เมืองซวนเฉิง
宣城市
ที่มาของชื่อสถานที่: ซวนเฉิงตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลอานฮุย ติดกับมณฑลเจียงซูและเจ้อเจียง และเป็นเส้นทางสำคัญที่เชื่อมต่อชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้กับพื้นที่ภายใน ภูเขาสี่ลูก ได้แก่ จิงติง ไป่เจี้ยน สุ่ยซี และหลงซู มีความเขียวขจีและสวยงาม แม่น้ำชิงเกอและแม่น้ำสุ่ยหยางไหลเคียงข้างกัน ซวนเฉิงมีประวัติศาสตร์อันยาวนานและวัฒนธรรมที่ร่ำรวย และเป็น…
ที่มาของชื่อสถานที่:
เมืองซวนเฉิงตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลอานฮุย ติดกับมณฑลเจียงซูและเจ้อเจียง และเป็นเส้นทางสำคัญที่เชื่อมต่อชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้กับพื้นที่ตอนใน ภูเขาทั้งสี่ ได้แก่ จิงติง ไป่เจี้ยน สุ่ยซี และหลงซู ปกคลุมไปด้วยยอดเขาสีเขียวชอุ่ม แม่น้ำชิงเกอและแม่น้ำสุ่ยหยางไหลเคียงข้างกัน ซวนเฉิงมีประวัติศาสตร์อันยาวนานและมรดกทางวัฒนธรรมที่ร่ำรวย และเป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณในชื่อ "ซวนเฉิงใต้และเหอเฉิงเหนือ"
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองซวนเฉิงตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลอานฮุย ติดกับมณฑลเจียงซูและเจ้อเจียง และอยู่ใกล้กับเซี่ยงไฮ้และหางโจว ในอดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองอู่และเย่ว์ ในช่วงต้นของการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้มีการจัดตั้งเป็นเขตพิเศษซวนเฉิง ต่อมาได้รวมเข้ากับเขตพิเศษอู่หูและเขตปกครองอู่หู ในปี 1980 เขตปกครองอู่หูได้เปลี่ยนชื่อเป็นเขตปกครองซวนเฉิง ในเดือนเมษายน ปี 1982 คณะกรรมการปกครองและสำนักงานบริหารส่วนภูมิภาคซวนเฉิงได้ย้ายจากอู่หูมายังซวนเฉิง ในปี 2000 ได้รับการยกฐานะจากเขตปกครองเป็นเมือง ปัจจุบันปกครองเขตซวนโจว เมืองหนิงกัว เมืองกวงเต๋อ และอำเภอหลางซี อำเภอจิง อำเภอจี้ซี และอำเภอจิงเต๋อ เมืองนี้มีพื้นที่ 12,340 ตารางกิโลเมตร เป็นอันดับสี่ของมณฑล ณ สิ้นปี 2022 เมืองนี้มีประชากรที่ลงทะเบียนไว้ 2,757,500 คน
เมืองซวนเฉิง เมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับพันปี มีมรดกทางวัฒนธรรมที่ร่ำรวยและประวัติศาสตร์อันยาวนานของการเป็นเมืองปกครองและอำเภอ ในปี 109 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกได้ก่อตั้งเมืองตานหยางขึ้นที่นี่ ตลอดประวัติศาสตร์ เมืองนี้ทำหน้าที่เป็นที่ตั้งของเมืองปกครอง รัฐ และเขตการปกครองต่างๆ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองซวนเฉิง เมืองซวนโจว และเมืองหนิงกั่ว ในสมัยราชวงศ์ถัง เมืองซวนโจว ร่วมกับเมืองซูโจวและหางโจว ถือเป็นหนึ่งในสามเมืองศูนย์กลางที่สำคัญของเจียงหนาน เมืองนี้มีมรดกทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้ง ครอบคลุมวัฒนธรรมของสี่ขุมทรัพย์แห่งการศึกษา (พู่กัน ปากกาหมึก แท่นหมึก และกระดาษ) วัฒนธรรมหุยโจว บทกวี ขนบธรรมเนียมพื้นบ้าน อาหาร และศาสนา
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองซวนเฉิง >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 249 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2025 อำเภอแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 75 จาก 100 อำเภอและเมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันโดยรวมสูงที่สุดในภาคกลางของจีน
ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2025 อำเภอแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 74 ใน 100 อำเภอชั้นนำของภาคกลางของจีนประจำปี 2025 โดย CCID (คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งประเทศจีน)
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองซวนเฉิงอยู่ในอันดับที่ 134 (เมืองระดับสี่)
ในเดือนพฤษภาคม 2025 รายชื่อ 100 เมืองที่มีการดึงดูดบุคลากรที่มีความสามารถมากที่สุดในปี 2024 ได้ถูกเผยแพร่ โดยเมืองซวนเฉิงอยู่ในอันดับที่ 79
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 มีการเผยแพร่รายชื่อ 100 เมืองชั้นนำของจีนในด้านการพัฒนาสังคม การพัฒนาเศรษฐกิจ และความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชนในปี พ.ศ. 2567 โดยเมืองซวนเฉิงอยู่ในอันดับที่ 78
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2024 มีการเผยแพร่รายชื่อ 100 อันดับแรกของอำเภอและเมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันโดยรวมสูงที่สุดในภาคกลางของจีน โดยเมืองซวนเฉิงอยู่ในอันดับที่ 79
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองซวนเฉิงอยู่ในอันดับที่ 152
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองซวนเฉิงเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
บริเวณซวนเฉิงเคยมีอารยธรรมโบราณในช่วงราชวงศ์ชางและโจว จากหลักฐานเครื่องมือหินโบราณและเครื่องปั้นดินเผาที่ขุดพบ บริเวณนี้จึงน่าจะเป็นพื้นที่ขยายตัวของวัฒนธรรมเหลียงจูในลุ่มน้ำแยงซีตอนล่าง
ในช่วงยุคฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง รัฐอู๋ได้ขึ้นมามีอำนาจและปกครองดินแดนทางตะวันออกเฉียงใต้
เย่ว์ทำลายอู๋ และฉู่ทำลายเย่ว์ อาณาจักรทั้งสาม ได้แก่ อู๋ เย่ว์ และฉู่ ปกครองดินแดนซวนเฉิงสืบต่อกันมา
หลังจากราชวงศ์ฉินรวมประเทศได้แล้ว ก็ได้นำระบบการปกครองแบบเมือง-อำเภอมาใช้ และพื้นที่ซวนเฉิงก็อยู่ในเขตปกครองของมณฑลจาง
ในปีที่สองของรัชสมัยหยวนเฟิงแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (109 ปีก่อนคริสตกาล) ได้มีการก่อตั้งเมืองตานหยางขึ้น โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ว่านหลิง (ปัจจุบันคือเขตซวนโจว)
ในปีที่สองของรัชสมัยไท่คังแห่งราชวงศ์จินตะวันตก (ค.ศ. 281) ได้มีการจัดตั้งมณฑลซวนเฉิงขึ้น โดยแยกออกมาจากมณฑลตานหยาง มีเมืองหลวงอยู่ที่ว่านหลิง และอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองหยางโจว
หลังจากนั้นมา ซวนเฉิงส่วนใหญ่ดำรงอยู่เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดหรืออำเภอ
ในช่วงต้นราชวงศ์สุย ได้มีการยกเลิกเขตปกครองต่างๆ และเปลี่ยนชื่อเป็นเขตปกครองหนานหยู (ในช่วงราชวงศ์เหนือและราชวงศ์ใต้)
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองซวนเฉิง >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม