เมืองออร์ดอส
เมืองออร์ดอส (Ordos City) เป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมองโกเลียใน มีพื้นที่ 87,000 ตารางกิโลเมตร และมีสภาพภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568
เมืองออร์ดอส
ออร์ดอสเป็นเมืองระดับจังหวัดภายใต้เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมองโกเลียใน มีพื้นที่ 87,000 ตารางกิโลเมตร มีสภาพภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป ณ เดือนกรกฎาคม 2568 ออร์ดอสบริหาร 2 อำเภอและ 7 กองธง โดยมีที่ทำการเทศบาลอยู่ที่อำเภอคังบาชี ณ สิ้นปี 2567 มีประชากร 2.2405 ล้านคน ชื่อ "ออร์ดอส" มาจากภาษามองโกล แปลว่า "วังมากมาย" ในสมัยราชวงศ์หมิง ชนเผ่าออร์ดอสได้อพยพจากที่ราบสูงมองโกเลียมายังดินแดนปัจจุบัน ในสมัยราชวงศ์ชิง ได้มีการก่อตั้งสันนิบาตอิคจูขึ้นที่นี่ ("อิคจู" แปลว่า "วัดใหญ่" ในภาษามองโกล) ในเดือนกุมภาพันธ์ 2544 ด้วยการอนุมัติของสภาแห่งรัฐ สันนิบาตอิคจูจึงถูกยุบและมีการจัดตั้งเมืองออร์ดอสขึ้น ออร์ดอสเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญของโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (Belt and Road Initiative) โดยมีทางด่วนรวมกว่า 2,700 กิโลเมตร รวมถึงทางด่วน G18 Rongwu และทางหลวงหมายเลข 109 มีทางรถไฟ 15 สาย และสนามบินหลายแห่ง เช่น สนามบินนานาชาติออร์ดอส เอจิน โฮโร สนามบินวูเฉิน แบนเนอร์ กาลูตู และสนามบินโอต็อก แบนเนอร์ วูหลาน ออร์ดอสเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดอารยธรรมมนุษย์ เป็นแหล่งบ่มเพาะวัฒนธรรมสาราวูซู วัฒนธรรมสำริด วัฒนธรรมเกษตรกรรม วัฒนธรรมแม่น้ำเหลือง และวัฒนธรรมทุ่งหญ้า เมืองนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 54 แห่ง รวมถึงสถานที่ระดับ AAAAA ของประเทศ 2 แห่ง ได้แก่ สุสานเจงกิสข่านและอ่าวทรายสะท้อนเสียงเซียงซาวาน และสถานที่ระดับ AAAA จำนวน 29 แห่ง เช่น ทะเลสาบฉีซิงและทุ่งหญ้าออร์ดอส ออร์ดอสได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองต้นแบบแห่งชาติด้านความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์ เขตสาธิตการสร้างอารยธรรมเชิงนิเวศแห่งชาติ หนึ่งในเมืองที่มีความสุขที่สุดของจีน และเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน ออร์ดอสเป็นฐานพลังงานที่สำคัญของประเทศและเป็น "เมืองหลวงแห่งแคชเมียร์ของจีน" ด้วยอุตสาหกรรมเคมีถ่านหินที่ทันสมัย ซึ่งได้รับการคัดเลือกให้เป็นกลุ่มอุตสาหกรรมการผลิตขั้นสูงระดับชาติ ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของภูมิภาคออร์ดอสสูงถึง 612.22 พันล้านหยวน (ประมาณ 86.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 255.49 พันล้านหยวน (ประมาณ 36.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) จากช่วงสิ้นสุดแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13
ประวัติศาสตร์
ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน
เมืองออร์ดอสมีประวัติศาสตร์อันยาวนานย้อนกลับไปประมาณ 140,000 ถึง 70,000 ปี เมื่อ "ชาวเหอเถา" อาศัยอยู่ในลุ่มแม่น้ำสาราวูซูในเขตอู๋เซินในปัจจุบัน ก่อให้เกิด "วัฒนธรรมออร์ดอส" โบราณ ซึ่งในทางประวัติศาสตร์รู้จักกันในชื่อ "วัฒนธรรมชาวเหอเถา" หลังจากที่พระเจ้าหยูต้าทรงสถาปนาราชวงศ์ ออร์ดอสก็อยู่ภายใต้การปกครองของพระเจ้าหย่งโจว ในสมัยราชวงศ์ชาง พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ถูกจัดเป็นกุ้ยฟาง พระเจ้าซวนแห่งราชวงศ์โจวตะวันตกได้ยกทัพไปรบกับชาวเซียนหยุนและสร้างป้อมปราการตามแนวแม่น้ำสาราวูซูและแม่น้ำหยูซี ในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล ออร์ดอสตะวันออก (ปัจจุบันคือเขตจุงการ์) อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐเว่ยในชื่อซ่างจุน ในปี 328 ก่อนคริสตกาล เว่ยได้ยกซ่างจุนให้แก่ฉิน ซึ่งได้ก่อตั้งมณฑลเป่ยตี้ขึ้นทางตะวันตกเฉียงใต้ ในปี 306 ก่อนคริสตกาล รัฐจ้าวได้เอาชนะชนเผ่าหลินหูและโหลวฟาน และสถาปนาเมืองหยุนจงและจิ่วหยวนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สมัยราชวงศ์ฉินและฮั่น
ในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช ฉินซีฮวงได้รวมจีนเป็นหนึ่งเดียวและจัดตั้งมณฑลปกครอง 4 แห่งในออร์ดอส ได้แก่ เป่ยตี้ หยุนจง จิ่วหยวน และซ่างจุน ครอบคลุม 34 อำเภอ ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ได้มีการจัดตั้งมณฑลปกครองเพิ่มเติม ได้แก่ อู๋หยวน ซู่ฟาง และซีเหอ เพื่อบริหารจัดการภูมิภาคและควบคุมชนเผ่าซยงหนูที่ยอมจำนน หวังหมังได้เปลี่ยนชื่อมณฑลปกครองหลายแห่งในช่วงรัชสมัยอันสั้นของพระองค์ (คริสต์ศักราช 10) ต่อมาราชวงศ์ฮั่นตะวันออกได้รวมออร์ดอสไว้ภายใต้การปกครองของปิงโจว (ปัจจุบันคือไท่หยวน) ในปี 188 คริสต์ศักราช ชนเผ่าซยงหนูทางใต้ได้แยกตัวออกจากการปกครองของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และออร์ดอสกลายเป็นเขตเร่ร่อนของชนเผ่าต่างๆ จากทางเหนือ
สมัยราชวงศ์เหนือ
ในปี ค.ศ. 407 เฮเลียน โบโบ ได้ก่อตั้งอาณาจักรต้าเซี่ยขึ้นริมแม่น้ำสาราวูซูทางตอนใต้ของแคว้นอู๋เซิน และสร้างเมืองประวัติศาสตร์ถงหวัน ซึ่งซากปรักหักพังยังคงปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน ราชวงศ์เว่ยเหนือได้จัดตั้งค่ายทหารและเขตการปกครองทั่วทั้งภูมิภาค และปรับปรุงถงหวันให้เป็นเขตการทหาร
สมัยราชวงศ์สุ่ยและราชวงศ์ถัง
ในสมัยราชวงศ์สุย มีการจัดตั้งมณฑลต่างๆ ขึ้น ได้แก่ ยู่หลิน ซั่วฟาง อู๋หยวน หลิงอู๋ และเหยียนฉวน ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้ถูกจัดให้อยู่ในเขตปกครองกวนเน่ย โดยมีการจัดตั้งเมืองต่างๆ ขึ้น ได้แก่ เซิงโจว เซี่ยโจว โยวโจว เหยียนโจว หลิงโจว และเฟิงโจว ราชสำนักถังได้สร้าง "เมืองรับการยอมจำนน" สามแห่งทางตอนเหนือของแม่น้ำเหลืองเพื่อป้องกันการรุกรานของชาวเติร์ก และเชื่อมต่อฉางอานกับชายแดนผ่านเส้นทางคมนาคมหลักสามเส้นทาง ในช่วงปลายราชวงศ์ถัง ชาวตังเซียงจำนวนมากได้อพยพไปยังที่ราบสูงออร์ดอส
สมัยซ่งและหยวน
ในสมัยราชวงศ์เหลียวและยุคห้าราชวงศ์ เมืองออร์ดอสเป็นพื้นที่ที่มีการแย่งชิงกันระหว่างอำนาจต่างๆ ราชวงศ์ซ่งเหนือได้จัดตั้งหน่วยการปกครองขึ้น แต่หลังจากล่มสลายในปี 1127 ราชวงศ์ซีเสี่ยก็เข้ายึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ ในปี 1271 ราชวงศ์หยวนได้จัดระเบียบออร์ดอสให้อยู่ภายใต้การปกครองของเขตเหอตง-ซานซี โดยแบ่งบางส่วนให้แก่มณฑลฉานซีและมณฑลกานซู และจัดตั้งเขตศักดินาของราชวงศ์ขึ้นที่ฉาฮั่นเนา
สมัยราชวงศ์หมิงและชิง
ในสมัยราชวงศ์หมิง ชนเผ่าออร์ดอสได้รุกเข้าสู่ภูมิภาคเหอเถา และกองทัพหมิงพยายามยึดพื้นที่คืนหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ ในที่สุดราชวงศ์หมิงก็สร้างกำแพงเมืองจีนตามแนวชายแดนทางใต้ของออร์ดอส และพระราชทานตำแหน่งเจ้าชายซุนยี่ให้แก่อัลตันข่าน ในปี 1479 ดายันข่านได้รวมดินแดนสเตปป์มองโกลให้เป็นหนึ่งเดียว และแต่งตั้งบุตรชายให้ปกครองออร์ดอสทูเมน ในปี 1649 ราชวงศ์ชิงได้ก่อตั้งพันธมิตรอิคจูที่มีธงหกผืน ซึ่งถือเป็นการเริ่มต้นของระบบพันธมิตรและธงในออร์ดอส
ยุคสาธารณรัฐ
ในยุคสาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1912-1949) เมืองออร์ดอสยังคงแบ่งแยกการปกครองอยู่ อำเภอตงเซิงก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1912 ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น องค์กรพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้จัดตั้งคณะทำงานข้ามกลุ่มต่างๆ เพื่อจัดระเบียบการต่อต้านของชาวมองโกล-ฮั่น ภายในปี ค.ศ. 1949 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้จัดตั้งคณะทำงานข้ามกลุ่มต่างๆ ของสันนิบาตอิคจูทั้งหมดแล้ว
หลังการปลดปล่อย
เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2492 สันนิบาตอิคจูได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นรัฐบาลปกครองตนเองประชาชนอิคจู มณฑลซุยหยวน ในปี พ.ศ. 2493 ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลบริหารขึ้นทั่วสันนิบาต เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2544 ด้วยการอนุมัติของคณะรัฐมนตรี สันนิบาตอิคจูจึงเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็นเมืองออร์ดอส ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 เมืองออร์ดอสได้รับการอนุมัติให้เป็นเขตสาธิตนวัตกรรมวาระการพัฒนาที่ยั่งยืนแห่งชาติ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2569 โครงการผลิตไฮโดรเจนจากพลังงานแสงอาทิตย์ขนาด 10,000 ตันแห่งแรกของจีน คือ โครงการพลังงานใหม่ออร์ดอส หานเซีย ในเขตพัฒนาเศรษฐกิจจุงการ์ ได้ทำการขนส่งไฮโดรเจนขึ้นรถบรรทุกเป็นครั้งแรก ซึ่งถือเป็นก้าวสำคัญในการบูรณาการพลังงานลมและพลังงานแสงอาทิตย์เพื่อผลิตไฮโดรเจน
หน่วยงานบริหาร
วิวัฒนาการของแผนก
ในปี ค.ศ. 1649 ราชวงศ์ชิงได้แบ่งเผ่าออร์ดอสออกเป็นหกกองธง หลังจากปี ค.ศ. 1949 ระบบการปกครองได้พัฒนาจากตำบลและหมู่บ้านไปเป็นชุมชนประชาชนในปี ค.ศ. 1958 แล้วจึงกลับมาเป็นตำบลและอำเภออีกครั้งในปี ค.ศ. 1984
แผนกปัจจุบัน
ในเดือนกรกฎาคม 2025 เมือง Ordos บริหารจัดการ 2 เขตและ 7 ป้าย: เขต Dongsheng, เขต Kangbashi, แบนเนอร์ Dalad, แบนเนอร์ Jungar, แบนเนอร์ Ejin Horo, แบนเนอร์ Wushen, แบนเนอร์ Hanggin, แบนเนอร์ Otog และแบนเนอร์ด้านหน้า Otog หน่วยงานเทศบาลนั่งอยู่ในเขตคังบาชิ
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
เมืองออร์ดอสตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมองโกเลียใน ใจกลางที่ราบสูงออร์ดอส ระหว่างละติจูด 37 องศา 35 นาที 24 วินาที ถึง 40 องศา 51 นาที 40 วินาทีเหนือ และลองจิจูด 106 องศา 42 นาที 40 วินาที ถึง 111 องศา 27 นาที 20 วินาทีตะวันออก มีพรมแดนติดกับมณฑลชานซี ฉานซี และหนิงเซี่ย และอยู่ตรงข้ามกับเมืองโฮฮอต เป่าโถว บายันนูร์ และอู่ไห่ โดยมีแม่น้ำเหลืองเป็นพรมแดนกั้น เมืองนี้ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตกประมาณ 400 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ประมาณ 340 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 87,000 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศเป็นเนินเขาเตี้ยๆ สูงกว่าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และต่ำกว่าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีแม่น้ำเหลืองล้อมรอบสามด้าน ลักษณะภูมิประเทศหลักๆ มี 5 ประเภท ได้แก่ ที่ราบ (4.33%) เนินเขาและภูเขา (18.91%) ที่ราบสูงเป็นเนินเขาเตี้ยๆ (28.81%) ที่ราบทรายมู่อูส (28.78%) และทะเลทรายคูบูฉี (19.17%) ที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลืองตอนเหนือครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 5,000 ตารางกิโลเมตร มีดินอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การอยู่อาศัย พื้นที่เนินเขาและหุบเขาทางตะวันออกครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 26,000 ตารางกิโลเมตร (30%) มีการกัดเซาะดินอย่างรุนแรง พื้นที่ทะเลทรายคูบูฉีและมู่อูสตอนกลางรวมกันครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 35,000 ตารางกิโลเมตร (40%) ส่วนใหญ่เป็นเนินทรายคงที่และกึ่งคงที่ ที่ราบสูงเป็นเนินเขาเตี้ยๆ ทางตะวันตกครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 21,000 ตารางกิโลเมตร ที่ระดับความสูง 1,300-1,500 เมตร มีลักษณะเป็นทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทราย
ภูมิอากาศ
เมืองออร์ดอสมีสภาพภูมิอากาศแบบทวีปกึ่งแห้งแล้งเขตอบอุ่นทางเหนือ โดยมีการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลอย่างมาก อุณหภูมิเฉลี่ยหลายปีอยู่ที่ 6.2 องศาเซลเซียส โดยมีอุณหภูมิต่ำสุดและสูงสุดอยู่ที่ 38 และ -31.4 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 348.3 มิลลิเมตร โดยตกหนักในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน (ประมาณ 70%) อัตราการระเหยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2,506.3 มิลลิเมตร ซึ่งมากกว่าปริมาณน้ำฝน 7.2 เท่า ลมตะวันตกและลมตะวันตกเฉียงเหนือพัดแรงด้วยความเร็วเฉลี่ย 3.6 เมตร/วินาที และความเร็วสูงสุดถึง 22 เมตร/วินาที
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรแร่
ออร์ดอสมีแหล่งแร่มากกว่า 50 ชนิด ทรัพยากรสำคัญ ได้แก่ ถ่านหิน (ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 1,676 พันล้านตัน คิดเป็นหนึ่งในหกของปริมาณถ่านหินทั้งหมดของจีน ซึ่งรวมถึงลิกไนต์ ถ่านหินเปลวไฟยาว และถ่านโค้ก) ก๊าซธรรมชาติ (ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้วมากกว่า 800 พันล้านลูกบาศก์เมตร คิดเป็นหนึ่งในสามของปริมาณก๊าซทั้งหมดของจีน ส่วนใหญ่เป็นมีเทน) หินน้ำมัน (7 แห่ง) และแร่ที่ไม่ใช่โลหะ ได้แก่ โซดาธรรมชาติ มิราบิไลต์ ยิปซัม และหินปูน ปริมาณสำรองแร่เหล็กมีทั้งหมด 14.01 ล้านตัน นอกจากนี้ยังพบโลหะหายาก (ไนโอเบียม แทนทาลัม) และธาตุที่กระจายตัวอยู่ (เจอร์มาเนียม แกลเลียม) อีกด้วย
ทรัพยากรพืช
พืชพรรณของเมืองออร์ดอสครอบคลุมทั้งทุ่งหญ้าสเตปป์ยูเรเซียและทะเลทรายเอเชีย เมืองนี้มีพืชมีเมล็ดและเฟิร์นป่า 822 ชนิด จาก 83 วงศ์ และ 330 สกุล คิดเป็น 62.4% ของวงศ์พืชป่าทั้งหมดในมองโกเลียใน ในจำนวนนี้ มีพืชอาหารสัตว์ 496 ชนิด พืชสมุนไพร 378 ชนิด และพืชให้น้ำหวาน 65 ชนิด พืชเฉพาะถิ่นที่โดดเด่น ได้แก่ อาร์เทมิเซีย ออร์โดซิกา โดยมีออร์ดอสเป็นศูนย์กลางการกระจายพันธุ์
ทรัพยากรสัตว์
ทุ่งหญ้าแห้งแล้งทางตะวันออกเป็นแหล่งอาศัยของละมั่งมองโกเลีย เม่น และสุนัขจิ้งแดง ส่วนทุ่งหญ้าทะเลทรายทางตะวันตกเป็นที่อยู่อาศัยของละมั่งคอพอก หนูเจอร์โบ และสุนัขจิ้งทราย เกาะออร์ดอสมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 42 ชนิด (กระจายอยู่ใน 6 อันดับ และ 13 วงศ์) นก 110 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 13 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 4 ชนิด และแมลง 1,332 ชนิด
ประชากร
ณ สิ้นปี 2024 เมืองออร์ดอสมีประชากรอาศัยอยู่ 2.2405 ล้านคน เพิ่มขึ้น 20,200 คนจากปีก่อนหน้า ประชากรในเขตเมืองมีจำนวน 1.8014 ล้านคน โดยมีอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 80.40% อัตราการเกิดอยู่ที่ 6.87 ต่อพันคน อัตราการตายอยู่ที่ 6.50 ต่อพันคน และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติอยู่ที่ 0.37 ต่อพันคน
องค์ประกอบทางชาติพันธุ์
ออร์ดอสเป็นภูมิภาคที่มีหลายเชื้อชาติ โดยมีกลุ่มชาติพันธุ์ถึง 46 กลุ่ม รวมถึงชาวฮั่น มองโกล แมนจู และฮุย
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
เมืองออร์ดอสมีทรัพยากรมากมายและได้พัฒนาระบบเศรษฐกิจพลังงานที่ทันสมัยซึ่งบูรณาการการพัฒนาทรัพยากร การปรับเปลี่ยนในท้องถิ่น และการใช้ประโยชน์อย่างครบวงจร ได้สร้างอุตสาหกรรมการผลิตใหม่ (ยานยนต์พลังงานใหม่ อุปกรณ์อิเล็กโทรออปติก) อุตสาหกรรมวัสดุใหม่ (กราฟีน เส้นใยคาร์บอน) และอุตสาหกรรมประหยัดพลังงานและรักษาสิ่งแวดล้อม ออร์ดอสเป็นฐานพลังงานที่สำคัญของประเทศและเป็น "เมืองหลวงแห่งแคชเมียร์ของจีน" โดยมุ่งเน้นอุตสาหกรรมระดับโลก 4 ด้าน ได้แก่ พลังงาน เคมีภัณฑ์ถ่านหินสมัยใหม่ การผลิตอุปกรณ์พลังงานใหม่ และแคชเมียร์
ในปี 2024 จังหวัดออร์ดอสมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ระดับภูมิภาคอยู่ที่ 636.30 พันล้านหยวน (ประมาณ 89.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 6.4% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า โดยภาคอุตสาหกรรมขั้นต้น ขั้นรอง และขั้นตติยภูมิ มีส่วนร่วม 21.74 พันล้านหยวน 445.84 พันล้านหยวน และ 168.73 พันล้านหยวน ตามลำดับ ด้วยโครงสร้าง 3.4:70.1:26.5 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 285,338 หยวน (ประมาณ 40,189 ดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 23.3%
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2024 มูลค่าผลผลิตรวมของภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ ปศุสัตว์ และประมง อยู่ที่ 35.93 พันล้านหยวน (ประมาณ 5.06 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 5.4% พื้นที่เพาะปลูกรวมอยู่ที่ 7.501 ล้านหมู่ ผลผลิตธัญพืชอยู่ที่ 2.275 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 4.4%) ผลผลิตเนื้อสัตว์อยู่ที่ 175,000 ตัน ซึ่งรวมถึงเนื้อแกะ 102,000 ตัน ณ สิ้นปี เมืองนี้มีแกะ 8.449 ล้านตัว การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำผลิตผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำได้ 18,607 ตัน เพิ่มขึ้น 5.5%
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2024 วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่มีมูลค่าเพิ่มเพิ่มขึ้น 7.7% ผลผลิตถ่านหินดิบแตะระดับ 890 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 6.7%) การผลิตไฟฟ้า 209.51 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง (เพิ่มขึ้น 11.8%) และก๊าซธรรมชาติ 30.98 พันล้านลูกบาศก์เมตร (เพิ่มขึ้น 1.4%) ผลิตภัณฑ์ใหม่ ได้แก่ ซิลิคอนโมโนคริสตัลไลน์ (8,143.6 ตัน) ซิลิคอนโพลีคริสตัลไลน์ (890.9 ตัน) เซลล์แสงอาทิตย์ (2,637.4 เมกะวัตต์) และรถยนต์ (121,000 คัน) มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมไฮเทคพุ่งสูงขึ้น 246.1% และการผลิตอุปกรณ์เติบโต 132.1% ผลผลิตรวมของอุตสาหกรรมการก่อสร้างอยู่ที่ 29.15 พันล้านหยวน (ประมาณ 4.11 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 15%
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 37.21 พันล้านหยวน ที่พักและอาหาร 5.49 พันล้านหยวน การขนส่งและคลังสินค้า 30.39 พันล้านหยวน การเงิน 15.77 พันล้านหยวน และอสังหาริมทรัพย์ 16.88 พันล้านหยวน ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 72.39 พันล้านหยวน (ประมาณ 10.20 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 7.8% ครองอันดับหนึ่งในภูมิภาค ยอดขายออนไลน์พุ่งสูงขึ้น 141.0% เป็น 4.74 พันล้านหยวน ยอดขายปลีกรถยนต์อยู่ที่ 16.16 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 42.3%) ปริมาณการนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 11.38 พันล้านหยวน (ประมาณ 1.60 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้ต้อนรับนักท่องเที่ยว 39.308 ล้านคน สร้างรายได้จากการท่องเที่ยว 55.49 พันล้านหยวน (ประมาณ 7.82 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 15.8% ยอดเงินฝากของสถาบันการเงินรวมอยู่ที่ 737.87 พันล้านหยวน (ประมาณ 103.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และยอดเงินกู้อยู่ที่ 450.83 พันล้านหยวน (ประมาณ 63.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 11.02 พันล้านหยวน
กิจการสังคม
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2024 เมืองออร์ดอสมีมหาวิทยาลัย 4 แห่ง มีนักศึกษา 23,755 คน โรงเรียนมัธยมปลาย 25 แห่ง มีนักศึกษา 43,757 คน โรงเรียนมัธยมต้น 61 แห่ง มีนักศึกษา 87,896 คน โรงเรียนประถมศึกษา 148 แห่ง มีนักศึกษา 168,614 คน โรงเรียนอนุบาล 302 แห่ง มีนักศึกษา 71,106 คน และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 3 แห่ง รวมแล้วมีนักเรียนทั้งหมด 414,000 คน
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
Ordos ได้จัดตั้งแพลตฟอร์มการวิจัยระดับสูง รวมถึงสถาบันวิจัยพลังงานแห่งมหาวิทยาลัยปักกิ่ง และห้องปฏิบัติการ Ordos จำนวนวิสาหกิจไฮเทคและ SMEs ที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูงในประเทศมีมากกว่า 1,000 แห่ง โดยมีวิสาหกิจไฮเทคจดทะเบียน 330 แห่งในปี 2024 มีการให้สิทธิบัตรทั้งหมด 4,636 ฉบับ รวมถึงสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 633 ฉบับ มูลค่าการทำธุรกรรมสัญญาเทคโนโลยีสูงถึง 1 พันล้านหยวน (ประมาณ 141 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในเดือนมีนาคม 2026 ทีมวิจัยร่วมจากมหาวิทยาลัยเจ้อเจียงและจังหวัดโอต็อกได้รับรางวัลเหรียญทองและเหรียญเงินจากการประกวดสิ่งประดิษฐ์นานาชาติเจนีวาครั้งที่ 51
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2024 เมืองออร์ดอสมีศูนย์วัฒนธรรม 10 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 9 แห่ง พิพิธภัณฑ์ 20 แห่ง และคณะการแสดงศิลปะ 12 แห่ง การเข้าถึงสื่อทางวิทยุและโทรทัศน์อยู่ที่ 99.85% และ 99.81% ตามลำดับ มีการฉายภาพยนตร์ฟรีรวม 12,850 รอบ โดยมีผู้ชม 380,000 คน
การดูแลสุขภาพ
เมืองออร์ดอสมีโรงพยาบาลของรัฐ 26 แห่ง รวม 8,569 เตียง ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 89 แห่ง คลินิกประจำหมู่บ้าน 546 แห่ง และศูนย์ป้องกันและควบคุมโรค 10 แห่ง บุคลากรทางการแพทย์มีจำนวน 23,649 คน ประกอบด้วยแพทย์ที่ได้รับใบอนุญาต 9,146 คน และพยาบาลวิชาชีพ 10,020 คน
กีฬา
ในปี 2024 มีการจัดกิจกรรมกีฬาขนาดใหญ่กว่า 300 รายการ โดยมีผู้เข้าร่วม 220,000 คน และเมืองนี้มีผู้ฝึกสอนกีฬาเพื่อสังคมที่ได้รับการรับรองในระดับต่างๆ จำนวน 8,097 คน
ประกันสังคม
ในปี 2024 มีการสร้างงานใหม่ 20,849 ตำแหน่ง อัตราการว่างงานในเขตเมืองอยู่ที่ 3.88% ค่าครองชีพขั้นต่ำในเขตเมืองเพิ่มขึ้นเป็น 11,400 หยวนต่อคนต่อปี (ประมาณ 1,606 ดอลลาร์สหรัฐ) และในเขตชนบทเพิ่มขึ้นเป็น 8,640 หยวน (ประมาณ 1,218 ดอลลาร์สหรัฐ) เมืองนี้มีสถานดูแลผู้สูงอายุของรัฐ 24 แห่ง และของเอกชน 28 แห่ง รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 53,501 หยวน (ประมาณ 7,536 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยในเขตเมืองมีรายได้ 61,605 หยวน (ประมาณ 8,677 ดอลลาร์สหรัฐ) และในเขตชนบทมีรายได้ 28,808 หยวน (ประมาณ 4,058 ดอลลาร์สหรัฐ)
การปกป้องสิ่งแวดล้อม
ในปี 2024 เมืองออร์ดอสมีคุณภาพอากาศดี 320 วัน ค่าเฉลี่ยของ SO2 อยู่ที่ 9 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร และ NO2 อยู่ที่ 24 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ลดลง 10% และ 7.7% ตามลำดับ คุณภาพน้ำดื่มเป็นไปตามมาตรฐาน 100% อัตราการบำบัดน้ำเสียอยู่ที่ 99.4% และอัตราการบำบัดของเสียที่ไม่เป็นอันตรายอยู่ที่ 100% อัตราส่วนพื้นที่สีเขียวในเขตเมืองอยู่ที่ 40.6% โดยมีพื้นที่สวนสาธารณะ 32.3 ตารางเมตรต่อหัวประชากร เมืองนี้มีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 13 แห่ง รวมพื้นที่ทั้งหมด 951,900 เฮกตาร์
การขนส่ง
ภาพรวม
เมืองออร์ดอสเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญของโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (Belt and Road) ที่เชื่อมต่อภูมิภาคปักกิ่ง-เทียนจิน-เหอเป่ย มณฑลชานซี มณฑลฉานซี มณฑลกานซู และมณฑลหนิงเซี่ย รวมถึงเชื่อมโยงกับระเบียงเศรษฐกิจจีน-รัสเซีย-มองโกเลีย เมืองนี้มีทางด่วนกว่า 2,700 กิโลเมตร เส้นทางรถไฟขนส่งสินค้า 15 สาย และสนามบินนานาชาติที่ให้บริการกว่า 70 เมือง ณ สิ้นปี 2024 เมืองนี้มีรถยนต์ 1.031 ล้านคัน รวมถึงรถยนต์พลังงานใหม่ 45,000 คัน
ทางหลวง
ทางหลวงสายหลัก ได้แก่ ทางด่วน G18 หรงหวู่ ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 109 ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 244 และ 215 ทางด่วน S24 ซิงปา และทางด่วน S26 อ่าวตง ในปี 2024 ปริมาณผู้โดยสารบนทางหลวงอยู่ที่ 1.895 ล้านเที่ยว และปริมาณสินค้าอยู่ที่ 354.688 ล้านตัน ระยะทางรวมของทางหลวงอยู่ที่ 26,361 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงทางด่วน 1,311 กิโลเมตร
ทางรถไฟ
โครงข่ายทางรถไฟมีโครงสร้างหลักเป็นรูปกากบาท โดยมีสายต้าจุน จุนตง และตงหวู่ วิ่งจากตะวันออกไปตะวันตก และสายเป่าเซินและเป่าซี วิ่งจากเหนือไปใต้ ในปี 2024 ปริมาณผู้โดยสารทางรถไฟอยู่ที่ 3.266 ล้านเที่ยว และปริมาณสินค้าอยู่ที่ 475.022 ล้านตัน ระยะทางรวมของทางรถไฟอยู่ที่ 2,760.2 กิโลเมตร
การบิน
จังหวัดออร์ดอสมีสนามบินนานาชาติออร์ดอส สนามบินออต็อก ฟรอนท์ แบนเนอร์ ออเลจ้าวฉี สนามบินอู๋เซิน แบนเนอร์ กาลูตู และสนามบินออต็อก แบนเนอร์ วูหลาน ในปี 2024 สนามบินนานาชาติออร์ดอสให้บริการ 86 เส้นทาง (รวม 8 เส้นทางระหว่างประเทศ) เชื่อมต่อ 74 เมือง โดยมีสายการบิน 21 สายการบิน จำนวนผู้โดยสารอยู่ที่ 3.03 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 20.1%) ปริมาณสินค้าขนส่ง 13,189.9 ตัน (เพิ่มขึ้น 10.8%) และอัตราการบรรทุกเฉลี่ยอยู่ที่ 71.3%
วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์
วัฒนธรรมการทำอาหาร
ชาวมองโกลในเมืองออร์ดอสบริโภคอาหารหลักคือผลิตภัณฑ์จากนม เนื้อสัตว์ และธัญพืช ผลิตภัณฑ์จากนมได้แก่ ครีม ชีสเคิร์ด เต้าหู้นม และกะทิ ส่วนเครื่องดื่มได้แก่ ชานม นมหมัก และโยเกิร์ต เนื้อสัตว์ที่นิยมบริโภคคือเนื้อวัว เนื้ออูฐ และเนื้อแกะ โดยเนื้อมาถือว่าดีที่สุด ซึ่งตามธรรมเนียมแล้วจะเสิร์ฟทั้งตัวเฉพาะในพิธีที่สุสานเจงกิสข่านเท่านั้น อาหารประเภทธัญพืชได้แก่ ข้าวฟ่างคั่วและผลิตภัณฑ์จากแป้ง สุภาษิตท้องถิ่นกล่าวว่า "เนื้อแกะจะเป็นพิษหลังจากร้อยวัน ส่วนเนื้อวัวจะกลายเป็นยา" สะท้อนให้เห็นถึงการบริโภคเนื้อแกะสดในขณะที่ถนอมเนื้อวัว
กระโจมมองโกล (เกอร์)
กระโจม (เกอร์) เป็นที่อยู่อาศัยแบบดั้งเดิมของชาวมองโกลในเมืองออร์ดอส สร้างจากผ้าสักหลาดหุ้มโครงไม้ที่มีผนังระแนง (ฮานา) เสาหลังคา ช่องแสงตรงกลาง (ทูโน) และประตู คำว่า "กระโจมมองโกล" ได้รับอิทธิพลมาจากภาษาแมนจู ขนาดของกระโจมกำหนดโดยจำนวนส่วนของผนังระแนง โดยทั่วไปมีตั้งแต่ 4 ถึง 12 ส่วน โดยกระโจม 6 ส่วนเป็นที่นิยมมากที่สุดในหมู่คนเลี้ยงสัตว์ กระโจมในออร์ดอสแบ่งออกเป็นสามประเภท ได้แก่ กระโจมขาวแปดหลังโบราณของสุสานเจงกิสข่าน กระโจมของเจ้าชายผู้ปกครอง และกระโจมของสามัญชน
ฮาดา
ฮาดา (ผ้าพันคอไหม) เป็นสิ่งสำคัญในธรรมเนียมปฏิบัติของชาวมองโกลในเมืองออร์ดอส ทำจากผ้าไหมหรือผ้าฝ้ายเนื้อดี มีสีเทาเงิน ขาว เหลือง หรือน้ำเงิน โดยทั่วไปมีความยาว 1-2 เมตร ฮาดาจะถูกมอบให้เมื่อต้อนรับแขก มอบของขวัญ และในงานเทศกาล พิธีกรรมเกี่ยวข้องกับการมอบฮาดาที่พับแล้วด้วยมือทั้งสองข้างอย่างเคารพ มักควบคู่ไปกับการอวยพรที่เป็นมงคล
ภาษา
ภาษาทางการของออร์ดอสคือภาษาจีนกลางและภาษามองโกลสำเนียงออร์ดอส ประชากรประมาณ 15% เป็นชาวมองโกล โดยส่วนใหญ่พูดภาษามองโกล โดยเฉพาะในพื้นที่เลี้ยงสัตว์ ภาษามองโกลสำเนียงออร์ดอสมีลักษณะเฉพาะของสระและพยัญชนะ ประชากรชาวฮั่นส่วนใหญ่พูดภาษาจินสำเนียงย่อยออร์ดอส ซึ่งอยู่ในกลุ่มภาษาจินมองโกลใน โดยมีสำเนียงย่อยท้องถิ่นสามสำเนียง ได้แก่ ตันเถา (ในพื้นที่ริมแม่น้ำของเขตจุงการ์ ดาลาด และหางกิน) เหลียงไหว (ในพื้นที่สูง) และซีฉี (ในโอต็อกตอนใต้ แนวรบโอต็อก และเขตอู๋เซิน)
จุดชมวิว
ณ สิ้นปี 2024 เมืองออร์ดอสมีสถานที่ท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 54 แห่ง ซึ่งรวมถึงสถานที่ระดับ AAAAA ระดับชาติ 2 แห่ง (สุสานเจงกิสข่านและเซียงซาวาน) สถานที่ระดับ AAAA จำนวน 29 แห่ง และสถานที่ระดับ AAA จำนวน 14 แห่ง
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นที่โดดเด่น ได้แก่ แพะแคชเมียร์สีขาวพันธุ์อัลบาส ซึ่งมีชื่อเสียงในการผลิตแคชเมียร์คุณภาพสูง จนทำให้เมืองออร์ดอสได้รับฉายาว่า "เมืองหลวงแห่งแคชเมียร์ของจีน"
บุคคลสำคัญ
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองออร์ดอสได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองต้นแบบระดับชาติด้านความสามัคคีและความก้าวหน้าของกลุ่มชาติพันธุ์ เป็นเขตสาธิตการสร้างอารยธรรมเชิงนิเวศระดับชาติ เป็นหนึ่งในเมืองที่มีความสุขที่สุดของจีน และเป็นเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน อีกทั้งยังติดอันดับ 100 เมืองชั้นนำของจีนด้านศักยภาพนวัตกรรม และ 100 เมืองชั้นนำด้านการค้าต่างประเทศ
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม