เมืองจางเจียโข่ว มณฑลเหอเป่ย
河北省张家口市
ที่มาของชื่อ: เป่าจื่อหลี่เป็นบ้านเกิดของจางเจียโข่ว เป่าจื่อหลี่ (หรือที่รู้จักกันในชื่อเซี่ยเป่า) เป็นส่วนหนึ่งของเมืองซวนฟู่ในเมืองหลวงสมัยราชวงศ์หมิง และเป็นส่วนหนึ่งของกององครักษ์ฝ่ายขวาของว่านฉวน ในปีที่สี่ของรัชสมัยซวนเต๋อ (1429) แม่ทัพจางเหวินได้เริ่มสร้างป้อมปราการขึ้น และตั้งชื่อว่าจางเจียโข่ว จางเจียโข่วมีความสูง 33 ฟุต และกว้าง 4 ลี้ 1…
ที่มาของชื่อสถานที่:
เป่าจื่อหลี่เป็นต้นกำเนิดของจางเจียโข่ว เป่าจื่อหลี่ (หรือที่รู้จักกันในชื่อเซี่ยเป่า) เคยเป็นส่วนหนึ่งของเมืองซวนฟู่ในเมืองหลวงสมัยราชวงศ์หมิง และเป็นส่วนหนึ่งของกององครักษ์ฝ่ายขวาของว่านฉวน ในปีที่สี่แห่งรัชสมัยซวนเต๋อ (1429) แม่ทัพจางเหวินได้เริ่มสร้างปราสาทขึ้น และตั้งชื่อว่าจางเจียโข่ว จางเจียโข่วมีความสูง 33 ฟุต และกว้าง 4 ลี้ 13 ขั้น มีประตูอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้และทิศตะวันตกเฉียงใต้ ประตูทางทิศตะวันออกเรียกว่า "ประตูหย่งเจิ้น" และประตูทางทิศใต้เรียกว่า "ประตูเฉิงเจิ้น" ในปีที่แปดแห่งรัชสมัยเจียจิง (1529) แม่ทัพจางเจิ้นได้เปิดประตูเล็กๆ บนกำแพงเมืองด้านเหนือ เรียกว่า "เสี่ยวเป่ยเหมิน" (ประตูเหนือเล็ก) เนื่องจากประตูมีขนาดเล็กคล้ายปาก และสร้างโดยจางเจิ้น จึงได้ชื่อว่า "จางเจียโข่ว" (จางเจียโข่ว)
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองจางเจียโข่วตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเหอเป่ย ระหว่างลองจิจูดตะวันออก 113°50′ ถึง 116°30′ และละติจูดเหนือ 39°30′ ถึง 42°10′ มีพรมแดนติดกับเมืองเฉิงเต๋อ มณฑลเหอเป่ยทางทิศตะวันออก ปักกิ่งทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เมืองเป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ยทางทิศใต้ มณฑลชานซีทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ และเขตปกครองตนเองมองโกเลียในทางทิศเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ เมืองนี้ทอดยาวจากเหนือจรดใต้ 289.2 กิโลเมตร และจากตะวันออกจรดตะวันตก 216.2 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 36,800 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศของเมืองลาดเอียงจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีเทือกเขาหยินซานทอดผ่านใจกลางเมือง แบ่งเมืองออกเป็นสองส่วนหลัก คือ บริเวณเหนือเขื่อนและใต้เขื่อน แม่น้ำหยางเหอและแม่น้ำซางกานไหลผ่านเมืองจากทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตก และไหลลงสู่เขื่อนกวนติงในที่สุด
[โครงสร้างทางธรณีวิทยา] เมืองจางเจียโข่วตั้งอยู่ในหน่วยธรณีวิทยาหลักสองหน่วย ได้แก่ ระบบพับตัวมองโกเลียใน-คิงอันใหญ่ และที่ราบสูงจีน-เกาหลี ระบบพับตัวมองโกเลียใน-คิงอันใหญ่เป็นพื้นที่แอ่งธรณีวิทยาที่พัฒนาขึ้นมาเป็นเวลานานตั้งแต่ยุคโปรเทโรโซอิกจนถึงปลายยุคพาลีโอโซอิก กระจายตัวอยู่เฉพาะทางตอนเหนือของคังเป่า มีพื้นที่เล็กมากและมีชั้นหินโผล่ขึ้นมาประปราย ที่ราบสูงจีน-เกาหลี...
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองจางเจียโข่ว >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 เมืองนี้ได้รับรางวัล "เมืองต้นแบบสำหรับการสร้างประเทศจีนที่ปลอดภัย (2021-2025)"
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 74 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลด้านการสื่อสารออนไลน์ในต่างประเทศประจำปี 2025
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 อำเภอฉงหลี่ เมืองจางเจียโข่ว ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในพื้นที่ก่อสร้างแหล่งท่องเที่ยวกีฬากลางแจ้งคุณภาพสูงชุดแรก
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองจางเจียโข่วอยู่ในอันดับที่ 173 (เมืองระดับสี่)
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2567 รายชื่อเมืองนำร่องสำหรับโครงการพื้นที่อยู่อาศัยสะดวกสบายชุดที่ 4 ทั่วประเทศได้รับการประกาศ และเมืองจางเจียโข่วก็อยู่ในรายชื่อนั้นด้วย
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองจางเจียโข่วอยู่ในอันดับที่ 157
ในเดือนธันวาคม 2023 พื้นที่นี้ได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งในพื้นที่นำร่องแห่งแรกสำหรับโครงการควบคุมการปล่อยคาร์บอนสูงสุด (carbon peaking)
ในเดือนเมษายน 2023 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2023 โดยเมืองจางเจียโข่วอยู่ในอันดับที่ 164
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองจางเจียโข่วเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
ในสมัยราชวงศ์ฉิน พื้นที่นี้อยู่ในเขตปกครองของราชวงศ์ซ่างกู่และราชวงศ์ไต้ ส่วนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นดินแดนของชาวซยงหนู
ในสมัยราชวงศ์ฮั่น พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลซ่างกู่ (ปัจจุบันคืออำเภอหวยไหล) และมณฑลไต้ โดยส่วนเหนือเป็นอาณาเขตของตระกูลอู๋หวนและเซียนเป่ย
ในยุคสามก๊ก ยุคเว่ย และยุคจิน ก็ปฏิบัติตามเช่นเดียวกัน
ในสมัยราชวงศ์สุย สถานที่แห่งนี้เป็นของจั่วเจินและเหยียนเหมินเจิน
ในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลกุ้ยโจว (ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นอู่โจว โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เขตซวนฮวาในปัจจุบัน) และมณฑลเว่ยโจว โดยส่วนเหนือเป็นดินแดนของชาวเติร์ก
ราชวงศ์เหลียวได้เปลี่ยนเขตอำนาจปกครองไปเป็นมณฑลกุ้ยฮวา มณฑลเฟิงเซิง และมณฑลเว่ย
ดินแดนที่เป็นโลหะ ได้แก่ มณฑลซวนเต๋อ (เดิมคือมณฑลกุ้ยฮวา ปัจจุบันยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอซวนฮวา) มณฑลหวน มณฑลเว่ย และมณฑลเฟิงเซิง
ในสมัยราชวงศ์หยวน ได้มีการจัดตั้งเขตปกครองซวนเต๋อ (โดยมีที่ตั้งอยู่ในเขตซวนฮวาในปัจจุบัน) และเขตปกครองซิงหลงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (โดยมีที่ตั้งอยู่ในอำเภอจางเป่ยในปัจจุบัน)
ในสมัยราชวงศ์หมิง ได้มีการจัดตั้งกองทหารรักษาการณ์ซ้าย ขวา และหน้าของซวนฟู่ ซึ่งต่อมากลายมาเป็นเมืองซวนฟู่ (ปัจจุบันอยู่ในเขตซวนฮวา) ส่วนทางเหนือเป็นของกองทหารรักษาการณ์ไคผิงและเมืองต้าถง
ชัดเจน
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองจางเจียโข่ว >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม