ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองฉวนโจว

เมืองฉวนโจว

เมืองฉวนโจว (Quanzhou City) หรือเรียกย่อว่า "หลี่" (Li) หรือที่รู้จักกันในชื่อเมืองฉือถง (Zaiton) และเหวินหลิง (Wenling) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลฝูเจี้ยน ตั้งอยู่ในเขตมหานครเซี่ยเหมิน-จางโจว-ฉวนโจว ทางตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาฟูจิ

เมืองฉวนโจว

เมืองฉวนโจว (Quanzhou City) หรือเรียกย่อว่า "หลี่" (Li) รู้จักกันในชื่อเมืองฉือถง (Zaiton) และเหวินหลิง (Wenling) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลฝูเจี้ยน ตั้งอยู่ในเขตมหานครเซี่ยเหมิน-จางโจว-ฉวนโจว ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลฝูเจี้ยน มีพรมแดนติดกับฝูโจวและผู่เถียน (ทางเหนือ) เซี่ยเหมิน (ทางใต้) ไต้หวัน (ทางตะวันออก) และจางโจว หลงหยาน ซานหมิง (ทางตะวันตก) มีพื้นที่ 11,295.57 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2024 ประกอบด้วย 4 เขต 5 อำเภอ และ 3 เมืองระดับอำเภอ มีประชากร 8,914,000 คน (อันดับ 1 ในมณฑลฝูเจี้ยน) ฉวนโจวเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติกลุ่มแรก เมืองหลวงทางวัฒนธรรมแห่งเอเชียตะวันออกแห่งแรก และมรดกโลกของยูเนสโก ("ฉวนโจว: ศูนย์กลางการค้าทางทะเลระดับโลกในสมัยราชวงศ์ซ่ง-หยวนของจีน" 2021) เมืองฉวนโจวเป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมหมิ่นหนาน ศิลปะการต่อสู้เส้าหลินใต้ เป็นบ้านเกิดที่มีชื่อเสียงของชาวจีนโพ้นทะเล และเป็นถิ่นฐานบรรพบุรุษหลักของประชากรฮั่นในไต้หวัน เมืองนี้ได้สร้าง "แบบจำลองการพัฒนาเศรษฐกิจฉวนโจว" ขึ้นมา โดยในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 1,377.834 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.3%

วิวัฒนาการของชื่อ

ในสมัยราชวงศ์หย่งเจียของราชวงศ์จินตะวันตก ผู้คนจากที่ราบภาคกลางได้อพยพลงใต้ไปตามแม่น้ำ ทำให้แม่น้ำสายนี้ได้ชื่อว่า "จินเจียง" (แม่น้ำจิน) ในปี 684 ได้มีการก่อตั้งเมืองอู่หรงโจวขึ้น และในปี 711 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองฉวนโจวตามชื่อภูเขาฉวนซาน (ภูเขาฤดูใบไม้ผลิ) ทางเหนือของเมือง

ประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน

การพัฒนาทางเศรษฐกิจตั้งแต่สมัยโจว-ฉิน เซี่ยชาง: หยางโจว โจวตะวันตก: เจ็ดหมิน ปลายยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงถึงต้นยุคสงคราม: ดินแดนเย่ว์ หลังจากเย่ว์ล่มสลายในปี 323 ก่อนคริสต์ศักราช ชาวเย่ว์ก็อพยพไปยังหมิน

ราชวงศ์ฉิน-ฮั่น จนถึงราชวงศ์เหนือและใต้

ในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งมณฑลหมินจงขึ้น ในปี 202 ก่อนคริสต์ศักราช อู๋จูได้รับการแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งหมินเยว่ ในปี 110 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นได้ยกเลิกมณฑลหมินเยว่ ในปี 85 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งอำเภอเย่ขึ้นภายใต้การปกครองของมณฑลไคว่จี้ ในปี 260 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์อู่ตะวันออกได้ก่อตั้งมณฑลเจี้ยนอันขึ้น และจัดตั้งอำเภอตงอัน (อำเภอแรกในพื้นที่ฉวนโจว) ในปี 282 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์จินตะวันตกได้ก่อตั้งมณฑลจินอันขึ้น ในปี 502-519 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์เหลียงใต้ได้ก่อตั้งมณฑลหนานอันขึ้น

ซุยถังถึงซ่งหยวน

ในปี 589 เฟิงโจวเปลี่ยนชื่อเป็นฉวนโจว (นี่คือการปรากฏครั้งแรกของคำว่า "ฉวนโจว" ในประวัติศาสตร์ โดยมีที่ตั้งสำนักงานใหญ่อยู่ที่ฝูโจวในปัจจุบัน) ในปี 711 ราชวงศ์อู่หรงโจวเปลี่ยนชื่อเป็นฉวนโจว (หมายถึงฉวนโจวในปัจจุบัน) ในปี 718 มีการก่อตั้งอำเภอจินเจียง ราชวงศ์ถังมี 5 อำเภอ ราชวงศ์ห้าราชวงศ์มี 6 อำเภอ ราชวงศ์ซ่งมี 7 อำเภอภายในปี 981 ในปี 1086 จูซีได้บรรยายที่ฉวนโจว ราชวงศ์หยวน: เส้นทางฉวนโจว เคยเป็นที่ตั้งของมณฑลฝูเจี้ยนในบางช่วง โดยมีการจัดตั้งสำนักงานลาดตระเวนเผิงหู (1290) เพื่อปกครองเผิงหูและไต้หวัน

หมิงชิง

ในปี ค.ศ. 1369 เส้นทางฉวนโจวได้กลายเป็นมณฑลฉวนโจว สมัยกลางราชวงศ์หมิง: ไต้หวันอยู่ภายใต้การปกครองของฉวนโจว สมัยราชวงศ์ชิง: ในปี ค.ศ. 1734 หย่งชุนได้รับการยกฐานะเป็นกรมที่บริหารโดยตรง ในปี ค.ศ. 1775 ได้มีการจัดตั้งกรมมาเซียงขึ้น มณฑลฉวนโจวปกครอง 5 อำเภอและ 1 กรม

สาธารณรัฐจีน

ปี 1912: ยกเลิกเขตปกครอง/แผนกต่างๆ ปี 1913-1949: มีการปรับโครงสร้างการบริหารหลายครั้ง ปี 1933: เหตุการณ์ฝูเจี้ยน ก่อตั้งมณฑลซิงฉวน (ยกเลิกในปี 1934) ปี 1937: ญี่ปุ่นยึดครองเกาะคินเหมิน ปี 1949: การปลดปล่อย (สิงหาคม-กันยายน)

หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน

ปี 1950: เปลี่ยนชื่อเป็นเขตการปกครองตรวจสอบฉวนโจว แล้วเป็นเขตจินเจียง ปี 1951: ก่อตั้งเมืองฉวนโจว (ระดับอำเภอ) ปี 1955: จัดตั้งสำนักงานผู้ว่าการเขตจินเจียง ปี 1968: จัดตั้งคณะกรรมการปฏิวัติเขตพิเศษจินเจียง ปี 1971: เปลี่ยนชื่อเป็นภูมิภาคจินเจียง ปี 1985: ก่อตั้งเมืองฉวนโจว (ระดับจังหวัด) และฉวนโจวระดับอำเภอเปลี่ยนเป็นอำเภอหลี่เฉิง ปี 1987: ก่อตั้งเมืองซือซือ ปี 1992: ก่อตั้งเมืองจินเจียง ปี 1997: ก่อตั้งอำเภอเฟิงเจ๋อและอำเภอหลัวเจียง ปี 2000: ก่อตั้งอำเภอฉวนกัง ปี 2010: ก่อตั้งเขตการค้าไต้หวันฉวนโจว (ระดับชาติ ก่อตั้งในปี 2012)

ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ

ที่ตั้ง

ชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลฝูเจี้ยน ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 117°25'-119°05' ตะวันออก และลองจิจูด 24°22'-25°56' เหนือ ครอบคลุมพื้นที่ 153 กิโลเมตรจากตะวันออกไปตะวันตก และ 157 กิโลเมตรจากเหนือไปใต้ จุดที่ใกล้ที่สุดกับไต้หวัน: 97 ไมล์ทะเล พื้นที่บนบก: 11,295.57 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ในทะเล: 11,360 ตารางกิโลเมตร

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศแบบมรสุมมหาสมุทรเขตร้อน "สี่ฤดูที่มีดอกไม้บานและฝนตกบ่อย ฤดูหนาวหนึ่งฤดูที่ไม่มีหิมะแต่มีฟ้าร้อง" อุณหภูมิเฉลี่ย: 18.3-21.3°C อุณหภูมิสูงสุด: 40.4°C (อันซี) อุณหภูมิต่ำสุด: -13.6°C (เทือกเขาเต๋อฮวาจิ่วเซียน) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 1,132-1,823.8 มม. (เพิ่มขึ้นจากชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ไปยังภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือ) สูงสุด: 2,515.2 มม. (หย่งชุน, 1990) ต่ำสุด: 650.9 มม. (ฉงหวู่, 1991) จำนวนวันที่ฝนตกเฉลี่ย: 150.5 วันต่อปี

ธรณีวิทยา

บริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของระบบพับตัวจีนตอนใต้ และส่วนกลางตอนใต้ของแอ่งรอยเลื่อนภูเขาไฟมินตง พื้นที่กว่า 80% ปกคลุมด้วยหินภูเขาไฟและหินแทรกซึมยุคมีโซโซอิก เทือกเขาไดหยุน (ยอดเขาหลักสูง 1,856 เมตร สูงเป็นอันดับสองของมณฑลฝูเจี้ยน) ทอดยาวจากตะวันออกเฉียงเหนือไปตะวันตกเฉียงใต้

ภูมิประเทศ

ทิศตะวันตกเฉียงเหนือสูง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ต่ำ ลาดลงจากภูเขาขนาดกลาง ผ่านภูเขาเตี้ย เนินเขา ที่ราบขั้นบันได ไปสู่ที่ราบ ภูเขา/เนินเขา: 79% ของพื้นที่ทั้งหมด ชายฝั่ง: 421 กม. (12.7% ของพื้นที่ทั้งหมดของจังหวัด) อัตราส่วนความคดเคี้ยว 1:5.03

อุทกวิทยา

ลำธาร 34 สาย รวมความยาว 1,620 กิโลเมตร แม่น้ำ 35 สายที่มีลุ่มน้ำขนาดมากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำสายหลัก 3 สาย ได้แก่ แม่น้ำจินเจียง (แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดของเมืองฉวนโจว ความยาว 404.8 กิโลเมตร ลุ่มน้ำขนาด 5,629 ตารางกิโลเมตร) แม่น้ำลั่วหยางเจียง และแม่น้ำต้าจางซี อ่างเก็บน้ำ 466 แห่ง (ขนาดใหญ่ 2 แห่ง ขนาดกลาง 17 แห่ง ขนาดเล็ก-1 91 แห่ง และขนาดเล็ก-2 356 แห่ง)

ดิน

ดินมี 10 ชนิด ดินแดง: 52.77% (มากที่สุด พบในพื้นที่ภูเขาระดับกลางถึงต่ำ และเนินเขาสูง) ดินนา ดินแดงลาโทโซลิก และดินเหลืองก็มีความสำคัญเช่นกัน

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

พายุไต้ฝุ่น: ภัยพิบัติหลัก (7-9 เดือน เฉลี่ย 5.7 ครั้งต่อปี สูงสุด 8 ครั้งในปี 1961) ปี 1999: เสียชีวิต 19 ราย ความเสียหายโดยตรง 1.59 พันล้านหยวน ฝนตกหนัก: เฉลี่ย 6.0 ครั้งต่อปี สูงสุด 17 วัน (อันซี ปี 1990) พฤษภาคม 1997: เสียชีวิต 32 ราย ความเสียหาย 320 ล้านหยวน จุดเสี่ยงทางธรณีวิทยา 1,504 จุด ลาดชันสูง 5,902 จุด คุกคาม 13,615 ครัวเรือน/51,232 คน/ทรัพย์สินมูลค่า 820.84 ล้านหยวน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

น้ำผิวดิน: 8.76 พันล้านลูกบาศก์เมตร ปริมาณที่ใช้ได้: 1.456 พันล้านลูกบาศก์เมตร ศักยภาพในการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ: 430,000 กิโลวัตต์ ปี 2023: ปริมาณน้ำประปาในเขตเมือง 480.83 ล้านลูกบาศก์เมตร แหล่งน้ำดื่ม 12 แหล่ง: ผ่านมาตรฐานระดับ III 100% ลำธารสายหลัก: ผ่านมาตรฐานระดับ I-III 100% น้ำชายฝั่ง: ผ่านมาตรฐานระดับ I-II 91.7%

ทรัพยากรที่ดิน

ป่าไม้: ประมาณ 6,773 ตารางกิโลเมตร (60% ของพื้นที่ทั้งหมด เป็นประเภทที่ใหญ่ที่สุด) พื้นที่เพาะปลูก: ประมาณ 1,923 ตารางกิโลเมตร (17.3%) จากการสำรวจปี 2019: พื้นที่เพาะปลูก 102,173 เฮกตาร์ สวนผลไม้ 130,417 เฮกตาร์ ป่าไม้ 620,980 เฮกตาร์ ทุ่งหญ้า 11,431 เฮกตาร์ พื้นที่ชุ่มน้ำ 26,371 เฮกตาร์ พื้นที่ก่อสร้าง 157,254 เฮกตาร์ พื้นที่คมนาคม 31,151 เฮกตาร์ และพื้นที่น้ำ 31,811 เฮกตาร์

ทรัพยากรแร่

ค้นพบแร่ธาตุ 46 ชนิด โดย 29 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว (พลังงาน 2 ชนิด โลหะ 8 ชนิด อโลหะ 18 ชนิด และก๊าซน้ำ 1 ชนิด) มีแหล่งเหมืองแร่ 339 แห่ง (ขนาดใหญ่ 13 แห่ง ขนาดกลาง 27 แห่ง และขนาดเล็ก 299 แห่ง) แร่หลัก ได้แก่ เหล็ก แมงกานีส ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี โมลิบเดนัม ทองคำ เงิน ถ่านหิน ไพไรต์ หินปูน ไพโรฟิลไลต์ วอลลาสโตไนต์ อลูไนต์ ฟลูออไรต์ กราไฟต์ เคโอไลน์ ดินเหนียวเซรามิก หินแกรนิต ไดอะเบส ควอตซ์ ทราย พลังงานความร้อนใต้พิภพ และน้ำแร่

ทรัพยากรชีวภาพ

สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 32 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 61 ชนิด นก 314 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 32 ชนิด สัตว์คุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ 28 ชนิด (เสือดาวลายเมฆ เสือดาว เสือโคร่ง กวางมุนต์แจ็กดำ ตัวนิ่ม หมาจิ้งจอก ชะมดใหญ่ ชะมดเล็ก แมวทอง นกกระสาปากดำ นกไอบิส นกอินทรี ไก่ฟ้าท้องเหลือง ไก่ฟ้าหัวขาว นกกระเรียนขาว ฯลฯ) สัตว์คุ้มครองระดับ 2 84 ชนิด ปี 2024: สัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 480 ชนิด (28 อันดับ 85 วงศ์) ปี 2025: พบเห็นนกจับแมลงคอขาวเป็นครั้งแรก (นกชนิดที่ 403) ปี 2026: พบเห็นนกเค้าแมวบูบุคเหนือ (นกชนิดที่ 421) นกคุ้มครองระดับ 1/2 ของประเทศ 104 ชนิด (25.8% ของทั้งหมด อันดับ 1 ในมณฑลฝูเจี้ยน)

พืชมีท่อลำเลียงในป่า 2,497 ชนิด (191 วงศ์ 1,003 สกุล) พืชคุ้มครองระดับชาติ 18 ชนิด (ชั้นที่ 1: เฟิร์นต้นไม้ 1 ชนิด ชั้นที่ 2 6 ชนิด ชั้นที่ 3 11 ชนิด) ปริมาณไม้ในป่า: 43.385 ล้านลูกบาศก์เมตร เขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 5 แห่ง (ระดับชาติ 2 แห่ง: ป่าโบราณใต้น้ำอ่าวเสินหู ภูเขาไต้หยุน; ระดับมณฑล 3 แห่ง) อุทยานป่าไม้ 24 แห่ง (ระดับชาติ 1 แห่ง ระดับมณฑล 23 แห่ง) รวมพื้นที่ 2.35 ล้านเฮกเตอร์ เขตอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำอ่าวฉวนโจว: 7,065.31 เฮกเตอร์ มีป่าชายเลน 3 ชนิด บริเวณชายฝั่งตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือสุด มีนก 197 ชนิด และสัตว์คุ้มครองระดับชาติ 61 ชนิด อ่าวเสินหู: 2,700 เฮกเตอร์ มีป่าโบราณใต้น้ำอายุมากกว่า 7,000 ปี และแนวปะการังหอยนางรมอายุ 9,000-25,000 ปี เป็นเขตอนุรักษ์ป่าโบราณใต้น้ำแห่งชาติแห่งเดียวของจีน

หน่วยงานบริหาร

ณ สิ้นปี 2024: ประกอบด้วย 4 อำเภอ (ลี่เฉิง เฟิงเจ๋อ ลั่วเจียง และฉวนกัง), 5 ตำบล (หุยอัน อันซี หย่งชุน เต๋อฮวา และจินเหมิน [อยู่ระหว่างการรวมอำเภอ]), 3 เมืองระดับอำเภอ (จินเจียง ซื่อซือ และหนานอัน) รวมทั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจ 1 แห่ง และเขตการลงทุนทางการค้าของไต้หวัน 1 แห่ง ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่อาคาร 2 ศูนย์ราชการตงไห่

การเมือง

ประชากร

ขนาดประชากร

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: 8,914,000 คน (อันดับ 1 ในมณฑลฝูเจี้ยน เพิ่มขึ้น 31,000 คน) อาศัยอยู่ในเมือง: 6,346,000 คน (71.19%) ชาย: 4,673,000 คน หญิง: 4,241,000 คน (อัตราส่วน 110.2) อายุ 0-15 ปี: 19.7%, 16-59 ปี: 64.6%, 60 ปีขึ้นไป: 15.7%, 65 ปีขึ้นไป: 10.9% อัตราการเกิด: 7.70 ต่อพันคน อัตราการตาย: 7.08 ต่อพันคน อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: 0.62 ต่อพันคน ผู้สูงอายุที่ลงทะเบียน (60 ปีขึ้นไป): 1,364,500 คน ผู้ที่มีอายุ 100 ปีขึ้นไป: 593 คน ผู้สูงอายุที่สุด: 116 คน

กลุ่มชาติพันธุ์

56 ชาติพันธุ์ (ฮั่น 96.47% ชนกลุ่มน้อย 3.53%) ชนกลุ่มน้อยหลัก: ฮุย (จินเจียง, เขตการลงทุนของไต้หวัน, Quangang), เธอ (Nan'an, Anxi, Quangang), Tujia (จินเจียง, Nan'an)

ภาษา

ภาษาจีนกลางเป็นภาษากลางที่ใช้กันทั่วไป ภาษาหมิ่นหนาน (หมิ่นใต้) เป็นภาษาถิ่นหลัก และมีภาษาผู่เซียนและภาษาฮักกาอยู่ด้วย เมืองฉวนโจวเป็นแหล่งกำเนิดของภาษาหมิ่นหนาน สำเนียงการพูดของเมืองฉวนโจว (สำเนียงวรรณกรรม) ถือเป็นหนึ่งในสำเนียงมาตรฐานของภาษาหมิ่นหนาน ภาษาหมิ่นหนานจึงถูกขนานนามว่า "ฟอสซิลมีชีวิตของจีนโบราณ"

ความเชื่อทางศาสนา

"พิพิธภัณฑ์ศาสนาโลก" มีศาสนาหลัก 5 ศาสนา มีองค์กรศาสนาที่จดทะเบียน 40 แห่ง สถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา 898 แห่ง (พุทธ 466 แห่ง เต๋า 223 แห่ง อิสลาม 2 แห่ง คาทอลิก 6 แห่ง โปรเตสแตนต์ 201 แห่ง) สถานที่แสดงความเชื่อพื้นบ้าน 6,962 แห่ง (ขนาดมากกว่า 10 ตารางเมตรต่อแห่ง) จุดนำร่องที่บริหารจัดการ 128 แห่ง นักบวช 1,621 คน ผู้ศรัทธาประมาณ 700,000 คน (ประมาณ 10% ของประชากร ไม่รวมความเชื่อพื้นบ้าน)

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

"โมเดลเมืองฉวนโจว": เศรษฐกิจแบบตลาดเสรี ผสมผสานกับเศรษฐกิจส่งออกที่ส่งเสริมซึ่งกันและกัน เศรษฐกิจระดับอำเภอมีความโดดเด่น และการสร้างแบรนด์เป็นจุดแข็ง เป็นหนึ่งใน 18 ภูมิภาคต้นแบบของการปฏิรูปและการเปิดประเทศของจีน อุตสาหกรรมเฉพาะทาง: จินเจียง "เมืองหลวงรองเท้าของจีน", ซือซือ "เมืองเสื้อผ้าของจีน", หนานอัน "บ้านเกิดวัสดุก่อสร้างของจีน", ฐานปิโตรเคมีฉวนกัง, หุยอัน "เมืองหลวงแกะสลักหินของโลก", เต๋อฮวา "เมืองหลวงเซรามิกของโลก", อันซี "เมืองหลวงหัตถกรรมเหล็กดัดของโลก" ในปี 2024: GDP 1,309.487 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.5% แบ่งตามอุตสาหกรรม: ขั้นต้น 26.367 พันล้าน (2.0%), ขั้นอุตสาหกรรม 677.489 พันล้าน (51.8%), ขั้นตติยภูมิ 605.632 พันล้าน (46.2%) ต่อหัว: 147,158 หยวน ในปี 2025: 1,377.834 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.3%

อุตสาหกรรมหลัก

เกษตรกรรมสมัยใหม่: ชา ผัก เห็ด ผลไม้ ปศุสัตว์ สัตว์น้ำ ดอกไม้ 10 อุตสาหกรรมเฉพาะทางที่มีมูลค่ารวมตลอดห่วงโซ่การผลิตเกิน 200 พันล้านหยวน แบรนด์: ชาอันซี เทียกวนหยิน ส้มหยงชุน เต๋อฮวา "สามดำ สามเหลือง สามสมบัติ" ปี 2024: ผลผลิตทางการเกษตรรวม 48.738 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.0% ธัญพืช: 516,000 ตัน สัตว์น้ำ: 1,149,300 ตัน (+4.4%)

อุตสาหกรรมรอง

ฐานการกลั่นหลักของประเทศ 9 แห่ง กลุ่มอุตสาหกรรมชั้นนำ 5 แห่งจาก 100 อันดับแรกของจีน (กระเป๋า รองเท้ากีฬา เสื้อผ้าลำลอง ฮาร์ดแวร์/สุขภัณฑ์ เซรามิก) นิคมอุตสาหกรรมหนานอัน "Quanzhou Chip Valley": นิคมไฮเทคเซมิคอนดักเตอร์แบบผสมแห่งแรกของประเทศ ปี 2024: มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 7.2% การเติบโตในระดับที่สูงขึ้นเพิ่มขึ้น 7.8% (เบา +9.8%, หนัก +4.9%; 26 จาก 36 อุตสาหกรรมเติบโต) สิ่งทอ +12.1%, หนัง/รองเท้า +15.1%, เส้นใยเคมี +27.8%, อโลหะ +15.4%, อิเล็กทรอนิกส์ +15.7% กำไร +9.5%

อุตสาหกรรมบริการ

ศูนย์กลางโลจิสติกส์สมัยใหม่ (เมืองศูนย์กลางโลจิสติกส์แห่งชาติ) ปี 2024: การค้าส่ง/ค้าปลีก 212.289 พันล้านหยวน (+10.6%), การเงิน 51.707 พันล้านหยวน (+1.1%), อสังหาริมทรัพย์ 50.727 พันล้านหยวน (-10.7%) ยอดขายปลีกรวม: 616.407 พันล้านหยวน (+5.2%) การค้าต่างประเทศ: 271.501 พันล้านหยวน (+4.5%) การค้าภายใต้โครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง: 184.179 พันล้านหยวน (+3.5%) เงินฝากรวม: 1,255.8 พันล้านหยวน (+4.9%) สินเชื่อรวม: 1,226.474 พันล้านหยวน (+5.1%) ประกันภัย: 31.061 พันล้านหยวน (+5.4%)

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

เขตพัฒนาเศรษฐกิจฉวนโจว: ระดับชาติ (2010), 31.5 ตารางกิโลเมตร, "หนึ่งเขต สี่สวน", "เขตพัฒนาสีเขียว" ขององค์การส่งเสริมการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNIDO)

กิจการสังคม

การศึกษา

มหาวิทยาลัยเต็มเวลา 18 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลายที่มีคุณภาพ 89 แห่ง (อันดับ 1 ในฝูเจี้ยน) โรงเรียนมัธยมปลาย 138 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 41 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 198 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 1,178 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 1,548 แห่ง การรวมระบบการศึกษาภาคบังคับ: สูง เด็กอพยพ 312,200 คนอยู่ในระบบการศึกษาภาคบังคับ

การดูแลสุขภาพ

สถานพยาบาล 5,697 แห่ง: โรงพยาบาล 132 แห่ง (รัฐ 40 แห่ง เอกชน 92 แห่ง), สถานพยาบาลระดับรากหญ้า 5,520 แห่ง (ระดับตำบล 125 แห่ง ชุมชน 41 แห่ง คลินิก 1,831 แห่ง คลินิกหมู่บ้าน 2,970 แห่ง), สถานพยาบาลสาธารณสุขระดับมืออาชีพ 32 แห่ง (ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 13 แห่ง ศูนย์แม่และเด็ก 13 แห่ง) บุคลากรทางการแพทย์ 59,603 คน (แพทย์ 23,478 คน พยาบาล 26,170 คน) และเตียงผู้ป่วย 50,043 เตียง (โรงพยาบาล 35,309 เตียง ระดับตำบล 10,154 เตียง)

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ห้องปฏิบัติการนวัตกรรมระดับจังหวัด 2 แห่ง ห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัด 11 แห่ง พื้นที่สร้างสรรค์ระดับชาติ 11 แห่ง (ระดับจังหวัด 94 แห่ง ระดับเทศบาล 131 แห่ง) ศูนย์บ่มเพาะ 24 แห่ง บริษัทไฮเทค 3,100 แห่ง วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยี 1,614 แห่ง การอนุมัติสิทธิบัตร 37,901 รายการ (สิ่งประดิษฐ์ 4,659 รายการ) สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้อง 20,823 รายการ (23.36 ต่อ 10,000 รายการ) สัญญาเทคโนโลยี 1,414 ฉบับ มูลค่า 2.016 พันล้านหยวน เครื่องหมายการค้าที่ถูกต้อง 811,600 รายการ (159 รายการเป็นที่รู้จักและเป็นอันดับ 1 ของประเทศ)

วัฒนธรรม

คณะศิลปะ 12 คณะ, ศูนย์ศิลปะมวลชน 1 แห่ง, ศูนย์วัฒนธรรม 11 แห่ง, พิพิธภัณฑ์ 19 แห่ง, สถานีวัฒนธรรม 163 แห่ง, ห้องสมุดสาธารณะ 13 แห่ง (หนังสือ 12.41 ล้านเล่ม + หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ 4.56 ล้านเล่ม), โรงภาพยนตร์ 80 แห่ง, จอฉาย 418 จอ, การครอบคลุมทางวิทยุ/โทรทัศน์: 99.96%

กีฬา

สถานที่จัดการแข่งขันกีฬา 29,023 แห่ง (2,699.05 ล้านตารางเมตร เฉลี่ย 3.04 ตารางเมตรต่อคน) นักกีฬา 7 คน + โค้ช 1 คน เข้าร่วมโอลิมปิกที่ปารีส: คว้า 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และทำลายสถิติโอลิมปิก 1 รายการ เงินรางวัลจากการจับสลาก: 3.206 พันล้านหยวน

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ทุกเมือง/เขตมีคุณภาพอากาศระดับ Class II มีวันที่มีคุณภาพอากาศดีเยี่ยม 351 วัน (95.9%) แหล่งน้ำดื่ม 12 แห่ง: 100% ระดับ Class III ลำธารสายหลัก: 100% ระดับ Class I-III ลุ่มน้ำขนาดเล็ก: 97.4% ระดับ Class I-III

ประกันสังคม

เงินบำนาญ: 6,423,300 (+138,200) ธุรกิจ: 2,462,000 (+145,700) ประชากรในเมืองและชนบท: 3,745,700 (-11,100) การรักษาพยาบาล: พนักงาน 1,290,600 คน + ประชาชน 5,971,100 คน การว่างงาน: 1,029,400 คน การบาดเจ็บจากการทำงาน: 1,693,800 คน การคลอดบุตร: 993,000 คน ค่าครองชีพขั้นต่ำในเมือง: 10,257 คน ในชนบท: 82,213 คน เตียงดูแลผู้สูงอายุ 56,437 เตียง สถานีชุมชน 2,561 แห่ง ลอตเตอรี: 1.635 พันล้านหยวน

การขนส่ง

ภาพรวม

โครงสร้างทางด่วน "วงแหวน 1 เส้น แนวตั้ง 2 เส้น แนวนอน 3 เส้น + เส้นเชื่อมต่อ" สนามบินนานาชาติ Quanzhou Jinjiang: หนึ่งใน 18 ท่าเรืออำนวยความสะดวกด้านการเข้าเมืองแห่งแรกของ "Belt and Road" ปี 2020: ทางด่วนวงแหวนปิด ปี 2024: สินค้า 407.2574 ล้านตัน (+3.4%), ผู้โดยสาร 50.97 ล้านคน (+19.1%) ท่าเรือ: 116.8605 ล้านตัน (-6.0%), ตู้คอนเทนเนอร์ 2.0425 ล้าน TEU (+6.4%)

ทางหลวง

รวมทั้งหมด: 20,081 กม. (+202) ทางด่วน: 684 กม. ทางด่วนระดับ II+: 3,064 กม. ความหนาแน่น: 182.56 กม./100 กม.² 89% ของชุมชนอยู่ภายในระยะ 30 นาทีจากทางด่วน ทางด่วนวงแหวน: 137 กม. (เชื่อมต่อสมบูรณ์) เครือข่ายทางด่วน "1 วงแหวน, 3 แนวตั้ง, 2 แนวนอน"

ทางรถไฟ

ทางรถไฟซิงฉวนและทางรถไฟความเร็วสูงฟู่เซี่ยกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง เครือข่ายทางรถไฟสายหลักกำลังก่อตัวเป็นแบบ "2 แนวนอน 3 แนวตั้ง" มีสถานีรถไฟทั้งหมด 10 แห่ง ปี 2024: ระยะทางรวม 541.39 กิโลเมตร (188.36 กิโลเมตร เป็นทางรถไฟความเร็วสูง)

การบิน

สนามบินนานาชาติฉวนโจว จินเจียง: หนึ่งใน 3 สนามบินนานาชาติของมณฑลฝูเจี้ยน เดิมเป็นสนามบินทหาร (ปี 1955) เปลี่ยนเป็นสนามบินพลเรือน (ปี 1996) เปิดเป็นท่าเทียบเครื่องบินในปี 2012 และเป็นท่าเทียบเครื่องบินอำนวยความสะดวกด้านการตรวจคนเข้าเมืองของโครงการ "Belt and Road" (ปี 2019) ปี 2023: มีสายการบิน 33 สาย บินไปยัง 72 จุดหมายปลายทาง (ในประเทศ 63 แห่ง ต่างประเทศ 9 แห่ง) กุมภาพันธ์ 2024: ผู้โดยสารมากกว่า 800,000 คนต่อเดือน (สถิติสูงสุดในรอบ 28 ปี)

การขนส่งทางน้ำ

ท่าเรือหลัก 4 แห่ง: เหมยโจว, ฉวนโจว, เชินหู, เหว่ยโถว ท่าเรือฉวนโจว ("ท่าเรือฉือถง"): มีอายุมากกว่า 1,500 ปี เป็นจุดเริ่มต้นเส้นทางสายไหมทางทะเลโบราณ "ท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก" ในสมัยราชวงศ์ซ่งหยวน มีชายฝั่งยาว 451.2 กิโลเมตร มีพื้นที่ท่าเรือ 3 แห่ง: อ่าวฉวนโจว, อ่าวเชินหู, อ่าวเหว่ยโถว มีท่าเทียบเรือ 49 แห่ง (14 แห่งสำหรับเรือขนาดมากกว่า 10,000 ตัน, 3 แห่งสำหรับเรือขนาดมากกว่า 100,000 ตัน) มีเส้นทางขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ 41 เส้นทาง (6 เส้นทางระหว่างประเทศ, 30 เส้นทางภายในประเทศ) ปี 2023: ปริมาณการขนส่ง 63.0284 ล้านตัน, 1.9078 ล้าน TEU

ระบบขนส่งสาธารณะ

มีเส้นทางรถประจำทาง 340 เส้นทาง (เพิ่มขึ้น 175 เส้นทางในปี 2022) รวมระยะทาง 7,962.3 กิโลเมตร บริการรถประจำทางชุมชนสำหรับถนนแคบ (แห่งแรกในมณฑลฝูเจี้ยน) ระบบ "รถประจำทาง + การจราจรช้า": รถประจำทางปกติ รถประจำทางชุมชน รถประจำทางขนาดเล็ก จักรยานสาธารณะ ยานพาหนะเรียกรถผ่านแอปพลิเคชันที่ถูกต้องตามกฎหมายกว่า 16,000 คัน รถประจำทาง 3,244 คัน รถแท็กซี่วิ่งรับส่งผู้โดยสาร 2,520 คัน จำนวนผู้โดยสารรถประจำทางต่อปี 11,712.14 ล้านคน

วัฒนธรรม

ภาพรวม

ศูนย์กลางเส้นทางสายไหมทางทะเลโบราณ เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติชุดแรก เมืองหลวงทางวัฒนธรรมแห่งแรกของเอเชียตะวันออก บ้านเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลที่มีชื่อเสียง และบ้านเกิดบรรพบุรุษของชาวฮั่นไต้หวัน วัฒนธรรม "ห้าทิศใต้": หนานหยิน (ดนตรี), หนานซี (งิ้ว), สถาปัตยกรรมหนาน, หนานฉวน (ศิลปะการต่อสู้), งานหัตถกรรมหนาน มรดกทางด้านงิ้ว: งิ้วหลี่หยวน (งิ้วสมัยซ่ง-หยวนที่เปรียบเสมือน "ฟอสซิลมีชีวิต"), งิ้วเกาเจีย, งิ้วต้าเฉิง, การแสดงหุ่นกระบอก เป็นแหล่งกำเนิดศิลปะการต่อสู้เส้าหลินใต้

อาหาร

ต้นกำเนิดอาหารหมิ่นหนาน ข้าวเป็นอาหารหลัก (มันเทศมีมาตั้งแต่สมัยหมิง) ปอเปี๊ยะ (รุนปิง): เนื้อสัตว์ แครอท กะหล่ำปลี เต้าหู้ หอยนางรม บะหมี่น้ำ (เมี่ยนเซียนหู): บะหมี่ทำมือในน้ำซุปทะเล ไข่เจียวหอยนางรม (เอจายเจี้ยน): "ชามทองเงินเต็มชาม" หนอนทะเลเจลาติน (ทูซุนตง): "ถั่งเช่าทะเล" อาหารขึ้นชื่อของอันไห่

ศุลกากร

เทศกาลเรือมังกร: ประเพณีอันไห่โซลิโอเลียน การสาดน้ำข้ามช่องแคบแบบชิชิหมินไท่ เทศกาลโคมไฟ: ประเพณีโคมไฟตงจ้ายหมินไท่ โคมไฟ "บาบา" แห่งอิงตู เครื่องประดับศีรษะดอกไม้ของสตรีซุนปู่ (ปิ่นปักผมรูปวงกลมดอกไม้ ได้รับอิทธิพลจากอาหรับสมัยซ่งหยวน) เครื่องแต่งกายสตรีฮุยอัน (วัฒนธรรมไป่เยว่โบราณ + วัฒนธรรมทางทะเล) เกมเป่าปี่กลางฤดูใบไม้ร่วง (เกมลูกเต๋า 6 ลูก 63 ชิ้น ผู้ชนะคือ "จวงหยวน") พิธีหวังฉวน (ยูเนสโก 2020) การเต้นรำตบหน้าอก ("ดิสโก้ตะวันออก" สัญลักษณ์งูโบราณของหมินเยว่)

ศิลปะ

งิ้วหลี่หยวน: "เสียงสะท้อนงิ้วทางใต้สมัยซ่ง-หยวน" ประเพณีงิ้วที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงมีอยู่ งิ้วหุ่นกระบอก ("งิ้วเจียหลี่"): มีต้นกำเนิดในสมัยราชวงศ์ถัง-ห้าราชวงศ์ มีอายุมากกว่า 1,000 ปี งิ้วเกาเจีย: แพร่หลายมากที่สุดในมินหนาน มวยห้าบรรพบุรุษเส้าหลินใต้: มีรูปแบบมวยมากกว่า 20 แบบ การแสดงสั้นกระชับและใช้งานได้จริง สถาปัตยกรรมอิฐแดงและหินขาวที่มีสันหลังคาแบบหางนกนางแอ่น (สัญลักษณ์แสดงฐานะความสำเร็จในการสอบราชการ)

สัญลักษณ์เมือง

ต้นไม้และดอกไม้ประจำเมือง: เอริทรีนา (ซีตง) ไม้ยืนต้นผลัดใบเขตร้อนที่มีดอกสีแดงสดใส ("ดอกไม้เปลวไฟ") เมืองฉวนโจวปลูกเอริทรีนามาตั้งแต่สมัยโบราณ จึงเป็นที่มาของชื่อ "เมืองซีตง" และ "ท่าเรือซีตง"

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

ชาอันซีเทียกวนหยิน: "หนึ่งใน 10 ชาที่มีชื่อเสียงที่สุดของจีน" มีต้นกำเนิดในสมัยราชวงศ์ชิง (1725-1735) "เสน่ห์ของกวนหยิน" และติดอันดับ 10 ชาที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก ลิ้นจี่: "แชมป์ผลไม้ของมณฑลฝูเจี้ยน" ลำไย (กุ้ยหยวน): พันธุ์ "ตงปี่" จากวัดไคหยวน ผิวลายเสือสีเหลือง เหลาฟานจือว่านหยิงเสิ่นฉู่: สร้างขึ้นในปี 1733 เป็นเครื่องบรรณาการของจักรพรรดิ "ยาสามัญประจำบ้านที่มีประสิทธิภาพที่สุดในโลก" ชาอัดก้อนหวู่หยีชิงหยวน: ชาผสมสมุนไพร อายุมากกว่า 100 ปี น้ำส้มสายชูหยงชุน: หนึ่งใน "น้ำส้มสายชูที่มีชื่อเสียงที่สุดสี่อย่างของจีน" หมักนานกว่า 800 วัน

โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม

แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครอง 945 แห่ง: ระดับชาติ 44 แห่ง ระดับมณฑล 104 แห่ง และระดับเทศบาล 797 แห่ง รวมถึง: สะพานอันผิง (สะพานหินคานยาวที่สุดในสมัยโบราณ 2,255 เมตร สร้างขึ้นระหว่างปี 1138-1152), มัสยิดชิงจิง, วัดไคหยวน, สุสานเจิ้งเฉิงกง, วัดเทียนโหว, วัดขงจื๊อ "วัฒนธรรมการชงชาเทียนกวนหยิน อันซี แห่งมณฑลฝูเจี้ยน" ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางการเกษตรที่สำคัญระดับโลก (ปี 2022)

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

เป็นเมืองเดียวในประเทศจีนที่มีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ครบทั้ง 3 ประเภทตามการจำแนกของยูเนสโก รวมทั้งหมด 733 รายการ: ระดับโลก 7 รายการ ระดับชาติ 36 รายการ ระดับมณฑล 128 รายการ และระดับเทศบาล 333 รายการ ระดับโลก ได้แก่ หนานหยิน (สถาปัตยกรรมไม้แบบจีน) (หมิ่นหนาน) การต่อเรือแบบฟู่ฉวนที่มีกำแพงกันน้ำ การฝึกอบรมผู้สืบทอดการแสดงหุ่นกระบอกฟูเจี้ยน และพิธีหวังฉวน

วัฒนธรรมอื่นๆ

ชาวจีนโพ้นทะเล: ชาวจีนโพ้นทะเลที่มีต้นกำเนิดจากเมืองฉวนโจวมากกว่า 9.5 ล้านคน (มากกว่า 60% ของประชากรทั้งหมดในมณฑลฝูเจี้ยน มาจากกว่า 170 ประเทศ) "เฉียวผี" (จดหมายชาวจีนโพ้นทะเล): หอจดหมายเหตุอายุ 100 ปีในเมืองฉวนโจว บันทึกเรื่องการเมือง เศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการแลกเปลี่ยนชีวิตประจำวันกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การห้ามเดินเรือในสมัยราชวงศ์หมิงและชิงทำให้เกิดการอพยพครั้งใหญ่ไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ("การไปหนานหยาง") วัฒนธรรมหมิ่นหนาน: วัฒนธรรมผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมหมิ่นเยว่ + ที่ราบภาคกลาง + ทะเล + ชาวจีนโพ้นทะเล โดยมีวัฒนธรรมทางทะเลเป็นลักษณะเด่น

สมัยราชวงศ์ซ่งหยวน (ศตวรรษที่ 10-14): เมืองฉวนโจวเจริญรุ่งเรืองในฐานะ "ฉือถง" จนกลายเป็น "ท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดในตะวันออก" ศูนย์กลางการค้าทางทะเลของโลก และจุดเริ่มต้นของเส้นทางสายไหมทางทะเล ภูมิภาคหมิ่นหนานพัฒนาเศรษฐกิจทางทะเลที่มุ่งเน้นการส่งออกและมีแนวคิดทางวัฒนธรรมที่เปิดกว้าง

จุดชมวิว

ภาพรวม

ในแผนการท่องเที่ยว "หนึ่งเขต หนึ่งภูเขา หนึ่งเส้นทาง" ของมณฑลฝูเจี้ยน มีสามเหลี่ยมทองคำหมินหนาน ซึ่งประกอบด้วยสถานที่อนุรักษ์ระดับชาติ 11 แห่ง และระดับมณฑล 17 แห่ง รวมทั้งพิพิธภัณฑ์/อนุสรณ์สถาน 22 แห่ง

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

ถนนทูเมน: ยาว 1,005 เมตร โบราณสถานสมัยซ่ง-หยวน 13 แห่ง (มัสยิดชิงจิง วัดขงจื๊อ วัดกวนอิม) สวนตงหู: สถานที่ "ทะเลสาบดาว กลิ่นหอมของดอกบัว" สะพานอันผิง: ยาว 2,255 เมตร สะพานหินคานยาวที่สุดในโลกสมัยยุคกลาง ("ไม่มีสะพานใดในโลกที่ยาวเท่านี้") คฤหาสน์ตระกูลไฉ่: บ้านพักสมัยราชวงศ์ชิง 16 หลัง "สวนทัศนียภาพสถาปัตยกรรมหมิ่นหนาน" วัดขงจื๊อฉวนโจว: วัดขงจื๊อที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีนที่ยังคงเหลืออยู่ วัดไคหยวน: 80,000 ตารางเมตร วัดพุทธที่ใหญ่ที่สุดสมัยซ่ง-หยวน มีเจดีย์หินวางตัวในทิศตะวันออก-ตะวันตก เมืองโบราณฉงหวู่: เมืองกำแพงหินรูปตัวทีที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในประเทศจีน สะพานลั่วหยาง: สะพานหินคานข้ามทะเลแห่งแรกของจีน (ค.ศ. 1053-1059 "สะพานแห่งแรกใต้ฟ้า") ป่าหย่งชุนหนิวหลิน: "ป่าซีซวงปันนาหมิ่นหนาน" ป่าดึกดำบรรพ์ที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุด หินอันซีชิงสุ่ย: อายุมากกว่า 950 ปี สถานที่บำเพ็ญเพียรของ "ปรมาจารย์ชิงสุ่ย" วัดรูป "จักรพรรดิ" บนหน้าผา ชายฝั่งทอง (ซื่อซือ): 1 ใน 10 สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของมณฑล อุทยานทะเลสาบตะวันตก: น้ำพุดนตรีที่สูงที่สุดในฝูเจี้ยน อ่าวเสินหู: เขตอนุรักษ์ป่าโบราณใต้น้ำแห่งชาติ ภูเขาไต้หยุน: "หลังคาภาคกลางของฝูเจี้ยน" ยอดเขาสูง 1,856 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดของฝูเจี้ยน ภูเขาจิ่วเซียน: "แปลกตาเหมือนหวงซาน งดงามเหมือนไท่ซาน อันตรายเหมือนหัวซาน" ภูเขาชินิว: 1,782 เมตร ปล่องภูเขาไฟโบราณ แบบจำลองภูเขาไฟธรรมชาติ ภูเขาชิงหยวน: "ภูเขาแรกของหมิงไห่เผิงไหล" วัดเทียนโหว: วัดมาจูที่ใหญ่ที่สุดที่ยังคงเหลืออยู่ สร้างขึ้นในปี 1196 ภูเขาเซียงกง: 758.5 ​​เมตร พื้นที่ 25 ตารางกิโลเมตร "สถานที่ท่องเที่ยวแปดหมินที่หาที่เปรียบไม่ได้" น้ำตกไต้เซียน: "น้ำตกแห่งแรกของจีนตะวันออก" ถนนจงซาน: ยาว 2,392 เมตร เป็นถนนการค้าที่มีซุ้มทางเดินเชื่อมต่ออาคารที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในประเทศจีน และเป็นถนนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติ

การแลกเปลี่ยนภายนอก

บุคคลที่มีชื่อเสียง

เกียรติยศที่สำคัญ

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

ถนนคนเดินจงซาน

ถนนคนเดินจงซานตั้งอยู่ในเขตซิมิง เมืองเซี่ยเหมิน มณฑลฟูเจี้ยน เป็นหนึ่งในถนนการค้าและแลนด์มาร์คสำคัญที่สุดของเมืองเซี่ยเหมิน โดดเด่นด้วยสถา…

เจิงชัวอัน

หมู่บ้านเจิ้งฉัวอันตั้งอยู่ที่ถนนปินไห่ เขตซิมิง เมืองเซี่ยเหมิน มณฑลฟูเจี้ยน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเซี่ยเหมิน ทางตะวันออกของถน…

กระเช้าลอยฟ้าเซียะเหมินจงกู่

กระเช้าลอยฟ้าเซี่ยเหมินจงกู่ ตั้งอยู่ในเขตซิมิง เมืองเซี่ยเหมิน มณฑลฟูเจี้ยน ภายในอุทยานแห่งชาติเทือกเขาว่านซือและเกาะกู่หลางหยู อยู่ติดกับ…

ตึกแฝดเซียะเหมิน

ตึกแฝดเซี่ยเหมินตั้งอยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยเซี่ยเหมินในเขตเหยียนหวู่ อำเภอซิมิง เมืองเซี่ยเหมิน มณฑลฟูเจี้ยน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 3A ข…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว