ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองจีหลิน

เมืองจีหลิน

นครจี๋หลิน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองแม่น้ำทางเหนือ" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลจี๋หลิน ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตะวันออกของมณฑลจี๋หลิน ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนใน มีพรมแดนติดกับเมืองเหยียนเปียนทางทิศตะวันออก เมืองฉางชุนและเมืองซีผิงทางทิศตะวันตก และเมืองฮา

เมืองจีหลิน

นครจี๋หลิน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองแม่น้ำแห่งภาคเหนือ" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลจี๋หลิน ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตะวันออกของมณฑลจี๋หลิน ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนใน มีพรมแดนติดกับเหยียนเปียนทางทิศตะวันออก ฉางชุนและซือผิงทางทิศตะวันตก ฮาร์บินทางทิศเหนือ และไป่ซาน ถงฮวา และเหลียวหยวนทางทิศใต้ ตั้งอยู่ในเขตเปลี่ยนผ่านจากเทือกเขาฉางไป่สู่ที่ราบซ่งเหลียว มีลักษณะภูมิประเทศแบบ "มองเห็นเทือกเขาฉางไป่ไกลๆ ล้อมรอบด้วยเทือกเขาซ่งฮวา" มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นทางเหนือ มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน พื้นที่ทั้งหมด 27,120 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2023 ประกอบด้วย 4 อำเภอ 1 จังหวัด และ 4 เมืองระดับจังหวัด ณ สิ้นปี 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 3,494,800 คน นครจี๋หลินเป็นศูนย์กลางระดับรองของมณฑล เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติ และเป็นฐานอุตสาหกรรมที่สำคัญ มณฑลจี๋หลินเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดอารยธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีกิจกรรมของมนุษย์ย้อนหลังไปถึง 160,000–230,000 ปีที่แล้ว เมืองนี้ได้รับการก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อ 2,200 ปีที่แล้วในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ในฐานะเมืองหลวงของอาณาจักรฟู่หยู เมืองนี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของมณฑลจี๋หลินเป็นเวลา 278 ปี จนกระทั่งเมืองหลวงของมณฑลย้ายไปที่ฉางชุนในปี 1954 เมืองนี้เป็นที่รู้จักในนาม "เมืองหลวงแห่งน้ำค้างแข็ง สวรรค์แห่งการเล่นสกี" และมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 7 รายการ ในปี 2024 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของภูมิภาคอยู่ที่ 163.32 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.0%

วิวัฒนาการของชื่อ

ชื่อ "จีหลิน" มีทฤษฎีสองข้อ: (1) มาจาก "จีหลิน" (ป่าไก่) เนื่องจากมีไก่ฟ้าป่าจำนวนมาก ต่อมาออกเสียงเหมือนกัน (2) มาจากอู่ต่อเรือสมัยราชวงศ์หมิงที่ตั้งขึ้นที่นี่ ต่อมาเรียกว่า "จีหลินอูลา" (แมนจู: "เมืองริมแม่น้ำ") ชื่อเล่น "เมืองริมแม่น้ำ" มาจากบทกวีของจักรพรรดิคังซีเกี่ยวกับเรือรบที่จอดทอดสมอในแม่น้ำซงฮวา

ประวัติศาสตร์

ยุคก่อนราชวงศ์ฉินจนถึงราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้

หลักฐานการมีอยู่ของมนุษย์ในบริเวณนี้มีมาตั้งแต่ 160,000–230,000 ปีที่แล้ว ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง ราชวงศ์โจว และราชวงศ์ฉิน พื้นที่นี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวฮุยโมและซูเฉิน (บรรพบุรุษของชาวแมนจู) ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ที่นี่เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรฟู่หยู ในปี 494 ราชวงศ์หวู่จี้ได้พิชิตฟู่หยู และในปี 410 อาณาจักรโกกูรยอได้สร้างเมืองหลงถานขึ้น

ซุยถังถึงซ่งหยวน

ในปี 668 ราชวงศ์ถัง (618–907) ได้ทำลายอาณาจักรกูรยอ ในปี 713 พื้นที่นี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรบาลแฮ ในปี 926 ราชวงศ์เหลียวได้พิชิตบาลแฮ ในสมัยราชวงศ์จิน (1115–1234) พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลหุยหนิง ต่อมาอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรเซี่ยตะวันออก (ศตวรรษที่ 13) และราชวงศ์หยวน (1271–1368)

หมิงชิง

ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) มีการก่อตั้งอู่ต่อเรือขึ้น ในปี ค.ศ. 1673 เมืองจี๋หลินถูกสร้างขึ้น ในปี ค.ศ. 1676 แม่ทัพหนิงกู่ต้าได้ย้ายมาอยู่ที่นี่ ทำให้จี๋หลินกลายเป็นศูนย์กลางทางการเมืองและการทหารของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน รองจากเสิ่นหยางเท่านั้น เมืองนี้มีส่วนสำคัญในยุทธการยักษ์ซาครั้งที่สอง (ค.ศ. 1686) ในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) มีการก่อตั้งเมืองหย่งจี้โจว (ค.ศ. 1727) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นมณฑลจี๋หลิน

สาธารณรัฐจีน

ในปี ค.ศ. 1913 มณฑลจี๋หลินกลายเป็นอำเภอจี๋หลิน ในปี ค.ศ. 1929 เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอยงจี๋ ในปี ค.ศ. 1931 ถูกญี่ปุ่นยึดครอง และได้รับการปลดปล่อยในปี ค.ศ. 1948 รัฐบาลมณฑลย้ายจากเมืองเหยียนจี๋ไปยังเมืองจี๋หลิน

สาธารณรัฐประชาชนจีน

ในปี 1949 รัฐบาลมณฑลจี๋หลินยังคงตั้งอยู่ในเมืองจี๋หลิน ต่อมาในปี 1954 ได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองฉางชุน และในปี 1958 ได้มีการผนวก 5 อำเภอเข้าอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองจี๋หลิน

หน่วยงานบริหาร

ณ สิ้นปี 2023 ประกอบด้วย 4 เขต (ฉางอี้, ฉวนหยิง, หลงถาน, เฟิงหม่าน), 1 อำเภอ (หย่งจี้) และ 4 เมืองระดับอำเภอ (ซู่หลาน, ปานซือ, เจียวเหอ, ฮวาเตียน) ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเมืองตั้งอยู่ที่เลขที่ 65 ถนนซงเจียงกลาง เขตฉวนหยิง

ภูมิศาสตร์ธรรมชาติ

ที่ตั้ง

เมืองจี๋หลินตั้งอยู่ทางตอนกลางและตะวันออกของมณฑลจี๋หลิน บนแม่น้ำซงฮวา ในเขตเปลี่ยนผ่านจากแม่น้ำฉางไป่สู่แม่น้ำซงเหนิง ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 125°40'–127°56' และละติจูดเหนือ 42°31'–44°40' มีพื้นที่ทั้งหมด 27,120 ตารางกิโลเมตร

ธรณีวิทยา

ประวัติศาสตร์ทางธรณีวิทยาที่ซับซ้อนครอบคลุมวัฏจักรยุคอาร์เคียน โปรเทโรโซอิก และนีโอโซอิก พื้นที่นี้อยู่ในเขตย่อยทางธรณีวิทยาจีหลิน-เหยียนเปียน ซึ่งมีชั้นหินยุคคาร์บอนิเฟอรัสและเพอร์เมียนที่พัฒนาอย่างดี ในเชิงธรณีแปรสัณฐาน เป็นแนวพับยูจีโอซินคลินัลที่มีกิจกรรมแมกมาในยุคอินโดซิเนียนและเหยียนซานบ่อยครั้ง กิจกรรมภูเขาไฟในยุคซีโนโซอิกประกอบด้วยการปะทุหลายครั้ง โดยมีกลุ่มภูเขาไฟกังเหยาอยู่ที่รอยต่อระหว่างยุคหย่งจีและซู่หลาน

ภูมิประเทศ

เขตเปลี่ยนผ่านที่มีลักษณะภูมิประเทศสี่ประเภท ได้แก่ ภูเขาขนาดกลาง (ตอนกลางและตะวันออก มี 110 ยอดเขาที่สูงกว่า 1,000 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ภูเขานานโหลว ที่ 1,404.8 เมตร) เนินเขาเตี้ย (300–700 เมตร) บริเวณหุบเขาและทะเลสาบ (เกิดจากสถานีไฟฟ้าพลังน้ำแบบเรียงลำดับสามแห่ง) และที่ราบลุ่มแม่น้ำ (170–220 เมตร) ระดับความสูงเฉลี่ย: 196 เมตร จุดที่ต่ำที่สุดคือ หมู่บ้านโหลวชาง ที่ 162 เมตร

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นทางเหนือ อุณหภูมิเฉลี่ยรายปี: 3–5°C อุณหภูมิเฉลี่ยเดือนมกราคม: -18 ถึง -20°C อุณหภูมิเฉลี่ยเดือนกรกฎาคม: 21–23°C อุณหภูมิสูงสุด: 36.6°C ปริมาณน้ำฝนรายปี: 650–750 มม. (64% ในเดือนมิถุนายน–สิงหาคม) ช่วงปลอดน้ำค้างแข็ง: 130 วัน แสงแดดรายปี: 2,500 ชั่วโมง ช่วงน้ำแข็งเกาะ: 170–190 วัน ความลึกของน้ำค้างแข็งสูงสุด: 1.9 เมตร

อุทกวิทยา

แม่น้ำต่างๆ อยู่ในลุ่มน้ำซงฮวา (84%), แม่น้ำลาลิน (15%) และแม่น้ำมู่ตาน (1%) ความยาวรวมของแม่น้ำ: 7,064.1 กิโลเมตร สายหลักของแม่น้ำซงฮวาไหลผ่านเมืองเป็นระยะทาง 405 กิโลเมตร (49% ของความยาวต้นน้ำ) ลำน้ำสาขาที่สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำหุยฟา แม่น้ำหยินหม่า และแม่น้ำลาลิน

ดิน

มีดิน 11 ชนิดหลัก 25 ชนิดย่อย 50 สกุล และ 150 ชนิด ดินสีน้ำตาลเข้มเป็นดินที่พบมากที่สุด (60% ของพื้นที่ทั้งหมด) รองลงมาคือดินสีขาว (20.76%) และดินนา (4.97%) การกระจายตัวในแนวดิ่ง: ดินสีเทาอมน้ำตาลอยู่เหนือระดับ 500 เมตร ดินสีขาวที่ระดับ 300–500 เมตร และดินตะกอนน้ำพาอยู่ต่ำกว่าระดับ 300 เมตร

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ภัยพิบัติหลัก: น้ำท่วม ภัยแล้ง ลูกเห็บ ความเสียหายจากความหนาวเย็น แผ่นดินไหว และดินถล่ม น้ำท่วมในอดีตเกิดขึ้นบ่อย โดยเฉพาะในเดือนกรกฎาคม-สิงหาคม น้ำท่วมซูหลานในปี 2023 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 14 ราย และได้รับผลกระทบกว่า 130,000 คน กิจกรรมทางแผ่นดินไหว: เมืองนี้ตั้งอยู่ในแนวแผ่นดินไหวทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยมีหมู่บ้านอูลาเจียในอำเภอยงจีอยู่ในเขตเสี่ยงแผ่นดินไหวระดับ 1

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำทั้งหมด: 7.554 พันล้านลูกบิดเมตร (น้ำผิวดิน 7.062 พันล้านลูกบิดเมตร น้ำใต้ดิน 1.328 พันล้านลูกบิดเมตร โดยมีส่วนที่ทับซ้อนกัน 836 ล้านลูกบิดเมตร) บวกกับน้ำที่ไหลผ่านอีก 8.736 พันล้านลูกบิดเมตร ปริมาณน้ำต่อหัว: 3,875 ลูกบิดเมตร (1.8 เท่าของค่าเฉลี่ยระดับประเทศ) มีอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ 5 แห่ง และขนาดกลาง 21 แห่ง

ทรัพยากรที่ดิน

รวมทั้งหมด: 2.7711 ล้านเฮกตาร์ (พื้นที่เพาะปลูก 922,200 เฮกตาร์; ป่าไม้ 1,561,000 เฮกตาร์; แหล่งน้ำ 112,000 เฮกตาร์; พื้นที่ก่อสร้าง 116,200 เฮกตาร์)

ป่าไม้และทุ่งหญ้า

พื้นที่ป่าไม้สำคัญ มีพื้นที่ป่า 1.7277 ล้านเฮกตาร์ พื้นที่ป่าทั้งหมด: 1.559 ล้านเฮกตาร์ ปริมาณไม้ที่ยืนต้น: 192 ล้านลูกบาศก์เมตร อัตราการปกคลุมของป่า: 55.61%

ทรัพยากรชีวภาพ

สัตว์ป่าบนบกกว่า 360 ชนิด (สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 10 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 12 ชนิด นกกว่า 290 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 52 ชนิด) สัตว์คุ้มครองระดับ 1: เสือไซบีเรีย เสือดาว กวางซิกา แอนทิโลปเซเบิล นกเป็ดน้ำจีน นกอินทรีทอง นกอินทรีหางขาว นกกระเรียนหัวดำ นกกระเรียนมงกุฎแดง พืชป่ากว่า 1,500 ชนิด (พืชสมุนไพร 676 ชนิด พืชกินได้ 188 ชนิด ไม้สำหรับทำไม้ 54 ชนิด เห็ดรากว่า 200 ชนิด)

ทรัพยากรแร่

มีการค้นพบแร่ธาตุ 105 ชนิด (84 ชนิดมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 76 ชนิดอยู่ระหว่างการขุดเจาะ และ 59 ชนิดอยู่ในฐานข้อมูลระดับจังหวัด) มีแหล่งแร่แข็งที่พิสูจน์แล้ว 343 แห่ง (62 แห่งเป็นพลังงาน 133 แห่งเป็นโลหะ และ 148 แห่งเป็นอโลหะ) ตะกั่ว โมลิบเดนัม แอนติมอนี กราไฟต์ และดินเหนียวทนไฟ เป็นแร่ที่พบมากที่สุดในมณฑลจี๋หลิน รองลงมาคือ นิกเกล วอลลาสโตไนต์ และหินปูนซีเมนต์

การเมือง

ประชากร

ขนาดประชากร

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2024: 3,494,800 คน (ในเขตเมือง 2,333,900 คน อัตราการเป็นเมือง 66.78%) ประชากรที่ลงทะเบียน: 3,919,000 คน อัตราการเกิด: 3.0 ต่อพันคน อัตราการตาย: 5.6 ต่อพันคน อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -2.6 ต่อพันคน

กลุ่มชาติพันธุ์

ชาวฮั่น: 88.2% (3.5436 ล้านคน) ชนกลุ่มน้อย 46 กลุ่ม รวม 474,200 คน (11.8%) โดยมีชาวแมนจู (58.04% ของชนกลุ่มน้อยทั้งหมด) ชาวเกาหลี ชาวฮุย และชาวมองโกล มีตำบลของชาวแมนจู 34 แห่ง และยังมีประชากรชาวเกาหลีที่กระจัดกระจายมากที่สุดในจีน (~137,000 คน)

ภาษา

ภาษาถิ่นจี๋หลิน: ภาษาจีนกลางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มย่อยจี๋หลิน-เสิ่นหยาง ใกล้เคียงกับภาษาจีนกลางมาตรฐานมาก คุณลักษณะเด่น: มีการใช้เสียงพยัญชนะม้วนลิ้น (เอ้อร์ฮวา) มากกว่าภาษาจีนกลางมาตรฐาน รวมถึงความสามารถในการเชื่อมต่อเสียงพยัญชนะม้วนลิ้นหลายเสียงเข้าด้วยกัน

ความเชื่อทางศาสนา

ศาสนาหลักห้าศาสนา (พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า อิสลาม คาทอลิก และคริสต์) อยู่ร่วมกันกับความเชื่อพื้นบ้านที่ผสมผสานองค์ประกอบของลัทธิขงจื๊อ พุทธศาสนา และลัทธิเต๋า ผู้ที่นับถือพุทธศาสนาและลัทธิเต๋าจะรวมตัวกันอยู่รอบๆ วัดวาอารามที่เป่ยซาน ภูเขาหลงถาน และภูเขาจูฉู่

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

เป็นฐานอุตสาหกรรมสำคัญของประเทศมาตั้งแต่แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับแรก โดยมีอุตสาหกรรมปิโตรเคมี ยานยนต์ โลหะวิทยา พลังงาน การแปรรูปทางการเกษตร เส้นใยคาร์บอน การผลิตอุปกรณ์ และเทคโนโลยีชีวภาพ ในปี 2024: GDP 163.32 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.0% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 20.01 พันล้านหยวน (12.2%) อุตสาหกรรมขั้นกลาง 59.07 พันล้านหยวน (36.2%) อุตสาหกรรมขั้นที่สาม 84.25 พันล้านหยวน (51.6%) GDP ต่อหัว: 46,511 หยวน รายได้จากภาษีรวม: 26.96 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 7.3% รายได้จากท้องถิ่น: 10.33 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 25.6% การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเพิ่มขึ้น 5.5%

อุตสาหกรรมหลัก

พื้นที่ผลิตข้าวและข้าวโพดคุณภาพสูง มี 5 อำเภอหลักที่ผลิตธัญพืช ปี 2024: ผลผลิตทางการเกษตร 38.49 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.0%) พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 677,000 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืช: 4.764 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 2.0%; ข้าวโพด 3.661 ล้านตัน, ข้าว 995,000 ตัน, ถั่วเหลือง 84,000 ตัน) ผลผลิตเนื้อสัตว์: 393,000 ตัน จำนวนสุกร: 1.32 ล้านตัว; โค: 705,000 ตัว

อุตสาหกรรมรอง

จีหลินปิโตรเคมี เป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองเคมี" ของจีน และเป็นฐานอุตสาหกรรมเคมีขนาดใหญ่แห่งแรกของจีนยุคใหม่ มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพิ่มขึ้น 4.2% (เหมืองแร่เพิ่มขึ้น 22.0%; การผลิตเพิ่มขึ้น 1.8%; ไฟฟ้า/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำเพิ่มขึ้น 14.6%) มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมไฮเทคเพิ่มขึ้น 18.0% (ส่วนแบ่ง 6.1%) มูลค่าเพิ่มของการก่อสร้าง: 9.54 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.4%

เขตเศรษฐกิจเชิงฟังก์ชัน

เขตพัฒนาเศรษฐกิจระดับชาติ 2 แห่ง ได้แก่ เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคจี๋หลิน (GDP 7.92 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ปี 2023) และเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีจี๋หลิน (GDP 4.49 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ปี 2023 ซึ่งเป็นฐานอุตสาหกรรมเส้นใยคาร์บอนแห่งชาติของจีน) บวกกับเขตพัฒนาเศรษฐกิจระดับจังหวัดอีก 15 แห่ง

กิจการสังคม

การศึกษา

มีโรงเรียนอนุบาล 669 แห่ง (เด็ก 40,686 คน), โรงเรียนประถมศึกษา 177 แห่ง (เด็ก 144,057 คน), โรงเรียนมัธยมต้น 145 แห่ง (เด็ก 82,480 คน), โรงเรียนมัธยมปลาย 38 แห่ง (เด็ก 59,015 คน), โรงเรียนอาชีวศึกษา 31 แห่ง (เด็ก 19,955 คน), และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 10 แห่ง (เด็ก 1,170 คน) นอกจากนี้ยังมีมหาวิทยาลัย 6 แห่ง และวิทยาลัย 3 แห่ง

การดูแลสุขภาพ

สถานพยาบาล 3,842 แห่ง: โรงพยาบาล 163 แห่ง, ศูนย์สุขภาพ 97 แห่ง, คลินิก 1,462 แห่ง, คลินิกประจำหมู่บ้าน 1,348 แห่ง บุคลากรทางการแพทย์ 37,471 คน (แพทย์ 15,378 คน, พยาบาล 17,463 คน) เตียงผู้ป่วยที่ได้รับอนุญาต 25,888 เตียง

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

สัญญาด้านเทคโนโลยี 692 ฉบับ มูลค่า 1.88 พันล้านหยวน บริษัทไฮเทค 290 แห่ง วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ใช้เทคโนโลยีเป็นหลัก 254 แห่ง สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ยังมีผลใช้ได้ 2,690 ฉบับ การอนุมัติสิทธิบัตร 2,540 รายการ (สิ่งประดิษฐ์ 529 รายการ)

วัฒนธรรม

ห้องสมุด 10 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 11 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 40 แห่ง ฐานสาธิตอุตสาหกรรมวัฒนธรรม 6 แห่ง (ระดับชาติ 1 แห่ง) กลุ่มธุรกิจการบริโภคด้านวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวในยามค่ำคืน 3 แห่ง (ระดับชาติ 1 แห่ง)

กีฬา

เหรียญทอง 24 เหรียญ เหรียญเงิน 17 เหรียญ และเหรียญทองแดง 7 เหรียญ นักกีฬา 2 คนคว้าเหรียญเงิน 1 เหรียญและเหรียญทองแดง 1 เหรียญในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ปารีส เหรียญทอง 11 เหรียญในการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวแห่งชาติครั้งที่ 14 สร้างสถานออกกำลังกาย 118 แห่ง

สิ่งแวดล้อม

คุณภาพอากาศดีเยี่ยม: 323 วัน (88.5%) PM2.5: 34 ไมโครกรัม/ลบ.ม. คุณภาพน้ำผิวดิน: ดีเยี่ยม 94.7%

ประกันสังคม

เงินบำนาญในเขตเมืองและชนบท: 408,000 เงินบำนาญพนักงาน: 902,000 (พนักงานที่ยังทำงานอยู่ 482,000) เงินช่วยเหลือผู้ว่างงาน: 236,000 เงินช่วยเหลือผู้ได้รับบาดเจ็บจากการทำงาน: 314,000 เงินช่วยเหลือค่ารักษาพยาบาล: 3,158,000 ผู้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำ: 103,000 คน (ในเมือง 39,000 คน ในชนบท 63,000 คน) ผู้รับเงินช่วยเหลือพิเศษเนื่องจากความยากลำบาก: 15,000 คน รายได้จากการขายสลากกินแบ่งรัฐบาล: 440 ล้านหยวน

การขนส่ง

ภาพรวม

ตั้งอยู่ใจกลางภูมิศาสตร์ของเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ มีระบบขนส่งครบวงจร ทั้งทางรถไฟ ถนน ทางน้ำ และทางอากาศ สนามบินฉางชุนหลงเจีย และทางหลวงและทางรถไฟต่างๆ ก่อให้เกิดเครือข่ายที่ครอบคลุม

ทางหลวง

ทางด่วน 5 สาย (475 กม.) ทางหลวงแห่งชาติ 6 สาย ทางหลวงจังหวัด 9 สาย รวมระยะทาง 15,394 กม. (อันดับ 2 ในมณฑลจี๋หลิน) โครงข่ายถนนสายหลักแบบ "สองสายแนวตั้ง สี่สายแนวนอน เก้าสายเชื่อมต่อ"

ทางรถไฟ

ทางรถไฟ 7 สาย: ระหว่างเมืองฉางฮุน, ฉางตู, เสินจี, จีซู, ซู่หยู, ลาปิน และหยานไป๋ สถานี HSR 3 แห่ง (จี๋หลิน, เจียวเหอตะวันตก, ชวงจี) และสถานีมาตรฐาน 5 แห่ง สถานีจี๋หลิน (สร้างปี 1912): อาคาร 55,000 ตารางเมตร ทางแยกของทางรถไฟ 4 สาย

การบิน

สนามบินจีหลินเออร์ทาซี: เดิมเป็นสนามบิน 4C ที่ใช้ทั้งทหารและพลเรือน ระงับการให้บริการพลเรือนในปี 2548 มีแผนจะกลับมาเปิดให้บริการและขยายเพิ่มเติมในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 14 สนามบินนานาชาติฉางชุนหลงเจีย: สนามบินร่วมใช้พื้นที่ ห่างจากจีหลิน 30 นาทีโดยรถไฟระหว่างเมือง ข้อมูลปี 2023: ผู้โดยสาร 15.4837 ล้านคน สินค้า 92,300 ตัน

การขนส่งทางน้ำ

เน้นผู้โดยสารเป็นหลัก มี 18 เส้นทาง และเรือ 319 ลำ ส่วนสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำซงฮวา ทะเลสาบซงฮวา ทะเลสาบหงซือ และทะเลสาบไป่ซาน ระยะทางเดินเรือได้ 384 กิโลเมตร ส่วนใหญ่เป็นการท่องเที่ยว

ระบบขนส่งสาธารณะ

สถานีผู้โดยสารระดับ 3 ขึ้นไป 8 แห่ง สถานีประจำตำบล 48 แห่ง ครอบคลุมเส้นทางรถประจำทางในหมู่บ้าน 100% (1,382 หมู่บ้าน)

วัฒนธรรม

ภาพรวม

แหล่งกำเนิดวัฒนธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์และมรดกของชาวแมนจู "บ้านเกิดแห่งที่สองของงิ้วปักกิ่ง" (โรงเรียนสอนงิ้วแห่งแรกก่อตั้งโดยพ่อค้าหนิวจื่อเกิงในปลายราชวงศ์ชิง) มีศิลปะพื้นบ้านมากกว่า 40 ชนิด รวมถึงการแกะสลักรากไม้ การตัดกระดาษ และการเต้นรำเกาหลี

ศุลกากร

"เดินฉลองปีใหม่": การเยี่ยมชมวัดในเทศกาลตรุษจีนที่เป่ยซาน ประเพณีตีระฆังมีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง การลอยโคมในแม่น้ำ: ประเพณีโบราณจากยุคหมิง-ชิง โดยใช้โคมกระดาษสีแดงรูปดอกบัว มีฐานเป็นขี้ผึ้งและไส้เทียน ปล่อยในวันที่ 15 ของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ และเทศกาลเรือมังกร

ศิลปะ

งานปักผ้าแมนจู: งานเย็บปักถักร้อยแบบดั้งเดิมบนสิ่งของใช้ในชีวิตประจำวัน (ผ้าห่อตัว เสื้อผ้า กระเป๋า) ด้วยลวดลายและเทคนิคที่หลากหลาย

งิ้วปักกิ่ง: เริ่มขึ้นในปลายราชวงศ์ชิง โดยมีคณะแสดงท้องถิ่นทำการแสดงมาตั้งแต่ทศวรรษ 1920 และได้สร้างนักแสดงที่มีชื่อเสียงมากมาย

สัญลักษณ์ประจำเมือง

ดอกไม้ประจำเมือง: ดอกกุหลาบ (สัญลักษณ์แห่งสันติภาพ ความสุข มิตรภาพ และความรัก) ต้นไม้ประจำเมือง: ต้นหลิว (สัญลักษณ์แห่งภูมิทัศน์อันงดงาม ความสวยงาม และความเจริญรุ่งเรือง) ตราประจำเมือง: "คนพายเรือ" (สัญลักษณ์แห่งความสามัคคีและความก้าวหน้า)

โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม

โบราณวัตถุถาวร 2,114 ชิ้น (ขึ้นทะเบียน 200 ชิ้น) โบราณวัตถุเคลื่อนย้ายได้ 39,728 ชิ้น (14 ชิ้นเป็นโบราณวัตถุชั้นหนึ่งระดับชาติ) วัดขงจื๊อจี๋หลิน: หนึ่งในสี่วัดขงจื๊อที่สำคัญของจีน พื้นที่ 16,354 ตารางเมตร เป็นพื้นที่คุ้มครองระดับชาติ สำนักงานเครื่องจักรจี๋หลิน: สถานประกอบการอุตสาหกรรมสมัยใหม่แห่งแรกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน (ยุคการรับอิทธิพลตะวันตกในปลายราชวงศ์ชิง) เป็นพื้นที่คุ้มครองระดับชาติตั้งแต่ปี 2019

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

307 รายการระดับเทศบาลขึ้นไป ระดับชาติ: กีฬาบอลไข่มุกแมนจู (กีฬาดั้งเดิมจากการดำน้ำหาไข่มุก "Nychuhe" ในภาษาแมนจู ขึ้นทะเบียนปี 2008), ระบำหยางเกอแมนจูอูลา (ระบำดั้งเดิมจากถนนอูลา ขึ้นทะเบียนปี 2021)

จุดชมวิว

ภาพรวม

"เมืองหลวงแห่งน้ำแข็งเกาะ สวรรค์แห่งการเล่นสกี" ด้วย "แม่น้ำสายเดียว สิ่งมหัศจรรย์สองอย่าง (น้ำแข็งเกาะและอุกกาบาต) ทะเลสาบสามแห่ง และภูเขาศักดิ์สิทธิ์สี่แห่ง" มีพื้นที่ชมวิวระดับ A จำนวน 37 แห่ง (13 แห่งระดับ 4A) เขตชมน้ำแข็งเกาะ 9 แห่ง บ่อน้ำพุร้อน 9 แห่ง และแหล่งท่องเที่ยวตลอดทั้งปี

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

อุทยานทัศนียภาพทะเลสาบซงฮวา: อุทยานทัศนียภาพสำคัญระดับชาติ พื้นที่ 569.09 ตารางกิโลเมตร โดดเด่นด้วย "ผืนน้ำกว้างใหญ่ ภูเขาเงียบสงบ ป่าไม้สวยงาม และหิมะละเอียด" สถานที่สำคัญได้แก่ ยอดเขาอูฐ สระรำฟีนิกซ์ และเกาะเสือห้าตัว

เขตท่องเที่ยวเป่ยซาน: สถานที่ท่องเที่ยวระดับชาติ 4A "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้ามังกร" ขึ้นชื่อเรื่องงานเทศกาลวัดพื้นบ้าน ("งานเทศกาลวัดเป่ยซานยิ่งใหญ่กว่างานเทศกาลเฉียนซาน")

พิพิธภัณฑ์เมืองจีหลิน: ก่อตั้งในปี 1962 พื้นที่ 26,150 ตารางเมตร เป็นพิพิธภัณฑ์อุกกาบาตสาธารณะแห่งเดียวของจีน ได้รับการจัดอันดับ 4A ระดับชาติ และเป็นพิพิธภัณฑ์ชั้น 1 ของประเทศ

อาหารพิเศษ

อาหารแมนจู: ซาลาเปาไส้เต้าซี่ (ซาจิมะ), ซาลาเปาไส้เต้าซี่ อาหารเกาหลี: ข้าว, ซุป (ซุปเนื้อสุนัข, ซุปเต้าซี่), บะหมี่เย็น, ขนมโมจิ, กิมจิ อาหารขึ้นชื่อ: แปดชามแมนจู (อาหารจัดเลี้ยงแปดสมบัติ), หมูหัน, ไส้กรอกเลือดเนื้อขาว, หม้อไฟแมนจู หม้อไฟแมนจู: เนื้อหั่นบางๆ ราดด้วยงาบด โรยด้วยต้นหอมและกระเทียมขิง ไส้กรอกเลือดเนื้อขาว: อาหารแมนจูแบบดั้งเดิมจากพิธีกรรมบูชายัญ ทำจากเนื้อหมูและไส้กรอกบางเฉียบ ปรุงรสด้วยเครื่องเทศมากกว่า 10 ชนิด

การแลกเปลี่ยนภายนอก

เมืองพี่น้อง

มีเมืองพี่เมืองน้อง 8 เมืองใน 6 ประเทศ (ข้อมูล ณ เดือนตุลาคม 2565)

การแลกเปลี่ยนความร่วมมือ

มีเครือข่ายความสัมพันธ์กับเมืองและสถานทูตในกว่า 30 ประเทศ เป็นสมาชิกของสมาคมเมืองฤดูหนาวนานาชาติ (International Winter Cities Association), สมาคมเครือข่ายเมืองโลก (World City Network Association) และองค์กรระหว่างประเทศอื่นๆ

บุคคลที่มีชื่อเสียง

เกียรติยศที่สำคัญ

นครประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ นครท่องเที่ยวดีเด่นของจีน นครพักผ่อนหย่อนใจยอดนิยม 10 อันดับแรกของจีน จุดหมายปลายทางรีสอร์ทฤดูร้อนที่ดีที่สุดของจีน นครท่องเที่ยวหิมะและน้ำแข็งยอดนิยม 10 อันดับแรกของจีน

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

พิพิธภัณฑ์พระราชวังหุ่นเชิดแมนจูกัว

พิพิธภัณฑ์พระราชวังหุ่นเชิดแมนจูกัว ตั้งอยู่ที่เลขที่ 5 ถนนกวงฟู่เหนือ เขตควนเฉิง เมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระ…

เขตท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมภูเขาหลิวติ้ง

เขตท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมภูเขาหลิวติ้งตั้งอยู่ชานเมืองทางใต้ของเมืองตุนฮวา เขตปกครองตนเองเกาหลีเหยียนเปียน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน เป็นแหล่งท…

จิงหยูทัน

จิงเยว่ถานตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน ห่างจากจัตุรัสประชาชนใจกลางเมือง 18 กิโลเมตร เป็นสถานที่ท่องเที่ย…

โบราณสถานและแหล่งประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรมโกกูรยอ แหล่งท่องเที่ยวที่สวยงาม

แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และโบราณสถานราชวงศ์โกกูรยอ ตั้งอยู่ในเมืองจี่หาน อำเภอถงฮวา มณฑลจี๋หลิน เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเ…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว