เมืองอู่หู
เมืองอู่หู (Wuhu City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย ในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ "จิ่วจื่อ" (Jiuzi) และ "เจียงเฉิง" (Jiangcheng) (เมืองริมแม่น้ำ) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลอานฮุย ริมแม่น้ำแยงซีตอนล่าง ระหว่างลองจิจูด 117°40'-118°44' ตะวันออก และลองจิจูด 30°19'-31°34' เหนือ
เมืองอู่หู
เมืองอู่หู เมืองระดับมณฑลในมณฑลอานฮุย ในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ "จิ่วจื่อ" และ "เจียงเฉิง" (เมืองริมแม่น้ำ) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลอานฮุย ริมแม่น้ำแยงซีตอนล่าง ระหว่างลองจิจูด 117°40'-118°44' ตะวันออก และลองจิจูด 30°19'-31°34' เหนือ ครอบคลุมพื้นที่ 6,009.02 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 3.797 ล้านคน (ปี 2024) และอัตราการขยายตัวของเมือง 75.22% พื้นที่ในเมืองใช้ภาษาถิ่นอู่หู (ภาษาจีนกลางเจียงหวย) ในขณะที่บางพื้นที่ใช้ภาษาจีนถิ่นอู่ ณ เดือนมีนาคม 2026 อู่หูประกอบด้วย 5 เขต 1 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ด้วยประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้กว่า 2,500 ปี เมืองนี้ได้รับการตั้งชื่อว่า "จิ่วจื่อ" ในช่วงยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงเนื่องจากมีนกพิราบมารวมตัวกัน และเปลี่ยนชื่อเป็นอู่หูในปี 109 ก่อนคริสต์ศักราช ตามชื่อน้ำตื้นที่ผักตบชวาเจริญเติบโต เมืองอู่หูเปิดเป็นเมืองท่าตามสนธิสัญญาในปี 1876 ซึ่งเป็นเมืองท่าแห่งแรกในมณฑลอานฮุย และเป็นหนึ่งในสี่ตลาดข้าวที่สำคัญของจีน ปัจจุบัน อู่หูเป็นศูนย์กลางย่อยของมณฑลอานฮุย เป็นท่าเรือสำคัญของแม่น้ำแยงซี และเป็นฐานการผลิตขั้นสูงระดับชาติ โดยมุ่งเน้นไปที่ยานยนต์พลังงานใหม่ ยานยนต์อัจฉริยะที่เชื่อมต่อกัน อุตสาหกรรมการบินและอวกาศ และเศรษฐกิจในพื้นที่ราบต่ำ ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 512.05 พันล้านหยวน (ประมาณ 71.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% และในปี 2025 GDP อยู่ที่ 540.27 พันล้านหยวน (ประมาณ 75 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.3%
ชื่อและที่มาของชื่อ
ในสมัยยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง อู่หูเป็นส่วนหนึ่งของรัฐอู่ พืชที่ชอบความชื้นเจริญเติบโตหลังฤดูฝน ดึงดูดฝูงนกพิราบ จึงเป็นที่มาของชื่อ "จิ่วจื่อ" ในปี 109 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิอู่ได้สถาปนาให้เป็นอำเภอและเปลี่ยนชื่อเป็นอู่หู เนื่องจากพื้นที่ชุ่มน้ำโดยรอบ "มีน้ำตื้นและมีผักตบชวาขึ้นอยู่"
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน
เดิมทีเรียกว่า จิ่วจื่อ ตั้งอยู่บนฝั่งใต้ของแม่น้ำซุยหยาง ห่างจากตัวเมืองปัจจุบันไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 20 กิโลเมตร ชื่อนี้ปรากฏครั้งแรกใน "จั่วจ้วน" (570 ปีก่อนคริสตกาล) "ยุทธการที่จิ่วจื่อ" ที่บันทึกไว้ในนั้นถือเป็นยุทธนาวีที่เก่าแก่ที่สุดของจีนที่มีการบันทึกไว้ ในปี 473 ก่อนคริสตกาล เย่ว์พิชิตอู๋ และประมาณปี 306 ก่อนคริสตกาล ฉู่พิชิตเย่ว์ และจิ่วจื่อก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของฉู่
ราชวงศ์ฉิน ราชวงศ์ฮั่น และราชวงศ์เหนือ-ใต้
ในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช ฉินพิชิตฉู่ และจิ่วจื่อตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลจาง ในปี 109 ก่อนคริสต์ศักราช จางถูกเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลตานหยาง ซึ่งรวมถึงอำเภออู่หู ในปี 223 คริสต์ศักราช ซุนกวนได้ย้ายศูนย์กลางอำเภอไปยังฝั่งเหนือของแม่น้ำชิงอี้ ทำให้เกิดเป็นศูนย์กลางเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของอู่หู พื้นที่นี้ได้รับการปรับโครงสร้างการปกครองหลายครั้งตลอดสมัยราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้
ราชวงศ์สุ่ย ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง และราชวงศ์หยวน
ในปี ค.ศ. 589 ราชวงศ์สุยได้ลดฐานะเมืองอู่หูให้เป็นเพียงเมืองหนึ่งในอำเภอตังตู ต่อมาราชวงศ์ถังใต้ได้ฟื้นฟูอำเภออู่หูขึ้นมาใหม่ (ค.ศ. 937-942) ในสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน อู่หูเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลไท่ผิงและเขตปกครองที่สืบทอดต่อมา
ราชวงศ์หมิงและชิง
ในปี ค.ศ. 1368 ราชวงศ์หมิงได้ผนวกเมืองอู่หูเข้ากับเขตปกครองไท่ผิง ในปี ค.ศ. 1645 ราชวงศ์ชิงได้โอนไปอยู่ในมณฑลเจียงหนาน และในปี ค.ศ. 1667 มณฑลอานฮุยได้ถูกจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยมีเมืองอู่หูอยู่ภายใต้เขตปกครองไท่ผิง ในยุคของกษัตริย์กวางซู ข้าวคุณภาพดีและการคมนาคมขนส่งที่ดีทำให้อู่หูเป็นหนึ่งใน "ตลาดข้าวใหญ่ทั้งสี่" ที่สำคัญที่สุด
สมัยสาธารณรัฐจีน
ในปี ค.ศ. 1912 อำเภออู่หูตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลอานฮุยโดยตรง เขตปกครองอู่หู (ค.ศ. 1914-1928) ปกครอง 23 อำเภอทางตอนใต้ของมณฑลอานฮุย เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1949 กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนได้ปลดปล่อยอู่หู และเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลเทศบาลขึ้น โดยแยกเมืองออกจากอำเภอ
หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน
ในปี 1952 เมืองอู่หูได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลระดับมณฑล ในปี 1973 ได้รับการยกระดับเป็นเมืองระดับมณฑล ในปี 2011 อำเภออู่เหวยได้เข้าร่วมกับเมืองอู่หู ในปี 2019 อู่เหวยได้กลายเป็นเมืองระดับอำเภอภายใต้การปกครองของเมืองอู่หู ในปี 2020 เขตซานซานและเขตอี้เจียงได้รวมกัน อำเภออู่หูจึงกลายเป็นเขตว่านจือ และอำเภอฟานชางกลายเป็นเขตฟานชาง ณ ปี 2024 เมืองนี้บริหารจัดการ 5 เขต (จิงหู จิ่วเจียง อี้เจียง ว่านจือ ฟานชาง) 1 อำเภอ (หนานหลิง) และ 1 เมืองระดับอำเภอ (อู่เหวย)
หน่วยงานบริหาร
อู๋หูปกครองเขตจิงหู จิ่วเจียง อี้เจียง ว่านจือ และฟานชาง เทศมณฑลหนานหลิง และเมืองอู๋เว่ย หน่วยงานเทศบาลอยู่ที่เลขที่ 66 ถนนเจิ้งถง
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ที่ตั้งและอาณาเขต
เมืองอู่หูมีพรมแดนติดกับเหอเฟยและหม่าอันซานทางทิศเหนือ ติดกับซวนเฉิงและฉีโจวทางทิศใต้ และติดกับถงหลิงทางทิศตะวันตก ครอบคลุมพื้นที่ 6,009.02 ตารางกิโลเมตร
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนทางเหนือ: อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี 16.7 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 1,184.8 มิลลิเมตร (60% ตกในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงกันยายน) มีวันปลอดน้ำค้างแข็ง 245 วัน และมีแสงแดดส่องถึง 1,921.7 ชั่วโมงต่อปี ลมตะวันออกที่พัดประจำมีความเร็วเฉลี่ย 2.3 เมตรต่อวินาที
ธรณีวิทยา
ชั้นหินประกอบด้วยหินยุคไทรแอสสิก จูราสสิก ครีเทเชียส และควaternary บริเวณนี้ตั้งอยู่ทางขอบด้านใต้ของแอ่งหนิงหวู่ในเขตที่ราบสูงตอนล่างของแม่น้ำแยงซี โดยมีโครงสร้างเป็นสันนูนและรอยเลื่อน รวมถึงรอยเลื่อนแม่น้ำชิงอี
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะพื้นผิว
ส่วนหนึ่งของที่ราบลุ่มแม่น้ำแยงซีตอนล่าง ส่วนใหญ่เป็นที่ราบขั้นบันไดและที่ราบน้ำท่วมถึง มีเนินเขาเตี้ยๆ กระจัดกระจาย ที่ราบส่วนใหญ่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน 20 เมตร โดยยอดเขาซีเหอซานเป็นจุดที่สูงที่สุดที่ความสูง 132 เมตร
อุทกวิทยาและทรัพยากรน้ำ
แม่น้ำแยงซีไหลผ่านเมืองเป็นระยะทาง 71 กิโลเมตร แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำชิงอี้ แม่น้ำจาง แม่น้ำสุ่ยหยาง และแม่น้ำหยูซี ทะเลสาบที่สำคัญ ได้แก่ ทะเลสาบกุย (มีพื้นที่ประมาณ 7 ตารางกิโลเมตร ใหญ่ที่สุด) ทะเลสาบหลงหว่อ และทะเลสาบเฟิงหมิง เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำขนาดเล็ก 106 แห่ง
ดิน
แบ่งออกเป็น 6 ประเภทหลัก ได้แก่ ดินนา (83%) ดินตะกอนน้ำพา (13.42%) ดินพรุ ดินสีเหลืองน้ำตาล ดินหิน และดินหินปูน
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ภัยพิบัติที่สำคัญ ได้แก่ น้ำท่วม ภัยแล้ง และพายุ ในปี 2551 พายุหิมะที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนักได้ก่อให้เกิดความเสียหายกว่า 900 ล้านหยวน (ประมาณ 125 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และส่งผลกระทบต่อประชาชน 280,000 คน ในปี 2567 การตรวจสอบความเสี่ยงจากน้ำท่วมพบปัญหาเล็กน้อย 26 จุด โดยไม่มีปัญหาใหญ่ใดๆ ที่น่ากังวล
ทรัพยากรธรรมชาติ
ปริมาณน้ำผิวดินเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 3.177 พันล้านลูกบิดเมตร และน้ำใต้ดิน 847 ล้านลูกบิดเมตร เมืองนี้มีพื้นที่เพาะปลูก 22,850 เฮกตาร์ และป่าไม้ 123,400 เฮกตาร์ มีการค้นพบแร่ธาตุ 48 ชนิด โดย 19 ชนิดถูกนำมาใช้ประโยชน์แล้ว รวมถึงเหล็ก ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี และทองคำ
ความหลากหลายทางชีวภาพ
อำเภอหวู่หูตั้งอยู่ในเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างป่าดิบชื้นเขตร้อนทางเหนือและตอนกลาง พื้นที่ป่าปกคลุมถึง 32.98% (ปี 2020) โดยมีพืชมีท่อลำเลียง 1,163 ชนิด และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 43 ชนิด สัตว์ป่าคุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ ได้แก่ ตัวนิ่มจีน ชะมดอินเดียขนาดเล็ก โลมาไม่มีครีบ และจระเข้จีน มีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติและอุทยาน 14 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 24,310.84 เฮกตาร์
การเมือง
รัฐบาลท้องถิ่นนำโดยนายกเทศมนตรี ภายใต้คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองอู่หู ร่วมกับสภาประชาชน คณะรัฐบาล และคณะกรรมการสภาที่ปรึกษาทางการเมืองแห่งชาติ
ประชากร
ขนาดประชากร
จากการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งที่ 7 พบว่ามีประชากร 3,644,420 คน (ชาย 51.28% หญิง 48.72%) โดย 20.30% มีอายุ 60 ปีขึ้นไป ประชากรเพิ่มขึ้น 2.80% นับตั้งแต่การสำรวจสำมะโนประชากรครั้งที่ 6 ณ ปี 2024 ประชากรมีจำนวน 3.797 ล้านคน และมีอัตราการอาศัยอยู่ในเมือง 75.22%
กลุ่มชาติพันธุ์
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น มีชนกลุ่มน้อยอื่นๆ เช่น ชาวฮุย ชาวแมนจู ชาวเหมียว ชาวมองโกล ชาวจ้วง ชาวอุยกูร์ ชาวเกาหลี และอื่นๆ ประชากรชาวฮุยนั้น "กระจายตัวอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง แต่ก็มีบางพื้นที่ที่กระจุกตัวอยู่มาก"
ภาษา
ภาษาถิ่นอู่หู (ภาษาจีนกลางเจียงหวย) มีลักษณะเด่นคือพยัญชนะต้นที่ออกเสียงม้วนลิ้นและไม่ม้วนลิ้นรวมกัน ความแตกต่างระหว่างรุ่นต่างๆ กำลังลดลงเนื่องจากอิทธิพลของภาษาจีนกลางและการเคลื่อนย้ายประชากร
ศาสนา
ศาสนาหลักทั้งห้าศาสนาปรากฏอยู่ในเมืองนี้ ได้แก่ พุทธศาสนาและลัทธิเต๋า (มีอายุมากกว่า 1,000 ปี วัดเฉิงหวงที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 239 เป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดของจีน) อิสลาม (มีอายุมากกว่า 600 ปี) และนิกายคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ (เกิดขึ้นหลังการลงนามสนธิสัญญา) เมืองนี้มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางพุทธศาสนาที่จดทะเบียน 160 แห่ง และวัดลัทธิเต๋า 8 แห่ง โดยมีผู้ศรัทธาประมาณ 100,000 คน
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
เมืองอู่หูเป็นเมืองสำคัญในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี เป็นศูนย์กลางของเขตถ่ายโอนอุตสาหกรรมว่านเจียง และเป็นสมาชิกของเขตมหานครเหอเฟยและระเบียงนวัตกรรม G60 เป็นผู้บุกเบิกเศรษฐกิจการบินระดับต่ำมาตั้งแต่ปี 2013 โดยส่งมอบเครื่องบินสำหรับการบินทั่วไปที่ผลิตในประเทศเกิน 100 ลำภายในปี 2024 ครองอันดับหนึ่งของประเทศติดต่อกันถึงหกปี
ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) มีมูลค่า 512.05 พันล้านหยวน (ประมาณ 71.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% ภาคอุตสาหกรรมหลัก: 18.86 พันล้านหยวน (2.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ); ภาคอุตสาหกรรมรอง: 229.58 พันล้านหยวน (31.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ); ภาคอุตสาหกรรมบริการ: 263.61 พันล้านหยวน (36.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) GDP ต่อหัว: 135,588 หยวน (ประมาณ 18,800 ดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 42.68 พันล้านหยวน (5.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ); รายจ่าย: 63.19 พันล้านหยวน (8.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2025 GDP มีมูลค่า 540.27 พันล้านหยวน (ประมาณ 75 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.3%
อุตสาหกรรมหลัก
ข้าวอู่หู ซึ่งเป็นหนึ่งใน "สี่ตลาดข้าวที่สำคัญ" ของจีน ได้รับการรับรองให้เป็นผลิตภัณฑ์บ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ระดับชาติในปี 2018 ในปี 2024 ผลผลิตทางการเกษตรมีมูลค่ารวม 33.86 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 1.428 ล้านตัน ผัก 1.905 ล้านตัน และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ 198,800 ตัน
อุตสาหกรรมรอง
อุตสาหกรรมยานยนต์เป็นอุตสาหกรรมหลักของเมืองอู่หู ในปี 2022 การผลิตรถยนต์เกินหนึ่งล้านคัน (คิดเป็น 63.6% ของการผลิตทั้งหมดในมณฑลอานฮุย) ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 9.9% โดยการผลิตรถยนต์เติบโต 20.0% (คิดเป็น 45% ของการเติบโตทั้งหมด) รายได้จากอุตสาหกรรมเกิน 900 พันล้านหยวน (ประมาณ 125 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และมีกำไร 42.67 พันล้านหยวน (5.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 ภาคบริการเติบโต 5.3% รายได้จากบริการระดับสูงอยู่ที่ 120.20 พันล้านหยวน (ประมาณ 16.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ยอดขายปลีกรวม 216.90 พันล้านหยวน (30.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) มูลค่าการนำเข้าและส่งออกอยู่ที่ 147.17 พันล้านหยวน (20.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยรถยนต์ไฟฟ้า แบตเตอรี่ลิเธียม และแผงโซลาร์เซลล์เติบโต 112% เงินฝากธนาคารอยู่ที่ 778.51 พันล้านหยวน (108.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และสินเชื่ออยู่ที่ 683.96 พันล้านหยวน (95 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2025 ยอดขายปลีกอยู่ที่ 212.06 พันล้านหยวน (29.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การนำเข้าและส่งออก 194.75 พันล้านหยวน (27 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และการส่งออกรถยนต์ 975,000 คัน มูลค่า 100.17 พันล้านหยวน (13.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
เขตพัฒนาเศรษฐกิจ
เมืองอู่หูมีเขตเศรษฐกิจหลายแห่ง รวมถึงเขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคระดับชาติ (สี่เสาหลัก ได้แก่ ยานยนต์อัจฉริยะเชื่อมต่อและพลังงานใหม่ ไมโครอิเล็กทรอนิกส์และเซมิคอนดักเตอร์ บิ๊กดาต้าและไอที และการผลิตอุปกรณ์ระดับสูง) เขตเศรษฐกิจใหม่เจียงเป่ย (ก่อตั้งปี 2020 พื้นที่ 220 ตารางกิโลเมตร) ตั้งอยู่บนจุดเชื่อมต่อของระเบียงเศรษฐกิจ G60 ภายในวงเศรษฐกิจหนึ่งชั่วโมงของเหอเฟย-หนานจิง
บริการสังคม
การศึกษา
ข้อมูล ณ ปี 2023: มีสถาบันอุดมศึกษา 10 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 46 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 164 แห่ง และโรงเรียนประถมศึกษา 224 แห่ง มีนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 12,100 คน และนักศึกษาระดับปริญญาตรี 156,900 คน อัตราการเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาและมัธยมต้นอยู่ที่ 100%
การดูแลสุขภาพ
มีสถานพยาบาล 1,813 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 27,345 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 30,127 คน โรงพยาบาลที่มีชื่อเสียง ได้แก่ โรงพยาบาลในเครือแห่งที่สองของมหาวิทยาลัยการแพทย์ว่านหนาน (ก่อตั้งปี 1949) และโรงพยาบาลประชาชนแห่งแรกของเมืองอู่หู (ก่อตั้งปี 1939 มีเตียงผู้ป่วย 1,500 เตียง)
สื่อ
ศูนย์สื่ออู่หูดำเนินงานด้านแพลตฟอร์มดิจิทัลและสื่อสังคมออนไลน์ หนังสือพิมพ์ "อู่หูเดลี่" ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 เป็นหนังสือพิมพ์อย่างเป็นทางการของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมือง
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ประกอบด้วยศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรม 40 แห่ง ห้องปฏิบัติการสำคัญ 26 แห่ง และวิสาหกิจไฮเทค 2,006 แห่ง กลุ่มศูนย์ข้อมูลอู่หูเป็นศูนย์กลาง "การประมวลผลข้อมูลตะวันออก-ตะวันตก" ระดับชาติ โดยมีการลงทุนเกือบ 300 พันล้านหยวน (ประมาณ 41.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) จากหัวเว่ย ไบต์แดนซ์ อาลีบาบา และไบดู
บริการด้านวัฒนธรรม
ศูนย์วัฒนธรรม 9 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 10 แห่ง หอจดหมายเหตุ 8 แห่ง แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 13 แห่ง และระดับจังหวัด 32 แห่ง
กีฬา
นักกีฬาคว้าเหรียญรางวัล 307 เหรียญ (เหรียญทอง 100 เหรียญ) ในปี 2021 เมืองนี้มีสถานที่เล่นกีฬา 11,939 แห่ง โดยมีพื้นที่ 2.90 ตารางเมตรต่อประชากรหนึ่งคน จุดเด่นคือกีฬาฟันดาบและยิงปืน
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2023: มีวันที่มีคุณภาพอากาศดี 304 วัน (83.3%) ปริมาณ PM2.5 อยู่ที่ 34 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร สถานีตรวจสอบคุณภาพน้ำทั้ง 10 แห่งทั่วประเทศเป็นไปตามมาตรฐาน ระดับเสียงจราจรเฉลี่ย 66.9 เดซิเบล ซึ่งต่ำกว่าขีดจำกัดระดับชาติ
ประกันสังคม
ระบบบำนาญของพนักงานในเมืองครอบคลุมประชากร 1.5497 ล้านคน; ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 3.6785 ล้านคน; และประกันการว่างงาน 648,600 คน เมืองนี้มีสถานสงเคราะห์ 154 แห่งที่มีเตียง 16,400 เตียง ยอดขายลอตเตอรี่สูงถึง 507 ล้านหยวน (ประมาณ 70.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ระดมทุนได้ 55.93 ล้านหยวน (7.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับกองทุนสวัสดิการ
การขนส่ง
ภาพรวม
ศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งครบวงจรระดับชาติ ประกอบด้วยท่าเรืออู่หูขนาด 100 ล้านตัน ทางรถไฟความเร็วสูง สะพานข้ามแม่น้ำแยงซี 3 แห่ง สนามบินอู่ซวน และรถไฟฟ้ารางเบา ซึ่งรวมกันเป็นระบบคมนาคมหลายรูปแบบ แผนดังกล่าวตั้งเป้าหมายไว้ที่ "วงจรการเดินทาง 1235" ที่สามารถเดินทางไปยังเมืองต่างๆ ในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีได้ภายใน 1 ชั่วโมง และไปยังเขตเมืองขนาดใหญ่ระดับประเทศภายใน 5 ชั่วโมง
ทางหลวง
มีถนนทั้งหมด 11,317 กิโลเมตร รวมทั้งทางด่วน 328 กิโลเมตร โดยมีทางด่วน 8 สายให้บริการในเมือง หมู่บ้านปกครองทั้ง 642 แห่งมีถนนลาดยางทั้งหมด
ทางรถไฟ
ทางรถไฟมีความยาวรวม 442.9 กิโลเมตร รวมถึงทางรถไฟความเร็วสูง 227.9 กิโลเมตร โดยมีเส้นทางรถไฟความเร็วสูง 3 เส้นทางที่เชื่อมต่อเมืองสำคัญ 27 เมือง ทางรถไฟเซี่ยงไฮ้-ซูโจว-หูโจว จะช่วยลดเวลาการเดินทางจากอู่หูไปยังเซี่ยงไฮ้เหลือเพียง 1.5 ชั่วโมง
การบิน
สนามบินซวนโจวระดับ 4C มีรันเวย์ยาว 2,800 เมตร และอาคารผู้โดยสารขนาด 25,000 ตารางเมตร ให้บริการ 29 เส้นทางบินไปยัง 24 เมือง เส้นทางขนส่งสินค้าทางอากาศระหว่างประเทศเส้นแรก (อู่หู-ฮานอย) เปิดให้บริการในปี 2024 เมืองนี้ยังได้พัฒนาเครื่องยนต์อากาศยานทั่วไปแบบ IP อิสระเครื่องแรกของจีนอีกด้วย
การขนส่งทางน้ำ
มีแม่น้ำที่สามารถเดินเรือได้ 29 สาย รวมความยาว 728.9 กิโลเมตร ท่าเรืออู่หู ซึ่งเป็นท่าเรือแห่งแรกของมณฑลอานฮุยที่มีระวางบรรทุก 100 ล้านตัน เป็นหนึ่งใน 28 ท่าเรือภายในประเทศที่สำคัญของจีน ในปี 2021 ปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรือสูงถึง 135 ล้านตัน โดยมีตู้คอนเทนเนอร์ 1.15 ล้าน TEU
ระบบขนส่งสาธารณะ
รถไฟฟ้ารางเบา สาย 1 และ 2 เปิดให้บริการในปี 2021 (รถไฟฟ้ารางเบาแบบไร้คนขับสายแรกของจีน) ครอบคลุมระยะทาง 46.2 กิโลเมตร มี 35 สถานี เมืองนี้มีรถโดยสารประจำทาง 1,585 คัน ให้บริการ 156 เส้นทาง (97% เป็นรถยนต์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม) และในปี 2024 ได้เริ่มทดสอบรถไมโครบัสไร้คนขับ
วัฒนธรรม
ภาพรวม
เมืองโบราณอู่หูมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,500 ปี และเป็นหนึ่งในเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดบนฝั่งใต้ของแม่น้ำแยงซี โดยมีแหล่งโบราณสถานกว่า 180 แห่ง รวมถึงเตาเผาฟานชางและวัดกวงจี้
อาหาร
อาหารหลักของเมืองนี้คือข้าว โดยเฉพาะอาหารเช้าแบบดั้งเดิมอย่าง "ถังฟาน" (โจ๊กอุ่นร้อน) เมืองนี้เป็นประตูสู่วัฒนธรรมชาของมณฑลอานฮุยตอนใต้ อาหารขึ้นชื่อได้แก่ เต้าหู้เหม็นทอด ข้าวสวยหมูสับ ก๋วยเตี๋ยวไข่กุ้ง เกี๊ยวน้ำไข่ปู (มีชื่อเสียงมาตั้งแต่ทศวรรษ 1920) และเนื้อแกะอี้เจียง
ศุลกากร
พิธี "จั่วโจว" ในวันเกิดครบหนึ่งขวบของเด็กทารก จะมีการวางสิ่งของที่ symbolizing ความปรารถนาในอนาคต งานเทศกาลวัดกวงจี้ (วันที่ 30 เดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติ) จัดขึ้นเพื่อบูชาพระโพธิสัตว์กษิติครรภ์ และงานเทศกาล "ส่งเทพเจ้าครัว" ของหมู่บ้านไอลี่ จะมีการแสดงพื้นบ้านต่างๆ
ศิลปะ
งิ้วหลี่หวงอู่หู (อายุมากกว่า 230 ปี) พัฒนามาจากภาษาท้องถิ่นและดนตรีพื้นบ้าน ส่วนงิ้วมู่เหลียนหนานหลิง ซึ่งดัดแปลงมาจากเรื่องราวทางพุทธศาสนาเรื่อง "มู่เหลียนช่วยมารดา" ถือเป็นสำนักงิ้วที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับ
สัญลักษณ์ทางพลเมือง
สัญลักษณ์นกจิ่วจื่อปรากฏอยู่ในรูปปั้นทองสัมฤทธิ์สูง 33 เมตร และประติมากรรม "นกจิ่วจื่อกลับรัง" ดอกไม้ประจำเมือง: ดอกเบญจมาศและกุหลาบจีน ต้นไม้ประจำเมือง: ต้นการบูรและต้นหลิว
สถานที่ทางประวัติศาสตร์
แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติ 13 แห่ง และระดับจังหวัด 32 แห่ง
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
รายการระดับชาติ 3 รายการและรายการระดับจังหวัด 30 รายการ รวมถึง Wuhu Lihuang Opera และ Nanling Mulian Opera
สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม
ภาพรวม
ภูมิประเทศของเมืองนี้โดดเด่นด้วยภูเขา (เจ๋อซาน เสินซาน ภูเขาทาเมน) และแหล่งน้ำ (แม่น้ำชิงอี้ ทะเลสาบจิง) ในปี 2023 เมืองนี้ต้อนรับนักท่องเที่ยว 71.90 ล้านคน สร้างรายได้ 89.98 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 35 แห่ง รวมถึงสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A 1 แห่ง และสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A 10 แห่ง
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
สวนอนุสรณ์หวังเจียเซียง (4A, 2006) มีพื้นที่ 1.24 เฮกตาร์ รีสอร์ทหวู่หูแฟนตาซี (5A, 2016) มีสวนสนุก 7 แห่งและเครื่องเล่นมากกว่า 300 รายการ สวนหวู่หูเจ๋อซาน (4A, 2016) มีพื้นที่ 37 เฮกตาร์ มีพืชมากกว่า 140 ชนิดและสัตว์มากกว่า 50 ชนิด
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก
เมืองแห่งมิตรภาพ
เมืองอู่หูรักษาความสัมพันธ์ฉันมิตรกับนานาชาติ ส่งเสริมความร่วมมือด้านการค้า วัฒนธรรม และเทคโนโลยี
กิจกรรมแลกเปลี่ยนมิตรภาพ
การเยือนครั้งล่าสุด ได้แก่ กงสุลใหญ่เอธิโอเปีย (2021), กงสุลใหญ่ไทย (2022), ผู้ว่าราชการจังหวัดอุลยานอฟสค์ ประเทศรัสเซีย (2023), รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีของตุรกี (2023) และคณะผู้แทนสมาคมวิศวกรรมคุณค่าแห่งญี่ปุ่น (2024) เพื่อความร่วมมือด้านยานยนต์และอุตสาหกรรม
บุคคลสำคัญ
เมืองอู่หูได้ผลิตบุคคลสำคัญมากมายในสาขาการเมือง การทหาร ศิลปะ และวิทยาศาสตร์ ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมือง
เกียรตินิยมระดับสูง
เมืองอู่หูได้รับรางวัลเกียรติยศระดับชาติมากมาย รวมถึงการได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ และเมืองต้นแบบระดับชาติสำหรับการผลิตขั้นสูง
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม