ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / เสิ่นหยาง

เสิ่นหยาง

沈阳市

ที่มาของชื่อ: แม่น้ำหุนเดิมชื่อว่าแม่น้ำเสิน เนื่องจากตั้งอยู่ทางเหนือของแม่น้ำหุน จึงได้ชื่อว่าเสินหยาง ในปี 710 อาณาจักรโป๋ไห่ได้ก่อตั้งเสินโจวขึ้น ในปี 1296 ราชวงศ์หยวนได้เปลี่ยนชื่อเสินโจวเป็นถนนเสินหยาง ในเดือนสิงหาคม ปี 1923 ได้มีการก่อตั้งเทศบาลเมืองเฟิงเทียนขึ้น และในวันที่ 2 เมษายน ปี 1929 เมืองเฟิงเทียนได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเสินหยาง สถา…

ที่มาของชื่อสถานที่:

แม่น้ำหุนเดิมชื่อว่าแม่น้ำเสิน เนื่องจากตั้งอยู่ทางเหนือของแม่น้ำหุน จึงได้ชื่อว่าเสินหยาง ในปี ค.ศ. 710 อาณาจักรโป๋ไห่ได้ก่อตั้งเมืองเสินโจวขึ้น ในปี ค.ศ. 1296 ราชวงศ์หยวนได้เปลี่ยนชื่อเสินโจวเป็นเสินหยางเซอร์กิต ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1923 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองเฟิงเทียนขึ้น และในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1929 เมืองเฟิงเทียนได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเสินหยาง

พิพิธภัณฑ์รถไฟเสิ่นหยาง
คฤหาสน์ตระกูลจาง
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ 18 กันยายน
อนุสาวรีย์การปลดปล่อยภาคตะวันออกเฉียงเหนือเสิ่นหยาง
สวนสาธารณะริมทะเลสาบติงเซียง

ข้อมูลเบื้องต้น:

เมืองเสิ่นหยางตั้งอยู่ทางตะวันออกของที่ราบซงเหลียว ในภาคกลางของมณฑลเหลียวหนิง และทางตอนเหนือของแม่น้ำหุน ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำเหลียว ที่ไหลออกจากเทือกเขา เสิ่นหยางมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่สำคัญ ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของมณฑลเหลียวหนิง และเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการคมนาคมของมณฑล นอกจากนี้ยังเป็นเมืองอุตสาหกรรมหนักที่มีชื่อเสียงในประเทศของฉันด้วย

ประชากรทั้งหมดภายในเขตแดนของเมืองเสิ่นหยางมีจำนวน 6.71 ล้านคน เป็นภูมิภาคที่มีหลายเชื้อชาติ ไม่ได้มีเพียงชาวฮั่นเท่านั้น แต่ยังมีชนกลุ่มน้อยอื่นๆ อีก 32 กลุ่ม รวมถึงชาวแมนจู ชาวเกาหลี ชาวฮุย ชาวซีเบ และชาวมองโกล เมืองเสิ่นหยางประกอบด้วย 9 เขต 1 เมืองระดับอำเภอ และ 3 อำเภอ

     เสิ่นหยาง เมืองที่เปี่ยมด้วยประวัติศาสตร์และอารยธรรม มีต้นกำเนิดย้อนกลับไปถึงรัฐเหยียนในยุคสงครามระหว่างรัฐ (ประมาณ 200-300 ปีที่แล้ว) และยังเป็นสถานที่กำเนิดของราชวงศ์ชิง จักรพรรดินูร์ฮาซี จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์จินตอนปลาย ได้ตั้งเมืองหลวงที่นี่ก่อนที่จะย้ายไปปักกิ่ง อย่างไรก็ตาม เสิ่นหยางเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เฟิงเทียน" มาโดยตลอด และจักรพรรดิหลายพระองค์ในประวัติศาสตร์ได้ลี้ภัยมายังที่นี่

ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองเสิ่นหยาง >>

อันดับเกียรติยศ:

ในเดือนกรกฎาคม ปี 2026 เมืองนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองศูนย์กลางการท่องเที่ยวใน "แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติระยะ 5 ปี ฉบับที่ 15 เพื่อสร้างความแข็งแกร่งด้านการท่องเที่ยว"

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2569 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในกลุ่มเมืองแรกๆ ที่จะถูกรวมอยู่ในรายชื่อเขตสาธิตการพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่แห่งชาติ

ในเดือนมีนาคม 2026 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 25 จาก 100 เมืองชั้นนำของจีน

ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 29 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลด้านการสื่อสารออนไลน์ในต่างประเทศประจำปี 2025

ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในเมืองนำร่องสำหรับรูปแบบ โมเดล และสถานการณ์การบริโภครูปแบบใหม่ทั่วประเทศ

ในเดือนพฤศจิกายนปี 2025 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 24 ในรายชื่อเมืองของจีนที่มีอิทธิพลระดับนานาชาติประจำปี 2025

ในเดือนกันยายน ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 31 จาก 100 เมืองอัจฉริยะชั้นนำในประเทศจีน (ดัชนี SMILE)

ในเดือนกันยายน ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 30 ในรายชื่อ 100 เมืองชั้นนำด้านเศรษฐกิจดิจิทัลประจำปี 2025

ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งในกลุ่มเมืองนำร่องกลุ่มแรกสำหรับการสร้างสรรค์นวัตกรรมและการยกระดับอุตสาหกรรมค้าปลีกของประเทศ

ดูรางวัลและอันดับที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติมของเมืองเสิ่นหยาง >>

ประวัติความเป็นมา:

การขุดค้นทางโบราณคดีและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในแหล่งโบราณคดีสมัยหินเก่าด้านหลังมหาวิทยาลัยเกษตรเสิ่นหยางได้ยืนยันว่ามีกิจกรรมของมนุษย์ในพื้นที่เสิ่นหยางเมื่อ 110,000 ปีที่แล้ว

เมื่อกว่า 7,000 ปีที่แล้ว กลุ่มชนชาติจีนกลุ่มหนึ่ง (วัฒนธรรมนกสุริยะ) ได้ทำการเพาะปลูก ประมง และล่าสัตว์ในดินแดนแห่งนี้ ขยายพันธุ์และเจริญรุ่งเรือง จนก่อให้เกิดวัฒนธรรมซินเล่อขึ้นมา

ในราว 300 ปีก่อนคริสตกาล ฉินไค แม่ทัพแห่งรัฐเหยียน นำกองทัพขับไล่ชาวตงหู และสร้างหอสังเกตการณ์ (Houcheng หมายถึง สอดแนม หรือ หอดูดาว) ขึ้น ณ สถานที่แห่งนี้

ชื่อ "โฮ่วเฉิง" บ่งบอกความหมายว่า "เมืองแห่งการสังเกตการณ์" และอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอเซียงผิง มณฑลเหลียวตง เมืองเหยียน

ในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช หลังจากที่ฉินซีฮวงรวมจีนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว พระองค์ได้แบ่งประเทศออกเป็น 36 มณฑล และเสิ่นหยางก็อยู่ในเขตหวังผิงของมณฑลเหลียวตง

ในสมัยราชวงศ์ฮั่น

ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองเสิ่นหยาง >>

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

เขตทัศนียภาพหวุนหวู่ซาน

อุทยานทัศนียภาพหวุนหวู่ซานตั้งอยู่ห่างจากเมืองหวนเหริน อำเภอปกครองตนเองแมนจูหวนเหริน เมืองเบ็นซี มณฑลเหลียวหนิง ไปทางทิศเหนือ 8 กิโลเมตร เป…

สวนจัดแสดงสินค้าเสิ่นหยาง

สวนนิทรรศการเสิ่นหยางตั้งอยู่ที่เลขที่ 301 ถนนซวงหยวน เขตหุนหนาน เมืองเสิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ และเ…

เขตทิวทัศน์เฉียนซาน

อุทยานทัศนียภาพเฉียนซาน ตั้งอยู่ในเขตเทีย่ตง เมืองอันซาน มณฑลเหลียวหนิง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ เป็นที่รู้จักในนาม "ไข่มุกแ…

ทางเดินชมวิวหาดแดงหงไห่ถาน

ทิวทัศน์เชิงเขาหงไห่ถาน (หาดแดง) ตั้งอยู่ในเมืองจ้าวฉวนเหอ อำเภอดาว่า เมืองผานจิน มณฑลเหลียวหนิง เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ ซึ่ง…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว