้จักกันในชื่อ "เมืองเกาะ" หรือ "ฉินเต่า" เป็นเมืองระดับรองจากมณฑล มีการวางผังเมืองแยกต่างหากจากรัฐ และเป็นเมืองหลักของเขตปกครองชิงเต่า

เมืองชิงเต่า

นครชิงเต่า เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลซานตง มีชื่อย่อว่า "ชิง" และรู้จักกันในชื่อ "เมืองเกาะ" หรือ "ฉินเต่า" เป็นเมืองระดับรองจากมณฑล มีการวางผังเมืองแยกต่างหาก และเป็นเมืองหลักของเขตมหานครชิงเต่า ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของคาบสมุทรซานตง ติดกับทะเลเหลืองทางทิศตะวันออกและทิศใต้ ติดกับเมืองหยานไท่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดกับเมืองเหวยฟางทางทิศตะวันตก และติดกับเมืองริจ้าวทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 11,293 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 10.52 ล้านคน ชิงเต่ามีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตอบอุ่นที่มีลักษณะทางทะเลเด่นชัด

ชิงเต่าเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ อ่าวเจียวโจวเป็นท่าเรือสำคัญทางภาคเหนือมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถังและซ่ง ในปี 1891 รัฐบาลชิงได้จัดตั้งการบริหารทางทหารที่เจียวโจว ในปี 1897 เยอรมนีได้เช่าพื้นที่และสร้างท่าเรือและทางรถไฟ ในปี 1930 จึงได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่าเมืองชิงเต่า ชิงเต่าเป็นแหล่งกำเนิดของการเคลื่อนไหว 4 พฤษภาคม เมืองเจ้าภาพการแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกปักกิ่งปี 2008 และเป็นหนึ่งในเมืองที่มีบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมสมัยใหม่อาศัยอยู่หนาแน่นที่สุดของจีน สภาแห่งรัฐกำหนดให้ชิงเต่าเป็นเมืองศูนย์กลางชายฝั่งที่สำคัญ เมืองท่าสมัยใหม่ ศูนย์กลางการขนส่งแบบครบวงจรระดับนานาชาติ ฐานการผลิตขั้นสูงทางภาคเหนือ ประตูสู่การเปิดประเทศทางภาคเหนือ และจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวชายฝั่งระดับนานาชาติ

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของชิงเต่าอยู่ที่ 1,756.07 พันล้านหยวน (ประมาณ 245.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยแบ่งตามภาคส่วนได้ดังนี้: อุตสาหกรรมขั้นต้น 51.62 พันล้านหยวน (7.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.0%), อุตสาหกรรมขั้นกลาง 587.38 พันล้านหยวน (82.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.9%), และอุตสาหกรรมขั้นที่สาม 1,117.06 พันล้านหยวน (156.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.6%)

ประวัติศาสตร์

อารยธรรมในพื้นที่ชิงเต่ามีมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ โดยเป็นของชนเผ่าตงอี้ ในยุคก่อนประวัติศาสตร์และยุคเซี่ยชาง พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาเขตไล่อี้ ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก พื้นที่นี้เป็นของรัฐอี้ และในสมัยราชวงศ์ชุนชุม พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นรัฐต่างๆ ได้แก่ เจี๋ย อี้ และไล่ หลังจากที่ฉีพิชิตไล่ พื้นที่นี้ก็อยู่ภายใต้การปกครองของฉี ในสมัยราชวงศ์สงคราม พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกปกครองโดยอำเภอจี่โมของฉี ในสมัยราชวงศ์ฉิน ส่วนตะวันตกเป็นของมณฑลหลางหยา และส่วนเหนือเป็นของมณฑลเจียวตง ผ่านราชวงศ์ต่างๆ ตั้งแต่ฮั่นจนถึงชิง พื้นที่นี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองมากมาย

ในปี ค.ศ. 1891 รัฐบาลชิงได้จัดตั้งป้อมปราการทางทหารที่เจียวอ่าว ซึ่งถือเป็นการก่อตั้งเมืองชิงเต่า ในปี ค.ศ. 1897 เยอรมนียึดครองเจียวอ่าวโดยอ้างเหตุการณ์จูเย่ และลงทุนอย่างหนักในการก่อสร้างท่าเรือและทางรถไฟ ทำให้เจียวอ่าวกลายเป็นท่าเรือพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดของมณฑลชานตง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1914 ญี่ปุ่นเข้ายึดครองพื้นที่ดังกล่าว การเคลื่อนไหว 4 พฤษภาคม ในปี ค.ศ. 1919 เกิดขึ้นจากประเด็นอธิปไตยของชิงเต่า จีนได้เจียวอ่าวคืนในปี ค.ศ. 1922 และในปี ค.ศ. 1930 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองชิงเต่า หลังจากการปลดปล่อยในปี ค.ศ. 1949 ชิงเต่ากลายเป็นเมืองระดับมณฑลของมณฑลชานตง ในปี ค.ศ. 1984 ชิงเต่าได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งใน 14 เมืองท่าชายฝั่งสำหรับการเปิดกว้างเพิ่มเติม ในปี ค.ศ. 1986 ได้รับสถานะการวางแผนของรัฐแยกต่างหาก และในปี ค.ศ. 1994 ได้รับการจัดอันดับอยู่ในกลุ่ม 15 เมืองระดับรองของมณฑล

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 เมืองชิงเต่ามีเขตเทศบาล 7 เขต และบริหารเมืองระดับอำเภอ 3 แห่ง รวมทั้งเขตพัฒนาอีก 1 แห่ง ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 11 ถนนเซียงกังกลาง เขตชินาน

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง อยู่ที่ลองจิจูด 119 องศา 30 นาที ถึง 121 องศาตะวันออก และละติจูด 35 องศา 35 นาที ถึง 37 องศา 9 นาทีเหนือ บนคาบสมุทรซานตงตอนใต้ พื้นที่ทั้งหมด 11,293 ตารางกิโลเมตร โดยเขตเมืองครอบคลุมพื้นที่ 5,226 ตารางกิโลเมตร และเมืองระดับอำเภอ 3 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 6,067 ตารางกิโลเมตร

ลักษณะภูมิประเทศ เมืองชายฝั่งทะเลที่มีเนินเขา ประกอบด้วยภูเขา (15.5%) ที่ราบ (37.7%) และที่ลุ่ม (21.7%) มีระบบภูเขา 3 แห่ง ได้แก่ ภูเขาเหลาซาน (ยอดเขาสูงสุด 1,132.7 เมตร) ภูเขาต้าเจ๋อซาน (736.7 เมตร) และเทือกเขาต้าจูซาน (724.9 เมตร)

ภูมิอากาศ: ภูมิอากาศแบบมรสุมเขตอบอุ่นที่มีลักษณะแบบทะเล อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี 12.7 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสูงสุด 38.9 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุด -16.9 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี 662.1 มิลลิเมตร ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยต่อปี 73%

ระบบอุทกวิทยาของเมืองนี้มีแม่น้ำ 224 สาย ซึ่งทั้งหมดได้รับน้ำจากมรสุม ระบบแม่น้ำต้ากูเป็นระบบที่ใหญ่ที่สุด (ลำน้ำสายหลักยาว 179.9 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ลุ่มน้ำ 6,131.3 ตารางกิโลเมตร) เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่และขนาดกลาง 23 แห่ง

พื้นที่ทางทะเลของจีนประมาณ 12,200 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งยาว 905.2 กิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะ 120 เกาะ โดยเกาะหลิงซานเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุด ระดับน้ำขึ้นน้ำลงเฉลี่ยอยู่ที่ 2.8 เมตร สถานีวัดระดับน้ำขึ้นน้ำลงชิงเต่าเป็นเกณฑ์มาตรฐานระดับความสูงของประเทศ

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ภัยพิบัติทางสภาพอากาศที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ได้แก่ พายุหมุนเขตร้อน คลื่นพายุซัดฝั่ง ฝนตกหนัก ภัยแล้ง หมอก และน้ำท่วม ในปี 2019 ภัยพิบัติเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อประชาชน 117,600 คน มีการอพยพฉุกเฉิน 20,700 คน และพื้นที่เพาะปลูกเสียหาย 16,363 เฮกตาร์

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี 687.5 มม. ในปี 2023 ปริมาณทรัพยากรน้ำทั้งหมด: 1.407 พันล้านลูกบิดเมตร (ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยหลายปี 20.5%)

ทรัพยากรทางทะเล มีความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลสูง รวมถึงสาหร่ายทะเล ปลาเหลือง หอยเป๋าฮื้อ และกุ้ง น้ำที่อุดมสมบูรณ์ของอ่าวเจียวโจวเอื้อต่อการเพาะเลี้ยงหอยและสาหร่าย

พลังงานลมและพลังงานแสงอาทิตย์ ความหนาแน่นของพลังงานลมที่มีประสิทธิภาพ 240.3 วัตต์ต่อตารางเมตร โดยมีชั่วโมงแสงแดดต่อปี 6,485 ชั่วโมง รังสีแสงอาทิตย์ต่อปี 500 กิโลจูลต่อตารางเซนติเมตร โดยมีชั่วโมงแสงแดดต่อปี 2,550.7 ชั่วโมง

พืชและสัตว์ 1,237 ชนิด จาก 152 วงศ์ รวมถึงพืชเฉพาะถิ่นหายาก 4 ชนิด ได้แก่ เจอราเนียมชิงเต่า กกชิงเต่า ยูโอนิมัสเจียวโจว และลิลลี่ชิงเต่า สัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 429 ชนิด และนก 398 ชนิด (คิดเป็น 28% ของนกทั้งหมดในจีน และ 91% ของนกในมณฑลชานตง)

ทรัพยากรแร่

ส่วนใหญ่เป็นแร่ที่ไม่ใช่โลหะ: ค้นพบแร่ 66 ชนิด แร่กราไฟต์ หินแกรนิตสำหรับตกแต่ง และหินอ่อน เป็นแร่ที่พบมากที่สุดในมณฑลชานตง ทองคำ: พิสูจน์แล้ว 2 ตัน มีศักยภาพในการค้นพบ 7 ตัน มูลค่าสำรองรวมประมาณ 27 พันล้านหยวน (3.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ประชากร

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024 ระบุว่ามีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 10.44 ล้านคน อัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 78.87% และอายุคาดเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจาก 81.5 ปี เป็น 82.2 ปี ภายในปี 2025

การเมือง

ชิงเต่าเป็นเมืองระดับรองของมณฑลที่มีอำนาจการวางแผนของรัฐอย่างอิสระ ภายใต้ระบบการนำของพรรคและรัฐบาลเทศบาล

กิจการสังคม

ด้านการศึกษา ในปี 2023 มีการสร้างหรือขยายโรงเรียนและโรงเรียนอนุบาล 80 แห่ง และสถาบันอุดมศึกษา 29 แห่ง อัตราการเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาและมัธยมต้นสูงกว่า 99% อย่างต่อเนื่อง

ภาคการดูแลสุขภาพ ประกอบด้วยสถานพยาบาล 8,991 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 361 แห่ง บุคลากรทางการแพทย์ 105,000 คน และเตียงผู้ป่วย 69,600 เตียง

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี: บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูง 7,920 แห่ง (เพิ่มขึ้น 1,240 แห่ง) ธุรกรรมสัญญาด้านเทคโนโลยี: 63.23 พันล้านหยวน (8.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 60%) สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่มีประสิทธิภาพต่อประชากร 10,000 คน: 71.83

ด้านวัฒนธรรม เมืองชิงเต่ามีพิพิธภัณฑ์ 136 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 149 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 11 แห่ง และโรงละคร 100 แห่ง และในปี 2017 ชิงเต่าได้รับเลือกให้เป็นเมืองภาพยนตร์แห่งแรกของจีนโดยองค์การยูเนสโก

กีฬา: สถานออกกำลังกาย 11,000 แห่ง; พื้นที่สนามกีฬาต่อหัว 3.3 ตารางเมตร (สูงกว่าค่าเฉลี่ยระดับประเทศ) เมืองฟุตบอลสำคัญระดับชาติ (ปี 1979, 1992, 2022) โดยมีสโมสรฟุตบอลอาชีพ 3 สโมสร

การปกป้องสิ่งแวดล้อม: ปริมาณ PM2.5 และ PM10 อยู่ที่ 29 และ 58 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ตามลำดับ เป็นไปตามมาตรฐานแห่งชาติเป็นเวลาสี่ปีติดต่อกัน อัตราคุณภาพน้ำชายฝั่งที่ดีเยี่ยม: 99.3%

ประกันสังคม

ในปี 2025 จะมีการสร้างงานในเมืองใหม่ 373,000 ตำแหน่ง การลงทะเบียนบำนาญและประกันสุขภาพเพิ่มขึ้นเป็น 8.68 ล้านคนและ 9.46 ล้านคนตามลำดับ และมีสถานดูแลผู้สูงอายุ 329 แห่ง พร้อมเตียง 46,000 เตียง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม ในอดีต หยวนเป็นศูนย์กลางการเดินเรือและการค้าทางตอนเหนือ อุตสาหกรรมสมัยใหม่เกิดขึ้นหลังจากการยึดครองของเยอรมนีในปี 1897 ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) เกิน 1.7 ล้านล้านหยวน (237.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน 134.07 พันล้านหยวน (18.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ GDP ต่อหัวมากกว่า 160,000 หยวน (22,380 ดอลลาร์สหรัฐ)

ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 1,671.95 พันล้านหยวน (233.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.7%): ภาคปฐมภูมิ 50.08 พันล้านหยวน (7.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.0%), ภาคทุติยภูมิ 572.31 พันล้านหยวน (80.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 7.1%), ภาคตติยภูมิ 1,049.55 พันล้านหยวน (146.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.0%) รายได้สุทธิต่อหัว: 59,922 หยวน (8,382 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 5.2%) ยอดขายปลีก: 658.45 พันล้านหยวน (92.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.2%) รายได้จากงบประมาณ: 133.93 พันล้านหยวน (18.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายจ่าย: 172.04 พันล้านหยวน (24.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยรายจ่ายเพื่อการดำรงชีพอยู่ที่ 75.8%

อุตสาหกรรมหลัก ในปี 2025 ผลผลิตทางการเกษตรโดยรวมเกิน 100 พันล้านหยวน (14 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เป็นครั้งแรก ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตร/ป่าไม้/ปศุสัตว์/ประมง อยู่ที่ 97.38 พันล้านหยวน (13.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.1%) ธัญพืช: 3.214 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 0.9%) เนื้อสัตว์ ไข่ และนม: 1.187 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 6.7%)

อุตสาหกรรมรอง อุตสาหกรรมสมัยใหม่เริ่มต้นขึ้นในช่วงที่เยอรมนีเข้ายึดครอง (ค.ศ. 1899) ด้วยการก่อสร้างทางรถไฟและท่าเรือ และในปี ค.ศ. 1936 อุตสาหกรรมสิ่งทอครองอันดับสองของประเทศ ในปี ค.ศ. 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 9.4% การผลิตอุปกรณ์เติบโต 11.0% การผลิตเทคโนโลยีขั้นสูงเติบโต 12.8% ยานยนต์พลังงานใหม่ วงจรรวม และหุ่นยนต์อุตสาหกรรมเติบโต 140%, 52.6% และ 20.6% ตามลำดับ

ภาคบริการ ในปี 2024 ภาคบริการเติบโต 5.0% คิดเป็น 62.8% ของ GDP บริการด้านการผลิต: 592.1 พันล้านหยวน (82.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.6%) ยอดขายปลีก: 658.45 พันล้านหยวน (92.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 4.2%) การค้าต่างประเทศ: 907.67 พันล้านหยวน (126.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.6%); การส่งออก 527.82 พันล้านหยวน (73.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 12.0%) การนำเข้า 379.85 พันล้านหยวน (53.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 6.2%) เงินฝาก: 2.87 ล้านล้านหยวน (401.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ); เงินกู้: 3.19 ล้านล้านหยวน (446.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

การขนส่ง

ศูนย์กลางการค้าระหว่างประเทศและท่าเรือทางทะเลที่ทำการค้ากับท่าเรือกว่า 450 แห่งในกว่า 130 ประเทศ ในปี 2023 ปริมาณสินค้าขนส่งรวมอยู่ที่ 440 ล้านตัน (+9.9%) ผู้โดยสาร 56.92 ล้านคน (+90.3%) ปริมาณการผ่านเข้าออกท่าเรือ: 680 ล้านตัน (+4.0%) ตู้คอนเทนเนอร์: 28.77 ล้าน TEU (+12.1%) ผู้โดยสารทางอากาศ: 21.42 ล้านคน (+120.4%)

ท่าอากาศยานนานาชาติชิงเต่าเจียวตง (เปิดให้บริการสิงหาคม 2564): เส้นทางบินผู้โดยสาร 243 เส้นทาง (ระหว่างประเทศ 20 เส้นทาง) และเส้นทางบินขนส่งสินค้า 18 เส้นทาง

ทางรถไฟมี 12 เส้นทาง รวมระยะทาง 666 กิโลเมตร รวมถึงทางรถไฟความเร็วสูง 228 กิโลเมตร สถานีหลัก ได้แก่ สถานีชิงเต่า สถานีชิงเต่าเหนือ สถานีหงเต่า (สถานีหลัก) และสถานีชิงเต่าตะวันตก (สถานีรอง) นอกจากนี้ยังมีรถไฟขนส่งสินค้าจีน-ยุโรปเชื่อมต่อกับเมืองดูชานเบ ประเทศทาจิกิสถาน

ทางหลวงรวมทั้งหมด 15,366 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางด่วน 869.2 กิโลเมตร ในโครงข่าย "สามแนวตั้ง สี่แนวนอน และห้าทางเชื่อม"

ระบบขนส่งมวลชนในเมือง: รถโดยสาร 10,489 คัน ให้บริการ 927 เส้นทาง; ผู้โดยสาร 740 ล้านคนต่อปี เมืองต้นแบบระบบขนส่งสาธารณะแห่งชาติ

ท่าเรือแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการขนส่งระหว่างประเทศ มีท่าเทียบเรือใช้งาน 122 แห่ง (97 แห่งสำหรับเรือขนาด 10,000 ตัน) มีเส้นทางการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ 210 เส้นทาง มากที่สุดในภาคเหนือของจีน การขนส่งแบบผสมผสานทางทะเลและทางรถไฟ: 1.82 ล้าน TEU ครองอันดับหนึ่งของประเทศติดต่อกัน 7 ปี

ระบบขนส่งทางราง

ณ สิ้นปี 2024 รถไฟฟ้าใต้ดินชิงเต่าให้บริการ 7 สาย รวมระยะทาง 352 กิโลเมตร มี 172 สถานี และมีผู้โดยสารใช้บริการปีละ 470 ล้านคน แผนระยะยาวคือ 19 สาย รวมระยะทาง 872 กิโลเมตร สายแรกเปิดให้บริการในเดือนธันวาคม 2015 และสายที่ 6 ในเดือนเมษายน 2024

วัฒนธรรมและมนุษยศาสตร์

เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชิงเต่าอยู่ที่ขนบธรรมเนียมประเพณีพื้นบ้านและการต้อนรับขับสู้ ต้นไม้ประจำเมืองคือต้นซีดาร์ ดอกไม้ประจำเมืองคือดอกคามิเลียและดอกกุหลาบจีน ในทศวรรษ 1930 บุคคลสำคัญทางวรรณกรรมสมัยใหม่ เช่น เหลาเช่อ เซินฉงเหวิน และเหวินอี้ตั๋ว ได้มารวมตัวกันในชิงเต่า ทำให้เกิดยุคทองแห่งวรรณกรรมขึ้น เทศกาลเบียร์นานาชาติประจำปี (ตั้งแต่ปี 1991) และการได้รับเลือกให้เป็นเมืองภาพยนตร์ของยูเนสโก (ปี 2017 ซึ่งเป็นแห่งแรกของจีน) แสดงให้เห็นถึงความมีชีวิตชีวาทางวัฒนธรรม ศูนย์กลางภาพยนตร์ชิงเต่า (5.4 ล้านตารางเมตร เปิดในปี 2018) เป็นสถานที่จัดการแสดงภาพยนตร์สำคัญๆ มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ที่โดดเด่น ได้แก่ การเต้นรำพื้นบ้านเจียวโจวหยางเกอ และการแสดงงิ้วท้องถิ่นเหมาฉาง สถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ ได้แก่ บ้านหลังคาสาหร่าย ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยเชิงนิเวศแบบดั้งเดิมของคาบสมุทรเจียวตง

วัฒนธรรมทางทะเล

วัฒนธรรมทางทะเลมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยมีหลักฐานทางโบราณคดีจากวัฒนธรรมเป่ยซินและต้าเหวินโข่ว ในช่วงยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง บรรพบุรุษได้บุกเบิกเส้นทางการเดินเรือไปยังคาบสมุทรเกาหลีและญี่ปุ่น ก่อให้เกิดเส้นทางสายไหมทางทะเลตะวันออก การบูชามาจู (เทพีแห่งทะเล) แพร่กระจายไปตามชายฝั่งในช่วงยุคหมิง-ชิง ก่อให้เกิดประเพณีเทศกาลทางทะเลขึ้น

จุดชมวิว

ชิงเต่าเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 34 แห่ง สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ เขตทัศนียภาพเหลาซาน และเขตทัศนียภาพชายฝั่งชิงเต่า มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A 100 แห่ง (1 แห่งระดับ 5A และ 25 แห่งระดับ 4A) จากอาคารประวัติศาสตร์ประมาณ 300 แห่งในมณฑลชานตง มี 131 แห่งอยู่ในชิงเต่า โดย 85 แห่งเป็นอดีตที่พักอาศัยของบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรม

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ขิงปันเทา (จากผิงตู ผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ระดับชาติ) และขึ้นฉ่ายหม่าเจียโกว (พันธุ์เก่าแก่กว่า 1,000 ปี ผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ระดับชาติ) เป็นสินค้าขึ้นชื่อประจำท้องถิ่น

การแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

ชิงเต่ารักษาความสัมพันธ์แลกเปลี่ยนระหว่างประเทศอย่างกว้างขวางและเป็นที่ตั้งของสถานกงสุลต่างๆ

เมืองพี่น้อง

ชิงเต่าได้สร้างความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องกับหลายเมืองทั่วโลก

บุคคลที่มีชื่อเสียง

ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา เมืองชิงเต่าได้สร้างและดึงดูดบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์มากมาย

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปักกิ่งปี 2008 และการแข่งขันกีฬาเรือใบพาราลิมปิกครั้งที่ 13 ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองหลวงแห่งการแล่นเรือใบของจีน เมืองเบียร์โลก เมืองภาพยนตร์ของยูเนสโก เมืองชายฝั่งเปิดแห่งแรก เมืองอารยธรรมแห่งชาติ และเมืองหลวงแห่งแบรนด์ของจีน

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวเมืองการค้าโบราณโจวชุนในเมืองจือป๋อ

แหล่งท่องเที่ยวเมืองการค้าโบราณโจวชุน ตั้งอยู่ในเขตโจวชุน เมืองจือป๋อ มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ มีพื้นที่ทั้งหมดประมา…

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาอี้เมิ่งในเมืองหลินอี้

แหล่งท่องเที่ยวภูเขาอี้เมิ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของมณฑลซานตง ครอบคลุมเมืองต่างๆ เช่น หลินอี้ เหวยฟาง และจือป๋อ เป็นแหล่งท่องเที่ยวระ…

แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศปากแม่น้ำเหลืองในเมืองตงหยิง

แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศปากแม่น้ำเหลือง ตั้งอยู่ในเขตเคินหลี่ เมืองตงหยิง มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่บริเวณปาก…

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบเว่ยซาน เมืองจี่หนิง

แหล่งท่องเที่ยวทะเลสาบเหวยซานตั้งอยู่ในอำเภอเหวยซาน เมืองจี่หนิง มณฑลชานตง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ทะเลสาบเหวย…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว