เมืองถังซาน
เมืองถังซาน (Tangshan City) หรือเรียกย่อว่า "ถัง" เป็นเมืองระดับจังหวัดในมณฑลเหอเป่ย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลเหอเป่ยและทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบจีนตอนเหนือ หันหน้าไปทางทะเลโป๋ไห่ทางทิศใต้และเอนเอียงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
เมืองถังซาน
ถังซาน (Tangshan) หรือเรียกย่อว่า "ถัง" เป็นเมืองระดับมณฑลในมณฑลเหอเป่ย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลเหอเป่ยและทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบจีนตอนเหนือ หันหน้าไปทางทะเลโป๋ไห่ทางทิศใต้และติดกับเทือกเขาเหยียนทางทิศเหนือ ติดกับปักกิ่งและเทียนจิน ตั้งอยู่บนเส้นทางยุทธศาสตร์ระหว่างจีนตอนเหนือและจีนตะวันออกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ทั้งหมด 13,472 ตารางกิโลเมตร ณ เดือนกรกฎาคม 2569 ถังซานบริหารจัดการเขตเทศบาล 7 แห่ง อำเภอ 4 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 3 แห่ง โดยมีเขตพัฒนา 4 แห่ง ณ สิ้นปี 2568 มีประชากรอาศัยอยู่ถาวร 7,712,500 คน และมีอัตราการเป็นเมือง 68.06% ถังซานตั้งชื่อตามจักรพรรดิไท่จงแห่งราชวงศ์ถัง (หลี่ซื่อหมิน ครองราชย์ ค.ศ. 626–649) ผู้ทรงตั้งค่ายอยู่ที่นี่ระหว่างการรุกรานทางตะวันออกเพื่อต่อต้านอาณาจักรโกกูรยอ เมืองถังซานเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงเครื่องเคลือบดินเผาภาคเหนือ" เมืองศูนย์กลางความร่วมมือทางเศรษฐกิจในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ ฐานอุตสาหกรรมใหม่ในภูมิภาคทะเลดำรอบแม่น้ำโป๋ไห่ จุดสำคัญของวงเศรษฐกิจเมืองหลวง เมืองศูนย์กลางระดับภูมิภาคของกลุ่มเมืองปักกิ่ง-เทียนจิน-เหอเป่ย และศูนย์กลางทางเศรษฐกิจชายฝั่งที่ทันสมัย นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางระดับมณฑลที่ได้รับการกำหนดโดยคณะรัฐมนตรี เป็นเขตทดสอบการค้าอิเล็กทรอนิกส์ข้ามพรมแดนของจีน และเป็นส่วนหนึ่งของเขตการค้าเสรีนำร่องจีน (เหอเป่ย) ถังซานเป็นแหล่งกำเนิดของเหมืองถ่านหินแบบใช้เครื่องจักรแห่งแรก ทางรถไฟรางมาตรฐานสายแรก รถจักรไอน้ำคันแรก และปูนซีเมนต์ที่ผลิตด้วยเครื่องจักรชุดแรกของจีน เป็นแหล่งกำเนิดของงิ้วผิงจู และการแสดงหุ่นเงา งิ้วผิงจู และกลองเหลาติง ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "สามดอกไม้แห่งเหอเป่ยตะวันออก" ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ ในปี 2025 ถังซานมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) 1,045.02 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.2%
ประวัติศาสตร์
การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในพื้นที่ถังซานมีมาตั้งแต่ยุคหินเก่า โดยมีแหล่งโบราณคดี เช่น หมู่บ้านจั่วและเมิ่งเจียฉวน พื้นที่นี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของรัฐกู่จูและรัฐซานหรง ต่อมาอยู่ภายใต้การปกครองของผิงโจวและจี้โจวในสมัยราชวงศ์ฮั่น อยู่ภายใต้การปกครองของเขตหนานจิง เขตจงตู และเขตปักกิ่งในสมัยราชวงศ์เหลียวและจิน อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลจงซูและเขตหย่งผิงในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271–1368) และอยู่ภายใต้การปกครองของเขตซุนเทียน เขตหย่งผิง และตำบลจุนฮวาในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง
ในปี ค.ศ. 1877 เมืองเฉียวถุนถูกก่อตั้งขึ้น ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองถังซาน ในปี ค.ศ. 1912 สาธารณรัฐจีนสืบทอดระบบการปกครองของราชวงศ์ชิง ในปี ค.ศ. 1929 มณฑลจือหลี่เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเหอเป่ย ในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1939 รัฐบาลหุ่นเชิดเหอเป่ยตะวันออกได้สถาปนาเมืองถังซานขึ้น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1946 คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลเหอเป่ยได้ผ่านมติจัดตั้งเมืองถังซาน และในวันที่ 5 พฤษภาคม รัฐบาลเทศบาลเมืองถังซานก็ถูกจัดตั้งขึ้น
หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน เมืองถังซานยังคงเป็นเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑล ในปี 1955 รัฐบาลประชาชนเทศบาลได้เปลี่ยนชื่อเป็นคณะกรรมการประชาชนเทศบาล ในปี 1958 ถังซานถูกจัดให้อยู่ในเขตพิเศษถังซาน ในปี 1960 เขตพิเศษถังซานถูกยกเลิกและรวมเข้ากับเมืองถังซาน ในปี 1961 เขตพิเศษถังซานได้รับการฟื้นฟูขึ้นอีกครั้ง ในปี 1978 ถังซานได้รับการคืนสถานะเป็นเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลอีกครั้ง ในปี 1983 เขตปกครองถังซานถูกยกเลิกและรวมเข้ากับเมืองถังซาน โดยใช้ระบบการปกครองแบบเมือง-อำเภอ ในวันที่ 15 ธันวาคม 1984 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติให้ถังซานเป็นหนึ่งใน 13 "เมืองใหญ่" ของจีน
หน่วยงานบริหาร
ประวัติของกองพล
การแบ่งเขตการปกครองของเมืองถังซานมีการเปลี่ยนแปลงมากมายตั้งแต่ปี 1949 ถึง 2019 เหตุการณ์สำคัญได้แก่: ในปี 1955 เขตต่างๆ ถูกจัดระเบียบใหม่เป็นเขตลู่เป่ย ลู่หนาน เป่ยซีหยวน วาลี่ กังเหยา และตงกวง ในปี 1958 มีการรวมอำเภอหลายแห่งเข้าด้วยกัน ในปี 1983 มณฑลถังซานถูกยุบ และอำเภอฟู่หนิง ฉางหลี่ และลู่หลง ถูกโอนไปอยู่ในฉินหวงเต่า ในปี 1992 อำเภอจุนฮวา กลายเป็นเมืองจุนฮวา ในปี 1994 อำเภอเฟิงหนาน กลายเป็นเมืองเฟิงหนาน ในปี 1995 เขตตงกวง เปลี่ยนชื่อเป็นเขตเกว่ ในปี 1996 อำเภอเฉียนอัน กลายเป็นเมืองเฉียนอัน ในปี 2002 เมืองเฟิงหนาน กลายเป็นเขตเฟิงหนาน และอำเภอเฟิงรุน รวมกับเขตใหม่เพื่อจัดตั้งเขตเฟิงรุน ในปี 2012 อำเภอถังไห่ถูกยุบ และจัดตั้งเขตเฉาเฟยเตียนขึ้น ในปี 2018 อำเภอลวนถูกยุบ และมีการจัดตั้งเมืองลวนโจวขึ้นแทน
สถานะแผนก
ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2569 เมืองถังซานบริหารจัดการเขตเทศบาล 7 แห่ง อำเภอ 4 แห่ง และเมืองระดับอำเภอ 3 แห่ง โดยมีเขตพัฒนา 4 แห่ง เมืองนี้มีตำบล 54 แห่ง เมือง 158 แห่ง และตำบล 19 แห่ง มีคณะกรรมการชุมชน 756 แห่ง และคณะกรรมการหมู่บ้าน 5,382 แห่ง ที่ทำการรัฐบาลประชาชนเทศบาลเมืองถังซานตั้งอยู่ที่เลขที่ 3 ถนนซีซาน เขตลู่เป่ย
สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้งและขอบเขต
เมืองถังซานตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของอ่าวโป๋ไห่ ทางตะวันออกของมณฑลเหอเป่ย ตรงข้ามกับเมืองฉินหวงเต่าทางทิศตะวันออก โดยมีแม่น้ำลวนคั่นกลาง ติดกับเมืองเทียนจินทางทิศตะวันตก ตรงข้ามกับทะเลโป๋ไห่ทางทิศใต้ และติดกับเทือกเขาเหยียนและกำแพงเมืองจีนทางทิศเหนือ มุ่งหน้าไปยังเมืองเฉิงเต๋อ ตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 117°31′–119°19′ ตะวันออก และลองจิจูด 38°55′–40°28′ เหนือ มีความยาวประมาณ 130 กิโลเมตรจากตะวันออกไปตะวันตก และ 150 กิโลเมตรจากเหนือไปใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 13,472 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองฉินหวงเต่าไปทางทิศตะวันออก 125 กิโลเมตร ห่างจากทะเลโป๋ไห่ไปทางทิศใต้ 40 กิโลเมตร ห่างจากเมืองเทียนจินไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 108 กิโลเมตร ห่างจากเมืองฉือเจียจวงซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑล 366 กิโลเมตร และห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 154 กิโลเมตร
โครงสร้างทางธรณีวิทยา
เมืองถังซานมีลำดับชั้นหินที่กว้างขวาง ชั้นหินยุคอาร์เคียนและโปรเทโรโซอิกส่วนใหญ่ปรากฏให้เห็นในพื้นที่ภูเขาทางตอนเหนือ ระบบหินยุคแคมเบรียนและออร์โดวิเชียนกระจายอยู่ทั้งสองด้านของแอ่งไคผิง ระบบหินยุคคาร์บอนิเฟอรัสและเพอร์เมียนส่วนใหญ่ฝังอยู่ใต้ที่ราบทางตอนใต้ ชั้นหินยุคจูราสสิกจำนวนเล็กน้อยปรากฏให้เห็นใกล้กับเหลียนฮวาหยวนและกานโถวซานในเฉียนอัน ระบบหินยุคเทอร์เชียรีพบได้ใกล้กับซินจวน-หยินจวงทางใต้ของอำเภอเฉียนซี และฝังอยู่ลึกทางใต้ของซูเกอจวงในอำเภอเฟิงหนานและฉางหนิงในอำเภอลวนหนาน ตะกอนยุคควอเทอร์นารีมีการพัฒนาอย่างกว้างขวาง ครอบคลุมพื้นที่ประมาณสามในห้าของพื้นที่ทั้งหมดของเมือง ก่อตัวเป็นที่ราบเชิงเขาลาดเอียงกว้างใหญ่
พื้นที่นี้ตั้งอยู่บริเวณจุดเชื่อมต่อระหว่างขอบด้านใต้ตะวันออกของแนวเทือกเขาพับเหียนซาน (Yanshan Fold Belt) ของที่ราบสูงจีน-เกาหลี (Sino-Korean Paraplatform) และแอ่งหวงฮวา (Huanghua Depression) ของเขตแอ่งยุบตัวจีนตอนเหนือ (North China Depression Zone) โครงสร้างหลักถูกสร้างขึ้นโดยการเคลื่อนตัวของเทือกเขาเหียนซาน (Yanshan Movement) ตามมาด้วยการแยกตัวทางธรณีวิทยาอย่างรุนแรงในช่วงการเคลื่อนตัวของเทือกเขาหิมาลัย (Himalayan Movement) โดยส่วนเหนือยังคงยกตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องและส่วนใต้ยังคงทรุดตัวลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปลายยุคเทอร์เชียรีเป็นต้นมา
ลักษณะภูมิประเทศ
ลักษณะภูมิประเทศของถังซานแบ่งออกเป็นสองภูมิภาคหลัก ได้แก่ เทือกเขาหยานซานและที่ราบลุ่มแม่น้ำลวน ภูมิประเทศทางเหนือสูงกว่าทางใต้ โดยลาดเอียงจากทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือไปทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้จนถึงชายฝั่ง ส่วนทางเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือส่วนใหญ่เป็นภูเขา มีความสูง 300–600 เมตร ส่วนกลางเป็นที่ราบเชิงเขาหยานซาน มีความสูงต่ำกว่า 50 เมตร ส่วนทางใต้และตะวันตกเป็นที่ดินเค็ม-ด่างชายฝั่งและหนองน้ำ มีความสูง 15–10 เมตรหรือต่ำกว่า ยอดเขาที่สูงที่สุดในถังซานคือยอดเขาปาเมี่ยนที่ด่านชิงซาน สูง 842 เมตร
ชายฝั่งทะเลของเมืองถังซานมีความยาวรวม 229.7 กิโลเมตร บริเวณปากแม่น้ำลวนและน่านน้ำเฉาเฟยเตียนมีเกาะขนาดต่างๆ มากกว่า 100 เกาะ โดยมีชายฝั่งเกาะรวมกันยาว 125.7 กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงเกาะเซียงหยุน เกาะเย่ว์ถัว เกาะปู่ตี้ และเกาะถัวเต่า
ลักษณะภูมิอากาศ
เมืองถังซานมีภูมิอากาศแบบมรสุมภาคพื้นทวีปกึ่งชื้นอบอุ่น ฤดูใบไม้ผลิมีลมแรง ฝนตกน้อย การระเหยสูง และอากาศแห้ง ฤดูร้อนร้อนและชื้น มีฝนตกหนัก มักมีสภาพอากาศรุนแรง เช่น ฝนตกหนัก ลูกเห็บ พายุฝนฟ้าคะนอง และลมแรง ฤดูใบไม้ร่วงอากาศส่วนใหญ่แจ่มใส มีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิมากและเย็นลงอย่างรวดเร็ว ฤดูหนาวหนาวและแห้ง มีปริมาณน้ำฝนน้อย และมีลมตะวันตกถึงตะวันตกเฉียงเหนือพัดประจำ
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำ
เมืองถังซานมีแม่น้ำ 70 สาย ปริมาณน้ำผิวดินรวม 1.462 พันล้านลูกบิดเมตร ปริมาณน้ำใต้ดิน 1.435 พันล้านลูกบิดเมตร รวมปริมาณน้ำทั้งหมด 2.416 พันล้านลูกบิดเมตร หลังจากหักปริมาณน้ำที่ทับซ้อนกันแล้ว คิดเป็นปริมาณน้ำเฉลี่ย 329 ลูกบิดเมตรต่อคน
ทรัพยากรที่ดิน
ณ สิ้นปี 2562 ประเภทที่ดินหลักของเมืองถังซานประกอบด้วย: ที่ดินทำการเกษตร 7.5028 ล้านหมู่ (นาข้าว 1.0912 ล้านหมู่, ที่ดินชลประทาน 4.7749 ล้านหมู่, ที่ดินแห้ง 1.6367 ล้านหมู่); ที่ดินสวนผลไม้ 2.2861 ล้านหมู่; ที่ดินป่าไม้ 2.4952 ล้านหมู่; ทุ่งหญ้า 819,800 หมู่; พื้นที่ชุ่มน้ำ 664,000 หมู่ (รวมถึงที่ราบชายฝั่ง 641,600 หมู่); ที่ดินในเขตเมือง หมู่บ้าน และเหมืองแร่ 4.7393 ล้านหมู่; ที่ดินเพื่อการคมนาคม 686,300 หมู่; และที่ดินน้ำและที่ดินอนุรักษ์น้ำ 1.8091 ล้านหมู่
ทรัพยากรทางทะเล
เมืองถังซานมีแนวชายฝั่งติดแผ่นดินใหญ่ยาว 229.7 กิโลเมตร พื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำ 1.25 ล้านหมู่ พื้นที่ชายฝั่งที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ 1,173 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ทะเลใกล้ชายฝั่ง 3,492.5 ตารางกิโลเมตร
ทรัพยากรพืช
เมืองถังซานมีไม้ยืนต้น 47 วงศ์ 67 สกุล และ 133 ชนิด รวมถึงไม้ผล 8 วงศ์ 12 สกุล และ 22 ชนิด นอกจากนี้ยังมีพืชสมุนไพรป่า 123 วงศ์ และ 194 ชนิด
ทรัพยากรสัตว์
ในอดีต สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมป่าในถังซาน ได้แก่ เสือ เสือดาว หมีดำ หมาจิ้งจอก หมาป่า แบดเจอร์ กวาง กวางแม่น้ำ กวางโร ลิง อุรังอุตัง สุนัขจิ้งจอก สุนัขแรคคูน กระต่าย นาก พังพอน กวางมองโกเลีย หมูป่า และสัตว์ฟันแทะชนิดต่างๆ แต่ในช่วงทศวรรษ 1930-1940 เสือ เสือดาว หมีดำ กวาง และลิงได้หายไป มีการบันทึกชนิดนกไว้มากกว่า 200 ชนิด ปลาในน้ำจืดมี 16 วงศ์ และ 46 ชนิด ส่วนสัตว์ทะเลก็มีความหลากหลายเช่นกัน
ทรัพยากรแร่
ถังซานได้ค้นพบและพิสูจน์แล้วว่ามีทรัพยากรแร่ธาตุมากกว่า 50 ชนิด ปริมาณสำรองแร่เหล็กมีทั้งหมด 6.2 พันล้านตัน ทำให้เป็นหนึ่งในสามแหล่งแร่เหล็กที่สำคัญที่สุดของจีน รองจากอันซานและมากกว่าปานจือฮวา แหล่งแร่ทองคำส่วนใหญ่อยู่ในอำเภอจุนฮวาและเฉียนซี มีประวัติการทำเหมืองมายาวนาน เหมืองทองคำจินฉางหยูในเฉียนซีเคยเป็นหนึ่งในสามผู้ผลิตทองคำรายใหญ่ของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ชิง โดยมีปริมาณสำรองที่พิสูจน์แล้ว 78,543 กิโลกรัม ปริมาณสำรองแมงกานีสมีทั้งหมด 213,700 ตัน แร่โลหะอื่นๆ ได้แก่ เงิน ทองแดง บอกไซต์ โมลิบเดนัม ดีบุก และปรอท แร่ที่ไม่ใช่โลหะ ได้แก่ หินปูน โดโลไมต์ หินทรายควอตซ์ ดินเหนียวทนไฟ บอกไซต์ หินน้ำมัน การ์เนต กราไฟต์ และอื่นๆ อีกมากมาย
การทำเหมืองถ่านหินได้ดำเนินการในระดับใหญ่มานานกว่า 100 ปี โดยมีปริมาณสำรอง 6.25 พันล้านตัน ทำให้เมืองถังซานเป็นแหล่งผลิตถ่านหินโค้กที่สำคัญ มีการค้นพบแหล่งน้ำมันและก๊าซ 5 แห่งนับตั้งแต่เริ่มสำรวจในปี 1956 โดยมีแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่ที่มีปริมาณสำรอง 1 พันล้านตันได้รับการพิสูจน์ใหม่ในปี 2007 ทรัพยากรพลังงานน้ำมีกำลังการผลิตตามทฤษฎีรวม 703,000 กิโลวัตต์ โดยส่วนใหญ่อยู่ตามระบบแม่น้ำลวน (589,100 กิโลวัตต์) และระบบคลองจี (91,700 กิโลวัตต์)
ประชากร
ณ สิ้นปี 2025 ประชากรที่อยู่อาศัยถาวรของเมืองถังซานมีจำนวน 7,712,500 คน ลดลง 10,300 คนจากสิ้นปีที่แล้ว ส่วนประชากรในเขตเมืองมีจำนวน 5,248,800 คน เพิ่มขึ้น 66,800 คน และอัตราการขยายตัวของเมืองอยู่ที่ 68.06% เพิ่มขึ้น 0.96 จุดเปอร์เซ็นต์
การเมือง
เศรษฐกิจ
ภาพรวม
ในปี 2025 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองถังซานอยู่ที่ 1,045.02 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้น 6.2% มูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมขั้นต้นอยู่ที่ 66.59 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.7%) ภาคอุตสาหกรรมขั้นกลางอยู่ที่ 512.94 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 7.1%) และภาคอุตสาหกรรมขั้นที่สามอยู่ที่ 465.49 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.5%) โครงสร้างสามภาคอุตสาหกรรมมีสัดส่วน 6.4:49.1:44.5 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวอยู่ที่ 135,406 หยวน เพิ่มขึ้น 6.2%
การลงทุนในสินทรัพย์ถาวร (ไม่รวมครัวเรือนในชนบท) เติบโต 7.2% การลงทุนในภาคอุตสาหกรรมเติบโต 19.9% โดยการลงทุนด้านการปรับปรุงเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 9.5% การลงทุนภาคเอกชนเติบโต 6.9% คิดเป็น 56.1% ของการลงทุนทั้งหมด เมืองนี้มีโครงการก่อสร้าง 1,840 โครงการ รวมถึง 848 โครงการที่มีมูลค่าการลงทุนรวมมากกว่า 100 ล้านหยวน
รายรับรวมจากงบประมาณแผ่นดินอยู่ที่ 92.71 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.9%) รายได้จากงบประมาณแผ่นดินทั่วไปอยู่ที่ 58.82 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.8%) โดยมีรายได้ภาษี 30.43 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.0%) รายจ่ายงบประมาณแผ่นดินทั่วไปอยู่ที่ 108.36 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.2%)
รายได้สุทธิต่อหัวอยู่ที่ 47,200 หยวน (เพิ่มขึ้น 5.4%); ผู้อยู่อาศัยในเมืองมีรายได้ 57,844 หยวน (เพิ่มขึ้น 4.9%); ผู้อยู่อาศัยในชนบทมีรายได้ 29,446 หยวน (เพิ่มขึ้น 6.3%) อัตราส่วนรายได้ระหว่างเมืองและชนบทอยู่ที่ 1.96 ลดลง 0.03 ค่าใช้จ่ายในการบริโภคต่อหัวอยู่ที่ 30,513 หยวน (เพิ่มขึ้น 5.7%)
อุตสาหกรรมหลัก
ในปี 2568 พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชอยู่ที่ 490,000 เฮกตาร์ (ลดลง 0.2%) ผลผลิตรวม 3.019 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 0.4%) ผลผลิตต่อไร่อยู่ที่ 411.1 กิโลกรัม (เพิ่มขึ้น 0.6%) พื้นที่เพาะปลูกฝ้ายอยู่ที่ 7,000 เฮกตาร์ ผลผลิต 8,000 ตัน พื้นที่เพาะปลูกพืชน้ำมันอยู่ที่ 79,000 เฮกตาร์ ผลผลิต 343,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 3.3%) พื้นที่เพาะปลูกผักอยู่ที่ 129,000 เฮกตาร์ ผลผลิต 9.966 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 2.8%) ผลผลิตผลไม้แห้งและผลไม้สด (รวมถึงแตง) อยู่ที่ 1.539 ล้านตัน (เพิ่มขึ้น 2.1%) ซึ่งรวมถึงผลผลิตเกาลัด 123,000 ตัน (เพิ่มขึ้น 5.5%) พื้นที่ปลูกป่าใหม่มีจำนวน 20,000 เฮกตาร์ การฆ่าสุกรมีจำนวน 5.27 ล้านตัว (เพิ่มขึ้น 1.5%) โค 513,000 ตัว (เพิ่มขึ้น 3.9%) แกะ 1.142 ล้านตัว (ลดลง 3.9%) สัตว์ปีก 92.744 ล้านตัว (เพิ่มขึ้น 20.7%) ผลผลิตไข่มีจำนวน 269,000 ตัน (ลดลง 6.5%) ผลผลิตนมมีจำนวน 1.22 ล้านตัน (ลดลง 0.2%)
อุตสาหกรรมรอง
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มรวมของภาคอุตสาหกรรมอยู่ที่ 470.46 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 8.0%) วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เติบโต 10.3% โดยมีจำนวน 2,327 แห่ง จำแนกตามประเภทการเป็นเจ้าของ: วิสาหกิจของรัฐเติบโต 2.1%; บริษัทร่วมทุน 9.2%; บริษัทต่างชาติ/ฮ่องกง/มาเก๊า/ไต้หวัน 35.4%; บริษัทเอกชน 5.5% จำแนกตามภาคอุตสาหกรรม: เหมืองแร่เติบโต 6.7%; การผลิต 13.3%; ไฟฟ้า ความร้อน ก๊าซ และการประปา ลดลง 5.3% วิสาหกิจอุตสาหกรรมขนาดใหญ่มีรายได้ 1,351.46 พันล้านหยวน (ลดลง 2.8%) และกำไร 23.90 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 79.2%)
มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมการก่อสร้างอยู่ที่ 45.60 พันล้านหยวน (ลดลง 0.8%) พื้นที่ก่อสร้างที่อยู่อาศัยของบริษัทก่อสร้างอยู่ที่ 39.96 ล้านตารางเมตร (ลดลง 7.2%) และพื้นที่ที่สร้างเสร็จแล้วอยู่ที่ 7.348 ล้านตารางเมตร (ลดลง 5.5%)
อุตสาหกรรมบริการ
ในปี 2025 มูลค่าเพิ่มของการค้าส่งและค้าปลีกอยู่ที่ 121.31 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.9%); การขนส่ง คลังสินค้า และบริการไปรษณีย์ 94.11 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.8%); ที่พักและอาหาร 7.38 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 3.2%); อุตสาหกรรมการเงิน 35.27 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 6.7%); และอสังหาริมทรัพย์ 30.30 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.4%) ส่วนวิสาหกิจบริการขนาดใหญ่ (950 แห่ง) มีรายได้ 101.38 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 0.3%)
ยอดขายปลีกสินค้าอุปโภคบริโภครวมอยู่ที่ 242.09 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.3%) ยอดขายปลีกในเมืองอยู่ที่ 194.75 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.4%) และในชนบทอยู่ที่ 47.34 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 5.2%) การนำเข้าและส่งออกรวมอยู่ที่ 136.96 พันล้านหยวน (ลดลง 7.7%) โดยเป็นการส่งออก 40.94 พันล้านหยวน (ลดลง 14.1%) และการนำเข้า 96.02 พันล้านหยวน (ลดลง 4.7%) การลงทุนจากต่างประเทศที่ใช้จริงอยู่ที่ 384.01 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้น 32.7%)
รายได้จากไปรษณีย์และโทรคมนาคมอยู่ที่ 10.03 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 1.5%) ปริมาณการจัดส่งด่วนอยู่ที่ 310.865 ล้านพัสดุ (เพิ่มขึ้น 23.9%) โดยมีรายได้ 3.14 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 12.3%) จำนวนผู้ใช้โทรศัพท์มือถืออยู่ที่ 10.227 ล้านคน และผู้สมัครใช้บริการบรอดแบนด์ 3.707 ล้านคน
จำนวนนักท่องเที่ยวรวม 119.006 ล้านคน (เพิ่มขึ้น 12.2%) โดยมีค่าใช้จ่ายด้านการท่องเที่ยวรวม 125.90 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 12.3%)
ณ สิ้นปี 2568 ยอดเงินฝากหยวนของสถาบันการเงินอยู่ที่ 1,701.75 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 124.73 พันล้านหยวน) โดยมีเงินฝากจากครัวเรือนอยู่ที่ 1,209.22 พันล้านหยวน ยอดเงินกู้คงค้างอยู่ที่ 1,269.32 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 134.07 พันล้านหยวน) อัตราส่วนเงินฝากต่อเงินกู้คือ 74.6% มีบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ 128 แห่ง รายได้จากเบี้ยประกันภัยอยู่ที่ 29.30 พันล้านหยวน (เพิ่มขึ้น 4.9%)
การขนส่ง
เครือข่ายทางด่วนของเมืองถังซานประกอบด้วยทางด่วนปักกิ่ง-เสิ่นหยาง, เทียนจิน-ถังซาน, ถังกัง, ถังเฉิง และทางด่วนเลียบชายฝั่ง ซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยทางด่วนวงแหวนและทางหลวงแห่งชาติ ณ สิ้นปี 2025 ระยะทางรวมของทางหลวงทั้งหมดอยู่ที่ 20,700 กิโลเมตร โดยแบ่งเป็นทางด่วน 884.8 กิโลเมตร และถนนในชนบท 18,200 กิโลเมตร
มีเส้นทางรถไฟสายหลัก 4 สาย ได้แก่ ปักกิ่ง-ฮาร์บิน, ถงถัว, ปักกิ่ง-ฉินหวงเต่า และต้าฉิน รวมถึงเส้นทางรถไฟสายย่อยอีกหลายสายที่ตัดผ่านเมืองถังซาน รถไฟระหว่างเมืองปักกิ่ง-ถังซาน และรถไฟซุยเฉา กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างอย่างเร่งด่วน ท่าเรือถังซานแบ่งออกเป็นเขตท่าเรือจิงถัง, เขตท่าเรือเฉาเฟยเตียน และเขตท่าเรือเฟิงหนาน โดยมีปริมาณสินค้าผ่านท่าเรืออยู่ในอันดับที่ 10 ของโลก เขตปลอดภาษีแบบครบวงจรเฉาเฟยเตียน ซึ่งได้รับการอนุมัติในเดือนกรกฎาคม 2555 เป็นเขตปลอดภาษีแบบครบวงจรแห่งแรกของมณฑลเหอเป่ย ณ สิ้นปี 2568 ท่าเรือถังซานมีท่าเทียบเรือเปิดให้บริการ 91 แห่ง ท่าเรือภายในประเทศ 62 แห่ง และเส้นทางการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ 47 เส้นทาง ปริมาณสินค้าผ่านท่าเรือต่อปีอยู่ที่ 883.99 ล้านตัน อยู่ในอันดับที่สองของโลกในบรรดาท่าเรือชายฝั่ง
สนามบินถังซานซานเว่ย ตั้งอยู่ในเขตเฟิงรุน ห่างจากใจกลางเมือง 20 กิโลเมตร เป็นสนามบินพลเรือนระดับ 4C มีรันเวย์ยาว 2,700 เมตร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2553 เป็นสนามบินโดยสารแห่งที่สี่ของมณฑลเหอเป่ย ในปี 2568 มีผู้โดยสารใช้บริการ 653,000 คน (เพิ่มขึ้น 14.8%) โดยมี 12 เส้นทางไปยัง 12 เมือง
เมืองนี้มีรถโดยสารพลังงานใหม่ 2,044 คัน ให้บริการใน 156 เส้นทาง รวมระยะทาง 2,874.2 กิโลเมตร และได้เปิดเส้นทางรถโดยสารระหว่างเมืองและชนบทเพิ่มอีก 25 เส้นทางในปีนี้
กิจกรรมเพื่อสังคม
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ณ สิ้นปี 2025 เมืองถังซานมีแพลตฟอร์มวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับจังหวัดขึ้นไปจำนวน 129 แห่ง เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคระดับชาติ 1 แห่ง และระดับจังหวัด 1 แห่ง ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจเทคโนโลยีระดับชาติ 3 แห่ง และระดับจังหวัด 21 แห่ง และพื้นที่สร้างสรรค์ (maker space) ระดับชาติ 8 แห่ง และระดับจังหวัด 20 แห่ง มีการอนุมัติสิทธิบัตร 8,057 ฉบับ โดยมีสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่ใช้ได้จริง 10,436 ฉบับ (เพิ่มขึ้น 11.9%)
การศึกษา
ณ สิ้นปี 2025 เมืองถังซานมีสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป 13 แห่ง มีนักศึกษา 234,000 คน (รวมนักศึกษาปริญญาโท 6,323 คน) นักเรียนโรงเรียนอาชีวศึกษา 57,000 คน นักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 431,000 คน นักเรียนประถมศึกษา 505,000 คน และเด็กอนุบาล 138,000 คน อัตราการคงอยู่ในการศึกษาภาคบังคับ 9 ปีอยู่ที่ 98.5% และอัตราการเข้าเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายอยู่ที่ 97.4%
วัฒนธรรม
ณ สิ้นปี 2025 เมืองถังซานมีคณะศิลปะการแสดง 11 คณะ ศูนย์วัฒนธรรม 15 แห่ง พิพิธภัณฑ์และหออนุสรณ์ 30 แห่ง และห้องสมุดสาธารณะ 15 แห่ง มีการจัดแสดงเพื่อสาธารณประโยชน์ 2,747 ครั้ง เทศกาลงิ้วผิงจูครั้งที่ 13 ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม และละครหุ่นเงาต้นฉบับเรื่อง "วีรบุรุษน้อยหยูไหล" ได้รับเลือกให้ได้รับทุนสนับสนุนจากกองทุนศิลปะแห่งชาติประจำปี 2025
กีฬา
ณ สิ้นปี 2025 เมืองถังซานมีสถานที่เล่นกีฬา 18,703 แห่ง โดยมีพื้นที่กีฬาต่อหัว 2.71 ตารางเมตร นักกีฬาจากถังซานคว้าแชมป์ระดับชาติ 7 รายการ และแชมป์ระดับจังหวัด 120 รายการ เมืองนี้ยังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันไตรกีฬาชิงแชมป์แห่งชาติจีนประจำปี 2025, แฮนด์บอลซูเปอร์ลีกจีน และการแข่งขันมวยปล้ำชิงแชมป์นานาชาติรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีของจีนอีกด้วย
การดูแลสุขภาพ
ณ สิ้นปี 2568 เมืองถังซานมีสถานพยาบาลและสถานบริการสุขภาพ 9,645 แห่ง ประกอบด้วยโรงพยาบาล 285 แห่ง (รัฐ 71 แห่ง เอกชน 214 แห่ง) ศูนย์สุขภาพระดับตำบล 189 แห่ง ศูนย์บริการสุขภาพชุมชน 211 แห่ง คลินิกประจำหมู่บ้าน 5,528 แห่ง และศูนย์ป้องกันและควบคุมโรค 17 แห่ง สถานพยาบาลมีเตียง 58,000 เตียง และบุคลากรทางการแพทย์ 81,000 คน ประกอบด้วยแพทย์ 33,000 คน และพยาบาลวิชาชีพ 38,000 คน จำนวนผู้ป่วยนอกต่อปีรวม 67.635 ล้านคน
ประกันสังคม
ในปี 2025 มีการจ้างงานใหม่ในเมือง 122,600 ตำแหน่ง โดยมีผู้กลับมาทำงานใหม่ 26,900 คน ระบบประกันบำนาญสำหรับพนักงานในเมืองครอบคลุม 2.71 ล้านคน ระบบประกันบำนาญสำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองและชนบท 3.182 ล้านคน ประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน 6.879 ล้านคน ประกันการว่างงาน 1.232 ล้านคน และประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน 1.389 ล้านคน เมืองได้จ่ายเงินช่วยเหลือค่าครองชีพขั้นต่ำจำนวน 542.71 ล้านหยวน ให้แก่ประชาชน 70,311 คน และมีสถานดูแลผู้สูงอายุ 342 แห่ง รวม 39,800 เตียง
การผลิตที่ปลอดภัย
ในปี 2025 โรงงานถังซานประสบอุบัติเหตุในกระบวนการผลิต 59 ครั้ง และมีผู้เสียชีวิต 49 ราย
วัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์
ที่มาของชื่อ
เมืองถังซานตั้งชื่อตามภูเขาต้าเฉิง (เดิมชื่อถังซาน) ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเขตเมือง
สถานที่ทางประวัติศาสตร์
เมืองถังซานมีแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้จำนวน 1,321 แห่ง ซึ่งรวมถึงแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แห่ง และหน่วยงานที่ได้รับการคุ้มครองในระดับเทศบาลขึ้นไปอีก 95 แห่ง
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
ณ ปี 2022 เมืองถังซานมีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับเทศบาลจำนวน 232 รายการ การแสดงหุ่นเงาของถังซานได้รับการขึ้นทะเบียนในรายชื่อตัวแทนมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติขององค์การยูเนสโก โดยมี 9 รายการ รวมถึงการแสดงหุ่นเงา งิ้วผิงจู กลองลาวติง ประติมากรรมดินเหนียวหยูเถียน และขลุ่ยถังซาน ได้รับเลือกให้ขึ้นทะเบียนระดับชาติ และ 43 รายการขึ้นทะเบียนระดับจังหวัด
อาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อ
จุดชมวิว
พื้นที่ภูเขาทางตอนเหนือของกำแพงเมืองจีนยังคงรักษาแก่นแท้ของกำแพงเมืองจีนสมัยราชวงศ์หมิงเอาไว้ ซึ่งรวมถึงกำแพงเมืองจีนใต้น้ำเฉียนซี กำแพงเมืองจีนหินอ่อนเฉียนอัน กำแพงเมืองจีนก่ออิฐแห้งบนภูเขาจิ่วเฟิง เตาเผาจั่วซาน ด่านซีเฟิง และด่านชิงซาน สุสานราชวงศ์ชิงตะวันออกในเมืองมาหลานหยู เมืองจุนฮวา เป็นหน่วยงานอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติและเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
บริเวณใจกลางเมืองมีอุทยานนิเวศวิทยาแห่งชาติทะเลสาบต้าหนาน ซึ่งสร้างขึ้นบนพื้นที่ทรุดตัวจากการทำเหมืองถ่านหิน มีต้นไม้ 1.38 ล้านต้น พื้นที่สีเขียว 607 เฮกตาร์ พืชน้ำกว่า 40 ชนิดจากกว่า 20 วงศ์ และสัตว์และปลามากกว่า 30 ชนิด ชายฝั่งทางใต้มีหาดอ่าวเฉียนสุ่ย เกาะเย่ว์ถัว และเกาะท่องเที่ยวนานาชาติอ่าวถังซาน สถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ที่น่าสนใจ ได้แก่ ภูเขาจิงจงในเฉียนซี ด่านชิงซาน เมืองโบราณลวนโจว ภูเขาชิงหลงในอำเภอลวน เขตทัศนียภาพซานโข่วในเฉียนอัน พื้นที่ชุ่มน้ำเฉาเฟยเตียน และถนนถังเหรินในเฟิงหนาน
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์
ในปี 1990 การฟื้นฟูเมืองถังซานหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวได้รับรางวัลเกียรติยศจากองค์การสหประชาชาติ (UN Habitat Scroll of Honour Award) ในปี 2004 ได้รับรางวัลเมืองสวนแห่งชาติ (National Garden City) ในปีเดียวกัน โครงการฟื้นฟูระบบนิเวศในพื้นที่ทรุดตัวจากการทำเหมืองถ่านหินทางตอนใต้ของเมืองได้รับรางวัลนานาชาติแห่งดูไบ (Dubai International Award) สำหรับแนวปฏิบัติที่ดีที่สุดในการปรับปรุงสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัย นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองท่องเที่ยวดีเด่นของจีน (China Excellent Tourism City) ในปี 2011 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองที่มีอารยธรรมแห่งชาติ (National Civilized City) (ซึ่งถูกเพิกถอนในภายหลังในปี 2022) ในปี 2019 ได้รับรางวัล "เมืองหลวงเครื่องเคลือบดินเผาภาคเหนือ" (Northern Porcelain Capital) และ "เมืองป่าไม้แห่งชาติ" (National Forest City) ในปี 2020 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองที่มีคุณภาพและความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรแห่งชาติ (National Agricultural Product Quality Safety City) ในปี 2021 ได้รับเลือกให้เป็นเมืองนำร่องสำหรับการบูรณาการอุตสาหกรรมและการศึกษาของประเทศ และเป็นเมืองนำร่องกลุ่มแรกของการฟื้นฟูเมือง ในปี 2022 ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในรายชื่อเมืองศูนย์กลางการขนส่งแบบครบวงจรแห่งชาติ และรายชื่อเมืองปลอดขยะ (Zero-Waste City) ในปี 2023 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในเมืองนำร่องแห่งแรกๆ ของโครงการควบคุมการปล่อยก๊าซคาร์บอนสูงสุด และในปี 2025 ก็ได้รับการคัดเลือกอีกครั้งให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติที่มีการสนับสนุนสองด้าน (Double Support Model City)
การแลกเปลี่ยนภายนอก
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม