เมืองฉางชุน
นครฉางชุน (Changchun City) หรือเรียกย่อว่า "ฉาง" (Chang) รู้จักกันในชื่อ "เมืองฤดูใบไม้ผลิแห่งทิศเหนือ" เดิมชื่อ "ซีตู" หรือ "ฉาชง" (Chaa'chong) เป็นเมืองระดับจังหวัด เมืองหลวงของมณฑล และเมืองรองของมณฑลจี๋หลิน
เมืองฉางชุน
นครฉางชุน หรือเรียกย่อว่า "ฉาง" หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองฤดูใบไม้ผลิแห่งทิศเหนือ" เดิมชื่อ "ซีตู" หรือ "ฉาชง" เป็นเมืองระดับจังหวัด เมืองหลวงของมณฑล และเมืองรองของมณฑลจี๋หลิน เป็นเมืองหลักของกลุ่มเมืองฮาร์บิน-ฉางชุน และเขตมหานครฉางชุน ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ณ ศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 24,744 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนมิถุนายน 2569 นครฉางชุนปกครอง 7 เขต 1 อำเภอ และ 3 เมืองระดับอำเภอ ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรทั้งหมด 9,105,000 คน สภาแห่งรัฐกำหนดให้ฉางชุนเป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ และศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งแบบครบวงจรของประเทศ ที่นี่เป็นแหล่งกำเนิดของอุตสาหกรรมยานยนต์ การผลิตภาพยนตร์ การผลิตรถไฟ เทคโนโลยีด้านทัศนศาสตร์ เคมีประยุกต์ และผลิตภัณฑ์ชีวภาพยุคแรกๆ ของจีน เป็นที่ตั้งของกลุ่มบริษัท FAW, บริษัท CRRC Changchun Railway Vehicles, สตูดิโอภาพยนตร์ฉางชุน และสถาบันต่างๆ ของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีน ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของภูมิภาคอยู่ที่ 800.559 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.9%
ประวัติศาสตร์
หลักฐานการมีอยู่ของมนุษย์ย้อนไปถึงยุคหินเก่า (ประมาณ 40,000 ปีที่แล้ว หรือ "มนุษย์หยูซู") ในยุคหินใหม่มีการเกษตรกรรมและสิ่งทอแบบดั้งเดิมปรากฏขึ้น เมื่อกว่า 2,000 ปีที่แล้ว ชาวซูเฉินเคยอาศัยอยู่ที่นี่ ในสมัยราชวงศ์ฮั่นถึงจิน (202 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 420 ปีคริสต์ศักราช) ที่นี่เป็นอาณาเขตของอาณาจักรฟู่หยู ในปี 494 ฟู่หยูถูกพิชิตโดยชาวอู๋จี้ ในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907) ที่นี่อยู่ภายใต้การปกครองของฟู่หยูในสมัยราชวงศ์บาลแฮ ในสมัยราชวงศ์เหลียว (907–1125) ที่นี่อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลหวงหลง (ปัจจุบันคืออำเภอหนงอัน) ราชวงศ์จิน (1115–1234) เคยตั้งเมืองหลวงที่หวงหลง ในสมัยราชวงศ์หยวน (1271–1368) ที่นี่อยู่ภายใต้สำนักเลขาธิการสาขาเหลียวหยาง ในสมัยราชวงศ์หมิง (1368–1644) ที่นี่อยู่ภายใต้กองบัญชาการทหารประจำภูมิภาคนูร์ฮั่น ต่อมากลายเป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์ของชาวมองโกลคอร์ชิน ในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) เมืองนี้อยู่ภายใต้ธงของแนวรบกอร์ลอส ในปี ค.ศ. 1800 ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองย่อยฉางชุนขึ้น ซึ่งถือเป็นการก่อตั้งเมืองฉางชุนอย่างเป็นทางการ ในปี ค.ศ. 1825 ศูนย์กลางการปกครองได้ย้ายไปที่กวนเฉิงจื่อ ในปี ค.ศ. 1932 แมนจูกัวซึ่งเป็นรัฐหุ่นเชิดได้ตั้งเมืองหลวงที่ฉางชุน และเปลี่ยนชื่อเป็น "ซินจิง" (เมืองหลวงใหม่) ในปี ค.ศ. 1948 ฉางชุนได้รับการปลดปล่อยอย่างสันติ ในปี ค.ศ. 1954 ฉางชุนได้กลายเป็นเมืองหลวงของมณฑลจี๋หลิน และในปี ค.ศ. 1994 ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองระดับรองของมณฑล
หน่วยงานบริหาร
รายละเอียดแผนก
ข้อมูล ณ เดือนมิถุนายน 2569: 7 เขต (หนานกวน ควนเฉิง เฉาหยาง เอ้อเตา หลู่หยวน ซวงหยาง จิ่วไถ) 1 เทศมณฑล (หนองอัน) และ 3 เมืองระดับเทศมณฑล (ยู่ซู่ เตอหุย กงจูหลิง) รัฐบาลประชาชนประจำเมืองอยู่ที่เลขที่ 10111 ถนน Renmin เขต Nanguan
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เมืองฉางชุนตั้งอยู่ใจกลางที่ราบภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ที่ราบซ่งเหลียว) ระหว่างละติจูดเหนือ 43°05'–45°15' และลองจิจูดตะวันออก 124°18'–127°05' มีพื้นที่ทั้งหมด 24,744 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศค่อนข้างราบเรียบ อยู่ในเขตเปลี่ยนผ่านจากเทือกเขาทางตะวันออกไปยังที่ราบซ่งเหลียวทางตะวันตก ลักษณะเด่นคือ ภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ (ทางตะวันออกเฉียงใต้ สูง 250–350 เมตร เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาต้าเหย่) ที่ราบขั้นบันไดครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 70% ของเขตเมือง (ระดับความสูง 200–230 เมตร) ที่ราบลุ่มน้ำ (~30%) ตามแนวแม่น้ำอี้ถง และเนินภูเขาไฟทางตะวันตกเฉียงใต้ (บริเวณฝูเจิ้นและฟานเจียถุน)
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบทวีปอบอุ่นกึ่งชื้นแบบมรสุม เป็นช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างเขตชื้นทางตะวันออกและเขตกึ่งแห้งแล้งทางตะวันตก ฤดูใบไม้ผลิ: แห้งและมีลมแรง ฤดูร้อน: อบอุ่นและสั้น ฤดูใบไม้ร่วง: ท้องฟ้าแจ่มใสและมีความแตกต่างของอุณหภูมิมาก ฤดูหนาว: หนาวและยาวนาน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: 4.6°C อุณหภูมิสูงสุดในอดีต: 40°C อุณหภูมิต่ำสุด: -36.5°C (ปี 1970) ปริมาณน้ำฝนต่อปี: 600–700 มม. ช่วงปลอดน้ำค้างแข็ง: 140–150 วัน ช่วงน้ำแข็งเกาะ: 5 เดือน
อุทกวิทยา
น้ำผิวดินเป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำซงฮวา แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ ซงฮวา ยินหม่า อี้ถง (แม่น้ำสายหลักในเมือง) มู่ซือ ซวงหยาง อู๋ไก ซินไก และคาฉา มีทะเลสาบหลัก 7 แห่ง รวมถึงโบหลัว อ่าวเปาตู และหยวนเปา น้ำใต้ดินมีน้อยเนื่องจากชั้นหินแข็งสีแดงยุคครีเทเชียสใต้เมือง
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรที่ดิน
ดินดำที่อุดมสมบูรณ์ (เชอร์โนเซม) ดินทุ่งหญ้า และดินปูนดำ ครอบคลุมพื้นที่เพาะปลูก 34.5%, 29.06% และ 15.28% ตามลำดับ ชั้นดินดำมีความหนา 0.6–1.0 เมตร ประกอบด้วยดิน 12 ชนิด 38 ชนิดย่อย 64 สกุล และ 190 ชนิด โดยมีการกระจายตัวแบบเปลี่ยนผ่านจากตะวันออก (ดินสีน้ำตาลเข้ม) ไปทางตะวันตก (ดินปูนดำ)
ทรัพยากรชีวภาพ
ป่าไม้: 265,000 เฮกตาร์ ชนิดไม้หลัก: สนดำ, สนสก็อต, สปรูซ, เฟอร์, ลาร์ชเกาหลี, วอลนัท, เถ้าแมนจูเรีย, ต้นคอร์กแมนจูเรีย, ป็อปลาร์, เบิร์ช มีพืชป่าเศรษฐกิจมากกว่า 300 ชนิด (150 ชนิดเป็นยา, 50 ชนิดเป็นวัตถุดิบอุตสาหกรรม, 30 ชนิดเป็นพืชกินได้, 50 ชนิดเป็นอาหารสัตว์) และสัตว์ป่า 34 ชนิด แบ่งเป็น 5 ประเภท ได้แก่ แมวป่า, สุนัขจิ้งแดง, ห่านหงส์ และกบไม้
ทรัพยากรแร่
แร่ธาตุที่ได้รับการพิสูจน์แล้ว 58 ชนิด รวมถึงปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ หินน้ำมัน ถ่านหิน หินปูน ซีโอไลต์ เบนโทไนต์ เพอร์ไลต์ หินดินดานเซรามิก น้ำแร่ และทองคำ
ประชากร
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: 9,105,000 คน (ในเมือง 6,296,500 คน คิดเป็นอัตราการเป็นเมือง 69.15%) อัตราการเกิด: 3.66 ต่อพันคน อัตราการตาย: 8.53 ต่อพันคน อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -4.87 ต่อพันคน อัตราส่วนเพศชายต่อเพศหญิง: 100.02 (หญิง = 100) อายุ 0–14 ปี: 10.37%; อายุ 15–59 ปี: 64.94%
การเมือง
อดีตผู้นำ
ผู้นำปัจจุบัน
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 800.559 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.9% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 52.904 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.5%; อุตสาหกรรมขั้นรอง 276.617 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.1%; อุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ 471.037 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.7% โครงสร้าง: 6.6:34.6:58.8 ในปี 2024: 763.219 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.8% ผลิตภัณฑ์มวลรวมต่อหัว: 83,930 หยวน รายได้จากภาษีท้องถิ่น: 42.417 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.1% รายจ่ายทางการคลัง: 114.519 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 8.4%
อุตสาหกรรมหลัก
ตั้งอยู่บนหนึ่งในสามของแหล่งผลิตข้าวโพดที่สำคัญของโลกและสามภูมิภาคดินดำหลัก ผลผลิตธัญพืชของเมืองหยูซูครองอันดับหนึ่งในบรรดาเมืองใหญ่ของจีนมาอย่างยาวนาน เมืองหยูซูเป็นที่รู้จักในฐานะ "คลังเก็บธัญพืชอันดับ 1 ของจีน" มูลค่าเพิ่มทางการเกษตร (ปี 2025): 54.904 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.5% พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 1,590,500 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืช: 13.2915 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 2.3% (ข้าวโพด 11.6872 ล้านตัน ข้าว 1.4168 ล้านตัน) เนื้อสัตว์ทั้งหมด: 1.255 ล้านตัน (หมู 624,300 ตัน เนื้อวัว 150,100 ตัน สัตว์ปีก 468,600 ตัน) จำนวนสุกร: 3,557,400 ตัว
อุตสาหกรรมรอง
ฉางชุนเป็นฐานอุตสาหกรรมดั้งเดิม แหล่งกำเนิดอุตสาหกรรมยานยนต์ รถไฟ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เชิงแสง เคมีประยุกต์ และผลิตภัณฑ์ชีวภาพของจีน เป็นที่ตั้งของกลุ่มบริษัท FAW และ CRRC Changchun มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรม (ปี 2025): 231.574 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 7.6% การเติบโตเหนือระดับปกติ: ยานยนต์เพิ่มขึ้น 3.4%; การผลิตอุปกรณ์เพิ่มขึ้น 14.1%; เคมีภัณฑ์เพิ่มขึ้น 1.7%; อิเล็กทรอนิกส์เพิ่มขึ้น 3.2% กำไรเหนือระดับปกติ: 40.111 พันล้านหยวน ลดลง 20.1% มูลค่าเพิ่มด้านการก่อสร้าง: 45.944 พันล้านหยวน ลดลง 7.3%
อุตสาหกรรมบริการ
มูลค่าเพิ่มของภาคบริการ: 471.037 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.7% การค้าส่ง/ค้าปลีก: 57.335 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.3% การขนส่ง: 58.369 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.4% การเงิน: 47.12 พันล้านหยวน ลดลง 1.5% อสังหาริมทรัพย์: 54.665 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.7% ยอดขายปลีกรวม: 255.117 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.9% การค้าต่างประเทศ: 105.792 พันล้านหยวน ลดลง 17.0% (ส่งออก 34.943 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 1.4%; นำเข้า 70.85 พันล้านหยวน ลดลง 23.8%) จำนวนนักท่องเที่ยว: 230.119 ล้านคน เพิ่มขึ้น 33.4% รายได้จากการท่องเที่ยว: 360.99 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 19.3% ยอดเงินฝากรวม: 2,090.353 พันล้าน เพิ่มขึ้น 75.77 พันล้าน ยอดเงินกู้รวม: 1,919.125 พันล้าน เพิ่มขึ้น 46.47 พันล้าน เบี้ยประกันภัย: 36.17 พันล้าน เพิ่มขึ้น 6.4%
กิจการสังคม
การศึกษา
เมืองฉางชุนมีอัตราส่วนนักศึกษามหาวิทยาลัยต่อประชากรในเมืองสูงที่สุดแห่งหนึ่งของจีน มีมหาวิทยาลัยสำคัญหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยจีหลิน (มหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดของจีนเมื่อพิจารณาจากจำนวนนักศึกษา), มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีฉางชุน (แหล่งบ่มเพาะผู้มีความสามารถด้านทัศนศาสตร์) และมหาวิทยาลัยการบินกองทัพอากาศ PLA (แหล่งบ่มเพาะนักบินอวกาศ) นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนอนุบาล 1,137 แห่ง (เด็ก 123,100 คน), โรงเรียนภาคบังคับ 666 แห่ง (นักเรียน 643,500 คน), โรงเรียนประถมศึกษา 324 แห่ง (411,800 คน), โรงเรียนมัธยมต้น 342 แห่ง (231,600 คน), โรงเรียนมัธยมปลาย 92 แห่ง (172,400 คน) และโรงเรียนอาชีวศึกษา 71 แห่ง (41,300 คน)
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เป็นผู้นำด้านเลนส์ อุปกรณ์วัดความแม่นยำ เทคโนโลยีเลเซอร์ วัสดุพอลิเมอร์ ผลิตภัณฑ์ชีวภาพ ตัวนำยิ่งยวด และการวิจัยยานยนต์ ดาวเทียม "จีหลิน-1" (กลุ่มดาวเทียมสำรวจระยะไกลเชิงพาณิชย์ที่จีนพัฒนาขึ้นเองเป็นครั้งแรก เปิดตัวในปี 2015 มีดาวเทียมโคจร 108 ดวงภายในเดือนมิถุนายน 2023) สิทธิบัตร 17,669 ฉบับ (สิ่งประดิษฐ์ 9,061 รายการ เพิ่มขึ้น 4.8%) สัญญาเทคโนโลยี 5,681 ฉบับ มูลค่า 26.8 พันล้านหยวน บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูง 1,361 แห่ง
วัฒนธรรม
สถาบันทางวัฒนธรรม 317 แห่ง: คณะศิลปะ 9 คณะ, ห้องสมุดสาธารณะ 13 แห่ง (8.4992 ล้านเล่ม), พิพิธภัณฑ์ 33 แห่ง, สถานีวัฒนธรรม 218 แห่ง เทศกาลภาพยนตร์ฉางชุน (เทศกาลภาพยนตร์ระดับชาติแห่งแรกของจีนที่ตั้งชื่อตามเมือง ก่อตั้งขึ้นในปี 1992 เป็นหนึ่งในสี่เทศกาลภาพยนตร์ที่สำคัญของจีน รางวัลสูงสุด: "กวางทอง") เหตุการณ์สำคัญ: เทศกาลสกีวาซาโลปเป็ต, งานแสดงรถยนต์ (หนึ่งในห้างานแสดงรถยนต์ที่สำคัญที่สุดของจีน), งานแสดงเกษตรและอาหาร, งานแสดงเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ การออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์: 100%
การดูแลสุขภาพ
สถานพยาบาล 8,982 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาลและศูนย์สุขภาพ 423 แห่ง เตียงผู้ป่วย 68,800 เตียง บุคลากรทางการแพทย์ 103,800 คน และศูนย์สุขภาพชุมชนในเขตเมือง 99 แห่ง
กีฬา
เคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวเอเชียครั้งที่ 6 (2007) กีฬาฤดูหนาวแห่งชาติครั้งที่ 9 และ 12 เป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลฉางชุนยาไท่ และทีมบาสเกตบอลจีหลินตะวันออกเฉียงเหนือ ได้รับสิทธิ์ในการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกครั้งที่ 33 ในปี 2027 มีการแข่งขัน 121 รายการในปี 2025 (ระดับนานาชาติ 5 รายการ ระดับชาติ 68 รายการ ระดับจังหวัด 17 รายการ และระดับเทศบาล 34 รายการ) มีนักกีฬา 48,000 คน และผู้เข้าร่วม/ผู้ชม 1.534 ล้านคน รายได้จากการจับสลากกีฬา: 2.231 พันล้านหยวน
ประกันสังคม
รายได้สุทธิต่อหัว: 35,399 หยวน (ในเมือง 44,250; ในชนบท 23,042) เงินบำนาญจากบริษัท: 2,917,500 (ผู้รับบำนาญที่ยังทำงานอยู่ 2,041,000 คน) อัตราการว่างงาน: 1,271,400 คน ประกันสุขภาพ: 7,916,900 คน ผู้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำในเมือง 47,301 คน และในชนบท 109,375 คน คิดเป็นมูลค่า 923 ล้านหยวน สถานดูแลผู้สูงอายุ 521 แห่ง มีเตียง 53,700 เตียง และมีการสร้างงานใหม่ในเมือง 104,700 ตำแหน่ง
สิ่งแวดล้อม
การใช้พลังงาน: ถ่านหินมาตรฐาน 19.7095 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 1.2% การใช้ไฟฟ้า: 36.099 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง เพิ่มขึ้น 5.4% คุณภาพอากาศดีเยี่ยม: 322 วัน (88.2%) PM2.5: 35 ไมโครกรัม/ลบ.ม. เสียงรบกวนจากสิ่งแวดล้อม: 57.7 เดซิเบล (เอ) ในเวลากลางวัน เสียงรบกวนจากการจราจรบนถนน: 68.4 เดซิเบล (เอ)
การก่อสร้างในเมือง
ความยาวถนน: 5,447.29 กิโลเมตร กำลังการผลิตน้ำประปา: 1.94 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อวัน ก๊าซธรรมชาติ: 896 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (LPG): 44,449 ตันต่อปี พื้นที่ระบบทำความร้อนส่วนกลาง: 375.65 ล้านตารางเมตร พื้นที่สีเขียวในสวนสาธารณะ: 7,480.59 เฮกตาร์ สัดส่วนพื้นที่สีเขียว: 43.7%
การขนส่ง
ทางหลวง
การขนส่งสินค้าทางบก: 201.7046 ล้านตัน (ลดลง 3.3%) ผู้โดยสารทางบก: 57.9374 ล้านคน (ลดลง 6.9%)
ทางรถไฟ
ท่าเรือนานาชาติฉางชุน (ปี 2017) เป็นศูนย์กลางทางรถไฟที่สำคัญและเป็นจุดเชื่อมต่อเส้นทางสายเหนือของโครงการ "Belt and Road" (หนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง) โดยให้บริการรถไฟขนส่งสินค้าจีน-ยุโรป (ฉางชุน-ฮัมบูร์ก) และเป็นฐานโลจิสติกส์ทางรถไฟระดับ 1 ที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน
การบิน
สนามบินนานาชาติฉางชุนหลงเจีย: ระดับ 4E เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2548 เป็นหนึ่งในสี่สนามบินนานาชาติของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน มีพื้นที่ทั้งหมด 201,000 ตารางเมตร ประกอบด้วย 2 อาคารผู้โดยสาร 60 จุดจอด และรันเวย์ยาว 3,200 เมตร เชื่อมต่อกับสนามบินด้วยรถไฟความเร็วสูงอย่างราบรื่น มีผู้โดยสารมากกว่า 10 ล้านคนในปี 2560 และคาดการณ์ในปี 2568 ว่า ปริมาณสินค้าจะอยู่ที่ 106,500 ตัน (เพิ่มขึ้น 8.0%) และผู้โดยสารจะอยู่ที่ 17.7593 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 0.9%)
ระบบขนส่งสาธารณะ
มีเส้นทางรถประจำทาง 233 เส้นทาง (ปี 2021) มีระบบรถรางตั้งแต่ปี 1941 (เส้นทาง G54 และ G55) ฉางชุนเป็นเมืองแรกในจีนที่วางแผนสร้างรถไฟฟ้าใต้ดิน (ปี 1939) และเป็นเมืองที่ 5 ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่เปิดให้บริการระบบขนส่งทางรางในเมือง (ปี 2002) สาย 3 เป็นรถไฟฟ้ารางเบาแห่งแรกของจีนแผ่นดินใหญ่ จำนวนผู้โดยสารในปี 2023: 219.068 ล้านคน มีระบบจักรยานสาธารณะ (ปี 2016, 54 สถานี, จักรยานประมาณ 2,000 คัน)
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
วรรณกรรมและศิลปะ
สตูดิโอภาพยนตร์ฉางชุน: สตูดิโอภาพยนตร์แห่งแรกของจีนยุคใหม่ สร้างสรรค์ "เจ็ดสิ่งแรก" รวมถึงภาพยนตร์สารคดีเรื่องแรก ภาพยนตร์หุ่นกระบอกเรื่องแรก ภาพยนตร์วิทยาศาสตร์เรื่องแรก ภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องแรก ภาพยนตร์สั้นเรื่องแรก ภาพยนตร์ยาวเรื่องแรก และภาพยนตร์พากย์เสียงเรื่องแรก ผลิตภาพยนตร์ไปแล้วกว่า 1,000 เรื่อง และพากย์เสียงอีกกว่า 1,000 เรื่อง ภาพยนตร์คลาสสิก ได้แก่ "หญิงสาวผมขาว" "บุตรชายและบุตรสาวผู้กล้าหาญ" และ "พิธีสถาปนา"
ฉางชุนเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองแห่งประติมากรรม" อุทยานประติมากรรมโลกฉางชุนจัดแสดงผลงานกว่า 1,300 ชิ้น จากประติมากร 700 คน จาก 216 ประเทศ ที่นี่ได้ครอบครองผลงานชิ้นเอกของโรดิน รวมถึง "นักคิด" และ "ยุคทองสัมฤทธิ์" ทำให้ฉางชุนเป็นเมืองแรกในเอเชียที่เป็นเจ้าของประติมากรรมขนาดใหญ่ของโรดิน การประชุมประติมากรรมโลก ซึ่งจัดขึ้น 5 ครั้ง เป็นที่รู้จักในนาม "โอลิมปิกแห่งประติมากรรม"
เอ้อเหรินจ้วน: ศิลปะการแสดงพื้นบ้านภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีต้นกำเนิดในช่วงปลายราชวงศ์ชิง โดยมีพื้นฐานมาจากหยางเกอ (การรำพื้นบ้าน) เพลงพื้นบ้าน และเหลียนฮวาหลัว เป็นที่รักยิ่งของชาวภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
จีจู (งิหลิน): พัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษ 1950 จากละครเอ้อร์เหรินจ้วน มีบทละครเกือบ 200 เรื่อง ผลงานที่เป็นตัวอย่าง ได้แก่ "เปา กง ชดเชย" และ "ลูกพีช ลูกพลัม และลูกพลัม"
งิ้วหวงหลง: งิ้วท้องถิ่นจากอำเภอหนงอาน สร้างขึ้นในปี 1959 โดยอิงจากดนตรีหุ่นเงาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ผังเมืองของฉางชุนโดดเด่นด้วยจัตุรัสขนาดใหญ่และแกนรัศมี ซึ่งแสดงถึงแนวคิดการวางผังเมืองสมัยใหม่ที่สำคัญ พระราชวังหุ่นเชิดแมนจูกัวและอาคาร "แปดกระทรวง" เป็นสถาปัตยกรรมทางประวัติศาสตร์ที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี มีอาคารทางประวัติศาสตร์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียน 99 แห่ง (237 โครงสร้าง) และเขตประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม 10 แห่ง (ระดับจังหวัด 6 แห่ง) ถนนซินหมินเป็นถนนประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของจีน อาคารยุคแรกของ FAW และอาคารยุคแรกของสตูดิโอภาพยนตร์ฉางชุนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางสถาปัตยกรรมของจีนในศตวรรษที่ 20
ศาสนา
ศาสนาหลักห้าศาสนา ได้แก่ พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า นิกายคาทอลิก คริสต์ศาสนา และอิสลาม ในอดีตชาวแมนจูเคยนับถือลัทธิชamanism วัดสำคัญ ได้แก่ วัดปานรัว วัดว่านโช่ว มัสยิดชิงเจิ้น และอื่นๆ
โบราณวัตถุทางวัฒนธรรม
เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติที่มีมรดกทางอุตสาหกรรมอันล้ำค่า ซากอุตสาหกรรมที่หลงเหลืออยู่ ได้แก่ ทางรถไฟ รถราง โรงงาน FAW สตูดิโอภาพยนตร์ฉางชุน ศูนย์วิจัย CRRC ฉางชุน และโรงงานผลิตรถแทรกเตอร์ฉางชุน ซึ่งล้วนมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ เทคนิค และสถาปัตยกรรมอย่างมาก
ภาษาถิ่น
ภาษาถิ่นฉางชุน: ภาษาจีนกลางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มย่อยจี๋หลิน-ฉางชุน มีต้นกำเนิดจากการผสมผสานระหว่างผู้อพยพจากเหอเป่ยและซานตงกับชาวฮั่นและแมนจูในท้องถิ่น การพูดในเมืองฉางชุนใกล้เคียงกับภาษาจีนกลางมาตรฐานมากขึ้นเนื่องจากการอพยพหลังปี 1949
จุดชมวิว
มีพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ A ของประเทศ 52 แห่ง (4 แห่งอยู่ที่ระดับ 5A) วัดขงจื๊อฉางชุนเป็นหนึ่งใน 14 วัดทั่วประเทศที่เข้าร่วมพิธีกรรมขงจื๊อ "สถานที่ท่องเที่ยวใหม่ 15 แห่ง" ได้แก่ พิพิธภัณฑ์สตูดิโอภาพยนตร์ฉางชุน อุทยานแห่งชาติป่าจิงเยว่ถาน อุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบเหนือฉางชุน และอุทยานเสือตะวันออกเฉียงเหนือฉางชุน
อาหารพิเศษ
แหล่งกำเนิดของอาหารจี๋หลิน ซึ่งผสมผสานประเพณีของชาวแมนจู เกาหลี มองโกล และฮั่น อาหารราชสำนักจากพระราชวังแมนจูกัวผสานกับอาหารซานตงจนเกิดเป็นอาหารจี๋หลิน อาหารขึ้นชื่อ ได้แก่ หมูเส้นฉางชุน ผักรวมสามอย่าง เกี๊ยวหุยเป่าเจิ้น แกงแปดอย่างแบบแมนจู ถั่วแดงห่อหิมะ หม้อไฟหมูผักดอง และไส้กรอกเลือดเนื้อขาว แบรนด์เก่าแก่ ได้แก่ ติงเฟิงเจิ้น หุยเป่าเจิ้น ฟู่เต๋อ เจิ้งปูถง ชุนฟาเหอ
บุคคลที่มีชื่อเสียง
การแลกเปลี่ยนภายนอก
มีเมืองพี่เมืองน้อง 20 เมืองใน 19 ประเทศ และเมืองความร่วมมือฉันมิตร 49 เมืองใน 27 ประเทศ (ข้อมูล ณ ปี 2022)
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
รายชื่อผู้ได้รับเกียรติ
สิ่งแรกๆ ของเมืองฉางชุน
- เมืองแรกในเอเชียที่นำระบบสุขภัณฑ์แบบชักโครก ระบบแก๊สแบบท่อ และระบบไฟฟ้าใต้ดินมาใช้โดยสมบูรณ์ (ทศวรรษ 1930)
- เมืองแห่งแรกของจีนที่ได้รับการวางแผนอย่างเต็มรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญชาวต่างชาติ โดยจำลองแบบมาจากปารีสและแคนเบอร์รา
- เป็นที่รู้จักในชื่อ "เมืองแห่งรถยนต์" "เมืองแห่งภาพยนตร์" "เมืองแห่งวิทยาศาสตร์และการศึกษา" "เมืองแห่งป่าไม้" "เมืองแห่งประติมากรรม" "เมืองแห่งทัศนศาสตร์" "เมืองแห่งอาหารสีเขียว" และ "เมืองหลวงแห่งการขนส่งทางรางระหว่างประเทศ"
- แหล่งกำเนิดอุตสาหกรรมยานยนต์ รถไฟ ฟิล์ม เลนส์ เคมีประยุกต์ และผลิตภัณฑ์ชีวภาพของจีน
- รถยนต์คันแรก (1956), รถยนต์คันแรก, รถไฟใต้ดินขบวนแรก, รถไฟแม่เหล็กรางขบวนแรก (ทดลอง), กลุ่มดาวเทียมสำรวจระยะไกลเชิงพาณิชย์กลุ่มแรก ("จีหลิน-1"), วัคซีนป้องกันไวรัสตับอักเสบ บี ที่ใช้เทคโนโลยีพันธุวิศวกรรมตัวแรก, อินเตอร์เฟรอนที่ใช้เทคโนโลยีพันธุวิศวกรรมตัวแรก, แอนติบอดีโมโนโคลนอลตัวแรก
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม