เมืองฟูซุน
เมืองฝูซุน (Fushun City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหลียวหนิง (Liaoning Province) และเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองหลวงแห่งถ่านหินของจีน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลเหลียวหนิง ติดกับมณฑลจี๋หลิน (Jilin Province) ทางตะวันออก เมืองเสิ่นหยาง (Shenyang) ทางตะวันตก เมืองเทียนหลิง (Tieling) ทางเหนือ และเมืองเบ็นซี (Benxi) ทางใต้
เมืองฟูซุน
เมืองฝูซุน เมืองระดับมณฑลในมณฑลเหลียวหนิง เป็นที่รู้จักในฐานะเมืองหลวงแห่งถ่านหินของจีน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลเหลียวหนิง ติดกับมณฑลจี๋หลินทางตะวันออก เสิ่นหยางทางตะวันตก เทียนหลิงทางเหนือ และเบ็นซีทางใต้ เมืองนี้ตั้งอยู่เชิงเขาฉางไป่ โดยเขตเมืองอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำหุน ล้อมรอบด้วยภูเขา 3 ด้าน ภูมิประเทศลาดลงจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ฝูซุนอยู่ในเขตภูมิอากาศอบอุ่นปานกลาง มีภูมิอากาศแบบมรสุมอบอุ่น และมีพื้นที่ทั้งหมด 11,271.03 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนเมษายน 2568 ฝูซุนปกครอง 4 อำเภอ และ 3 ตำบล ณ สิ้นปี 2567 มีประชากร 1.71 ล้านคน ฝูซุนมีประวัติศาสตร์อันยาวนานในฐานะสถานที่กำเนิดของราชวงศ์ชิง ชื่อ "ฝูซุน" มาจากสมัยราชวงศ์หมิง มีความหมายว่า "ปราบปรามชายแดนและนำทางประชาชน" ฝูซุนยังเป็นบ้านเกิดแห่งที่สองของเหลยเฟิง และเป็นแหล่งกำเนิดของจิตวิญญาณเหลยเฟิง เมืองนี้เป็นฐานอุตสาหกรรมพลังงานและวัตถุดิบที่สำคัญซึ่งได้รับการกำหนดโดยคณะรัฐมนตรี เป็นฐานอุตสาหกรรมหลักในมณฑลเหลียวหนิง และเป็นเมืองศูนย์กลางรองของเขตเศรษฐกิจเสิ่นหยาง อะลูมิเนียม แมกนีเซียม ซิลิคอน เหล็กกล้าพิเศษ และรถขุดเชิงกลเครื่องแรกของจีน ล้วนผลิตขึ้นที่นี่ ฝูซุนเป็นฐานการผลิตเหล็กกล้าพิเศษที่ใหญ่ที่สุดของจีน และได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความสุขที่สุดของจีน เมืองท่องเที่ยวที่ยอดเยี่ยม และเมืองป่าไม้แห่งชาติ ในปี 2024 ฝูซุนมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 101.09 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.04 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เติบโต 4.9% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในราคาคงที่
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ในสมัยราชวงศ์จ้านกั๋ว ฟู่ซุนเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเหลียวตงแห่งรัฐเหยียน ราชวงศ์ฉินยังคงรักษาระบบการปกครองนี้ไว้ ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่น ส่วนตะวันตกของฟู่ซุนตกอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอโหวเฉิงในมณฑลเหลียวตง ขณะที่ส่วนเหนือเป็นของอำเภอเกาเซียน ในปี ค.ศ. 108 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งมณฑลซวนตูขึ้น ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่หย่งหลิงในปัจจุบันคืออำเภอซินปิน ในช่วงหลายศตวรรษต่อมา การปกครองได้เปลี่ยนไปมาระหว่างระบอบต่างๆ รวมถึงอาณาจักรโกกูรยอ ราชวงศ์ถัง อาณาจักรบาแฮ ราชวงศ์เหลียว ราชวงศ์จิน ราชวงศ์หยวน และราชวงศ์หมิง
ในสมัยราชวงศ์ชิง ฟู่ซุนถูกผนวกเข้ากับมณฑลเฟิงเทียนในปี 1657 ในปี 1664 ได้มีการจัดตั้งอำเภอเฉิงเต๋อขึ้นเพื่อปกครองพื้นที่เสิ่นหยาง-ฟู่ซุน ในปี 1908 อำเภอซิงเหรินได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอฟู่ซุน หลังจากการปฏิวัติปี 1911 ฟู่ซุนอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลเหลียวหนิง หลังเหตุการณ์มุกเดนในปี 1931 กองกำลังญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองฟู่ซุนในวันรุ่งขึ้น หยางจิงหยูได้นำกองทัพร่วมต่อต้านญี่ปุ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือเข้าต่อสู้ในภูมิภาคเหลียวตง ในวันที่ 31 ตุลาคม 1948 ฟู่ซุนได้รับการปลดปล่อย และได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองฟู่ซุนและอำเภอฟู่ซุนขึ้น
ในปี 1949 ฝูซุนกลายเป็นเทศบาลที่ขึ้นตรงต่อคณะกรรมการบริหารภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลของรัฐบาลกลางในปี 1953 จากนั้นจึงถูกจัดประเภทใหม่เป็นเมืองระดับมณฑลภายใต้เหลียวหนิงในปี 1954 อำเภอซินปินและชิงหยวนถูกโอนย้ายไปมาระหว่างเทียนหลิง เซินหยาง และฝูซุนหลายครั้งก่อนที่จะถูกจัดให้อยู่ภายใต้ฝูซุนอย่างถาวรในปี 1965 และอำเภอฝูซุนได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่ในปี 1961
หน่วยงานบริหาร
ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2568 เทศบาลเมืองฝูซุนประกอบด้วย 4 เขต และ 3 อำเภอ ได้แก่ เขตซินฟู่ เขตหวังฮวา เขตตงโจว เขตซุนเฉิง อำเภอฝูซุน อำเภอปกครองตนเองแมนจูซินปิน และอำเภอปกครองตนเองแมนจูชิงหยวน สำนักงานใหญ่ของเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 21 ถนนหลินเจียงตะวันออก เขตซุนเฉิง
ภูมิศาสตร์และสิ่งแวดล้อม
ที่ตั้งและขอบเขต
เมืองฝูซุนตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเหลียวหนิง มีอาณาเขตติดกับอำเภอตงเฟิง เมืองถงฮวา และเมืองเหมยเหอโข่ว มณฑลจี๋หลินทางทิศตะวันออก; อำเภอซูเจียถุน เขตใหม่เสินเป่ย และอำเภอหุนหนาน เมืองเสิ่นหยางทางทิศตะวันตก; อำเภอเทียนหลิง เมืองไคหยวน และอำเภอซีเฟิง เมืองเทียนหลิงทางทิศเหนือ; และอำเภอซีหู อำเภอปกครองตนเองแมนจูเบ็นซี และอำเภอปกครองตนเองแมนจูฮวนเหริน เมืองเบ็นซีทางทิศใต้ เมืองนี้ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 123 องศา 39 นาที 42 วินาที ถึง 125 องศา 28 นาที 58 วินาที ตะวันออก และละติจูด 41 องศา 14 นาที 10 วินาที ถึง 42 องศา 28 นาที 32 วินาที เหนือ โดยมีความยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 151 กิโลเมตร และความยาวจากเหนือไปใต้ 138 กิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศและธรณีสัณฐานวิทยา
เมืองฝูซุนตั้งอยู่บนขอบด้านเหนือของที่ราบสูงจีนตอนเหนือ รอยเลื่อนแม่น้ำหุน ซึ่งเป็นส่วนต่อขยายทางเหนือของรอยเลื่อนตันหลู ทอดตัวจากตะวันออกไปตะวันตกผ่านเมือง ทางเหนือของแม่น้ำเป็นที่ราบสูงเทียนหลิง-ชิงหยวน ในขณะที่ทางใต้เป็นที่ราบสูงฝูซุน-ซินปิน ซึ่งมีหินฐานโผล่ขึ้นมาให้เห็นมากกว่า ภูมิประเทศมีลักษณะเป็นภูเขา โดยมีหุบเขาแม่น้ำหุนเป็นแกนหลัก ประกอบด้วยเนินเขาเตี้ยๆ และที่ราบหุบเขาแคบๆ ที่ลาดลงจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ภูมิอากาศ
เมืองฝูซุนมีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมทั่วไป ฤดูหนาวได้รับอิทธิพลจากความกดอากาศสูงมองโกเลีย โดยมีมวลอากาศเย็นจากขั้วโลกและลมเหนือพัดประจำ ฤดูร้อนได้รับอิทธิพลจากความกดอากาศต่ำจากทวีปและความกดอากาศสูงกึ่งเขตร้อนจากมหาสมุทรแปซิฟิก ทำให้มีอากาศอบอุ่นและชื้น พร้อมกับฝนตกหนักเป็นครั้งคราวจากพายุไต้ฝุ่น ฤดูใบไม้ผลิมีลมตะวันตกเฉียงใต้พัดบ่อยและปริมาณน้ำฝนเพิ่มขึ้น บางครั้งอาจมีอากาศหนาวจัดในช่วงปลายฤดู ฤดูใบไม้ร่วงมีน้ำค้างแข็งเร็วตั้งแต่ปลายเดือนกันยายน โดยได้รับอิทธิพลจากอากาศเย็นจากไซบีเรีย
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
มณฑลฝูซุนมีแม่น้ำยาวเกิน 10 กิโลเมตร จำนวน 110 สาย รวมถึงแม่น้ำ 13 สายที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 200 ตารางกิโลเมตร เช่น แม่น้ำหุน แม่น้ำหุยฟา แม่น้ำชิง แม่น้ำไจ แม่น้ำไท่จื่อ และแม่น้ำฝูเอ๋อร์ ในปี 2559 ปริมาณน้ำทั้งหมดอยู่ที่ 3.945 พันล้านลูกบาศก์เมตร เพิ่มขึ้น 28.9% จากค่าเฉลี่ยหลายปีที่ 3.06 พันล้านลูกบาศก์เมตร โดยเป็นน้ำผิวดินจำนวน 3.908 พันล้านลูกบาศก์เมตร และน้ำบาดาลจำนวน 806.6 ล้านลูกบาศก์เมตร
ทรัพยากรชีวภาพ
พืชพรรณของเมืองฝูซุนอยู่ในเขตพืชฉางไป่ ร่วมกับกลุ่มพืชบางชนิดจากภาคเหนือของจีน เมืองนี้มีพืชยืนต้น 266 ชนิด กระจายอยู่ใน 43 วงศ์ และ 95 สกุล และพืชล้มลุกป่า 712 ชนิด กระจายอยู่ใน 90 วงศ์ พืชป่าเกือบ 300 ชนิดมีมูลค่าทางเศรษฐกิจ โดย 24 ชนิดถูกจัดอยู่ในประเภทหายาก ใกล้สูญพันธุ์ หรือถูกคุกคาม ชนิดไม้ยืนต้นที่เป็นตัวแทน ได้แก่ สนเกาหลี เฟอร์คิงอัน สนฉางไป่ วอลนัทแมนจูเรีย ลินเดนสีม่วง เถ้าแมนจูเรีย และเบิร์ช สัตว์ป่าประกอบด้วย 226 ชนิด ได้แก่ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 33 ชนิด นก 170 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 13 ชนิด และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 10 ชนิด
ทรัพยากรแร่
เมืองฝูซุนมีทรัพยากรแร่ 34 ชนิด ครอบคลุมทั้งโลหะ อโลหะ และถ่านหิน โดยมีปริมาณสำรองรวมประมาณ 5.497 พันล้านตัน และปริมาณสำรองที่คงเหลืออยู่ประมาณ 4.332 พันล้านตัน แร่ธาตุสำคัญ ได้แก่ ถ่านหิน เหล็ก ทองแดง สังกะสี ตะกั่ว ทองคำ เงิน นิกเกล แพลทินัม และแพลเลเดียม เหมืองทองแดง-สังกะสีหงโถวซานเป็นหนึ่งในเหมืองที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลทั้งในด้านขนาดและปริมาณสำรอง นอกจากนี้ เมืองนี้ยังมีแหล่งสำรองน้ำมันจากหินดินดานและก๊าซมีเทนจากชั้นถ่านหินจำนวนมากอีกด้วย
ประชากร
ขนาดประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 (พฤศจิกายน 2563) ประชากรประจำถิ่นของเมืองฝูซุนมีจำนวน 1,861,372 คน ณ สิ้นปี 2566 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 1.952 ล้านคน (1.273 ล้านคนในเขตเมือง) โดยเป็นประชากรในเมือง 1.346 ล้านคน และในชนบท 607,000 คน อัตราการเกิดอยู่ที่ 2.81 ต่อพันคน และอัตราการตายอยู่ที่ 18.65 ต่อพันคน ณ สิ้นปี 2567 ประชากรที่ลงทะเบียนมีจำนวน 1.925 ล้านคน (1.254 ล้านคนในเขตเมือง) โดยมีประชากรอาศัยอยู่จริง 1.71 ล้านคน และอัตราการเป็นเมืองอยู่ที่ 80.43%
องค์ประกอบทางชาติพันธุ์
ในปี 2022 เมืองฝูซุนมีชนกลุ่มน้อย 44 กลุ่ม โดยมีประชากรชนกลุ่มน้อยรวม 490,000 คน คิดเป็น 28.4% ของประชากรทั้งหมด ส่วนประชากรชาวแมนจูมีจำนวน 464,500 คน
การเมือง
ผู้นำปัจจุบัน
ข้อมูลเกี่ยวกับผู้นำปัจจุบันไม่มีอยู่ในเอกสารต้นฉบับ
ฝ่ายประชาสัมพันธ์ภายนอก
ข้อมูลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ภายนอกไม่มีอยู่ในเอกสารต้นฉบับ
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2024 เมืองฝูซุนมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 101.09 พันล้านหยวน (ประมาณ 14.04 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 4.9% เมื่อคิดจากราคาคงที่ อุตสาหกรรมขั้นต้น อุตสาหกรรมขั้นรอง และอุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิ มีส่วนร่วม 5.95 พันล้านหยวน (ประมาณ 826 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) 42.74 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.94 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และ 52.40 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.28 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ตามลำดับ โดยเติบโต 4.3%, 6.8% และ 3.6% ตามลำดับ คิดเป็น 5.9%, 42.3% และ 51.8% ของ GDP ทั้งหมด GDP ต่อหัวอยู่ที่ 58,468 หยวน (ประมาณ 8,121 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.2%
การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรลดลง 19.5% เมื่อเทียบกับปีก่อน โดยการลงทุนในโครงการก่อสร้างลดลง 9.6% และการลงทุนในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ลดลง 44.5% รายได้จากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 7.25 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.01 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.3% โดยรายได้จากภาษีอยู่ที่ 5.10 พันล้านหยวน (ประมาณ 708 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 9.0% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 20.31 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.82 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 14.1%
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2024 พื้นที่เพาะปลูกพืชไร่มีจำนวน 121,800 เฮกตาร์ โดยข้าวโพดปลูก 106,100 เฮกตาร์ และข้าว 10,500 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืชรวมอยู่ที่ 880,000 ตัน ลดลง 0.1% ผลผลิตเนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อแกะ และเนื้อสัตว์ปีก รวมอยู่ที่ 110,000 ตัน ลดลง 2.7% ผลผลิตผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ที่ 3,000 ตัน เพิ่มขึ้น 11.0%
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 6.0% เมื่อเทียบกับปีก่อน วิสาหกิจของรัฐเติบโต 7.5% ขณะที่วิสาหกิจร่วมเติบโต 12.2% แบ่งตามภาคส่วน: ปิโตรเคมี +10.4%, โลหะวิทยา +2.7%, ถ่านหิน +4.9%, ไฟฟ้า +12.5%, การผลิตอุปกรณ์ -2.2% และวัสดุก่อสร้าง -1.5% วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่มีรายได้จากการดำเนินงาน 132.54 พันล้านหยวน (~18.41 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 2.5% โดยมีกำไรสุทธิ 2.88 พันล้านหยวน (~400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ผลิตภัณฑ์หลัก: ซีเมนต์ 697,000 ตัน (+103.3%), เหล็ก 4.728 ล้านตัน (+3.3%) และการผลิตไฟฟ้า 9.09 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง (+13.5%) ผลผลิตของอุตสาหกรรมก่อสร้างอยู่ที่ 8.60 พันล้านหยวน (~1.19 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 0.3%
อุตสาหกรรมบริการ
ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 20.50 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.85 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.8% ยอดขายปลีกในเมืองอยู่ที่ 18.89 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.9% และยอดขายปลีกในชนบทอยู่ที่ 1.61 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.2% รายได้จากธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่มเติบโต 14.1% เป็น 2.76 พันล้านหยวน หมวดหมู่สินค้าค้าปลีกที่โดดเด่น ได้แก่ อาหารและเครื่องดื่ม +27.9%, ยาสูบและสุรา +28.8%, เครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน +22.0% และรถยนต์ +19.1%
มูลค่าการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 4.15 พันล้านหยวน (ประมาณ 576 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลดลง 22.2% โดยเป็นการส่งออก 3.88 พันล้านหยวน และการนำเข้า 270 ล้านหยวน การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 4.41 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 23.7% การลงทุนจากต่างประเทศที่ดึงดูดเข้ามามีมูลค่ารวม 20.46 พันล้านหยวน (ประมาณ 2.84 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 13.6%
ณ สิ้นปี 2024 เงินฝากของสถาบันการเงินมีมูลค่าถึง 320.82 พันล้านหยวน (ประมาณ 44.56 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยเงินฝากของครัวเรือนอยู่ที่ 278.12 พันล้านหยวน ยอดคงเหลือสินเชื่อรวมอยู่ที่ 127.93 พันล้านหยวน (ประมาณ 17.77 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ภาคประกันภัยมีสถาบัน 44 แห่งที่สร้างรายได้จากเบี้ยประกันภัย 4.57 พันล้านหยวน (ประมาณ 635 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% และมีการจ่ายค่าสินไหมทดแทน 2.11 พันล้านหยวน (ประมาณ 293 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 22.5%
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ในปี 2024 มีการจดทะเบียนสัญญาด้านเทคโนโลยีจำนวน 511 ฉบับ คิดเป็นมูลค่าธุรกรรม 900 ล้านหยวน และมีการออกสิทธิบัตรทั้งหมด 1,678 ฉบับ ซึ่งรวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 278 ฉบับ
การศึกษา
เมืองฝูซุนมีสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป 6 แห่ง มีนักศึกษา 53,540 คน และอาจารย์ 2,248 คน สถาบันอุดมศึกษาสำหรับผู้ใหญ่ 2 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 8 แห่ง มีนักเรียน 7,053 คน โรงเรียนมัธยมศึกษาทั่วไป 100 แห่ง มีนักเรียน 59,726 คน และโรงเรียนประถมศึกษา 84 แห่ง มีนักเรียน 65,800 คน
วัฒนธรรม
เมืองนี้มีศูนย์วัฒนธรรม 8 แห่ง สถานีวัฒนธรรม 70 แห่ง และห้องสมุดสาธารณะ 6 แห่ง ซึ่งมีหนังสือรวม 1.338 ล้านเล่ม การออกอากาศทางวิทยุครอบคลุมประชากร 99.27% และโทรทัศน์ครอบคลุม 99.26% มีการจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรมกว่า 230 งาน
การดูแลสุขภาพ
เมืองฝูซุนมีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 1,415 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 54 แห่ง ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 47 แห่ง ศูนย์บริการสุขภาพชุมชน 123 แห่ง และคลินิกประจำหมู่บ้าน 540 แห่ง มีจำนวนเตียงทั้งหมด 12,639 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 13,958 คน
กีฬา
ในปี 2024 นักกีฬาของเมืองฝูซุนคว้าเหรียญรางวัล 334 เหรียญจากการแข่งขันระดับจังหวัดขึ้นไป โดยแบ่งเป็นเหรียญทอง 109 เหรียญ เหรียญเงิน 103 เหรียญ และเหรียญทองแดง 122 เหรียญ เมืองนี้มีสถานที่เล่นกีฬากลางแจ้ง 3,851 แห่ง และสถานออกกำลังกายในร่ม 399 แห่ง ซึ่งจัดกิจกรรมออกกำลังกายขนาดใหญ่กว่า 100 รายการ
ประกันสังคม
ภายในสิ้นปี 2024 มีผู้เข้าร่วมโครงการประกันบำนาญขั้นพื้นฐานสำหรับพนักงานในเมือง 965,000 คน และโครงการประกันบำนาญทางสังคมสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 418,000 คน ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานครอบคลุม 1.6 ล้านคน ประกันการว่างงานมีผู้เข้าร่วม 246,000 คน และประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 255,000 คน ภายในเดือนธันวาคม 2024 มีผู้อยู่อาศัยในเมือง 28,000 คน และผู้อยู่อาศัยในชนบท 31,000 คน ได้รับเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำจากรัฐบาล
การขนส่ง
ภาพรวม
ณ สิ้นปี 2567 เมืองฝูซุนมีทางหลวงรวมทั้งหมด 6,678.1 กิโลเมตร โดยเป็นทางด่วน 326.4 กิโลเมตร ปริมาณการขนส่งสินค้าทางทางหลวงอยู่ที่ 58.998 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 4.3% เมืองนี้มีรถโดยสารประจำทาง 657 คัน รถแท็กซี่ในเมือง 4,106 คัน และรถโดยสารทางไกล 960 คัน
ทางหลวง
ทางด่วนเสินจี้และทางหลวงหมายเลข 202 ตัดผ่านเมืองฝูซุน สถานีขนส่งทางไกลกลางฝูซุนให้บริการเส้นทางต่างๆ ทั่วทั้งมณฑลเหลียวหนิง
ทางรถไฟ
สถานีฟู่ซุน ซึ่งเดิมชื่อสถานีฟู่ซุนเฉิงและสถานีฟู่ซุนเหนือ ตั้งอยู่บนถนนฟู่ซุนเฉิงในเขตซุนเฉิง มีชานชาลา 3 แห่งบนเส้นทางรถไฟเสินจี และเป็นหนึ่งในสถานีขนาดใหญ่บนเส้นทางนี้ สถานีอื่นๆ ได้แก่ สถานีชิงหยวนและสถานีซินปิน
ระบบขนส่งทางราง
ส่วนต่อขยายรถรางสายตะวันตกของเสินฟู่เชื่อมต่อเขตสาธิตเสินฟู่กับสายรถรางสมัยใหม่หูหนานสาย 5 ที่มีอยู่แล้วของเมืองเสินหยาง เส้นทางยาว 5.23 กิโลเมตร มี 4 สถานี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 ทำให้เป็นระบบรถรางแห่งแรกของจีนที่เชื่อมต่อสองเมือง และเป็นการบูรณาการเมืองเสินหยางและฝูซุนให้ดียิ่งขึ้น
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ที่มาของชื่อ
ในปี ค.ศ. 1384 ในสมัยราชวงศ์หมิง ได้มีการสร้างเมืองขึ้นที่เชิงเขาเกาเอ๋อร์ทางทิศใต้ และตั้งชื่อว่า "ฟู่ซุน" ซึ่งมีความหมายว่า "เพื่อสร้างความสงบสุขตามแนวชายแดนและนำทางประชาชน" จึงเป็นที่มาของชื่อเมือง
ศิลปะ
หยางเกอ (Yangge) เป็นระบำพื้นบ้านที่เป็นตัวแทนของจีนตอนเหนือ มีสองรูปแบบ คือ หยางเกอแบบยืนบนไม้ค้ำ และหยางเกอแบบนั่งบนพื้น หยางเกอแบบนั่งบนพื้นของฟู่ซุน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ต้าจื่อหยางเกอ" มีมาตั้งแต่ต้นราชวงศ์ชิง และมีความเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับประเพณีการรำพื้นบ้านของชาวแมนจู ผู้แสดงจะสวมใส่เสื้อผ้าแบบดั้งเดิมของชาวแมนจู โดยตัวละครหลักจะสวมเสื้อคลุมที่มีธงปักอยู่ และผู้แสดงประกอบจะสวมเสื้อคลุมขนสัตว์พร้อมกระดิ่งล่าสัตว์และเครื่องมือต่างๆ แสดงถึงชีวิตการตกปลาและการล่าสัตว์ของชาวแมนจูในสมัยโบราณ โดยมีเสียงกลองประกอบแบบพิธีกรรมของหมอผี
อำเภอปกครองตนเองซินปินแมนจู ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของราชวงศ์ชิง ได้พัฒนาศิลปะการตัดกระดาษพื้นบ้านแมนจูที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมานานกว่า 200 ปี ศิลปะนี้โดดเด่นด้วยเส้นสายที่ชัดเจนและเทคนิคดั้งเดิม โดยดึงเอาวัฒนธรรมไสยศาสตร์และประเพณีพื้นบ้านของแมนจูมาเป็นแก่นหลัก รวมถึงวิธีการที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น การตัดด้วยไฟ และการตัดแบบสามมิติ
งานหัตถกรรมดั้งเดิม
หินเจ็ท หรือ โคอาไลต์ เป็นทรัพยากรแร่ที่เป็นเอกลักษณ์ของฝูซุน เกิดจากไม้เนื้อแข็งโบราณ เช่น ต้นเบิร์ช ต้นสน และต้นไซเปรส สะสมตัวมานานหลายล้านปี มีน้ำหนักเบากว่าถ่านหินทั่วไป และพบได้ในชั้นถ่านหิน โครงสร้างและเนื้อสัมผัสพิเศษทำให้เป็นวัสดุที่ยอดเยี่ยมสำหรับการแกะสลัก งานฝีมือการแกะสลักหินเจ็ทเป็นงานศิลปะตกแต่งได้กลายเป็นประเพณีหัตถกรรมพื้นบ้านที่เป็นเอกลักษณ์ของฝูซุน
จุดชมวิว
ภาพรวม
ณ สิ้นปี 2024 เมืองฝูซุนมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ 7 แห่ง ได้แก่ เมืองเหอถัวลา อุทยานแห่งชาติป่าสงวนซานกัวซี ล่องแก่งหุบเขาหงเหอ อนุสรณ์สถานเหลยเฟิง (ฐานการศึกษาความรักชาติและอนุสรณ์สถานวีรชนสำคัญ) อุทยานแห่งชาติป่าสงวนเหอมู่ เขตทัศนียภาพเชิงนิเวศชิงหยวนควงจื่อโกว และอุทยานป่าเทียนหนูซาน เหลียวหนิง นอกจากนี้ เมืองฝูซุนยังมีแหล่งท่องเที่ยวระดับ 3A ของประเทศอีก 18 แห่ง ได้แก่ สำนักงานจัดการอาชญากรสงคราม อนุสรณ์สถานสังหารหมู่ผิงติ้งซาน เขตทัศนียภาพซาหู สุสานจอมพล อุทยานแห่งชาติป่าสงวนกังซาน อุทยานเชิงนิเวศเกาะเย่ว์หย่า และเขตทัศนียภาพภูเขาเกาเอ๋อร์
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ อนุสรณ์สถานเหลยเฟิง เมืองโบราณเหอถัวลา (สถานที่กำเนิดราชวงศ์ชิง) สนามรบโบราณซารู และอนุสรณ์สถานการสังหารหมู่ผิงติ้งซาน
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
สินค้าขึ้นชื่อของท้องถิ่น ได้แก่ งานแกะสลักหินเจ็ทจากฟู่ซุน ผลิตภัณฑ์โสมจากเทือกเขาฉางไป่ และอาหารแมนจูแบบดั้งเดิม
บุคคลที่มีชื่อเสียง
เมืองฝูซุนมีความเกี่ยวข้องกับบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์จากยุคราชวงศ์ชิงและยุคปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เหลยเฟิง ผู้ซึ่งจิตวิญญาณแห่งการเสียสละเพื่อส่วนรวมได้กลายเป็นแบบอย่างคุณธรรมพลเมืองของชาติ
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองฝูซุนได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความสุขที่สุดของจีน เมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน และเมืองป่าไม้แห่งชาติ
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม