ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เมืองต้าถง

เมืองต้าถง

เมืองต้าถง (Datong City) ซึ่งในอดีตเคยรู้จักกันในชื่อ หยุนจง (Yunzhong), ผิงเฉิง (Pingcheng) และหยุนโจว (Yunzhou) และมีฉายาว่า "เมืองหลวงถ่านหินของจีน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลชานซี (Shanxi) เป็นเมืองขนาดใหญ่ประเภทที่ 2 และเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางที่เชื่อมต่อระหว่างมณฑลชานซีและฮ่องกง

เมืองต้าถง

ต้าถง หรือที่รู้จักกันในอดีตว่า หยุนจง ผิงเฉิง และหยุนโจว และได้รับฉายาว่า "เมืองหลวงถ่านหินของจีน" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลชานซี เป็นเมืองใหญ่ประเภทที่ 2 และเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางที่จุดเชื่อมต่อระหว่างมณฑลชานซี เหอเป่ย และมองโกเลียใน ตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนด รวมทั้งเป็นฐานพลังงานแบบครบวงจรที่สำคัญ มีพื้นที่ทั้งหมด 14,176 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2025 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 3,044,000 คน และในปี 2026 เมืองนี้บริหารจัดการเขตเทศบาล 4 เขต และอำเภอ 6 แห่ง ต้าถงตั้งอยู่ในภูมิภาคจีนตอนเหนือ ใจกลางแอ่งต้าถงทางตอนเหนือของมณฑลชานซี ที่จุดเชื่อมต่อระหว่างมณฑลชานซี เหอเป่ย และมองโกเลียใน บนที่ราบสูงโลสทางตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นปราการของอาณาจักรจินทั้งหมดและเป็นประตูสู่ภาคเหนือ ควบคุมเส้นทางยุทธศาสตร์ระหว่างมณฑลชานซี เหอเป่ย และมองโกเลียใน ต้าถง หรือที่รู้จักกันในชื่อ "กุญแจและแม่กุญแจแห่งทิศเหนือ" เป็นเมืองที่ถูกแย่งชิงโดยกองกำลังทหารมาตลอดประวัติศาสตร์ ต้าถงเป็นหนึ่งในเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติแห่งแรกๆ มีประวัติศาสตร์เมืองยาวนานกว่า 2,000 ปี และเป็นหนึ่งในเก้าเมืองหลวงโบราณที่ยิ่งใหญ่ของจีน เคยเป็นเมืองหลวงทางใต้ของรัฐไท เมืองหลวงของราชวงศ์เว่ยเหนือ (386–534) และเมืองหลวงรองของราชวงศ์เหลียว จิน และหยวนตอนต้น เมืองนี้มีโบราณวัตถุที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้กว่า 3,000 แห่ง รวมถึงถ้ำหยุนกัง เมืองโบราณต้าถง ภูเขาเหิงเหนือ กำแพงเมืองจีนต้าถง วัดฮวาเหยียน วัดซานฮวา วัดแขวน และกำแพงเก้ามังกร ต้าถงเป็น "เมืองแห่งพิพิธภัณฑ์" ที่ได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานบริหารมรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติ "เมืองหลวงแห่งประติมากรรมจีน" และ "บ้านเกิดของก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่แบบจีน" ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 181.50 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 3.2%

ประวัติศาสตร์

แหล่งโบราณคดีสมัยยุคหินพบได้ทั่วบริเวณต้าถง มนุษย์ซู่เจา (ประมาณ 100,000 ปีที่แล้ว) ซึ่งเป็นลูกหลานของมนุษย์ปักกิ่ง ถูกค้นพบที่หมู่บ้านซู่เจา ในอำเภอหยางเกา แหล่งโบราณคดีสมัยยุคหินเก่าหลายแห่ง (ชิงซียา, เซียวจ้าน, เจียเจียยา, ซีมาจวง) พบเครื่องมือหินหลายพันชิ้น แหล่งโบราณคดีสมัยยุคหินใหม่ที่อู๋โจวฉวน ริมฝั่งแม่น้ำหยูเหอ และแม่น้ำซางกาน พบเครื่องมือหินและเครื่องปั้นดินเผาชั้นดี (สีเทา สีแดง และเครื่องปั้นดินเผาที่ทาสี)

ในสมัยราชวงศ์เซี่ย พื้นที่นี้เรียกว่าซุนหยู ในสมัยราชวงศ์ชางเรียกว่ากุ้ยฟาง ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตกเรียกว่าเป่ยหรง ในช่วงยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง (770–476 ปีก่อนคริสตกาล) พื้นที่นี้เป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่าเร่ร่อนตี้ทางเหนือ (เผ่าหลินหูและโหลวฟาน) ในช่วงยุคสงครามระหว่างรัฐ (475–221 ปีก่อนคริสตกาล) เดิมทีเป็นรัฐไท ต่อมาถูกผนวกเข้ากับรัฐจ้าว

ในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช หลังจากฉินซีฮวงรวมจีนเป็นหนึ่งเดียว พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของแคว้นเหยียนเหมินและแคว้นไท แม่ทัพเมิ่งเทียนแห่งราชวงศ์ฉินนำทัพ 300,000 นายเข้าโจมตีชาวซยงหนูและสร้างกำแพงเมืองจีนขึ้น ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ก่อนคริสต์ศักราช – 9 คริสต์ศักราช) มีการจัดตั้งมณฑล 14 แห่งภายใต้การปกครองของแคว้นเหยียนเหมินและ 18 แห่งภายใต้การปกครองของแคว้นไท รวมถึงเมืองผิงเฉิง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก มณฑลต่างๆ ถูกลดจำนวนลงและประชากรถูกย้ายถิ่นฐานเนื่องจากความไม่มั่นคงตามแนวชายแดน

ราชวงศ์เว่ยเหนือ (ค.ศ. 386–534) สถาปนาเมืองหลวงที่ผิงเฉิง (ปัจจุบันคือต้าถง) ในปี ค.ศ. 398 ภายใต้จักรพรรดิเต้าอู่ (ถัวปา กุย) ซึ่งย้ายมาจากเซิงเล่อ พระองค์ทรงดำเนินการก่อสร้างเมืองหลวงครั้งใหญ่ สร้างพระราชวัง วัดบรรพบุรุษ และศาลเจ้า และย้ายครอบครัวกว่า 3,000 ครอบครัว พื้นที่เมืองหลวงถูกกำหนดให้มีขนาดหนึ่งพันลี้ ในสมัยราชวงศ์ฉีเหนือ (ค.ศ. 550–577) และราชวงศ์โจวเหนือ (ค.ศ. 557–581) การก่อสร้างกำแพงเมืองจีนยังคงดำเนินต่อไป โดยสร้างกำแพงไปได้กว่า 1,000 กิโลเมตร

ในสมัยราชวงศ์สุ่ย (ค.ศ. 581–618) บริเวณนี้เป็นของมณฑลมายีและเหยียนเหมิน จักรพรรดิหยางทรงสร้างกำแพงเมืองจีนและถูกกองทัพเติร์กปิดล้อมที่เหยียนเหมินในปี ค.ศ. 615 ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) บริเวณนี้ถูกจัดระเบียบเป็นหยุนโจว เหวยโจว และซั่วโจว ภายใต้เขตปกครองเหอตง กองทัพต้าถงก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 869 บริเวณนี้กลายเป็นเขตพิพาทระหว่างชนเผ่าซาถัวและทู่หยูหุน และเป็นฐานที่มั่นของหลี่เคอยงและบุตรชายของเขา หลี่ชุนซู (ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ถังตอนปลาย)

ในปี ค.ศ. 936 ฉินซีจิงถังได้ยกดินแดน 16 แห่งในแคว้นเหยียนหยุนให้แก่ชาวคิตัน (ราชวงศ์เหลียว) ซึ่งเป็นการเริ่มต้นการปกครองโดยชนกลุ่มน้อยฮั่นเหนือเมืองต้าถงเป็นเวลา 433 ปี ราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 907–1125) ได้ตั้งต้าถงเป็นเมืองหลวงทางทิศตะวันตก (ซีจิง) และจัดตั้งเขตปกครองซีจิงและแคว้นต้าถงขึ้น ราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1115–1234) ยังคงใช้ชื่อเมืองหลวงทางทิศตะวันตกหลังจากยึดครองได้ในปี ค.ศ. 1122 ราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271–1368) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเขตปกครองต้าถง

ในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) ต้าถงเป็นป้อมปราการทางทหารที่สำคัญ มีหน่วยรักษาการณ์ 26 หน่วย และทหารมากถึง 135,778 นาย และม้าศึก 51,654 ตัว ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ทหารและม้าของต้าถงนั้นดีที่สุดในโลก" ในสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) หลังจากถูกกองกำลังของดอร์กอนสังหารหมู่อย่างโหดเหี้ยมในปี ค.ศ. 1649 (ทำลายกำแพงเมืองไป 5 ฟุต) เมืองนี้ก็ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ทีละน้อย ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็นระบบการปกครองของรัฐบาลหุ่นเชิดญี่ปุ่น รัฐบาลชาตินิยม และรัฐบาลคอมมิวนิสต์

เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 1949 เมืองต้าถงได้รับการปลดปล่อยอย่างสันติ ในปี 1954 ได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งใน 8 เมืองอุตสาหกรรมสำคัญของประเทศ ในปี 1982 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งใน 24 เมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ และในปี 1984 ก็กลายเป็นหนึ่งใน 13 "เมืองใหญ่" กลุ่มแรก

หน่วยงานบริหาร

ประวัติของกองพล

หลังได้รับเอกราชในปี 1949 เมืองต้าถงอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลฉาฮาร์ ต่อมาในปี 1952 ได้ถูกโอนไปอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลชานซี ในปี 1993 เขตปกครองเหยียนเป่ยถูกยุบและรวมเข้ากับเมืองต้าถง โดยเพิ่มอีก 7 อำเภอ และในเดือนกุมภาพันธ์ 2018 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติให้เปลี่ยนเขตเมืองเก่าเป็นเขตผิงเฉิงและเขตหยุนกัง และเปลี่ยนอำเภอต้าถงเป็นเขตหยุนโจว

รายละเอียดแผนก

ณ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 ต้าถงปกครอง 4 เขต (ผิงเฉิง หยุนกัง ซินหรง หยุนโจว) และ 6 อำเภอ (เทียนเจิ้น หยางเกา กวางหลิง หลิงฉิว หุนหยวน จั่วหยุน) โดยมี 37 เมือง 50 ตำบล และ 39 อำเภอย่อย ที่ทำการเทศบาลตั้งอยู่ที่เลขที่ 2799 ถนนซิงหยุน เขตผิงเฉิง

สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและขอบเขต

เมืองต้าถงตั้งอยู่ทางเหนือสุดของมณฑลชานซี ระหว่างลองจิจูด 112°34′–114°33′ ตะวันออก และลองจิจูด 39°03′–40°44′ เหนือ มีพรมแดนติดกับมองโกเลียใน (อูหลานฉาบ) ทางเหนือ โดยมีกำแพงเมืองจีนชั้นนอกคั่นกลาง ติดกับเมืองซั่วโจวและซินโจวทางใต้และตะวันตก และติดกับมณฑลเหอเป่ย (จางเจียโข่วและเป่าติ้ง) ทางตะวันออก อยู่ห่างจากปักกิ่งประมาณ 330 กิโลเมตร ห่างจากไท่หยวน 290 กิโลเมตร และห่างจากโฮฮอต 300 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 14,176 ตารางกิโลเมตร พื้นที่เขตเมือง 2,080 ตารางกิโลเมตร พื้นที่สิ่งปลูกสร้าง 149.68 ตารางกิโลเมตร

ลักษณะภูมิประเทศ

เมืองต้าถงตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างที่ราบสูงซานซีและที่ราบสูงหยินซาน บริเวณนี้มีกลุ่มภูเขาไฟต้าถง (หนึ่งในสองกลุ่มภูเขาไฟหลักของจีน คู่กับเติ้งชงในมณฑลยูนนาน) พื้นที่เป็นภูเขา 13.4% เนินเขา 56.6% และที่ราบ 30% ภูมิประเทศลดหลั่นจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ แอ่งต้าถงเป็นแอ่งรูปรางน้ำที่ขนาบข้างด้วยภูเขา จุดที่สูงที่สุดคือยอดเขาหวงหยางที่ความสูง 2,420 เมตรในอำเภอหยางเกา จุดที่ต่ำที่สุดอยู่ที่ความสูง 558 เมตรในอำเภอหลิงฉิว แม่น้ำซางกานไหลจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือผ่านเมืองนี้

ภูมิอากาศ

เมืองต้าถงมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น ฤดูใบไม้ผลิ: อากาศอบอุ่นขึ้นอย่างรวดเร็ว ลมแรง ฝนตกน้อย (56.1 มม. คิดเป็น 14.6% ของปริมาณน้ำฝนทั้งปี) ฤดูร้อน: อากาศอบอุ่น ฝนตกชุก (246.9 มม. คิดเป็น 64.3%) ฤดูใบไม้ร่วง: อากาศเย็นลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป (72.96 มม. คิดเป็น 19%) ฤดูหนาว: ลมตะวันตกเฉียงเหนือพัดยาวนานและหนาวเย็น ปริมาณน้ำฝนน้อยมาก (8.06 มม. คิดเป็น 2.1%) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี: 6.4°C (มกราคม -11.8°C, กรกฎาคม 21.9°C) อุณหภูมิต่ำสุด: -29.2°C ปริมาณน้ำฝนทั้งปี: 400–500 มม. ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็ง: ประมาณ 125 วัน ในปี 2025: ปริมาณน้ำฝน 766.8 มม. อุณหภูมิเฉลี่ย 7.9°C ระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็ง 164 วัน

อุทกวิทยา

แม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำหยูเหอ แม่น้ำซื่อหลี่เหอ แม่น้ำโข่วฉวนเหอ และแม่น้ำหยุนเหอ อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ ได้แก่ อ่างเก็บน้ำเซเตียน อ่างเก็บน้ำจ้าวเจียเหยา และอ่างเก็บน้ำซื่อเจียจ้าย (ทะเลสาบเหวินหยิง) แม่น้ำซางกานเป็นแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่านเมือง แม่น้ำสายอื่นๆ ได้แก่ แม่น้ำหนานหยางเหอ แม่น้ำหูหลิวเหอ แม่น้ำถังเหอ (ระบบแม่น้ำไห่) และแม่น้ำชางโถวเหอ (ระบบแม่น้ำเหลือง) ในปี 2025 ปริมาณน้ำในอ่างเก็บน้ำอยู่ที่ 160 ล้านลูกบาศก์เมตร

ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรน้ำ

ปริมาณน้ำทั้งหมด: 142 ล้านลูกบาศก์เมตร ต่อหัวประชากร: เพียง 111 ลูกบาศก์เมตร (9% ของค่าเฉลี่ยระดับประเทศ) – ขาดแคลนน้ำอย่างรุนแรง การใช้น้ำในภาคอุตสาหกรรมและครัวเรือนคิดเป็น 80% ภาคเกษตรกรรม 20% ปริมาณน้ำขาดแคลนต่อปี: มากกว่า 20 ล้านลูกบาศก์เมตร

ทรัพยากรแร่

พื้นที่ที่มีถ่านหิน: 632 ตารางกิโลเมตร ปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว: 37.6 พันล้านตัน ชั้นหิน Datong ยุคจูราสสิกมีพื้นที่ 540 ตารางกิโลเมตร โดยมีปริมาณถ่านหินคงเหลือ 5.87 พันล้านตัน ถ่านหินยุคคาร์บอนิเฟอรัสมีปริมาณ 11.7 พันล้านตัน นับตั้งแต่ปี 1949 เป็นต้นมา Datong ได้ผลิตถ่านหินความร้อนคุณภาพสูงกว่า 3 พันล้านตัน ในทศวรรษ 1980 Datong ได้รับการจัดอันดับเคียงข้าง Ruhr ของเยอรมนีและ Donbas ของสหภาพโซเวียต ในฐานะหนึ่งใน "สามเมืองหลวงถ่านหินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก" นอกจากนี้ยังมีแร่กราไฟต์ (แร่ 5.1623 ล้านตัน กราไฟต์ 224,700 ตัน) หินปูนสำหรับทำซีเมนต์ (215.176 ล้านตัน) หินปูนสำหรับใช้เป็นสารช่วยหลอม (70.192 ล้านตัน) โดโลไมต์สำหรับใช้เป็นสารช่วยหลอม (5.353 ล้านตัน) เคโอลิไนต์ และหินบะซอลต์ (174.2435 ล้านลูกบาศก์เมตร) ที่สำคัญอีกด้วย

ทรัพยากรพืช

พืชพรรณเป็นทุ่งหญ้าแห้งที่มีหญ้าตระกูลหญ้าและพืชตระกูลถั่วอุดมสมบูรณ์สำหรับเลี้ยงสัตว์ พืชสมุนไพรป่า ได้แก่ อีเฟดราและชะเอมเทศ ดอกไม้ป่า ได้แก่ ดอกคาร์เนชั่น ดอกลิลลี่ ดอกลาร์กสเปอร์ และดอกเบญจมาศป่า ต้นซีบัคธอร์นมีการกระจายตัวอย่างกว้างขวาง ป่าไม้กระจุกตัวอยู่ในเทือกเขาไฉ่เหลียงทางตะวันออกเฉียงเหนือ เทือกเขาเหิง อุทยานแห่งชาติหยุนกัง และบริเวณชายขอบไท่หางทางตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งทั้งหมดเป็นป่าปลูก

ทรัพยากรสัตว์

มีสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบกประมาณ 100 ชนิดขึ้นไป รวมถึงนกประมาณ 70 ชนิด และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประมาณ 24 ชนิด สัตว์ที่พบได้ทั่วไป ได้แก่ พังพอนไซบีเรียและกระต่าย ส่วนสัตว์ที่พบได้น้อย ได้แก่ พังพอนหิน หมาป่า สุนัขจิ้งจอก และแบดเจอร์

ประชากร

ณ สิ้นปี 2025 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรมีจำนวน 3,044,000 คน ลดลง 6,725 คน ประชากรในเขตเมือง: 2,304,000 คน (75.7% เพิ่มขึ้น 0.4 จุดเปอร์เซ็นต์) อัตราการเกิด: 4.9‰ อัตราการตาย: 8.8‰ อัตราการเติบโตตามธรรมชาติ: -3.9‰

การเมือง

เศรษฐกิจ

ภาพรวม

ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) อยู่ที่ 181.50 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.2%) ภาคปฐมภูมิ: 11.97 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.7%, 6.6%); ภาคทุติยภูมิ: 56.99 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.3%, 31.4%); ภาคตติยภูมิ: 112.54 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.9%, 62.0%) GDP ต่อหัว: 59,554 หยวน (8,338 ดอลลาร์สหรัฐ) รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 17.54 พันล้านหยวน (ลดลง 6.8%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวร: 73.39 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.3%) รายได้สุทธิต่อหัว: 34,220 หยวน (เพิ่มขึ้น 4.3%); ในเมือง: 44,454 หยวน; ในชนบท: 17,291 หยวน

อุตสาหกรรมหลัก

พื้นที่เพาะปลูกพืช: 339,000 เฮกตาร์ รวมทั้งพื้นที่ปลูกธัญพืช 282,600 เฮกตาร์ ผลผลิตธัญพืช: 1.322 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 14,000 ตัน) การปลูกป่า: 24,000 เฮกตาร์ ผลผลิตเนื้อสัตว์: 182,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 7.7%) นม: 383,000 ตัน ไข่: 75,000 ตัน จำนวนสุกร: 822,000 ตัว การชำแหละ: 1.478 ล้านตัว

อุตสาหกรรมรอง

มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรมรวม: 53.36 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.2%) วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 4.4% เหมืองแร่เติบโต 7.8% การผลิต 2.7% สาธารณูปโภคลดลง 5.1% อุตสาหกรรมถ่านหินเติบโต 8.1% อุตสาหกรรมที่ไม่ใช่ถ่านหินลดลง 2.3% การผลิตอุปกรณ์เติบโต 22.5% โดยยานยนต์พลังงานใหม่เติบโต 32.5% รายได้: 151.10 พันล้านหยวน (ลดลง 11.0%) กำไร: 19.93 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 28.2%) กำลังการผลิตติดตั้ง: 18.937 ล้านกิโลวัตต์ (เพิ่มขึ้น 7.9%) รวมถึงพลังงานลม 4.692 ล้านกิโลวัตต์ และพลังงานแสงอาทิตย์ 6.097 ล้านกิโลวัตต์ กำลังการผลิตพลังงานใหม่: 10.789 ล้านกิโลวัตต์ (57% ของทั้งหมด) เมืองนี้มีเซิร์ฟเวอร์ 758,000 เครื่อง โดยมีการใช้ไฟฟ้าต่อปีเกิน 6 พันล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง จัดอยู่ในอันดับที่สามของประเทศในด้านการประมวลผลในเขตเมือง ภาคการก่อสร้าง: ผลผลิต 21.45 พันล้านหยวน (ลดลง 2.1%)

อุตสาหกรรมบริการ

มูลค่าเพิ่มของภาคบริการ: 112.54 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.9%) การขนส่ง/คลังสินค้า/ไปรษณีย์: 14.95 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.4%); ที่พัก/ร้านอาหาร: 2.99 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.0%); การเงิน: 11.71 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.0%); อสังหาริมทรัพย์: 10.15 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.7%) ยอดขายปลีก: 57.58 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.4%) การนำเข้า/ส่งออก: 4.73 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.0%) อีคอมเมิร์ซข้ามพรมแดน: 340 ล้านหยวน การลงทุนจากต่างประเทศจริง: 56.75 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เงินฝาก: 524.86 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.5%); เงินกู้: 318.72 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 9.2%) เบี้ยประกันภัย: 8.96 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.3%) การจัดส่งด่วน: 140 ล้านพัสดุ (เพิ่มขึ้น 11.9%) ผู้ใช้งานโทรศัพท์มือถือ: 3.973 ล้านคน ในจำนวนนี้ 2.922 ล้านคนเป็นผู้ใช้งาน 5G

กิจกรรมเพื่อสังคม

การศึกษา

ณ สิ้นปี 2025: สถาบันอุดมศึกษา 5 แห่ง, โรงเรียนอาชีวศึกษา 31 แห่ง, โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 46 แห่ง, โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 82 แห่ง, โรงเรียนประถมศึกษา 212 แห่ง, โรงเรียนการศึกษาพิเศษ 8 แห่ง และโรงเรียนอนุบาล 473 แห่ง

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในปี 2025 มีการอนุมัติสิทธิบัตร 929 ฉบับ (สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ 241 รายการ) สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ยังมีผลบังคับใช้ 1,586 รายการ สัญญาเทคโนโลยี 525 ฉบับ มูลค่า 74.163 ล้านหยวน ห้องปฏิบัติการสำคัญระดับจังหวัดขึ้นไป 8 แห่ง บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูง 158 แห่ง และสถาบันตรวจสอบ/ทดสอบ 82 แห่ง

วัฒนธรรม

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม 11 แห่ง, คณะการแสดง 9 คณะ, ห้องสมุดสาธารณะ 11 แห่ง (หนังสือ 1.628 ล้านเล่ม), พิพิธภัณฑ์ 29 แห่ง, สถานีโทรทัศน์ 11 แห่ง, สถานีไมโครเวฟ 13 แห่ง การครอบคลุมการออกอากาศ: 99.2%; การครอบคลุมทางโทรทัศน์: 99.6%

กีฬา

พื้นที่จัดการแข่งขันกีฬา: 9.715 ล้านตารางเมตร; สถานที่จัดการแข่งขัน 9,108 แห่ง, สนามกีฬาขนาดใหญ่ 8 แห่ง โปรแกรมออกกำลังกาย 157 รายการ นักกีฬาได้รับ 1 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 15

การดูแลสุขภาพ

ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: สถานพยาบาล 3,304 แห่ง เตียงผู้ป่วย 22,205 เตียง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 115 แห่ง ศูนย์สุขภาพ 126 แห่ง และศูนย์ป้องกันโรค 12 แห่ง บุคลากรทางการแพทย์ 29,542 คน (แพทย์ 13,052 คน พยาบาล 13,163 คน)

ประกันสังคม

การจ้างงานในเมืองใหม่: 44,000 ตำแหน่ง; การกลับเข้าทำงาน: 21,390 ตำแหน่ง เงินบำนาญพื้นฐาน: 2.00 ล้าน; ประกันสุขภาพพื้นฐาน: 2.684 ล้าน; ประกันการว่างงาน: 572,000; ประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน: 395,000; ประกันการคลอดบุตร: 851,000 ผู้อยู่อาศัยในเมือง 22,000 คนได้รับเบี้ยเลี้ยงค่าครองชีพขั้นต่ำ มีสถานบริการที่พักอาศัย 114 แห่ง พร้อมเตียง 12,781 เตียง

การปกป้องสิ่งแวดล้อม

มีวันที่มีคุณภาพอากาศดี 334 วัน (91.5%) ดัชนีคุณภาพอากาศ: 3.26 ปริมาณ PM2.5: 23 μg/m³ สถานีตรวจวัดคุณภาพอากาศทั้ง 8 แห่งทั่วประเทศมีคุณภาพน้ำอยู่ในระดับ Class I–III (100%)

การก่อสร้างในเมือง

พื้นที่สีเขียว: 43.8%; อัตราพื้นที่สีเขียว: 40.4%; พื้นที่สวนสาธารณะต่อหัว: 12.9 ตารางเมตร อัตราการใช้ระบบทำความร้อนส่วนกลาง: 99.8%; ระบบผลิตไฟฟ้าจากก๊าซ: 99.0%; ระบบบำบัดน้ำเสีย: 100%; ระบบบำบัดขยะ: 100%; อัตราการเข้าถึงระบบประปา: 99.4%

การขนส่ง

ต้าถงเป็นประตูสู่ภาคเหนือของมณฑลชานซีและเป็นสะพานเชื่อมระหว่างภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: ระยะทางทางหลวงรวม 12,786 กิโลเมตร (ทางด่วน 562 กิโลเมตร) ความหนาแน่น 90.7 กิโลเมตรต่อ 100 ตารางกิโลเมตร มีสถานีขนส่งผู้โดยสารทางไกล 4 แห่ง การบินพลเรือน: ผู้โดยสาร 951,000 คน (ลดลง 18.7%) ใน 23 เส้นทางไปยัง 27 เมือง ยานพาหนะพลเรือน: 1.01 ล้านคัน (เพิ่มขึ้น 3.5%) รวมถึงรถยนต์พลังงานใหม่ 58,000 คัน (เพิ่มขึ้น 66.5%)

ระบบรถไฟ: เส้นทางปักกิ่ง-เป่าโถว, ถงปู่, ต้าฉิน และต้าจุน มาบรรจบกันที่ต้าถง รวมถึงเส้นทางสาขาหยุนกังและโกวฉวน เส้นทางรถไฟโดยสารเฉพาะสายต้าซีและต้าจางเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2019

สนามบินนานาชาติต้าถงหยุนกัง (IATA: DAT, ICAO: ZBDT) เป็นสนามบินระดับภูมิภาคนานาชาติระดับ 4C ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมือง 15.5 กิโลเมตร มีอาคารผู้โดยสาร 2 หลัง (T1: ระหว่างประเทศ 6,328.2 ตารางเมตร, T2: ภายในประเทศ 10,854 ตารางเมตร) จุดจอดเครื่องบิน 7 จุด และรันเวย์ยาว 3,000 เมตร ท่าเทียบเครื่องบินระหว่างประเทศของสนามบินแห่งนี้ได้รับการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีในปี 2019 และผ่านการตรวจสอบระดับชาติในเดือนมิถุนายน 2023

ระบบขนส่งมวลชนในเมือง

ข้อมูล ณ ปี 2022: มีรถโดยสารประจำทาง 1,246 คัน ให้บริการ 69 เส้นทาง รวมระยะทาง 1,132.5 กิโลเมตร มีผู้โดยสาร 220 ล้านคนต่อปี และรถแท็กซี่ 4,625 คัน รถไฟฟ้าสาย 601 เปิดให้บริการในปี 2011 ในปี 2016 เมืองได้อนุมัติแผนระบบขนส่งมวลชนทางรางในเมือง โดยมี 3 เส้นทาง (71 กิโลเมตร) ในระยะสั้น และ 4 เส้นทาง (116 กิโลเมตร) ในระยะยาว โครงการรถไฟดังกล่าวได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อโครงการสำคัญของจังหวัดประจำปี 2023

วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์

ภาษาถิ่น

ภาษาถิ่นต้าถงอยู่ในกลุ่มภาษาจีนตระกูลจิน โดยเฉพาะกลุ่มย่อยต้าถง-เป่าโถว (หรือเรียกว่ากลุ่มย่อยหยุนจงในมณฑลชานซี) ซึ่งรวมถึงเขตเมืองต่างๆ เช่น เทียนเจิ้น หยางเกา จั่วหยุน โยวหยู ซานหยิน และหวยเหริน ส่วนภาษาถิ่นหุนหยวนและหลิงชิวอยู่ในกลุ่มย่อยอู่ไท่ และภาษาถิ่นกวางหลิงอยู่ในกลุ่มภาษาจีนกลางเหนือ

ประเพณีพื้นบ้าน

"การจุดไฟแห่งความเจริญรุ่งเรือง" (Sheng Wanghuo): เนื่องจากมีถ่านหินอุดมสมบูรณ์ ในช่วงคืนก่อนวันตรุษจีน ทุกครัวเรือนจะสร้างกองถ่านหินขนาดใหญ่เป็นรูปทรงหอคอย เมื่อถึงเที่ยงคืนก็จะจุดไฟ โดยมีเปลวไฟพุ่งออกมาจากรูนับไม่ถ้วน คล้ายเจดีย์ ผู้คนจะมารวมตัวกันเพื่อ "รับพลังแห่งความเจริญรุ่งเรือง"

"การเที่ยวชมแปดเซียน" (You Baxian): กิจกรรมพื้นบ้านเฉพาะของเมืองต้าถงที่มีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง จัดขึ้นในวันที่ 8 ของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ โดยผู้คนจะไปวัดเพื่อขอพรให้มีสุขภาพดีและสงบสุข—"เที่ยวชมแปดเซียน รักษาโรคภัยไข้เจ็บได้ทุกชนิด"

งานฝีมือ

เครื่องทองแดงต้าถงมีประวัติศาสตร์อันยาวนานและโดดเด่น มีทั้งหมด 25 ชุด 235 ชนิด และ 458 สี รวมถึงหม้อทองแดง ภาชนะใส่ไวน์ และเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารในวัง มีคำกล่าวว่า "บูชาพระพุทธเจ้าบนภูเขาอู่ไท่ ซื้อเครื่องทองแดงที่ต้าถง" ส่วนศิลปะการตัดกระดาษกวงหลิงเป็นหนึ่งในสามสำนักศิลปะการตัดกระดาษที่สำคัญของจีน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติโดยองค์การยูเนสโกในปี 2552

มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

ณ ปี 2023 เมืองต้าถงมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ 8 รายการ ระดับจังหวัด 50 รายการ และระดับเทศบาล 135 รายการ โดยมีผู้สืทอดมรดกระดับชาติ 6 ราย ระดับจังหวัด 39 ราย และระดับเทศบาล 154 ราย

จุดชมวิว

เมืองต้าถง ซึ่งได้รับการประกาศให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติในปี 1982 เป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงของสามราชวงศ์ ป้อมปราการของสองยุคสมัย" มรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญ ได้แก่ วัฒนธรรมราชวงศ์เว่ยเหนือ (ถ้ำหยุนกัง วัดแขวน) วัฒนธรรมราชวงศ์เหลียวจิน (วัดหว่านเหยียน วัดซานฮวา หอเจ้าแม่กวนอิม เจดีย์เจว่ซาน เจดีย์หยวนเจว่) และวัฒนธรรมราชวงศ์หมิง-ชิง (กำแพงเมืองจีนชายแดน ป้อมปราการทางทหาร กำแพงเก้ามังกร กำแพงเมืองต้าถงสมัยราชวงศ์หมิง) ณ ปี 2024 เมืองนี้มีโบราณวัตถุถาวรมากกว่า 3,000 ชิ้น (ระดับชาติ 30 ชิ้น ระดับมณฑล 63 ชิ้น) และโบราณวัตถุเคลื่อนย้ายได้ 240,768 ชิ้น

อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ

บุคคลที่มีชื่อเสียง

การแลกเปลี่ยนภายนอก

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

เขตทิวทัศน์ภูเขาหยุนฉิว

อุทยานธรรมชาติภูเขาหยุนฉิว ตั้งอยู่ในอำเภอเซียงหนิง เมืองหลินเฟิน มณฑลชานซี เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดระหว่…

ถ้ำหยุนกังในต้าถง

ถ้ำหยุนกังตั้งอยู่ทางเชิงเขาอู๋โจวตอนใต้และริมฝั่งแม่น้ำอู๋โจวตอนเหนือ ห่างจากเมืองต้าถง มณฑลชานซี ไปทางทิศตะวันตกประมาณ 16 กิโลเมตร เป็นสถ…

ด่านเหยียนเหมิน

ด่านเหยียนเหมินตั้งอยู่ในเทือกเขาเหยียนเหมิน ห่างจากอำเภอได่ เมืองซินโจว มณฑลชานซี ไปทางเหนือประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ …

เขตทัศนียภาพภูเขาอู่ไท่

อุทยานธรรมชาติภูเขาอู่ไท่ ตั้งอยู่ในอำเภออู่ไท่ เมืองซินโจว มณฑลชานซี เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ หนึ่งในสี่ภูเขาพุทธศาสนาที่มี…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว