พิพิธภัณฑ์พระราชวัง
พิพิธภัณฑ์พระราชวังตั้งอยู่ที่เลขที่ 4 ถนนจิงซาน เขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง เป็นแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมโลกและสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ เดิมเป็นพระราชวังของราชวงศ์หมิงและชิง (รู้จักกันในชื่อเดิมว่า...)

พิพิธภัณฑ์พระราชวังตั้งอยู่ที่เลขที่ 4 ถนนจิงซาน เขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง เป็นแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมโลกและสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ในฐานะพระราชวังหลวงของราชวงศ์หมิงและชิง (เดิมชื่อพระราชวังต้องห้าม) เป็นกลุ่มอาคารไม้โบราณที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในโลก ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 720,000 ตารางเมตร โดยมีพื้นที่อาคารประมาณ 150,000 ตารางเมตร ภายในมีพระราชวังขนาดต่างๆ มากกว่า 70 แห่งและห้องต่างๆ มากกว่า 980 ห้อง อาคารต่างๆ มีลักษณะเด่นคือหลังคากระเบื้องเคลือบสีเหลือง ฐานหินสีฟ้าขาว และภาพวาดสีสันสดใส กระจายตัวอย่างสมมาตรตามแกนกลาง ยึดมั่นในพิธีกรรมศักดินาอย่างเคร่งครัด และแสดงลักษณะผังเมืองแบบ "ลานด้านหน้าสำหรับกิจการของรัฐ และพระราชวังด้านหลังสำหรับที่พักอาศัย ศาลบรรพบุรุษอยู่ทางซ้าย และแท่นบูชาที่ดินและธัญพืชอยู่ทางขวา"
ความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
การก่อสร้างพิพิธภัณฑ์พระราชวังเริ่มขึ้นในปีที่ 4 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง (1406) และแล้วเสร็จในปีที่ 18 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อ (1420) พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่ประทับของจักรพรรดิ 24 พระองค์แห่งราชวงศ์หมิงและชิง และถือเป็นสุดยอดแห่งสถาปัตยกรรมราชสำนักจีนโบราณ พิพิธภัณฑ์พระราชวังได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการในปี 1925 และปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ครบวงจรที่บูรณาการการอนุรักษ์โบราณวัตถุ การจัดแสดง และการวิจัย คอลเล็กชันของพิพิธภัณฑ์มีโบราณวัตถุมากกว่า 1.86 ล้านชิ้น (ชุด) ซึ่งมากกว่า 90% เป็นโบราณวัตถุล้ำค่า ครอบคลุม 25 หมวดหมู่หลัก เช่น เครื่องสำริด การเขียนพู่กันและจิตรกรรม และเครื่องปั้นดินเผา
ในอดีต เนื่องจากการปะทุของสงครามต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น โบราณวัตถุของพิพิธภัณฑ์พระราชวังจึงเริ่มถูกเคลื่อนย้ายลงใต้ในปี 1933 ผ่านเซี่ยงไฮ้ หนานจิง เสฉวน และสถานที่อื่นๆ และค่อยๆ ขนย้ายกลับขึ้นเหนือในปี 1947 ซึ่งถือเป็นปาฏิหาริย์ในการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ ปัจจุบัน พิพิธภัณฑ์พระราชวังไม่เพียงแต่เป็นแหล่งเก็บรักษาวัตถุทางวัฒนธรรมของราชสำนักจีนโบราณเท่านั้น แต่ยังฟื้นฟูมรดกทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมกว่า 600 ปีในยุคปัจจุบันผ่านนิทรรศการพิเศษต่างๆ เช่น "พันลี้แห่งแม่น้ำและภูเขา" และ "ผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมและความคิดสร้างสรรค์ของพิพิธภัณฑ์พระราชวัง"
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ
หอแห่งความกลมกลืนสูงสุด (ไท่เหอเตียน)
หอแห่งความกลมกลืนสูงสุด ซึ่งเป็นอาคารหลักของลานชั้นนอก มีความสูง 35.05 เมตร กว้าง 11 ช่วงเสา และมีพื้นที่ 2,377 ตารางเมตร ทำให้เป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดและมีลำดับสูงสุดในพิพิธภัณฑ์พระราชวัง ภายในหอ มีเสาไม้ปิดทอง 72 ต้นค้ำยันหลังคาทรงจั่วคู่ และมีบัลลังก์ปิดทองสูง 2 เมตร แกะสลักรูปมังกรเก้าตัวตั้งอยู่ตรงกลาง มังกรขดตัวคาบไข่มุกฝังอยู่ในเพดานห้องใต้ดิน สถานที่แห่งนี้เคยเป็นสถานที่ที่จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงและชิงใช้จัดพิธีสำคัญต่างๆ เช่น พิธีราชาภิเษกและพระราชพิธีอภิเษกสมรส ระเบียงหินอ่อนสีขาวสามชั้นด้านนอกหอ แกะสลักเป็นรูปฉีโช่ว (รูปสัตว์ในตำนาน) 1,142 ตัว ซึ่งมีทั้งประโยชน์ใช้สอยและเพื่อความสวยงาม
หอฝึกฝนจิต (หยางซินเตียน)
หอบำเพ็ญเพียรเป็นที่ประทับและศูนย์กลางทางการเมืองของจักรพรรดิในราชวงศ์ชิง ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 5,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยห้องโถงหลัก ห้องนอนด้านหลัง และห้องปีกด้านตะวันออกและตะวันตก จักรพรรดิแปดพระองค์ตั้งแต่หย่งเจิ้งถึงซวนถงเคยประทับอยู่ที่นี่ ห้องบรรทมตะวันออกเคยเป็นสถานที่ที่พระนางซูสีไทเฮาประทับอยู่หลังฉากกั้น และห้องบรรทมตะวันตก "ซานซีถัง (หอสามสิ่งล้ำค่า)" มีชื่อเสียงในด้านการจัดแสดงม้วนอักษรวิจิตรหายาก เช่น "หิมะโปรยปรายในวันที่แดดจ้า" ของหวังซีจือ เฟอร์นิเจอร์ภายในหอได้รับการอนุรักษ์รูปลักษณ์ดั้งเดิมของชีวิตในราชสำนักชิงไว้
สวนอิมพีเรียล (หยู่หัวหยวน)
สวนหลวงเป็นสวนสำหรับพักผ่อนของจักรพรรดิและจักรพรรดินี ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 12,000 ตารางเมตร โดยมีฉินอันเตียน (หอแห่งสันติสุขของจักรพรรดิ) เป็นศูนย์กลาง และมีศาลา ระเบียง หอคอย และหอต่างๆ กระจายอยู่มากกว่า 20 แห่ง ในสวนมีต้นสนไซเปรสโบราณกว่า 160 ต้น อายุมากกว่า 300 ปี ซึ่งรวมถึง "เหลียนหลี่ไป๋ (สนไซเปรสประสาน)" และ "จิ่วหลงไป๋ (สนไซเปรสเก้ามังกร)" ซึ่งเป็นภูมิทัศน์ที่หาได้ยาก ภูเขาหิน "ตุ่ยซิ่วซาน (ภูเขาแห่งความสง่างาม)" สูงประมาณ 10 เมตร และศาลาชมพระที่นั่ง (หยูจิงติง) บนยอดเขาเป็นสถานที่ที่จักรพรรดิและจักรพรรดินีเสด็จขึ้นไปชมทิวทัศน์ในเทศกาลฉลองเก้าประการ ทางเดินในสวนปูด้วยหินกรวดหลากสีที่จัดเรียงเป็นลวดลายมงคล เช่น "ฟู่ (พร)" และ "ลู่ (ความเจริญรุ่งเรือง)" ซึ่งเป็นการผสมผสานคุณค่าด้านความสวยงามเข้ากับความหมายทางวัฒนธรรม
หอแห่งความกลมกลืนกลาง (จงเหอเตียน)
หนึ่งในสามหอหลักของลานชั้นนอกของพิพิธภัณฑ์พระราชวัง ตั้งอยู่ระหว่างหอแห่งความกลมกลืนสูงสุดและหอแห่งความกลมกลืนในพระราชวังต้องห้าม มีพื้นที่อาคาร 580 ตารางเมตร สร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่ 18 แห่งรัชสมัยหย่งเล่อของราชวงศ์หมิง (1420) เดิมชื่อว่า หอฮวาไกเตียน (หอหลังคา) ในช่วงต้นราชวงศ์หมิง ถูกทำลายด้วยไฟไหม้ในรัชสมัยจาจิง และเปลี่ยนชื่อเป็น หอจงจี้เตียน (หอศูนย์กลาง) หลังจากการบูรณะ ร่องรอยของจารึกสมัยราชวงศ์หมิง "จงจี้เตียน" ยังคงหลงเหลืออยู่บนส่วนประกอบภายในเพดาน ในปีแรกของรัชสมัยซุนจือแห่งราชวงศ์ชิง (1644) พระราชวงศ์ชิงได้ย้ายเข้ามาอยู่ในพระราชวังต้องห้าม และเปลี่ยนชื่อหอจงจี้เตียนเป็นหอแห่งความกลมกลืนในปีต่อมา
หอแห่งการรักษาความกลมกลืน (เป่าเหอเตียน)
หนึ่งในสามอาคารหลักของลานชั้นนอกของพิพิธภัณฑ์พระราชวัง อาคารแห่งนี้มีพื้นที่ 1,240 ตารางเมตร และสูง 29.50 เมตร ตั้งอยู่ด้านหลังหอแห่งความกลมกลืนกลาง สร้างเสร็จในปีที่ 18 แห่งรัชสมัยหย่งเล่อของราชวงศ์หมิง (1420) เดิมชื่อจินเซินเตียน (หอแห่งการปกครองที่ขยันขันแข็ง) ต่อมาถูกทำลายด้วยไฟไหม้ในรัชสมัยจาจิง และเปลี่ยนชื่อเป็นเจียนจี้เตียน (หอแห่งการสถาปนาความสุดขั้ว) หลังจากการบูรณะ และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นหอแห่งความกลมกลืนในปีที่ 2 แห่งรัชสมัยซุนจือของราชวงศ์ชิง
พระราชวังแห่งความบริสุทธิ์แห่งสวรรค์ (เฉียนชิงกง)
หนึ่งในสามพระราชวังด้านหลังของราชสำนักชั้นใน มีพื้นที่อาคาร 1,400 ตารางเมตร สร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่ 18 แห่งรัชสมัยหย่งเล่อของราชวงศ์หมิง (1420) และได้รับการบูรณะหลายครั้งในสมัยราชวงศ์หมิงและชิงหลังจากถูกทำลายด้วยไฟไหม้ อาคารปัจจุบันสร้างขึ้นในปีที่ 3 แห่งรัชสมัยจาชิงของราชวงศ์ชิง (1798)
หอแห่งความสามัคคีและสันติภาพ (เจียวไท่เตียน)
พระราชวังแห่งนี้เป็นหนึ่งในสามพระราชวังด้านหลังของราชสำนักชั้นใน ตั้งอยู่ระหว่างพระราชวังแห่งความบริสุทธิ์และพระราชวังแห่งความสงบสุข สร้างขึ้นประมาณในรัชสมัยของจักรพรรดิจิ่วจิงแห่งราชวงศ์หมิง และได้รับการบูรณะใหม่ในรัชสมัยซุนจือปีที่ 12 (1655) และรัชสมัยคังซีปีที่ 8 (1669) แห่งราชวงศ์ชิง ในปีที่ 2 ของรัชสมัยจิ่วชิง (1797) พระราชวังแห่งความบริสุทธิ์เกิดไฟไหม้และลุกลามมายังพระราชวังแห่งนี้ จึงได้รับการบูรณะใหม่ในปีเดียวกัน
พระราชวังแห่งความสงบสุขบนโลก (ฆ้องคุนหนิง)
หนึ่งในสามพระราชวังด้านหลังของราชสำนักชั้นใน สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง ปีที่ 18 (1420) ถูกทำลายด้วยไฟไหม้สองครั้ง ในปีที่ 9 แห่งรัชสมัยเจิ้งเต๋อ (1514) และปีที่ 24 แห่งรัชสมัยว่านหลี่ (1596) และได้รับการบูรณะใหม่ในรัชสมัยว่านหลี่ ปีที่ 33 (1605) ราชวงศ์ชิงได้ปฏิบัติตามแบบอย่างของราชวงศ์หมิงและบูรณะใหม่ในรัชสมัยซุนจือ ปีที่ 2 (1645) และบูรณะอีกครั้งในปีที่ 12 (1655) โดยเลียนแบบพระราชวังชิงหนิงในเสินหยาง (Shenyang) ในปีที่ 2 แห่งรัชสมัยจาชิง (1797) พระราชวังแห่งความบริสุทธิ์แห่งสวรรค์เกิดไฟไหม้และลุกลามมาถึงชายคาด้านหน้าของพระราชวังแห่งนี้ จึงได้รับการบูรณะใหม่ในรัชสมัยที่ 3 (1798)
เซียนรัวกวน (หอแห่งสันติภาพสากล)
ตั้งอยู่ใจกลางสวนพระราชวังซีหนิงทางตอนเหนือ เป็นอาคารหลักในสวนและเป็นสถานที่สำหรับพระพันปีหลวงและพระสนมของราชวงศ์ชิงมาสักการะพระพุทธเจ้า เดิมสร้างขึ้นในชื่อเซียนรัวติง (ศาลาแห่งสันติภาพสากล) ในสมัยราชวงศ์หมิง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเซียนรัวกวนในรัชสมัยของพระเจ้าว่านหลี่ ปีที่ 11 (1583) และได้รับการซ่อมแซมและบูรณะครั้งใหญ่หลายครั้งในรัชสมัยของพระเจ้าเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง จนได้โครงสร้างที่เห็นในปัจจุบัน
หอแห่งอำนาจสูงสุดของจักรพรรดิ (หวงจี้เตียน)
ในฐานะที่เป็นอาคารหลักของบริเวณพระราชวังหนิงโชว อาคารหลังนี้ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง ปีที่ 28 (1689) โดยเริ่มแรกมีชื่อว่าพระราชวังหนิงโชว ในระหว่างการบูรณะบริเวณพระราชวังหนิงโชวตั้งแต่ปีที่ 37 (1772) ถึงปีที่ 41 (1776) ในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง พระราชวังหนิงโชวได้เปลี่ยนชื่อเป็นหอพระราชอำนาจสูงสุด ซึ่งใช้เป็นสถานที่ที่จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเสด็จพระราชดำเนินและรับพระราชทานบรรดาศักดิ์หลังจากสละราชสมบัติ
หอสมบัติ (เจิ้นเป่ากวน)
ห้องแสดงสมบัติ (ต้องซื้อตั๋วแยกต่างหาก) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของพิพิธภัณฑ์พระราชวัง ซึ่งเดิมเป็นบริเวณพระราชวังหนิงโชวที่สร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง ปัจจุบันจัดแสดงสมบัติของราชสำนักกว่า 400 ชิ้น “ถ้วยทองคำแห่งความมั่นคงนิรันดร์ (จินโอ่ว หย่งกู่เป่ย)” ซึ่งเป็นสมบัติชิ้นเอกของห้องแสดงสมบัติ ทำจากทองคำ 80% ประดับด้วยไข่มุกและอัญมณี เป็นถ้วยไวน์พิเศษที่จักรพรรดิราชวงศ์ชิงใช้ในพิธีเขียนพระราชดำรัสในวันปีใหม่ ส่วน “มงกุฎฟีนิกซ์ของพระนางซูสีไทเฮา” ประดับด้วยไข่มุกตะวันออกขนาดใหญ่ 5 เม็ดและอัญมณีมากกว่า 100 เม็ด น้ำหนักรวมประมาณ 2,300 กรัม แสดงให้เห็นถึงฝีมือช่างชั้นยอดของราชสำนักชิง
เส้นทางท่องเที่ยวแนะนำ
เส้นทางแนะนำสำหรับการเที่ยวชมครึ่งวัน: เข้าทางประตูเส้นเมริเดียน → เยี่ยมชมหอแห่งความกลมกลืนสูงสุด → หอแห่งความกลมกลืนกลาง → หอแห่งความกลมกลืนรักษาไว้ → พระราชวังแห่งความบริสุทธิ์แห่งสวรรค์ → หอแห่งความสามัชและสันติสุข → พระราชวังแห่งความสงบสุขบนโลก → สวนหลวงตามแนวแกนกลาง → ออกทางประตูแห่งพลังอำนาจ (ประมาณ 3 ชั่วโมง) สำหรับการเที่ยวชมแบบเต็มวัน คุณสามารถเพิ่มพระราชวังตะวันตกทั้งหก (พระราชวังแห่งความสง่างาม, พระราชวังแห่งความสุข) → พระราชวังตะวันออกทั้งหก (พระราชวังแห่งความสุขนิรันดร์, พระราชวังแห่งความกลมกลืนนิรันดร์) → หอแสดงสมบัติ (บริเวณพระราชวังหนิงโชว) → หอแสดงนาฬิกา (หอบรรพบุรุษ) โดยใช้เวลาเดินทางทั้งหมดประมาณ 6 ชั่วโมง แนะนำให้นำเก้าอี้พับไปด้วยเพื่อพักผ่อนในสวนหลวง ทุกปีตั้งแต่ปลายเดือนเมษายนถึงต้นเดือนพฤษภาคม ดอกแอปเปิ้ลป่าหน้าหอเกียรติยศทางวรรณกรรมจะบานสะพรั่งเต็มที่ และคุณสามารถเพิ่มเส้นทางการเยี่ยมชมงานนิทรรศการภาพเขียนและงานเขียนพู่กัน "หอเกียรติยศทางวรรณกรรม - หอเกียรติยศแห่งวีรกรรม" (ต้องจองล่วงหน้าเพิ่มเติม)
เคล็ดลับการเดินทาง
- แนะนำให้เที่ยวชมประมาณ 4-6 ชั่วโมง เพลิดเพลินกับดอกแอปเปิ้ลป่าในหอเกียรติยศทางวรรณกรรมในช่วงฤดูใบไม้ผลิ (เมษายน-พฤษภาคม) ถ่ายรูปต้นแปะก๊วยสีทองในฤดูใบไม้ร่วง (ตุลาคม-พฤศจิกายน) (บริเวณใกล้สะพานสายรุ้งหักและต้นไซเปรสสิบแปดต้น) และควรหลีกเลี่ยงช่วงที่มีอุณหภูมิสูงที่สุดในฤดูร้อน (กรกฎาคม-สิงหาคม) ซึ่งจำนวนนักท่องเที่ยวเฉลี่ยต่อวันอาจสูงเกิน 50,000 คน
- ภายในพิพิธภัณฑ์พระราชวังไม่มีร้านอาหาร มีเพียงร้านสะดวกซื้อบริเวณทางออกประตูแห่งพลังอำนาจศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น แนะนำให้เตรียมอาหารกลางวันเบาๆ (เช่น แซนด์วิช) และรับประทานอาหารกลางวันบนม้านั่งทางทิศตะวันออกของประตูเทียนอี้ในสวนหลวงในช่วงเที่ยง (ที่นี่มีต้นไม้ให้ร่มเงาและคนน้อยกว่า)
- ควรสวมรองเท้าที่เบาและกันลื่นขณะเข้าชม (พื้นของพิพิธภัณฑ์พระราชวังปูด้วยอิฐสมัยราชวงศ์หมิง และบางพื้นที่อาจลื่นเนื่องจากการสึกหรอ) ควรนำเสื้อกันแดดมาด้วยในฤดูร้อน (ไม่มีที่กำบังตั้งแต่ประตูเมริเดียนไปจนถึงหอแห่งความกลมกลืนสูงสุด) และนำแผ่นประคบอุ่นสำหรับเด็กทารกมาด้วยในฤดูหนาว (ไม่มีเครื่องทำความร้อนในห้องโถง อุณหภูมิห้องประมาณ 5 องศาเซลเซียส)
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน "พิพิธภัณฑ์พระราชวัง" อย่างเป็นทางการล่วงหน้า ซึ่งประกอบด้วยเส้นทางการบรรยายตามธีม 8 เส้นทาง (เช่น "ทัวร์การเขียนพู่กัน" และ "เส้นทางเครื่องปั้นดินเผา") รองรับการนำทางเสมือนจริงด้วยเทคโนโลยี AR และสามารถระบุตำแหน่งปัจจุบันและเรื่องราวของโบราณวัตถุได้อย่างแม่นยำ
- หากคุณต้องการถ่ายภาพพิพิธภัณฑ์พระราชวังโดยปราศจากฝูงชน แนะนำให้เลือกช่วงเย็นวันพุธในฤดูนอกท่องเที่ยว (17:00-20:00 น.) ซึ่งจำนวนนักท่องเที่ยวจะเหลือเพียง 1/3 ของช่วงกลางวัน คุณสามารถถ่ายภาพ "โล่งๆ" ในจัตุรัสหน้าหอแห่งความกลมกลืนสูงสุดได้ แต่โปรดทราบว่ามีเพียงบางพื้นที่เท่านั้นที่เปิดให้เข้าชมในเวลากลางคืน
หมายเหตุ
- พิพิธภัณฑ์พระราชวังใช้ระบบ "การเข้าชมแบบทางเดียว" ผู้เข้าชมต้องเข้าทางประตูทิศใต้ (ประตูเมริเดียน) และออกทางประตูทิศเหนือ (ประตูแห่งอำนาจศักดิ์สิทธิ์) หรือประตูทิศตะวันออก (ประตูทิศตะวันออก) การเดินย้อนกลับเป็นสิ่งต้องห้ามอย่างเด็ดขาด และผู้ฝ่าฝืนจะถูกขอให้ออกไป
- ไม่อนุญาตให้นำกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่ที่มีขนาดเกิน 30 ซม. × 40 ซม. เข้ามา มีบริการรับฝากกระเป๋าฟรีบริเวณทางเข้าประตูแห่งพลังอำนาจ (เปิดทุกวันตั้งแต่เวลา 8:30 น. ถึง 18:00 น.) กรุณามารับกระเป๋าคืนก่อนเวลาปิดทำการของพิพิธภัณฑ์ในวันเดียวกัน มิเช่นนั้นจะคิดค่าฝากกระเป๋าชั่วโมงละ 5 หยวน
- บันไดส่วนใหญ่ในห้องแสดงสมบัติและห้องแสดงนาฬิกาทำจากหินดั้งเดิมสมัยราชวงศ์หมิง บางขั้นสูงถึง 18 เซนติเมตร ขอแนะนำให้ผู้สูงอายุและเด็กมีครอบครัวคอยช่วยเหลือ การใช้แฟลชถ่ายภาพโบราณวัตถุเป็นสิ่งต้องห้ามอย่างเด็ดขาด (เพราะจะทำให้ผ้าไหมสีซีดจางเร็วขึ้น)
- ห้ามสูบบุหรี่ในพิพิธภัณฑ์พระราชวัง มีการติดตั้งเครื่องตรวจจับควันอัจฉริยะไว้รอบๆ ห้องโถงหลักทั้งสามแห่ง ผู้ฝ่าฝืนจะถูกปรับ 200 หยวน ห้ามเหยียบย่างบนสนามหญ้าในสวนหลวง ผู้ฝ่าฝืนจะได้รับการอบรม ณ สถานที่นั้นๆ
- ในกรณีที่สภาพอากาศเลวร้าย เช่น ฝนตกหนักและลมแรง บริเวณจัตุรัสหน้าหอแห่งความกลมกลืนสูงสุดอาจปิดชั่วคราว และเจ้าหน้าที่จะนำผู้เข้าชมไปยังห้องจัดแสดงภายในอาคาร เช่น หอแห่งความรุ่งโรจน์ทางวรรณกรรม ในวันที่หิมะตกในช่วงเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ของทุกปี พิพิธภัณฑ์พระราชวังจะปิดก่อนเวลา 1 ชั่วโมง ขอแนะนำให้ติดตามบัญชี Weibo อย่างเป็นทางการ "พิพิธภัณฑ์พระราชวัง" เพื่อรับการแจ้งเตือนแบบเรียลไทม์
การขนส่ง
- รถไฟใต้ดิน: ขึ้นรถไฟสาย 1 ไปลงสถานี "เทียนอันเหมินตะวันออก" (ทางออก A) แล้วเดินประมาณ 900 เมตรถึงประตูเทียนอันเหมิน หรือขึ้นรถไฟสาย 8 ไปลงสถานี "พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติจีน" (ทางออก D) แล้วเดิน 1.2 กิโลเมตรถึงประตูเทียนอันเหมิน
- รถประจำทาง: ป้ายรถประจำทางใกล้ประตูเทียนอันเหมิน ได้แก่ "เทียนอันเหมินตะวันออก" (สาย 1, 2, 52, 120) และ "เทียนอันเหมินตะวันตก" (สาย 1, 52, 120); ป้ายรถประจำทางใกล้ประตูแห่งอำนาจศักดิ์สิทธิ์ ได้แก่ "พิพิธภัณฑ์พระราชวัง" (สาย 58) และ "ประตูตะวันออกของอุทยานจิงซาน" (สาย 5, 60, 111)
- การขับรถเอง: ไม่มีที่จอดรถเฉพาะบริเวณพิพิธภัณฑ์พระราชวัง ที่จอดรถที่ใกล้ที่สุดคือที่จอดรถใต้ดินของศูนย์การค้า "Beijing APM Shopping Center" บริเวณด้านนอกประตูตะวันออก (East Glory Gate) มีที่จอดรถประมาณ 800 คัน คิดค่าบริการชั่วโมงละ 15 หยวน และใช้เวลาเดินประมาณ 10 นาทีไปยังประตูเมริเดียน (Meridian Gate) หรืออีกทางเลือกหนึ่ง คุณสามารถจอดรถได้ที่ที่จอดรถของโรงแรม "Capital Hotel" บนถนน East Qianmen Street (มีที่จอดรถ 300 คัน ชั่วโมงละ 12 หยวน)
เวลาเปิดทำการ
เปิดตลอดทั้งปี (ปิดวันจันทร์ ยกเว้นวันหยุดนักขัตฤกษ์) เวลาเปิดทำการช่วงฤดูท่องเที่ยวคือ 8:30-17:00 น. (ปิดรับผู้เข้าชมเวลา 16:30 น.) และเวลาเปิดทำการช่วงนอกฤดูท่องเที่ยวคือ 8:30-16:30 น. (ปิดรับผู้เข้าชมเวลา 16:00 น.) หอแสดงสมบัติและหอแสดงนาฬิกามีเวลาเปิดทำการเดียวกับพื้นที่ท่องเที่ยวหลัก ผู้เข้าชม 2,000 ท่านแรกที่จองล่วงหน้าในทุกวันพุธสามารถเข้าร่วม "การบรรยายตามธีมฟรี" (9:00-11:00 น./13:00-15:00 น.) ในช่วงนอกฤดูท่องเที่ยวตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ของทุกปี พิพิธภัณฑ์พระราชวังจะขยายเวลาเปิดทำการถึง 20:00 น. ทุกวันพุธ (ปิดรับผู้เข้าชมเวลา 19:30 น.) โดยจะเปิดเฉพาะเส้นทางจากประตูเมริเดียนไปยังหอแห่งความกลมกลืนสูงสุด หอแห่งการรักษาความกลมกลืน พระราชวังตะวันออกทั้งหก และหอแสดงสมบัติเท่านั้น
ตั๋ว
ราคาตั๋วอยู่ที่ 60 หยวนต่อคน
คุณสามารถค้นหาบัญชี WeChat อย่างเป็นทางการ "故宫博物院" เพื่อรับข้อมูลอัปเดตล่าสุดหรือซื้อตั๋วออนไลน์ได้
การจองออนไลน์
คลิกที่นี่เพื่อไปยังแพลตฟอร์มจำหน่ายตั๋ว Trip.com เพื่อทำการซื้อตั๋ว
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม