ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองถงหลิง

เมืองถงหลิง

เมืองถงหลิง (Tongling City) หรือเรียกย่อว่า "ถง" (Tong) และรู้จักกันในชื่อ "ถงตู" (Tongdu) (เมืองหลวงแห่งทองแดง) ในอดีตเรียกว่า ติงหลิง (Dingling) และ อี้อาน (Yi'an) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย ตั้งอยู่ในภูมิภาคหว่าตง (จีนตะวันออก)

เมืองถงหลิง

เมืองถงหลิง (Tongling City) หรือเรียกย่อว่า "ถง" (Tong) และรู้จักกันในชื่อ "ถงตู" (Tongdu) (เมืองหลวงแห่งทองแดง) ในอดีตเรียกว่า ติงหลิง (Dingling) และ อี้อัน (I'an) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย ตั้งอยู่ในภูมิภาคหัวตง (จีนตะวันออก) ทางตอนกลาง-ตอนใต้ของมณฑลอานฮุย ริมฝั่งแม่น้ำแยงซีตอนล่าง มีอาณาเขตติดกับเมืองอู่หู (Wuhu City) ทางทิศตะวันออก เมืองฉีโจว (Chizhou City) ทางทิศใต้ เมืองอันชิง (Anqing City) ทางทิศตะวันตก และเมืองเหอเฟย (Hefei City) ทางทิศเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 2,992 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมกราคม 2026 ถงหลิงปกครอง 3 เขตและ 1 อำเภอ ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1.29 ล้านคน ถงหลิงได้ชื่อมาจากทองแดงและเจริญรุ่งเรืองเพราะอุตสาหกรรมนี้ เมืองนี้สร้างขึ้นโดยรอบการทำเหมือง ประวัติศาสตร์การถลุงทองแดงของเมืองนี้ย้อนกลับไปถึงสมัยราชวงศ์ชางและโจว เจริญรุ่งเรืองในสมัยราชวงศ์ฮั่นและถัง และยาวนานกว่า 3,500 ปี ทำให้ที่นี่เป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมสำริดของจีน เมืองถงหลิงตั้งอยู่ในเขตตอนกลางของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี เป็นเมืองสวนแห่งชาติ และเมืองป่าแห่งชาติ เป็นฐานอุตสาหกรรมโลหะที่ไม่ใช่เหล็กที่สำคัญ ฐานอุตสาหกรรมทองแดงแห่งแรกของจีนใหม่ เตาหลอมทองแดงแห่งแรก แท่งทองแดงแรก หุ้นอุตสาหกรรมทองแดงแห่งแรก และวิสาหกิจมูลค่า 100,000 ล้านหยวนแห่งแรกของมณฑลอานฮุย ล้วนมีต้นกำเนิดในเมืองถงหลิง เมืองนี้มีพื้นที่ติดแม่น้ำแยงซีถึง 131 กิโลเมตร ท่าเรือถงหลิงเป็นท่าเรือเปิดชั้นหนึ่งของประเทศ เป็นท่าเรือปลายทางสำหรับเรือเดินทะเลขนาด 10,000 ตัน และเป็นท่าเรือหลักขนาด 100 ล้านตัน ในปี 2025 เขตปกครองตงหลิงมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 141.54 พันล้านหยวน (ประมาณ 19.52 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.1% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โครงสร้างอุตสาหกรรมสามภาคส่วนเปลี่ยนจาก 5.1:47.5:47.4 เป็น 4.8:46.9:48.3 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 109,215 หยวน (ประมาณ 15,064 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.5%

ประวัติศาสตร์

ในสมัยโบราณ พื้นที่ถงหลิงเคยเป็นส่วนหนึ่งของหยางโจว ต่อมาอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐอู๋ เย่ว์ และฉู่ ตามลำดับ หลังจากการรวมชาติจีน พื้นที่นี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลจาง ต่อมาก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลตานหยาง โดยอยู่ในเขตจงกู่และหลิงหยาง มีการก่อตั้งเมืองข้าราชการเหมืองทองแดงขึ้นในบริเวณเมืองอู๋ซง อำเภออี้อานในปัจจุบัน ในสมัยจักรพรรดิอี้ซี (ค.ศ. 405-418) สงครามทางเหนือทำให้ชาวซานซีอพยพเข้ามาในพื้นที่ และมีการจัดตั้งอำเภอติงหลิงขึ้นใหม่ โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองซุนอันในปัจจุบัน ซึ่งเป็นขอบเขตโดยประมาณของถงหลิงในปัจจุบัน ในสมัยราชวงศ์ใต้ พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหวยหนาน และต่อมาก็เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหนานหลิง หลังจากการรวมชาติจีน อำเภอติงหลิงก็ถูกรวมเข้ากับอำเภอหนานหลิงภายใต้การปกครองของมณฑลซวนเฉิง

ในช่วงปลายราชวงศ์ถัง มีการแบ่งตำบลออกเป็นห้าตำบลเพื่อจัดตั้งเป็นอำเภออี้อัน ในปี ค.ศ. 951 ราชวงศ์ถังใต้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอถงหลิง ในปี ค.ศ. 974 เฉาปินได้พิชิตพื้นที่นี้ ในสมัยราชวงศ์หยวน อำเภอนี้ขึ้นอยู่กับเส้นทางฉีโจว ในสมัยราชวงศ์หมิง อำเภอนี้ขึ้นตรงต่อเมืองหนานจิง ในปี ค.ศ. 1667 เมื่อมณฑลเจียงหนานถูกแบ่งแยก อำเภอถงหลิงก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลฉีโจวในมณฑลอานฮุย

ในปี 1912 ระบบการปกครองแบบมณฑลถูกยกเลิก และเมืองถงหลิงจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลอานฮุยโดยตรง ในปี 1949 เมืองถงหลิงได้รับการปลดปล่อย ในปี 1956 ได้มีการจัดตั้งเมืองถงกวนซานขึ้น ในปี 1958 อำเภอถงหลิงถูกรวมเข้ากับเมือง ในปี 1964 ได้กลายเป็นเขตพิเศษถงหลิง ในปี 1971 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองถงหลิง ในปี 1974 อำเภอถงหลิงถูกจัดให้อยู่ภายใต้เขตอำนาจของเมืองถงหลิง

หน่วยงานบริหาร

วิวัฒนาการของแผนก

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 อำเภอจงหยางถูกย้ายจากเมืองอันชิงไปยังเมืองถงหลิง อำเภอถงกวนซานและอำเภอซื่อจื่อซานถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นอำเภอถงกวนใหม่ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 อำเภอถงหลิงถูกยุบและจัดตั้งอำเภออี้อันขึ้นใหม่ ในปี พ.ศ. 2562 ที่ทำการรัฐบาลอำเภออี้อันถูกย้ายจากเมืองอู๋ซงไปยังเมืองซุนอัน ในปี พ.ศ. 2564 การแบ่งตำบลในอำเภอจงหยางได้รับการปรับโครงสร้างใหม่

รายละเอียดแผนก

ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2569 อำเภอถงหลิง บริหารจัดการเขตเทศบาล 3 เขต (ถงกวน อี้อัน และเจียว) และอำเภอ 1 อำเภอ (จงหยาง) ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่ 666 ถนนหูตง อำเภอถงกวน

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและขอบเขต

หมู่บ้านถงหลิงตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของมณฑลอานฮุย ริมแม่น้ำแยงซีตอนล่าง ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 117 องศา 4 นาที ถึง 118 องศา 9 นาที และละติจูดเหนือ 30 องศา 38 นาที ถึง 31 องศา 9 นาที มีขนาดประมาณ 56 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ และ 103.9 กิโลเมตรจากตะวันออกจรดตะวันตก รวมพื้นที่ 2,992 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองอู่หูประมาณ 60 กิโลเมตร ห่างจากเมืองฉีโจว 30 กิโลเมตร ห่างจากเมืองอันชิง 80 กิโลเมตร และห่างจากเมืองเหอเฟยซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑล 125 กิโลเมตร

โครงสร้างทางธรณีวิทยา

ถงหลิงตั้งอยู่บนแอ่งที่ราบลุ่มแม่น้ำแยงซีตอนล่างของที่ราบสูงหยางซี ชั้นหินที่ปรากฏมีอายุตั้งแต่ยุคออร์โดวิเชียนตอนบนถึงยุคควaternary ซึ่งก่อตัวขึ้นมานานกว่า 500 ล้านปี มีหินสามประเภท ได้แก่ หินตะกอน หินอัคนี และหินแปร มีรอยเลื่อนที่รู้จัก 143 แห่ง และหินแทรกซึม 49 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 59 ตารางกิโลเมตร บริเวณนี้เคยประสบกับการสะสมตัวของตะกอนในทะเลตื้นเป็นเวลานาน การเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกหลายครั้งทำให้เกิดรอยพับและรอยเลื่อน ตามด้วยกิจกรรมทางแมกมาที่ก่อให้เกิดแหล่งแร่โลหะที่ไม่ใช่เหล็กที่อุดมสมบูรณ์

ภูมิประเทศ

เมืองถงหลิงตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างที่ราบลุ่มแม่น้ำแยงซีตอนล่างและเทือกเขาอันฮุยตอนใต้ ทางใต้เป็นภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ สูง 300-500 เมตร ประกอบด้วยหินปูน หินดินดาน และหินทรายยุคไซลูเรียน เดโวเนียน คาร์บอนิเฟอรัส เพอร์เมียน และไทรแอสสิก บริเวณตอนกลางเป็นเนินเขาและที่ราบสูงสลับซับซ้อน สูง 100-350 เมตร ส่วนที่ราบทางเหนือเป็นที่ราบต่ำ ต่ำกว่า 15 เมตร เกิดจากตะกอนน้ำพาของแม่น้ำแยงซีที่มีระบบชลประทานหนาแน่น

ภูมิอากาศ

เมืองตงหลิงมีภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนทางเหนือ มีฤดูกาลที่ชัดเจน ปริมาณน้ำฝนมาก และแสงแดดส่องถึงเพียงพอ ฤดูหนาวหนาวและแห้งแล้งภายใต้ระบบความกดอากาศสูงมองโกเลีย ฤดูร้อนร้อนและชื้นภายใต้ระบบความกดอากาศสูงกึ่งเขตร้อนแปซิฟิก ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงเป็นฤดูกาลเปลี่ยนผ่าน มีสภาพอากาศแปรปรวนและมีการปะทะของอากาศเย็นบ่อยครั้ง

อุทกวิทยา

แม่น้ำแยงซีช่วงทงหลิงมีความยาว 55 กิโลเมตร ระดับน้ำท่วมสูงสุดอยู่ที่ 16.64 เมตร (ปี 1954) และต่ำสุดอยู่ที่ 3.29 เมตร (ปี 1979) ปริมาณน้ำไหลเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ประมาณ 29,500 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที ทะเลสาบเทียนจิงมีพื้นที่ 1,222 หมู่ (ประมาณ 81 เฮกตาร์) มีความลึกเฉลี่ย 1.5 เมตร ทะเลสาบกุ้ยเจียมีพื้นที่ 1,241 หมู่ (ประมาณ 83 เฮกตาร์) น้ำใต้ดินส่วนใหญ่เป็นน้ำผิวดินสลับชั้น ได้รับน้ำเติมเต็มจากปริมาณน้ำฝน มีพื้นที่ชั้นหินอุ้มน้ำ 49.5 ตารางกิโลเมตร

ประเภทของดิน

เขตดินตงหลิงมี 6 อันดับดิน 13 อันดับย่อย 49 สกุลดิน และ 85 ชนิดดิน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำทั้งหมดมีประมาณ 530 ล้านลูกบาศก์เมตร หรือ 1,660 ลูกบาศก์เมตรต่อคน และ 1,890 ลูกบาศก์เมตรต่อหมู่ (mu) น้ำบาดาลส่วนใหญ่เป็นน้ำจากรอยแตกของหินปูน โดยมีปริมาณสำรองทั้งหมดประมาณ 65.7 ล้านลูกบาศก์เมตร และความสามารถในการสูบน้ำต่อวันอยู่ที่ 180,000 ลูกบาศก์เมตร

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ทั้งหมดมี 299,187.35 เฮกตาร์ ประกอบด้วยพื้นที่เพาะปลูก 93,470.09 เฮกตาร์ (31.24%) พื้นที่ป่า 79,976.41 เฮกตาร์ (26.73%) พื้นที่น้ำและพื้นที่อนุรักษ์น้ำ 64,971.28 เฮกตาร์ (21.72%) และพื้นที่เมือง หมู่บ้าน และอุตสาหกรรม/เหมืองแร่ 46,575.02 เฮกตาร์ (15.57%) โดยอำเภอจงหยางมีพื้นที่เพาะปลูกคิดเป็น 54.58% และพื้นที่ป่าคิดเป็น 43.59%

ทรัพยากรพืช

เมืองถงหลิงมีพืชที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ 1,233 ชนิด และพืชที่ปลูกเลี้ยง 553 ชนิด คิดเป็น 54% ของพืชทั้งหมด 3,200 ชนิดในมณฑลอานฮุย นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีพืชสมุนไพร 1,551 ชนิด จาก 197 วงศ์ รวมถึง 208 ชนิดจาก 363 ชนิดที่สำรวจในระดับประเทศ พืชสมุนไพรที่สำคัญ ได้แก่ ยูคอมเมีย เปลือกแมกโนเลีย อะทราคติโลเดส รากโบตั๋น โอฟิโอโพกอน ฟริทิลลารี สายน้ำผึ้ง คอริดาลิส พลาติโคดอน ฟอร์ซิเทีย และอื่นๆ

ทรัพยากรสัตว์

มีสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 125 ชนิด รวมถึงนก 71 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 21 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 6 ชนิด และสัตว์เลื้อยคลาน 22 ชนิด สัตว์ที่น่าสนใจ ได้แก่ โลมาไม่มีครีบหลัง กวางซิกา ตัวนิ่ม เซโรว์ และกวางน้ำจีน

ทรัพยากรแร่

แหล่งแร่ถงหลิงตั้งอยู่บนแนวแร่ทองแดง-เหล็กของแม่น้ำแยงซี มีการค้นพบแหล่งแร่ 115 แห่ง รวมถึงแหล่งแร่ขนาดใหญ่ 1 แห่ง ขนาดกลาง 9 แห่ง และขนาดเล็ก 19 แห่ง ทองแดงเป็นแร่หลัก รองลงมาคือเหล็ก ทองคำ เงิน โมลิบเดนัม แมงกานีส อะลูมิเนียม และสังกะสี แร่ที่ไม่ใช่โลหะ ได้แก่ กำมะถัน โดโลไมต์ หินปูน ดินเหนียว และหินอ่อน ปริมาณสำรองถ่านหินรวม 61.06 ล้านตัน โดยมีปริมาณสำรองที่เก็บรักษาไว้ 54.71 ล้านตัน ณ ปี 1985

ประชากร

ณ สิ้นปี 2023 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 1.301 ล้านคน โดยมีอัตราการอาศัยอยู่ในเมือง 67.2% ณ สิ้นปี 2024 มีจำนวน 1.302 ล้านคน โดยมีอัตราการอาศัยอยู่ในเมือง 67.9% และ ณ สิ้นปี 2025 มีจำนวน 1.29 ล้านคน โดยมีอัตราการอาศัยอยู่ในเมือง 69.1% เพิ่มขึ้น 1.2 จุดเปอร์เซ็นต์

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2023 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 122.98 พันล้านหยวน (ประมาณ 16.96 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.6% GDP ต่อหัวอยู่ที่ 94,530 หยวน (ประมาณ 13,039 ดอลลาร์สหรัฐ)

ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 132.55 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.28 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% GDP ต่อหัวอยู่ที่ 101,841 หยวน (ประมาณ 14,047 ดอลลาร์สหรัฐ) และมีสถานประกอบการธุรกิจ 15,600 แห่ง ณ สิ้นปี

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 141.54 พันล้านหยวน (ประมาณ 19.52 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.1% GDP ต่อหัวอยู่ที่ 109,215 หยวน (ประมาณ 15,064 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.5% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 12.24 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.69 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.5% รายจ่ายอยู่ที่ 22.74 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.14 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.2% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 7.1% มีสถานประกอบการธุรกิจจดทะเบียน 15,800 แห่ง ณ สิ้นปี

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2568 มีการปลูกธัญพืชบนพื้นที่ 1.528 ล้านหมู่ โดยมีผลผลิต 593,000 ตัน เพิ่มขึ้น 0.4% ผลผลิตเนื้อสัตว์อยู่ที่ 46,000 ตัน เพิ่มขึ้น 0.3% ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 121,000 ตัน เพิ่มขึ้น 3.2% กำลังการผลิตเครื่องจักรกลการเกษตรอยู่ที่ 757,000 กิโลวัตต์ เพิ่มขึ้น 4.0% อัตราการใช้เครื่องจักรกลการเกษตรแบบครบวงจรอยู่ที่ 83.5% โดยมีพื้นที่เพาะปลูกคุณภาพสูงแล้วเสร็จ 1.238 ล้านหมู่

อุตสาหกรรมรอง

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 8.1% การผลิตเติบโต 10.7% ผลผลิตเงินเพิ่มขึ้น 27.8% กรดซัลฟิวริก 19.1% และทองแดงอิเล็กโทรไลต์ 12.3% กำไรของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่มีมูลค่า 11.72 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.62 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 43.7% มูลค่าเพิ่มของการก่อสร้างมีมูลค่า 14.26 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.97 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 0.5% โดยมีวิสาหกิจก่อสร้างที่ผ่านเกณฑ์ 425 แห่ง

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 13.75 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.90 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.1%; การขนส่ง การจัดเก็บ และบริการไปรษณีย์อยู่ที่ 7.80 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.08 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.2%; ที่พักและอาหารอยู่ที่ 3.18 พันล้านหยวน (ประมาณ 439 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.8%; การเงินอยู่ที่ 4.68 พันล้านหยวน (ประมาณ 646 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 10.1%; อสังหาริมทรัพย์อยู่ที่ 5.07 พันล้านหยวน (ประมาณ 699 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ทรงตัว ยอดรวมการค้าปลีกเพื่อผู้บริโภคทางสังคมอยู่ที่ 46.89 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.47 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.6% มูลค่าการนำเข้า/ส่งออกรวมอยู่ที่ 126.52 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.45 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 29.6% โดยแบ่งเป็นการส่งออก 20.87 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.88 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และการนำเข้า 105.65 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.57 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนจากต่างประเทศจริงอยู่ที่ 52.10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 96.7% เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 259.37 พันล้านหยวน (ประมาณ 35.77 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.6% เงินกู้อยู่ที่ 224.97 พันล้านหยวน (ประมาณ 31.03 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.5% รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 4.66 พันล้านหยวน (ประมาณ 643 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 10.6% เมืองนี้มีบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ A-share จำนวน 12 แห่ง โดยมีมูลค่าตลาดรวม 167.21 พันล้านหยวน (ประมาณ 23.06 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 65.4%

กิจการสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ณ สิ้นปี 2025 เมืองถงหลิงมีวิสาหกิจไฮเทค 560 แห่ง (เพิ่มขึ้นสุทธิ 26 แห่ง) และแพลตฟอร์มวิจัยและพัฒนาในระดับจังหวัดขึ้นไป 190 แห่ง สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ยังมีผลบังคับใช้มีจำนวน 3,872 ฉบับ คิดเป็น 29.7 ฉบับต่อประชากร 10,000 คน เมืองนี้ได้รับรางวัลที่ 1 จำนวน 1 รางวัล และรางวัลที่ 2 จำนวน 2 รางวัล ในการประกวดรางวัลความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของมณฑลอานฮุย

การศึกษา

ณ สิ้นปี 2025 อำเภอถงหลิงมีมหาวิทยาลัย 3 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 5 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 20 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 49 แห่ง และโรงเรียนประถมศึกษา 103 แห่ง

วัฒนธรรม

ณ สิ้นปี 2025 เมืองตงหลิงมีคณะศิลปะการแสดงที่จดทะเบียน 13 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 33 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 8 แห่งที่มีหนังสือ 2.67 ล้านเล่ม และหอจดหมายเหตุ 6 แห่งที่มีหนังสือ 1.231 ล้านเล่ม การครอบคลุมทางวิทยุและโทรทัศน์ถึง 100%

กีฬา

เมืองนี้มีสโมสรกีฬาเยาวชนระดับชาติ 2 แห่ง และโรงเรียนสอนกีฬาระดับชาติ 1 แห่ง ยอดขายสลากกินแบ่งกีฬาอยู่ที่ 440 ล้านหยวน (ประมาณ 60.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

สุขภาพ

เมืองตงหลิงมีสถานพยาบาล 685 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 9,866 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 10,938 คน ซึ่งรวมถึงแพทย์ผู้ช่วยที่ได้รับใบอนุญาต 4,449 คน และพยาบาลวิชาชีพที่ขึ้นทะเบียน 4,966 คน

ประกันสังคม

ในปี 2025 มีการสร้างงานในเมืองใหม่ 12,000 ตำแหน่ง รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 40,786 หยวน (ประมาณ 5,626 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.6% โดยในเมืองอยู่ที่ 53,306 หยวน (ประมาณ 7,353 ดอลลาร์สหรัฐ) และในชนบทอยู่ที่ 24,916 หยวน (ประมาณ 3,437 ดอลลาร์สหรัฐ) การบริโภคต่อหัวอยู่ที่ 25,664 หยวน (ประมาณ 3,540 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.2% ค่าสัมประสิทธิ์ของ Engel อยู่ที่ 30.7% มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญของพนักงานในเมือง 487,000 คน และผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญของผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 726,000 คน

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

อำเภอถงหลิงมีพื้นที่คุ้มครอง 6 แห่ง รวมถึงเขตอนุรักษ์ธรรมชาติโลมาไร้ครีบแห่งชาติอันฮุย ค่าเฉลี่ยรายปีของ PM2.5 อยู่ที่ 35 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานระดับรองของประเทศ อัตราคุณภาพอากาศดีเยี่ยมอยู่ที่ 89.3% และมาตรฐานคุณภาพน้ำที่แหล่งน้ำดื่มส่วนกลางอยู่ที่ 100%

ความปลอดภัยในการผลิต

ในปี 2025 มีผู้เสียชีวิต 23 รายจากอุบัติเหตุที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยในการผลิต

การขนส่ง

การขนส่ง

เมืองถงหลิงตั้งอยู่บริเวณจุดตัดของเขตเศรษฐกิจสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีและเขตเศรษฐกิจหวู่ฮั่น ทางหลวงสายหลัก ได้แก่ ทางด่วนหูหยู จิงไท่ ถงชาง หนิงหวู่ และเทียนเทียน ก่อให้เกิดระบบทางแยกและถนนวงแหวน เส้นทางรถไฟ ได้แก่ รถไฟหนิงถง ถงจิ่ว หลู่ถง และรถไฟความเร็วสูงเหอฟู่ โดยมีสถานีผู้โดยสารอยู่ที่สถานีถงหลิงและสถานีถงหลิงเหนือ สะพานถงหลิงข้ามแม่น้ำแยงซี สร้างเสร็จในปี 1995 เป็นสะพานแห่งแรกที่ข้ามแม่น้ำแยงซีในมณฑลอานฮุยที่มีความยาว 800 ลี้ สะพานถนนและรถไฟถงหลิงข้ามแม่น้ำแยงซีสร้างเสร็จในปี 2015 และสะพานที่สามเริ่มก่อสร้างในปี 2020 ท่าเรือถงหลิงเป็นท่าเรือเปิดระดับ 1 ของประเทศที่มีการขนส่งสินค้าโดยตรงไปยังไต้หวัน สนามบินนานาชาติหนานจิงลู่โข่วและสนามบินนานาชาติเหอเฟยซินเฉียวต่างก็มีอาคารผู้โดยสารในเมืองถงหลิง สนามบินฉีโจวจิ่วฮวาซานที่อยู่ใกล้เคียงอยู่ห่างออกไปประมาณ 20 กิโลเมตร

ขนส่ง

ในปี 2025 การขนส่งผู้โดยสารทางรถไฟอยู่ที่ 3.13 ล้านคน ลดลง 3.0% ปริมาณสินค้าที่ขนส่งผ่านท่าเรืออยู่ที่ 110 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 5.7% และจำนวนยานยนต์รวมอยู่ที่ 316,000 คัน เพิ่มขึ้น 2.5%

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ที่มาของชื่อ

ในปี ค.ศ. 951 ราชวงศ์ถังใต้ได้เปลี่ยนชื่ออำเภออี้อันเป็นอำเภอถงหลิง โดยมีทฤษฎีสามข้อที่อธิบายที่มาของชื่อนี้ ได้แก่ "เนินเขาที่ผลิตทองแดง" "พื้นที่ทองแดงที่เคยเป็นของหนานหลิง" และ "พื้นที่ทองแดงที่เคยเป็นของหลิงหยาง"

สถานที่ทางประวัติศาสตร์

ณ ปี 2020 อำเภอถงหลิงมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 4 แห่ง ได้แก่ ซากเหมืองทองแดงเฟิงหวงซาน จารึกหน้าผาฟู่ซาน แหล่งโบราณสถานถังเจียตุน และจารึกสุสานรวนเอ๋อ

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ข้อมูลปี 2022 ระบุว่า อำเภอถงหลิงมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับเทศบาล 46 รายการ และระดับจังหวัด 17 รายการ

วัฒนธรรมสำริด

ในฐานะที่เป็นแหล่งกำเนิดของอารยธรรมสำริดจีนและวัฒนธรรมสำนักถงเฉิง เมืองถงหลิงได้ผลิตบุคคลสำคัญมากมาย อาทิ เซิงตู ฟางอี้จือ ฟางเปา หลิวต้ากุย เหยาไน จางป๋อจุน หวงเจิ้น และจูกวงเฉียน นอกจากนี้ หลี่ไป๋ กวีสมัยราชวงศ์ถัง ได้มาเยือนเมืองนี้สองครั้งในช่วงบั้นปลายชีวิต และได้ประพันธ์บทกวีที่พรรณนาถึงการถลุงทองแดง ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของประเพณีวรรณกรรมเกี่ยวกับการทำเหมืองในบทกวี

กิจกรรมพื้นบ้าน

การแข่งขันเรือมังกรต้าถงฉือเจียงมีประวัติศาสตร์ยาวนาน โดยมีต้นกำเนิดมาจากการรำลึกถึงฉู่หยวน

ภาษาถิ่น

พื้นที่ถงหลิงส่วนใหญ่ใช้ภาษาจีนอู๋และภาษาจีนกลางเจียงฮวาย ภาษาถิ่นถงหลิงอยู่ในสาขาเสวียนโจวของภาษาจีนอู๋ ซึ่งแบ่งออกเป็นภาษาถิ่น ภาษาหยูรี และภาษาภูเขา ส่วนในเขตเมืองก็ใช้ภาษาจีนกลางเจียงฮวายเช่นกัน คล้ายกับภาษาจีนกลางหนานจิง สงครามไท่ผิงในศตวรรษที่ 19 ทำให้ประชากรลดลงอย่างมาก หลังจากนั้นผู้อพยพจากทางเหนือของมณฑลอานฮุย เหอหนาน และหูเป่ย ได้เปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางภาษาถิ่นอย่างมาก

จุดชมวิว

ณ สิ้นปี 2024 เมืองถงหลิงมีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A ขึ้นไป 22 แห่ง รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ 3 แห่ง ได้แก่ ทะเลสาบเทียนจิง ภูเขาฟู่ซาน และอุทยานวัฒนธรรมและนิเวศวิทยาฉีซานฮั่นหวู่ เมืองนี้มีพื้นที่ชุ่มน้ำธรรมชาติ 543.8 ตารางกิโลเมตร และเป็นที่ตั้งของเขตอนุรักษ์กึ่งธรรมชาติแห่งแรกของโลกสำหรับโลมาไม่มีครีบหลัง

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

บุคคลสำคัญ

ตัวเลขพื้นเมือง

- เซิงตู (ค.ศ. 970-1040): นักการเมืองและนักการทูตสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ
- เฉิน จู (ค.ศ. 982-1061): ผู้เขียน "ถงปู่" ผลงานชิ้นแรกของโลกเกี่ยวกับการเพาะปลูกต้นพอลโลเนีย
- จั่วกวงโต่ว (ค.ศ. 1575-1625): ผู้เชี่ยวชาญด้านการชลประทานในสมัยราชวงศ์หมิงและสมาชิกพรรคตงหลิน
- ฟาง อี้จือ (ค.ศ. 1611-1671): นักคิด นักปรัชญา และนักวิทยาศาสตร์สมัยราชวงศ์หมิง
- ฟางเปา (ค.ศ. 1668-1749): ผู้ก่อตั้งสำนักร้อยแก้วถงเฉิง
- Liu Dakui (1698-1780): นักเขียนตัวแทนโรงเรียนถงเฉิง
- เหยาใน (1731-1815): บรรณาธิการ Siku Quanshu และอาจารย์ประจำโรงเรียน Tongcheng
- อู๋ รูหลุน (ค.ศ. 1840-1903): นักเขียนและนักการศึกษาสมัยปลายราชวงศ์ชิง อธิการบดีมหาวิทยาลัยจักรพรรดิปักกิ่ง
- จาง โบจุน (ค.ศ. 1895-1969): นักกิจกรรมทางการเมือง ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยชาวนาและกรรมกรจีน
- หวงเจิ้น (ค.ศ. 1909-1989): นักการทูตผู้ออกแบบธงและตราสัญลักษณ์ของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน
- จู กวงเฉียน (ค.ศ. 1897-1986): นักสุนทรียศาสตร์และนักการศึกษาผู้มีชื่อเสียง

แขกผู้มีเกียรติ

- หลี่ไป๋ (ค.ศ. 701-762): กวีสมัยราชวงศ์ถังที่มาเยือนสามครั้ง และฝากบทกวีไว้ 13 บท
- ซู่ซือ (ค.ศ. 1037-1101): นักเขียนผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคซ่งเหนือ
- หวง ติงเจี้ยน (ค.ศ. 1045-1105): กวีและนักเขียนอักษรวิจิตรสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ
- หวังอันซือ (ค.ศ. 1021-1086): นักปฏิรูปและกวีแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ

เกียรตินิยม

เมืองถงหลิงเป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองสวนระดับชาติ เมืองป่าระดับชาติ และเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน ได้รับรางวัลฉางอานคัพด้านความปลอดภัยสาธารณะ ได้รับการกำหนดให้เป็นโครงการนำร่อง "เมืองปลอดขยะ" และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในเมืองที่ปลอดภัยที่สุดของจีนในปี 2017 ได้รับการยืนยันอีกครั้งว่าเป็นเมืองสุขภาพระดับชาติในปี 2022 และได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองต้นแบบสนับสนุนสองด้านระดับชาติในปี 2025

เมืองพี่น้อง

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านโบราณจาจี

แหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านโบราณจาจีในซวนเฉิง ตั้งอยู่ในหมู่บ้านจาจี ตำบลเถาฮวาถาน อำเภอจิงเซียน เมืองซวนเฉิง มณฑลอานฮุย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวร…

แหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านโบราณซีตี้

แหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านโบราณซีตี้ ตั้งอยู่ในตำบลซีตี้ อำเภออี้เซียน เมืองหวงซาน มณฑลอานฮุย ครอบคลุมพื้นที่ 10.7 ตารางกิโลเมตร เป็นหมู่บ้านจ…

สวนสาธารณะเซียวเหยาจิน

สวนสาธารณะเซียวเหยาจิน ตั้งอยู่ที่เลขที่ 16 ถนนโชวชุน เขตลู่หยาง เมืองเหอเฟย มณฑลอานฮุย เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ใจกลางเมืองเหอเฟย เป็นแหล่งท่…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว