ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองซินโจว

เมืองซินโจว

เมืองซินโจว (Xinzhou City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลชานซี ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนเหนือของมณฑล โดยมีกำแพงเมืองจีนคั่นระหว่างเมืองซินโจวกับเมืองหยุนซัวทางทิศเหนือ และเชื่อมต่อกับเมืองไท่หยวนทางทิศใต้ผ่านทางเมืองซือหลิง (Shiling) หันหน้าเข้าหามณฑลฉานซี (Shaanxi)

เมืองซินโจว

ซินโจวเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลชานซี ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนเหนือของมณฑล คั่นจากหยุนซั่วทางทิศเหนือด้วยกำแพงเมืองจีน เชื่อมต่อกับไท่หยวนทางทิศใต้ผ่านทางซือหลิง ทางทิศตะวันตกติดกับมณฑลฉานซีและมองโกเลียในข้ามแม่น้ำเหลือง และเชื่อมต่อกับปักกิ่งและเหอเป่ยผ่านทางเทือกเขาไท่หางทางทิศตะวันออก มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 25,000 ตารางกิโลเมตร นับเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลชานซี ณ สิ้นปี 2025 เมืองนี้บริหารจัดการ 1 เขต 12 อำเภอ และ 1 เมืองระดับอำเภอ ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 2,565,000 คน ในอดีตพื้นที่นี้รู้จักกันในชื่อ "ซีหรง" และย่อว่า "ซิน" มีผู้คนอาศัยอยู่มาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ในสมัยราชวงศ์หยูซุน พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของปิงโจว ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจว พื้นที่นี้เรียกว่าจี้โจว ในสมัยราชวงศ์ฉิน (221–206 ปีก่อนคริสตกาล) อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลไท่หยวน ในสมัยยุคสงครามระหว่างรัฐ (475–221 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นของรัฐจ้าว ในปี 598 ราชวงศ์สุย (581–618) ได้ตั้งชื่อพื้นที่นี้อย่างเป็นทางการว่าซินโจว ในปี 2000 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งเมืองซินโจวระดับมณฑล เมืองนี้มีหน่วยงานอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมระดับเทศบาลขึ้นไป 288 แห่ง โดยส่วนใหญ่เป็นอาคารโบราณ สองในสี่ของสิ่งก่อสร้างไม้สมัยราชวงศ์ถังที่ยังหลงเหลืออยู่ของจีนตั้งอยู่ในซินโจว พร้อมด้วยประติมากรรมลงสีเกือบ 10,000 ชิ้น และภาพจิตรกรรมฝาผนังในวัดกว่า 20,000 ตารางเมตร เมืองนี้เป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านเกิดของกีฬามวยปล้ำ" "บ้านเกิดของดนตรีบายินของจีน" "เมืองหลวงแห่งธัญพืชหยาบของจีน" และ "เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ - อำเภอไต้" ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 133.04 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.0%

ประวัติศาสตร์

กิจกรรมของมนุษย์ในซินโจวมีมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ในสมัยราชวงศ์หยูซุน พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองปิงโจว ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจว พื้นที่นี้เป็นของเมืองจี้โจว ในสมัยยุคสงครามระหว่างรัฐ (475–221 ปีก่อนคริสตกาล) หลังจากที่ราชวงศ์จินแบ่งแยกดินแดนในปี 403 ก่อนคริสตกาล พื้นที่นี้เป็นของรัฐจ้าว

หลังจากราชวงศ์ฉินรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลไท่หยวน ในปี 247 ก่อนคริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งชุมชนระดับอำเภอขึ้น ในสมัยราชวงศ์ฮั่น (206 ก่อนคริสต์ศักราช – 220 คริสต์ศักราช) ได้มีการก่อตั้งอำเภอจิ่วหยวนขึ้น ในปี 215 คริสต์ศักราช ได้มีการก่อตั้งมณฑลซินซิงขึ้น ในสมัยสามก๊ก พื้นที่นี้เป็นของรัฐเว่ย ในสมัยราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้ พื้นที่นี้ได้เปลี่ยนมือไปมาระหว่างระบอบการปกครองต่างๆ ในปี 579 คริสต์ศักราช ศูนย์กลางการปกครองของซือโจวได้ย้ายไปยังอำเภอไต้ในปัจจุบัน ในปี 581 คริสต์ศักราช ราชวงศ์สุยได้ยกเลิกมณฑลซิ่วหรงและก่อตั้งซินโจวขึ้น ซึ่งเป็นการใช้ชื่อนี้เป็นครั้งแรก

ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของเขตเหอตง โดยแบ่งเป็นเมืองไต้โจว ซินโจว หลางโจว และเซียนโจว ต่อมาในสมัยราชวงศ์ทั้งห้า ซ่ง จิน หยวน และหมิง มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองหลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1724 ราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) ได้ยกฐานะซินโจว ไต้โจว และเป่าเต๋อ ให้เป็นมณฑลที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรง ในปี ค.ศ. 1912 สาธารณรัฐจีนได้ยกเลิกระบบมณฑล และพื้นที่นี้จึงได้ชื่อว่าซินเซียน หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้มีการจัดตั้งเขตพิเศษซินเซียนขึ้น ในปี ค.ศ. 1983 ได้มีการจัดตั้งมณฑลซินโจวขึ้น และในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการจัดตั้งเมืองซินโจวอย่างเป็นทางการในระดับมณฑล

หน่วยงานบริหาร

ณ สิ้นปี 2025 ซินโจวปกครอง 1 เขต (ซินฝู่), 12 มณฑล (ติงเซียง, อู๋ไถ, ไตเซียน, ฟานจือ, หนิงหวู่, จิงเกิล, เซินฉือ, อู๋ไจ้, เคลาน, เหอคู, เป่าเต๋อ, เปียงกวน) และเมืองระดับเทศมณฑล 1 แห่ง (หยวนผิง) หน่วยงานเทศบาลอยู่ที่เลขที่ 21 ถนนฉางเจิ้ง เขตซินฟู่

ภูมิศาสตร์กายภาพ

ที่ตั้งและขอบเขต

เมืองซินโจวตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนเหนือของมณฑลชานซี ระหว่างลองจิจูด 110°53′3″–113°58′ ตะวันออก และลองจิจูด 38°65′–39°40′ เหนือ มีความยาวจากเหนือจรดใต้ประมาณ 170 กิโลเมตร ความกว้างจากตะวันออกจรดตะวันตกประมาณ 245 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 25,000 ตารางกิโลเมตร (1/6 ของมณฑลชานซี) ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลชานซีเมื่อพิจารณาจากพื้นที่

ภูมิอากาศ

พื้นที่นี้มีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น โดยมีความแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละภูมิภาคเนื่องจากภูมิประเทศที่ซับซ้อน แบ่งออกเป็น 4 เขตภูมิอากาศ ได้แก่ หนาวจัดและฝนตกชุก (เทือกเขาอู่ไท่ กวนเฉิน และลู่หย่า) หนาวและฝนตกน้อย (เสินฉี อู๋ไจ้ และที่ราบสูงเคอหลาน) เย็นและฝนตกน้อย (หนิงหวู่ หุบเขาจิงเล่อ และเนินเขาอู่ไท่ตอนใต้) และอบอุ่นและฝนตกน้อย (ที่ราบ หุบเขา และชายฝั่งแม่น้ำเหลือง) ปริมาณแสงแดดเฉลี่ยต่อปี: 2,670–2,940 ชั่วโมง (60–66%) อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง -4.2°C ถึง 8.8°C โดยจะสูงขึ้นทางทิศใต้และลดลงตามระดับความสูง จุดที่หนาวที่สุดคือยอดเขาจงไท่ของเทือกเขาอู่ไท่ที่อุณหภูมิ -4.2°C ซึ่งเป็นจุดที่หนาวที่สุดในภาคเหนือของจีน เดือนมกราคมมีอุณหภูมิเฉลี่ย -8.5 ถึง -18.9°C และเดือนกรกฎาคมมีอุณหภูมิเฉลี่ย 9.6–25.1°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี: 350–900 มม. (เฉลี่ย 463.5 มม.) โดยส่วนใหญ่จะตกในช่วงฤดูร้อน

โครงสร้างทางธรณีวิทยา

บริเวณนี้มีชั้นหินตั้งแต่ยุคอาร์เคียนถึงยุคซีโนโซอิก (ยกเว้นยุคออร์โดวิเชียนตอนบน ยุคไซลูเรียน ยุคเดโวเนียน และยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนล่าง) กลุ่มหินฟู่ผิงยุคอาร์เคียนเป็นชั้นหินที่เก่าแก่ที่สุดที่ปรากฏให้เห็น โดยส่วนใหญ่อยู่ในแกนกลางของเทือกเขาอู่ไท่ บริเวณนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของที่ราบสูงซานซี โดยมีแนวโค้งนูนไท่หางอยู่ทางทิศตะวันออก ขอบที่ราบสูงออร์ดอสอยู่ทางทิศตะวันตก และแนวโค้งนูนหลิวเหลียงส่วนเหนืออยู่ตรงกลาง มีการระบุขั้นตอนการพัฒนาทางธรณีวิทยา 6 ขั้นตอนตั้งแต่ยุคอาร์เคียนถึงยุคซีโนโซอิก

ลักษณะภูมิประเทศ

ภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขา เนินเขา และที่ราบ โดยภูเขาครอบคลุมพื้นที่ 53.5% เนินเขา 35.96% และที่ราบ 10.54% จุดที่สูงที่สุดคือระเบียงทางเหนือของภูเขาอู่ไท่ที่ความสูง 3,058 เมตร ("หลังคาภาคเหนือของจีน") จุดที่ต่ำที่สุดอยู่ที่ติงเซียง 600 เมตร เทือกเขาสำคัญ ได้แก่ เทือกเขาเหิงซานทางเหนือ เทือกเขาหลิวเหลียงทางตะวันตก (รวมถึงยอดเขาลู่หย่า กวนเฉิน และหยุนจง) เทือกเขาไท่หางและอู่ไท่ทางตะวันออก และเทือกเขาซีโจวทางใต้

อุทกวิทยา

แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำเหลือง (ยาว 228 กิโลเมตร ไหลผ่านตัวเมือง) แม่น้ำเฟิน (ยาว 95.2 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ลุ่มน้ำ 2,975 ตารางกิโลเมตร) และแม่น้ำหูถัว (ยาว 260 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 12,000 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็น "แม่น้ำแม่" ของซินโจว มีต้นกำเนิดในอำเภอฟานจือ และไหลผ่าน 6 อำเภอ) ระบบแม่น้ำหลักทั้งสามสายนี้ก่อให้เกิดลุ่มน้ำสามแห่ง ได้แก่ ลุ่มน้ำหูถัว (ทางตะวันออกของเทือกเขาหยุนจง) ลุ่มน้ำเฟินฮุย (ระหว่างเทือกเขาหยุนจงและเทือกเขากวนเซินลู่ยา) และแม่น้ำสาขาของแม่น้ำเหลืองโดยตรง (ทางตะวันตกของเทือกเขากวนเซินลู่ยา) มีการค้นพบน้ำพุร้อน 3 แห่ง (36–54 องศาเซลเซียส) อ่างเก็บน้ำขนาดกลาง 8 แห่ง มีความจุ 30.32 ล้านลูกบาศก์เมตร (ณ สิ้นปี 2023) โครงการควบคุมน้ำว่านเจียไจ่ (ความจุรวม 8.96 พันล้านลูกบาศก์เมตร) เป็นโครงการสำคัญระดับชาติและเป็นจุดเริ่มต้นของการผันน้ำจากแม่น้ำเหลืองไปยังมณฑลชานซี

ประเภทของดิน

ดิน 10 ประเภทหลัก ได้แก่ ดินทุ่งหญ้าบนที่สูง ดินทุ่งหญ้าบนภูเขา ดินสีน้ำตาลบนภูเขา ดินอบเชย ดินสีน้ำตาลแดง ดินร่วนสีเหลือง ดินหิน ดินทรายที่เกิดจากลม ดินตะกอนน้ำ และดินนาข้าว กระจายตัวตามระดับความสูงตั้งแต่เหนือ 2,700 เมตรลงมาถึงพื้นหุบเขา

ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ภัยพิบัติหลัก ได้แก่ ภัยแล้ง น้ำค้างแข็ง ลูกเห็บ ลมแรง ดินถล่ม กระแสน้ำพัดเศษซาก และการทรุดตัวของพื้นดินจากการทำเหมือง พื้นที่นี้อยู่ในแนวแผ่นดินไหวตอนกลางและตอนเหนือของมณฑลชานซี ภัยแล้งเป็นภัยพิบัติที่พบบ่อยที่สุด รู้จักกันในชื่อ "ภัยแล้ง 9 ครั้งใน 10 ปี" ในปี 2021 น้ำท่วมรุนแรงส่งผลกระทบต่อ 5 เมืองและ 13 อำเภอ รวมถึงเมืองซินโจว มีผู้ได้รับผลกระทบมากกว่า 100,000 คน และความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงเกิน 500 ล้านหยวน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ซินโจวเป็นพื้นที่ที่มีปริมาณน้ำน้อย โดยมีปริมาณน้ำไหลบ่าต่อหัวประชากร 734 ลูกบาศก์เมตร (คิดเป็น 26.5% ของค่าเฉลี่ยระดับประเทศ) การกระจายตัวของน้ำไม่สม่ำเสมอ โดยลุ่มน้ำเฟินมีปริมาณน้ำมากที่สุด รองลงมาคือลุ่มน้ำหูถัว และลุ่มน้ำเหลือง ตามลำดับ น้ำใต้ดินก็มีการกระจายตัวไม่สม่ำเสมอเช่นกัน โดยซินฟู่ ติงเซียง หยวนผิง ไต้เซียน และฟานจือ มีปริมาณน้ำใต้ดินรวมกันถึง 63% ของทรัพยากรน้ำทั้งหมด ในปี 2023 ปริมาณน้ำทั้งหมดอยู่ที่ 2.06692 พันล้านลูกบาศก์เมตร ปริมาณการใช้น้ำทั้งหมดอยู่ที่ 632.17 ล้านลูกบาศก์เมตร มีอ่างเก็บน้ำขนาดกลาง 11 แห่ง และอ่างเก็บน้ำขนาดเล็ก 40 แห่งที่ให้บริการแก่เมืองนี้

ทรัพยากรที่ดิน

พื้นที่ทั้งหมด: 25,180 ตารางกิโลเมตร ทำให้ซินโจวเป็นเมืองเกษตรกรรมที่สำคัญ พื้นที่เพาะปลูก: 9.48 ล้านหมู่ ประกอบด้วยพื้นที่ชลประทาน 2.08 ล้านหมู่ (21.6%) และพื้นที่แห้งแล้ง 7.54 ล้านหมู่ (78.4%) พื้นที่เพาะปลูกพื้นฐาน: 7.683 ล้านหมู่ ประกอบด้วยพื้นที่ที่กำหนดไว้สำหรับการผลิตธัญพืช 2.96 ล้านหมู่ แบ่งตามคุณภาพ: ผลผลิตสูง 2.25 ล้านหมู่ ผลผลิตปานกลาง 3.8 ล้านหมู่ และผลผลิตต่ำ 3.57 ล้านหมู่

ทรัพยากรพืช

มีพืชป่า 1,261 ชนิด (121 วงศ์ 519 สกุล) ซึ่งรวมถึงไม้ยืนต้น 108 ชนิด ไม้พุ่ม 184 ชนิด หญ้ามากกว่า 400 ชนิด พืชสมุนไพรป่ามากกว่า 300 ชนิด และพืชเศรษฐกิจ 24 ประเภท ณ ปี 2022 จำนวนพืชป่าเพิ่มขึ้นเป็น 1,500 ชนิด

ทรัพยากรสัตว์

สัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก 189 ชนิด: นก 146 ชนิด, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 37 ชนิด, สัตว์เลื้อยคลาน 4 ชนิด, สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 2 ชนิด สัตว์คุ้มครองระดับ 1 ของประเทศ: เสือดาว, ไก่ฟ้าหูน้ำตาล, นกกระสาปากดำ, กวางมัสก์, นกกระทาใหญ่, นกอินทรีทอง (6 ชนิด) ระดับ 2: 14 ชนิด รวมถึงพังพอน, แกะสีน้ำเงิน, สุนัขจิ้งแดง, แมวเสือดาว, พังพอนหิน, หงส์, ลิงซ์ และนกเหยี่ยวหลายชนิด สัตว์คุ้มครองระดับจังหวัด 15 ชนิด

ทรัพยากรแร่

มีการค้นพบแร่ธาตุ 50 ชนิด โดย 32 ชนิดอยู่ในตารางปริมาณสำรองของมณฑล แร่ธาตุที่มีคุณค่า ได้แก่ เหล็ก บ็อกไซต์ ทองคำ ถ่านหิน รูไทล์ โดโลไมต์ เคโอไลไนต์ และหินปูน เหล็ก ทองคำ รูไทล์ และโมลิบเดนัม เป็นแร่ธาตุที่มีปริมาณมากที่สุดในมณฑลชานซี มีพื้นที่ทำเหมือง 189 แห่ง (ขนาดใหญ่ 44 แห่ง ขนาดกลาง 43 แห่ง และขนาดเล็ก 102 แห่ง) ถ่านหิน: ปริมาณที่พิสูจน์แล้ว 27.7 พันล้านตัน (คงเหลือ 26.1 พันล้านตัน) เหล็ก: ปริมาณที่พิสูจน์แล้ว 1.98 พันล้านตัน (คงเหลือ 1.74 พันล้านตัน) บ็อกไซต์: 1/3 ของปริมาณรวมของมณฑล เหล็ก: มากกว่า 1/2 ของปริมาณรวมของมณฑล ทองคำ: 2/3 ของปริมาณสำรองของมณฑล

สภาพพืชพรรณ

แบ่งเขตพืชพรรณตามแนวตั้งออกเป็น 6 เขต ได้แก่ ทุ่งหญ้าบนที่สูง (เหนือระดับ 2,700 เมตร) ทุ่งหญ้าบนภูเขา ป่าไม้พุ่ม ทุ่งหญ้าพุ่ม ทุ่งหญ้าทนแล้ง และทุ่งหญ้าชื้นระหว่างเขต โดยแต่ละระดับความสูงจะมีชนิดพืชที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

ประชากร

ณ สิ้นปี 2025 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 2,565,000 คน ลดลง 40,000 คน ประชากรในเขตเมือง: 1,528,000 คน (59.6% เพิ่มขึ้น 1.5 จุดเปอร์เซ็นต์) อัตราการเกิด: 4.4‰ อัตราการตาย: 9.3‰ อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -4.9‰

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 133.04 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.0%) ภาคปฐมภูมิ: 11.69 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.1%); ภาคทุติยภูมิ: 49.66 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.1%); ภาคตติยภูมิ: 71.69 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.2%) สัดส่วนโครงสร้าง: 8.8:37.3:53.9 การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเติบโต 4.7% รายจ่ายงบประมาณแผ่นดิน: 46.93 พันล้านหยวน (ลดลง 1.0%) รายได้สุทธิต่อหัว: 27,033 หยวน (เพิ่มขึ้น 4.6%); ในเมือง: 40,985 หยวน; ในชนบท: 14,596 หยวน

อุตสาหกรรมหลัก

พื้นที่เพาะปลูกพืช: 480,300 เฮกตาร์ รวมทั้งพื้นที่ปลูกธัญพืช 431,900 เฮกตาร์ ผลผลิตเนื้อสัตว์: 150,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 5.4%) รวมทั้งเนื้อหมู 100,000 ตัน เนื้อวัว 16,000 ตัน เนื้อแกะ 26,000 ตัน และสัตว์ปีก 7,000 ตัน ไข่: 89,000 ตัน นม: 60,000 ตัน จำนวนสุกร: 850,000 ตัว จำนวนที่ถูกชำแหละ: 1.262 ล้านตัว พื้นที่เพาะปลูกคุณภาพสูง 6,600 เฮกตาร์ สร้างเสร็จแล้ว

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมรวม: 46.55 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.8%) วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 0.8% เหมืองแร่เติบโต 1.6% ภาคการผลิตลดลง 0.1% สาธารณูปโภคลดลง 1.2% ถ่านหินลดลง 0.2% ภาคที่ไม่ใช่ถ่านหินเติบโต 2.4% รายได้: 120.86 พันล้านหยวน (ลดลง 6.0%) กำไร: 9.87 พันล้านหยวน (ลดลง 1.3%) การก่อสร้าง: ผลผลิต 7.91 พันล้านหยวน (ลดลง 8.9%)

อุตสาหกรรมบริการ

มูลค่าเพิ่มของภาคบริการ: 71.69 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.2%) การขนส่ง/คลังสินค้า/ไปรษณีย์: 7.11 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.8%); การเงิน: 8.00 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.4%); อสังหาริมทรัพย์: 5.87 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.6%); บริการเพื่อผลกำไร: 11.62 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.8%) ยอดขายปลีก: 29.23 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.7%) การนำเข้า/ส่งออก: 3.14 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 2.3%) เงินฝาก: 406.01 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.2%); เงินกู้: 211.75 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 13.7%) เบี้ยประกันภัย: 5.89 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.1%) การจัดส่งด่วน: 54.66 ล้านพัสดุ (เพิ่มขึ้น 15.3%) สถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับการตรวจสอบ 9 แห่ง มีผู้เข้าชม 28.764 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 20.92%)

กิจกรรมเพื่อสังคม

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ยังไม่หมดอายุ 834 ฉบับ (เพิ่มขึ้น 23.6%) ศูนย์เทคโนโลยีวิสาหกิจระดับจังหวัด 42 แห่ง และระดับเทศบาล 181 แห่ง วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่เชี่ยวชาญและมีเทคโนโลยีขั้นสูง 157 แห่ง สถานีตรวจวัดแผ่นดินไหวเฉพาะทาง 7 แห่ง ในปี 2025 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ในเขตซินฟู่ ที่มีขนาดความรุนแรง M3.9

การศึกษา

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: โรงเรียนอนุบาล 328 แห่ง, โรงเรียนประถมศึกษา 231 แห่ง, โรงเรียนมัธยมต้น 137 แห่ง, โรงเรียนมัธยมปลายทั่วไป 34 แห่ง, และโรงเรียนอาชีวศึกษา 34 แห่ง สถาบันที่โดดเด่น ได้แก่ มหาวิทยาลัยครูซินโจว (ก่อตั้งในปี 2000 เป็นหนึ่งใน 3 มหาวิทยาลัยครูประจำมณฑลชานซี และเป็นมหาวิทยาลัยแห่งเดียวที่ได้รับรางวัล "หน่วยงานดีเด่นด้านงานพื้นฐานสองอย่าง" จากคณะรัฐมนตรี) และวิทยาลัยอาชีวศึกษาและเทคนิคซินโจว

วัฒนธรรม

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: ศูนย์วัฒนธรรม 15 แห่ง, สถานีวัฒนธรรม 164 แห่ง, ห้องสมุดสาธารณะ 15 แห่ง, สถานีโทรทัศน์ 14 แห่ง, สถานีถ่ายทอดสัญญาณวิทยุ/โทรทัศน์ 17 แห่ง, หนังสือพิมพ์ 1 ฉบับ (10.944 ล้านฉบับ) และวารสาร 1 ฉบับ (24,000 ฉบับ)

กีฬา

มีสถานที่จัดการแข่งขันกีฬา 13,597 แห่ง (กีฬาประเภทบอล 7,008 แห่ง กีฬาฟิตเนส 4,214 แห่ง กีฬาฤดูหนาว 2 แห่ง และสนามกีฬาขนาดใหญ่ 14 แห่ง) ครอบคลุมพื้นที่ 7.084 ล้านตารางเมตร นักกีฬาได้รับเหรียญทอง 11 เหรียญ เหรียญเงิน 12 เหรียญ และเหรียญทองแดง 23 เหรียญ มีผู้เข้าร่วมออกกำลังกายเป็นประจำ 1.057 ล้านคน รายได้จากการจับสลากกีฬา: 270 ล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 11.9%)

การดูแลสุขภาพ

สถานพยาบาล 3,981 แห่ง เตียงผู้ป่วย 14,419 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 20,352 คน

ประกันสังคม

เงินบำนาญพนักงานในเมือง: 589,000 (เพิ่มขึ้น 16,000); เงินบำนาญผู้อยู่อาศัย: 1.641 ล้าน; ค่ารักษาพยาบาลพนักงาน: 452,000; ค่ารักษาพยาบาลผู้อยู่อาศัย: 2.10 ล้าน; เงินช่วยเหลือการว่างงาน: 297,000; เงินช่วยเหลืออุบัติเหตุจากการทำงาน: 313,000; เงินช่วยเหลือการคลอดบุตร: 241,000 ผู้อยู่อาศัยในเมือง 24,000 คนได้รับเบี้ยเลี้ยงค่าครองชีพขั้นต่ำ มีสถานบริการที่พักอาศัย 52 แห่ง รวม 14,004 เตียง

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

มีวันที่มีคุณภาพอากาศดี 307 วัน (84.1%) โดยมีเมืองระดับอำเภอ 14 แห่งที่มีคุณภาพอากาศดี 287–344 วัน

การผลิตที่ปลอดภัย

ความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ: 100 ล้านหยวน (ลดลง 69.4%) พื้นที่เพาะปลูกได้รับผลกระทบ: 8,370 เฮกตาร์ (ลดลง 78.5%) อุบัติเหตุด้านความปลอดภัยในการผลิต 140 ครั้ง (ลดลง 19.5%) มีผู้เสียชีวิต 150 ราย (ลดลง 19.4%) อัตราการเสียชีวิตในเหมืองถ่านหินต่อล้านตัน: 0.026

การขนส่ง

ซินโจวเป็น "ท่าเรือบก" และศูนย์กลางการขนส่งที่สำคัญ เนื่องจากตั้งอยู่ในระยะทางที่สะดวกต่อการเดินทางระหว่างไท่หยวน ต้าถง ปักกิ่ง เทียนจิน ยู่หลิน และออร์ดอส เป็นเมืองเดียวในมณฑลชานซีที่ทอดยาวข้ามมณฑล โดยเชื่อมต่อเทือกเขาไท่หางและหลิวเหลียง เมืองนี้มีเครือข่ายทางหลวงแบบ "สามแนวตั้ง สองแนวนอน หนึ่งวงแหวน" มีทางรถไฟความเร็วสูง 1 สาย ทางรถไฟสายหลัก 3 สาย ทางรถไฟสายรอง 3 สาย และทางรถไฟขนส่งถ่านหิน 6 สาย ระยะทางเดินรถรวม 1,111 กิโลเมตร (ความหนาแน่น 4.41 กิโลเมตรต่อ 100 ตารางกิโลเมตร สูงกว่าค่าเฉลี่ยของมณฑล) ทางรถไฟความเร็วสูงซงอัน-ซินโจว (ความเร็วออกแบบ 350 กิโลเมตรต่อชั่วโมง สายแรกของมณฑลชานซี) เริ่มก่อสร้างในเดือนตุลาคม 2565

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: ระยะทางทางหลวงรวม 17,865.2 กิโลเมตร (ทางด่วน 920.9 กิโลเมตร) สนามบินอู่ไท่ซาน (เปิดเมื่อธันวาคม 2015) ให้บริการ 14 เส้นทางไปยัง 17 เมือง โดยมีผู้โดยสาร 519,000 คน (เพิ่มขึ้น 24.0%) มีเส้นทางน้ำภายในประเทศยาว 61 กิโลเมตร พร้อมท่าเรือ 3 แห่ง รวมถึงท่าเรือผู้โดยสารลาวนิวหวัน ในปี 2023 ได้เปิดให้บริการขนส่งสินค้าทางบกและทางรถไฟแบบผสมผสานระหว่างท่าเรือภายในประเทศซานซี-เคอหลาน-ท่าเรือถังซาน-ท่าเรือฉินโจว กวางโจว

ระบบขนส่งสาธารณะ

หมู่บ้านปกครองทั้ง 2,702 แห่งมีบริการรถโดยสารประจำทาง ประกอบด้วยศูนย์โลจิสติกส์ระดับอำเภอ 12 แห่ง สถานีขนส่งระดับตำบล 122 แห่ง และจุดบริการหมู่บ้าน 925 แห่ง รวมกันเป็นระบบโลจิสติกส์สามระดับ นอกจากนี้ยังมีสถานีขนส่งผู้โดยสารชั้นสอง 1 แห่ง และสถานีขนส่งผู้โดยสารระดับตำบล 17 แห่ง

วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์

ภาพรวม

ซินโจวมีมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าในฐานะแหล่งท่องเที่ยวทางพุทธศาสนา เขตป้องกันทางทหารโบราณ และเขตวัฒนธรรมแม่น้ำเหลือง เป็นที่รู้จักในนาม "มหาสมุทรแห่งเพลงพื้นบ้าน" "บ้านเกิดของเอ๋อเหรินไท่" "บ้านเกิดของมวยปล้ำ" "บ้านเกิดของดนตรีปายิน" และ "บ้านเกิดของเพลงพื้นบ้านภาคเหนือ" ณ ปี 2022 เมืองนี้มีโบราณสถานถาวร 4,729 แห่ง (แหล่งโบราณสถาน 1,950 แห่ง อาคารโบราณ 1,695 แห่ง สุสานโบราณ 595 แห่ง ถ้ำ/จารึก 91 แห่ง และแหล่งประวัติศาสตร์สมัยใหม่ 389 แห่ง) กำแพงเมืองจีนที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดีมีความยาว 478.59 กิโลเมตร (สมัยต้น 229.857 กิโลเมตร และสมัยราชวงศ์หมิง 248.731 กิโลเมตร) และมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ 36 แห่ง (42 จุด) ระดับมณฑล 57 แห่ง และระดับเทศบาล 114 แห่ง สองในสี่ของอาคารไม้สมัยราชวงศ์ถังที่ยังหลงเหลืออยู่ของจีนนั้นตั้งอยู่ในเมืองซินโจว ได้แก่ วัดหนานฉาน (สิ่งก่อสร้างไม้ที่เก่าแก่ที่สุดของจีน) และวัดฝอกวง ("สมบัติแห่งชาติอันดับหนึ่งของจีน อาคารโบราณแห่งแรกของเอเชีย") เมืองนี้เป็นแหล่งกำเนิดของบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายท่าน เช่น ปาน เจียหยู หยาง เย่ หยวน ฮ่าวเหวิน ไป่ ปู่ และซู จี้เช่อ

ที่มาของชื่อ

มีทฤษฎีหลายอย่าง หนึ่งในนั้นกล่าวว่า จักรพรรดิเกาจูแห่งราชวงศ์ฮั่น หลังจากฝ่าวงล้อมผิงเฉิงออกมาได้ ก็ทรงยินดีเมื่อมาถึงซินโข่ว และคำว่า "ซิน" (ยินดี) จึงกลายเป็นชื่อนี้ อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่า ชื่อนี้มาจากสมัยราชวงศ์สุ่ยที่ทรงก่อตั้งเมืองซินโจวในปี ค.ศ. 598 โดยยึดสถานที่ตั้งของซินโข่วเป็นฐาน ทฤษฎีที่สามมาจาก "แม่น้ำซิน" (ซินฉวนสุ่ย) ซึ่งเป็นลำธารในท้องถิ่น

สถานที่ทางประวัติศาสตร์

ข้อมูล ณ ปี 2022: โบราณวัตถุที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ 4,729 ชิ้น หน่วยงานคุ้มครองสำคัญระดับชาติ 36 แห่ง (42 จุด) สถานที่สำคัญ ได้แก่ วัดฝอกวง (สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ บูรณะใหม่ในปี 857 ด้วยสถาปัตยกรรม ประติมากรรม ภาพเขียนฝาผนัง และจารึกสมัยราชวงศ์ถัง ซึ่งเป็น "สมบัติทั้งสี่" ที่แสดงถึงตัวอย่างที่หาได้ยากของสถาปัตยกรรมไม้โบราณของเอเชีย) และเจดีย์อโศกในเมืองไต้เซียน (สร้างขึ้นในปี 601 เปลี่ยนมาเป็นอิฐในปี 1275 สูง 40 เมตร เป็นเจดีย์อโศกที่อยู่ทางเหนือสุดและได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในบรรดาเจดีย์อโศก 19 แห่งของจีน)

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ข้อมูล ณ ปี 2020: มีรายการอนุรักษ์ระดับชาติ 15 รายการ ระดับมณฑล 59 รายการ และระดับเทศบาล 196 รายการ โดยมีผู้สืบทอดระดับชาติ 22 ราย ระดับมณฑล 86 ราย และระดับเทศบาล 314 ราย ซึ่งติดอันดับต้นๆ ของมณฑลชานซี รายการสำคัญ ได้แก่ ดนตรีพุทธศาสนาภูเขาอู่ไท่ (มีมาตั้งแต่ก่อตั้งวัด โดยผสมผสานประเพณี "วัดสีน้ำเงิน" ของจีนฮั่นและ "วัดสีเหลือง" ของทิเบต) เทคนิคการก่อสร้างที่อยู่อาศัยแบบเหยียนเหมิน (ทักษะการสร้างโครงสร้างไม้แบบดั้งเดิมจากบริเวณด่านเหยียนเหมิน) และมวยปล้ำหนัวหยาง (มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1369 โดยนักมวยปล้ำที่เอาชนะคู่ต่อสู้ได้ 6 คนจะได้รับรางวัลเป็นแกะ)

อาหารพิเศษ

อาหารซินโจวใช้วิธีการปรุงอาหารที่หลากหลาย “แปดชามใหญ่” เป็นอาหารจัดเลี้ยงแบบดั้งเดิมที่มีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง ส่วน “เจ็ดจานแปดชาม” ประกอบด้วยอาหารเย็น 7 อย่างและอาหารร้อน 8 อย่าง ในฐานะ “เมืองหลวงแห่งธัญพืชหยาบของจีน” ซินโจวมีอาหารจากธัญพืชหยาบมากมายหลายสิบอย่าง เช่น ข้าวห่อข้าวโอ๊ต (ข้าวห่อข้าวโอ๊ต) ปลาชุบแป้งทอด บะหมี่บัควีท อาหารจากแป้งถั่วเหลือง ขนมทอด และโจ๊กข้าวโพด

ประเพณีพื้นบ้าน

กีฬามวยปล้ำนาวหยาง (การแข่งขันยกแกะ): มีต้นกำเนิดในปี ค.ศ. 1369 จากกีฬามวยปล้ำแบบดั้งเดิม (เจียวตี้) นักกีฬาที่เอาชนะคู่ต่อสู้ได้ 6 คน จะได้รับแกะเป็นๆ หนึ่งตัว ซึ่งจะถูกยกขึ้นเหนือศีรษะและแห่ไปรอบสนามแข่งขัน ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติในปี ค.ศ. 2551

งานปั้นแป้งซานซี: แป้งโดว์ถูกปั้นเป็นรูปทรงต่างๆ สำหรับโอกาสต่างๆ เช่น ขนมปังนึ่งรูปดอกไม้สำหรับเทศกาลตรุษจีน "ของถวายเย็น" สำหรับเทศกาลชิงหมิง รูปปั้นคนสำหรับวันที่ 15 ของเดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติ "ซาลาเปาซี" สำหรับงานแต่งงาน และ "ของถวายเล็ก ๆ" สำหรับงานศพ

เทศกาลโคมไฟแม่น้ำเหอฉู่: จัดขึ้นในวันที่ 15 ของเดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติ เป็นเวลา 3 วัน โดยผสมผสานวัฒนธรรมของชาวหยู วัฒนธรรมผี/วิญญาณ และวัฒนธรรม "การเดินทางไปตะวันตก" (โจวซีโข่ว) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติในปี 2551

ศิลปะพื้นบ้าน

จินเป่ยปายิน (ดนตรีแปดเสียง): วงดนตรีพื้นบ้านที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีจากซินฟู่ อู่ไท่ ติงเซียง และหยวนผิง ในปี 1953 นักดนตรีแปดคนได้แสดงในปักกิ่งและได้รับการตั้งชื่อว่า "ปายิน" (แปดเสียง) โดยผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติในปี 2008 และเมืองนี้ได้รับการขนานนามว่า "บ้านเกิดของดนตรีปายินของจีน" ในปี 2006

เพลงพื้นบ้านเหอฉู่ (ซานฉู่): เกิดจากวิถีชีวิตแบบ "เดินทางไปตะวันตก" ของชาวเหอฉู่ที่อพยพไปมองโกเลียในตามฤดูกาล ผลงานที่เป็นตัวอย่าง ได้แก่ "การเดินทางสามวันในสองวัน" และ "แบกข้าวโอ๊ตและข้าวสาลี" ได้รับการขึ้นทะเบียนระดับชาติในปี 2549

ละครเบ๋ยลู่บังจื่อ (ละครตบมือ): หนึ่งในสี่ประเภทละครเบ๋ยลู่บังจื่อหลักของมณฑลชานซี มีต้นกำเนิดมาจากละครเบ๋ยลู่บังจื่อ (ละครตบมือ) เมืองผู่โจว มีบทละครดั้งเดิมมากกว่า 200 เรื่อง โดดเด่นด้วยสไตล์การร้องที่ทรงพลังและมีชีวิตชีวา ได้รับการขึ้นทะเบียนระดับชาติในปี 2549

สัญลักษณ์ประจำเมือง

ดอกไม้ประจำเมือง: ดอกไลแลค (Syringa oblata) สัญลักษณ์แห่งความขยันหมั่นเพียร ความอ่อนน้อมถ่อมตน และความมีเกียรติ แสดงถึงจิตวิญญาณแห่งความอุตสาหะของประชาชน ต้นไม้ประจำเมือง: ต้นโซโฟรา จาโปนิกา (Sophora japonica) สัญลักษณ์แห่งโชคลาภ ความสุข และความงดงาม

ภาษาถิ่นและภาษาแสลง

ภาษาถิ่นซินโจวอยู่ในกลุ่มย่อยจินเป่ยของภาษาจีนจินซานซี ได้รับอิทธิพลจากภาษาถิ่นจินจงและไท่หยวนเนื่องจากตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลซานซีตอนเหนือ ระบบเสียงวรรณยุกต์: เสียงวรรณยุกต์ระดับแบ่งออกเป็นหยินและหยาง เสียงวรรณยุกต์ขาเข้าไม่แตกต่างกัน พยัญชนะต้นแสดงลักษณะการเปลี่ยนผ่านระหว่างภาษาถิ่นจินเป่ยและจินจง พยัญชนะท้ายแสดงลักษณะการสูญเสียเสียงนาสิกที่พบได้ทั้งในภาษาถิ่นจินเป่ยและจินจง

จุดชมวิว

ภาพรวม

ซินโจวเป็นเมืองเดียวในมณฑลชานซีที่มีแหล่งท่องเที่ยวครบทั้งสามอย่าง ได้แก่ ภูเขาไท่หาง แม่น้ำเหลือง และกำแพงเมืองจีน แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ ได้แก่ ภูเขาอู่ไท่ (ตัวอย่างการวิวัฒนาการทางธรณีวิทยาที่เก่าแก่ที่สุดของเอเชีย พื้นที่ท่องเที่ยวระดับ 5A และภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมโลกของยูเนสโก) ภูเขากวนเซิน-ลู่ย่า (อยู่ในรายชื่อเบื้องต้นของมรดกทางธรรมชาติโลกของยูเนสโก) ป่าทุติยภูมิเก่าแก่ 800,000 หมู่ในหนิงหวู่และจิงเล่อ (แหล่งออกซิเจนธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของจีน) และอุทยานแห่งชาติป่าไม้ 4 แห่ง สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ ได้แก่ ด่านเหยียนเหมิน หนิงหวู่ และเปียนโถว ซึ่งเป็น "ด่านสามแห่งนอก" ของกำแพงเมืองจีนชั้นใน มีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์การปฏิวัติ 179 แห่ง ณ ปี 2022: พื้นที่ท่องเที่ยวระดับ A 39 แห่ง (5A 2 แห่ง, 4A 12 แห่ง, 3A 23 แห่ง, 2A 2 แห่ง), ภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมโลก 1 แห่ง และเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ 1 แห่ง

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

ภูเขาอู่ไท่: ภูเขาพุทธศาสนาที่สำคัญที่สุดของจีน เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A แหล่งท่องเที่ยวสำคัญระดับชาติ อุทยานธรณีแห่งชาติ และมรดกทางวัฒนธรรมโลกของยูเนสโก เป็นสถานที่ทางพุทธศาสนาแห่งเดียวในจีนที่มีทั้งประเพณีวัดสีน้ำเงิน (ชาวฮั่น) และวัดสีเหลือง (ชาวทิเบต) ประกอบด้วยวัด 86 แห่ง รวมถึงวัดเซียนถง วัดไท่หยวน วัดปูซาติ้ง วัดหนานซาน และวัดไต้หลัวติ้ง

ด่านเหยียนเหมิน: ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองไต้เซียน 20 กิโลเมตร บนเทือกเขากู่จู ซึ่งเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวระดับ 5A และเป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางวัฒนธรรมโลก (กำแพงเมืองจีน) เป็นที่รู้จักในชื่อ "ด่านแรกของจีน" ซึ่งเป็นด่านที่มีการแย่งชิงกันมากที่สุดและมีความสำคัญทางวัฒนธรรมมากที่สุดบนกำแพงเมืองจีน

เมืองโบราณซินโจว: สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองโบราณซีหรง" เป็นเมืองประวัติศาสตร์บนเส้นทางค้าชาจีน-รัสเซีย มีประตูเมืองสี่แห่ง ปัจจุบันเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวระดับชาติและเขตสาธิตวัฒนธรรมและสุขภาพของมณฑลชานซี

ถ้ำน้ำแข็งหมื่นปี: ตั้งอยู่ในอำเภอหนิงหวู่ ก่อตัวขึ้นในช่วงยุคน้ำแข็งควอเทอร์นารีเมื่อ 3 ล้านปีก่อน เป็นถ้ำน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดในภูมิประเทศภูเขาสูงละติจูดกลางของโลก มีหินงอกหินย้อย เสาน้ำแข็ง และน้ำตกน้ำแข็ง เป็นถ้ำน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดของจีน

อุทยานแห่งชาติภูเขากวนเซิน: ตั้งอยู่ในอำเภอหนิงหวู่ ครอบคลุมพื้นที่ 44,330 เฮกตาร์ มีป่าไม้ปกคลุมถึง 90% เป็นที่รู้จักในฐานะ "บ้านของต้นสน" และ "แหล่งกำเนิดของต้นสนชนิดหนึ่งทางตอนเหนือของจีน" เป็นที่อยู่อาศัยของไก่ฟ้าหูสีน้ำตาล เสือดาว และกวางซิกา

การแลกเปลี่ยนภายนอก

บุคคลที่มีชื่อเสียง

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

เขตทิวทัศน์ภูเขาหยุนฉิว

อุทยานธรรมชาติภูเขาหยุนฉิว ตั้งอยู่ในอำเภอเซียงหนิง เมืองหลินเฟิน มณฑลชานซี เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดระหว่…

ถ้ำหยุนกังในต้าถง

ถ้ำหยุนกังตั้งอยู่ทางเชิงเขาอู๋โจวตอนใต้และริมฝั่งแม่น้ำอู๋โจวตอนเหนือ ห่างจากเมืองต้าถง มณฑลชานซี ไปทางทิศตะวันตกประมาณ 16 กิโลเมตร เป็นสถ…

ด่านเหยียนเหมิน

ด่านเหยียนเหมินตั้งอยู่ในเทือกเขาเหยียนเหมิน ห่างจากอำเภอได่ เมืองซินโจว มณฑลชานซี ไปทางเหนือประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ …

เขตทัศนียภาพภูเขาอู่ไท่

อุทยานธรรมชาติภูเขาอู่ไท่ ตั้งอยู่ในอำเภออู่ไท่ เมืองซินโจว มณฑลชานซี เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ หนึ่งในสี่ภูเขาพุทธศาสนาที่มี…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว