ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองจี้ซี

เมืองจี้ซี

เมืองจีซี (Jixi City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเฮยหลงเจียง ประเทศจีน ตั้งชื่อตามที่ตั้งอยู่ทางเชิงเขาด้านตะวันตกของเทือกเขาจีกวน (Jiguan Mountain) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเฮยหลงเจียง ใจกลางที่ราบซานเจียง (Sanjiang Plain) ซึ่งเป็นหนึ่งในที่ราบที่ใหญ่ที่สุดในโลก

เมืองจี้ซี

เมืองจีซีเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเฮยหลงเจียง ประเทศจีน ตั้งชื่อตามที่ตั้งอยู่เชิงเขาด้านตะวันตกของเทือกเขาจีกวน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเฮยหลงเจียง ใจกลางที่ราบซานเจียง ซึ่งเป็นหนึ่งในสามแหล่งดินดำที่สำคัญของโลก มีพื้นที่ทั้งหมด 22,500 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2567 เมืองนี้บริหารจัดการเขตเทศบาล 6 เขต อำเภอ 1 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 2 แห่ง ภาษาถิ่นจีซีเป็นภาษาถิ่นย่อยเจียวหนิงของสาขาจีเฉินของภาษาจีนกลางตะวันออกเฉียงเหนือ ณ สิ้นปี 2567 จีซีมีประชากรที่ลงทะเบียนไว้ 1.5932 ล้านคน ภูมิประเทศส่วนใหญ่ประกอบด้วยภูเขา เนินเขา และที่ราบ อธิบายได้ว่า "ภูเขาสี่ส่วน น้ำหนึ่งส่วน ทุ่งหญ้าหนึ่งส่วน พื้นที่เพาะปลูกสี่ส่วน" มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นปานกลาง และมีสี่ฤดูกาลที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน เมื่อราว 6,000 ปีก่อน ชาวซูเฉินอาศัยและขยายพันธุ์อยู่ที่นี่ ก่อให้เกิดวัฒนธรรมการประมงและการล่าสัตว์โบราณที่เรียกว่าซินไคหลิว ในสมัยราชวงศ์ถัง จีซีได้อยู่ภายใต้การปกครองส่วนกลางอย่างเป็นทางการ เมื่ออาณาจักรบาลแฮได้ก่อตั้งเขตปกครองตงผิงขึ้นที่นี่ (ปัจจุบันคือเมืองมิซาน) เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2499 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งเมืองจีซี (ระดับเขตปกครอง) ภายใต้การปกครองโดยตรงของมณฑลเฮยหลงเจียง จีซียังเป็นที่รู้จักในชื่อ "เมืองถ่านหิน" และ "เมืองหลวงกราไฟต์" และเป็นฐานพลังงานแห่งชาติที่ได้รับการกำหนดไว้ ผลผลิตแร่กราไฟต์เข้มข้นคิดเป็นประมาณหนึ่งในสามของผลผลิตทั้งหมดของประเทศ (ณ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2569) ทะเลสาบซิงไค ซึ่งเป็นทะเลสาบชายแดนจีน-รัสเซีย เป็นทะเลสาบชายแดนน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ทะเลสาบซิงไค เกาะเจิ้นเป่า และพื้นที่ชุ่มน้ำตงฟางหง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ ในปี 2025 เขตจีซีมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 64.85 พันล้านหยวน (ประมาณ 9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.7% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาคงที่

ที่มาของชื่อ

ที่มาของชื่อ

เมืองจี่ซีตั้งชื่อตามที่ตั้งอยู่เชิงเขาด้านตะวันตกของเทือกเขาจี่กวน เมื่อวันที่ 1 กันยายน 1941 มณฑลตงอันซึ่งเป็นรัฐหุ่นเชิดของแมนจูกัวได้จัดตั้งอำเภอจี่หนิงขึ้นที่ถนนจี่ซี ต่อมาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 1949 อำเภอจี่หนิงถูกผนวกเข้ากับมณฑลซ่งเจียง และเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคมของปีเดียวกันนั้น ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอจี่ซี

ตำนานพื้นบ้าน

นานมาแล้ว จี้ซีเป็นสถานที่ลึกลับที่ถูกรบกวนโดยวิญญาณเต่ายักษ์ที่สร้างความเสียหาย วันหนึ่ง ไก่ตัวผู้ตัวหนึ่งได้มาถึงและต่อสู้กับวิญญาณเต่าอย่างกล้าหาญ เต่าพ่ายแพ้ แต่ไก่ตัวผู้ซึ่งหมดแรงและตายไป ร่างกายของมันกลายเป็นพื้นดิน หัวของมันกลายเป็นภูเขาจี้กวน และเลือดของมันกลายเป็นแม่น้ำมู่หลิง เพื่อเป็นการระลึกถึงไก่ตัวผู้ ผู้คนจึงเรียกด้านตะวันตกของภูเขาจี้กวนว่า "จี้ซี" (แปลว่า "ไก่ตะวันตก") และด้านตะวันออกว่า "จี้ตง" ("ไก่ตะวันออก")

ประวัติศาสตร์

พื้นที่จี้ซีมีผู้คนอาศัยอยู่มาตั้งแต่ก่อนสมัยราชวงศ์ฉิน ในช่วงยุคสงครามระหว่างรัฐ (300 ปีก่อนคริสตกาล) รัฐเหยียนได้จัดตั้งมณฑลต่างๆ ขึ้น รวมถึงเหลียวตง ซึ่งจี้ซีก็อยู่ในมณฑลเหลียวตงเช่นกัน ในสมัยราชวงศ์ฉินและฮั่น พื้นที่นี้ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของเหลียวตง ในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ (386 ปีคริสตกาล) พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของชนเผ่าฟู่เน่ยแห่งชาวอู๋จี้ตามลุ่มแม่น้ำมู่หลิง

ในสมัยราชวงศ์สุ่ยและถัง หัวหน้าเผ่าซูโมโม นามว่า ต้าจั่วหรง ได้ก่อตั้งอาณาจักรเจิ้นขึ้นในปี ค.ศ. 698 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรบาลแฮ จีซีเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลตงผิงภายใต้การปกครองของบาลแฮ ต่อมาพื้นที่นี้ได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์คิตัน (เหลียว) ราชวงศ์จิน และราชวงศ์หยวน

ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368) หมู่บ้านจีซีอยู่ภายใต้การปกครองของคณะกรรมการทหารประจำภูมิภาคนูร์กัน ในสมัยราชวงศ์ชิง หมู่บ้านนี้อยู่ภายใต้การบริหารของรองผู้บัญชาการหนิงกู่ตะ และในปี ค.ศ. 1907 รัฐบาลชิงได้เปลี่ยนระบบการปกครองแบบแม่ทัพใหญ่ของแมนจูเรียไปเป็นการปกครองระดับมณฑล และในปี ค.ศ. 1908 ได้จัดตั้งมณฑลมิซานขึ้น ซึ่งปกครองหมู่บ้านต่างๆ ในพื้นที่จีซี

ในสมัยสาธารณรัฐจีน การปรับโครงสร้างการบริหารทำให้เขตจีซีเปลี่ยนแปลงสังกัดอยู่หลายครั้ง ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครอง (1931-1945) ได้มีการจัดตั้งมณฑลหุ่นเชิดขึ้น และในปี 1941 ได้มีการจัดตั้งอำเภอจี่หนิงขึ้นที่ถนนจี่ซี หลังจากญี่ปุ่นยอมจำนนในปี 1945 พื้นที่นี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลมณฑลเหอเจียง และในปี 1949 อำเภอจี่หนิงได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอจี่ซี ภายใต้การปกครองของมณฑลซ่งเจียง

หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน

เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2492 อำเภอจีซีได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลซ่งเจียง ในปี พ.ศ. 2497 มณฑลซ่งเจียงและมณฑลเฮยหลงเจียงได้รวมกัน เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2499 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งเมืองจีซี (ระดับเมือง) ภายใต้มณฑลเฮยหลงเจียง ในปี พ.ศ. 2507 อำเภอจีตงถูกแยกออกมาจากบางส่วนของอำเภอจีซี อำเภอมิซาน และอำเภอโบหลี่ ในปี พ.ศ. 2535 เมืองมิซานถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอจีซี ตามด้วยอำเภอหูหลินในปี พ.ศ. 2536 และในปี พ.ศ. 2539 อำเภอหูหลินได้กลายเป็นเมืองหูหลิน (ระดับอำเภอ)

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้ง

เมืองจีซีตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเฮยหลงเจียง มีพรมแดนติดกับรัสเซียทางทิศตะวันออกโดยมีแม่น้ำอุสซูรีและแม่น้ำซงกาฉาคั่นกลาง ติดกับเมืองมู่ตานเจียงทางทิศตะวันตกและทิศใต้ และเชื่อมต่อกับเมืองฉีไท่เหอทางทิศเหนือ ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดของเทือกเขาลาโอเย่และเทือกเขาจางกวงไฉในเทือกเขาวันต้าซาน พิกัดทางภูมิศาสตร์: ลองจิจูดตะวันออก 130 องศา 24 นาที ถึง 133 องศา 56 นาที ละติจูดเหนือ 44 องศา 51 นาที ถึง 46 องศา 36 นาที ระยะทางจากตะวันออกไปตะวันตกสูงสุดคือ 275 กิโลเมตร และระยะทางจากเหนือไปใต้สูงสุดคือ 192.5 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 22,500 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขา เนินเขา และที่ราบ โดยมีลักษณะเป็น "ภูเขา 4 ส่วน น้ำ 1 ส่วน ทุ่งหญ้า 1 ส่วน และพื้นที่เกษตรกรรม 4 ส่วน" ภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ (ความสูง 400-600 เมตร ยอดเขาสูงสุด 880.6 เมตร) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ ทิศตะวันตก และทิศใต้ บริเวณที่ราบลุ่มตอนกลางเอียงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีที่ราบหุบเขา (ความสูง 180-300 เมตร) ตามแนวแม่น้ำมู่หลิงและแม่น้ำอื่นๆ ซึ่งเป็นพื้นที่เกษตรกรรมที่อุดมสมบูรณ์

ภูมิอากาศ

เมืองจีซีมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นปานกลาง อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 3.7 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี 537.5 มิลลิเมตร จำนวนชั่วโมงแสงแดดเฉลี่ยต่อปี 2,709 ชั่วโมง และช่วงปลอดน้ำค้างแข็งเฉลี่ย 147 วัน ฤดูร้อนสั้นและมีฝนตกชุก ฤดูหนาวหนาวเย็น ยาวนาน และแห้งแล้ง ปริมาณน้ำฝนในฤดูร้อนคิดเป็นมากกว่า 60% ของปริมาณน้ำฝนรวมทั้งปี

อุทกวิทยา

แม่น้ำมู่หลิง แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดของเมืองจีซี มีความยาวรวม 691.5 กิโลเมตร (457.7 กิโลเมตรอยู่ในเขตเมืองจีซี) เมืองนี้มีแม่น้ำ 1 สาย (แม่น้ำอุสซูรี ซึ่งเป็นแม่น้ำชายแดนจีน-รัสเซีย) ลำธาร 112 สาย ทะเลสาบ 2 แห่ง อ่างเก็บน้ำ 87 แห่ง และสระน้ำ 104 แห่ง ทะเลสาบซิงไค ซึ่งแบ่งกับรัสเซีย (สองในสามเป็นของรัสเซีย หนึ่งในสามเป็นของจีน) เป็นทะเลสาบน้ำจืดชายแดนที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย มีอ่างเก็บน้ำ 48 แห่ง รวมถึงอ่างเก็บน้ำฮาดาเบะ ซึ่งสร้างเสร็จในปี 1971 เพื่อการชลประทาน มีความจุ 94.6 ล้านลูกบาศก์เมตร

ดิน

อำเภอจีซีมีดิน 9 ประเภท ได้แก่ ดินป่าสีน้ำตาลเข้ม ครอบคลุมพื้นที่ 748,000 เฮกตาร์ (39.9%) ดินขาว 565,000 เฮกตาร์ (30.1%) ดินพรุ 200,000 เฮกตาร์ (10.6%) ดินทุ่งหญ้า 100,000 เฮกตาร์ (5.3%) ดินตะกอนแม่น้ำ 96,000 เฮกตาร์ (5.1%) และดินนา 44,000 เฮกตาร์ (2.3%)

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

แม่น้ำมู่หลิงและทะเลสาบซิงไคเป็นแหล่งน้ำที่ใหญ่ที่สุด ปริมาณน้ำทั้งหมดอยู่ที่ 539.3 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีปริมาณน้ำบาดาลสำรอง 9.84 พันล้านลูกบิดเมตร และปริมาณน้ำที่สามารถนำมาใช้ได้ 940 ล้านลูกบิดเมตร

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ทั้งหมดมีขนาด 22,453 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่เพาะปลูก 554,000 เฮกตาร์ (30.9%) ที่ดินอุดมสมบูรณ์นี้ใช้ในการผลิตข้าว ข้าวสาลี ข้าวโพด ถั่วเหลือง ยาสูบ และหัวบีท ซึ่งเอื้อต่อการเกษตรที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและการเกษตรเฉพาะทาง

ทรัพยากรแร่

มณฑลจี้ซีมีแหล่งแร่ที่ได้รับการพิสูจน์แล้ว 25 แห่ง โดย 11 แห่งอยู่ระหว่างการพัฒนา แหล่งทรัพยากรที่สำคัญ ได้แก่ ถ่านหิน (ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 6.578 พันล้านตัน ซึ่งเป็นฐานถ่านหินที่สำคัญของประเทศ) กราไฟต์ (ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 976 ล้านตัน คิดเป็นประมาณ 32.6% ของปริมาณทั้งหมดในมณฑลเฮยหลงเจียง และติดอันดับแหล่งกราไฟต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก) ซิลิมาไนต์ (38.648 ล้านตัน) โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์ (176 ล้านตัน) และหินอ่อน (595 ล้านตัน)

ทรัพยากรชีวภาพ

เมืองจีซีมีพื้นที่ป่า 706,900 เฮกตาร์ มีปริมาณไม้ยืนต้น 36.27 ล้านลูกบาศก์เมตร และมีพื้นที่ป่าปกคลุม 29.8% มีพืชชั้นสูง 691 ชนิด (รวมถึงพืชคุ้มครองระดับ 2 ของประเทศ 9 ชนิด) และสมุนไพรป่า 231 ชนิด เช่น ชิกพี, อะแคนโทพาแน็กซ์, ชิแซนดรา และสคูเทลลาเรีย เมืองนี้มีสัตว์มีกระดูกสันหลัง 360 ชนิด รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 41 ชนิด ปลา 68 ชนิด และนก 238 ชนิด สัตว์คุ้มครอง ได้แก่ ละมั่ง (ระดับ 1) และนกกระเรียนมงกุฎแดง (นกระดับ 1) มีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติและอุทยานป่าไม้ 16 แห่ง รวมพื้นที่ 803,980 หมู่

หน่วยงานบริหาร

ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2567 เทศบาลเมืองจีซีบริหารจัดการ 6 อำเภอ (จีกวน เหิงซาน ตี้เต้า หลี่ซู่ เฉิงจื่อเหอ และหม่าซาน) 1 จังหวัด (จีตง) และ 2 เมืองระดับจังหวัด (หูหลินและมิซาน) โดยมี 48 ตำบลและ 459 หมู่บ้าน ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่ 18 ถนนหงฉี อำเภอจีกวน

ประชากร

ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 (พฤศจิกายน 2563) เขตจีซีมีประชากรอาศัยอยู่ 1,502,060 คน โดยเป็นชาย 50.40% และหญิง 49.60% ซึ่งลดลง 360,105 คน (ลดลง 19.34%) จากสำมะโนประชากรปี 2553 ณ สิ้นปี 2567 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 1.5932 ล้านคน ซึ่งรวมถึงประชากรในเขตเมือง 1.0006 ล้านคน อัตราการเกิดอยู่ที่ 2.78 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 6.93 ต่อพันคน และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ลบ 4.15 ต่อพันคน

กลุ่มชาติพันธุ์

เมืองจีซีเป็นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อย 37 กลุ่ม รวมประชากร 94,000 คน โดยกลุ่มชาติพันธุ์เกาหลีเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุด (มากกว่า 47,000 คน) รองลงมาคือชาวแมนจู (มากกว่า 30,000 คน)

ภาษา

ในแผนที่ภาษาของจีน (ฉบับที่ 2) ระบุว่า ภาษาถิ่นจี้ซีจัดอยู่ในกลุ่มภาษาถิ่นย่อยเจียวหนิงของสาขาจี้เฉินในภาษาจีนกลางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

การเมือง

การปกครองและการเมืองเป็นไปตามระบบเมืองระดับมณฑลมาตรฐานของจีน โดยมีสภาประชาชนและรัฐบาลประชาชนประจำเมืองเป็นองค์กรปกครองหลัก

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2024 เขตจี้ซีมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 62.26 พันล้านหยวน (ประมาณ 8.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 1.1% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาคงที่ โดยแบ่งตามภาคส่วน: อุตสาหกรรมขั้นต้น 20.26 พันล้านหยวน (+2.2% คิดเป็น 32.5% ของ GDP); อุตสาหกรรมขั้นรอง 11.62 พันล้านหยวน (ลดลง 16.1% คิดเป็น 18.7%); อุตสาหกรรมขั้นที่สาม 30.38 พันล้านหยวน (+4.0% คิดเป็น 48.8%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 5.14 พันล้านหยวน (ประมาณ 715 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.4%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 8.2% ในขณะที่การซื้ออุปกรณ์เพิ่มขึ้นถึง 92.2% จากนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาล

อุตสาหกรรมหลัก

ในปี 2024 ผลผลิตรวมของภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง มีมูลค่า 32.02 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.5%) โดยทุกภาคส่วนย่อยแสดงให้เห็นถึงการเติบโตที่คงที่

อุตสาหกรรมรอง

ผลผลิตภาคอุตสาหกรรมลดลง 23.2% และมูลค่าเพิ่มลดลง 23.9% ในปี 2024 ภาคการผลิตเติบโต 21.2% ในขณะที่ภาคเหมืองแร่ลดลง 39.8% เมืองจี้ซีได้วางตำแหน่งกราไฟต์เป็นอุตสาหกรรมหลัก โดยมุ่งสู่ฐานการผลิตขนาด 10 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ณ เดือนพฤษภาคม 2026 เมืองนี้มีวิสาหกิจกราไฟต์ 66 แห่ง (30 แห่งมีขนาดใหญ่กว่ามาตรฐาน) โดยผลผลิตแร่เข้มข้นคิดเป็นประมาณหนึ่งในสามของผลผลิตทั้งหมดของประเทศ มีการจัดตั้งห่วงโซ่อุตสาหกรรม 9 ห่วงโซ่ ครอบคลุมการทำเหมืองที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม วัสดุเก็บพลังงาน และวัสดุทนไฟ

อุตสาหกรรมบริการ

ในปี 2024 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 24.13 พันล้านหยวน (ประมาณ 3.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 2.5%) การค้าต่างประเทศมีมูลค่ารวม 6.2 พันล้านหยวน (ประมาณ 860 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยเป็นการส่งออก 4.97 พันล้านหยวน (ลดลง 49.1%) และการนำเข้า 1.23 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 128.9%) เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 193.32 พันล้านหยวน (ประมาณ 27 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 6.3%) และสินเชื่ออยู่ที่ 107.55 พันล้านหยวน (ประมาณ 15 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 3.8%)

บริการสังคม

การศึกษา

ณ สิ้นปี 2023 อำเภอจีซีมีมหาวิทยาลัย 1 แห่ง (นักศึกษา 10,430 คน) โรงเรียนเทคนิค 1 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 8 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลาย 20 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 76 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 52 แห่ง โรงเรียนการศึกษาพิเศษ 3 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 311 แห่ง

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2023 มณฑลจี้ซีมีสถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 20 แห่ง องค์กรตรวจสอบและทดสอบ 52 แห่ง และสิทธิบัตร 493 ฉบับ

การดูแลสุขภาพ

เมืองนี้มีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 1,086 แห่ง (รวมถึงโรงพยาบาล 63 แห่งและศูนย์สุขภาพประจำตำบล 46 แห่ง) มีเตียง 13,533 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 12,524 คน ซึ่งรวมถึงแพทย์ผู้ช่วยที่ได้รับใบอนุญาต 4,814 คน และพยาบาลวิชาชีพที่ขึ้นทะเบียน 5,609 คน

วัฒนธรรม

อำเภอจีซีมีคณะศิลปะการแสดง 1 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 12 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 4 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 12 แห่ง และสถานีวัฒนธรรมประจำตำบล 48 แห่ง การออกอากาศทางวิทยุครอบคลุมประชากร 99.98%

กีฬา

ในปี 2023 นักกีฬาจากเมืองจีซีคว้าเหรียญรางวัลรวม 88 เหรียญจากการแข่งขันระดับจังหวัดขึ้นไป โดยแบ่งเป็นเหรียญทอง 32 เหรียญ เหรียญเงิน 28 เหรียญ และเหรียญทองแดง 28 เหรียญ

ประกันสังคม

ณ สิ้นปี 2023 เขตจีซีมีสถานดูแลผู้สูงอายุ 126 แห่ง มีเตียง 10,244 เตียง สถานีบริการชุมชนในเมือง 133 แห่ง และรายได้จากการขายสลากกินแบ่งรัฐบาล 131.84 ล้านหยวน

การขนส่ง

ภาพรวม

เมืองจีซีมีพรมแดนติดกับรัสเซียยาว 641 กิโลเมตร โดยมีด่านพรมแดนทางบกแห่งชาติ 2 แห่ง (มิซานและหูหลิน) ซึ่งรองรับสินค้า 3.1 ล้านตันและผู้โดยสาร 1.6 ล้านคนต่อปี สนามบินทะเลสาบซิงไคให้บริการเส้นทางไปยังปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว และเมืองอื่นๆ ในปี 2023 ปริมาณการขนส่งสินค้ารวมอยู่ที่ 32.083 ล้านตัน (+5.9%) และการขนส่งผู้โดยสาร 15.083 ล้านคน (+8.5%)

ทางหลวง

จี้ซีเป็นจุดเชื่อมต่อของทางด่วนเหอต้า (เหอกัง-ต้าเหลียน), ทางด่วนเจียนจี และทางหลวงฟางหู รถบัสทางไกลไปถึงปักกิ่ง ต้าเหลียน เสิ่นหยาง ชิงเต่า ฮาร์บิน ฉางชุน และอุสซูริสค์ (รัสเซีย)

รถไฟความเร็วสูง

รถไฟความเร็วสูงมู่ตานเจียง-เจียมู่ซี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2021 โดยสถานีจีซีตะวันตกเริ่มให้บริการพร้อมกัน

ทางรถไฟ

เมืองจีซีเป็นจุดเชื่อมต่อของเส้นทางรถไฟหลินหมี่และเฉิงจี เมืองนี้มีทางรถไฟยาว 359 กิโลเมตร สถานี 30 แห่ง และบริษัทขนส่งทางรถไฟระดับจังหวัด 19 แห่ง

การบิน

สนามบินทะเลสาบจีซีซิงไค ตั้งอยู่ในเมืองฮาดาบ อำเภอจีตง เป็นสนามบินระดับภูมิภาคภายในประเทศชั้น 4C มีรันเวย์ขนาด 2,300 เมตร x 45 เมตร ลานจอดเครื่องบินชั้น C จำนวน 2 แห่ง และอาคารผู้โดยสารขนาด 2,588 ตารางเมตร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2552

วัฒนธรรมและมนุษยศาสตร์

อารยธรรมเมือง

เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของเมืองจีซีครอบคลุมบทบาททางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ 6 ประการ ได้แก่ แหล่งกำเนิดของชาวซูเซิน (บรรพบุรุษของชาวแมนจูเมื่อ 6,800 ปีก่อน) ศูนย์กลางการทำเหมืองถ่านหินที่มีอายุยาวนานนับศตวรรษ (ตั้งแต่ปี 1903) สถานที่สำคัญที่บ่งบอกถึงการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง (ป้อมหูโถว 26 สิงหาคม 1945) แหล่งกำเนิดของกองทัพอากาศประชาชนจีน (1946) ต้นกำเนิดของ "จิตวิญญาณเป่ยต้าหวง" (1956) และสถานที่เกิดเหตุการณ์เกาะเจิ้นเป่า (1969) ลักษณะทางวัฒนธรรมของเมืองนี้ผสมผสานวัฒนธรรมของชาวซูเซิน การต่อต้านญี่ปุ่น จิตวิญญาณเป่ยต้าหวง และวัฒนธรรมการทำเหมืองเข้าด้วยกัน

อาหารพิเศษ

จีซี่เย็นบะหมี่: อาหารฟิวชั่นระหว่างอาหารจีนและเกาหลี เดิมเป็นอาหารพื้นเมืองของเกาหลี ทำจากแป้งบัควีทหรือแป้งสาลี เสิร์ฟเย็นพร้อมเนื้อวัวหั่นบาง พริก กิมจิ ผลไม้ และน้ำซุปเนื้อ

อาหารรสเผ็ดจีซี: พัฒนามาจากผักดองรสเผ็ดแบบดั้งเดิมของเกาหลี โดยมีอาหารรสเผ็ดผสมกว่า 50 ชนิด รวมถึงเต้าหู้แห้ง สาหร่ายทะเล เฟิร์น เนื้อวัว และเนื้อหมู

บะหมี่เส้นใหญ่จีซี: อาหารพื้นเมืองขึ้นชื่อที่มาจากบะหมี่เส้นใหญ่ของมณฑลชานซี ดัดแปลงด้วยน้ำซุปเผ็ดสูตรพิเศษที่ทำจากพริก พริกเสฉวน และเนื้อวัว รังสรรค์โดยเชฟชาวชานซีบนถนนซีเจีย (ถนนสายที่สี่) ในเมืองจีซี

โบราณสถานและแหล่งมรดกทางวัฒนธรรม

ณ เดือนสิงหาคม 2560 อำเภอจีซีมีแหล่งโบราณสถานที่มีการระบุแล้ว 123 แห่ง รวมถึงสุสานโบราณ 9 แห่ง เมืองโบราณ 15 แห่ง และแหล่งมรดกการปฏิวัติ 15 แห่ง โดย 7 แห่งเป็นหน่วยงานคุ้มครองระดับจังหวัด และ 11 แห่งเป็นหน่วยงานคุ้มครองระดับอำเภอหรือเทศบาล มีการเก็บรวบรวมโบราณวัตถุได้เกือบ 3,000 ชิ้น รวมถึงโบราณวัตถุระดับ 1 ของประเทศ 1 ชิ้น ระดับ 2 8 ชิ้น และระดับ 3 มากกว่า 90 ชิ้น

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ประเพณีการทำบะหมี่เย็นสไตล์เกาหลีของเมืองจีซีเริ่มต้นขึ้นในปี 1952 เมื่อคู่สามีภรรยา จิน เฟิงหยวน และเจียง เจิ้นซู เปิดร้านบะหมี่เย็นแห่งแรกบนถนนหงจุน หลังจากที่ร้านถูกโอนเป็นของรัฐ ทายาทรุ่นที่สองอย่างจ้วง เต๋อหยิง ได้ปรับปรุงสูตรโดยผสมผสานประเพณีเกาหลีเข้ากับรสชาติของชาวฮั่นในท้องถิ่น ทำให้เกิดรสชาติหวาน เปรี้ยว และเผ็ดที่เป็นเอกลักษณ์ ฝีมือการทำอาหารนี้ได้รับการยอมรับให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับมณฑล

จุดชมวิว

ภาพรวม

ณ เดือนสิงหาคม 2564 เมืองจีซีมีพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 21 แห่ง รวมถึงพื้นที่ระดับ 5A จำนวน 1 แห่ง (พื้นที่ท่องเที่ยวเกาะเจิ้นเป่าหูโถว) และพื้นที่ระดับ 4A จำนวน 6 แห่ง (ทะเลสาบซิงไค ซินไคหลิว ตังปี้เจิ้น ภูเขาฉีหลิน อุทยานป่าเทียนซี หอแสดงศิลปะการเขียนพู่กันเป่ยต้าหวง และตงฟางหง) นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติและอุทยาน 30 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 1.3488 ล้านหมู่ รวมถึงเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติทะเลสาบซิงไค ซึ่งเป็นเขตสงวนชีวมณฑลโลกของยูเนสโกและพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ

เขตท่องเที่ยวหูโถว

เป็นฐานสาธิตการศึกษาด้านความรักชาติระดับชาติและแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A (ตั้งแต่ปี 2019) ซึ่งประกอบด้วยสวนอนุสรณ์การยุติสงครามโลกครั้งที่สอง ป้อมปราการหูโถว (หน่วยอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติ) และบริเวณริมแม่น้ำปินเจียง สถานที่ท่องเที่ยวที่โดดเด่น ได้แก่ "เสือตัวแรกของโลก" ที่ได้รับการบันทึกในกินเนสส์บุ๊ค "หอคอยแห่งแรกบนแม่น้ำอุสซูรี" และ "วัดกวนตี้แห่งแรกของตะวันออก"

ทะเลสาบ Xingkai บริเวณจุดชมวิว Xinkailiu

ตั้งอยู่บนสันเขากลางทะเลสาบระหว่างทะเลสาบซิงไคใหญ่และทะเลสาบซิงไคเล็ก ประกอบด้วยจุดชมวิวขนาด 7,090 ตารางเมตร ท่าเทียบเรือสำราญ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ และสวนพื้นที่ชุ่มน้ำ จุดชมวิวสามารถรองรับผู้เข้าชมได้มากกว่า 1,000 คนพร้อมกัน

เขตทิวทัศน์ตังปี่เจิ้น

รีสอร์ทระดับ 4A แห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1985 ตั้งอยู่ห่างจากเมืองจีซี 120 กิโลเมตร ทางฝั่งตะวันตกของหาดทรายสีทองของทะเลสาบซิงไค สถานที่ท่องเที่ยวประกอบด้วยท่าเรือมิซาน หออนุสรณ์การพัฒนาเป่ยต้าหวง สวนน้ำ และสวนเกษตรเชิงนิเวศ

ภูเขากิเลน

แหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A (ระดับความสูง 550 เมตร) ตั้งอยู่ห่างจากเมืองจีซี 42 กิโลเมตร ในเมืองซิงหนง อำเภอจี้ตง จังหวัดจีตง โดยมีธีมหลักคือวัฒนธรรมกิเลนของจีน

พื้นที่ชุ่มน้ำตงฟางหง

เขตอนุรักษ์ธรรมชาติพื้นที่ชุ่มน้ำระดับชาติในเมืองหูหลิน ก่อตั้งขึ้นในปี 2544 โดยผสมผสานการอนุรักษ์ระบบนิเวศ การวิจัย การท่องเที่ยว และการศึกษา ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติในเดือนตุลาคม 2556

อุทยานป่าเทียซี

อุทยานแห่งชาติพื้นที่ชุ่มน้ำระดับ 4A ครอบคลุมพื้นที่ 120,000 หมู่ ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมิซานไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 34.8 กิโลเมตร มีลักษณะเด่นคือทะเลสาบ 4 แห่ง (530,000 ตารางเมตร) พื้นที่ชุ่มน้ำกว่า 1 ล้านตารางเมตร และทุ่งดอกบัวป่า 20,000 ตารางเมตร

หอศิลป์การเขียนพู่กันเป่ยต้าหวง

อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมิซาน 10 กิโลเมตร ริมอ่างเก็บน้ำชิงเนียน มีพื้นที่ระดับ 4A ครอบคลุม 120,000 ตารางเมตร และก่อตั้งขึ้นในปี 1996 โดยมีการลงทุนในการพัฒนาไปกว่า 35 ล้านหยวน ภายในอุทยานมีศิลาจารึกอักษรจีนกว่า 3,000 ชิ้น จากนักเขียนอักษรจีน 1,600 คน ทำให้เป็นป่าศิลาจารึกอักษรจีนสมัยใหม่ที่ใหญ่ที่สุดและมีคุณภาพสูงสุดในประเทศจีน

บุคคลสำคัญ

พื้นที่จี้ซีได้ให้กำเนิดบุคคลสำคัญมากมายตลอดประวัติศาสตร์ แม้ว่ารายละเอียดทางชีวประวัติเฉพาะเจาะจงจะไม่ได้ถูกบันทึกไว้อย่างครบถ้วนในเอกสารต้นฉบับก็ตาม

เกียรติยศที่สำคัญ

- เมษายน 2563: ได้รับการคัดเลือกให้ติด "รายชื่อเมืองตากอากาศฤดูร้อนของจีนประจำปี 2020"
- 20 ตุลาคม 2563: ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติที่มีระบบสนับสนุนสองด้าน (Double Support Model City)
- 25 ธันวาคม 2020: ได้รับรางวัล "เมืองแห่งการบริจาคโลหิตขั้นสูง" จากคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ
- มิถุนายน 2565: ได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อเขตสาธิตการพัฒนาการเงินแบบมีส่วนร่วมภายใต้การสนับสนุนทางการเงินจากส่วนกลาง ประจำปี 2022

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติจาหลง

เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติจาหลงตั้งอยู่ห่างจากเมืองฉีฉีฮาร์ มณฑลเฮยหลงเจียง ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 30 กิโลเมตร เป็นหนึ่งในพื้นที่ช…

วูต้าเหลียนฉี

อุทยานทัศนียภาพอู่ต้าเหลียนฉี ตั้งอยู่ในเมืองอู่ต้าเหลียนฉี เมืองเหยเหอ มณฑลเฮยหลงเจียง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ เป็นอุทยานธ…

จุดชมวิว Linhai Qishi แม่น้ำ Tangwang

อุทยานธรรมชาติแม่น้ำถังหวาง หลินไห่ ฉีซือ ตั้งอยู่ในอำเภอถังหวาง เมืองอี้ชุน มณฑลเฮยหลงเจียง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ เป็นอุทย…

เกาะซัน

อุทยานทัศนียภาพเกาะซุน ตั้งอยู่ในเขตซงเป่ย เมืองฮาร์บิน มณฑลเฮยหลงเจียง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่บนเกาะที่เกิดจากการ…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว