เมืองหยางเจียง
阳江市
ที่มาของชื่อ: ชื่อ "หยางเจียง" มาจากแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเขตแดนของเมือง นั่นคือ "แม่น้ำโมหยาง" ซึ่งชื่อนี้ก็มาจาก "โมหยาง" อีกที เดิมทีหยางเจียงถูกเรียกว่า "โมหยาง" เพราะในสมัยโบราณ หยางเจียงเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเย่ว์โบราณ ซึ่งมีชาวเย่ว์อาศัยอยู่เป็นหลัก ในภาษาเย่ว์โบราณ "วัว" คือ "โม" (หยางเจียงยังคงใช้ "หนิวโม" เรียกวัว) และ "แกะ" คือ "หยาง" ดังน…
ที่มาของชื่อสถานที่:
ชื่อ "หยางเจียง" แท้จริงแล้วมีที่มาจากแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเขตแดนของเมือง นั่นคือ "แม่น้ำโมหยาง" ซึ่งชื่อนี้ก็มาจาก "โมหยาง" อีกทีหนึ่ง เดิมทีหยางเจียงถูกเรียกว่า "โมหยาง" เพราะในสมัยโบราณ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเย่ว์โบราณ ซึ่งมีชาวเย่ว์อาศัยอยู่เป็นหลัก ในภาษาเย่ว์โบราณ "วัว" คือ "โม" (หยางเจียงยังคงใช้ "หนิวโม" เรียกวัว) และ "แกะ" คือ "หยาง" ดังนั้น "โมหยาง" จึงหมายถึงวัวและแกะ แสดงให้เห็นว่าหยางเจียงในสมัยโบราณเคยเป็นสถานที่ที่มีวัวและแกะอาศัยอยู่ หรือเป็นตลาดสำหรับพวกมัน ดังนั้น แม่น้ำที่ไหลผ่านโมหยางจึงถูกเรียกว่าแม่น้ำโมหยาง ในจีนโบราณ ด้านใต้ของภูเขาและด้านเหนือของแม่น้ำเรียกว่า "หยาง" และหยางเจียงตั้งอยู่ทางเหนือของแม่น้ำนี้ จึงเป็นที่มาของชื่อ "หยางเจียง"
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองหยางเจียงตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ทำหน้าที่เป็นเส้นทางคมนาคมเชื่อมต่อกวางตุ้งตะวันตกกับสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล ทางหลวงหมายเลข 325 และทางรถไฟซานเหมาตัดผ่านเมืองนี้ เมืองนี้มีท่าเรือหยางเจียง ซึ่งเป็นท่าเรือชั้นหนึ่งของประเทศ ทางด่วนชายฝั่งตะวันตกของกวางตุ้งและทางรถไฟหยางหยางส่วนที่ผ่านเมืองหยางเจียงสร้างเสร็จแล้ว ในขณะที่ทางด่วนไคหยางส่วนที่ผ่านเมืองหยางเจียงกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง หยางเจียงมีประวัติศาสตร์ยาวนาน ในสมัยราชวงศ์ฉิน เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหนานไห่ ในปี ค.ศ. 617 (ปีที่ 13 แห่งรัชสมัยต้าเย่ของราชวงศ์สุย) ได้มีการจัดตั้งอำเภอหยางเจียงขึ้น ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1988 ด้วยการอนุมัติของสภาแห่งรัฐ อำเภอหยางเจียงได้รับการยกฐานะจากอำเภอเป็นเมือง โดยปกครองอำเภอหยางตง อำเภอหยางซี และเขตเจียงเฉิง นอกจากนี้ยังรวมถึงเขตทดลองพัฒนาเศรษฐกิจเกาะไห่หลิง เขตบริหารจัดการกังเฉียว และเขตพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูง และปกครองเมืองหยางชุนด้วย เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 7,813 ตารางกิโลเมตร
เมืองหยางเจียงมีสภาพธรรมชาติที่ยอดเยี่ยม ตั้งอยู่ระหว่างภูเขาและทะเล เมืองนี้มีพื้นที่เพาะปลูก 106,000 เฮกตาร์ ป่าไม้ 340,000 เฮกตาร์ ชายฝั่งยาว 476 กิโลเมตร (รวมเกาะต่างๆ) และพื้นที่ราบน้ำขึ้นน้ำลง 12,700 เฮกตาร์ มีท่าเรือประมงที่ได้รับการรับรองระดับชาติ 7 แห่ง โดยท่าเรือประมงไจ่ป๋อได้รับการอนุมัติให้เป็นท่าเรือประมงกลางระดับชาติ และท่าเรือประมงตงผิงได้รับการกำหนดให้เป็นท่าเรือประมงสำคัญระดับชาติ
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองหยางเจียง >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 197 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองหยางเจียงอยู่ในอันดับที่ 174 (เมืองระดับสี่)
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนมกราคมปี 2025 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองนำร่องสำหรับการเปลี่ยนแปลงสู่ระบบดิจิทัลทั่วทั้งเขตเมืองในมณฑลกวางตุ้ง
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองหยางเจียงอยู่ในอันดับที่ 191
ในเดือนพฤษภาคม 2023 รายชื่อเขตเศรษฐกิจท่าเรือประมงชายฝั่งระดับชาติสำหรับปี 2024 ได้ถูกประกาศออกมา และเขตเศรษฐกิจท่าเรือประมงเกาะไห่หลิง-หยางซีของเมืองหยางเจียงก็อยู่ในรายชื่อนั้นด้วย
ในเดือนเมษายน 2023 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2023 โดยเมืองหยางเจียงอยู่ในอันดับที่ 191
ในปี 2022 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองหยางเจียงมีมูลค่ารวม 153.5 พันล้านหยวน จัดอยู่ในอันดับที่ 16 ของเมืองใหญ่ในมณฑลกวางตุ้งในแง่ของ GDP
ในเดือนธันวาคม 2022 รายชื่อเมืองที่มีความสุขที่สุดในประเทศจีน (เมืองระดับจังหวัด) ได้ถูกเผยแพร่ และเมืองหยางเจียงก็ได้รับการคัดเลือก
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองหยางเจียงเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
ในสมัยราชวงศ์ชุนชุนและสมัยราชวงศ์สงคราม ดินแดนแห่งนี้คือดินแดนของราชวงศ์ไป่เยว่
ในสมัยราชวงศ์ฉินและต้นราชวงศ์ฮั่น พื้นที่นี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลหนานไห่และมณฑลกุ้ยหลิน
ในรัชสมัยหยวนติ้งปีที่หกของราชวงศ์ฮั่น (111 ปีก่อนคริสตกาล) ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเกาเหลียงในมณฑลเหอปู
ในปีแรกของรัชสมัยเจี้ยนคังแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (ค.ศ. 220) ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเกาเหลียง ต่อมาได้ถูกจัดตั้งเป็นมณฑลหรือเมืองปกครอง โดยมีเมืองหยางเจียงเป็นศูนย์กลาง
มณฑลหยางชุนก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์เหลียงแห่งราชวงศ์ใต้
ในสมัยราชวงศ์ใต้ ราชวงศ์เฉินได้จัดตั้งอำเภอหยางชุนให้อยู่ภายใต้การปกครองของตน
อำเภอหยางเจียงก่อตั้งขึ้นในช่วงปลายราชวงศ์สุย
ในรัชสมัยหวู่เต๋อปีที่ 5 ของราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 622) ที่นี่เป็นของสำนักงานบริหารทั่วไปเมืองเกาโจว ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานผู้ว่าราชการจังหวัด
ในรัชสมัยของราชวงศ์ถัง ปีที่ 23 (ค.ศ. 649) เมืองนี้มีชื่อว่าเอินโจว และมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองซีผิง
ในรัชสมัยชิงหลี่ปีที่ 8 ของราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 1048) ดินแดนนี้มีชื่อว่ามณฑลหนานเอิน โดยมีเมืองหยางเจียงเป็นศูนย์กลาง
ในรัชสมัยจือหยวนปีที่สิบเจ็ดของราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1280) มณฑลหนานเอินได้เปลี่ยนชื่อเป็นหนาน
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองหยางเจียง >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม