เมืองฝูโจว
เมืองฝูโจวเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเจียงซี มีภูเขาล้อมรอบสามด้าน (ตะวันออก ใต้ ตะวันตก) และภูมิประเทศลาดลงจากทิศใต้ไปทิศเหนือ สภาพภูมิอากาศเป็นแบบมรสุมชื้นทางตอนใต้ พื้นที่ทั้งหมด 18,800 ตารางกิโลเมตร
เมืองฝูโจว
ฝูโจวเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเจียงซี มีภูเขาล้อมรอบสามด้าน (ตะวันออก ใต้ ตะวันตก) และภูมิประเทศลาดลงจากใต้ไปเหนือ สภาพภูมิอากาศเป็นแบบมรสุมชื้นทางตอนใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 18,800 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนเมษายน 2568 เมืองนี้บริหารจัดการ 2 เขตและ 9 อำเภอ ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 3,545,700 คน ฝูโจวตั้งอยู่ในพื้นที่ตอนในของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี สามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล และสามเหลี่ยมปากแม่น้ำหมินหนาน ทางด่วนฟู่หยิน ทางด่วนจีกวง ทางด่วนฟูจิ ทางด่วนจื่อกวง ทางรถไฟเซียงปู่ และรถไฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้-คุนหมิง ล้วนผ่านเมืองนี้ ฝูโจวเป็นเมืองสำคัญในกลุ่มเมืองตอนกลางของแม่น้ำแยงซี เขตเศรษฐกิจชายฝั่งตะวันตก เขตเศรษฐกิจเชิงนิเวศทะเลสาบโป๋หยาง และอดีตเขตภาคกลางของสหภาพโซเวียต ในอดีต ฝูโจวได้ผลิตนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่มากมาย เช่น หวังอันซือ (รัฐบุรุษและนักคิดสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ), เจิ้งกง (ปรมาจารย์ด้านร้อยแก้ว), เหยียนซู่และเหยียนจี้เต๋า (กวี), ลู่จิ่วหยวน (นักปรัชญาผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ขงจื๊อผู้ยิ่งใหญ่แห่งร้อยชั่วอายุคน") และถังเซียนจู่ (นักเขียนบทละครสมัยราชวงศ์หมิง) ฝูโจวมีประวัติศาสตร์การปกครองยาวนานกว่า 2,200 ปี ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก วัฒนธรรมหลินฉวนที่สร้างสรรค์โดยชาวเจียงหยูแห่งฝูโจวเป็นเสาหลักสำคัญของวัฒนธรรมเจียงหยู ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 229.811 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.9%
ประวัติศาสตร์
พื้นที่นี้มีผู้คนอาศัยอยู่มาตั้งแต่ปลายยุคหินใหม่ โดยมีการค้นพบเครื่องมือหินและเครื่องปั้นดินเผาในแหล่งโบราณคดีหลายแห่ง ในสมัยราชวงศ์เซี่ย-ชาง พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของหยางโจว ในสมัยราชวงศ์ชุนชุม (770–476 ปีก่อนคริสตกาล) อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐอู่ ในปี 473 ปีก่อนคริสตกาล เย่ว์พิชิตอู่ ในปี 306 ปีก่อนคริสตกาล ฉู่พิชิตเย่ว์ ในปี 223 ปีก่อนคริสตกาล ฉินพิชิตฉู่ ในปี 221 ปีก่อนคริสตกาล พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลจิ่วเจียง
ในปี 203 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกได้ก่อตั้งอำเภอนานเฉิงภายใต้การปกครองของมณฑลหยูจาง ในปี 96 คริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกได้ก่อตั้งอำเภอหลินรู (ตั้งชื่อตามแม่น้ำหลินและแม่น้ำรู) ในปี 257 คริสต์ศักราช ราชวงศ์อู๋ในสมัยสามก๊กได้ก่อตั้งมณฑลหลินฉวน ในปี 589 ราชวงศ์สุย (581–618) ได้ก่อตั้งเมืองฝูโจว (ซึ่งมีความหมายว่า "ปราบปราม") ในปี 622 ราชวงศ์ถัง (618–907) ได้บูรณะเมืองฝูโจว ราชวงศ์ซ่ง หยวน หมิง และชิง ได้ปกครองพื้นที่นี้ภายใต้การปกครองของมณฑลฝูโจวและมณฑลเจียนชาง
ในปี 1949 พื้นที่นี้ได้รับการปลดปล่อย ในปี 2000 มณฑลฝูโจวได้รับการยกฐานะเป็นเมืองฝูโจวระดับมณฑล โดยมีการจัดตั้งเขตหลี่ฉวนขึ้น และในปี 2007 รัฐบาลเทศบาลได้ย้ายไปยังศูนย์ราชการแห่งใหม่บนถนนกานตง
หน่วยงานบริหาร
ข้อมูล ณ เดือนเมษายน 2025: 2 เขต (Linchuan, Dongxiang), 9 มณฑล (หนานเฉิง, Lichuan, Nanfeng, Chongren, Le'an, Yihuang, Jinxi, Zixi, Guangchang) รวมถึงเขตพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงแห่งชาติฝูโจว และพื้นที่ใหม่ตงลิน หน่วยงานรัฐบาล: Gandong Avenue เขต Linchuan
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและขอบเขต
มณฑลเจียงซีตะวันออก ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 115°35′–117°18′ ตะวันออก และลองจิจูด 26°29′–28°30′ เหนือ ระยะทางจากเหนือจรดใต้ประมาณ 222 กิโลเมตร และจากตะวันออกจรดตะวันตกประมาณ 169 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 18,800 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศ
ภูมิประเทศล้อมรอบด้วยภูเขา 3 ด้าน (ตะวันออก ใต้ ตะวันตก) มีเนินเขาและหุบเขาแม่น้ำอยู่ตรงกลาง ภูมิประเทศค่อยๆ ลดระดับลงจากทิศใต้ไปทางทิศเหนือสู่ที่ราบทะเลสาบโปหยาง ภูเขา (สูงกว่า 500 เมตร) ครอบคลุมพื้นที่ 30% เนินเขา (100–500 เมตร) 50% และที่ราบ (ต่ำกว่า 100 เมตร) 20% ยอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาจุนเฟิง (1,761 เมตร) มีเทือกเขาหลักสองแห่ง ได้แก่ เทือกเขาหวู่หยี (ทางตะวันออก ตามแนวชายแดนเจียงซี-ฝูเจี้ยน) และเทือกเขาหยูซาน (ทางตะวันตกเฉียงใต้)
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นทางตอนใต้: อบอุ่น มีปริมาณน้ำฝนมาก แสงแดดและความร้อนเพียงพอ มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน ฤดูปลูกพืชยาวนาน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 17.06–18.44°C (กรกฎาคม 27.64–29.85°C, มกราคม 5.20–6.80°C) อุณหภูมิสูงสุด: 42.2°C; อุณหภูมิต่ำสุด: -13.2°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 1,740.7–2,003.3 มม. (ตกหนักในช่วงเมษายน–มิถุนายน คิดเป็น 50% ของปริมาณน้ำฝนทั้งปี) ชั่วโมงแสงแดดเฉลี่ยต่อปี: 1,585.5 ชั่วโมง ภัยพิบัติหลัก: ภัยแล้ง น้ำท่วม ลม/ลูกเห็บ ฟ้าผ่า และอุณหภูมิต่ำ
อุทกวิทยา
ระบบแม่น้ำสายหลักสามสาย ได้แก่ แม่น้ำฟู่เหอ แม่น้ำซินเจียง และแม่น้ำกานเจียง มีแม่น้ำขนาดต่างๆ รวม 470 สาย ไหลขึ้นเหนือสู่ทะเลสาบโป๋หยางทั้งหมด (ยกเว้นแม่น้ำอู๋เจียง) แม่น้ำฟู่เหอ (ความยาวรวม 348 กิโลเมตร โดย 271 กิโลเมตรอยู่ในเมืองฝูโจว) เป็นแม่น้ำที่ใหญ่เป็นอันดับสองของมณฑลเจียงซี รองจากแม่น้ำกานเจียง มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 16,439 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำสาขาหลัก ได้แก่ แม่น้ำซูเจียง แม่น้ำหลินสุ่ย แม่น้ำลี่ถานเหอ และแม่น้ำตงเซียงสุ่ย
ดิน
ดินแดง ดินนา และดินประเภทอื่นๆ มีความหลากหลายสูง เหมาะสำหรับใช้ประโยชน์ทางการเกษตรได้หลากหลายประเภท
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำทั้งหมด: 24.923 พันล้านลูกบาศก์เมตร น้ำผิวดิน: 18.111 พันล้านลูกบาศก์เมตร (ต่อหัวประชากรประมาณ 6,300 ลูกบาศก์เมตร) น้ำบาดาล (ตื้น): 5.186 พันล้านลูกบาศก์เมตร
ทรัพยากรที่ดิน
จากการสำรวจที่ดินระดับชาติครั้งที่สาม: ที่ดินทำการเกษตร 296,089.54 เฮกตาร์ (4.4413 ล้านหมู่ ซึ่งเป็นนาข้าว 4.101 ล้านหมู่); สวนผลไม้ 109,208.39 เฮกตาร์; ป่าไม้ 1,225,415.10 เฮกตาร์; ทุ่งหญ้า 8,517.03 เฮกตาร์; เขตเมือง/เหมืองแร่ 93,190.58 เฮกตาร์; ระบบขนส่ง 34,922.44 เฮกตาร์; พื้นที่ชุ่มน้ำ/แหล่งน้ำ 101,817.10 เฮกตาร์
ทรัพยากรพืช
มีพืชชั้นสูงมากกว่า 3,000 ชนิด มีไม้เนื้อแข็ง 1,018 ชนิด (109 วงศ์ 322 สกุล) มีไม้ยืนต้นคุ้มครองระดับชาติ 20 ชนิด รวมถึงต้นเบญจมาศ ต้นเรดวูด และต้นยิวใต้ และมีไม้คุ้มครองระดับจังหวัด 45 ชนิด แบ่งประเภทพืชเป็นไม้แปรรูป ไม้เศรษฐกิจ (น้ำมัน แป้ง เส้นใย ผลไม้) ไม้ประดับ และไม้สมุนไพร (มากกว่า 160 ชนิด)
ทรัพยากรสัตว์
สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 1 ระดับชาติ 7 ชนิด ได้แก่ เสือโคร่งจีนใต้ เสือดาว เสือดาวลายเมฆ กวางซิกา แมวทอง นกไก่ฟ้าคาบอต และไก่ฟ้าหางยาวคอขาว สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 2 จำนวน 37 ชนิด สัตว์ป่าคุ้มครองระดับจังหวัด 62 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม: มากกว่า 27 ชนิด นก: 206 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก: 28 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน: 42 ชนิด ปลา: 125 ชนิด (ปลาวงศ์ปลาไหล 74 ชนิด)
แหล่งพลังงาน
พลังงานน้ำ: กำลังการผลิตตามทฤษฎี 702,460 กิโลวัตต์ (10.29% ของจังหวัด); กำลังการผลิตที่พัฒนาได้ 491,400 กิโลวัตต์ (19.66 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมงต่อปี) พลังงานแสงอาทิตย์: เฉลี่ย 1,585.5 ชั่วโมงแสงแดดต่อปี พลังงานลม: เฉลี่ยต่ำ (1.1–3.0 เมตร/วินาที) ถ่านหิน: แหล่งถ่านหิน 32 แห่ง ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 8.27 ล้านตัน (0.7% ของจังหวัด)
ทรัพยากรแร่
มีแร่โลหะมากกว่า 20 ชนิด และแร่ที่ไม่ใช่โลหะมากกว่า 30 ชนิด มีแหล่งแร่ที่พิสูจน์แล้ว 265 แห่ง (ขนาดใหญ่ 3 แห่ง ขนาดกลาง 9 แห่ง และขนาดเล็ก 253 แห่ง) แร่สำคัญ ได้แก่ ยูเรเนียม (โลหะหายากที่มีข้อได้เปรียบ) ทองแดง ดินเหนียวสำหรับทำเครื่องเคลือบดินเผา และวัสดุก่อสร้าง ปัจจุบันมีการขุดแร่ ได้แก่ ทองแดง ยูเรเนียม ดินเหนียวสำหรับทำเครื่องเคลือบดินเผา ทองคำ ทังสเตน ถ่านหิน แร่หายาก ฟลูออไรต์ กราไฟต์ และวัสดุก่อสร้าง
ประชากร
ณ สิ้นปี 2025: 3,545,700 คน (เพิ่มขึ้น 10,900 คน ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นของประชากรครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2010) ประชากรในเมือง: 2,157,600 คน (อัตราการเป็นเมือง 60.85% เพิ่มขึ้น 0.49 จุดเปอร์เซ็นต์) อัตราการเกิด: 5.55‰; อัตราการตาย: 7.66‰; อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -2.10‰ อัตราส่วนเพศชายต่อเพศหญิง: 106.08 มีชนกลุ่มน้อย 35 กลุ่ม โดยกลุ่ม She เป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุด (75% ของประชากรชนกลุ่มน้อย ประมาณ 12,987 คน)
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 229.811 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.9%) ภาคปฐมภูมิ: 26.289 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.8%); ภาคทุติยภูมิ: 89.943 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.7%); ภาคตติยภูมิ: 113.579 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.8%) โครงสร้าง: 11.5:39.1:49.4 GDP ต่อหัว: 64,914 หยวน (ประมาณ 9,093 ดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 15.067 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 2.1%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 3.8% รายได้สุทธิต่อหัว: 35,321 หยวน (เพิ่มขึ้น 5.2%); ในเมือง: 47,041 หยวน; ในชนบท: 24,743 หยวน
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2025: ผลผลิตทางการเกษตร 46.02 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.0%) พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 6.3142 ล้านหมู่ พื้นที่เพาะปลูกผัก: 1.1959 ล้านหมู่ เนื้อหมู: 260,000 ตัน เนื้อวัว: 12,000 ตัน เนื้อแกะ: 1,000 ตัน สัตว์ปีก: 121,000 ตัน ไข่: 110,000 ตัน จำนวนสุกรคงเหลือ: 1.756 ล้านตัว จำนวนสุกรที่ถูกชำแหละ: 1.756 ล้านตัว มีวิสาหกิจชั้นนำด้านการเกษตรระดับจังหวัดและระดับประเทศ 115 แห่ง (ระดับชาติ 9 แห่ง)
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025: มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรม 67.446 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 9.3%); อุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 10.8% อุตสาหกรรมหนัก +13.5% อุตสาหกรรมเบา +3% ภาคการผลิต +11.6% รายได้: 328.79 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 12.5%); กำไร: 14.9 พันล้านหยวน (ลดลง 8.9%) มีวิสาหกิจในนิคมอุตสาหกรรม 1,637 แห่ง รายได้ 319.853 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 12.6%) การก่อสร้าง: มีวิสาหกิจที่ผ่านการรับรอง 607 แห่ง (74 แห่งเป็นระดับชั้นหนึ่งขึ้นไป) ผลผลิต 78.769 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.3%)
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025: อุตสาหกรรมบริการ 113.579 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 5.8%) การค้าส่ง/ค้าปลีก: 20.789 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 6.1%) การเงิน: 12.975 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 4.3%) อสังหาริมทรัพย์: 13.059 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 2.4%) ยอดขายปลีก: 82.382 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 5.0%) การนำเข้า/ส่งออก: 22.547 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 21.6%) การส่งออก: 20.932 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 23.7%) การลงทุนจากต่างประเทศจริง: 15.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ การจัดส่งด่วน: 255 ล้านพัสดุ (เพิ่มขึ้น 14.5%) สถานีฐาน 5G: 11,300 แห่ง เงินฝากทางการเงิน: 444.155 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 12.2%) สินเชื่อ: 400.48 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 8.3%) เบี้ยประกันภัย: 6.951 พันล้าน (เพิ่มขึ้น 5.6%) การท่องเที่ยว: นักท่องเที่ยวในประเทศเพิ่มขึ้น 2.3%, การใช้จ่ายเพิ่มขึ้น 7.8%
กิจกรรมเพื่อสังคม
การศึกษา
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: สถาบันอุดมศึกษา 7 แห่ง, โรงเรียนอาชีวศึกษา 23 แห่ง, โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายทั่วไป 44 แห่ง, โรงเรียนมัธยมต้น 201 แห่ง, โรงเรียนประถมศึกษา 291 แห่ง, โรงเรียนอนุบาล 507 แห่ง, และสถานศึกษาพิเศษ 11 แห่ง อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปี: 99.6%; อัตราการเข้าเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย: 95.0%
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2025: มีวิสาหกิจไฮเทคระดับชาติ 571 แห่ง และวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นฐาน 1,536 แห่ง (เพิ่มขึ้น 19.1%) มีการอนุมัติสิทธิบัตร 2,452 ฉบับ (สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 304 รายการ) และมีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้อง 7.06 ฉบับต่อประชากร 10,000 คน งบประมาณด้านการวิจัยและพัฒนาในปี 2024: 4.305 พันล้านหยวน (1.98% ของ GDP)
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2025: ศูนย์วัฒนธรรม 12 แห่ง, ห้องสมุดประชาชน 12 แห่ง, พิพิธภัณฑ์ 18 แห่ง, หอแสดงมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ 5 แห่ง ห้องสมุดระดับชาติชั้น 1: ห้องสมุดเมืองฝูโจว, ห้องสมุดอำเภอจินซี, ห้องสมุดอำเภอฉงเหริน
การดูแลสุขภาพ
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: สถานพยาบาล 2,848 แห่ง (โรงพยาบาล 99 แห่ง รวมทั้งโรงพยาบาลระดับ 3 เกรด A 1 แห่ง), บุคลากรทางการแพทย์ 32,208 คน (แพทย์ 11,313 คน), เตียงผู้ป่วย 22,674 เตียง (17,321 เตียงอยู่ในโรงพยาบาล)
ประกันสังคม
ณ สิ้นปี 2025: เงินบำนาญพนักงาน 1.059 ล้านหยวน; เงินบำนาญผู้อยู่อาศัย 1.686 ล้านหยวน; ค่ารักษาพยาบาลพนักงาน 416,300 คน; ค่ารักษาพยาบาลผู้อยู่อาศัย 3.2278 ล้านหยวน; เงินช่วยเหลือการว่างงาน 280,200 คน; เงินช่วยเหลืออุบัติเหตุจากการทำงาน 404,000 คน ค่าครองชีพขั้นต่ำในเมือง: 19,500 คน; ในชนบท: 136,200 คน มีสถานสงเคราะห์ 134 แห่ง พร้อมเตียง 15,000 เตียง เงินรางวัลจากการจับสลากสวัสดิการ: 288 ล้านหยวน
การขนส่ง
ภาพรวม
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: ระยะทางทางหลวงรวม 19,239 กิโลเมตร (ทางด่วน 803 กิโลเมตร คิดเป็น 11.2% ของทางหลวงต่างจังหวัด) รถยนต์ส่วนบุคคล 541,900 คัน (รถยนต์ส่วนตัว 482,400 คัน รถยนต์พลังงานใหม่ 54,900 คัน)
ทางรถไฟ
ทางรถไฟฉางฟู่ (เซียงปู่): ทางรถไฟด่วนแห่งชาติระดับ 1 ระยะทาง 632 กิโลเมตร ความเร็วออกแบบ 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เชื่อมต่อหนานชาง-ฝูโจว-ฝูเจี้ยน สถานี: สถานีฝูโจว (ระดับ 2 สร้างปี 2013), หนานเฉิง, หนานเฟิง สถานีฝูโจวตะวันออก: อยู่บนทางรถไฟด่วนเซี่ยงไฮ้-คุนหมิง ห่างจากใจกลางเมือง 38 กิโลเมตร ทางรถไฟเซียงเกอ: ทางรถไฟสาขาอุตสาหกรรมท้องถิ่น ระยะทาง 117.4 กิโลเมตร
ทางหลวง
ทางด่วนฟู่อิน (G70 ฝูโจว-หยินชวน ระยะทาง 2,485 กม.), ทางด่วนฟูจิ (ฝูโจว-จีอัน 179.188 กม.), ทางด่วนฝูจิน (ฝูโจว-จินซี 39.288 กม.) สายฟู่ปา (ฝูโจว-เล่ออัน, 120.1 กม.) ทางหลวงตงลินเฟิร์สคลาส (40.985 กม. เชื่อมต่อทางด่วนเซี่ยงไฮ้-รุ่ยลี่ และปักกิ่ง-ฝูโจว)
วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์
ภาพรวม
ฝูโจวเป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของปัญญาชนและรัฐแห่งวัฒนธรรม" เมืองนี้ได้ผลิตนายกรัฐมนตรี 7 คน รองนายกรัฐมนตรี 13 คน และผู้สำเร็จการศึกษาระดับจินซือ 2,451 คน ปัญญาชนกว่า 300 คนได้ประพันธ์ผลงาน 481 ชิ้น (มากกว่า 5,580 เล่ม) ซึ่ง 65 ชิ้น (มากกว่า 770 เล่ม) รวมอยู่ในชุดหนังสือรวมสี่ขุมทรัพย์ (Complete Library of the Four Treasuries) และในบรรดา "แปดปรมาจารย์ร้อยแก้วแห่งราชวงศ์ถังและซ่ง" สองท่านคือ หวังอันซือและเจิ้งกง มาจากฝูโจว
วัฒนธรรมหลินฉวน: เกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ฉิน-ฮั่น เจริญรุ่งเรืองในสมัยราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 960-1279) และสืบต่อมาจนถึงสมัยราชวงศ์หมิง-ชิง ครอบคลุมสาขามนุษยศาสตร์ ปรัชญา การศึกษา วรรณกรรม ศิลปะ วิทยาศาสตร์ การแพทย์ ศาสนา นิทานพื้นบ้าน และอาหาร
องค์ประกอบทางวัฒนธรรมที่โดดเด่น
บทกวีและวิชาการ: กวีฉีแห่งฝูโจวรวมถึงกวีฉี 42 คนจากทั้งหมด 153 คนในเจียงซีสมัยราชวงศ์ซ่ง เหยียนซู่ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ผู้บุกเบิกกวีฉีแห่งราชวงศ์ซ่ง" และเหยียนจี้เต๋าบุตรชายของเขา "ได้ผลักดันรูปแบบบทกวีหลิงให้ถึงจุดสูงสุด"
ร้อยแก้ว: หวังอันซือและเจิ้งกงเป็นหนึ่งในแปดปรมาจารย์ร้อยแก้วผู้ยิ่งใหญ่ เหลียงฉีเฉาได้ยกย่องหวังอันซือว่า "ครองตำแหน่งสูงสุดในประวัติศาสตร์วรรณกรรมจีนนับพันปี"
งิ้ว: ฝูโจวเป็นหนึ่งในศูนย์กลางงิ้วจีนตอนใต้ที่เก่าแก่และเจริญรุ่งเรืองที่สุดแห่งหนึ่ง ทำนองเพลง "เอ้อหวง" มีต้นกำเนิดมาจากเมืองอี้หวง ผลงาน "สี่ความฝันแห่งหลินฉวน" (ศาลาโบตั๋น ปิ่นปักผมสีม่วง บันทึกหนานเค่อ บันทึกหานตาน) ของถังเซียนจู ถือเป็นจุดสูงสุดของละครในสมัยราชวงศ์หมิง ถังเซียนจูจึงได้รับฉายาว่า "เชกสเปียร์แห่งตะวันออก"
ปรัชญา: หลู่ จิ่วหยวน (หลู่ เซียงซาน) ก่อตั้งสำนัก "การเรียนรู้จิต" (ซินเสวี่ย) ซึ่งร่วมกับลัทธิขงจื๊อใหม่ของจู ซี ก่อให้เกิดระบบปรัชญาขงจื๊อใหม่ในยุคซ่ง-หมิง สำนัก "หลู่-หวาง การเรียนรู้จิต" มีอิทธิพลอย่างมากต่อวัฒนธรรมทางปัญญาในยุคหยวน หมิง และชิง
การแพทย์ซูเจียง: หนึ่งในสี่สำนักการแพทย์ระดับภูมิภาคที่สำคัญของจีนโบราณ มีแพทย์ 2,016 คน และตำราทางการแพทย์ 815 เล่ม ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นจนถึงสมัยสาธารณรัฐจีน แพทย์ชั้นนำ 7 ใน 10 คนของมณฑลเจียงซีในสมัยโบราณมาจากสำนักการแพทย์ซูเจียง
พุทธศาสนาฉาน: ฝูโจวได้รับการขนานนามว่า "ศูนย์กลางแห่งแม่น้ำเซนใต้ฟ้า" มาจู่ ต้าวอี้ ก่อตั้งสำนักหงโจว เบ็นจี้ ก่อตั้งนิกายเฉาตงที่วัดเฉาซาน และเหวินอี้ ก่อตั้งนิกายฟาเหยียนที่วัดเซนฉงโชว สามในห้านิกายหลักของพุทธศาสนาฉานมีต้นกำเนิดมาจากที่นี่
กลุ่มพ่อค้าฝูโจว: เป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มพ่อค้าเจียงหยู ซึ่งมีบทบาทในภาคใต้ของจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ("ไม่มีคนฝูโจว ก็ไม่มีตลาด") ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง พวกเขามีอิทธิพลเหนือตลาดเครื่องลายครามและกระดาษของปักกิ่ง และกลุ่มพ่อค้ายาเจียนชางควบคุมการค้ายาในกว่า 40 อำเภอเป็นเวลากว่า 300 ปี
กิจกรรมพื้นบ้าน
การแข่งเรือมังกรในเทศกาลเรือมังกร มีต้นกำเนิดมาจากการรำลึกถึงฉู่หยวน เจริญรุ่งเรืองในสมัยราชวงศ์ถัง และพัฒนามาเป็นการเฉลิมฉลองพื้นบ้านอย่างยิ่งใหญ่
โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม
มีหน่วยงานอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม 714 แห่งในทุกระดับ: ระดับชาติ 16 แห่ง (รวมถึงพระราชวังหยูหลงว่านโช่วในฝูโจว), ระดับมณฑล 87 แห่ง, ระดับเทศบาล 83 แห่ง, และระดับอำเภอ 528 แห่ง สถาปัตยกรรมโบราณที่โดดเด่น ได้แก่ หมู่บ้านหลิวเคิง ("หมู่บ้านแรกแห่งพันปี"), บ้านรูปเรือในหลี่ฉวนและหนานเฉิง, ถนนพิมพ์หนังสือโบราณในหูว่าน เมืองจินซี, สะพานเหวินชาง (สมัยราชวงศ์ซ่งใต้ ค.ศ. 1202–1203), สะพานว่านเนียน (สมัยราชวงศ์หมิง ค.ศ. 1634) เขื่อนเฉียนจินได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวิศวกรรมชลประทานโลก ฝูโจวมีหมู่บ้านดั้งเดิมมากที่สุดในมณฑลเจียงซี (ระดับชาติ 96 แห่ง ระดับมณฑล 33 แห่ง) มีเมืองและหมู่บ้านทางประวัติศาสตร์/วัฒนธรรมระดับชาติ 10 แห่ง และได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน 10 เมืองต้นแบบระดับชาติสำหรับการอนุรักษ์หมู่บ้านดั้งเดิม
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ประเพณีพื้นบ้าน
ขบวนแห่ "แบกหามท่านคัง": เป็นการรำลึกถึงเซี่ยหลิงหยุน (กวีภูมิทัศน์ผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองหลินฉวนในสมัยราชวงศ์ใต้) ซึ่งพัฒนามาเป็นงานเทศกาลวัดคังกงที่ผสมผสานการบูชาพื้นบ้านและการค้าขาย เหตุการณ์สำคัญในชีวิต: วันเกิดครบรอบ 15 ปีของเด็กชาย ("ความเป็นผู้ใหญ่"), การฉลองวันเกิดครบรอบ 60 ปีด้วยบะหมี่อายุยืน, ประเพณีการสร้างบ้านที่มีงานเลี้ยง "เริ่มก่อสร้าง", "ยกคาน" และ "สร้างเสร็จ"
ภาษาถิ่น
ภาษาถิ่นฝูโจวอยู่ในกลุ่มภาษาจีนกาน กลุ่มย่อยฝูโจว (เรียกอีกอย่างว่ากลุ่มย่อยฝูกวงหรือฝูโจว-หนานเฉิง) ซึ่งกระจายตัวอยู่ตามลุ่มแม่น้ำฝูเหอและทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน
จุดชมวิว
ภาพรวม
เมืองฝูโจวมีเมืองและหมู่บ้านทางประวัติศาสตร์/วัฒนธรรมระดับชาติ 10 แห่ง หมู่บ้านดั้งเดิม 135 แห่ง (เกือบ 1 ใน 3 ของหมู่บ้านดั้งเดิมทั้งหมดในมณฑลเจียงซี และเป็นอันดับ 1 ในบรรดาเมืองระดับจังหวัด) เขตสาธิตการท่องเที่ยวระดับชาติ 1 แห่ง สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของมณฑล 2 แห่ง สถานที่ท่องเที่ยวระดับชาติ 1 แห่ง สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ระดับชาติ 24 แห่ง และแหล่งท่องเที่ยวเชิงชนบทระดับ 5A ของมณฑล 4 แห่ง จำนวนสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ระดับชาติอยู่ในอันดับที่ 2 ของมณฑลเจียงซี ได้รับการยกย่องให้เป็น "เมืองท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่สวยงามที่สุดของจีนประจำปี 2020"
ทิวทัศน์ธรรมชาติ
ภูเขาต้าเจว่ซาน (ภูเขาแห่งการตื่นรู้) ในจื่อซี: การล่องแก่งในหุบเขาความยาว 3.6 กิโลเมตร ความสูง 180 เมตร — "การล่องแก่งอันดับ 1 ของเอเชีย" ภูเขามากูในหนานเฉิง: ตั้งชื่อตามมากูผู้บรรลุความเป็นอมตะที่นี่ ทุ่งดอกบัวเหยาซีในกว่างฉาง: สระบัวที่ใหญ่ที่สุดในจีน หมู่บ้านโบราณหลิวเคิงในเล่ออัน: "หมู่บ้านแห่งแรกในรอบพันปี" ก่อตั้งขึ้นในสมัยห้าราชวงศ์ มีอาคารโบราณกว่า 260 หลัง และจารึกและแผ่นป้ายกว่า 650 ชิ้น เมืองโบราณหูหวานในจินซี: ศูนย์กลางการกระจายการพิมพ์หนังสือที่ใหญ่ที่สุดในสมัยซ่ง-หมิง
สถานที่สำคัญทางวัฒนธรรม
อนุสรณ์สถานหวังอันซือ ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมถังเซียนจู อนุสรณ์สถานและสุสานถังเซียนจู ถ้ำอ่านหนังสือเจิ้งกง สุสานถานหลุน สุสานลู่เซียงซาน พิพิธภัณฑ์การเขียนพู่กันซู่ถง และถนนที่ตั้งชื่อตามบุคคลสำคัญของฝูโจว มีการเขียนพู่กันและจารึกทางประวัติศาสตร์ที่ทิ้งไว้โดยนักวิชาการผู้มาเยือน เช่น เหยียนเจิ้นชิง หวังซีจือ ไป่จูยี่ ลู่โย่ว และเซี่ยหลิงหยุน สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์การปฏิวัติ ได้แก่ สถานที่สำคัญในการรณรงค์ต่อต้านการล้อมครั้งที่ 4 และ 5 สถานที่ประชุมคังตู และบ้านพักเดิมของเหมาเจ๋อตุง โจวเอ็นไหล จูเต๋อ และเติ้งเสี่ยวผิง
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร
ส้มแมนดารินหนานเฟิง, เมล็ดบัวขาวกวางชาง, ชาขาวจื่อซี, แตงโมฝูโจว, ไก่ป่านฉงเหริน, ถั่วทอร์เรียหลี่ฉวน, หน่อไม้เล่ออัน, เห็ดนมเสือหลินฉวน, ลูกแพร์หวานจินซี, ปลาคาร์พหัวโตหงเหมิน, ไก่ไข่เปลือกเขียวตงเซียง, หมูลายจุดเล่ออัน, เห็ดชาหลี่ฉวน, เผือกดอกผลหวังเฉียว, มันเทศจีนหนานเฉิง
งานฝีมือ
การทอไม้ไผ่ Linchuan, เตาดินเหนียว Nanfeng, หน้ากาก Nanfeng Nuo, การแกะสลักไข่ Le'an, การแกะสลักไม้ฝูโจว, ไวน์ Nancheng Magu, Pyrography ไม้ไผ่ Zixi, การตัดกระดาษ Linchuan, การแกะสลักทองและเงิน Linchuan
สิบเมนูอาหารชื่อดัง
เต่ากระดองนิ่มกับเส้นหมี่, เนื้อวัวตุ๋น, รากบัวหลินฉวนหั่นฝอย, เมล็ดบัว, ไก่ผัดสมุนไพรรูซู, หน่อไม้ย่าง, ปลาแห้งหนานเฟิง, หมูอบเจียนชาง, ไก่ตุ๋นฉงเซียง, เต้าหู้หนวดมังกร
ของว่างท้องถิ่น
บะหมี่ฟูโจว, ก้านผักหลินฉวน, บะหมี่มากู, บะหมี่น้ำมันหูหวาน, ไก่ตุ๋นเหล้าจื่อซี, ลูกอมไส้ต่างๆ, ลูกอมรากบัว, ลูกชิ้นข้าวแช่แข็ง, เต้าหู้หมักแดง "ของว่างขึ้นชื่อสิบอย่าง": ขนมเผือกลี่ฉวน, บะหมี่น้ำมันจินซี, เครื่องในวัวหลินฉวน, เกี๊ยวซ่าถังเหวิน, เต้าหู้เน่า, ไข่เขียวตุ๋นเกลือ, บะหมี่หนานเฟิง, ขนมปังจื่อซี, เกี๊ยวน้ำ, ขนมเหยียนซู่
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองสวนแห่งชาติ (2014), เมืองป่าแห่งชาติ (2014), 100 เมืองน่าอยู่ที่สุดของจีน (2015), 10 เมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันทางวัฒนธรรมสูงสุดของจีน (2017–2019 สามปีติดต่อกัน), เมืองบ้านเกิดแห่งชาติ (2018), จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่ดีที่สุดแห่งชาติ (2019), เมืองสุขภาพแห่งชาติ (2021), เมืองกวีแห่งชาติ (2021), เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ (2022), เมืองต้นแบบการสนับสนุนสองด้านแห่งชาติ (2025) และอื่นๆ
เมืองพี่น้อง
วาคาตาเน (นิวซีแลนด์), ลิฟวิงสโตน (แซมเบีย), ชูโซวอย (รัสเซีย), สแตรตฟอร์ด-อะพอน-เอวอน (สหราชอาณาจักร—บ้านเกิดของเชกสเปียร์), อัลกาลา เด เอนาเรส (สเปน—บ้านเกิดของเซอร์แวนเตส)
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม