เมืองจินโจว
เมืองจินโจว (Jinzhou City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหลียวหนิง ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทวีปยูเรเซีย ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลเหลียวหนิง บนชายฝั่งทางเหนือของทะเลโป๋ไห่ และทางตะวันออก
เมืองจินโจว
เมืองจินโจว เป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้การปกครองของมณฑลเหลียวหนิง ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทวีปยูเรเซีย ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลเหลียวหนิง บนชายฝั่งทางเหนือของทะเลโป๋ไห่ และอยู่ทางตะวันออกสุดของระเบียงเหลียวซี ภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน โดยมีระดับความสูงมากกว่าทางตะวันตกเฉียงเหนือและต่ำกว่าทางตะวันออกเฉียงใต้ มีสภาพภูมิอากาศอบอุ่นกึ่งชื้น พื้นที่ทั้งหมด 10,301 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนตุลาคม 2568 จินโจวบริหารจัดการ 3 อำเภอ 2 ตำบล และ 2 เมืองระดับตำบล ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 2.575 ล้านคน สภาแห่งรัฐกำหนดให้จินโจวเป็นเมืองศูนย์กลางของเหลียวหนิงตะวันตก เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญ และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน นอกจากนี้ยังเป็นเมืองท่าสำคัญในเขตเศรษฐกิจชายฝั่งเหลียวหนิง มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,000 ปี ได้รับการตั้งชื่อครั้งแรกในสมัยราชวงศ์เหลียว ในปี 1949 มณฑลเหลียวซีได้รับการก่อตั้งขึ้นโดยมีเมืองจินโจวเป็นเมืองหลวง ทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของภูมิภาค จินโจวได้พัฒนาระบบคมนาคมขนส่งที่ครอบคลุมทั้งทางอากาศ ทางทะเล ทางรถไฟ ทางถนน และทางท่อ ทำหน้าที่เป็นศูนย์กระจายสินค้าสำหรับภูมิภาคเหลียวซี และเป็นที่ตั้งของฐานการเพาะปลูกและเก็บรักษาองุ่นสดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ท่าเรือจินโจวเป็นท่าเรือพลังงานแห่งชาติและศูนย์กลางระดับภูมิภาค ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคจินโจวอยู่ที่ 136.53 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.83 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่อัตราแลกเปลี่ยน 7.25 หยวน/ดอลลาร์สหรัฐ ณ เดือนสิงหาคม 2026) เพิ่มขึ้น 4.6% ในราคาคงที่ อุตสาหกรรมขั้นต้นเพิ่มขึ้น 22.66 พันล้านหยวน (3.12 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 3.5% อุตสาหกรรมขั้นรองเพิ่มขึ้น 36.15 พันล้านหยวน (4.98 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.4% และอุตสาหกรรมขั้นที่สามเพิ่มขึ้น 77.73 พันล้านหยวน (10.72 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.9%
ประวัติศาสตร์
เมืองจินโจวมีประวัติศาสตร์ยาวนาน หลักฐานทางโบราณคดียืนยันว่ามีมนุษย์อาศัยอยู่มาตั้งแต่สมัยโบราณ และมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับวัฒนธรรมภาคกลางของอินเดีย
ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจว พื้นที่นี้เป็นของรัฐจีและรัฐหยู ในสมัยชุนชุมเป็นของรัฐเหยียน ในสมัยราชวงศ์สงคราม เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเหลียวซีของรัฐเหยียน ในสมัยราชวงศ์ฉินและราชวงศ์ฮั่นตะวันตก พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นมณฑลเหลียวซีและมณฑลเหลียวตง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นของรัฐอารักขาเหลียวตง ในสมัยสามก๊ก อยู่ภายใต้มณฑลฉางหลี่ของเมืองหยูโจว ในสมัยราชวงศ์จิน เป็นของมณฑลฉางหลี่ของเมืองผิงโจว
ในสมัยราชวงศ์สุย ส่วนตะวันตกเป็นของมณฑลหลิวเฉิง (ปัจจุบันคือเฉาหยาง) และส่วนตะวันออกเป็นของมณฑลเหยียน ในช่วงต้นราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของกองทัพอิงโจว ต่อมาเป็นเขตปกครองอันตง และต่อมาเป็นข้าหลวงทหารผิงหลู ในสมัยราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 911–926) จักรพรรดิไท่จู่ เย่ลู่ อาเป่าจี ได้ "สถาปนาเมืองจินโจวขึ้นจากเชลยชาวฮั่น" จึงเป็นที่มาของชื่อเมือง
ในสมัยราชวงศ์จิน พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางหลวงปักกิ่ง ในสมัยราชวงศ์หยวน พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นเส้นทางดานิงและเส้นทางมณฑลกวงหนิง ในสมัยราชวงศ์หมิง ได้มีการจัดตั้งป้อมยามและฐานทัพกวงหนิงขึ้นภายใต้คณะกรรมการทหารประจำภูมิภาคเหลียวตง ในปี ค.ศ. 1662 จักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิงได้รวมป้อมยามทั้งสามแห่งเข้ากับอำเภอจิน และในปี ค.ศ. 1665 ได้มีการจัดตั้งมณฑลจินโจวขึ้น
หลังจากก่อตั้งสาธารณรัฐจีน อำเภอต่างๆ อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลเฟิงเทียน ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเหลียวหนิงในปี 1929 หลังเหตุการณ์มุกเดนในเดือนกันยายนปี 1931 เมืองจินโจวก็ตกอยู่ภายใต้การยึดครองของญี่ปุ่นในเดือนมกราคมปี 1932 รัฐบาลหุ่นเชิดแมนจูกัวได้จัดตั้งมณฑลจินโจวหุ่นเชิดขึ้นในปี 1934 และในปี 1937 เมืองจินโจวก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการภายใต้รัฐบาลหุ่นเชิด พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้นำประชาชนจัดตั้งฐานต่อต้านญี่ปุ่นจี่เอ๋อเหลียว โดยกองทัพภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ 1 ได้ต่อสู้อย่างกล้าหาญในเหลียวหนิง
หลังสงครามต่อต้านญี่ปุ่น พรรคคอมมิวนิสต์ได้จัดตั้งสำนักงานข้าหลวงเหลียวซีและรัฐบาลเมืองจินโจวขึ้นในช่วงสั้นๆ ในเดือนตุลาคม ปี 1948 เมืองจินโจวได้รับการปลดปล่อยระหว่างการรบเหลียวซี-เสิ่นหยาง ในเดือนมกราคม ปี 1949 ได้มีการจัดตั้งมณฑลเหลียวซีขึ้น โดยมีเมืองจินโจวเป็นเมืองหลวง ในเดือนสิงหาคม ปี 1954 มณฑลเหลียวตงและเหลียวซีได้รวมกันเป็นมณฑลเหลียวหนิง และเมืองจินโจวกลายเป็นเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑล ในปี 1968 ได้มีการนำระบบการปกครองแบบเมือง-อำเภอมาใช้ และในปี 1980 ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลประชาชนเทศบาลเมืองจินโจวขึ้นอย่างเป็นทางการ
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 เมืองจินโจวประกอบด้วย 3 เขต (กูตา หลิงเหอ และไท่เหอ) 2 อำเภอ (เหยียนซาน และอำเภออี้) และ 2 เมืองระดับอำเภอ (หลิงไห่ และเป่ยเจิ้น) นอกจากนี้ยังมีเขตพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม 2 แห่ง คือ เขตพัฒนาใหม่ปินไห่ และเขตเทคโนโลยีขั้นสูงซงซาน ซึ่งอยู่ในเขตไท่เหอ เมืองนี้มี 12 ตำบล 55 เมือง 32 อำเภอ 251 ชุมชน และ 1,103 หมู่บ้าน ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 68 ถนนซื่อฟู่ เขตไท่เหอ
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เมืองจินโจวตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลเหลียวหนิง บนชายฝั่งทางเหนือของทะเลโป๋ไห่ ทางตะวันออกสุดของระเบียงเหลียวซี ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการคมนาคมเชื่อมต่อภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน พิกัดทางภูมิศาสตร์อยู่ระหว่าง 120°44′–122°36′ ตะวันออก และ 40°47′–42°08′ เหนือ มีขนาดเส้นทแยงมุม 188 กิโลเมตร จากตะวันออกไปตะวันตก 143 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 114 กิโลเมตร มีพรมแดนติดกับเฉาหยางและฟู่ซินทางเหนือ (คั่นด้วยเทือกเขาซงหลิงและอี้หวู่หลู่) ติดกับเสิ่นหยาง ปานจิน และอันซานทางตะวันออก (ข้ามแม่น้ำเราหยาง) ตรงข้ามกับอิงโข่วและต้าเหลียนทางใต้ข้ามอ่าวเหลียวตง และเชื่อมต่อกับหูลู่เต่าทางตะวันตกผ่านเทือกเขาหงหลัว พื้นที่ทั้งหมด 10,301 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งยาว 124 กิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศลาดเอียงจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประกอบด้วยพื้นที่ภูเขาเตี้ย พื้นที่เนินเขา และที่ราบลุ่มแม่น้ำ เทือกเขาอี้หวู่หลู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและเทือกเขาซงหลิงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นโครงสร้างพื้นฐาน แม่น้ำไหลจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ ก่อให้เกิดรูปแบบที่สลับซับซ้อนของเนินเขาและหุบเขาแม่น้ำ
ภูมิอากาศ
เมืองจินโจวมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปกึ่งชื้นอบอุ่น มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 7.8 ถึง 9.0 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิสูงสุด 41.8 องศาเซลเซียส และต่ำสุด -31.3 องศาเซลเซียส ช่วงปลอดน้ำค้างแข็งยาวนาน 144–180 วัน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี 567 มิลลิเมตร โดย 60–70% ตกในฤดูร้อน
อุทกวิทยา
ระบบแม่น้ำสายหลักของเมืองจินโจว (พื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 3,000 ตารางกิโลเมตร) ได้แก่ แม่น้ำหลิวกู่ แม่น้ำเซียวหลิง แม่น้ำต้าหลิง และแม่น้ำราวหยาง ส่วนแม่น้ำที่กำเนิดในเมืองจินโจวและมีพื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 500 ตารางกิโลเมตร ได้แก่ แม่น้ำฉือเหอ แม่น้ำโกวเหอ แม่น้ำหยานไท่เหอ และแม่น้ำซิงเฉิงเหอ ชายฝั่งทะเลทอดยาวขนานไปกับระเบียงเหลียวซีตามแนวอ่าวเหลียวตงทางตอนเหนือของทะเลโป๋ไห่ มีชายฝั่งค่อนข้างตรงและมีคาบสมุทร เกาะ หรืออ่าวน้อย เกาะจูฮวาที่อยู่ใกล้กับซิงเฉิงเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุด คาบสมุทรหูลู่เต่าเป็นคาบสมุทรที่ใหญ่ที่สุด และอ่าวจินโจวเป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุด
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรพืช
เมืองจินโจวมีพืชป่า 1,097 ชนิด กระจายอยู่ใน 115 วงศ์ และ 507 สกุล ซึ่งส่วนใหญ่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ บริเวณที่ราบต่ำและเนินเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือมีต้นสนจีน ต้นโอ๊กมองโกเลีย และต้นโอ๊กเหลียวตง รวมถึงไม้พุ่มอย่างเช่น ไวเท็กซ์ และพุทราป่า ที่ราบส่วนใหญ่เป็นวัชพืชทางการเกษตร ขณะที่พื้นที่ชายฝั่งทะเลที่มีความเค็มเป็นด่างสูงมีพืชทนเค็ม เช่น ต้นทามาริสก์และต้นซีวีด
ทรัพยากรสัตว์
เมืองจินโจวมีแมลงประมาณ 226 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 5 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 14 ชนิด นก 183 ชนิด จาก 44 วงศ์ และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 26 ชนิด สัตว์ป่าคุ้มครองระดับชาติ ได้แก่ นกกระเรียนมงกุฎแดง นกกระสาปากดำ นกกระสาขาว นกอินทรีทอง นกกระเรียนสีเทา นกกระเรียนคอขาว หงส์ใหญ่ เป็ดแมนดาริน และเหยี่ยว ในปี 2026 มีการบันทึกการพบเห็นนกนางนวลอาร์กติกในระหว่างการเฝ้าติดตามนกน้ำในช่วงฤดูหนาว
ทรัพยากรแร่
จินโจวค้นพบแร่ธาตุ 48 ชนิด รวมถึงทรัพยากรเชิงกลยุทธ์ 5 ชนิด ได้แก่ ถ่านหิน เหล็ก ทองคำ ฟลูออไรต์ และกราไฟต์ผลึก แร่ธาตุสำคัญที่มีศักยภาพ ได้แก่ เบนโทไนต์ ฟลูออไรต์ ทองคำ และหินแกรนิตประดับ ถ่านหินส่วนใหญ่อยู่ในบาดาโอฮ่าว อำเภอเหยียนซาน และจิ่วต้าหลิง อำเภออี้ เหล็กอยู่ตามแนวเทือกเขาอี้อูลู่ ฟลูออไรต์อยู่ในอำเภออี้ตะวันตก เบนโทไนต์อยู่ในซือหลี่ อำเภอเหยียนซาน และโถวไท่ อำเภออี้ กราไฟต์อยู่ใกล้ตู้ถุน อำเภอเป่ยเจิ้น และหินแกรนิตอยู่ในหลิงไห่ อำเภออี้ และเป่ยเจิ้น
ประชากร
ณ สิ้นปี 2568 ประชากรประจำของเมืองจินโจวมีจำนวน 2.575 ล้านคน โดยมีประชากรที่ลงทะเบียนไว้ 2.731 ล้านคน ประชากรที่ลงทะเบียนในเขตเมืองมีจำนวน 1.154 ล้านคน (42.3%) และในเขตชนบท 1.577 ล้านคน (57.7%) แบ่งตามเพศ: ชาย 1.349 ล้านคน (49.4%) หญิง 1.382 ล้านคน (50.6%) แบ่งตามช่วงอายุ: 0-17 ปี 275,000 คน (10.1%), 18-34 ปี 425,000 คน (15.5%), 35-59 ปี 1.087 ล้านคน (39.8%) และ 60 ปีขึ้นไป 945,000 คน (34.6%) กลุ่มชาติพันธุ์หลัก ได้แก่ แมนจู มองโกล ฮุย ซีเบ และเกาหลี
การเมือง
สภาเทศบาลเมืองจินโจวทำหน้าที่เป็นหน่วยงานบริหารของเมือง โดยอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาลมณฑลเหลียวหนิง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองจินโจวอยู่ที่ 136.53 พันล้านหยวน (ประมาณ 18.83 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.6% เมื่อคำนวณจากราคาคงที่ สัดส่วนของสามภาคส่วนอยู่ที่ 16.6:26.5:56.9 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 23.4% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 12.66 พันล้านหยวน (1.75 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.3% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 26.20 พันล้านหยวน (3.61 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 15.1% โดยมีค่าใช้จ่ายด้านประกันสังคม 6.70 พันล้านหยวน และด้านการศึกษา 3.32 พันล้านหยวน
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2025 มีการเพาะปลูกพืชผลทางการเกษตรบนพื้นที่ 368,100 เฮกตาร์ ผลผลิตรวม 2.626 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 2.5%) โดยข้าวโพดมีผลผลิต 2.234 ล้านตัน และข้าว 344,000 ตัน ผักและเห็ดกินได้มีผลผลิต 3.371 ล้านตัน ผลไม้ 986,000 ตัน และเนื้อสัตว์ 576,000 ตัน ผลผลิตจากการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอยู่ที่ 209,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 4.1%) เครื่องจักรกลการเกษตรมีกำลังการผลิตรวม 3.506 ล้านกิโลวัตต์ โดยมีรถแทรกเตอร์ 39,000 คัน
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 10.7% โดยภาคการผลิตเพิ่มขึ้น 11.7% และภาคเหมืองแร่เพิ่มขึ้น 18.3% ผลิตภัณฑ์หลัก ได้แก่ อาหารสัตว์ 998,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 21.7%) ไทเทเนียมฟองน้ำ 24,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 6.2%) และการผลิตไฟฟ้า 11.73 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง (เพิ่มขึ้น 11.5%) มูลค่าสัญญาการก่อสร้างอยู่ที่ 15.02 พันล้านหยวน (2.07 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 17.0%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 40.03 พันล้านหยวน (5.52 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.5% ปริมาณการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 11.42 พันล้านหยวน (1.58 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 35.4% การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 3.43 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รายได้จากบริการไปรษณีย์อยู่ที่ 1.25 พันล้านหยวน (172 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 15.9% โดยมีการจัดส่งด่วน 148.28 ล้านครั้ง เงินฝากของสถาบันการเงินอยู่ที่ 422.57 พันล้านหยวน (58.29 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยเงินฝากของครัวเรือนอยู่ที่ 379.91 พันล้านหยวน (52.40 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เงินกู้สูงถึง 129.59 พันล้านหยวน (17.88 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 6.88 พันล้านหยวน (949 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 2.1%
กิจการสังคม
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2025 เมืองจินโจวมีโรงเรียน 712 แห่ง มีนักเรียน 328,000 คน ประกอบด้วยสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป 9 แห่ง (นักเรียน 109,000 คน) โรงเรียนอาชีวศึกษา 10 แห่ง โรงเรียนมัธยมปลายทั่วไป 27 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 101 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 133 แห่ง โรงเรียนอนุบาล 424 แห่ง และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 8 แห่ง
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เมืองจินโจวมีเขตพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงระดับชาติ 1 แห่ง บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูง 230 แห่ง และวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่จดทะเบียนด้านเทคโนโลยี 3,000 แห่ง เมืองนี้มีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ยังมีผลบังคับใช้ 1,762 ฉบับ และสิทธิบัตรที่ได้รับอนุมัติในประเทศ 1,300 ฉบับ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัด 25 แห่ง และศูนย์นวัตกรรมอุตสาหกรรมระดับจังหวัด 45 แห่ง
การดูแลสุขภาพ
เมืองจินโจวมีสถานพยาบาล 2,614 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 119 แห่ง ศูนย์สุขภาพ 81 แห่ง และคลินิกหมู่บ้าน 1,703 แห่ง โดยมีบุคลากรทางการแพทย์ 26,411 คน และเตียงผู้ป่วย 22,294 เตียง
วัฒนธรรม
เมืองนี้มีศูนย์วัฒนธรรมสาธารณะ 8 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่ง (มีหนังสือ 2.179 ล้านเล่ม) และพิพิธภัณฑ์ 9 แห่ง นอกจากนี้ยังดำเนินการสถานีโทรทัศน์และวิทยุเทศบาล 1 แห่ง โดยมีช่องสัญญาณวิทยุ 3 ช่อง (ครอบคลุมพื้นที่ 99.7%) และช่องสัญญาณโทรทัศน์ 2 ช่อง (ครอบคลุมพื้นที่ 99.8%)
กีฬา
เมืองจินโจวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาประจำมณฑลเหลียวหนิงครั้งที่ 10 ในปี 2549 โดยมีผู้เข้าร่วม 18,000 คนจาก 14 เมือง ณ สิ้นปี 2568 เมืองนี้มีสนามกีฬา 8 แห่ง เส้นทางออกกำลังกายในเมือง 892 แห่ง และโครงการออกกำลังกายในชนบท 1,594 แห่ง ยอดขายสลากกินแบ่งกีฬาสูงถึง 320 ล้านหยวน
ประกันสังคม
ในปี 2025 รายได้สุทธิเฉลี่ยต่อหัวอยู่ที่ 36,040 หยวน (4,971 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.5% ประชากรในเมืองมีรายได้ 44,147 หยวน (6,091 ดอลลาร์สหรัฐ) และประชากรในชนบทมีรายได้ 25,230 หยวน (3,481 ดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้ได้ให้เงินช่วยเหลือเพื่อการดำรงชีพแก่ประชาชน 81,000 คน ใน 57,000 ครัวเรือน โดยจ่ายเงินไป 390 ล้านหยวน (53.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และมีสถานดูแลผู้สูงอายุ 197 แห่ง รวม 12,000 เตียง
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2025 อัตราคุณภาพอากาศดีเยี่ยมของเมืองจินโจวอยู่ที่ 86.8% ความเข้มข้นเฉลี่ยรายปีของ PM2.5 เพิ่มขึ้น 2.4% คุณภาพน้ำใน 9 จุดตรวจวัดระดับชาติแสดงอัตราดีเยี่ยม 88.9% โดยไม่มีน้ำเสียเกรด 5 คุณภาพน้ำชายฝั่งดีเยี่ยม 60.1% ระดับเสียงเฉลี่ยในเวลากลางวันอยู่ที่ 46 เดซิเบล (ลดลง 9 เดซิเบล) และในเวลากลางคืนอยู่ที่ 41 เดซิเบล (ลดลง 5 เดซิเบล)
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองจินโจวตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของระเบียงเหลียวซี ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการคมนาคมเชื่อมต่อภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ทางรถไฟความเร็วสูงฉินหวงเต่า-เสิ่นหยาง ทางรถไฟปักกิ่ง-ฮาร์บิน และทางด่วนหลายสายมาบรรจบกันที่นี่ จินโจวเป็นเมืองเดียวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนที่มีทั้งท่าเรือ สนามบิน ทางรถไฟ ทางหลวง และระบบท่อส่ง ทำให้เกิดเป็น "กลุ่มเมืองที่เดินทางถึงกันได้ภายในหนึ่งชั่วโมง" กับเมืองใกล้เคียง
ทางหลวง
ในปี 2025 ปริมาณการขนส่งสินค้าทางถนนอยู่ที่ 187.87 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 10.6%) โดยมีมูลค่าการขนส่งรวม 25.79 พันล้านตัน-กิโลเมตร (เพิ่มขึ้น 7.9%) ขณะที่ปริมาณผู้โดยสารทางถนนอยู่ที่ 18.27 ล้านคน (ลดลง 13.0%)
ทางรถไฟ
เมืองจินโจวมีเส้นทางรถไฟเชื่อมต่อหลักสองสาย ได้แก่ ทางรถไฟปักกิ่ง-ฮาร์บิน และทางรถไฟโดยสารสายฉินหวงเต่า-เสิ่นหยาง ซึ่งทั้งสองสายเป็นเส้นทางสำคัญของเครือข่ายรถไฟของจีน
การบิน
สนามบินอ่าวจินโจว (IATA: JNZ, ICAO: ZYJZ) ตั้งอยู่ในเมืองหลิงไห่ เป็นสนามบินระดับภูมิภาคภายในประเทศระดับ 4C และเป็นสนามบินแห่งแรกของจีนที่วางผังร่วมกับนิคมอุตสาหกรรมการบิน เปิดให้บริการในเดือนธันวาคม 2558 มีอาคารผู้โดยสารขนาด 10,000 ตารางเมตร ลานจอดเครื่องบิน 6 แห่ง และรันเวย์ยาว 2,500 เมตร ออกแบบมาเพื่อรองรับผู้โดยสาร 800,000 คนต่อปี ในปี 2568 มีผู้โดยสาร 285,000 คน (เพิ่มขึ้น 2.6%) และสินค้า 607.7 ตัน โดยให้บริการ 4 เส้นทางไปยัง 5 เมือง
การขนส่งทางน้ำ
ท่าเรือจินโจวเป็นท่าเรือพาณิชย์ระหว่างประเทศที่อยู่เหนือสุดของจีนบนชายฝั่งทะเลโป๋ไห่ และเป็นท่าเรือร่วมทุนแห่งแรกของประเทศ พื้นที่ตอนในของท่าเรือครอบคลุมทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ทางตะวันออกของมองโกเลียใน มองโกเลีย และตะวันออกไกลของรัสเซีย ท่าเรือมีท่าเทียบเรือสำหรับการผลิต 15 ท่า รวมถึงท่าเทียบเรือน้ำมันขนาด 250,000 ตัน และท่าเทียบเรือสินค้าเทกองขนาด 100,000 ตัน โดยมีสายสัมพันธ์ด้านการขนส่งกับกว่า 80 ประเทศและภูมิภาค ในปี 2025 ปริมาณสินค้าที่ผ่านท่าเรืออยู่ที่ 100.99 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 0.9%) และปริมาณตู้คอนเทนเนอร์อยู่ที่ 1.575 ล้าน TEU (ลดลง 10.3%)
ระบบขนส่งสาธารณะ
ณ สิ้นปี 2025 เมืองจินโจวมีรถโดยสารประจำทาง 1,026 คัน รถแท็กซี่ 5,573 คัน รถโดยสารสาธารณะ 807 คัน และรถบรรทุกสินค้าทางถนน 42,684 คัน ส่วนจำนวนรถยนต์ส่วนบุคคลที่ครอบครองโดยประชาชนนั้น มีจำนวน 552,000 คัน จากจำนวนรถยนต์ทั้งหมด 620,000 คัน
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ภาพรวม
เมืองจินโจวเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,000 ปี สำนวนที่มีชื่อเสียงว่า "ม้าแก่รู้ทาง" (laoma shitu) และยุทธการซ่งจิน ล้วนเกิดขึ้นที่นี่ การรบที่เหลียวซี-เสิ่นหยางอันเด็ดขาดทำให้จินโจวกลายเป็นเมืองวีรบุรุษ และคำกล่าวของประธานเหมาเจ๋อตุงที่ว่า "ที่นั่นผลิตแอปเปิล" ยิ่งทำให้ชื่อเสียงของเมืองนี้โด่งดังไปทั่วประเทศ
แคมเปญจินโจว
การรบที่จินโจวในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2491 เป็นการโจมตีครั้งสำคัญของกองทัพภาคตะวันออกเฉียงเหนือของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนต่อกองกำลังชาตินิยมในช่วงแรกของการรบที่เหลียวซี-เสิ่นหยาง นับเป็นหนึ่งในสมรภูมิที่ชี้ขาดของสงครามกลางเมืองจีน โดยการยึดเมืองจินโจวถือเป็นจุดเปลี่ยนทางยุทธศาสตร์ครั้งสำคัญ
สุราแอปเปิล
ประธานเหมาเจ๋อตุงกล่าวว่า “เมืองจินโจวเป็นแหล่งผลิตแอปเปิล ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของการรบที่เหลียวซี ประชาชนมีแอปเปิลมากมาย แต่ทหารกลับไม่หยิบไปแม้แต่ลูกเดียว ทหารเหล่านั้นเชื่ออย่างมีสติว่าการไม่กินแอปเปิลนั้นเป็นการกระทำที่สูงส่ง ส่วนการกินนั้นเป็นการกระทำที่ต่ำช้า เพราะนี่คือแอปเปิลของประชาชน” เรื่องราวนี้ได้ผูกพันเมืองและผลไม้เข้าด้วยกัน โดย “จิตวิญญาณแห่งแอปเปิล” กลายเป็นสัญลักษณ์ของความซื่อสัตย์และระเบียบวินัย
สถาปัตยกรรมทางประวัติศาสตร์
กำแพงเมืองถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1391 (ปีที่ 24 แห่งรัชสมัยจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิง) โดยแม่ทัพเฉาเฟิง และค่อยๆ เสริมความแข็งแกร่งด้วยอิฐ การขยายเมืองครั้งต่อมาในปี ค.ศ. 1476 และ 1504 ได้สร้างประตูเมืองสี่แห่งโดยมีหอคอยทรงกลมเป็นศูนย์กลาง กำแพงเมืองที่ยังคงเหลืออยู่เป็นไปตามผังเมืองปลายสมัยหมิงโดยประมาณ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2.6 ตารางกิโลเมตร
วรรณกรรมและศิลปะ
เมืองจินโจวเป็นแหล่งกำเนิดวัฒนธรรมเหลียวซีโบราณ โดยมีคณะละครมืออาชีพเจ็ดคณะ ได้แก่ โรงละครหุ่นกระบอก (ก่อตั้งปี 1949) งิ้วผิงจู (ก่อตั้งปี 1952) งิ้วปักกิ่ง (ก่อตั้งช่วงต้นทศวรรษ 1950) กายกรรม ละคร คณะศิลปะหลิงไห่ และงิ้วท้องถิ่นเหยียนซาน
ประเพณีท้องถิ่น
ชาวเมืองจินโจวเรียกช่วงฤดูใบไม้ผลิว่า "หลี่ชุน" (เริ่มต้นฤดูใบไม้ผลิ) หรือ "การตีฤดูใบไม้ผลิ" (ต้าชุน) สุภาษิตพื้นบ้านกล่าวว่า "ฤดูใบไม้ผลิมาถึงในช่วงต้นของเก้าวันในรอบหก" และ "อย่าดีใจเกินไปกับการตีฤดูใบไม้ผลิ ยังมีอีก 40 วันที่หนาวเย็น" ในวันหลี่ชุน ผู้คนจะกินหัวไชเท้า ("ฤดูใบไม้ผลิกัดกิน"), ขนมปังฤดูใบไม้ผลิใส่ถั่วงอก และใช้ไม้กวาดกระดาษสีตีเด็กเบา ๆ เพื่อปัดเป่าโชคร้าย บันทึกทางประวัติศาสตร์จากหนังสือภูมิศาสตร์ของอำเภออี๋บรรยายถึงพิธี "ตีวัวฤดูใบไม้ผลิ" ด้วยแส้กระดาษ พร้อมกับสวดมนต์ขอพรให้สภาพอากาศดีและประเทศชาติสงบสุข
จุดชมวิว
ภาพรวม
เมืองจินโจวมีทรัพยากรด้านการท่องเที่ยวที่อุดมสมบูรณ์และมีแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์มากมาย ณ เดือนมกราคม 2566 เมืองนี้มีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 5 แห่ง เขตอนุรักษ์ป่าแห่งชาติ 1 แห่ง และแหล่งท่องเที่ยว 48 แห่ง และ ณ สิ้นปี 2568 เมืองจินโจวมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 33 แห่ง รวมถึงระดับ 4A จำนวน 14 แห่ง
ทิวทัศน์แปดแห่งของเมืองจินโจว
ทัศนียภาพแปดประการแบบดั้งเดิมของจินโจว แสดงถึงทิวทัศน์อันงดงามที่สุดของเมือง สะท้อนให้เห็นถึงความงามทางธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์และมรดกทางวัฒนธรรมที่สั่งสมมานานกว่าสองพันปี
ผลิตภัณฑ์พิเศษ
อาหารขึ้นชื่อของเมืองจินโจว ได้แก่ บาร์บีคิวจินโจว ไก่ย่างจินฮวา ผักดองรวมจินโจว เหล้าเต๋าวกวง 25 ชนิด ไก่รมควันกูบังจื่อ งานแกะสลักหินอาเกตจินโจว เกี๊ยวน้ำซุปกูบังจื่อ ขาหมูเป่ยเจิ้น และลูกแพร์เป่ยเจิ้น
บุคคลที่มีชื่อเสียง
เมืองจินโจวได้ผลิตบุคคลสำคัญมากมายทั้งในประวัติศาสตร์และปัจจุบันในสาขาการเมือง การทหาร ศิลปะ และวิทยาศาสตร์ ซึ่งมีส่วน contributing ต่อมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าของเมือง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองจินโจวได้รับรางวัลเกียรติยศระดับชาติมากมาย เพื่อเป็นการยกย่องการพัฒนาเมือง ความพยายามในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และความสำเร็จทางวัฒนธรรม
เมืองพี่น้อง
เมืองจินโจวรักษาความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่างๆ ทั่วโลก ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ และความเข้าใจซึ่งกันและกัน
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม