เมืองหวงซาน
เมืองหวงซาน (Huangshan City) หรือเรียกย่อว่า "หวง" หรือ "ฮุย" เป็นเมืองระดับจังหวัด ตั้งอยู่ทางใต้สุดของมณฑลอานฮุย บริเวณรอยต่อของมณฑลอานฮุย เจ้อเจียง และเจียงซี ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 9,678 ตารางกิโลเมตร
เมืองหวงซาน
เมืองหวงซาน (Huangshan City) หรือเรียกย่อว่า "หวง" หรือ "ฮุย" เป็นเมืองระดับจังหวัด ตั้งอยู่ทางใต้สุดของมณฑลอานฮุย บริเวณรอยต่อของมณฑลอานฮุย เจ้อเจียง และเจียงซี ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 9,678 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนเมษายน 2568 ประกอบด้วย 3 อำเภอ และ 4 ตำบล ณ สิ้นปี 2567 มีประชากรอาศัยอยู่ 1.317 ล้านคน ในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ ซินอัน เช่อโจว และฮุยโจว เมืองนี้ได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการเป็นเมืองระดับจังหวัดในเดือนเมษายน 2531 เมืองหวงซานเป็นศูนย์กลางของเขตอนุรักษ์ระบบนิเวศทางวัฒนธรรมฮุยโจวระดับชาติ และเป็นแหล่งกำเนิดของอาหารฮุย ภูเขาหวงซานเป็นมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติของโลก และหมู่บ้านโบราณซีตี้และหงฉุนก็เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของโลกเช่นกัน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองนี้แตะระดับ 120.49 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ต้นกำเนิดของอารยธรรมหวงซานย้อนกลับไปกว่า 5,000 ปี หลักฐานจากเช่อเซียนและฉีเหมินบ่งชี้ว่ามีมนุษย์อาศัยอยู่ตั้งแต่ยุคหินเก่า ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก (ประมาณ 1046-771 ปีก่อนคริสตกาล) ชาวเย่ว์โบราณได้พัฒนาวัฒนธรรมที่เจริญรุ่งเรืองในบริเวณนี้ ดังที่เห็นได้จากสุสานเนินดินแปดแห่งที่ขุดพบใกล้หมู่บ้านอี้ฉีในตุนซี บริเวณนี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐอู๋ เย่ว์ และฉู่ ตามลำดับในช่วงยุคชุนชุมและยุคสงคราม ในปี 221 ก่อนคริสตกาล ฉินซีฮวงได้จัดตั้งระบบมณฑลขึ้น โดยจัดให้พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลไคว่จี้ ในปี 210 ก่อนคริสตกาล ผู้คนถูกย้ายไปยังลุ่มแม่น้ำซินอันตอนบน และมีการจัดตั้งมณฑลโย่ว (ต่อมาคืออี้) และเช่อ ซึ่งถือเป็นโครงสร้างการปกครองที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคนี้ ในปี 208 คริสตกาล ซุนกวนแห่งอู๋ตะวันออกได้พิชิตชนเผ่าซานเย่ว์และจัดตั้งมณฑลซินตูขึ้น โดยมีหกมณฑล ในปี ค.ศ. 280 ราชวงศ์จินตะวันตกได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลซินอัน ต่อมาในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ชื่อ "หุยโจว" ถูกนำมาใช้หลังจากปราบปรามการก่อจลาจลของฟางลาได้สำเร็จ ในเดือนพฤศจิกายน ปี 1987 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งเมืองหวงซานระดับมณฑล ซึ่งได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน ปี 1988
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2568 เมืองหวงซานบริหารจัดการ 3 เขต ได้แก่ ตุนซี หวงซาน และหุยโจว และ 4 อำเภอ ได้แก่ เช่อเซียน ซีหนิง อี้เซียน และฉีเหมิน ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่ 1 ถนนเทียนตู เขตตุนซี
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เมืองหวงซานตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 117 องศา 02 นาที ถึง 118 องศา 55 นาที และละติจูดเหนือ 29 องศา 24 นาที ถึง 30 องศา 24 นาที ทางตอนใต้สุดของมณฑลอานฮุย มีพรมแดนติดกับมณฑลเจียงซีทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ (อำเภอฟู่เหลียง อำเภออู๋หยวน) และมณฑลเจ้อเจียงทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ (อำเภอไคฮวา อำเภอชุนอัน เขตหลินอัน) เมืองนี้มีพื้นที่ยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 164 กิโลเมตร และยาวจากเหนือไปใต้ 123 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 9,678 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศที่เป็นภูเขานี้ได้รับการอธิบายว่า "มีภูเขาแปดส่วน น้ำหนึ่งส่วน และพื้นที่เพาะปลูกหนึ่งส่วน" เทือกเขาเทียนมู่และเทือกเขาหวงซานเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างมณฑลเจ้อเจียงและเจียงซี ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขาเหลียนฮวา สูง 1,864.8 เมตร ลักษณะภูมิประเทศเป็นแบบชั้นๆ เปลี่ยนจากที่ราบหุบเขาผ่านเนินเขาไปจนถึงภูเขาขนาดกลาง
ภูมิอากาศ
เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน มีสี่ฤดูกาลที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน โดยมีลักษณะเด่นคือความร้อนและปริมาณน้ำฝนมาก ความชื้นสูง และมีเมฆปกคลุมบ่อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 15.5-16.4 องศาเซลเซียส โดยมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี 1,395-1,702 มิลลิเมตร ซึ่งส่วนใหญ่จะตกในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม อุณหภูมิสูงสุดอาจสูงถึง 41.6 องศาเซลเซียส ในขณะที่อุณหภูมิต่ำสุดอาจลดลงถึง -16.1 องศาเซลเซียส
อุทกวิทยา
แม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำซินอัน (ระบบแม่น้ำเฉียนถาง) มีความยาวลำน้ำสายหลัก 44 กิโลเมตร และมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 5,944 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำสายอื่นๆ ได้แก่ แม่น้ำชิงอี้ ซึ่งไหลไปทางเหนือสู่แม่น้ำแยงซี และแม่น้ำฉาง ซึ่งไหลไปทางใต้สู่ทะเลสาบโป๋หยาง ทะเลสาบไท่ผิงตั้งอยู่บนแม่น้ำชิงอี้ตอนบน
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ภัยพิบัติทางสภาพอากาศหลักของเมืองนี้คือ น้ำท่วมและภัยแล้ง ภัยแล้งเกิดขึ้นโดยเฉลี่ยทุก 2-3 ปี และน้ำท่วมทุก 4-5 ปี น้ำท่วมมักเกิดจากฝนตกหนักในช่วงฤดูฝน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 650 ถึงปี ค.ศ. 1919 มีการบันทึกเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ประมาณ 402 ครั้ง ตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 กิจกรรมของมนุษย์ที่เพิ่มมากขึ้นได้ทำให้การกัดเซาะดินรุนแรงขึ้นและทำให้ความเสี่ยงต่อการเกิดน้ำท่วมเพิ่มมากขึ้น
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำเฉลี่ยตลอดหลายปีอยู่ที่ 10.318 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีปริมาณน้ำต่อหัวอยู่ที่ 8,126 ลูกบิดเมตร ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยระดับประเทศประมาณสี่เท่า
ทรัพยากรชีวภาพ
เมืองนี้มีพันธุ์ไม้มากกว่า 1,000 ชนิด รวมถึงพันธุ์ไม้ที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ เช่น Emmenopterys henryi, Machilus thunbergii และ Ormosia henryi อัตราการปกคลุมของป่าสูงถึง 82.9% โดยมีพื้นที่ป่าปกคลุม 1.111 ล้านหมู่ (ประมาณ 74,000 เฮกตาร์) หวงซานเป็นฐานการผลิตไม้ที่สำคัญในภาคตะวันออกของจีนและเป็นแหล่งผลิตชาที่มีชื่อเสียง
ทรัพยากรแร่
มีการค้นพบแร่ธาตุ 37 ชนิดในพื้นที่ทำเหมือง 89 แห่ง ซึ่งรวมถึงวัสดุก่อสร้าง เช่น หินปูน หินแกรนิต และดินเหนียวสำหรับทำเครื่องเคลือบดินเผา โลหะที่ไม่ใช่เหล็กและโลหะหายาก เช่น ทองคำ ทองแดง ทังสเตน โมลิบเดนัม และแอนติมอนี และแร่ที่ไม่ใช่โลหะ เช่น เบนโทไนต์และแบไรต์ แหล่งแร่ถูกจัดประเภทเป็นแหล่งแร่ขนาดใหญ่ 5 แห่ง ขนาดกลาง 10 แห่ง และขนาดเล็ก 36 แห่ง
ประชากร
ณ สิ้นปี 2024 ประชากรมีจำนวน 1.317 ล้านคน เพิ่มขึ้น 0.08% จากปี 2023 ประชากรในเมืองมีจำนวน 805,000 คน (61.11%) และประชากรในชนบทมีจำนวน 512,000 คน (38.89%) อัตราส่วนเพศชายต่อเพศหญิงอยู่ที่ 102.98 ต่อ 100
การเมือง
เมืองหวงซานเป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้การปกครองของมณฑลอานฮุย ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเทศบาลตั้งอยู่ในเขตตุนซี ในเดือนตุลาคมปี 2025 เมืองนี้ได้รับรางวัลเมืองต้นแบบระดับชาติสำหรับการสร้างรัฐบาลตามหลักนิติธรรม
เศรษฐกิจ
ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 113.40 พันล้านหยวน (ประมาณ 16.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.9% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ภาคเกษตรกรรม อุตสาหกรรม และการบริการ มีส่วนร่วม 8.25 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) 36.52 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 68.63 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ โดยมีอัตราส่วนโครงสร้างอยู่ที่ 7.3:32.2:60.5 GDP ต่อหัวอยู่ที่ 86,140 หยวน (ประมาณ 12,095 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2025 GDP อยู่ที่ 120.49 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% ภาคเกษตรกรรมเติบโต 4.8% ภาคอุตสาหกรรม 6.7% และภาคการบริการ 5.6%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 ภาคค้าส่งและค้าปลีกเติบโต 7.1% การขนส่งและโลจิสติกส์ 4.3% ที่พักและอาหาร 5.1% การเงิน 8.0% และอสังหาริมทรัพย์ 3.2% ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 56.81 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.9% มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 1.257 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ยอดขายปลีกออนไลน์ผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์เติบโต 9.5%
บริการสังคม
การศึกษา
เมืองนี้มีมหาวิทยาลัย 3 แห่ง มีนักศึกษา 29,791 คน โรงเรียนมัธยมปลาย 20 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 81 แห่ง และโรงเรียนประถมศึกษา 95 แห่ง อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปีอยู่ที่ 101.24% และอัตราการเข้าเรียนรวมของโรงเรียนมัธยมปลายอยู่ที่ 100.81%
วัฒนธรรม
เมืองหวงซานมีศูนย์วัฒนธรรม 8 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 11 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 51 แห่ง มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 49 แห่ง และระดับมณฑล 151 แห่ง เมืองนี้มีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 24 รายการ ซึ่งอยู่ในอันดับหนึ่งในบรรดาเมืองต่างๆ ของมณฑลอานฮุย และ 5 รายการได้รับการขึ้นทะเบียนในรายชื่อตัวแทนมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติขององค์การยูเนสโก
สุขภาพ
เมืองนี้มีสถานพยาบาล 1,099 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 10,626 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 12,468 คน รวมถึงแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 4,953 คน จำนวนการปรึกษาทางการแพทย์ต่อปีรวมทั้งสิ้น 9.0091 ล้านครั้ง
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
คุณภาพอากาศดีเยี่ยม - อัตราทั้งวัน: 98.4% ความเข้มข้นเฉลี่ยของ PM2.5: 21.7 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร; PM10: 36.6 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร
การผลิตที่ปลอดภัย
ในปี 2025 เกิดอุบัติเหตุด้านความปลอดภัยในการผลิต 16 ครั้ง มีผู้เสียชีวิต 18 ราย อัตราการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุด้านความปลอดภัยในการผลิตต่อ GDP 100 ล้านหยวน อยู่ที่ 1.49% นอกจากนี้ ยังมีอุบัติเหตุทางจราจร 380 ครั้ง และเหตุเพลิงไหม้ 877 ครั้ง
การขนส่ง
เมืองหวงซานได้สร้างระเบียงการขนส่งแบบครบวงจรระดับชาติในรูปทรงกากบาท ซึ่งบูรณาการรถไฟความเร็วสูง ทางด่วน ทางหลวงแห่งชาติ และการบินเข้าด้วยกัน เมืองนี้มีเส้นทางรถไฟความเร็วสูง 5 สาย (เหอฟู่ หางหวง ฉางจิงหวง จื้อหวง และซวนจี) และรถไฟธรรมดา 1 สาย (หวังอัน) โดยมีระยะทางเดินรถประมาณ 264 กิโลเมตร หวงซานได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางทางรถไฟ 50+4 ของจีน สนามบินนานาชาติหวงซานตุนซีให้บริการ 31 เส้นทาง รวมถึง 6 เส้นทางระหว่างประเทศและภูมิภาค เครือข่ายทางด่วนครอบคลุมระยะทาง 451 กิโลเมตร ในปี 2025 ปริมาณสินค้าขนส่งรวมอยู่ที่ 31.295 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 2.1%) และปริมาณผู้โดยสารอยู่ที่ 25.557 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 10.3%)
ระบบขนส่งสาธารณะ
เมืองนี้มีรถโดยสารประจำทางที่จดทะเบียนแล้ว 471 คัน โดย 445 คัน (94.48%) เป็นรถยนต์พลังงานใหม่ และมีรถแท็กซี่อีก 850 คัน สถานีขนส่งรถโดยสารประจำทาง 5 แห่งสร้างเสร็จในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13 ด้วยงบประมาณลงทุนรวม 72 ล้านหยวน (ประมาณ 10.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
วัฒนธรรมหุยโจว
ภูเขาหวงซานเป็นศูนย์กลางของเขตคุ้มครองระบบนิเวศทางวัฒนธรรมหุยโจว ครอบคลุมประเพณีทางวัฒนธรรมมากมาย รวมถึงลัทธิขงจื๊อใหม่ซินอาน การศึกษาเชิงประจักษ์หุยโจว การแพทย์ซินอาน พ่อค้าหุยโจว งิ้วหุย สถาปัตยกรรมแบบหุย ภาพพิมพ์แกะไม้หุย การแกะสลักตราประทับหุย สำนักจิตรกรรมซินอาน และบอนไซหุย ในเดือนเมษายน ปี 2024 รัฐบาลมณฑลอานฮุยได้ประกาศอย่างเป็นทางการให้ภูเขาหวงซานเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงของมณฑล
ที่มาของชื่อสถานที่
ชื่ออำเภอ You (ต่อมาคือ Yi) และ She มาจากชื่อสถานที่โบราณในภาษา Yue Xin'an อาจหมายถึงภูเขา Xin'an ใน Qimen หรืออาจหมายถึงความมั่นคง ชื่อ Huizhou ถูกนำมาใช้หลังจากราชสำนักซ่งปราบปรามการก่อจลาจลของ Fang La โดยตัวอักษร Hui เดิมหมายถึงเชือกหรือการผูกมัด ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความปรารถนาของราชวงศ์ที่จะเสริมสร้างการควบคุมเหนือภูมิภาคนี้
ศุลกากร
งานแต่งงานแบบดั้งเดิมของเมืองหุยโจวมีพิธีการเก้าขั้นตอน ตั้งแต่การจับคู่ไปจนถึงการที่เจ้าสาวกลับมาเยี่ยมเยียน ส่วนงานเทศกาลวัดฉงหยางในเมืองหลินซี ซึ่งจัดขึ้นในวันที่เก้าของเดือนเก้าตามปฏิทินจันทรคติ เป็นประเพณีเก่าแก่หลายศตวรรษที่ผสมผสานการบูชาทางศาสนากับการค้าขาย
สัญลักษณ์ประจำเมือง
ต้นไม้ประจำเมืองคือต้นสนหวงซาน ดอกไม้ประจำเมืองคือดอกโรโดเดนดรอนหวงซาน และนกประจำเมืองคือนกเลียวทริกซ์ปากแดง ซึ่งทั้งหมดนี้ได้รับการคัดเลือกผ่านการลงคะแนนเสียงของประชาชนในปี 2549
ภาษา
ภาษาถิ่นฮุยอยู่ในตระกูลภาษาจีน และเป็นหนึ่งในสิบภาษาถิ่นหลักของจีน มีผู้พูดประมาณ 4 ล้านคน ประกอบด้วยภาษาถิ่นย่อยหกภาษา ได้แก่ เช่อเซียน ซีหนิง อี้เซียน ฉีเหมิน จี้ซี และอู๋หยวน
สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม
ข้อมูลปี 2024 ระบุว่า เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 53 แห่ง กระจายอยู่ใน 58 แห่ง รวมถึงสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5 A จำนวน 3 แห่ง (8 แห่ง) นอกจากนี้ยังมีโรงแรมระดับดาว 25 แห่ง (15 แห่งเป็นโรงแรมระดับ 4 ดาวขึ้นไป) และบริษัทท่องเที่ยว 264 แห่ง
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
ภูเขาหวงซานเป็นมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติโลก อุทยานธรณีโลก และเขตสงวนชีวมณฑลโลก มีชื่อเสียงในด้านสิ่งมหัศจรรย์ทั้งห้า ได้แก่ ต้นสนแปลกตา หินรูปร่างประหลาด ทะเลหมอก น้ำพุร้อน และหิมะในฤดูหนาว ยอดเขาหลักสามยอด ได้แก่ เหลียนฮวา กวงหมิงติง และเทียนตู ล้วนสูงเกิน 1,800 เมตร นักเดินทางสมัยราชวงศ์หมิงอย่างซู่เซี่ยเค่อได้ยกย่องว่า หลังจากได้เห็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปเห็นที่อื่นอีกเลย แต่หลังจากได้เห็นภูเขาหวงซานแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปเห็นภูเขาใดๆ อีกเลย หมู่บ้านซีตี้ในอำเภออี้เซียน ซึ่งก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ได้รับการยกให้เป็นหนึ่งในหมู่บ้านท่องเที่ยวที่ดีที่สุดในโลกแห่งแรกโดยองค์การการท่องเที่ยวโลกแห่งสหประชาชาติในปี 2021 หมู่บ้านเหล่านี้ร่วมกับหงฉุน ประกอบกันเป็นแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมโลกหมู่บ้านโบราณทางตอนใต้ของมณฑลอานฮุย
อาหารท้องถิ่นและอาหารขึ้นชื่อ
อาหารฮุย ซึ่งเป็นหนึ่งในแปดประเพณีการทำอาหารหลักของจีน มีต้นกำเนิดในพื้นที่หุยโจวในช่วงราชวงศ์ซ่งใต้ เมื่อพ่อค้าจากหุยโจวเจริญรุ่งเรือง อาหารฮุยโจวก็แพร่กระจายไปยังมณฑลเจียงซู เจ้อเจียง เจียงซี ฝูเจี้ยน เซี่ยงไฮ้ และหูเป่ย ภูมิภาคนี้ยังเป็นแหล่งผลิตชาที่สำคัญ โดยมีชื่อเสียงในด้านชาหวงซานเหมาเฟิง ชาไท่ผิงโฮ่วกุย และชาดำคีมุน ซึ่งทั้งหมดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโก
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก
เมืองหวงซานเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครหางโจวในปี 2018 และเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี และได้กลายเป็นพื้นที่หลักของเขตสาธิตการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมนานาชาติอันฮุยตอนใต้ในปี 2014
บุคคลสำคัญ
จากการสำรวจความคิดเห็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ของเมืองหุยโจวในโอกาสครบรอบสหัสวรรษเมื่อปี 1999 พบว่า 10 บุคคลสำคัญที่สุด ได้แก่ นักการศึกษา เถา ซิงจือ, นักปรัชญา จู ซี, นักเขียน หู ซือ, นักคิด ไต้ เจิ้น, บิดาแห่งทางรถไฟจีน จ้าน เทียนหยู, จิตรกร หวง ปินหง, ปรมาจารย์ลูกคิด เฉิง ต้าเหวย์, ผู้ก่อตั้งโรงเรียนจิตรกรรมซินอัน เจียนเจียง, หวัง เหมาหยิน (ชาวจีนเพียงคนเดียวที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือ Das Kapital ของมาร์กซ์) และ จาง เสี่ยวฉวน ผู้ประดิษฐ์กรรไกร บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นผลผลิตจากระบบการศึกษาที่พัฒนาอย่างดีของเมืองหุยโจว
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ปี่เซิง (เสียชีวิตประมาณปี 1051) เป็นนักประดิษฐ์การพิมพ์แบบตัวอักษรเคลื่อนที่ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักประดิษฐ์ด้านเทคโนโลยีที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์โลก ฟางลา (เสียชีวิตปี 1121) เป็นผู้นำการลุกฮือของชาวนาจากเมืองเช่อเซียนในสมัยปลายราชวงศ์ซ่งเหนือ ซึ่งได้ก่อตั้งระบอบการปกครองที่มีอายุสั้นก่อนที่จะถูกกองกำลังของจักรวรรดิปราบปราม
เกียรติยศและตำแหน่ง
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 เมืองหวงซานได้รับรางวัลเมืองต้นแบบระดับชาติสำหรับการสร้างรัฐบาลที่ยึดหลักนิติธรรม
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม