เมืองหนานจิง
นครหนานจิง (Nanjing City) หรือเรียกย่อว่า "หนิง" (Ning) และรู้จักกันในชื่อ "จินหลิง" (Jinling) หรือ "เจี้ยนคัง" (Jiankang) เป็นเมืองระดับมณฑลในสังกัดมณฑลเจียงซู เป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงซู เป็นเมืองระดับรองของมณฑล เป็นเมืองขนาดใหญ่ และเป็นเมืองศูนย์กลางของภูมิภาคหนานจิง
เมืองหนานจิง
นครหนานจิง หรือเรียกย่อว่า "หนิง" และรู้จักกันในชื่อ "จินหลิง" หรือ "เจี้ยนคัง" เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลเจียงซู เป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงซู เป็นเมืองระดับรองของมณฑล เป็นเมืองขนาดใหญ่ และเป็นเมืองหลักของเขตมหานครหนานจิง คณะรัฐมนตรีได้กำหนดให้หนานจิงเป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในภาคตะวันออกของจีน เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งระหว่างประเทศ เป็นฐานการผลิตขั้นสูงของประเทศ เป็นศูนย์กลางนวัตกรรมอุตสาหกรรมภาคตะวันออก เป็นศูนย์กลางนวัตกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับภูมิภาค เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมบริการสมัยใหม่ภาคตะวันออก และเป็นศูนย์กลางการขนส่งและโลจิสติกส์ระดับภูมิภาค นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งกองบัญชาการภาคตะวันออกของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน หนานจิงตั้งอยู่ในภาคตะวันออกของจีน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลเจียงซู บริเวณลุ่มน้ำแยงซีตอนล่าง มีภูมิอากาศแบบมรสุมชื้นกึ่งเขตร้อนทางตอนเหนือ มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน มีปริมาณน้ำฝนมาก ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงสั้น ฤดูหนาวและฤดูร้อนยาว และอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงในแต่ละปีมาก ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขาเตี้ย เนินเขา และที่ราบขั้นบันได มีพื้นที่ทั้งหมด 6,587.04 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมิถุนายน 2569 นานจิงแบ่งออกเป็น 11 เขตการปกครอง และ ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ 9.6385 ล้านคน นานจิงเป็นหนึ่งในเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติกลุ่มแรกๆ และเป็นแหล่งกำเนิดที่สำคัญของอารยธรรมจีน ตั้งแต่สมัยโบราณ นานจิงเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของจีนตอนใต้ โดยมีอิทธิพลทางวัฒนธรรมแผ่ขยายไปทั่วเอเชียตะวันออก มีประวัติศาสตร์อารยธรรมยาวนานกว่า 7,000 ปี และประวัติศาสตร์เมืองกว่า 3,100 ปี ราชวงศ์มากกว่าสิบราชวงศ์ได้ตั้งเมืองหลวงที่นี่ติดต่อกัน รวมถึงราชวงศ์อู่ตะวันออก ราชวงศ์จินตะวันออก ราชวงศ์ฮวนชู ราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์ฉี ราชวงศ์เหลียง ราชวงศ์เฉิน ราชวงศ์หยางอู่ ราชวงศ์ถังใต้ ราชวงศ์หมิง อาณาจักรไท่ผิง และสาธารณรัฐจีน นานจิงเป็นศูนย์กลางวิทยาศาสตร์และการศึกษาแห่งชาติ มีประวัติศาสตร์ที่ให้ความสำคัญกับการศึกษา และเป็นที่รู้จักในฐานะ "ศูนย์กลางวรรณกรรมของโลก" ความแข็งแกร่งด้านวิทยาศาสตร์และการศึกษาของเมืองหนานจิงอยู่ในอันดับที่สามของประเทศ รองจากปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้ ในฐานะเมืองนำร่องเพียงแห่งเดียวสำหรับการปฏิรูปวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างครบวงจร หนานจิงอยู่ในอันดับที่ห้าของโลกใน 10 อันดับแรกของเมืองวิจัยทางวิทยาศาสตร์ อุตสาหกรรมหลักและอุตสาหกรรมที่มีศักยภาพ ได้แก่ ซอฟต์แวร์และบริการสารสนเทศ พลังงานรูปแบบใหม่ (สมาร์ทกริด) ยานยนต์พลังงานใหม่ อุปกรณ์การผลิตอัจฉริยะ ชีวการแพทย์ วงจรรวม วัสดุใหม่ และอวกาศ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของหนานจิงสูงถึง 1,942.878 พันล้านหยวน (ประมาณ 267 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.2% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า
ประวัติศาสตร์
หนานจิงเป็นพื้นที่ที่เก่าแก่ที่สุดในลุ่มแม่น้ำแยงซีตอนล่างที่มีการค้นพบหลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์โบราณทางโบราณคดี โดยมีหลักฐานย้อนหลังไปถึง 1-1.2 ล้านปี ประมาณ 500,000 ปีที่แล้ว มนุษย์ยุคแรกที่รู้จักกันในชื่อ "มนุษย์หนานจิง" (Homo erectus) อาศัยอยู่ในบริเวณถังซาน หูลู่ตง แหล่งโบราณคดีแห่งนี้พบชิ้นส่วนกะโหลกของมนุษย์หนานจิง ประมาณ 7,000 ปีที่แล้ว วัฒนธรรมเหอมู่ตูปรากฏขึ้นในบริเวณผู่โข่ว และอารยธรรมเกษตรกรรมเกิดขึ้นในบริเวณฉีเซี่ย ประมาณ 4,000 ปีที่แล้ว ชุมชนดั้งเดิมที่หนาแน่นซึ่งรู้จักกันในชื่อวัฒนธรรมหูซู่ก่อตัวขึ้นตามลุ่มแม่น้ำฉินหวย ก่อตั้งเมืองแรกๆ ในพื้นที่หนานจิง กว่า 3,100 ปีที่แล้ว ในช่วงปลายราชวงศ์ชาง เมืองโบราณฉางกานถูกสร้างขึ้น ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์เมืองหนานจิง
ในปี 571 ก่อนคริสต์ศักราช รัฐฉู่ได้ก่อตั้งเมืองถังอี้ขึ้นในบริเวณที่ปัจจุบันคือเขตลู่เหอ ซึ่งเป็นหน่วยงานปกครองท้องถิ่นที่เก่าแก่ที่สุดที่บันทึกไว้ในหนานจิง ในปี 333 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าเว่ยแห่งฉู่ได้เอาชนะเย่ว์และสร้างเมืองจินหลิงอี้บนภูเขาซื่อโถว (ปัจจุบันคือภูเขาชิงเหลียง) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "จินหลิง" ในปี 211 คริสต์ศักราช ซุนกวนได้ย้ายศูนย์อำนาจของเขาไปยังโมหลิงและเปลี่ยนชื่อเป็นเจียนเย่ ("การก่อตั้งราชสำนัก") ในปี 229 คริสต์ศักราช ซุนกวนได้ย้ายเมืองหลวงของเขาไปยังเจียนเย่ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์หนานจิงในฐานะเมืองหลวง ต่อมา ราชวงศ์จินตะวันออกและราชวงศ์ทางใต้ (ซ่ง ฉี เหลียง เฉิน) ต่างก็ตั้งเมืองหลวงที่นี่เป็นเวลากว่า 320 ปี ทำให้หนานจิงได้รับฉายาว่า "เมืองหลวงโบราณของหกราชวงศ์" นครเจี้ยนคังในสมัยหกราชวงศ์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกในขณะนั้น โดยมีประชากรเกินหนึ่งล้านคน ทำให้เป็นเมืองแรกในโลกที่มีประชากรเกินหนึ่งล้านคน ผังเมืองแบบสมมาตรตามแกนกลางของเมืองนี้เป็นต้นแบบการวางผังเมืองในประวัติศาสตร์จีน และมีอิทธิพลต่อเมืองหลวงในยุคต่อมา รวมถึงเกียวโตและนาราในญี่ปุ่น
ในสมัยราชวงศ์สุ่ยและถัง นานกิงถูกกดขี่ทางการเมือง แต่ยังคงพัฒนาทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมอย่างต่อเนื่อง กวีชื่อดังอย่างหลี่ไป๋ หลิวหยูซี ตู้มู่ และหลี่ซ่างหยิน เคยอาศัยและมาเยือนที่นี่ หลังจากราชวงศ์ถังล่มสลาย ราชวงศ์ถังใต้ได้สถาปนาเมืองจินหลิงเป็นเมืองหลวง ทำให้เกิดสันติสุขยาวนานกว่า 70 ปี ในช่วงยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร หยางหวู่ได้ยกฐานะเมืองเซิงโจวให้เป็นเมืองจินหลิงในปี ค.ศ. 920 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่นานกิงได้รับการสถาปนาเป็นเมืองปกครอง และในปี ค.ศ. 937 สวีจื้อเกา (หลี่เปียน) ได้ก่อตั้งราชวงศ์ถังใต้ โดยมีเมืองเจียงหนิงเป็นเมืองหลวง
ในสมัยราชวงศ์ซ่ง นานจิงเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมที่สำคัญของจีนตอนใต้ หวังอันซือ รัฐบุรุษแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองเจียงหนิงถึงสามครั้ง เหตุการณ์จิงคังในปี 1127 เป็นจุดเริ่มต้นของการอพยพครั้งใหญ่ลงใต้ครั้งที่สาม ทำให้นานจิงกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ของโลก แม่ทัพเย่ว์เฟยเอาชนะกองทัพจินที่ภูเขาหนิวโชวใกล้นานจิง ในสมัยราชวงศ์หยวน นานจิงเป็นที่ตั้งของสำนักตรวจการเจียงหนาน ดูแลกิจการด้านตุลาการและการบริหารของสามมณฑล ในฐานะศูนย์กลางสิ่งทอของจีน นานจิงมีครัวเรือนช่างฝีมือเฉพาะทางกว่า 6,000 ครัวเรือน และผ้าไหมเมฆนานจิงถูกใช้เป็นผ้าสำหรับราชสำนัก
ในปี ค.ศ. 1356 จูหยวนจางยึดครองจี้ชิงและเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองอิงเทียน ในปี ค.ศ. 1368 เขาประกาศตนเป็นจักรพรรดิ สถาปนาราชวงศ์หมิงและตั้งชื่อเมืองหลวงว่าหนานจิง ซึ่งเป็นทั้งที่มาของชื่อ "หนานจิง" และเป็นครั้งแรกที่หนานจิงเป็นเมืองหลวงของจีนที่รวมเป็นหนึ่งเดียว เมืองหลวงของราชวงศ์หมิงมีประชากรมากกว่า 700,000 คน ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก การก่อสร้างกำแพงเมืองหมิงใช้เวลา 27 ปี ทำให้เกิดป้อมปราการที่ใหญ่ที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 1405 เจิ้งเหอได้เริ่มการเดินทางทางทะเลครั้งแรกจากทั้งหมดเจ็ดครั้งจากด่านหลงเจียงของหนานจิง ในปี ค.ศ. 1421 จักรพรรดิจูตี้ได้ย้ายเมืองหลวงไปที่ปักกิ่ง ทำให้หนานจิงเป็นเมืองหลวงรองภายใต้ระบบเมืองหลวงคู่ ในช่วงกลางราชวงศ์หมิง ประชากรของหนานจิงเพิ่มขึ้นเป็น 1.2 ล้านคน ยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก มัตเตโอ ริชชี นักบวชเยซูอิตชาวอิตาลี รู้สึกทึ่งกับความยิ่งใหญ่ของหนานจิง และเปรียบเทียบว่าหนานจิงนั้นดีเทียบเท่ากับเมืองหลวงใดๆ ในยุโรป
ในปี ค.ศ. 1645 กองทัพชิงยึดครองหนานจิง ยกเลิกสถานะเมืองหลวง และเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเจียงหนิง ในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีและหย่งเจิ้ง ประชากรเพิ่มขึ้นถึงหนึ่งล้านคน โรงงานทอผ้าหลวงเจียงหนิงผลิตผ้าไหมสำหรับราชสำนัก ในปี ค.ศ. 1853 กองทัพไท่ผิงยึดครองเจียงหนิง เปลี่ยนชื่อเป็นเทียนจิง และตั้งเป็นเมืองหลวง ในปี ค.ศ. 1842 หลังสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง สนธิสัญญาหนานจิง ซึ่งเป็นสนธิสัญญาที่ไม่เป็นธรรมฉบับแรกในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของจีน ได้ลงนามบนเรือรบอังกฤษในน่านน้ำของหนานจิง
เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 ซุนยัตเซ็นได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวในหนานจิง ซึ่งเป็นการสถาปนาสาธารณรัฐจีน ในปี ค.ศ. 1927 รัฐบาลชาตินิยมได้สถาปนาหนานจิงเป็นเมืองหลวง ทศวรรษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1927 ถึง 1937 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "สิบปีทอง" ของจีน ซึ่งการก่อสร้างเมืองหลวงขนาดใหญ่ได้วางรากฐานสำหรับการพัฒนาเมืองสมัยใหม่ของหนานจิง เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1937 หนานจิงตกอยู่ภายใต้การยึดครองของญี่ปุ่น ตามมาด้วยการสังหารหมู่หนานจิง ซึ่งมีการสังหารหมู่เกิดขึ้นนานกว่า 40 วัน เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1945 พิธีลงนามยอมจำนนของสมรภูมิจีนในสงครามโลกครั้งที่สองจัดขึ้นที่หนานจิง และเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1949 หนานจิงได้รับการปลดปล่อย
หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน นานจิงได้กลายเป็นเทศบาลที่อยู่ภายใต้การบริหารส่วนกลาง ในปี 1953 ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงซู ในปี 1994 ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองระดับรองของมณฑล และในปี 2016 แผนพัฒนาเขตเมืองรวมกลุ่มในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีได้กำหนดให้นานจิงเป็น "เมืองขนาดใหญ่"
หน่วยงานบริหาร
ประวัติการแบ่งส่วน
(รายละเอียดเพิ่มเติมอยู่ในหัวข้อ "เขตการปกครองของหนานจิง")
รายละเอียดแผนก
ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2569 นครหนานจิงมีเขตการปกครองภายใต้การดูแล 11 เขต (รวมถึงเขตพัฒนาใหม่ระดับชาติอีกหนึ่งแห่ง คือ เขตพัฒนาใหม่หนานจิงเจียงเป่ย ซึ่งเป็นเขตการใช้งานมากกว่าการแบ่งเขตการปกครอง) ประกอบด้วยตำบล 95 แห่ง เมือง 6 แห่ง ชุมชน 932 แห่ง และหมู่บ้าน 322 แห่ง ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 41 ถนนปักกิ่งตะวันออก เขตซวนหวู่
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
เมืองหนานจิงตั้งอยู่บริเวณลุ่มน้ำตอนล่างของแม่น้ำแยงซี แม่น้ำซุยหยาง แม่น้ำฉินหวย และแม่น้ำชูเหอ ซึ่งมีปริมาณน้ำไหลผ่านอย่างอุดมสมบูรณ์ ในปี 2558 ปริมาณน้ำไหลผ่านมีทั้งหมด 920.6 พันล้านลูกบาศก์เมตร โดยแม่น้ำแยงซีมีปริมาณน้ำถึง 911 พันล้านลูกบาศก์เมตร ในปี 2565 ปริมาณน้ำทั้งหมดลดลงเหลือ 1.09 พันล้านลูกบาศก์เมตร ลดลง 60.7% จากปี 2564 ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 862.3 มิลลิเมตร ลดลง 26.2% จากปี 2564
ทรัพยากรที่ดิน
ณ ปี 2022 เมืองหนานจิงมีพื้นที่ชุ่มน้ำ 1,521 เฮกตาร์ พื้นที่เพาะปลูก 141,641 เฮกตาร์ พื้นที่ป่า 152,683 เฮกตาร์ และพื้นที่เมือง หมู่บ้าน และอุตสาหกรรม/เหมืองแร่ 153,532 เฮกตาร์ ณ เดือนมีนาคม 2024 พื้นที่ป่าปกคลุมถึง 31.96% ซึ่งครองอันดับหนึ่งในมณฑลเจียงซูติดต่อกันเป็นปีที่หก อัตราพื้นที่สีเขียวในเขตเมืองอยู่ที่ 44.96% โดยมีพื้นที่สีเขียวในสวนสาธารณะ 16.2 ตารางเมตรต่อคน
ทรัพยากรชีวภาพ
จากการสำรวจความหลากหลายทางชีวภาพทั่วเมืองระหว่างเดือนตุลาคม 2564 ถึงพฤษภาคม 2567 พบสิ่งมีชีวิต 3,672 ชนิด รวมถึงพืชมีท่อลำเลียงบนบก 1,742 ชนิด สัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 410 ชนิด แมลงบนบก 699 ชนิด และสิ่งมีชีวิตในน้ำ 712 ชนิด สัตว์คุ้มครองที่สำคัญ ได้แก่ โลมาไม่มีครีบหลังแม่น้ำแยงซี และเป็ดปากแดงแบร์ การสำรวจครั้งนี้พบแมลงสายพันธุ์ใหม่ 2 ชนิดในระดับโลก และบันทึกสถิติแมลงใหม่ระดับประเทศ 3 ชนิด เมืองนี้มีต้นไม้โบราณและต้นไม้สำคัญ 1,410 ต้น รวมถึงต้นไม้ที่มีอายุมากกว่าหนึ่งศตวรรษ 943 ต้น
ทรัพยากรแร่
หนานจิงมีทรัพยากรแร่ธาตุที่อุดมสมบูรณ์กระจายอยู่ทั่ว 4 เขตแร่ ณ ปี 2020 มีการค้นพบแร่ธาตุ 49 ชนิด (58 ชนิดย่อย) โดย 31 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว แร่โลหะที่สำคัญ ได้แก่ เหล็ก ทองแดง ทองคำ ตะกั่ว สังกะสี สตรอนเทียม และเจอร์มาเนียม สตรอนเทียม (เซเลสไทต์) ดินเหนียวแอตตาพัลไจต์ หินบะซอลต์ และยิปซัม ครองตำแหน่งผู้นำในประเทศจีน ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว ได้แก่ แร่เหล็ก 600 ล้านตัน ทองแดง 385,000 ตัน สตรอนเทียม 611,000 ตัน และหินปูนเกรดซีเมนต์ 1.06 พันล้านตัน นอกจากนี้ยังมีทรัพยากรพลังงานความร้อนใต้พิภพมากมาย โดยเฉพาะแหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพถังซานและถังฉวน
ภูมิศาสตร์กายภาพ
ที่ตั้ง
เมืองหนานจิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลเจียงซู บริเวณลุ่มแม่น้ำแยงซีตอนล่าง ทอดยาวจากละติจูด 31°14′เหนือ ถึง 32°37′เหนือ และลองจิจูด 118°22′ตะวันออก ถึง 119°14′ตะวันออก มีความกว้างจากตะวันออกไปตะวันตกสูงสุดประมาณ 70 กิโลเมตร และความยาวจากเหนือจรดใต้ประมาณ 150 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 6,587.04 ตารางกิโลเมตร
โครงสร้างทางธรณีวิทยา
หนานจิงตั้งอยู่บริเวณขอบด้านเหนือของแผ่นดินโบราณแยงซี ฐานหินของเมืองประกอบด้วยหินชีสต์และหินภูเขาไฟที่ผ่านการแปรสภาพเพียงเล็กน้อย มีอายุประมาณ 864-1,031 ล้านปี หนานจิงมีประวัติทางธรณีวิทยามายาวนานกว่า 700 ล้านปี ผ่านการเปลี่ยนแปลงจากทะเลสู่แผ่นดินถึงสามครั้ง เหตุการณ์การก่อตัวของภูเขาครั้งใหญ่หนึ่งครั้ง และการระเบิดของภูเขาไฟอย่างรุนแรงสองครั้ง
ภูมิประเทศ
หนานจิงเป็นที่รู้จักในฐานะ "พิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยาธรรมชาติ" ด้วยลักษณะภูมิประเทศที่หลากหลาย รวมถึงที่ราบลุ่มแม่น้ำแยงซี ดินอ่อนที่อุดมด้วยน้ำ ระเบียงนา และภูมิประเทศแบบคาร์สต์ ภูเขาเตี้ย เนินเขา และระเบียงนาคิดเป็นประมาณ 60.8% ของพื้นที่ทั้งหมด ในขณะที่ที่ราบ ที่ราบลุ่ม แม่น้ำ และทะเลสาบประกอบกันเป็นประมาณ 39.2% ยอดเขาจงซาน ยอดเขาเป่ยเกาเฟิง สูง 448.9 เมตร เป็นจุดที่สูงที่สุดของเทือกเขาหนิงเจิ้น
ภูมิอากาศ
เมืองหนานจิงมีภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนชื้นทางตอนเหนือ มีสี่ฤดูกาลที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน มีปริมาณน้ำฝนมาก ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงสั้น ฤดูหนาวและฤดูร้อนยาวนาน และอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงอย่างมากในแต่ละปี ฤดูหนาวมีลมตะวันออกเฉียงเหนือพัดแรง โดยอุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนมกราคมอยู่ที่ 2.7°C และอุณหภูมิต่ำสุดเป็นประวัติการณ์อยู่ที่ -14.0°C (6 มกราคม 1955) ฤดูร้อนมีลมตะวันออกเฉียงใต้พัดแรง โดยอุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคมอยู่ที่ 28.1°C และอุณหภูมิสูงสุดเป็นประวัติการณ์อยู่ที่ 43.0°C (13 กรกฎาคม 1934) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,106.5 มิลลิเมตร มีวันฝนตก 117 วัน และมีช่วงปลอดน้ำค้างแข็ง 237 วัน ฤดูฝนของต้นพลัมเกิดขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนมิถุนายนถึงต้นเดือนกรกฎาคม
อุทกวิทยา
แหล่งน้ำครอบคลุมพื้นที่ 11.4% ของพื้นที่ทั้งหมดของเมืองหนานจิง แม่น้ำแยงซีไหลผ่านเมืองเป็นระยะทางประมาณ 93 กิโลเมตร โดยมีแนวชายฝั่งยาวเกือบ 200 กิโลเมตร แม่น้ำและทะเลสาบสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำฉินหวย แม่น้ำจินฉวน ทะเลสาบซวนหวู่ ทะเลสาบโมโจว ทะเลสาบชิจิ่ว ทะเลสาบกู่เฉิง และทะเลสาบจินหนิว เมืองนี้มีทางน้ำขนาดต่างๆ มากถึง 120 สาย ส่วนของแม่น้ำแยงซีในหนานจิงมีปริมาณน้ำไหลเฉลี่ย 28,200 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที มีความลึกที่สามารถเดินเรือได้มากกว่า 10.5 เมตรตลอดทั้งปี และสามารถรองรับเรือเดินทะเลขนาด 10,000 ตันได้
ประเภทของดิน
ดินในหนานจิงประกอบด้วยดินตามเขตภูมิอากาศและดินเพาะปลูก ดินตามเขตภูมิอากาศเป็นดินสีเหลืองน้ำตาลในพื้นที่ทางเหนือและตอนกลาง และเป็นดินสีแดงในทางใต้บริเวณชายแดนติดกับมณฑลอานฮุย ส่วนดินเพาะปลูกส่วนใหญ่เป็นดินนาข้าว คิดเป็นร้อยละ 78 ของพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมด การสำรวจดินระหว่างปี 1980-1987 ระบุประเภทดินได้ 7 อันดับ 13 อันดับย่อย 30 สกุล และ 66 ชนิด รวมพื้นที่ทั้งหมด 416,300 เฮกเตอร์
ประชากร
ณ สิ้นปี 2025 ประชากรของเมืองหนานจิงมีจำนวน 9.6385 ล้านคน เพิ่มขึ้น 61,500 คนจากปีก่อนหน้า (เพิ่มขึ้น 0.64%) ประชากรในเขตเมืองมีจำนวน 8.4337 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 87.5% อัตราการเกิดอยู่ที่ 5.39 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 5.04 ต่อพันคน และอัตราการเพิ่มขึ้นตามธรรมชาติอยู่ที่ 0.35 ต่อพันคน หนานจิงเป็นเมืองที่มีหลายเชื้อชาติ โดยมีกลุ่มชาติพันธุ์ครบทั้ง 56 กลุ่ม และมีประชากรกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยประมาณ 140,000 คน
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
หนานจิงได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในเมืองชั้นนำของจีนอย่างต่อเนื่องในด้านสภาพแวดล้อมการลงทุนและความแข็งแกร่งโดยรวม อุตสาหกรรมหลักและจุดแข็งของเมือง ได้แก่ ซอฟต์แวร์และบริการสารสนเทศ พลังงานรูปแบบใหม่ (สมาร์ทกริด) ยานยนต์พลังงานใหม่ อุปกรณ์การผลิตอัจฉริยะ ชีวการแพทย์ วงจรรวม วัสดุใหม่ และอวกาศ ซอฟต์แวร์และบริการสารสนเทศ และพลังงานรูปแบบใหม่ (สมาร์ทกริด) ได้รับเลือกให้เป็นกลุ่มอุตสาหกรรมการผลิตขั้นสูงระดับชาติ ภายใต้แผนปฏิบัติการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางอุตสาหกรรมของหนานจิง (2023-2025) หนานจิงกำลังสร้างสถาปัตยกรรมคลัสเตอร์แบบ "2+6+6" เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันระดับโลกในสองคลัสเตอร์หลัก และก้าวขึ้นเป็นผู้นำในประเทศในหกคลัสเตอร์อุตสาหกรรมและหกสายอุตสาหกรรมแห่งอนาคต
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของหนานจิงอยู่ที่ 1,942.878 พันล้านหยวน (ประมาณ 267 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.2% มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมขั้นต้นอยู่ที่ 33.85 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.65 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.4% ภาคอุตสาหกรรมขั้นรองอยู่ที่ 587.307 พันล้านหยวน (ประมาณ 80.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.7% และภาคอุตสาหกรรมขั้นที่สามอยู่ที่ 1,321.721 พันล้านหยวน (ประมาณ 181.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.0% โดยทั้งสามภาคส่วนคิดเป็น 1.7%, 30.2% และ 68.0% ของ GDP ตามลำดับ GDP ต่อหัวอยู่ที่ 202,220 หยวน (ประมาณ 27,770 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.7%
อุตสาหกรรมหลัก
หนานจิงเป็นฐานการเกษตรและการค้าธัญพืชที่สำคัญของจีน และเป็นฐานการประมงน้ำจืดที่สำคัญ พืชเศรษฐกิจหลักได้แก่ เรพซีด ฝ้าย ชา และผลไม้ ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรที่โดดเด่น ได้แก่ ปลาคาร์พหลงฉี เป็ดเค็ม ชาหยูฮวา ปูทะเลสาบกู่เฉิง ผลแบล็กเบอร์รี่ไป่หม่า และแตงโมเหิงซี
ในปี 2025 มูลค่าผลผลิตรวมด้านเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 56.92 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.82 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.6% พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชอยู่ที่ 2.147 ล้านหมู่ (ประมาณ 143,100 เฮกตาร์) เพิ่มขึ้น 0.6% โดยมีผลผลิตธัญพืชรวม 1.008 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 0.5% เมืองนี้มีวิสาหกิจชั้นนำระดับเทศบาลขึ้นไป 286 แห่ง สหกรณ์เกษตรกร 3,955 แห่ง และฟาร์มครอบครัว 7,214 แห่ง การท่องเที่ยวเชิงเกษตรได้รับนักท่องเที่ยวมากกว่า 50 ล้านคน เพิ่มขึ้นมากกว่า 10%
อุตสาหกรรมรอง
หนานจิงเป็นแหล่งกำเนิดอุตสาหกรรมสมัยใหม่ของจีน การก่อตั้งโรงงานอาวุธจินหลิงในปี 1865 ถือเป็นจุดเริ่มต้นของอุตสาหกรรมสมัยใหม่ของหนานจิง หลังจากปี 1949 หนานจิงได้พัฒนาอุตสาหกรรมปิโตรเคมี การผลิตรถยนต์ เหล็กและเหล็กกล้า และเครื่องจักรกลเป็นอุตสาหกรรมหลัก เป็นหนึ่งในสามฐานอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ที่สำคัญของจีน และเป็นฐานปิโตรเคมีที่สำคัญ โดยมีกำลังการผลิตโดยรวมเป็นอันดับสองของประเทศ อุตสาหกรรมโครงข่ายไฟฟ้าอัจฉริยะเป็นจุดแข็งที่สำคัญ ในปี 2023 กลุ่มอุตสาหกรรมโครงข่ายไฟฟ้าอัจฉริยะของหนานจิงมีมูลค่าเกิน 360 พันล้านหยวน (ประมาณ 49.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ครองอันดับหนึ่งของประเทศด้วยส่วนแบ่งการตลาด 80%
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 5.8% เมื่อพิจารณาตามประเภทการเป็นเจ้าของ วิสาหกิจที่รัฐควบคุมเติบโต 8.2% วิสาหกิจร่วมทุน 9.3% และวิสาหกิจเอกชน 11.1% ผลิตภัณฑ์การผลิตขั้นสูงมีการเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยหุ่นยนต์อุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 35.4% รถยนต์พลังงานใหม่เพิ่มขึ้น 99.0% วงจรรวมเพิ่มขึ้น 28.2% และอุปกรณ์อิเล็กโทรออปติกเพิ่มขึ้น 66.6% อุตสาหกรรมการก่อสร้างมีผลผลิตรวม 469.09 พันล้านหยวน (ประมาณ 64.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 8.7%
อุตสาหกรรมบริการ
สภาแห่งรัฐกำหนดให้หนานจิงเป็น "ศูนย์กลางทางการเงินและธุรกิจระดับภูมิภาคที่สำคัญ" ในดัชนีศูนย์กลางทางการเงินของจีนปี 2012 หนานจิงอยู่ในอันดับที่ 6 ของประเทศ ในปี 2016 มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมการเงินสูงถึง 124.176 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.06 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) คิดเป็น 11.8% ของ GDP อยู่ในอันดับที่ 4 ของประเทศ อุตสาหกรรมซอฟต์แวร์และบริการสารสนเทศเป็นอุตสาหกรรมหลักและสำคัญที่สุดของหนานจิง ในปี 2018 รายได้สูงถึง 450 พันล้านหยวน (ประมาณ 61.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) อยู่ในอันดับที่ 4 ของประเทศ หนานจิงมีบริษัทระดับยูนิคอร์น 15 แห่ง บริษัทที่กำลังพัฒนาเป็นยูนิคอร์น 95 แห่ง และบริษัทกาเซล 312 แห่ง อยู่ในอันดับที่ 7 ของโลกและอันดับที่ 5 ของประเทศในด้านจำนวนบริษัท
อุตสาหกรรมการประชุมและนิทรรศการก็มีความสำคัญเช่นกัน ในปี 2557 หนานจิงอยู่ในอันดับที่ 3 ของประเทศในด้านจำนวนนิทรรศการ และอันดับที่ 5 ในด้านพื้นที่จัดแสดง ในปี 2568 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 813.585 พันล้านหยวน (ประมาณ 111.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.5% การนำเข้าและส่งออกสินค้ารวมอยู่ที่ 538.09 พันล้านหยวน (ประมาณ 73.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยการส่งออกอยู่ที่ 348.65 พันล้านหยวน (ประมาณ 47.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 1.312 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ รายได้จากการท่องเที่ยวรวมอยู่ที่ 239.02 พันล้านหยวน (ประมาณ 32.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.3% โดยมีรายได้จากเงินตราต่างประเทศจากการท่องเที่ยว 990 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 27% เมืองนี้ได้รับนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ 200.528 ล้านคน เพิ่มขึ้น 10.6%
รายได้จากภาษีในปี 2025 อยู่ที่ 162.091 พันล้านหยวน (ประมาณ 22.25 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 1.6% เงินฝากของสถาบันการเงินทั้งในสกุลเงินท้องถิ่นและต่างประเทศอยู่ที่ 6,568.844 พันล้านหยวน (ประมาณ 902 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 15.3% และยอดคงเหลือสินเชื่ออยู่ที่ 6,320.198 พันล้านหยวน (ประมาณ 868 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.5% เมืองนี้มีบริษัทจดทะเบียน 167 แห่ง และรายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 127.93 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.56 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 10.1%
กิจการสังคม
การศึกษา
หนานจิงเป็นเมืองที่ให้ความสำคัญกับการศึกษามาตั้งแต่สมัยโบราณ เป็นที่รู้จักในฐานะ "ศูนย์กลางวรรณกรรมของโลก" และ "สถาบันการศึกษาชั้นนำของภาคตะวันออกเฉียงใต้" โรงเรียนที่เก่าแก่ที่สุดที่มีบันทึกไว้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 30 วิทยาลัยหลวงเจี้ยนคังในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของโลกที่มีระบบภาควิชา ในสมัยราชวงศ์หมิง วิทยาลัยหลวงหนานจิงเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีนักเรียนเกือบ 10,000 คน รวมถึงนักเรียนต่างชาติจากญี่ปุ่น เกาหลี และเวียดนาม
หนานจิงเป็นหนึ่งในสามศูนย์กลางการศึกษาระดับสูงที่สำคัญของจีน โดยมีจุดแข็งด้านวิทยาศาสตร์และการศึกษาโดยรวมอยู่ในอันดับที่สามของประเทศ ณ สิ้นปี 2025 เมืองนี้มีสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป 54 แห่ง มีนักศึกษา 868,700 คน (ไม่รวมนักศึกษาปริญญาโทและปริญญาเอก) และนักศึกษาปริญญาโท 230,100 คน นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนมัธยมศึกษาทั่วไป 290 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 400 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 959 แห่ง หนานจิงมีมหาวิทยาลัยโครงการ 985 จำนวน 2 แห่ง และมหาวิทยาลัยโครงการ 211 จำนวน 8 แห่ง ซึ่งอยู่ในอันดับที่สามของประเทศรองจากปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้ มีนักวิชาการจากสถาบันวิทยาศาสตร์และสถาบันวิศวกรรมศาสตร์แห่งประเทศจีนเกือบ 200 คนมาจากหนานจิง และในเดือนธันวาคม 2025 จำนวนนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนในระดับอุดมศึกษาในหนานจิงได้ทะลุหนึ่งล้านคนแล้ว
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
หนานจิงเป็นฐานวิทยาศาสตร์และการศึกษาแห่งชาติที่มีความแข็งแกร่งทางวิทยาศาสตร์อย่างรอบด้าน โดยอยู่ในอันดับที่สามของเมืองต่างๆ ในประเทศจีน ในดัชนี Nature Index - Science Cities ปี 2025 หนานจิงอยู่ในอันดับที่ห้าของโลกและอันดับที่สามของจีน โดยรักษาระดับอันดับที่สามของประเทศไว้ได้ตั้งแต่ปี 2018 เมืองนี้มีศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรมระดับจังหวัดขึ้นไป 618 แห่ง รวมถึงระดับชาติ 15 แห่ง ในปี 2025 มีการอนุมัติสิทธิบัตรทั้งหมด 58,938 รายการ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 31,109 รายการ สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่มีผลบังคับใช้มีจำนวน 179,291 รายการ คิดเป็น 187.21 รายการต่อประชากร 10,000 คน การทำธุรกรรมสัญญาด้านเทคโนโลยีมีมูลค่า 109.772 พันล้านหยวน (ประมาณ 15.07 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ห้องปฏิบัติการจื่อจินซานได้เปิดตัวเครือข่ายทดลองภาคสนามการสื่อสารและการตรวจจับแบบบูรณาการ 6G แห่งแรกของโลก
กิจการวัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2025 เมืองหนานจิงมีสวนอุตสาหกรรมวัฒนธรรมระดับเทศบาลขึ้นไป 181 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 14 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 15 แห่ง สถานีวัฒนธรรม 101 แห่ง และพิพิธภัณฑ์ 70 แห่ง นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีหน่วยงานคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรมระดับเทศบาลขึ้นไป 669 แห่ง
กีฬา
หนานจิงเป็นแหล่งกำเนิดของกีฬาสมัยใหม่ของจีน ในปี 1910 หนานจิงเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งแรกของจีน การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนหนานจิงปี 2014 เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกที่จัดขึ้นในประเทศจีน ในปี 2025 หนานจิงเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันระดับนานาชาติ 9 รายการ รวมถึงการแข่งขันกรีฑาในร่มชิงแชมป์โลก ศูนย์กีฬาโอลิมปิกหนานจิงบันทึกสถิติผู้ชมการแข่งขันนัดเดียวสูงสุด 62,329 คน สำหรับลีกฟุตบอลสมัครเล่น "ซู่เฉา" ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดของฟุตบอลสมัครเล่นในจีน
การดูแลสุขภาพ
หนานจิงเป็นศูนย์กลางทางการแพทย์และเภสัชกรรมระดับชาติ ในช่วงการระบาดของโควิด-19 ในปี 2020 หนานจิงเป็นเมืองใหญ่แห่งแรกที่สามารถลดจำนวนผู้ป่วยที่ยังรักษาตัวอยู่ได้จนเหลือศูนย์ โดยใช้เวลาเพียง 49 วันนับตั้งแต่ผู้ป่วยรายแรกจนถึงผู้ป่วยรายสุดท้ายออกจากโรงพยาบาล ในปี 2025 หนานจิงได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วมโครงการปฏิรูปโรงพยาบาลของรัฐที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลกลางในรอบที่ 4 เมืองนี้ได้เพิ่มโครงการเฉพาะทางสำคัญระดับชาติอีก 3 โครงการ และเป็นเมืองแรกที่อายุเฉลี่ยของประชากรเกิน 85 ปี
ประกันสังคม
ในปี 2025 เมืองหนานจิงสร้างงานในเมืองใหม่ 219,100 ตำแหน่ง รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 78,243 หยวน (ประมาณ 10,745 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.1% โดยผู้อยู่อาศัยในเมืองมีรายได้ 86,320 หยวน (ประมาณ 11,850 ดอลลาร์สหรัฐ) และผู้อยู่อาศัยในชนบทมีรายได้ 40,471 หยวน (ประมาณ 5,560 ดอลลาร์สหรัฐ) ค่าใช้จ่ายในการบริโภคต่อหัวอยู่ที่ 46,040 หยวน (ประมาณ 6,321 ดอลลาร์สหรัฐ) ระบบประกันบำนาญครอบคลุมประชากร 4.0053 ล้านคน และมีผู้คน 39,700 คนได้รับหลักประกันการดำรงชีพขั้นต่ำด้วยมาตรฐานรายเดือน 1,115 หยวน (ประมาณ 153 ดอลลาร์สหรัฐ)
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
หนานจิงเป็นเมืองใหญ่เพียงแห่งเดียวในโลกที่มีโลมาไร้ครีบแม่น้ำแยงซีอาศัยอยู่ในบริเวณแม่น้ำในเขตเมืองอย่างมั่นคง เขตอนุรักษ์ธรรมชาติโลมาไร้ครีบแม่น้ำแยงซีประจำจังหวัดหนานจิง ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2557 ครอบคลุมพื้นที่ 44.8 กิโลเมตร โดยมีพื้นที่ตามแผน 86.92 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2566 ประชากรโลมาคงที่อยู่ที่ประมาณ 62 ตัว ในปี 2568 เมืองนี้ได้ดำเนินโครงการลดการปล่อยมลพิษเสร็จสิ้น 895 โครงการ ความเข้มข้นเฉลี่ยต่อปีของ PM2.5 อยู่ที่ 27.1 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร โดยมีวันที่คุณภาพอากาศดี 87.4% ส่วนการตรวจสอบคุณภาพน้ำผิวดินทั้งหมดเป็นไปตามมาตรฐานระดับ 3 หรือสูงกว่า
การขนส่ง
ภาพรวม
หนานจิงเป็นศูนย์กลางการขนส่งแบบครบวงจรระดับชาติ ซึ่งได้รับการกำหนดโดยคณะรัฐมนตรีให้เป็นเมืองศูนย์กลางการขนส่งแบบครบวงจรระดับนานาชาติ โดยบูรณาการการขนส่งทางรถไฟ ทางหลวง การบิน ทางน้ำภายในประเทศ ท่าเรือ และท่อส่ง ในปี 2025 จำนวนยานยนต์ที่ครอบครองมีจำนวนถึง 3.8173 ล้านคัน ซึ่งรวมถึงรถยนต์ส่วนบุคคล 2.853 ล้านคัน
ทางหลวง
ในปี 2022 เมืองหนานจิงมีทางด่วนรวม 538 กิโลเมตร คิดเป็นความหนาแน่น 8.2 กิโลเมตรต่อ 100 ตารางกิโลเมตร ซึ่งครองอันดับหนึ่งในมณฑลเจียงซู เครือข่ายทางหลวงแห่งชาติมีรูปแบบรัศมีโดยมีหนานจิงเป็นศูนย์กลาง โดยมีทางด่วนแห่งชาติ 5 สาย และทางหลวงแห่งชาติ 4 สายเชื่อมต่อกับจังหวัดโดยรอบ ในปี 2025 การขนส่งสินค้าทางทางหลวงมีปริมาณถึง 269.147 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 8.6% และการขนส่งผู้โดยสารมีปริมาณถึง 81.7036 ล้านคน เพิ่มขึ้น 8.9%
ทางรถไฟ
หนานจิงเป็นศูนย์กลางทางรถไฟที่สำคัญของประเทศ เชื่อมต่อภาคเหนือ ภาคตะวันออก และภาคกลางของจีน ณ ปี 2020 มีเส้นทางรถไฟที่ใช้งานได้ 476 กิโลเมตร โดยมีรูปแบบ "วงแหวนหนึ่งวง ทางแยกสองแห่ง เส้นทางแปดสาย" เมืองนี้มีสถานีรถไฟ 32 แห่ง โดยมีสถานีรถไฟความเร็วสูงที่เปิดให้บริการ 6 แห่ง สถานีหนานจิงเป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางรถไฟที่ใหญ่ที่สุดสิบอันดับแรกของจีน และสถานีหนานจิงใต้เป็นหนึ่งในสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย สถานีหนานจิงเหนือแห่งใหม่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างและมีแผนจะเปิดให้บริการในปี 2027 ในปี 2025 จำนวนผู้โดยสารที่เดินทางโดยรถไฟสูงถึง 89.385 ล้านคน เพิ่มขึ้น 3.1%
การบิน
หนานจิงเป็นหนึ่งในเมืองแรกๆ ของจีนที่ก่อตั้งการบินพลเรือน โดยได้สร้างสนามบินถึง 13 แห่งตลอดประวัติศาสตร์ สนามบินนานาชาติหนานจิงลู่โข่ว ซึ่งเปิดให้บริการตั้งแต่ปี 1997 เป็นสนามบินหลักระดับชาติและท่าอากาศยานชั้นหนึ่ง ในปี 2025 การขนส่งสินค้าทางอากาศพลเรือนมีปริมาณถึง 74,200 ตัน (เพิ่มขึ้น 17.8%) และการขนส่งผู้โดยสารมีปริมาณถึง 14.8704 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 10.0%) จำนวนผู้โดยสารที่ผ่านสนามบินอยู่ที่ 31.3782 ล้านคน เพิ่มขึ้น 0.6%
การขนส่งทางน้ำ
หนานจิงเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางเรือที่สำคัญและเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์การขนส่งทางน้ำระหว่างประเทศของแม่น้ำแยงซี นับตั้งแต่สมัยสามก๊ก หนานจิงมีทั้งท่าเรือทางทหารและท่าเรือพาณิชย์ ในสมัยหกราชวงศ์ หนานจิงได้สร้างเส้นทางเดินเรือทะเลตะวันออกของเส้นทางสายไหมทางทะเล ท่าเรือหนานจิงเป็นท่าเรือศูนย์กลางหลักของประเทศและเป็นท่าเรือเปิดระดับ 1 โครงการขุดร่องน้ำลึก 12.5 เมตร ทำให้ท่าเรือหนานจิงเป็นท่าเรือน้ำลึกระหว่างประเทศที่อยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินมากที่สุดของจีน ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ของท่าเรือสูงถึง 4.0133 ล้าน TEU เพิ่มขึ้น 8.2%
เมโทร
รถไฟใต้ดินหนานจิงมีต้นกำเนิดมาจากทางรถไฟจิงซือในปี 1907 ทำให้หนานจิงเป็นเมืองแรกในจีนที่มีระบบขนส่งทางรางในเมือง รถไฟใต้ดินสายแรกเปิดให้บริการในปี 2548 ทำให้หนานจิงเป็นเมืองที่หกในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีรถไฟใต้ดิน ณ เดือนเมษายน 2569 ระบบรถไฟใต้ดินมี 14 สาย 283 สถานี และความยาวรวม 579 กิโลเมตร ครอบคลุมทั้ง 11 เขต รวมถึงจูหรงและหม่าอันซาน หนานจิงเป็นเมืองแรกในจีนที่มีบริการรถไฟใต้ดินในทุกเขต ในปี 2568 รถไฟใต้ดินได้ขนส่งผู้โดยสาร 1.134 พันล้านคน เพิ่มขึ้น 3.4%
ระบบขนส่งสาธารณะ
ในปี 2012 หนานจิงกลายเป็นหนึ่งในเมือง "มหานครระบบขนส่งมวลชน" แห่งแรกๆ โดยริเริ่มบริการรถโดยสารประจำทางแบบจอดรับส่งตามจุดต่างๆ บน 78 เส้นทาง ช่วยลดเวลาเดินทางในช่วงเวลาเร่งด่วนลง 2-4 นาที นอกจากนี้ เมืองนี้ยังให้บริการรถโดยสารประจำทางขนาดเล็ก "ปลาวาฬน้อย" 33 เส้นทาง โดยมีผู้โดยสารมากกว่า 30,000 คนต่อวัน หนานจิงมีรถราง 2 สาย ได้แก่ รถรางเหอซี (7.76 กิโลเมตร เปิดให้บริการในปี 2014) ซึ่งเป็นรถรางไร้สายแบบแยกส่วนแห่งแรกของโลก และรถรางฉีหลิน (8.95 กิโลเมตร เปิดให้บริการในปี 2017)
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ภาพรวม
วัฒนธรรมหนานจิงเป็นองค์ประกอบสำคัญของวัฒนธรรมจีน ผสมผสานระหว่างความเก่าแก่และความทันสมัย ตะวันออกและตะวันตก รากฐานทางวัฒนธรรมของหนานจิงมาจากวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำแยงซีอันโดดเด่น ซึ่งรวมถึงวัฒนธรรมเป่ยหยินหยางหยิงในยุคหินใหม่ วัฒนธรรมหูซู่ในยุคสำริด และวัฒนธรรมอู๋ เย่ว์ และฉู่ ตลอดวิวัฒนาการอันยาวนาน วัฒนธรรมหนานจิงได้พัฒนาคุณลักษณะด้านนวัตกรรม การยอมรับความแตกต่าง ความเพียรพยายาม ความเคารพต่อการศึกษา ความเปิดกว้าง และการเสียสละ
ที่มาของชื่อ
ในอดีต พื้นที่หนานจิงมีชื่อเรียกมากกว่า 70 ชื่อ ซึ่งถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากทั้งในจีนและทั่วโลก ชื่อเหล่านี้แบ่งออกเป็นชื่อทางการ (เกือบ 30 ชื่อ รวมถึง จินหลิง โมหลิง เจียนเย่ ซื่อโถวเฉิง เจียงหนิง เจียนคัง อิงเทียน เป็นต้น) และชื่อที่ไม่เป็นทางการ (มากกว่า 40 ชื่อ รวมถึง เย่เฉิง เย่ว์เฉิง "มังกรขดตัวเสือหมอบ" เป็นต้น) ชื่อที่เก่าแก่ที่สุดคือ เย่เฉิง มีที่มาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชุนชิง เมื่อพระเจ้าฟู่ไฉแห่งรัฐอู่ทรงสร้างโรงถลุงโลหะ ชื่อ "จินหลิง" มีที่มาตั้งแต่ 333 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อพระเจ้าเว่ยแห่งรัฐฉู่ทรงสร้างจินหลิงอี้บนภูเขาซื่อโถว และชื่อ "หนานจิง" ถูกใช้ครั้งแรกในปี 1368 เมื่อจูหยวนจางทรงสถาปนาเมืองหลวงของราชวงศ์หมิงขึ้นที่นี่
สัญลักษณ์ประจำเมือง
ดอกไม้ประจำเมืองหนานจิงคือดอกบ๊วย ต้นไม้ประจำเมืองคือต้นสน และเพลงประจำเมืองคือเพลง "ดอกมะลิ" จิตวิญญาณของประชาชนคือ "เปิดกว้างและรอบรู้ จริงใจและน่าเชื่อถือ มีเมตตาและสง่างาม มีความเป็นผู้ประกอบการและสร้างสรรค์" โลโก้การท่องเที่ยวซึ่งนำมาใช้ในปี 2548 มีรูปมังกรและเสือ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากวลี "มังกรขดตัว เสือหมอบ"
สถานที่ทางประวัติศาสตร์
หนานจิงมีแหล่งโบราณสถานมากมาย รวมถึงแหล่งฟอสซิลมนุษย์โบราณถังซาน หูลู่ตง ซากปรักหักพังของเมืองหลวงสมัยหกราชวงศ์ และกำแพงเมืองสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งเป็นกำแพงเมืองที่ยาวที่สุดในจีนและเป็นหนึ่งในกำแพงอิฐที่ใหญ่ที่สุดในโลก สุสานหมิงเสี่ยวหลิงเป็นสุสานจักรพรรดิโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดของจีน แหล่งโบราณสถานสำคัญในยุคปัจจุบัน ได้แก่ พระราชวังไท่ผิง พระราชวังประธานาธิบดี สุสานซุนยัตเซ็น อนุสรณ์สถานวีรชนหยูฮวาไท่ และหออนุสรณ์ผู้เสียชีวิตจากการสังหารหมู่หนานจิงโดยผู้รุกรานชาวญี่ปุ่น ณ เดือนกันยายน 2023 หนานจิงมีแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แห่ง (หมิงเสี่ยวหลิง) หน่วยงานคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ 55 แห่ง หน่วยงานระดับจังหวัด 114 แห่ง และถนนประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม 11 แห่ง
มรดกทางวัฒนธรรม
ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2566 เมืองหนานจิงมีรายการที่อยู่ในรายชื่อมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโกจำนวน 5 รายการ ประกอบด้วยรายการที่เป็นตัวแทนระดับชาติ 13 รายการ ระดับมณฑล 76 รายการ และระดับเทศบาล 277 รายการ
ประเพณีพื้นบ้าน
ประเพณีพื้นบ้านของหนานจิง ได้แก่ เทศกาลโคมไฟ การรำมังกร และการแสดงประจำภูมิภาคต่างๆ ประเพณีดั้งเดิม ได้แก่ การปีนกำแพงเมือง การกินข้าวเหนียวดำ การรำอู่ฉาง และเทศกาลโคมไฟจินหลิง
ภาษาถิ่น
เดิมทีภาษาถิ่นหนานจิงเป็นส่วนหนึ่งของภาษาจีนอู๋ ต่อมาได้พัฒนาเป็นภาษาจีนกลางเจียงฮวาย ในสมัยราชวงศ์หมิง การออกเสียงแบบหนานจิงกลายเป็นภาษาทางการมาตรฐาน ภาษาถิ่นนี้ยังคงรักษาเสียงวรรณยุกต์ไว้ 5 เสียง รวมถึงเสียงวรรณยุกต์นำเข้าจากภาษาจีนโบราณ ปัจจุบันทั้ง "ภาษาถิ่นหนานจิงแบบเก่า" และ "ภาษาถิ่นหนานจิงแบบใหม่" ต่างก็ใช้ร่วมกัน โดยภาษาถิ่นแบบใหม่ที่ใกล้เคียงกับภาษาจีนกลางมากกว่ากำลังได้รับความนิยมมากขึ้น
ศิลปะ
หนานจิงเป็นเมืองวรรณกรรมของยูเนสโก เป็นที่ตั้งของ "หอวรรณกรรม" แห่งแรกของจีน และเป็นแหล่งกำเนิดของผลงานวิจารณ์วรรณกรรมที่สำคัญ มีผลงานวรรณกรรมมากกว่า 10,000 ชิ้นที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับหนานจิง เมืองนี้ยังเป็นศูนย์กลางสำคัญของการวาดภาพและการเขียนพู่กัน โดยเป็นที่ตั้งของสำนักจิตรกรรมจินหลิง ศิลปะการแสดงท้องถิ่น ได้แก่ หนานจิงไป่จู หนานจิงไป่ฮวา และสำนักฉินจินหลิง งานหัตถกรรมดั้งเดิม ได้แก่ ผ้าไหมเมฆหนานจิง แผ่นทองคำเปลว ดอกไม้กำมะหยี่ กำมะหยี่แกะสลัก และพัดพับเคลือบทอง
ศาสนา
หนานจิงมีศาสนาหลัก 5 ศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า อิสลาม คาทอลิก และโปรเตสแตนต์ โดยแต่ละศาสนามีองค์กรทางศาสนาระดับเทศบาล หนานจิงมีประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรมพุทธศาสนายาวนานกว่า 1,780 ปี เป็นหนึ่งในเมืองแรกๆ ของจีนที่มีกิจกรรมทางพุทธศาสนา ศูนย์แกะสลักพระสูตรจินหลิงเป็นสถาบันประเภทเดียวกันแห่งเดียวที่ยังคงเหลืออยู่ในจีน หนานจิงยังเป็นแหล่งที่มาของการเผยแพร่พุทธศาสนาไปยังอาณาจักรแพ็กเจโบราณ (เกาหลี) และต่อมาไปยังญี่ปุ่น การศึกษาในหอคัมภีร์ของศาสนาอิสลามในหนานจิงได้ก่อให้เกิดสำนักวิชาอิสลามจินหลิง โบสถ์คาทอลิกถนนชีกูเป็นมหาวิหารของอัครสังฆมณฑลคาทอลิกหนานจิง มูลนิธิแอมิตี้และบริษัทแอมิตี้พริ้นติ้ง ซึ่งเป็นองค์กรการพิมพ์พระคัมภีร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ต่างก็ตั้งอยู่ในหนานจิง
สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม
หนานจิงเป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณในเรื่อง "สี่สิบทิวทัศน์แห่งจินหลิง" ณ เดือนธันวาคม 2023 เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับชาติที่ได้รับการจัดอันดับ 52 แห่ง รวมถึงพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA 2 แห่ง และระดับ AAAA 27 แห่ง สุสานหมิงเสี่ยวหลิงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมโลก ในช่วงครึ่งแรกของปี 2024 หนานจิงต้อนรับนักท่องเที่ยวต่างชาติที่พักค้างคืน 232,000 คน เพิ่มขึ้น 83.2% และมีรายได้จากการท่องเที่ยวต่างประเทศ 380 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 45.8%
อาหารท้องถิ่น
วัฒนธรรมอาหาร
อาหารของหนานจิงเป็นที่รู้จักกันในชื่ออาหารจินหลิง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่รูปแบบอาหารที่เป็นตัวแทนของมณฑลเจียงซู อาหารจินหลิงมีต้นกำเนิดในยุคก่อนราชวงศ์ฉิน โด่งดังในสมัยราชวงศ์สุยและถัง พัฒนาเป็นสำนักเฉพาะในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง และรุ่งเรืองถึงขีดสุดในยุคสาธารณรัฐจีน ลักษณะเด่นของอาหารจินหลิงคือการคัดสรรวัตถุดิบอย่างพิถีพิถัน การปรุงอย่างประณีต การจัดตกแต่งที่สวยงาม และรสชาติที่สมดุล
ของว่าง
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ ได้แก่ เป็ดเค็ม ชาหยูฮวา และผ้าไหมหนานจิงลายเมฆ
บุคคลสำคัญ
การแลกเปลี่ยนภายนอก
ณ เดือนตุลาคม 2566 เมืองหนานจิงได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่างประเทศ 23 แห่ง และ ณ ปี 2564 ได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองร่วมมือฉันมิตรกับเมืองต่างประเทศ 76 แห่ง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม