เมืองซางชิว มณฑลเหอหนาน
河南省商丘市
ที่มาของชื่อ: ซ่างฉิวเป็นบ้านเกิดของราชวงศ์ชาง ตำนานเล่าว่าในสมัยโบราณมีเนินดินชื่อ "ระเบียงเอ๋อป๋อ" อยู่ที่นี่ ต่อมาจักรพรรดิคูได้ตั้งชื่อดินแดนของเอ๋อป๋อว่า "ชาง" จึงเป็นที่มาของชื่อซ่างฉิว ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับเมืองโบราณซ่างฉิว พื้นที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศหรงหู อำเภอเจ้อเฉิง ซานหลิงไท่ อำเภอเหลียงหยวน เมืองโบราณซ่างฉิว และพื้นที่ท่องเที่ยวเชิง…
ที่มาของชื่อสถานที่:
เมืองซ่างชิวเป็นแหล่งกำเนิดของราชวงศ์ซ่าง ตำนานเล่าว่าในสมัยโบราณมีเนินดินอยู่ที่นี่ชื่อว่า "ระเบียงเอ๋อป๋อ" ต่อมาจักรพรรดิคูได้ตั้งชื่อดินแดนของเอ๋อป๋อว่าซ่าง และเมืองซ่างชิวก็ได้ชื่อมาจากที่นี่
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองซ่างฉิว หนึ่งในแหล่งกำเนิดของชาติจีน มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน สถานที่ท่องเที่ยวมากมาย และทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ ตั้งอยู่ในมณฑลเหอหนานทางตะวันออก ติดกับมณฑลซานตง เจียงซู และอานฮุย ประกอบด้วย 6 อำเภอ 2 เขต และ 1 เมือง ครอบคลุมพื้นที่ 10,704 ตารางกิโลเมตร ซ่างฉิวอยู่ตรงข้ามกับเมืองซูโจว เมืองที่มีชื่อเสียงในมณฑลเจียงซูทางทิศตะวันออก เมืองไคเฟิง เมืองหลวงโบราณของเจ็ดราชวงศ์ทางทิศตะวันตก เมืองโปโจว บ้านเกิดของโจโฉทางทิศใต้ และเมืองเหอเจ๋อ บ้านเกิดของดอกโบตั๋นทางทิศเหนือ ซ่างฉิวตั้งอยู่ห่างจากเหลียนหยุนกังไปทางทิศตะวันออก 300 กิโลเมตร ทำหน้าที่เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่กับชายฝั่ง และในทางกลับกัน ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบกันของภาคตะวันออกที่เป็นอุตสาหกรรมและภาคตะวันตกที่อุดมไปด้วยทรัพยากรของจีน ทำให้มีข้อได้เปรียบทางภูมิศาสตร์และการกระจายทรัพยากรอย่างมาก ส่งผลให้เป็นทำเลที่มีศักยภาพในการแข่งขันสูงสำหรับธุรกิจในศตวรรษที่ 21
เมืองซ่างฉิวเป็นเมืองศูนย์กลางที่กำลังมาแรงของจีน เชื่อมต่อกับทางรถไฟหลงไห่ ซึ่งเป็นสะพานเชื่อมทวีปยูเรเซียที่ทอดยาวจากเหลียนหยุนกังทางตะวันออกไปยังอัมสเตอร์ดัมในเนเธอร์แลนด์ทางตะวันตก และทางรถไฟปักกิ่ง-เกาลูน ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมหลักที่ยาวที่สุดของจีนจากเหนือจรดใต้ นอกจากนี้ยังมีทางหลวงหมายเลข 105 จากปักกิ่งไปยังจูไห่ และทางหลวงหมายเลข 310 จากเหลียนหยุนกังไปยังคอร์กอส (ส่วนทางด่วนคอร์กอส-เหลียนหยุนกัง ช่วงซ่างฉิว-ไคเฟิง เปิดใช้งานแล้ว)
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองซ่างฉิว >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 188 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศในปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองซ่างฉิวอยู่ในอันดับที่ 78 (เมืองระดับที่สาม)
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองซ่างฉิวอยู่ในอันดับที่ 104
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 เมืองซ่างฉิวได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อเมืองสำหรับการก่อสร้างเมืองศูนย์กลางเชิงกลยุทธ์ด้านการคมนาคมสมัยใหม่ (เมืองศูนย์กลางการคมนาคมเชิงฟังก์ชัน)
ในเดือนเมษายน ปี 2023 สำนักงานไปรษณีย์แห่งรัฐได้มอบรางวัลให้แก่เมืองซ่างฉิว ในฐานะเมืองต้นแบบด้านการจัดส่งด่วนรุ่นที่สามของจีน
ในเดือนเมษายน 2023 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2023 โดยเมืองซ่างฉิวอยู่ในอันดับที่ 75
ในเดือนมกราคม 2023 สำนักงานไปรษณีย์แห่งรัฐได้เผยแพร่การจัดอันดับเมืองที่มีปริมาณการจัดส่งด่วนสูงสุดในปี 2022 โดยเมืองซ่างฉิวอยู่ในอันดับที่ 40
ในปี 2022 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองซ่างฉิวมีมูลค่ารวม 326.268 พันล้านหยวน ติดอันดับที่ 7 ในบรรดาเมืองใหญ่ของมณฑลเหอหนาน
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองซ่างฉิวเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
โจวเป็นรัฐหนึ่งในสมัยราชวงศ์ซ่ง
ในรัชสมัยของพระเจ้าหนานแห่งโจว ปีที่ 29 (286 ปีก่อนคริสตกาล) อาณาจักรฉี ฉู่ และเว่ย ได้แบ่งดินแดนออกเป็นสามส่วน
ราชวงศ์ฉินได้ก่อตั้งมณฑลตังขึ้น
ราชวงศ์ฮั่นได้ก่อตั้งรัฐเหลียงขึ้น
ในสมัยสามก๊ก รัฐเว่ยได้เปลี่ยนชื่อมณฑลเหลียงเป็นมณฑลเหลียง
ราชวงศ์จินตะวันตกได้เปลี่ยนชื่อเป็นรัฐเหลียง
ในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ ที่ตั้งของเขตปกครองถูกย้ายไปยังอำเภอซียี่ (ปัจจุบันคืออำเภอตังซาน มณฑลอานฮุย) ซึ่งอยู่ในเขตปกครองของมณฑลเหลียง
ในปีแรกของราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 457) ได้มีการย้ายเมืองไปยังซูโจว
มณฑลเหลียงในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือได้กลับคืนสู่ที่ตั้งเดิมและเป็นส่วนหนึ่งของเมืองเหยียนโจวใต้
ในช่วงต้นยุคไคหวงของราชวงศ์สุย อำเภอเหลียงถูกยุบ ในปีที่สิบหก (596) ได้มีการจัดตั้งมณฑลซ่งขึ้น โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองซ่ง (ทางใต้ของเมืองเฉิงกวนในปัจจุบัน อำเภอซ่างฉิว)
ในปีที่สามของรัชสมัยต้าเย่ (ค.ศ. 607) ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอเหลียงอีกครั้ง
ในรัชสมัยปีที่สี่ของราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 621) เมืองนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นซ่งโจวอีกครั้ง
ในปีแรกของรัชสมัยเทียนเป่า (742) ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอซุยหยาง
ในปีแรกของรัชสมัยเฉียนหยวน (758) เมืองนี้ถูกผนวกกลับคืนสู่การปกครองของซ่งโจว และการบริหารปกครองยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ถัง
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองซ่างฉิว >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม