เมืองฮาร์บิน
นครฮาร์บิน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองน้ำแข็ง" ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ในเขตตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลเฮยหลงเจียง เป็นทั้งเมืองหลวงของมณฑล เมืองรองของมณฑล และเมืองขนาดใหญ่ ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมืองและเศรษฐกิจ
เมืองฮาร์บิน
นครฮาร์บิน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองน้ำแข็ง" ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ในส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลเฮยหลงเจียง เป็นเมืองหลวงของมณฑล เมืองรองของมณฑล และเมืองขนาดใหญ่ ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนเหนือของจีน และเป็นเมืองหลักของกลุ่มเมืองฮาร์บิน-ฉางชุน ฮาร์บินบริหารจัดการ 9 เขต 7 อำเภอ และ 2 เมืองระดับอำเภอ มีพื้นที่ทั้งหมด 53,076.4 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรที่ลงทะเบียนไว้ 9.33 ล้านคน ฮาร์บินตั้งอยู่ในลุ่มน้ำซงฮวา บนขอบด้านตะวันออกของที่ราบซงเนน โดยมีภูมิประเทศสูงทางตะวันออกและต่ำทางตะวันตก มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นปานกลาง มีฤดูร้อนที่สั้นและเย็น และฤดูหนาวที่ยาวนานและหนาวเย็น กิจกรรมของมนุษย์ในพื้นที่ฮาร์บินมีมานานกว่า 22,000 ปี ในปี ค.ศ. 1115 ฮาร์บินได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมืองหลวงของราชวงศ์จิน ในปี ค.ศ. 1932 ญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองฮาร์บิน และในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1946 ฮาร์บินได้รับการปลดปล่อย เมืองนี้ได้รับการกำหนดโดยสภาแห่งรัฐให้เป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่ครอบคลุมระดับนานาชาติ เป็นฐานการผลิตที่ทันสมัย เป็นประตูสู่การเปิดประเทศสู่ภาคเหนือ และเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวเชิงน้ำแข็งและหิมะระดับนานาชาติ อุตสาหกรรมชั้นนำของฮาร์บิน ได้แก่ การแปรรูปผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรขั้นสูง การผลิตอุปกรณ์ที่ทันสมัย และชีวการแพทย์สมัยใหม่ ในปี ค.ศ. 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองนี้สูงถึง 618.85 พันล้านหยวน (ประมาณ 85.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.6% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาคงที่
ชื่อและที่มาของชื่อ
ชื่อสถานที่ "ฮาร์บิน" ปรากฏครั้งแรกในบันทึกการบริหารส่วนท้องถิ่นสมัยราชวงศ์ชิง หลังจากกองทัพชิงเข้าสู่ด่านซานไห่ในปี 1644 พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของรองผู้บัญชาการอาเลชูกา (อาเฉิง) เดิมทีเรียกกันว่า "ฮาลาบิน" ต่อมาจึงเรียกว่า "ฮาร์บิน" ตั้งแต่ปลายสมัยราชวงศ์ชิงจนถึงทศวรรษ 1970 ชื่อนี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นภาษาแมนจู หมายถึง "ที่ตากแห" ในปี 1980 ทฤษฎีใหม่ได้เกิดขึ้นโดยเสนอว่าชื่อนี้มาจากภาษาจูร์เชน "อาเลจิน" ซึ่งหมายถึง "เกียรติ" หรือ "ความรุ่งโรจน์" การตีความอื่นๆ ได้แก่ ภาษาแมนจูหมายถึง "โค้งแม่น้ำที่อุดมสมบูรณ์" "เกาะแบน" ภาษามองโกลหมายถึง "ที่ราบ" ภาษาแมนจูหมายถึง "จุดข้ามเรือข้ามฟาก" และภาษาจูร์เชนหมายถึง "หงส์" ปัจจุบันมีหลายทฤษฎีที่อยู่ร่วมกัน
ประวัติศาสตร์
ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน
กิจกรรมของมนุษย์ในพื้นที่ฮาร์บินมีมาตั้งแต่ 22,000 ปีที่แล้ว (ปลายยุคหินเก่า) ประมาณ 5,000 ปีที่แล้ว พื้นที่นี้ได้เข้าสู่ยุคหินใหม่ และประมาณ 3,000 ปีที่แล้ว (ปลายราชวงศ์ชาง) ได้เข้าสู่ยุคสำริด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมไป่จินเป่า ตั้งแต่สมัยจักรพรรดิซุน ผ่านราชวงศ์เซี่ย ชาง และโจว (ศตวรรษที่ 23 ถึง 5 ก่อนคริสตกาล) พื้นที่นี้เป็นถิ่นกำเนิดของชาวซูเซิน
ราชวงศ์ฉิน-ฮั่น ผ่านราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้
ในสมัยราชวงศ์ฮั่น ชาวซูเฉินถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอี้โหลว โดยมีเมืองฮาร์บินอยู่ทางทิศตะวันตก ตลอดสมัยราชวงศ์ฮั่น เว่ย และจิน พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรฟู่หยู ในศตวรรษที่ 5 ราชวงศ์หวู่จี้ได้พิชิตฟู่หยูและก่อตั้งเผ่าอันเชกูขึ้นตามแม่น้ำอาซี กลายเป็นหนึ่งในเจ็ดพันธมิตรเผ่าสำคัญ
สมัยราชวงศ์สุย-ถัง จนถึงราชวงศ์ซ่ง-หยวน
ในปี ค.ศ. 691 กองทัพถังได้เอาชนะชาวโมเหอแห่งเหย่สุ่ย ในปี ค.ศ. 698 ชาวโมเหอได้ก่อตั้งรัฐเจิ้น (เปลี่ยนชื่อเป็นโป๋ไห่ในปี ค.ศ. 713) และฮาร์บินกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองโมเจียของโป๋ไห่ หลังจากที่โป๋ไห่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของชาวคิตันในปี ค.ศ. 926 ชาวจูร์เชนก็ขึ้นมามีอำนาจ ในปี ค.ศ. 1115 หัวหน้าชาวจูร์เชน อากูดา ได้เอาชนะชาวเหลียวและก่อตั้งราชวงศ์จิน โดยกำหนดให้ชางจิง (อาเฉิงในฮาร์บิน) เป็นเมืองหลวง ในสมัยราชวงศ์หยวน พื้นที่นี้กลายเป็นดินแดนศักดินาของตระกูลทิมูเกอ โอทชิกิน น้องชายคนที่สามของเจงกิสข่าน
สมัยหมิง-ชิง
ในปี ค.ศ. 1395 กองทัพหมิงปราบปรามชาวจูร์เชนได้สำเร็จ และพื้นที่นี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์หมิงอย่างเป็นทางการ หลังจากสถาปนาราชวงศ์ชิงขึ้น ภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็ถูกปกครองด้วยระบบทหาร ในช่วงกลางถึงปลายราชวงศ์ชิง นโยบาย "การเคลื่อนย้ายผู้คนเพื่อยึดคืนดินแดน" ทำให้มีชาวแมนจูและชาวฮั่นเข้ามาตั้งถิ่นฐานเป็นจำนวนมาก ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ฮาร์บินมีหมู่บ้านหลายสิบแห่งและมีประชากรประมาณ 30,000 คน ในปี ค.ศ. 1896 จักรวรรดิรัสเซียได้รับสิทธิ์ในการสร้างทางรถไฟสายตะวันออกของจีน และในปี ค.ศ. 1898 ฮาร์บินได้รับการกำหนดให้เป็นศูนย์กลางและศูนย์บริหารจัดการของทางรถไฟ ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ฮาร์บินได้กลายเป็นท่าเรือพาณิชย์ระหว่างประเทศที่มีชาวต่างชาติอาศัยอยู่กว่า 160,000 คนจาก 33 ประเทศ และมีสถานกงสุลจาก 19 ประเทศ
สมัยสาธารณรัฐจีน
ในปี ค.ศ. 1926 ได้มีการจัดตั้งสำนักงานเทศบาลพิเศษฮาร์บินขึ้น เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 กองกำลังญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองฮาร์บิน หลังจากญี่ปุ่นยอมจำนนเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 กองทัพแดงโซเวียตได้เข้าสู่ฮาร์บินในวันที่ 18 กันยายน เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1946 ฮาร์บินได้จัดตั้งรัฐบาลประชาชนขึ้น กลายเป็นเมืองใหญ่แห่งแรกในประเทศจีนที่ได้รับการปลดปล่อย
หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ในปี 1953 ฮาร์บินกลายเป็นเทศบาลที่อยู่ภายใต้การบริหารส่วนกลาง ในปี 1954 หลังจากการรวมมณฑลซงเจียงและเฮยหลงเจียง ฮาร์บินได้กลายเป็นเมืองหลวงของมณฑลเฮยหลงเจียงใหม่ ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม 5 ปีฉบับแรก โครงการสำคัญ 13 โครงการที่ได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตได้เปลี่ยนฮาร์บินจากเมืองบริโภคไปสู่เมืองอุตสาหกรรมที่กำลังเติบโต ในปี 1996 ภูมิภาคซงเจียงได้รวมเข้ากับฮาร์บิน การปรับโครงสร้างการบริหารยังคงดำเนินต่อไปจนถึงปี 2014 ณ สิ้นปี 2022 ฮาร์บินบริหาร 9 เขตและ 9 อำเภอ/เมือง ในเดือนตุลาคม 2024 เมืองได้กำหนดให้วันที่ 28 มิถุนายนเป็น "วันคุ้มครองเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงแห่งชาติของฮาร์บิน"
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนกรกฎาคม 2567 เมืองฮาร์บินประกอบด้วย 9 เขต 7 อำเภอ และ 2 เมืองระดับอำเภอ ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ถนนชิจิ เขตซงเป่ย
ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ
ที่ตั้ง
เมืองฮาร์บินตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ในมณฑลเฮยหลงเจียงทางตะวันตกเฉียงใต้ บนขอบด้านตะวันออกเฉียงใต้ของที่ราบซงเนน ระหว่างลองจิจูด 125 องศา 42 นาที ถึง 130 องศา 10 นาทีตะวันออก และละติจูด 44 องศา 04 นาที ถึง 46 องศา 40 นาทีเหนือ มีพรมแดนติดกับเจียมู่ซี ฉีไท่เหอ และมู่ตานเจียงทางทิศตะวันออก ต้าชิงทางทิศตะวันตก ซุยฮวาและอี้ชุนทางทิศเหนือ และมณฑลจี๋หลินทางทิศใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 53,076.4 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นเมืองหลวงของมณฑลที่ใหญ่ที่สุดในจีนเมื่อพิจารณาจากพื้นที่ โดยมีพื้นที่เขตเมือง 10,198 ตารางกิโลเมตร
ภูมิอากาศ
เมืองฮาร์บินมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นปานกลาง โดยมีฤดูร้อนที่สั้นและเย็นสบาย และฤดูหนาวที่ยาวนานและหนาวจัด อุณหภูมิเฉลี่ยในฤดูร้อน (มิถุนายนถึงสิงหาคม) อยู่ที่ 22.3 องศาเซลเซียส ขณะที่ฤดูหนาว (ธันวาคมถึงกุมภาพันธ์) เฉลี่ยอยู่ที่ -14.6 องศาเซลเซียส เดือนที่ร้อนที่สุดคือเดือนกรกฎาคม (เฉลี่ย 24.7 องศาเซลเซียส สูงสุด 36.4 องศาเซลเซียส) และเดือนที่หนาวที่สุดคือเดือนธันวาคม (ต่ำสุด -38.1 องศาเซลเซียส ในวันที่ 4 มกราคม 1970) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 494 ถึง 651 มิลลิเมตร โดยส่วนใหญ่จะตกในเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็งคือ 145 วัน และมีหิมะปกคลุมเฉลี่ยต่อปี 110 ถึง 129 วัน
ธรณีวิทยา
เมืองฮาร์บินตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันออกของรอยแยกซงเหลียว ภายในเขตทรุดตัวตอนกลางและเขตยกตัวทางตะวันออกเฉียงใต้ของแอ่งซงเนน รอยเลื่อนที่สำคัญที่ยังคงมีการเคลื่อนไหว ได้แก่ รอยเลื่อนแม่น้ำซงฮวา รอยเลื่อนแม่น้ำหูหลาน และรอยเลื่อนแม่น้ำอาซี ซึ่งทอดยาวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศทางทิศตะวันออกสูงกว่าทางทิศตะวันตก โดยลาดเอียงจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แม่น้ำซงฮวาไหลผ่านเมืองจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ทางเหนือของแม่น้ำ บริเวณมู่หลาน ถงเหอ และอีหลาน อยู่ในเทือกเขาคิงอันเล็ก มีความสูงโดยทั่วไปประมาณ 500 เมตร ทางใต้ของแม่น้ำ บริเวณอู่ฉาง อะเฉิง ปิน ซ่างจือ หยานโชว ฟางเจิ้ง และอีหลาน อยู่ในเทือกเขาจางกวงไฉ่ เขตเมืองทางตะวันตกและซวงเฉิงเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบซงเนน มีความสูง 120 ถึง 250 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาต้าตูติงจื่อ ที่ความสูง 1,696 เมตร
อุทกวิทยา
เมืองฮาร์บินตั้งอยู่ในลุ่มแม่น้ำซงฮวา แม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำซงฮวา โดยมีแม่น้ำสาขา ได้แก่ แม่น้ำหูหลาน (523 กิโลเมตร พื้นที่ลุ่มน้ำ 30,977 ตารางกิโลเมตร) และแม่น้ำอาซี (257 กิโลเมตร พื้นที่ลุ่มน้ำ 3,545 ตารางกิโลเมตร) ณ สิ้นปี 2021 เมืองนี้มีพื้นที่ชลประทานมากกว่า 10,000 หมู่ จำนวน 70 แห่ง และอ่างเก็บน้ำ 252 แห่ง มีความจุรวม 4.26 พันล้านลูกบาศก์เมตร อ่างเก็บน้ำที่สำคัญ ได้แก่ อ่างเก็บน้ำหลงเฟิงซาน (12.3 ล้านลูกบาศก์เมตร) อ่างเก็บน้ำโมปานซาน (25.3 ล้านลูกบาศก์เมตร) และอ่างเก็บน้ำซีฉวนหยาน (21.9 ล้านลูกบาศก์เมตร) โครงการบริหารจัดการน้ำซานเจียง ซึ่งเป็นโครงการอนุรักษ์น้ำที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมณฑลเฮยหลงเจียง เสร็จสมบูรณ์ในปี 2018 ทำให้มาตรฐานการป้องกันน้ำท่วมของฮาร์บินสูงขึ้นจากระดับ 1 ใน 100 ปี เป็น 1 ใน 200 ปี
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ
เมืองฮาร์บินประสบกับสภาพอากาศรุนแรงหลายอย่าง รวมถึงลมพายุ ฝนตกหนัก ลูกเห็บ พายุฝนฟ้าคะนอง พายุหิมะ และพายุทราย ตลอดจนความเสียหายจากความหนาวเย็น ภัยแล้ง และน้ำท่วม ลมพายุแรงมักเกิดขึ้นระหว่างเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม (85% ของเหตุการณ์ทั้งหมด) ฝนตกหนักมักเกิดขึ้นในเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม (92%) พายุทรายรุนแรงที่สุดในช่วงเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม น้ำท่วมใหญ่มีต้นกำเนิดจากแม่น้ำเน็นและแม่น้ำซงฮวาสายที่สอง โดยปริมาณน้ำสูงสุดมักเกิดขึ้นในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน ในเดือนสิงหาคม 2566 มี 12 อำเภอและตำบลประสบอุทกภัย ส่งผลกระทบต่อประชาชน 270,581 คน และพื้นที่เพาะปลูก 90,050 เฮกตาร์ ภัยพิบัติทางธรณีวิทยา ได้แก่ ดินถล่ม (เกิดขึ้นมากในช่วงเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม โดยเฉพาะเดือนกรกฎาคม) ดินถล่ม และตลิ่งพังทลาย
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ณ สิ้นปี 2022 ปริมาณน้ำรวมเฉลี่ยหลายปีของเมืองฮาร์บินอยู่ที่ 11.423 พันล้านลูกบิดเมตร โดยเป็นน้ำผิวดิน 9.897 พันล้านลูกบิดเมตร และน้ำบาดาล 3.626 พันล้านลูกบิดเมตร ปริมาณน้ำต่อหัวประชากรอยู่ที่ 1,186 ลูกบิดเมตร ซึ่งเป็นครึ่งหนึ่งของค่าเฉลี่ยระดับประเทศของจีน พื้นที่นี้กำลังเผชิญกับความท้าทายหลายประการ ได้แก่ ปริมาณฝนที่ลดลง การระเหยที่เพิ่มขึ้นจากภาวะโลกร้อน การสูบน้ำบาดาลมากเกินไป และการกระจายตัวที่ไม่สม่ำเสมอในพื้นที่
ทรัพยากรที่ดิน
ณ สิ้นปี 2565 พื้นที่ทั้งหมดมีจำนวน 5,307,643 เฮกตาร์ โดยเป็นที่ดินของรัฐคิดเป็น 54.04% (2,868,342 เฮกตาร์) ซึ่งรวมถึงที่ดินเพาะปลูก 465,380 เฮกตาร์ ที่ดินป่าไม้ 2,076,233 เฮกตาร์ และแหล่งน้ำ 143,558 เฮกตาร์
ทรัพยากรแร่
ณ สิ้นปี 2022 มีการค้นพบแร่ธาตุ 65 ชนิด โดย 23 ชนิดอยู่ในตารางปริมาณสำรองของมณฑลเฮยหลงเจียง ซึ่งรวมถึงถ่านหิน เหล็ก ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี ทังสเตน โมลิบเดนัม ไพไรต์ และหินอ่อนสำหรับทำซีเมนต์ ณ สิ้นปี 2020 มีพื้นที่ทำเหมือง 80 แห่ง โดยแบ่งเป็นขนาดใหญ่ 15 แห่ง ขนาดกลาง 21 แห่ง และขนาดเล็ก 44 แห่ง ลักษณะของทรัพยากรแร่คือมีการกระจายตัวอย่างกระจุกตัว มีแหล่งแร่ขนาดเล็กจำนวนมาก และมีวัสดุก่อสร้างอุดมสมบูรณ์
ทรัพยากรพื้นที่ชุ่มน้ำ
เมืองฮาร์บินมีทรัพยากรพื้นที่ชุ่มน้ำที่อุดมสมบูรณ์ รวมถึงพื้นที่ชุ่มน้ำริมแม่น้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำในบึง พื้นที่ชุ่มน้ำในทะเลสาบ และพื้นที่ชุ่มน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้น ในปี 2018 ฮาร์บินได้รับการประกาศให้เป็น "เมืองพื้นที่ชุ่มน้ำนานาชาติ" แห่งแรกโดยองค์การพื้นที่ชุ่มน้ำนานาชาติ และในปี 2020 เขตอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำริมแม่น้ำฮาดงได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ ณ สิ้นปี 2023 เมืองนี้มีอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำ 15 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 20,300 เฮกตาร์ ซึ่งรวมถึงอุทยานระดับชาติ 13 แห่ง และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติพื้นที่ชุ่มน้ำระดับจังหวัด 8 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 101,700 เฮกตาร์
ทรัพยากรชีวภาพ
ณ สิ้นปี 2566 พื้นที่ป่าของเมืองฮาร์บินครอบคลุม 2.205 ล้านเฮกเตอร์ มีปริมาณไม้ที่กำลังเติบโต 2.6 พันล้านลูกบาศก์เมตร และคิดเป็นร้อยละ 41.5 ของพื้นที่ทั้งหมด เมืองนี้มีพืชป่าคุ้มครองระดับชาติ 23 ชนิด รวมถึงสนเกาหลี เถ้าแมนจูเรีย และลิลลี่ดาฮูเรียน นอกจากนี้ยังมีสัตว์ป่าบนบกประมาณ 450 ชนิด รวมถึงนก 345 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 78 ชนิด และสัตว์คุ้มครองระดับ 1 ระดับชาติ 9 ชนิด (รวมถึงเสือไซบีเรีย กวางมัสก์ แอนทิโลป และนกกระเรียนมงกุฎแดง) ณ สิ้นปี 2565 เมืองนี้มีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ อุทยานป่าไม้ พื้นที่ชมวิว อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำ และอุทยานธรณีวิทยา 79 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ 848,400 เฮกเตอร์ (ร้อยละ 16 ของพื้นที่ทั้งหมด)
พื้นที่อนุรักษ์ที่สำคัญ ได้แก่ เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติภูเขาเฟิงหวง มณฑลเฮยหลงเจียง (พืช 703 ชนิด สัตว์ 343 ชนิด รวมถึงเสือไซบีเรียและนกอินทรีทอง) อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติเกาะอาเลจิน (4.19 ตารางกิโลเมตร อัตราส่วนพื้นที่ชุ่มน้ำ 71.1% สัตว์ 1,144 ชนิด) อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติปากแม่น้ำหูหลาน (38.5 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ชุ่มน้ำในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเมืองหลวงของมณฑลต่างๆ ของจีน) และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติริมแม่น้ำฮาดง (จุดแวะพักที่สำคัญของนกน้ำกว่า 20,000 ตัวในช่วงการอพยพ รวมถึงนกกระสาขาวตะวันออกและนกกระเรียนมงกุฎแดงที่ใกล้สูญพันธุ์)
การเมือง
ประชากร
ขนาดประชากร
ณ สิ้นปี 2567 จำนวนประชากรที่ลงทะเบียนไว้คือ 9.33 ล้านคน โดยเป็นประชากรในเขตเมือง 5.259 ล้านคน ประชากรดังกล่าวประกอบด้วย 5.519 ล้านคนใน 9 อำเภอ และ 3.811 ล้านคนใน 9 ตำบลและเมือง อัตราการเกิดอยู่ที่ 3.7 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 5.7 ต่อพันคน และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ -2 ต่อพันคน
กลุ่มชาติพันธุ์
เมืองฮาร์บินเป็นเมืองที่มีประชากรหลากหลายเชื้อชาติ โดยมีกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อย 45 กลุ่ม ส่วนใหญ่เป็นชาวแมนจู เกาหลี ฮุย มองโกล และซีเบ ในปี 2559 ประชากรกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยมีจำนวนเกิน 600,000 คน เมืองนี้มีเขตเทศบาลของกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อย 14 แห่ง และหมู่บ้านของกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อย 218 แห่ง
ภาษา
ภาษาถิ่นฮาร์บินอยู่ในกลุ่มย่อยจ้าวฟู่ (Zhaofu) ของกลุ่มฮาฟู่ (Hafu) ในภาษาจีนกลางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เนื่องจากการอพยพทางประวัติศาสตร์จากมณฑลชานตงและเหอเป่ย ทำให้ภาษาถิ่นนี้มีความใกล้เคียงกับภาษาจีนกลางมาตรฐานอย่างมาก ส่งผลให้ฮาร์บินเป็นหนึ่งในเมืองที่เข้าถึงได้ง่ายที่สุดในด้านภาษาของจีน
ศาสนา
เมืองฮาร์บินมีศาสนาพุทธ ศาสนาเต๋า ศาสนาคริสต์ ศาสนาคาทอลิก ศาสนาอิสลาม และศาสนาออร์โธดอกซ์ตะวันออก ณ ปี 2020 มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา 321 แห่ง และผู้ศรัทธากว่า 520,000 คน ศาสนาพุทธแพร่หลายเข้ามาในพื้นที่ในช่วงราชวงศ์จิน วัดจีเล่อที่สร้างขึ้นในปี 1924 กลายเป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนา ศาสนาอิสลามเข้ามาในทศวรรษ 1770 พร้อมกับผู้อพยพชาวฮุย ศาสนาคาทอลิกก่อตั้งขึ้นในปี 1901 และศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ในปีเดียวกัน ศาสนาออร์โธดอกซ์ตะวันออกเข้ามาในปี 1898 พร้อมกับคนงานรถไฟชาวรัสเซีย มหาวิหารเซนต์โซเฟียสร้างขึ้นในปี 1907 ชุมชนออร์โธดอกซ์ของฮาร์บินเคยเป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาสังฆมณฑลหลักสามแห่งของจีน (ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ ฮาร์บิน)
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ระบบอุตสาหกรรมสมัยใหม่ "4567" ของฮาร์บิน มุ่งเป้าไปที่โมเดลเศรษฐกิจใหม่ 4 รูปแบบ (ดิจิทัล เศรษฐกิจชีวภาพ ฯลฯ) อุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์ 5 ประเภท (การบินและอวกาศ การผลิตอิเล็กทรอนิกส์ วัสดุใหม่ ฯลฯ) อุตสาหกรรมดั้งเดิมที่มีความได้เปรียบ 6 ประเภท (การแพทย์ พลังงาน ยานยนต์ ฯลฯ) และอุตสาหกรรมบริการ 7 ประเภท ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) จะอยู่ที่ 618.85 พันล้านหยวน (ประมาณ 85.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.6% อัตราส่วนโครงสร้างสามภาคส่วนอยู่ที่ 9.2:23.0:67.9
อุตสาหกรรมหลัก
ภาคเกษตรกรรมของฮาร์บินมีศูนย์กลางอยู่ที่ห่วงโซ่อุปทาน 5 อย่าง ได้แก่ ข้าวโพด ถั่วเหลือง ข้าว ผลิตภัณฑ์นม และเนื้อสัตว์ ฮาร์บินซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงแห่งข้าว" มีมูลค่าแบรนด์ข้าวอู่ฉางสูงถึง 71.3 พันล้านหยวน (ประมาณ 9.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ติดอันดับที่ 4 ในกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่มีเครื่องหมายแสดงแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์ระดับภูมิภาคของประเทศติดต่อกัน 8 ปี ในปี 2023 ผลผลิตธัญพืชสูงถึง 23 พันล้านจิน (11.5 ล้านตัน) โดยมีพื้นที่เพาะปลูกสีเขียวและอินทรีย์ที่ได้รับการรับรอง 1.138 ล้านหมู่ ในปี 2024 ผลผลิตรวมทางการเกษตร ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง มีมูลค่า 104.39 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.5%
อุตสาหกรรมรอง
อุตสาหกรรมรองมุ่งเน้นไปที่อาหาร ยา ยานยนต์ และเคมีภัณฑ์ ขณะเดียวกันก็พัฒนาคลัสเตอร์หลักขนาดพันล้านหยวนในด้านการบิน อุปกรณ์พลังงาน และชีวการแพทย์ ฮาร์บินได้รับการอนุมัติให้เป็นฐานอุตสาหกรรมชีวภาพแห่งชาติในปี 2551 และคลัสเตอร์ชีวการแพทย์ของเมืองได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในคลัสเตอร์อุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์ระดับชาติกลุ่มแรกในปี 2562 บริษัทสำคัญ ได้แก่ Harbin Pharmaceutical Group, Kuihua Pharmaceutical และ Yuheng Pharmaceutical (มีบริษัทจดทะเบียน 7 แห่ง) ในด้านการบินและอวกาศ บริษัทชั้นนำ ได้แก่ Harbin Aircraft Manufacturing, China Aero-Engine Dongan และ Northeast Light Alloy ในปี 2567 มูลค่าผลผลิตภาคอุตสาหกรรมสูงถึง 116.5 พันล้านหยวน (ประมาณ 16.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.2%
อุตสาหกรรมบริการ
ภาคอุตสาหกรรมบริการของเมืองเน้นด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม บริการข้อมูล การเงิน และโลจิสติกส์สมัยใหม่ ในปี 2023 เมืองนี้ได้ออกบัตรกำนัลการบริโภคของรัฐบาลมูลค่า 174 ล้านหยวน (ประมาณ 24 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ก่อให้เกิดยอดขาย 6.3 พันล้านหยวน (ประมาณ 869 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากการท่องเที่ยวสูงถึง 169.25 พันล้านหยวน (ประมาณ 23.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีนักท่องเที่ยว 135 ล้านคน เพิ่มขึ้น 2.5 และ 3.4 เท่าจากปีก่อนหน้าตามลำดับ ฮาร์บินได้รับการยกให้เป็น "จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวฤดูร้อนที่ได้รับความนิยมประจำปี 2023" และครองอันดับหนึ่งในการจัดอันดับการท่องเที่ยวบนน้ำแข็งและหิมะของประเทศติดต่อกัน 7 ปี เมืองนี้ได้สร้างความสัมพันธ์ทางการค้ากับ 178 ประเทศ โดยมีปริมาณการนำเข้าและส่งออกรวม 49.53 พันล้านหยวน (ประมาณ 6.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 27.7% มูลค่าการค้าของรัสเซียทะลุ 10 พันล้านหยวนเป็นครั้งแรก โดยแตะระดับ 11.79 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 78.8%
เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน
นิคมอุตสาหกรรมเซินเจิ้น (ฮาร์บิน)
นิคมอุตสาหกรรมแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตพัฒนาใหม่ฮาร์บิน โดยมุ่งเน้น 5 ด้าน ได้แก่ นวัตกรรมสารสนเทศ กราไฟต์ขั้นสูง เซ็นเซอร์อัจฉริยะ อุปกรณ์และหุ่นยนต์ระดับสูง และเกษตรกรรมสมัยใหม่ ณ เดือนเมษายน 2567 มีบริษัทจดทะเบียนแล้ว 639 แห่ง รวมถึง "สำนักงานใหญ่ 1 แห่ง ศูนย์ 2 แห่ง" ของหัวเว่ย และสถาบันวิจัยปัญญาประดิษฐ์ของสถาบันเทคโนโลยีฮาร์บิน ในช่วงเดือนมกราคมถึงกันยายน 2566 นิคมอุตสาหกรรมแห่งนี้มีผลผลิต 3.17 พันล้านหยวน (ประมาณ 437 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 26.8%
เขตการค้าเสรีนำร่องจีน (เฮยหลงเจียง) ส่วนฮาร์บิน
เขตเศรษฐกิจพิเศษแห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ เชื่อมต่อกับระเบียงเศรษฐกิจจีน-มองโกเลีย-รัสเซีย และเป็นศูนย์กลางการบินที่เชื่อมโยงยูเรเซียและอเมริกาเหนือ โดยมุ่งเน้นอุตสาหกรรมเกิดใหม่เชิงกลยุทธ์ (ไอทีรุ่นใหม่ วัสดุใหม่ อุปกรณ์ระดับสูง ชีวการแพทย์) และบริการสมัยใหม่ ในปี 2023 ปริมาณการนำเข้าส่งออกสูงถึง 9.521 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 25.5% การค้ากับรัสเซียสูงถึง 4.26 พันล้านหยวน (ประมาณ 587 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 98.9% เขตเศรษฐกิจพิเศษนี้เป็นที่ตั้งของวิสาหกิจไฮเทคกว่า 1,000 แห่ง (26.3% ของวิสาหกิจทั้งหมดในมณฑลเฮยหลงเจียง) และวิสาหกิจที่มุ่งเน้นความร่วมมือกับรัสเซียกว่า 130 แห่ง
บริการสังคม
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2024 เมืองฮาร์บินมีสถาบันอุดมศึกษาปกติ 49 แห่ง มีนักศึกษา 815,000 คน โรงเรียนอาชีวศึกษา 82 แห่ง มีนักศึกษา 69,000 คน โรงเรียนมัธยมปลายปกติ 109 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 345 แห่ง และโรงเรียนประถมศึกษา 370 แห่ง อัตราการรู้หนังสือลดลงจาก 1.66% เหลือ 1.05% ระหว่างปี 2010 ถึง 2020
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2024 เมืองฮาร์บินมีสถานพยาบาล 5,562 แห่ง รวมถึงโรงพยาบาล 360 แห่ง มีเตียงผู้ป่วย 94,000 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 90,000 คน (แพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 32,100 คน พยาบาลวิชาชีพ 40,000 คน) โดยมีจำนวนผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์ต่อปีสูงถึง 41.92 ล้านครั้ง
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เมืองฮาร์บินมีทรัพยากรทางวิทยาศาสตร์และการศึกษาที่แข็งแกร่ง รวมถึงสถาบันเทคโนโลยีฮาร์บินและมหาวิทยาลัยวิศวกรรมฮาร์บิน ซึ่งมีส่วนร่วมในโครงการระดับชาติ เช่น ยานอวกาศเสินโจว ภารกิจสำรวจดวงจันทร์ฉางเอ๋อ และเรือดำน้ำเจียวหลง ณ สิ้นปี 2024 เมืองนี้มีสถาบันวิจัยอิสระ 69 แห่ง ศูนย์เทคโนโลยีระดับชาติ 15 แห่ง และศูนย์ระดับจังหวัด 231 แห่ง มีการจดสิทธิบัตรถึง 17,868 รายการ และในเดือนกุมภาพันธ์ 2024 "ศูนย์จำลองสภาพแวดล้อมอวกาศภาคพื้นดิน" ซึ่งเป็นโครงสร้างพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับชาติที่สำคัญแห่งแรกของจีนในด้านอวกาศ ได้รับการอนุมัติในเมืองฮาร์บิน
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2024 เมืองฮาร์บินมีพิพิธภัณฑ์ 69 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 19 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 18 แห่งที่มีสาขา 143 แห่ง และคณะศิลปะการแสดงมืออาชีพ 6 คณะ พิพิธภัณฑ์ที่โดดเด่น ได้แก่ พิพิธภัณฑ์มณฑลเฮยหลงเจียง (ระดับประเทศชั้นนำ) หอแสดงคดีอาชญากรรมหน่วย 731 และพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์จินชางจิง เมืองนี้ส่งเสริมโครงการส่งเสริมการอ่านทั่วประเทศและได้รับการจัดอันดับให้เป็น "100 เมืองแห่งการอ่านชั้นนำของประเทศ"
กีฬา
เมืองฮาร์บินมีสนามกีฬา 37 แห่ง โรงยิม 46 แห่ง สถานที่จัดการแข่งขันว่ายน้ำและกระโดดน้ำ 69 แห่ง และลานสเก็ตน้ำแข็งในร่ม 18 แห่ง เมืองนี้ได้ผลิตแชมป์โอลิมปิกมากมาย รวมถึง Shen Xue, Zhao Hongbo และ Zhang Hong เมืองนี้เคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวเอเชียครั้งที่ 3 และการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกครั้งที่ 24 ในเดือนกรกฎาคม 2023 ฮาร์บินได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวเอเชียปี 2025 ทำให้เป็นเมืองแรกของจีนที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวเอเชียสองครั้ง
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2023 เมืองฮาร์บินมีคุณภาพอากาศดีถึง 304 วัน (83.3%) โดยมีปริมาณ PM2.5 ต่ำที่สุดเป็นประวัติการณ์ที่ 36 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร สถานีตรวจวัดคุณภาพน้ำทั้ง 25 แห่งทั่วประเทศได้มาตรฐาน (100%) โดย 88% มีคุณภาพดี ซึ่งเป็นสถิติที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา เมืองนี้ประสบความสำเร็จในการกำจัดขยะครัวเรือนโดยการฝังกลบเป็นศูนย์ มีการบำบัดขยะอย่างไม่เป็นอันตราย 100% และมีการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพมากกว่า 80%
ประกันสังคม
ในปี 2023 ระบบประกันบำนาญสำหรับวิสาหกิจในเมืองครอบคลุมประชากร 3.223 ล้านคน ระบบประกันบำนาญสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบทครอบคลุม 2.298 ล้านคน ระบบประกันการว่างงานครอบคลุม 1.119 ล้านคน และระบบประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานครอบคลุม 7.107 ล้านคน ค่าครองชีพขั้นต่ำในเมืองอยู่ที่ 850 หยวนต่อเดือนต่อคนในเขต และ 689 หยวนในอำเภอ เมืองนี้มีสถานดูแลผู้สูงอายุ 466 แห่งที่มีเตียง 43,000 เตียง
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองฮาร์บินตั้งอยู่ใจกลางเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ ทำหน้าที่เป็นประตูเปิดสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน เป็นศูนย์กลางสำคัญของระเบียงเศรษฐกิจจีน-มองโกเลีย-รัสเซีย และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่ครอบคลุมทั่วประเทศ ณ สิ้นปี 2021 มีสถานีรถไฟ 79 แห่ง สถานีสำคัญ ได้แก่ สถานีรถไฟฮาร์บิน สถานีฮาร์บินตะวันตก สถานีฮาร์บินตะวันออก สถานีฮาร์บินเหนือ สนามบินนานาชาติฮาร์บินไท่ผิง และท่าเรือฮาร์บิน
ทางหลวง
ณ สิ้นปี 2021 เมืองฮาร์บินมีทางหลวงรวม 24,993 กิโลเมตร รวมถึงทางด่วน 877 กิโลเมตร และมีคลองตัดผ่านแม่น้ำ 7 แห่ง ในปี 2023 การขนส่งสินค้าทางถนนมีปริมาณ 78.59 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 6.4%) และการขนส่งผู้โดยสารมีปริมาณ 22.65 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 56.5%) จำนวนรถยนต์ส่วนตัวอยู่ที่ 1.99 ล้านคัน โดยมีรถยนต์พลังงานใหม่ 34,468 คัน (เพิ่มขึ้น 156.5%)
ทางรถไฟ
ฮาร์บินเป็นที่รู้จักในนาม "เมืองที่ถูกดึงดูดด้วยรถไฟ" และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางรถไฟที่สำคัญ มีเส้นทางรถไฟธรรมดา 5 สาย และเส้นทางรถไฟความเร็วสูง 6 สาย รวมถึงรถไฟความเร็วสูงฮาร์บิน-ต้าเหลียน (รถไฟความเร็วสูงในเขตหนาวสูงสายแรกของจีน) และรถไฟความเร็วสูงฮาร์บิน-อี้ชุน (รถไฟความเร็วสูงในละติจูดสูงสุดของจีน ระยะทาง 318 กิโลเมตร ด้วยความเร็วตามการออกแบบ 250 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ในปี 2023 การขนส่งผู้โดยสารทางรถไฟมีจำนวนถึง 38.094 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 178.4%) สถานีฮาร์บินเป็นสถานีระดับพิเศษที่มี 8 ชานชาลาและ 14 ราง
การบิน
สนามบินนานาชาติฮาร์บินไท่ผิง สร้างขึ้นในปี 1979 เป็นสนามบินระดับ 4E ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมือง 33 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนเมื่อพิจารณาจากปริมาณผู้โดยสาร และเป็นเมืองแรกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ได้รับสิทธิเสรีภาพที่ห้า ในปี 2023 สนามบินแห่งนี้รองรับผู้โดยสาร 20.805 ล้านคน (ครองอันดับหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) และสินค้า 13,100 ตัน ให้บริการ 266 เส้นทาง (ระหว่างประเทศ 15 เส้นทาง ภายในประเทศ 251 เส้นทาง)
การขนส่งทางน้ำ
ท่าเรือฮาร์บินเป็นหนึ่งใน 28 ท่าเรือน้ำภายในประเทศที่สำคัญของจีน และเป็นท่าเรือเปิดชั้นหนึ่งของประเทศ เส้นทางน้ำของท่าเรือเชื่อมต่อแม่น้ำซงฮวา เฮยหลง อู๋ซูลี เน็น และซงฮวาที่สอง และเชื่อมต่อไปยังท่าเรือในตะวันออกไกลของรัสเซีย ในปี 2023 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางน้ำสูงถึง 1.109 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 6.4%)
ระบบขนส่งสาธารณะ
ณ เดือนพฤศจิกายน 2024 รถไฟฟ้าใต้ดินฮาร์บินให้บริการ 3 สาย (สาย 1, 2, 3) โดยมี 78 สถานี และระยะทางให้บริการรวม 91.57 กิโลเมตร ในปี 2023 เครือข่ายรถไฟฟ้าใต้ดินได้ขนส่งผู้โดยสาร 281.28 ล้านคน นอกจากนี้ เมืองฮาร์บินยังให้บริการรถไฟฟ้าอัตโนมัติสาย 1 (18.9 กิโลเมตร 7 สถานี) ณ สิ้นปี 2022 เมืองนี้มีเส้นทางรถประจำทางที่กำหนดรหัสไว้ 364 เส้นทาง รวมระยะทาง 8,467.7 กิโลเมตร มีรถให้บริการ 7,428 คัน และมีผู้โดยสารใช้บริการ 460 ล้านคนต่อปี ในปี 2022 มีรถแท็กซี่ล่องแม่น้ำ 17,000 คัน และรถรับส่งผู้โดยสารผ่านแอปพลิเคชัน 5,038 คัน
วัฒนธรรมและสังคม
ภาพรวม
ด้วยการพัฒนามาเพียงกว่าศตวรรษ ฮาร์บินผสมผสานวัฒนธรรมของชนกลุ่มน้อยทางภาคเหนือเข้ากับวัฒนธรรมของที่ราบภาคกลาง ราชวงศ์จิน ราชวงศ์จิงฉี ผู้อพยพชาวรัสเซีย และชาวยิว เป็นแหล่งกำเนิดของอุตสาหกรรมเบียร์ของจีน และได้รับการยกย่องให้เป็น "เมืองหลวงแห่งเบียร์ของจีน"
อาหาร
อาหารของฮาร์บินเป็นการผสมผสานระหว่างอาหารรัสเซีย แมนจู ปักกิ่ง-เทียนจิน ซานตง และประเพณีท้องถิ่น ก่อให้เกิดระบบการทำอาหารที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวในสไตล์ฮาร์บิน อาหารจานเด่น ได้แก่ กัวเปาโร่ว (หมูกรอบเปรี้ยวหวาน) สตูว์หม้อเหล็ก "จานหมูฆ่า" (จานเครื่องในหมู) และลูกแพร์แช่แข็ง อาหารของฮาร์บินเน้นปริมาณที่มาก จานใหญ่ และความอยากอาหารที่สูง
ความเชี่ยวชาญ
อาหารขึ้นชื่อ 6 อย่าง ได้แก่ ไอศกรีมสมัยใหม่ ไส้กรอกแดงฮาร์บิน เต้าซี่ซอสภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ควาสส์ ดาลีบา (ขนมปังรัสเซียขนาดใหญ่) และเบียร์ฮาร์บิน ไส้กรอกแดงฮาร์บินนำเข้ามาจากลิทัวเนียผ่านทางรถไฟสายตะวันออกของจีน รมควันด้วยไม้เนื้อแข็งแบบดั้งเดิม ขนมปังดาลีบามีรูปทรงกลม น้ำหนัก 2.5 กิโลกรัม เส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 25 เซนติเมตร
ศิลปะ
ประติมากรรมน้ำแข็งและหิมะ ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างการแกะสลักน้ำแข็งและการแกะสลักหิมะ เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑลเฮยหลงเจียง เมืองฮาร์บินเป็นเมืองแรกๆ ของจีนที่เปิดรับดนตรีคลาสสิกยุโรป เป็นที่ตั้งของวงซิมโฟนีออร์เคสตราแห่งแรกและโรงเรียนดนตรีแห่งแรกของประเทศ ซึ่งได้รับการยกย่องจากยูเนสโกให้เป็น "เมืองดนตรีแห่งโลก" เพียงแห่งเดียวในเอเชีย คอนเสิร์ตฤดูร้อนฮาร์บินจัดมาแล้ว 63 ปี ใน 36 ครั้ง ทำให้เป็นงานดนตรีระดับชาติที่จัดต่อเนื่องยาวนานที่สุดของจีน ในด้านสถาปัตยกรรม ฮาร์บินอนุรักษ์อาคารประวัติศาสตร์กว่า 400 หลังในสไตล์อาร์ตนูโว เรเนซองส์ เอ็กเลคติก และบาโรก ทำให้ได้รับฉายาว่า "มอสโกแห่งตะวันออก" และ "พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมโลก"
สัญลักษณ์เมือง
ดอกไลแลค (Syringa) เป็นดอกไม้ประจำเมืองฮาร์บิน ซึ่งได้รับการกำหนดให้เป็นดอกไม้ประจำเมืองในเดือนเมษายน ปี 1988 เมืองนี้มีดอกไลแลคมากกว่า 50 สายพันธุ์ สร้างทัศนียภาพอันงดงามของเมืองเมื่อดอกไม้บานสะพรั่งในเดือนพฤษภาคมของทุกปี
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ณ สิ้นปี 2023 เมืองฮาร์บินมีโครงการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ 278 โครงการ รวมถึงระดับชาติ 6 โครงการ (การตัดกระดาษฟางเจิ้ง, กลองอู่ฉางตะวันออกเฉียงเหนือ), ระดับมณฑล 112 โครงการ และระดับเทศบาล 160 โครงการ โดยมีผู้สืทอดมรดก 252 คน หุ่นเงาหลงเจียง ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่ฮาร์บิน เป็นที่รู้จักในฐานะ "สำนักเจียงหนาน" ของการแสดงหุ่นเงาแห่งมณฑลเฮยหลงเจียง ซึ่งผสมผสานแสง สี เสียงดนตรี การแกะสลัก และศิลปะการแสดง การตัดกระดาษฟางเจิ้งมีมาตั้งแต่กลางราชวงศ์ชิง ได้รับการยอมรับว่าเป็น "เมืองศิลปะการตัดกระดาษพื้นบ้านของจีน" ในปี 1993 ส่วนกลองอู่ฉางตะวันออกเฉียงเหนือผสมผสานองค์ประกอบทางดนตรีของชาวแมนจู รวมถึงบทสวดของหมอผี
จุดชมวิว
ฮาร์บินเป็นที่รู้จักในชื่อ "เมืองน้ำแข็ง" "มอสโกแห่งตะวันออก" และ "ปารีสน้อยแห่งตะวันออก" ในปี 2023 มีนักท่องเที่ยวมาเยือน 135 ล้านคน สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว 169.25 พันล้านหยวน (ประมาณ 23.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ซึ่งเป็นสถิติสูงสุด เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A 71 แห่ง และรีสอร์ทสกีระดับ S 10 แห่ง
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่: เขตทัศนียภาพเกาะซัน (88 ตารางกิโลเมตร สถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ และเกาะสาธิตเชิงนิเวศของสหประชาชาติ); ถนนเซ็นทรัล (1,450 เมตร ถนนคนเดินแห่งแรกของจีน มีอาคารประวัติศาสตร์ 62 หลัง); มหาวิหารเซนต์โซเฟีย (โบสถ์ออร์โธดอกซ์ตะวันออกที่ใหญ่ที่สุดในตะวันออกไกล สูง 53.35 เมตร สร้างขึ้นระหว่างปี 1923 ถึง 1932); หออนุสรณ์ป้องกันอุทกภัย; สวนสนุกน้ำแข็งและหิมะฮาร์บิน (ก่อตั้งในปี 1999 มีผู้เข้าชมมากกว่า 1 ล้านคนต่อปี); รีสอร์ทสกีหย่าปูลี่ (ฤดูหิมะ 170 วัน ฤดูสกี 150 วัน รีสอร์ทท่องเที่ยวระดับชาติ); อุทยานป่าเสือตะวันออกเฉียงเหนือ (1.44 ล้านตารางเมตร เป็นที่อยู่อาศัยของเสือไซบีเรียสายพันธุ์แท้เกือบ 1,000 ตัว); ภูเขาซงเฟิง (สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเต๋าอายุ 800 ปี); และพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์จินชางจิง ห้องจัดแสดงนิทรรศการอาชญากรรมหน่วย 731 จัดแสดงเอกสารเกี่ยวกับงานวิจัยอาวุธชีวภาพและการทดลองกับมนุษย์ของญี่ปุ่นในช่วงสงคราม (ปี 1936 ถึง 1945) โดยมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ 27 แห่ง
การแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและเมืองพี่เมืองน้อง
สถาบันกงสุล
ในอดีต มี 19 ประเทศที่จัดตั้งสถานกงสุลในเมืองฮาร์บินในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เมืองนี้ยังคงรักษาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอย่างกว้างขวางในฐานะศูนย์กลางสำคัญสำหรับความร่วมมือระหว่างจีนและรัสเซีย
บุคคลสำคัญ
เกียรตินิยมระดับสูง
เมืองฮาร์บินได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย รวมถึง "เมืองพื้นที่ชุ่มน้ำนานาชาติ" (ปี 2018 รุ่นแรก) "เมืองดนตรีแห่งโลก" (ยูเนสโก) "เมืองหลวงแห่งเบียร์ของจีน" และเมืองท่องเที่ยวหิมะและน้ำแข็งอันดับหนึ่งติดต่อกัน 7 ปี
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม