เมืองจางเจียโข่ว
เมืองจางเจียโข่ว (Zhangjiakou City) เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหอเป่ย เป็นเมืองขนาดใหญ่ประเภทที่ 2 ปกครอง 6 เขตและ 10 อำเภอ เป็นเมืองศูนย์กลางในพื้นที่เชื่อมต่อระหว่างปักกิ่ง-เหอเป่ย-ซานซี-มองโกเลียใน และเป็นเมืองสำคัญระดับชาติ
เมืองจางเจียโข่ว
เมืองจางเจียโข่วเป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหอเป่ย เป็นเมืองขนาดใหญ่ประเภทที่ 2 ปกครอง 6 เขตและ 10 อำเภอ เป็นเมืองศูนย์กลางในพื้นที่เชื่อมต่อระหว่างปักกิ่ง-เหอเป่ย-ซานซี-มองโกเลียใน เป็นเขตสาธิตพลังงานหมุนเวียนแห่งชาติ เป็นแหล่งท่องเที่ยวกีฬาฤดูหนาวระดับโลก และเป็นเขตอนุรักษ์น้ำและสนับสนุนระบบนิเวศของเมืองหลวง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเหอเป่ย มีพรมแดนติดกับเฉิงเต๋อ (ตะวันออก) ปักกิ่ง (ตะวันออกเฉียงใต้) เป่าติ้ง (ใต้) ซานซี (ตะวันตก/ตะวันตกเฉียงใต้) และมองโกเลียใน (เหนือ/ตะวันตกเฉียงเหนือ) ลักษณะภูมิประเทศ: ตะวันตกเฉียงเหนือสูง ตะวันออกเฉียงใต้ต่ำ ภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น พื้นที่ทั้งหมด: 36,357 ตารางกิโลเมตร ณ สิ้นปี 2025: ประชากรถาวร 4,011,200 คน ในปี 1928 มณฑลฉาฮาร์ก่อตั้งขึ้นโดยมีจางเจียโข่วเป็นเมืองหลวง ในปี 1952 ได้โอนไปอยู่ภายใต้มณฑลเหอเป่ย เมืองนี้เป็นต้นกำเนิดของ "เส้นทางการค้าจางกู่" อดีตเมืองหลวงของมณฑลฉาฮาร์ สมาชิกของสหภาพเมืองโอลิมปิกโลก และเป็นเจ้าภาพร่วมของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวปี 2022 ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ดาวอสแห่งตะวันออก" ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของภูมิภาคมีมูลค่า 197.07 พันล้านหยวน
ประวัติศาสตร์
ในสมัยโบราณ จักรพรรดิเหลือง จักรพรรดิเหยียน และจักรพรรดิฉีโย่ว "ได้สถาปนาเมืองต่างๆ ที่จั่วลู่" ยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง/ยุคสงคราม: ทางเหนือเป็นดินแดนของชาวซงหนูและตงหู ทางใต้เป็นของรัฐเหยียนและไต้ ฉิน: ทางใต้อยู่ภายใต้การปกครองของไต้ ทางเหนืออยู่ภายใต้การปกครองของซ่างกู่ ฮั่น: ส่วนใหญ่เป็นเมืองโย่วโจว สุ่ย: ทางตะวันออกอยู่ภายใต้การปกครองของจั่ว ทางตะวันตกอยู่ภายใต้การปกครองของเหยียนเหมิน ถัง: ทางเหนืออยู่ภายใต้การปกครองของชาวเติร์กตะวันออกและสำนักงานผู้ว่าการซางกัน ทางใต้ส่วนใหญ่เป็นกุ้ยโจวและซินโจวในเขตเหอเป่ย ห้าราชวงศ์: เขตเมืองหลวงตะวันตกของเหลียว จิน: เขตเมืองหลวงตะวันตก หยวน: มณฑลจงซู่ หมิง: ส่วนใหญ่เป็นเขตเมืองหลวง (มณฑลซุนเทียน) ยกเว้นอำเภอหยูที่อยู่ภายใต้มณฑลต้าถงของซานซี ชิง: ทางเหนืออยู่ภายใต้สามกรมโค่วเป่ย (ตู้หลุน ตู้ซื่อโค่ว จางเจียโค่ว) ทางใต้อยู่ภายใต้มณฑลซวนฮวา ในปี 1928 ได้มีการจัดตั้งมณฑลฉาฮาร์ขึ้น โดยมีจางเจียโค่วเป็นเมืองหลวง 1952: เขตปกครองชาฮาร์ถูกยกเลิก และจางเจียโข่วกลายเป็นเขตปกครองพิเศษภายใต้มณฑลเหอเป่ย 1983: จางเจียโข่วกลายเป็นเมืองระดับมณฑล 1993: เขตและเมืองจางเจียโข่วรวมกัน 2016: อำเภอ/เขตซวนฮวาถูกรวมเข้าเป็นเขตซวนฮวาใหม่ อำเภอว่านฉวนและฉงหลี่กลายเป็นเขต
หน่วยงานบริหาร
รายละเอียดแผนก
ในปี 2022: 6 เขต (เฉียวตง เฉียวซี ซวนฮวา เซียฮวาหยวน ว่านฉวน ฉงลี่) และ 10 มณฑล (จางเป่ย กังเปา กูหยวน ซ่างอี้ หยู หยางหยวน หวยอัน หวยไหล โจวลู่ ชิเฉิง) หน่วยงานราชการประจำเมืองเลขที่ 10 ถนนฉางเฉิงตะวันตก เขตเฉียวตง
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง
ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเหอเป่ย ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 113°50'-116°30' ตะวันออก และลองจิจูด 39°30'-42°10' เหนือ มีความยาวจากเหนือจรดใต้ 289.2 กิโลเมตร และจากตะวันออกจรดตะวันตก 216.2 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 36,357 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือสูง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ต่ำ เทือกเขาหยินซานพาดผ่านใจกลางเมือง แบ่งเมืองออกเป็น "ปาชาง" (ที่ราบสูงตอนบน) และ "ปาเซีย" (ที่ราบต่ำ) แม่น้ำหยางและแม่น้ำซางกันไหลจากตะวันออกไปตะวันตกสู่อ่างเก็บน้ำกวนติง ในทางธรณีวิทยาตั้งอยู่บนระบบรอยพับมองโกเลียใน-ชิงกันใหญ่ และที่ราบสูงย่อยจีน-เกาหลี มีรอยเลื่อนลึก 2 แห่ง รอยเลื่อนขนาดใหญ่ 7 แห่ง มีวัฏจักรการเกิดหินหนืด 9 รอบ มีลักษณะทางธรณีสัณฐานวิทยาที่แตกต่างกัน 2 แบบ คือ ที่ราบสูงปาชาง (1/3 ของพื้นที่ ความสูงประมาณ 1,400 เมตร ขอบด้านใต้ของที่ราบสูงมองโกเลียใน) และแอ่งภูเขาปาเซียตอนล่าง-ตอนกลาง (1,000-2,000 เมตร โดยมีเซียวอู่ไท่สูง 2,882 เมตร ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเหอเป่ย)
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น มีสี่ฤดูกาลที่ชัดเจน ได้แก่ ฤดูหนาวที่ยาวนานและหนาวเย็น ฤดูใบไม้ผลิที่แห้งแล้งและมีลมแรง ฤดูร้อนที่สั้นและร้อนจัดพร้อมฝนตกชุก และฤดูใบไม้ร่วงที่แจ่มใส บาชาง: มีแสงแดดส่องถึงอย่างอุดมสมบูรณ์ มีช่วงอุณหภูมิระหว่างวันกว้าง และฤดูปลูกพืชที่เย็นสบาย แอ่งหุบเขาบาเซีย: มีความแตกต่างของอุณหภูมิมาก มีช่วงปลอดน้ำค้างแข็งยาวนาน และมีความร้อนเพียงพอ
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
ภูมิประเทศกึ่งแห้งแล้ง ขาดแคลนน้ำอย่างรุนแรง มีระบบน้ำ 5 ระบบ ได้แก่ แม่น้ำต้าชิงเหอ แม่น้ำเฉาไป่เหอ แม่น้ำลวนเหอ แม่น้ำหย่งติ้งเหอ และแม่น้ำภายในประเทศ ปริมาณน้ำเฉลี่ยต่อปี: 1.799 พันล้านลูกบาศก์เมตร (น้ำผิวดิน 1.162 พันล้านลูกบาศก์เมตร น้ำใต้ดิน 1.191 พันล้านลูกบาศก์เมตร ส่วนที่ทับซ้อนกัน 553 ล้านลูกบาศก์เมตร) มีอ่างเก็บน้ำ 93 แห่ง (ขนาดใหญ่ 3 แห่ง ขนาดกลาง 8 แห่ง ขนาดเล็ก 82 แห่ง) เขื่อน 170 แห่ง และบ่อเก็บน้ำ 2,689 แห่ง
ทรัพยากรที่ดิน
รวมทั้งหมด: 55,194,800 หมู่ เกษตรกรรม: 37,458,500 หมู่ (67.87%; เพาะปลูก 13,993,900 หมู่; ป่าไม้ 16,486,000 หมู่; สวนผลไม้ 2,130,600 หมู่; ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ 3,609,800 หมู่) ก่อสร้าง: 2,496,200 หมู่ (4.52%) ไม่ได้ใช้: 15,240,000 หมู่ (27.61%)
ทรัพยากรชีวภาพ
พืชป่ามากกว่า 1,200 ชนิด (120 วงศ์ 513 สกุล; ไม้เนื้อแข็ง 369 ชนิด ใน 62 วงศ์) สัตว์มีกระดูกสันหลังป่ามากกว่า 300 ชนิด ใน 50 วงศ์ขึ้นไป (สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมากกว่า 30 ชนิด นกมากกว่า 130 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 15 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 6 ชนิด) สัตว์ป่าคุ้มครองระดับชาติ 27 ชนิด ศัตรูธรรมชาติของศัตรูพืชในป่า/ผลไม้ 68 ชนิด ใน 17 วงศ์
แหล่งพลังงาน
ถ่านหิน (แหล่งถ่านหินหยูโจว, ซวนเซี่ย, จางเจียโข่ว-ตอนเหนือ), พลังงานลม (ศักยภาพมากกว่า 20 ล้านกิโลวัตต์ ฐานผลิตพลังงานลมขนาด 2 ล้านกิโลวัตต์แห่งแรกของประเทศ), พลังงานแสงอาทิตย์ (ชั่วโมงแสงแดดต่อปี 2,756-3,062 ชั่วโมง, 1,500-1,700 กิโลวัตต์ชั่วโมง/ตารางเมตร, เขตการแผ่รังสีแสงอาทิตย์ระดับ 2)
ทรัพยากรแร่
มีการพัฒนาแร่ธาตุ 46 ชนิด: 3 ชนิดเป็นพลังงาน (ถ่านหิน ยูเรเนียม พลังงานความร้อนใต้พิภพ), 8 ชนิดเป็นโลหะ (ทองคำ เงิน ตะกั่ว สังกะสี เหล็ก แมงกานีส ทองแดง โมลิบเดนัม), 34 ชนิดเป็นอโลหะ (ฟอสฟอรัส ฟลูออไรต์ กราไฟต์ ซีโอไลต์ เบนโทไนต์ หินภูเขาไฟ หินปูน ฯลฯ), 1 ชนิดเป็นน้ำและก๊าซ (น้ำแร่) ถ่านหิน: 36.65 พันล้านตัน (พื้นที่ทำเหมือง 26 แห่ง ขนาดใหญ่/กลาง 4 แห่ง) เหล็ก: 4.15 พันล้านตัน (พื้นที่ 65 แห่ง ขนาดกลาง 3 แห่ง) ทองคำ: 67.04 ตัน เงิน: 2,246.82 ตัน (พื้นที่ 19 แห่ง ขนาดใหญ่/กลาง 1 แห่ง)
ประชากร
ข้อมูล ณ สิ้นปี 2025: 4,011,200 คน (ลดลง 21,400 คน) อัตราการเป็นเมือง 69.87% กลุ่มชาติพันธุ์ 26 กลุ่ม: ชาวฮุย ชาวแมนจู ชาวมองโกล (กลุ่มหลัก)
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมระดับภูมิภาคอยู่ที่ 197.07 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 5.1% แบ่งตามอุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมขั้นต้น 31.26 พันล้านหยวน (15.9%) อุตสาหกรรมขั้นกลาง 53.63 พันล้านหยวน (27.2%) อุตสาหกรรมขั้นที่สาม 112.18 พันล้านหยวน (56.9%) รายได้ต่อหัว: 49,000 หยวน (+5.6%) การลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเพิ่มขึ้น 15.3% (ภาคเอกชน +49.3% โครงสร้างพื้นฐาน +21.3%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดิน: 19.34 พันล้านหยวน (+2.4%) รายจ่ายงบประมาณแผ่นดิน: 71.15 พันล้านหยวน (+6.9%) รายได้ในเมือง: 45,129 หยวน (+3.9%) รายได้ในชนบท: 21,163 หยวน (+6.4%)
อุตสาหกรรมหลัก
พื้นที่เพาะปลูกธัญพืช: 7 ล้านหมู่ ผลผลิตธัญพืช: 1.956 ล้านตัน (-3.6%) ผัก: 5.963 ล้านตัน (+2.2%) ผลไม้: 363,000 ตัน (+2.5%) เนื้อสัตว์: 329,000 ตัน (+2.4%) นม: 1.216 ล้านตัน (+3.9%) ไข่: 138,000 ตัน (-9.6%)
อุตสาหกรรมรอง
มูลค่าเพิ่มภาคอุตสาหกรรม: 47.75 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 4.6% ธุรกิจขนาดใหญ่ +5.9% (เหมืองแร่ +7.7%; การผลิต +0.7%; ไฟฟ้า/ความร้อน/ก๊าซ/น้ำ +11.4%) กลุ่มธุรกิจสำคัญ: เหมืองแร่โลหะที่ไม่ใช่เหล็ก +29.7%, ยาสูบ +8.8%, ยา +17.1%, การแปรรูปอาหาร +15.5%, อุปกรณ์ทั่วไป +46.7% กำไร: 14.04 พันล้านหยวน (+65.7%) มูลค่าเพิ่มภาคการก่อสร้าง: 6.11 พันล้านหยวน (-1.9%)
อุตสาหกรรมบริการ
การค้าส่ง/ค้าปลีก: 11.06 พันล้าน (+10.9%) การขนส่ง: 13.21 พันล้าน (+3.7%) การเงิน: 16.7 พันล้าน (+8.5%) อสังหาริมทรัพย์: 11.5 พันล้าน (+3.4%) ยอดขายปลีกรวม: 70.17 พันล้าน (+5.0%) การค้าต่างประเทศ: 13.44 พันล้านหยวน (-43.7%) เงินฝากรวม: 647.98 พันล้าน (+11.7%) สินเชื่อรวม: 541.79 พันล้าน (+1.5%) เบี้ยประกันภัย: 10.1 พันล้าน (+3.0%) ไปรษณีย์: 1.61 พันล้าน (+14.9%) ขนส่งด่วน: 107.924 ล้านชิ้น (+25.6%) ผู้ใช้โทรศัพท์ 5.203 ล้านคน (มือถือ 4.993 ล้านคน, บรอดแบนด์ 1.912 ล้านคน)
กิจการสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
การอนุมัติสิทธิบัตร 1,843 รายการ (-30.6%) สิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกต้อง 2,083 รายการ (+9.8%) สถาบันทดสอบ 152 แห่ง สถาบันมาตรวิทยา 15 แห่ง มาตรฐานท้องถิ่นที่ได้รับการแก้ไข 27 รายการ
การศึกษา
มหาวิทยาลัยเทศบาล 3 แห่ง (นักศึกษา 40,000 คน), โรงเรียนอาชีวศึกษา (32,000 คน), โรงเรียนมัธยมปลาย (91,000 คน), โรงเรียนมัธยมต้น (130,000 คน), โรงเรียนประถมศึกษา (220,000 คน), โรงเรียนอนุบาล (69,000 คน)
การดูแลสุขภาพ
สถานพยาบาล 6,517 แห่ง: โรงพยาบาล 163 แห่ง, ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 209 แห่ง, ศูนย์ชุมชน 73 แห่ง, คลินิกหมู่บ้าน 3,700 แห่ง, คลินิก 2,308 แห่ง, ศูนย์แม่และเด็ก 17 แห่ง, ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค 20 แห่ง, ศูนย์ปฐมพยาบาล 2 แห่ง, และสถานพยาบาลจัดหาโลหิต 2 แห่ง บุคลากรทางการแพทย์ 40,821 คน (แพทย์ 17,592 คน, พยาบาล 18,140 คน) เตียงผู้ป่วย 32,362 เตียง (โรงพยาบาล 25,882 เตียง, ระดับตำบล 5,020 เตียง) โรงพยาบาลระดับ IIIA: โรงพยาบาลจางเจียโข่วแห่งแรก, โรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยเหอเป่ยเหนือแห่งแรก, โรงพยาบาลกองทัพบกกลุ่มที่ 81 ของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน
วัฒนธรรมและกีฬา
พิพิธภัณฑ์ 20 แห่ง ห้องสมุดสาธารณะ 17 แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม 17 แห่ง การรายงานข่าวทางวิทยุ/โทรทัศน์: 99.93%/99.91% โอลิมปิกฤดูหนาว 2022: เขตจางเจียโข่วเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาทุกประเภทบนหิมะ ยกเว้นบอบสเลด/สเกเลตัน/ลูจ/สกีลงเขา/บิ๊กแอร์ เหรียญทองโอลิมปิก 51 เหรียญ + เหรียญทองพาราลิมปิก 46 เหรียญ (46.8% และ 59.0% ของทั้งหมด) จีนได้รับ 3 เหรียญทอง + 3 เหรียญเงิน (โอลิมปิก) และ 14 เหรียญทอง + 11 เหรียญเงิน + 15 เหรียญทองแดง (พาราลิมปิก) ในจางเจียโข่ว สถานที่จัดกีฬา 9,860 แห่ง (15.7 ล้านตารางเมตร, 3.9 ตารางเมตรต่อประชากร) ครูฝึกกีฬาสังคม 17,902 คน (มากกว่า 4 คนต่อ 1,000 คน) ครูฝึกกีฬาฤดูหนาว 9,599 คน กิจกรรมกีฬาฤดูหนาวแบบ "สามประเภท" 630 รายการ ผู้เข้าร่วม 138,000 คน
ประกันสังคม
เงินบำนาญพนักงาน: 1,259,000 (ลดลง 15,000) สถานประกอบการ: 1,024,000 อัตราการว่างงาน: 372,000 (ลดลง 62,000) การบาดเจ็บจากการทำงาน: 444,000 (ลดลง 10,000; แรงงานข้ามชาติ 183,000) สถาบันบริการสังคม 176 แห่ง เตียง 18,000 เตียง สถาบันช่วยเหลือผู้ประสบความยากลำบากพิเศษ 26 แห่ง งานในเมืองใหม่ 52,510 ตำแหน่ง ผู้กลับเข้าทำงาน 12,327 คน
การขนส่ง
ทางด่วน: ปักกิ่ง-ซินเจียง, ปักกิ่ง-ทิเบต, วงแหวนเมืองหลวง, จางซือ, จิงต้า, จางเฉิง, ถนนวงแหวน ทางรถไฟ: ทางรถไฟปักกิ่ง-เป่าโถว (สถานีจางเจียโข่ว, สถานีจางเจียโข่วใต้) สนามบินจางเจียโข่ว: เที่ยวบินภายในประเทศ ปี 2025: สินค้าทางด่วน 15 ล้านตัน (+0.7%), ผู้โดยสารทางด่วน 3.683 ล้านคน (+8.2%), ผู้โดยสารสนามบิน 195,000 คน (-41.5%)
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ที่มาของชื่อ: ภูเขาสองลูก (ไท่ผิงตะวันออกและไท่ผิงตะวันตก) ก่อตัวเป็นช่องเขา ตระกูลจางอาศัยอยู่ที่นั่นในสมัยที่ราชวงศ์หมิงเป็นกองทหารรักษาชายแดน จึงเป็นที่มาของชื่อ "จางเจียโข่ว" มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้: ศิลปะการตัดกระดาษคังเป่า "เอ้อร์เหรินไท่" และมณฑลหยู (มรดกแห่งชาติชุดแรก) สถาปัตยกรรมบ้านเรือนโบราณหนวนฉวนของมณฑลหยู วัฒนธรรมสามบรรพบุรุษจั่วลู่ (10 รายการระดับมณฑล)
จุดชมวิว
แหล่งท่องเที่ยวระดับ A จำนวน 60 แห่ง: 11 แห่งระดับ 4A, 30 แห่งระดับ 3A, 19 แห่งระดับ 2A โรงแรมระดับดาว 74 แห่ง (22 แห่งระดับสี่ดาวขึ้นไป), บริษัทท่องเที่ยว 98 แห่ง เขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 4 แห่ง, อุทยานป่าไม้แห่งชาติ 1 แห่ง, อุทยานป่าไม้ประจำจังหวัด 16 แห่ง, แหล่งท่องเที่ยวประจำจังหวัด 1 แห่ง ปี 2024: นักท่องเที่ยวในประเทศ 94.018 ล้านคน (+5.6%), รายได้จากการท่องเที่ยว 110.37 พันล้านหยวน (+5.2%)
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เมืองที่มีอารยธรรมระดับชาติ เมืองต้นแบบด้านความปลอดภัยทางอาหารระดับชาติ เมืองต้นแบบด้านการท่องเที่ยวระดับชาติ 10 อันดับแรกของเมืองกีฬาฤดูหนาวในประเทศจีน (2017, 2022, 2023) เมืองต้นแบบด้านการสนับสนุนสองด้านระดับชาติ (2025) เมืองนำร่องจุดสูงสุดของคาร์บอน (2023) "ดาวอสแห่งตะวันออก"
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม