ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองอู๋ซี

เมืองอู๋ซี

เมืองอู๋ซี (Wuxi City) หรือเรียกย่อว่า "ซี" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเจียงซู และเป็นเมืองขนาดใหญ่ประเภทที่ 1 ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกของจีน ทางตอนใต้ของมณฑลเจียงซู มีพรมแดนติดกับแม่น้ำแยงซีทางทิศเหนือ และทะเลสาบไท่หูทางทิศใต้

เมืองอู๋ซี

เมืองอู๋ซี (ย่อว่า ซี) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเจียงซู และเป็นเมืองขนาดใหญ่ประเภทที่ 1 ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกของจีนและตอนใต้ของมณฑลเจียงซู มีพรมแดนติดกับแม่น้ำแยงซีทางทิศเหนือและทะเลสาบไท่หูทางทิศใต้ ติดกับเมืองซูโจวทางทิศตะวันออกและเมืองฉางโจวทางทิศตะวันตก และมีพรมแดนติดกับเมืองหูโจว (มณฑลเจ้อเจียง) และเมืองซวนเฉิง (มณฑลอานฮุย) ทางทิศใต้และทิศตะวันตกเฉียงใต้ คลองปักกิ่ง-หางโจวไหลผ่านเมืองนี้ พื้นที่ทั้งหมด 4,627.46 ตารางกิโลเมตร ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบมีเนินเขาเตี้ยๆ กระจัดกระจาย และสภาพภูมิอากาศเป็นแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนทางเหนือ ณ เดือนกรกฎาคม 2568 เมืองนี้บริหารจัดการ 5 เขตและ 2 เมืองระดับอำเภอ โดยมีสำนักงานใหญ่ของรัฐบาลเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนซินจินคุ่ย เขตปินหู ณ สิ้นปี 2025 ประชากรประจำของเมืองอู๋ซีมีจำนวน 7.5374 ล้านคน เมืองอู๋ซีมีประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้กว่า 3,100 ปี และประวัติศาสตร์การสร้างเมืองกว่า 2,200 ปี ทำให้เป็นแหล่งกำเนิดที่สำคัญของวัฒนธรรมอู๋ วัฒนธรรมเจียงหนาน และวัฒนธรรมคลอง ตำนานเล่าว่าเมืองนี้ได้ชื่อว่า "อู๋ซี" (แปลว่า "ไม่มีดีบุก") เพราะแหล่งแร่ดีบุกบนเขาซีซานหมดลง อู๋ซีเป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติ และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่ครอบคลุมระดับชาติ เป็นสมาชิกของเขตมหานครเซี่ยงไฮ้และเขตมหานครซูซีฉาง เป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งกำเนิดของอุตสาหกรรมและการพาณิชย์สมัยใหม่ของประเทศ รวมถึงวิสาหกิจระดับตำบล อู๋ซีได้ผลิตบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์มากมาย เช่น กู่ไคจือ สวีเป่ยหง ฮวาเหยียนจุน (อาปิง) และเฉียนจงซู สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เกาะหยวนโถวจู (เกาะหัวเต่า), เขตประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสะพานชิงหมิง, เมืองโบราณหุยซาน และอ่าวเนียนฮวา ในปี 2025 เมืองอู๋ซีมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 1,677.394 พันล้านหยวน (ประมาณ 233 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.1% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ประวัติศาสตร์

เมืองอู๋ซีเป็นแหล่งกำเนิดที่สำคัญของอารยธรรมเจียงหนาน โดยมีบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรย้อนไปถึงปลายราชวงศ์ชาง (ประมาณศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล) ตามตำนานเล่าว่า ไท่ป๋อ โอรสองค์โตของพระเจ้าไท่หยางแห่งโจว ได้อพยพลงใต้ไปยังเจียงหนานพร้อมกับจงหยงผู้เป็นน้องชาย และตั้งถิ่นฐานที่เมืองเหมยหลี่ (ปัจจุบันคือเมืองเหมยชุน เมืองอู๋ซี) และก่อตั้งรัฐโกวหวู่ขึ้น หลังจากที่พระเจ้าอู๋แห่งโจวโค่นล้มราชวงศ์ชาง (ประมาณ 1066 ก่อนคริสตกาล) พระองค์ได้แต่งตั้งโจวจาง ผู้สืบเชื้อสายจากจงหยง ให้เป็นผู้ปกครองรัฐอู๋ ในช่วงหลายศตวรรษต่อมา พื้นที่นี้ได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐเย่ว์ (473 ก่อนคริสตกาล) และรัฐฉู่ (334 ก่อนคริสตกาล)

มณฑลอู๋ซีได้รับการก่อตั้งอย่างเป็นทางการในปี 202 ก่อนคริสต์ศักราช ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โย่วซี" ในสมัยราชวงศ์ซิน (คริสต์ศักราช 9) แต่ได้กลับมาใช้ชื่อ "อู๋ซี" อีกครั้งในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (คริสต์ศักราช 25) ในสมัยราชวงศ์จินตะวันตก (คริสต์ศักราช 281) อู๋ซีถูกจัดให้อยู่ในเขตปกครองปิหลิง แม่ทัพหวังซื่อฉงแห่งราชวงศ์สุยได้ยึดครองอู๋ซีในปี 613 ในสมัยราชวงศ์ถัง อู๋ซีเป็นส่วนหนึ่งของฉางโจว และในสมัยราชวงศ์หยวน อู๋ซีได้รับการยกฐานะเป็นมณฑล (โจว) ในปี 1295

ในสมัยราชวงศ์หมิง เมืองอู๋ซีลดสถานะลงเป็นอำเภอภายใต้การปกครองของมณฑลฉางโจว ในสมัยราชวงศ์ชิง อำเภออู๋ซีถูกแบ่งออกเป็นอำเภออู๋ซีและอำเภอจิงกุยในปี 1724 โดยทั้งสองอำเภออยู่ภายใต้การปกครองของเมืองเดียวกัน กองกำลังไท่ผิงยึดครองทั้งสองอำเภอได้ในปี 1860 กองกำลังชิงยึดคืนได้ในปี 1863 ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 1911 กองกำลังปฏิวัติยึดครองศาลากลางอำเภอและประกาศอิสรภาพจากราชวงศ์ชิง

หลังจากการรวมประเทศในปี 1912 อำเภออู๋ซีถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลมณฑลในปี 1927 ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (1937-1945) กองกำลังญี่ปุ่นเข้ายึดครองอู๋ซีเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 1937 เผาทำลายเมืองและสังหารพลเรือนกว่า 2,000 คน รัฐบาลต่อต้านที่นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งจัดตั้งกองทัพที่สี่ใหม่ได้เข้ามาปฏิบัติการในพื้นที่ดังกล่าว

หลังจากการปลดปล่อยเมื่อวันที่ 23 เมษายน 1949 อำเภออู๋ซีถูกแบ่งออกเป็นเมืองอู๋ซีและอำเภออู๋ซี ในปี 1953 มณฑลเจียงซูได้รับการจัดตั้งขึ้น และอู๋ซีกลายเป็นเมืองระดับมณฑล ในเดือนมีนาคม 1983 ระบบเมือง-อำเภอถูกนำมาใช้ ทำให้อำเภอเจียงหยิน อำเภออี้ซิง และอำเภออู๋ซีอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองอู๋ซี และต่อมาทั้งสามอำเภอได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับอำเภอ

หน่วยงานบริหาร

ประวัติการแบ่งส่วน

ตั้งแต่ปี 1955 เมืองอู๋ซีปกครองโดยแบ่งออกเป็น 6 เขต และมีการปรับโครงสร้างใหม่หลายครั้ง ในปี 1983 เมืองอู๋ซีได้รับอำนาจปกครองเหนืออำเภออู๋ซี อำเภอเจียงหยิน และอำเภออี้ซิง อำเภอเจียงหยินและอำเภออี้ซิงได้รับการยกฐานะเป็นเมืองระดับอำเภอในปี 1987 และ 1988 ตามลำดับ ในปี 1995 อำเภออู๋ซีได้กลายเป็นเมืองซีซาน ในปี 2000 ซีซานถูกยุบรวมเป็นเขตซีซานและเขตหุยซาน และพื้นที่ชานเมืองเปลี่ยนชื่อเป็นเขตปินหู ในเดือนตุลาคม 2015 เขตเมืองเก่า 3 เขต (ฉงอัน หนานชาง และเป่ยถาง) ถูกรวมเข้ากับเขตเหลียงซี และเขตซินหวู่ถูกจัดตั้งขึ้นจากบางส่วนของซีซานและปินหู

แผนกปัจจุบัน

ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568 อู๋ซีบริหาร 5 เขต (ซีซาน หุยซาน ปินหู เหลียงซี ซินหวู่) และเมืองระดับเทศมณฑล 2 เมือง (เจียงยิน ยี่ซิง) โดยมีรัฐบาลท้องถิ่นอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนซินจินกุย เขตปินหู

ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง

เมืองอู๋ซีตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 31 องศา 7 นาที ถึง 32 องศาเหนือ และลองจิจูด 119 องศา 31 นาที ถึง 120 องศา 36 นาทีตะวันออก ในเขตเชื่อมต่อระหว่างแม่น้ำแยงซีและทะเลสาบไท่หู ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเจียงซู มีพรมแดนติดกับเมืองซูโจวทางทิศตะวันออก (ห่างจากเซี่ยงไฮ้ 128 กิโลเมตร) เมืองหูโจวทางทิศใต้ (ข้ามทะเลสาบไท่หู) เมืองฉางโจวทางทิศตะวันตก (ห่างจากหนานจิง 183 กิโลเมตร) และแม่น้ำแยงซีทางทิศเหนือ พื้นที่ทั้งหมด: 4,627.47 ตารางกิโลเมตร (พื้นที่ดิน: 3,724.98 ตารางกิโลเมตร; พื้นที่น้ำ: 902.49 ตารางกิโลเมตร)

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบมีเนินเขาเตี้ยๆ กระจัดกระจาย บริเวณตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอี้ซิงมีภูเขาสูงเกิน 500 เมตร โดยยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขาหวงถาติ้ง สูง 611.5 เมตร ส่วนยอดเขาที่สูงที่สุดในเขตเมืองคือยอดเขาหุยซานซานเหมาเฟิง สูง 328.98 เมตร ลักษณะภูมิประเทศเกิดขึ้นจากการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกในยุคมีโซโซอิก โดยแอ่งไท่หูเกิดขึ้นในช่วงการก่อตัวของเทือกเขาหิมาลัยเมื่อประมาณ 25 ล้านปีก่อน

ภูมิอากาศ

เมืองอู๋ซีมีภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนทางเหนือ มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน อากาศร้อนจัด และปริมาณน้ำฝนมาก ฤดูร้อนมีอากาศร้อนและฝนตกชุกจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ ส่วนฤดูหนาวมีอากาศหนาวเย็นจากลมเหนือ อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 16.2 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 1,121.7 มิลลิเมตร มีวันฝนตก 123 วัน และชั่วโมงแสงแดด 1,924.3 ชั่วโมง เดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่ร้อนที่สุด และเดือนมกราคมเป็นเดือนที่หนาวที่สุด

อุทกวิทยา

เมืองอู๋ซีตั้งอยู่ในลุ่มน้ำทะเลสาบไท่หู ซึ่งมีระบบเครือข่ายทางน้ำที่กว้างขวาง คลองใหญ่ปักกิ่ง-หางโจวไหลผ่านใจกลางเมืองจากเหนือจรดใต้ ขณะที่แม่น้ำเหลียงซีไหลไปทางทิศตะวันตกสู่ทะเลสาบไท่หู จนได้รับฉายาว่าเป็น "แม่น้ำแม่" ของเมืองอู๋ซี เมืองนี้มีแม่น้ำ 5,635 สาย รวมความยาว 7,328.4 กิโลเมตร โดยมี 2,193 สายอยู่ในเขตเมือง (3,261.5 กิโลเมตร) ทะเลสาบหลี่หู ซึ่งเป็นอ่าวของทะเลสาบไท่หู มีรูปร่างคล้ายน้ำเต้า ตั้งอยู่ภายในเขตเมือง

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

น้ำผิวดินมีปริมาณมาก โดยมีปริมาณสำรองในเขตเมือง 63.49 ล้านลูกบาศก์เมตร และปริมาณน้ำเติมใหม่ต่อปี 64.53 ล้านลูกบาศก์เมตร ความจุรวมของทะเลสาบไท่หูอยู่ที่ 4.428 พันล้านลูกบาศก์เมตร โดยมีปริมาณน้ำไหลเข้าเฉลี่ยต่อปีประมาณ 5.2 พันล้านลูกบาศก์เมตร

ทรัพยากรชีวภาพ

เมืองอู๋ซีมีพืชมีท่อลำเลียงในป่ากว่า 950 ชนิด กระจายอยู่ใน 141 วงศ์ และ 497 สกุล โดยพืชล้มลุกคิดเป็น 78.32% ไม้ที่ใช้ทำไม้เนื้อดีหลัก ได้แก่ ไม้ไผ่ ไม้สน และไม้เฟอร์ นอกจากนี้ยังมีพืชสมุนไพรมากกว่า 400 ชนิด เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของนกกว่า 170 ชนิด ปลามากกว่า 90 ชนิด (รวมถึงปลาไอซ์ฟิชและปลาไวท์ฟิชที่เป็นเอกลักษณ์ของแม่น้ำไท่หู และปลาไนฟ์ฟิช ปลารีฟส์แชด และปลาปักเป้าของแม่น้ำแยงซี) และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมากกว่า 30 ชนิด เช่น กระต่ายจีนใต้ ตัวนิ่ม และพังพอนไซบีเรีย

ทรัพยากรแร่

แร่ธาตุที่สกัดได้ส่วนใหญ่เป็นแร่ที่ไม่ใช่โลหะ ได้แก่ ดินเหนียว (ปริมาณสำรองทางอุตสาหกรรมเกิน 50 ล้านตัน) หินปูน (ประมาณ 1.7 พันล้านตัน) หินอ่อน (ประมาณ 50 ล้านลูกบาศก์เมตร) และถ่านหิน (ปริมาณสำรองทางอุตสาหกรรมเกิน 40 ล้านตัน)

ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 ประชากรประจำของเมืองอู๋ซีมีจำนวน 7,462,135 คน (คิดเป็น 8.81% ของประชากรทั้งหมดในมณฑลเจียงซู) และเมื่อสิ้นปี 2025 ประชากรที่ลงทะเบียนจะเพิ่มขึ้นเป็น 5.2307 ล้านคน (อัตราการเป็นเมือง 87.97%) และประชากรประจำจะเพิ่มขึ้นเป็น 7.5374 ล้านคน (อัตราการเป็นเมือง 83.80%) โดยชาวฮั่นคิดเป็น 99.4% ของประชากรที่ลงทะเบียน และมีชนกลุ่มน้อยอีก 54 กลุ่ม

การเมือง

ประวัติองค์กร

กิจกรรมของพรรคคอมมิวนิสต์ในเมืองอู๋ซีเริ่มต้นขึ้นในปี 1923 สาขาพรรคคอมมิวนิสต์ประจำอำเภออู๋ซีได้รับการจัดตั้งขึ้นในเดือนพฤษภาคม ปี 1925 และได้รับการยกระดับเป็นคณะกรรมการระดับจังหวัดในปี 1927 ในช่วงสงคราม พรรคได้จัดตั้งรัฐบาลต่อต้านภายใต้กองทัพที่สี่ใหม่ หลังจากการปลดปล่อยเมื่อวันที่ 24 เมษายน ปี 1949 คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเทศบาลเมืองอู๋ซีก็ได้รับการก่อตั้งขึ้น

ผู้นำปัจจุบัน

คณะผู้บริหารระดับเทศบาลประกอบด้วยเลขาธิการพรรค นายกเทศมนตรี และสมาชิกคณะกรรมการประจำสภาประชาชนเทศบาลเมืองอู๋ซี ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบันนั้นจัดเก็บโดยรัฐบาลเทศบาล

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

เมืองอู๋ซีเป็นหนึ่งในสิบห้าเมืองศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของจีน และเป็นแหล่งกำเนิดของอุตสาหกรรมสมัยใหม่ วิสาหกิจระดับตำบล และ "แบบจำลองซู่หนาน" เป็นที่รู้จักในชื่อ "เซี่ยงไฮ้น้อย" เป็นหนึ่งในสี่ตลาดข้าวที่สำคัญของจีน และเป็นฐานการผลิตที่สำคัญในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี โดยมีอุตสาหกรรมที่เป็นตัวแทน ได้แก่ IoT วงจรรวม ชีวการแพทย์ สิ่งทอ และยานยนต์พลังงานใหม่ ในปี 2022 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวของอู๋ซีอยู่ที่ 198,400 หยวน (ประมาณ 27,600 ดอลลาร์สหรัฐ) ครองอันดับหนึ่งในบรรดาเมืองขนาดใหญ่และขนาดกลางของจีนติดต่อกันสามปี

นับตั้งแต่สมัยราชวงศ์หยวน อู๋ซีเป็นศูนย์กลางการขนส่งธัญพืชที่มีท่าเรือสำคัญสี่แห่ง (ข้าว ผ้า ผ้าไหม และเงิน) ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง นักอุตสาหกรรมอย่างพี่น้องตระกูลหรงและหยางได้ก่อตั้งโรงงานทอผ้าและโรงสีแป้งขึ้น ในปี 1936 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของอู๋ซีสูงถึง 77.26 ล้านหยวน ติดอันดับสามของประเทศ หลังการปฏิรูป ธุรกิจในระดับตำบลเจริญรุ่งเรือง หมู่บ้านฮวาซีในเจียงหยินกลายเป็นที่รู้จักในฐานะ "หมู่บ้านที่ร่ำรวยที่สุดในจีน" นับตั้งแต่ทศวรรษ 2020 เป็นต้นมา อู๋ซีได้มุ่งเน้นการเปลี่ยนแปลงทางอุตสาหกรรมไปสู่ด้านวงจรรวม การแพทย์ชีวภาพ อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT) และยานยนต์พลังงานใหม่

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองอู๋ซีมีมูลค่า 1,677.394 พันล้านหยวน (ประมาณ 233 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.1% GDP ต่อหัวอยู่ที่ 223,000 หยวน (ประมาณ 30,972 ดอลลาร์สหรัฐ) ภาคการผลิตขั้นต้น ภาคการผลิตขั้นกลาง และภาคการผลิตขั้นที่สาม มีส่วนร่วมคิดเป็น 14.248 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.98 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) 787.047 พันล้านหยวน (ประมาณ 109.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 876.099 พันล้านหยวน (ประมาณ 121.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ โดยมีอัตราส่วน 0.9:46.9:52.2 ภาคเอกชนมีสัดส่วน 66.7% ของผลผลิตรวมทั้งหมด

การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรมีมูลค่ารวม 397.911 พันล้านหยวน (ประมาณ 55.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 13.3% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 122.539 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.0% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 127.484 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดย 80% ถูกจัดสรรให้กับภาคส่วนการดำรงชีพ รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 75,200 หยวน (ประมาณ 10,444 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.1% โดยผู้อยู่อาศัยในเมืองมีรายได้ 83,158 หยวน (ประมาณ 11,550 ดอลลาร์สหรัฐ) และผู้อยู่อาศัยในชนบทมีรายได้ 49,181 หยวน (ประมาณ 6,831 ดอลลาร์สหรัฐ) ราคาสินค้าอุปโภคบริโภคทรงตัวเมื่อเทียบกับปีก่อน

อุตสาหกรรมหลัก

เมืองอู๋ซีเป็นหนึ่งในสี่ตลาดข้าวที่สำคัญของจีนและเป็นศูนย์กลางการสีข้าวที่สำคัญ ในปี 2025 ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 570,000 ตัน ผัก 1.2718 ล้านตัน ชา 4,430.4 ตัน ผลไม้ 180,100 ตัน เนื้อสัตว์ 9,800 ตัน และผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ 95,000 ตัน

อุตสาหกรรมรอง

การผลิตเป็นกระดูกสันหลังของเศรษฐกิจเมืองอู๋ซี เมืองนี้ได้สร้างคลัสเตอร์อุตสาหกรรม 10 แห่ง โดยแต่ละแห่งมีมูลค่าเกิน 100 พันล้านหยวน โดยอุตสาหกรรม IoT, ชีวการแพทย์ และสิ่งทอระดับสูงได้รับการคัดเลือกให้เป็นคลัสเตอร์การผลิตขั้นสูงระดับชาติ ระบบอุตสาหกรรม "465" ประกอบด้วยอุตสาหกรรมหลัก 4 ประเภท (IoT, วงจรรวม, ชีวการแพทย์, ซอฟต์แวร์และบริการไอที), อุตสาหกรรมที่มีศักยภาพ 6 ประเภท (อุปกรณ์ระดับสูง, สิ่งทอ, การรักษาสิ่งแวดล้อม, วัสดุใหม่, พลังงานใหม่, รถยนต์) และอุตสาหกรรมแห่งอนาคต 5 ประเภท (AI และเมตาเวิร์ส, เทคโนโลยีควอนตัม, เซมิคอนดักเตอร์รุ่นที่สาม, พลังงานและการจัดเก็บไฮโดรเจน, อุปกรณ์ใต้น้ำลึก)

ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโตขึ้น 5.9% โดยอุตสาหกรรมการก่อสร้างสร้างมูลค่าเพิ่มได้ 87.545 พันล้านหยวน (ประมาณ 12.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ด้วยผลผลิตรวม 164.434 พันล้านหยวน

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2025 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 441.847 พันล้านหยวน (ประมาณ 61.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.1% ยอดขายรถยนต์พลังงานใหม่พุ่งสูงขึ้น 37.5% มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 829.276 พันล้านหยวน (ประมาณ 115.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.6% โดยการส่งออกมีมูลค่า 575.153 พันล้านหยวน (ประมาณ 79.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 14.2%) การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 3.03 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยอุตสาหกรรมไฮเทคคิดเป็น 35.9%

รายได้จากไปรษณีย์และโทรคมนาคมรวมทั้งสิ้น 27.132 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.77 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ปริมาณการจัดส่งด่วนอยู่ที่ 1.079 พันล้านพัสดุ เมืองนี้มีสถานีฐาน 5G มากกว่า 33,200 แห่ง และผู้ใช้โทรศัพท์มือถือ 10.854 ล้านคน

ภาคการท่องเที่ยวต้อนรับนักท่องเที่ยวภายในประเทศ 163 ล้านคน และนักท่องเที่ยวต่างชาติที่พักค้างคืน 375,200 คน โดยมีมูลค่าการใช้จ่ายรวม 191.634 พันล้านหยวน (ประมาณ 26.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับการจัดอันดับ 44 แห่ง (4 แห่งเป็นระดับ 5A) โรงแรมระดับดาว 17 แห่ง (9 แห่งเป็นระดับ 5 ดาว) และบริษัทท่องเที่ยว 323 แห่ง

ยอดเงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 3,083.18 พันล้านหยวน (ประมาณ 428.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.6% และยอดสินเชื่ออยู่ที่ 2,725.113 พันล้านหยวน (ประมาณ 378.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.4% รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 63.109 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.77 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ปริมาณการซื้อขายหลักทรัพย์อยู่ที่ 17.93 ล้านล้านหยวน (ประมาณ 2.49 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 47.3% โดยมีบริษัทจดทะเบียน 218 แห่ง

กิจการสังคม

การศึกษา

เมืองอู๋ซีมีมหาวิทยาลัยทั่วไป 14 แห่ง มีนักศึกษาลงทะเบียน 163,900 คน (รวมนักศึกษาปริญญาโท 15,000 คน) นักเรียนอาชีวศึกษา 475,000 คน และโรงเรียนอนุบาล 556 แห่ง ให้บริการเด็ก 150,600 คน อัตราการเข้าเรียนระดับมัธยมปลายอยู่ที่ 99.74%

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

เมืองนี้มีห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัดขึ้นไป 9 แห่ง (ระดับชาติ 4 แห่ง) สถานีทำงานของนักวิชาการ 32 แห่ง และศูนย์บ่มเพาะเทคโนโลยีระดับจังหวัดขึ้นไป 56 แห่ง (ระดับชาติ 27 แห่ง) ในปี 2025 มีการอนุมัติสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 12,432 ฉบับ โดยมีสิทธิบัตรที่ใช้งานได้จริง 103.37 ฉบับต่อประชากร 10,000 คน และสิทธิบัตรสะสม 77,576 ฉบับ

วัฒนธรรม

เมืองอู๋ซีเป็นแหล่งกำเนิดหลักของวัฒนธรรมอู๋ โดยเป็นที่ตั้งของศูนย์วิจัยสายตระกูลวัฒนธรรมเจียงหนาน เมืองนี้มีคณะแสดง 77 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 8 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 8 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 48 แห่ง และหอจดหมายเหตุครบวงจร 8 แห่ง ซึ่งมีเอกสารให้เข้าถึงได้ 5.3 ล้านฉบับ ศาสนาหลักทั้งห้า (พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า อิสลาม คาทอลิก และโปรเตสแตนต์) มีตัวแทนอยู่ในเมืองนี้ โดยมีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่จดทะเบียนแล้ว 278 แห่ง

การดูแลสุขภาพ

เมืองอู๋ซีมีสถานพยาบาล 3,730 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาลทั่วไป 56 แห่ง และศูนย์สุขภาพชุมชน 110 แห่ง มีบุคลากรทางการแพทย์ 73,800 คน (แพทย์ 30,000 คน) และเตียงผู้ป่วย 56,700 เตียง จำนวนผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์ทั้งหมดอยู่ที่ 67.417 ล้านครั้ง เพิ่มขึ้น 4.69%

กีฬา

พื้นที่กีฬาต่อหัวประชากรอยู่ที่ 4.95 ตารางเมตร โดยมีอัตราคุณสมบัติด้านสมรรถภาพทางกายระดับชาติอยู่ที่ 93.4% เมืองนี้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติ 14 รายการ และระดับชาติ 66 รายการในปี 2025 รวมถึงการแข่งขันวิ่งมาราธอนอู๋ซีและการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก ยอดขายสลากกินแบ่งกีฬาสูงถึง 4.593 พันล้านหยวน (ประมาณ 638 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ประกันสังคม

จำนวนการจ้างงานในเมืองใหม่เพิ่มขึ้นเป็น 145,900 ตำแหน่งในปี 2025 ระบบประกันบำนาญครอบคลุมประชาชน 4.2816 ล้านคน ประกันสุขภาพครอบคลุม 4.5192 ล้านคน และประกันการว่างงานครอบคลุม 2.6201 ล้านคน ค่าครองชีพขั้นต่ำรายเดือนเพิ่มขึ้นเป็น 1,167 หยวน (ประมาณ 162 ดอลลาร์สหรัฐ) และเมืองได้สร้างที่อยู่อาศัยราคาประหยัดจำนวน 11,847 ยูนิต

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

ในปี 2025 คุณภาพน้ำในทะเลสาบไท่หูเป็นไปตามมาตรฐานระดับ 3 ตลอดทั้งปี โดย 97.2% ของส่วนที่ตรวจสอบมีคุณภาพตามมาตรฐาน และ 100% เป็นไปตามมาตรฐานที่แหล่งน้ำดื่มส่วนกลาง ปริมาณ PM2.5 เฉลี่ยอยู่ที่ 26 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร (ลดลง 3.7%) โดยมีวันที่คุณภาพอากาศดี 83.8% อัตราการปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านเสียงรบกวนในเวลากลางวันและกลางคืนอยู่ที่ 92.4% และ 89.6% ตามลำดับ

การขนส่ง

ภาพรวม

เมืองอู๋ซีเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญในภาคตะวันออกของจีน มีเครือข่ายการคมนาคมที่เชื่อมโยงกันทั้งทางรถไฟ ถนน ทางน้ำ และทางอากาศ ระยะทางถนนรวม 7,586.14 กิโลเมตร (รวมทางด่วน 325.70 กิโลเมตร) เมืองนี้มีรถยนต์ 2.9092 ล้านคัน โดยเป็นรถยนต์พลังงานใหม่ 448,700 คัน (เพิ่มขึ้น 34.5%) รถไฟใต้ดินอู๋ซีให้บริการ 5 สาย รวมระยะทาง 141.17 กิโลเมตร มีผู้โดยสารใช้บริการปีละ 242 ล้านคน ปริมาณผู้โดยสาร 154 ล้านคน และสินค้า 267 ล้านตัน ปริมาณสินค้าที่ขนส่งผ่านท่าเรือ 462 ล้านตัน และปริมาณผู้โดยสารที่ขนส่งผ่านสนามบิน 10.968 ล้านคน

ทางหลวง

ทางด่วนสำคัญๆ ได้แก่ ทางด่วนปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ (G2), เซี่ยงไฮ้-เฉิงตู (G42), เซี่ยงไฮ้-อู่ฮั่น (G4221) และฉางชุน-เซินเจิ้น (G25) เป็นต้น สะพานเจียงหยินข้ามแม่น้ำแยงซี (เปิดปี 1999) เป็นสะพานแห่งแรกของจีนที่มีช่วงความยาวเกิน 1,000 เมตร อุโมงค์ไท่หู (เปิดปี 2021) เป็นอุโมงค์ใต้น้ำที่ยาวที่สุดของจีนเมื่อสร้างเสร็จสมบูรณ์

ทางรถไฟ

เมืองอู๋ซีมีเครือข่ายทางรถไฟที่หนาแน่น โดยมีรูปแบบ "สี่แนวนอน หนึ่งแนวตั้ง" ประกอบด้วยทางรถไฟปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ ทางรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ ทางรถไฟระหว่างเมืองเซี่ยงไฮ้-หนานจิง ทางรถไฟความเร็วสูงหนานจิง-หางโจว และทางรถไฟซินชาง รวมระยะทาง 296 กิโลเมตร เมืองนี้มีสถานีรถไฟโดยสาร 6 แห่ง

การบิน

สนามบินนานาชาติอู๋ซีซู่ฟาง (ระดับ 4E ใช้ได้ทั้งทางทหารและพลเรือน) ในเขตซินหวู่ เปิดให้บริการเที่ยวบินพลเรือนในปี 2547 โดยมีสายการบินให้บริการ 23 สายการบิน มีเส้นทางบินไปยังเมืองสำคัญๆ ของจีน และจุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ เช่น ฮ่องกง มาเก๊า และโตเกียว ส่วนท่าอากาศยานทั่วไปอี้ซิงติงซู (ระดับ A1) เปิดให้บริการในเดือนพฤศจิกายน 2565 สายการบินท้องถิ่น Sunan Ruili Airlines ให้บริการเครื่องบินโบอิ้ง 737 จำนวน 22 ลำ

การขนส่งทางน้ำ

เมืองอู๋ซีมีเส้นทางน้ำยาว 1,656 กิโลเมตร พร้อมเส้นทางเดินเรือที่ใช้งานอยู่ 221 เส้นทาง ท่าเรือเจียงหยิน ซึ่งอยู่ห่างจากใจกลางเมือง 38 กิโลเมตร มีชายฝั่งแม่น้ำแยงซีที่มีน้ำลึกยาว 42 กิโลเมตร และเป็นสถานีขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ระหว่างประเทศแห่งแรกของจีนที่อยู่ภายในแผ่นดิน ท่าเรือหวงเทียนในเจียงหยินทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการขนถ่ายสินค้าที่สำคัญในบริเวณปากแม่น้ำแยงซี

ระบบขนส่งสาธารณะ

รถไฟใต้ดินอู๋ซีเปิดให้บริการสายแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2557 ทำให้เมืองอู๋ซีเป็นเมืองที่ 22 ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีระบบขนส่งทางราง ณ สิ้นปี 2567 มี 5 สายที่ให้บริการ โดยมีระยะทางรวม 141.43 กิโลเมตร และมีผู้โดยสาร 242 ล้านคนต่อปี ระบบรถโดยสารประจำทางสาธารณะให้บริการ 343 เส้นทาง รวมระยะทาง 6,236 กิโลเมตร และมีผู้โดยสาร 1.83 พันล้านคนต่อปี นอกจากนี้ยังมีเรือโดยสารในคลองโบราณ ซึ่งเปิดให้บริการในเดือนกรกฎาคม 2563 ให้บริการทั้งการเดินทางและการท่องเที่ยว โดยมีจุดจอด 8 จุด

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

ที่มาของชื่อ

ที่มาของ "วูซี" ยังคงเป็นที่ถกเถียงกัน โดยมีทฤษฎีหลักอยู่สี่ทฤษฎี:

1. ทฤษฎีการหมดไปของดีบุก: ในช่วงสมัยราชวงศ์โจว-ฉิน แหล่งดีบุกในซีซานหมดลง เมื่อถึงสมัยราชวงศ์ฮั่น แหล่งดีบุกก็หมดไป จึงได้ชื่อว่า "อู๋ซี" ("ไม่มีดีบุก") เมื่อดีบุกปรากฏขึ้นอีกครั้งในสมัยราชวงศ์ซิน จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "โย่วซี" ("มีดีบุก")

2. ทฤษฎีภาษาเย่ว์โบราณ: "หวู่" เป็นคำนำหน้าเสียงที่ไม่มีความหมายตรงตัว และความหมายดั้งเดิมของ "ซี" ได้สูญหายไปแล้ว เช่นเดียวกับชื่อสถานที่หลายแห่งในเจียงหนาน ชื่อนี้มีที่มาจากภาษาเย่ว์โบราณ

3. ทฤษฎีซากปรักหักพังของอู๋: เหมยหลี่ (ปัจจุบันคือเหมยฉุน) เคยเป็นเมืองหลวงของรัฐอู๋มานานกว่า 600 ปี หลังจากที่เย่ว์ทำลายอู๋ได้ในปี 473 ก่อนคริสต์ศักราช เมืองหลวงก็ถูกทำลายจนเหลือแต่ซากปรักหักพัง ("อู๋ซู") ในภาษาถิ่นอู๋ คำว่า "อู๋ซี" และ "อู๋ซู" ออกเสียงคล้ายกันมาก ดังนั้นรัฐบาลฉิน-ฮั่นจึงนำเอาการออกเสียงแบบท้องถิ่นมาใช้

4. ทฤษฎีคำพ้องเสียง: ในภาษาจีนโบราณ "xi" (ดีบุก) อาจหมายถึง "ci" (มอบให้) ดังนั้น "Wuxi" อาจหมายถึง "ทะเลสาบที่ไม่ได้รับมอบ" ซึ่งหมายถึงทะเลสาบที่ไม่ได้มอบให้เป็นที่ดินศักดินา

วัฒนธรรมหวู

เมืองอู๋ซีเป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมอู๋ รัฐอู๋ได้ก่อตั้งเมืองหลวงที่เหมยชุน (เดิมชื่อเหมยหลี่) และหูต้าตี้ (เมืองเฮ่อลู่) วัดและสุสานไท่ป๋อในเขตซินหวู่เป็นแหล่งวัฒนธรรมสำคัญของอู๋ ซึ่งมีการจัดงานวัดประจำปีและพิธีบูชาบรรพบุรุษ ซากปรักหักพังและพิพิธภัณฑ์เมืองเฮ่อลู่ในเขตปินหูก็เป็นสถานที่สำคัญเช่นกัน

โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม

เมืองอู๋ซีมีแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แห่ง (คลองแกรนด์คาแนล) แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 34 แห่ง (56 กลุ่ม) แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมระดับมณฑล 74 แห่ง (157 กลุ่ม) และแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมระดับเทศบาล 359 แห่ง (367 กลุ่ม)

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

เมืองนี้มีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 11 รายการ (รวมถึงตำนานเหลียงจู เพลงอู๋ ดนตรีเต๋าอู๋ซี งิ้วซีจู งานแกะสลักไม้ไผ่อู๋ซี รูปปั้นดินเผาหุยซาน งานปักผ้าชั้นดีอู๋ซี เครื่องปั้นดินเผาทรายม่วงอี้ซิง และงานเทศกาลวัดไท่ป๋อ) มรดกระดับจังหวัด 51 รายการ และมรดกระดับเทศบาล 168 รายการ โดยมีผู้สืทอดมรดกระดับชาติ 10 ราย

ประเพณีพื้นบ้าน

การแข่งเรือมังกรเป็นที่นิยมในอู๋ซีตั้งแต่สมัยหมิง-ชิงจนถึงก่อนสงครามต่อต้านญี่ปุ่น โดยมีหวงปู้ตุนและเอ๋อหูในตังโข่วเป็นสถานที่จัดการแข่งขันหลัก ตามประเพณีแล้ว เรือมังกรจะถูกจมและเก็บไว้ใต้น้ำในช่องทางเฉพาะระหว่างการแข่งขัน เทศกาลดั้งเดิม ได้แก่ การบูชาบรรพบุรุษในวันตรุษจีน การชมโคมไฟในเทศกาลโคมไฟ การเชงเม้ง และการแข่งเรือมังกรในวันต้วนอู่ อาหารของอู๋ซีเน้นรสหวานและซอสเข้มข้น และชาวเมืองดื่มชาเขียวเป็นหลัก

ภาษาถิ่น

ภาษาถิ่นอู๋ซี (ไม่รวมเจียงหยินและอี้ซิง) จัดอยู่ในกลุ่มภาษาถิ่นอู๋ ซึ่งอยู่ในเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างกลุ่มย่อยฉางโจวและซูหูเจีย มีเสียงพยัญชนะต้น 34 เสียง (18 เสียงไม่มีเสียง 16 เสียงมีเสียง) เสียงพยัญชนะท้าย 48 เสียง และเสียงวรรณยุกต์ 8 เสียง นักภาษาศาสตร์ YR Chao ได้กล่าวถึงลักษณะเฉพาะของภาษาถิ่นอู๋ซี คือเสียงวรรณยุกต์ที่สูงขึ้น ความแตกต่างในแต่ละภูมิภาคมีนัยสำคัญมาก โดย "มีสำเนียงที่แตกต่างกันทุกๆ 10 ลี้" นับตั้งแต่ปี 1949 การส่งเสริมภาษาจีนกลางและการอพยพได้เปลี่ยนแปลงภาษาถิ่นนี้ไป

อาหารและเครื่องดื่มพิเศษ

อาหารของเมืองอู๋ซีมีเอกลักษณ์คือรสหวาน โดยมีอาหารขึ้นชื่อได้แก่ เสี่ยวหลงเปาอู๋ซี (เกี๊ยวน้ำซุป), ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน, ขนมพัฟทอด, ลูกพีชน้ำผึ้งหยางซาน, "สามปลาขาวแห่งไท่หู" (ปลาไอซ์ฟิช, ปลาเนื้อขาว, กุ้งขาว), ขนมต้นหอม และลูกเบอร์รี่หม่าซาน งานหัตถกรรมท้องถิ่น ได้แก่ รูปปั้นดินเผาหุยซาน และกาน้ำชาทรายม่วงอี้ซิง

จุดชมวิว

เมืองอู๋ซีมีแหล่งท่องเที่ยวระดับชาติ 1 แห่ง (แหล่งท่องเที่ยวแห่งชาติไท่หู) แหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A 4 แห่ง แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A 26 แห่ง อุทยานป่าไม้แห่งชาติ 2 แห่ง และอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติ 1 แห่ง สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เกาะหยวนโถวจู (เกาะหัวเต่า) กลุ่มอาคารประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสะพานชิงหมิง เมืองโบราณหุยซาน และอ่าวเนียนฮวา

บุคคลที่มีชื่อเสียง

บุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์จากเมืองอู๋ซี ได้แก่ จิตรกรกู่ไคจือ (สมัยราชวงศ์จินตะวันออก) ศิลปินซูเป่ยหง นักดนตรีตาบอดฮวาเหยียนจุน (อาบิง) และนักปราชญ์ด้านวรรณคดีเฉียนจงซู่

ความร่วมมือและการแลกเปลี่ยน

ความร่วมมือระหว่างตะวันออกและตะวันตก

ในเดือนมิถุนายน ปี 2022 คณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปแห่งชาติได้จัดตั้งความร่วมมือระหว่างเมืองอู๋ซีและเมืองเหยียนอัน มณฑลฉานซี (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ฐานปฏิวัติเก่าฉานซี-กานซู-หนิงเซี่ย)

การแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

เมืองอู๋ซีรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องและความร่วมมือระหว่างประเทศกับเมืองต่างๆ ทั่วโลก โดยสนับสนุนการแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการศึกษา

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

เมืองอู๋ซีได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติมากมาย เป็นเมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ และเป็นเมืองต้นแบบด้านการรักษาสิ่งแวดล้อมระดับชาติ เป็นต้น

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

ทะเลสาบเวสต์อันเรียวบาง

อุทยานทะเลสาบตะวันตกอันเรียวยาว ตั้งอยู่ในเขตหานเจียง เมืองหยางโจว มณฑลเจียงซู เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ มีชื่อเสียงในด้านรูป…

เมืองโบราณโจวจวง

เมืองโบราณโจวจวงตั้งอยู่ในเมืองคุนซาน เมืองซูโจว มณฑลเจียงซู เป็นหนึ่งในหกเมืองโบราณของภูมิภาคเจียงหนาน และเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของป…

เขตทิวทัศน์จงซาน

อุทยานแห่งชาติจงซาน ตั้งอยู่ในเขตซวนหวู่ เมืองหนานจิง มณฑลเจียงซู เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของจีน เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ…

เขตทัศนียภาพทะเลสาบหยุนหลง

อุทยานทัศนียภาพทะเลสาบหยุนหลง ตั้งอยู่ในเขตฉวนซาน เมืองซูโจว มณฑลเจียงซู เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ และเป็นอุทยานทัศนียภาพธรรม…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว