เมืองตงหัว
เมืองถงฮวา (Tonghua City) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองภูเขาเหนือ" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลจี๋หลิน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลจี๋หลิน มีพรมแดนติดกับภูเขาไป่ซานทางทิศตะวันออก และติดกับเบ็นซี ฟู่ซุน และตานตงของมณฑลเหลียวหนิงทางทิศตะวันตก รวมถึงเกาหลีเหนือ
เมืองตงหัว
เมืองถงฮวา หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองภูเขาเหนือ" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลจี๋หลิน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลจี๋หลิน มีพรมแดนติดกับภูเขาไป่ซานทางทิศตะวันออก เบ็นซี ฟู่ซุน และตานตงของมณฑลเหลียวหนิงทางทิศตะวันตก เกาหลีเหนือข้ามแม่น้ำยาลูทางทิศใต้ และเหลียวหยวนและเมืองจี๋หลินทางทิศเหนือ พื้นที่กว่าสองในสามเป็นภูเขา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาฉางไป่ มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นทางเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 15,698 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนตุลาคม 2565 ประกอบด้วย 2 อำเภอ 3 ตำบล และ 2 เมืองระดับตำบล ณ สิ้นปี 2567 (ไม่รวมเหมยเหอโข่ว) มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 1,169,700 คน การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์มีมานานกว่า 6,000 ปี เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1877 ในสมัยราชวงศ์ชิง (1644–1912) เมืองถงฮวา (Tonghua) มีประวัติศาสตร์การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์: หยาง จิงหยู (Yang Jingyu) นำกองทัพแรกของกองทัพร่วมต่อต้านญี่ปุ่นขึ้นที่นี่ และเป็นสมรภูมิหลักของ "สี่ยุทธการเพื่อปกป้องหลินเจียง" ที่นี่เป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมโกกูรยอและวัฒนธรรมชามาน (Shaman) โดยเมืองหลวง สุสาน และที่ฝังศพของขุนนางในสมัยโกกูรยอเป็นแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมโลกแห่งเดียวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนที่ได้รับการเสนอชื่ออย่างอิสระ ในปี 2024 (ไม่รวมเหมยเหอโข่ว) ผลิตภัณฑ์มวลรวมของภูมิภาคอยู่ที่ 57.679 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.9%
ประวัติศาสตร์
หลักฐานการมีอยู่ของมนุษย์ย้อนกลับไปได้ถึง 20,000–40,000 ปี โดยมีแหล่งถ้ำยุคหินเก่าที่เมืองต้าอัน ในยุคหินใหม่ (5,000–6,000 ปีที่แล้ว) มนุษย์อาศัยอยู่ตามริมแม่น้ำหุนเจียง ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก (1046–771 ปีก่อนคริสตกาล) พื้นที่นี้เป็นของซูเซิน ในสมัยยุคสงครามระหว่างรัฐ พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของเหลียวตงแห่งอาณาจักรเหยียน ในปี 108 ก่อนคริสตกาล จักรพรรดิอู่แห่งฮั่นได้ก่อตั้งอาณาจักรซวนตู ในปี 37 ก่อนคริสตกาล อาณาจักรกูรยอได้ก่อตั้งขึ้น โดยมีดินแดนหลักอยู่ในลุ่มแม่น้ำหุนเจียง ในปี 668 ราชวงศ์ถัง (618–907) ได้ทำลายอาณาจักรกูรยอและก่อตั้งรัฐอารักขาอันตง ในปี 713 พื้นที่นี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของบาแฮ ในสมัยราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 907–1125), จิน (ค.ศ. 1115–1234), หยวน (ค.ศ. 1271–1368) และหมิง (ค.ศ. 1368–1644) เมืองนี้อยู่ภายใต้การปกครองของหลายราชวงศ์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1877 ได้มีการจัดตั้งเมืองถงฮวาขึ้นอย่างเป็นทางการ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หยาง จิงหยู ได้นำกองกำลังต่อต้านมาที่นี่ ในปี ค.ศ. 1948 เมืองนี้ได้รับการปลดปล่อย ในปี ค.ศ. 1954 ได้มีการจัดตั้งเขตพิเศษถงฮวาขึ้น และในปี ค.ศ. 1985 ได้มีการยกเลิกเขตปกครองระดับจังหวัดและจัดตั้งเมืองถงฮวาขึ้นเป็นเมืองระดับจังหวัด
หน่วยงานบริหาร
วิวัฒนาการ
ในปี 1986 ได้มีการจัดตั้งเขตตงชางและเขตเอ๋อเต๋อเต้าเจียงขึ้น ในปี 1988 อำเภอจี่อานได้รับการยกฐานะเป็นเมืองจี่อานระดับอำเภอ ในปี 2013 เหมยเหอโข่วกลายเป็นเมืองนำร่องการปกครองโดยตรงระดับมณฑล และในปี 2021 ได้มีการจัดตั้งเขตพัฒนาใหม่เหมยเหอโข่วขึ้น
รายละเอียดแผนก
ณ สิ้นปี 2023: ประกอบด้วย 2 เขต (ตงชาง, เอ้อเต่าเจียง), 3 อำเภอ (หุยหนาน, หลิวเหอ, ถงฮวา) และ 2 เมืองระดับอำเภอ (จี่อัน, เหมยเหอโข่ว) ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเมืองตั้งอยู่ที่เลขที่ 89 ถนนหยูฉวน เขตตงชาง หมายเหตุ: เหมยเหอโข่วเป็นหน่วยงานระดับอำเภอที่อยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของจังหวัด มีอำนาจในการบริหารจัดการด้านเศรษฐกิจและสังคมระดับจังหวัด แต่ยังคงถูกจัดอยู่ในหมวดเมืองถงฮวาในสถิติระดับชาติ
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
อำเภอถงฮวาตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลจี๋หลิน ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 125°15'–126°44' และละติจูดเหนือ 40°52'–42°49' มีพรมแดนติดกับเมืองไป่ซาน มณฑลเหลียวหนิง เกาหลีเหนือ (ข้ามแม่น้ำยาลู) เหลียวหยวน และเมืองจี๋หลิน มีพื้นที่ยาว 218 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ และยาว 108 กิโลเมตรจากตะวันออกจรดตะวันตก รวมพื้นที่ทั้งหมด 13,400 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
พื้นที่กว่าสองในสามเป็นภูเขา (ระบบเทือกเขาฉางไป่) พื้นที่ทางใต้: เทือกเขาลาหลิงระหว่างแม่น้ำยาลูและแม่น้ำหุนเจียง พื้นที่ตอนกลาง: เทือกเขาหลงกังระหว่างแม่น้ำหุนเจียงและแม่น้ำหุยฟา พื้นที่ทางเหนือ: เนินเขาเตี้ยๆ เปลี่ยนเป็นที่ราบ จุดสูงสุด: ตงตูติงจื่อ สูง 1,589 เมตร; จุดต่ำสุด: 108 เมตร ที่หมู่บ้านหยางมู่หลาม อำเภอจี่อาน
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี: 5.5°C อุณหภูมิเฉลี่ยเดือนมกราคม: -14°C (ต่ำสุด: -33°C) อุณหภูมิเฉลี่ยเดือนกรกฎาคม: 22°C (ต่ำสุด: 36°C) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปี: 870 มม. (มากกว่า 60% ในเดือนมิถุนายน-สิงหาคม) ปริมาณแสงแดดเฉลี่ยทั้งปี: 2,200 ชั่วโมง
อุทกวิทยา
มีแม่น้ำมากกว่า 1,000 สายในระบบแม่น้ำยาลูและซงฮวา แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ ยาลู (ยาว 203.5 กิโลเมตรในเขตทงฮวา ครอบคลุมพื้นที่ลุ่มน้ำ 32,000 ตารางกิโลเมตร) หุนเจียง (ครอบคลุมพื้นที่ลุ่มน้ำ 4,371 ตารางกิโลเมตร) และหุยฟา (สาขาของแม่น้ำซงฮวา)
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ปริมาณน้ำบาดาลตื้นที่เติมเข้ามาตามธรรมชาติ: 947.3 ล้านลูกบาศก์เมตร ความลึกเฉลี่ย: 2.56–3.42 เมตร อุณหภูมิน้ำ: 7.8–9.1 องศาเซลเซียส ส่วนใหญ่เป็นน้ำจืดจากรอยแตกของหินฐาน มีแร่ธาตุต่ำกว่า 1 มิลลิกรัมต่อลิตร
ทรัพยากรพืช
พืชพรรณบนเทือกเขาฉางไป่มีพืชชั้นสูงกว่า 1,500 ชนิด และพืชชั้นต่ำกว่า 800 ชนิด รวมถึงต้นไม้ 58 ชนิด (เช่น ต้นสนเกาหลี ต้นสนสปรูซ ต้นสนเอล์ม ต้นเบิร์ช ต้นลินเดน ต้นป็อปลาร์ ต้นวอลนัท ต้นเถ้าแมนจูเรีย เป็นต้น) พืชสมุนไพรมากกว่า 500 ชนิด (เช่น โสม แกสโทรเดีย โคโดโนปซิส แอสตรากาลัส ชิแซนดรา อาซารัม ฟริทิลลาเรีย บูเพลอรัม) และผักป่าและเห็ดรามากมาย (เช่น เฟิร์น เห็ดหัวลิง เห็ดสน เห็ดหูหนู)
ทรัพยากรสัตว์
สัตว์ 36 ชนิด ใน 22 วงศ์ ได้แก่ หมูป่า กวางโร แอนทิโลปเซเบิล พังพอน กระรอก นกกระทาเฮเซล นกกระทาดำ ไก่ฟ้า สุนัขจิ้งจอก สุนัขแรคคูน หมาป่า กระต่าย และงูชนิดต่างๆ นอกจากนี้ยังรวมถึงนก 178 ชนิด ปลา 27 ชนิด และผึ้งด้วย
ทรัพยากรแร่
มีการค้นพบแร่ธาตุ 105 ชนิด (67 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว และ 58 ชนิดกำลังอยู่ระหว่างการขุดเจาะ) แร่ต่างๆ เช่น นิกเกล กราไฟต์ผลึก หินโพแทสเซียม เถ้าภูเขาไฟ หินสมุนไพร หินปูน การ์เนต โดโลไมต์ และไมกา มีปริมาณสำรองมากที่สุดในมณฑลจี๋หลิน ส่วนฟอสฟอรัส แคลไซต์ หยก ทัลก์ เฟลด์สปาร์ และหินประดับ มีปริมาณสำรองรองลงมา แมกนีไซต์ โบรอน แอสเบสตอส ไดออปไซด์ และแบไรต์ เป็นแร่ที่พบเฉพาะในเมืองนี้ นอกจากนี้ยังมีน้ำแร่คุณภาพสูงจำนวนมาก
ประชากร
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024 (ไม่รวมเหมยเหอโข่ว): 1,169,700 คน ลดลง 30,700 คน อัตราการเกิด: 4.47 ต่อพันคน อัตราการตาย: 11.22 ต่อพันคน อัตราการลดลงตามธรรมชาติ: -6.75 ต่อพันคน อัตราส่วนเพศชายต่อเพศหญิง: 98.02 (หญิง = 100) ประกอบด้วย 40 กลุ่มชาติพันธุ์ ได้แก่ ฮั่น แมนจู เกาหลี ฮุย มองโกล และซีเบ
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 (ไม่รวมเหม่ยเหอโข่ว) ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 57.679 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.9% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 7.426 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.0%; อุตสาหกรรมขั้นรอง 15.269 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.8%; อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ 34.984 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.3% สัดส่วนโครงสร้าง: 12.9:26.5:60.6 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวร: 23.97 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.1% รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 6.61 พันล้านหยวน ลดลง 1.8% รายได้จากท้องถิ่น: 4.03 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.8% รายจ่ายทางการคลัง: 21.92 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.7%
อุตสาหกรรมหลัก
มูลค่าเพิ่มทางการเกษตร: 7.83 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.9% พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 216,000 เฮกตาร์ เพิ่มขึ้น 0.2% ผลผลิตธัญพืช: 1.454 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 0.5% (ข้าวโพด 1.027 ล้านตัน ข้าว 392,000 ตัน) ผัก: 264,000 ตัน เพิ่มขึ้น 4.9% โคที่ขายได้: 92,000 ตัว เพิ่มขึ้น 6.7% สุกรที่ขายได้: 330,000 ตัว ลดลง 1.6% สัตว์ปีกที่ขายได้: 31.136 ล้านตัว ลดลง 2.4% เนื้อหมู: 27,000 ตัน เนื้อวัว: 16,000 ตัน เพิ่มขึ้น 8.9% ไข่: 26,000 ตัน นม: 1,959 ตัน
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรม: 10.10 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.8% มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 3.8% (เหมืองแร่เพิ่มขึ้น 11.3%; การผลิตเพิ่มขึ้น 3.3%; ไฟฟ้า/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำเพิ่มขึ้น 9.5%) การผลิตยาเพิ่มขึ้น 14.0%; โลหะวิทยาลดลง 26.2%; อาหารลดลง 6.0%; อุปกรณ์ลดลง 3.6%; วัสดุก่อสร้างเพิ่มขึ้น 12.0%; สารเคมีเพิ่มขึ้น 8.1% การขาดทุนขนาดใหญ่: 2.28 พันล้านหยวน (โลหะวิทยาขาดทุน 2.48 พันล้านหยวน; ยาได้กำไร 700 ล้านหยวน) รายได้: 28.97 พันล้านหยวน ลดลง 23.7% ผลผลิตด้านการก่อสร้าง: 7.56 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 9.8%
อุตสาหกรรมบริการ
การค้าส่ง/ค้าปลีก: 3.454 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.6% การขนส่ง: 3.418 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 0.8% ที่พัก/ร้านอาหาร: 753 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 9.6% การเงิน: 3.282 พันล้านหยวน ลดลง 3.4% อสังหาริมทรัพย์: 2.718 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.7% ไอที: 2.804 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.2% ยอดขายปลีกรวม: 18.888 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.3% การค้าต่างประเทศ: 1.07 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 0.3% (ส่งออก 700 ล้านหยวน ลดลง 1.3%; นำเข้า 370 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.5%) การลงทุนจากต่างประเทศจริง: 168.74 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 147.7% เงินฝากรวม: 173.08 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 11.25 พันล้านหยวน สินเชื่อรวม: 91.33 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 2.27 พันล้านหยวน เบี้ยประกันภัย: 4.304 พันล้าน เพิ่มขึ้น 5.26%
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
โครงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับจังหวัด 25 โครงการ บริษัทไฮเทคระดับชาติ 89 แห่ง วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีระดับจังหวัด 45 แห่ง การอนุมัติสิทธิบัตร 564 รายการ สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้อง 570 รายการ (เพิ่มขึ้น 1.4%) สถาบันทดสอบที่ได้รับการรับรองจาก CMA 65 แห่ง
การศึกษา
มหาวิทยาลัย 2 แห่ง (นักศึกษา 15,426 คน), โรงเรียนอาชีวศึกษา 16 แห่ง (นักศึกษา 6,053 คน), โรงเรียนมัธยมปลาย 15 แห่ง (นักศึกษา 21,327 คน), โรงเรียนมัธยมต้น 85 แห่ง (นักศึกษา 29,122 คน), โรงเรียนประถมศึกษา 82 แห่ง (นักศึกษา 54,605 คน), โรงเรียนอนุบาล 234 แห่ง (นักศึกษา 17,040 คน), และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 6 แห่ง (นักศึกษา 297 คน)
วัฒนธรรม
คณะศิลปะของรัฐ 5 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 10 แห่ง พิพิธภัณฑ์ศิลปะ 1 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 7 แห่ง (890,000 เล่ม) เครื่องส่งสัญญาณโทรทัศน์ FM 10 เครื่อง เครื่องส่งสัญญาณวิทยุคลื่นความถี่กลาง 2 เครื่อง ความครอบคลุมของโทรทัศน์: 99.83% ความครอบคลุมของวิทยุ: 99.20%
การดูแลสุขภาพ
สถานพยาบาล 1,633 แห่ง: โรงพยาบาล 51 แห่ง, ศูนย์สุขภาพ 65 แห่ง, ศูนย์แม่และเด็ก 7 แห่ง, สถาบันป้องกันโรคเฉพาะทาง 6 แห่ง, ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 5 แห่ง, คลินิกหมู่บ้าน 646 แห่ง, คลินิก 645 แห่ง, สถานีอนามัย 116 แห่ง บุคลากรทางการแพทย์ 12,030 คน (แพทย์ 4,178 คน, ผู้ช่วยแพทย์ 706 คน, พยาบาล 5,356 คน) เตียงผู้ป่วย 10,903 เตียง (โรงพยาบาล 8,970 เตียง, โรงพยาบาลระดับตำบล 1,478 เตียง)
กีฬา
เหรียญทองระดับชาติ 31 เหรียญ, เหรียญเงิน 16 เหรียญ, เหรียญทองแดง 12 เหรียญ เหรียญทองระดับจังหวัด 199 เหรียญ, เหรียญเงิน 173 เหรียญ, เหรียญทองแดง 166 เหรียญ
ประกันสังคม
เงินบำนาญพนักงานในเมือง: 602,000 เพิ่มขึ้น 1.0% เงินบำนาญในเมืองและชนบท: 537,000 ลดลง 0.7% อัตราการว่างงาน: 125,000 เพิ่มขึ้น 1.6% การบาดเจ็บจากการทำงาน: 165,000 ลดลง 17.9% ประกันสุขภาพ: 1,186,000 ลดลง 2.2% การคลอดบุตร: 148,000 สถานดูแลผู้สูงอายุ 149 แห่ง มีเตียง 9,156 เตียง สถานสงเคราะห์เด็ก 6 แห่ง มีเตียง 140 เตียง จำนวนครัวเรือนขั้นต่ำในเมือง: 15,000 ครัวเรือน ประชากร 19,000 คน จำนวนครัวเรือนขั้นต่ำในชนบท: 23,000 ครัวเรือน ประชากร 35,000 คน ผู้รับความช่วยเหลือพิเศษด้านความยากลำบาก 6,284 คน
การขนส่ง
ในปี 2024: การขนส่งสินค้าทางรถไฟ 4.114 ล้านตัน ผู้โดยสารทางรถไฟ 625,000 คน การขนส่งสินค้าทางบก 15.28 ล้านตัน ผู้โดยสารทางบก 3.13 ล้านคน ผู้โดยสารทางน้ำ 251,000 คน ผู้โดยสารการบินพลเรือน 233,600 คน สินค้า 0.9 ตัน ระยะทางรวมของทางหลวง: 5,811.3 กิโลเมตร (ทางหลวงชั้น 1 186.3 กิโลเมตร ทางหลวงชั้น 2 848 กิโลเมตร ทางหลวงชั้น 3 1,159.1 กิโลเมตร ทางหลวงชั้น 4 3,617.9 กิโลเมตร ทางด่วน 484 กิโลเมตร)
จุดชมวิว
แหล่งโบราณสถานที่มีการคุ้มครองในระดับชาติ ได้แก่ สุสานโบราณตงโกวและเมืองภูเขาว่านตูในจีอาน ส่วนแหล่งโบราณสถานระดับจังหวัด ได้แก่ เมืองกัวเน่ย เมืองภูเขาปาวังเฉา และสุสานภาพเขียนฝาผนังฉางชุน สุสานตงโกวมีสุสานโกกูรยอมากกว่า 10,000 แห่ง โดยสุสานที่ใหญ่ที่สุดคือ "สุสานแม่ทัพ" หรือที่รู้จักกันในชื่อ "พีระมิดแห่งตะวันออก" แหล่งโบราณสถานโกกูรยอได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมโลกของยูเนสโก
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
กิจกรรมที่เกี่ยวข้อง
เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2567 ได้มีการจัดการประชุมคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองทงฮวา ครั้งที่ 8 และการประชุมงานด้านเศรษฐกิจของเทศบาล ซึ่งเรียกร้องให้มีการแสวงหาโอกาสใหม่ ๆ วางรากฐานความมั่นคง รักษาโมเมนตัมแห่งความก้าวหน้า และมุ่งมั่นสู่ความเป็นเลิศในการฟื้นฟูเมืองอย่างรอบด้าน
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม