ท่องเที่ยวจีนในแบบของคุณ
สำรวจแผนที่
จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว / มณฑลฉานซี

มณฑลฉานซี

ภาพรวมเมืองฉานซี ฉานซี หรือเรียกย่อว่า “ฉาน” หรือ “ฉิน” เป็นมณฑลที่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินจีน โดดเด่นด้วยประวัติศาสตร์ยาวนานนับพันปีและเอกลักษณ์ทางภูมิศาสตร์ที่น่าทึ่ง ตั้งอยู่คร่อมลุ่มน้ำของทั้งแม่น้ำเหลืองและแม่น้ำแยงซี

มณฑลฉานซี

มณฑลฉานซี

ภาพรวมของเมือง

มณฑลฉานซี หรือเรียกย่อว่า “ฉาน” หรือ “ฉิน” เป็นมณฑลที่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินของจีน โดดเด่นด้วยประวัติศาสตร์ยาวนานนับพันปีและเอกลักษณ์ทางภูมิศาสตร์ที่น่าทึ่ง มณฑลนี้ตั้งอยู่บนเส้นแบ่งลุ่มน้ำของแม่น้ำเหลืองและแม่น้ำแยงซี ตรงข้ามกับมณฑลซานซีทางทิศตะวันออก ติดกับมณฑลเหอหนานและหูเป่ยทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ฉงชิ่งและเสฉวนทางทิศใต้ กานซูและหนิงเซี่ยทางทิศตะวันตก และมองโกเลียในทางทิศเหนือ ตั้งอยู่ใจกลางแผนที่ของจีนอย่างแท้จริง มณฑลนี้มีพื้นที่ประมาณ 205,600 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรอาศัยอยู่ถาวรประมาณ 39.5 ล้านคน ในด้านการบริหาร ประกอบด้วยเมืองระดับจังหวัด 10 เมือง และเขตสาธิตเทคโนโลยีการเกษตรขั้นสูงระดับชาติ 1 แห่ง เมืองหลวงคือซีอาน ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของมณฑล และเป็นแกนหลักของกลุ่มเมืองในที่ราบกวนจง ในมณฑลฉานซีตอนเหนือ เมืองหยูหลินได้กลายเป็นศูนย์กลางการเติบโตที่สำคัญด้วยเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงาน ในขณะที่ทางตอนใต้ เมืองหานจงได้เผยให้เห็นภาพลักษณ์ที่แตกต่างออกไปของเทือกเขาฉินหลิง-ต้าปาผ่านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและอุตสาหกรรมสีเขียว

ในทางภูมิศาสตร์ มณฑลฉานซีแบ่งออกเป็นสามเขตจากเหนือจรดใต้ได้อย่างชัดเจน ได้แก่ ที่ราบสูงโลเอสที่มีหุบเหวลึกทางตอนเหนือ ที่ราบกวนจงอันอุดมสมบูรณ์ทางตอนกลาง และเขตเทือกเขาฉินหลิง-ต้าปาที่เขียวชอุ่มและสูงชันทางตอนใต้ เทือกเขาฉินหลิงทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตกผ่านมณฑล ไม่เพียงแต่เป็นเส้นแบ่งเขตภูมิอากาศระหว่างจีนตอนเหนือและตอนใต้เท่านั้น แต่ยังได้รับการยกย่องว่าเป็น "เส้นเลือดใหญ่" ของอารยธรรมจีนอีกด้วย แม่น้ำเว่ยไหลจากตะวันตกไปตะวันออกผ่านกวนจง หล่อเลี้ยงสังคมเกษตรกรรมยุคแรกๆ ของจีน ในขณะที่แม่น้ำฮั่นไหลคดเคี้ยวผ่านทางตอนใต้ของฉานซีและเป็นแหล่งน้ำหลักสำหรับเส้นทางหลักของโครงการผันน้ำจากใต้สู่เหนือ ชื่อเล่นของมณฑลนี้คือ “ซานฉิน” (สามฉิน) มาจากเรื่องราวของเซียงหยูที่แบ่งแคว้นกวนจงให้กับขุนพลฉินสามคนที่ยอมจำนนหลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ฉิน เมื่อเวลาผ่านไป ชื่อนี้ได้พัฒนาจากชื่อที่ใช้เรียกเฉพาะภูมิภาค กลายเป็นชื่อที่งดงามสำหรับทั้งมณฑล โดยแต่ละตัวอักษรล้วนเปี่ยมไปด้วยประวัติศาสตร์อันยาวนานของดินแดนแห่งนี้

เรื่องราวทางประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์ของมณฑลฉานซีเป็นบันทึกย่อของอารยธรรมจีนในช่วงครึ่งแรก เมื่อกว่าล้านปีก่อน มนุษย์หลานเทียนได้ทิ้งร่องรอยไว้ที่เชิงเขาฉินหลิงทางตอนเหนือ แหล่งโบราณคดีบันโปในยุคหินใหม่เผยให้เห็นรูปแบบการตั้งถิ่นฐานของหมู่บ้านวัฒนธรรมหยางเสาแบบสตรีเป็นใหญ่ ในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสต์ศักราช ชาวโจวได้ผงาดขึ้นในกวนจงทางตะวันตก พระเจ้าเหวินทรงสถาปนาเมืองเฟิง และพระเจ้าอู่ทรงสร้างเมืองฮ่าว ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองอันยาวนานของซีอานในฐานะเมืองหลวงของจักรวรรดิ ชาวฉินได้อพยพไปทางตะวันออกจากมณฑลกานซู ตั้งฐานที่มั่นที่หย่งเฉิง (ปัจจุบันคือเฟิงเซียง เป่าจี) จากนั้นย้ายเมืองหลวงไปที่ลี่หยาง และต่อมาไปที่เซียนหยาง ในปี 221 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอิงเจิ้งแห่งฉิน ทรง "สร้างต่อยอดจากความสำเร็จของหกชั่วอายุคน" และรวมจีนเป็นหนึ่งเดียว ด้วยขนาดรถม้าและอักษรที่เป็นมาตรฐาน จักรวรรดิรวมศูนย์แห่งแรกในประวัติศาสตร์จีนจึงถือกำเนิดขึ้นบนฝั่งแม่น้ำเว่ย

ราชวงศ์ฮั่นสืบทอดระบบการปกครองจากราชวงศ์ฉินและตั้งเมืองฉางอานเป็นเมืองหลวง จากที่นี่ จางเฉียนได้ออกเดินทางไปทางทิศตะวันตกพร้อมกับตราประจำราชวงศ์ เปิดเส้นทางสายไหมและเปลี่ยนฉางอานให้กลายเป็นศูนย์กลางอารยธรรมของโลกตะวันออก เทียบได้กับโรมและพาร์เธียในดินแดนตะวันตกอันห่างไกล ราชวงศ์สุยได้สร้างเมืองต้าซิง และฉางอานในสมัยราชวงศ์ถังได้ขยายขนาดเมืองอย่างถึงที่สุด ครอบคลุมพื้นที่ 84 ตารางกิโลเมตร มีประชากรมากกว่าหนึ่งล้านคน และถนนจูฉู่กว้างถึง 150 เมตร ทำให้เป็นมหานครที่งดงามที่สุดในโลกในเวลานั้น หลังจากกบฏอันลู่ซาน ศูนย์กลางทางการเมืองได้ย้ายไปทางตะวันออกและศูนย์กลางทางเศรษฐกิจย้ายไปทางใต้ มณฑลฉานซีจึงค่อยๆ เปลี่ยนจากศูนย์กลางจักรวรรดิไปสู่ชายแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือ แม้ว่าความสำคัญทางด้านการทหารและการขนส่งจะไม่เคยลดลงเลยก็ตาม ในปีที่สองแห่งรัชสมัยหงหวู่ของราชวงศ์หมิง (1369) สวีต้าได้ยึดครองเส้นทางเฟิงหยวนและเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองซีอาน พร้อมทั้งสร้างกำแพงเมืองบนฐานรากของเมืองหลวงสมัยราชวงศ์สุยถัง ซึ่งกำแพงเมืองนี้ยังคงยืนหยัดมาจนถึงทุกวันนี้

ในทศวรรษ 1930 เมืองเหยียนอันทางตอนเหนือของมณฑลฉานซีกลายเป็นที่ตั้งของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน สิบสามปีอันเต็มไปด้วยเหตุการณ์สำคัญทำให้เนินเขาเจดีย์เหยียนอันกลายเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติจีน ซากปรักหักพังทางประวัติศาสตร์กระจัดกระจายอยู่ทั่วทั้งมณฑล: สุสานกองทัพดินเผาของฉินซีฮวงสร้างความประหลาดใจให้กับโลก; ซากปรักหักพังของพระราชวังเว่ยหยางในสมัยฮั่นฉางอานและซากปรักหักพังของพระราชวังต้าหมิงในสมัยราชวงศ์ถังบอกเล่าถึงความทะเยอทะยานของจักรพรรดิ; เจดีย์ห่านป่าใหญ่และเจดีย์ห่านป่าเล็กตั้งตระหง่านอย่างเงียบสงบเป็นผู้พิทักษ์ความงดงามของเมืองหลวงโบราณ; และหยางเจียหลิงและจ้าวหยวนในเหยียนอันก็ถูกจารึกด้วยความทรงจำแห่งการปฏิวัติ

มรดกทางวัฒนธรรม

ภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมของมณฑลฉานซี เช่นเดียวกับภูมิประเทศ แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างทางภูมิภาคอย่างชัดเจน แต่ก็สะท้อนถึงความแข็งแกร่งและกล้าหาญที่เหมือนกัน ในแง่ของสำเนียง พื้นที่กวนจงพูดภาษาจีนกลางกลุ่มย่อยกวนจง ซึ่งมีโทนเสียงแข็งและคมชัด เรียกว่า "เสียงฉิน" โดยคนโบราณ และถือเป็นฟอสซิลที่มีชีวิตของสัทวิทยาจีนโบราณ ฉานซีตอนเหนืออยู่ในกลุ่มสำเนียงจิน มีเสียงนาสิกหนักและมีการซ้ำคำมาก สะท้อนถึงบรรยากาศแห้งแล้งของที่ราบสูงดินเหลือง ฉานซีตอนใต้ผสมผสานภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ มีรสชาติที่เบาและชื้นกว่า ชวนให้นึกถึงเสฉวน

ประเพณีพื้นบ้านนั้นมีสีสันยิ่งกว่า: ในช่วงเทศกาลตรุษจีนทุกปี ชุมชนกวนจงจะจัดขบวนแห่เชอฮั่วที่มีคนเดินบนไม้ค้ำ นักกายกรรมเสา และระบำม้าไม้ไผ่ ทางภาคเหนือ กลองเอวอันไซจะทำให้เกิดฝุ่นสีเหลืองฟุ้งกระจายและได้รับการยกย่องว่าเป็น “กลองที่ดีที่สุดในโลก” ทางภาคใต้ ละครฮั่นเตียว กวางกวง (ละครพื้นเมืองประเภทหนึ่ง) และละครกลองดอกไม้จะดังก้องไปทั่วท่าเรือ ในด้านพิธีกรรม พิธีสาธารณะชิงหมิงประจำปีเพื่อบูชาจักรพรรดิเหลืองได้สืบทอดมายาวนานนับพันปี เป็นการรวมตัวทางจิตวิญญาณของชาวจีนทั่วโลก ซึ่งปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติแล้ว

ในด้านศิลปะ มณฑลฉานซีได้สร้างสรรค์สมบัติล้ำค่ามากมาย งิ้วฉิน (Qinqiang) เป็นหนึ่งในรูปแบบการแสดงละครที่เก่าแก่ที่สุดของจีน เสียงเพลงดังก้องราวกับพายุ เต็มไปด้วยอารมณ์และท่วงทำนองที่ไพเราะ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ชุดแรก เทคนิคพิเศษต่างๆ เช่น การพ่นไฟและการใช้ไม้ค้ำยัน ทำให้ผู้ชมตื่นตาตื่นใจ การแสดงหุ่นเงาหัวโจว (Huazhou หรือ Huaxian ในอดีต) ซึ่งได้รับการยอมรับจากยูเนสโก แกะสลักตัวละคร sheng, dan, jing และ chou จากหนังวัว ระหว่างแสงและเงา เสียงเพลงอันเศร้าสร้อยปลุกเร้าเสน่ห์ที่ยังคงอยู่ของยุคฮั่นและถัง นอกจากนี้ ประติมากรรมดินเผาเฟิงเซียงยังเป็นที่รู้จักในด้านแผ่นป้ายหน้าเสือและม้าดินเผาราศีต่างๆ ด้วยสีแดงและเขียวที่สดใสและเส้นสายที่ทรงพลัง การตัดกระดาษแบบอันไซ โดยใช้กรรไกรเพียงคู่เดียว สามารถถ่ายทอดจินตนาการอันเต็มเปี่ยมของสตรีชาวมณฑลฉานซีตอนเหนือลงบนกระดาษสีแดงได้ ภาพวาดชาวนาแบบหูเซียนเปี่ยมไปด้วยสีสันสดใสและกลิ่นอายของผืนดิน เพลงพื้นบ้านซินเทียนหยูของมณฑลฉานซีตอนเหนือ โดยเฉพาะเพลง “ตะวันออกเป็นสีแดง” แพร่กระจายจากที่ราบสูงดินเหลืองไปทั่วประเทศจีน

สถาปัตยกรรมและภูมิทัศน์เมือง

ภูมิทัศน์ทางสถาปัตยกรรมของมณฑลฉานซีเปรียบเสมือนม้วนกระดาษที่คลี่คลายจากห้วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์สู่ขอบแห่งความทันสมัย ​​ผสมผสานความยิ่งใหญ่ของพระราชวัง ความเรียบง่ายของบ้านเรือนพื้นบ้าน และความดิบของอุตสาหกรรม บ้านเรือนแบบดั้งเดิมแตกต่างกันไปตามภูมิประเทศ บ้านแบบกวนจง (Guanzhong) มีลานภายในแคบและลึก หลังคาลาดเอียงเข้าด้านในเพื่อให้ได้ผังแบบ “น้ำสี่สายไหลกลับเข้าสู่ตัวบ้าน” และมีการแกะสลักไม้ที่ประณีต ในมณฑลฉานซีตอนเหนือ บ้านถ้ำ (yaodong) ถูกขุดลงไปในดินเลสโดยตรง หรือสร้างด้วยอิฐและหินเป็นถ้ำบนเนินเขาหรือลานบ้านที่อยู่ต่ำกว่าระดับพื้นดิน—อบอุ่นในฤดูหนาวและเย็นสบายในฤดูร้อน แสดงถึงการอยู่ร่วมกันอย่างใกล้ชิดที่สุดระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ หมู่บ้านอย่างเนียนปานในอำเภอหยานฉวนยังคงอนุรักษ์กลุ่มบ้านถ้ำไว้ ในภาคใต้ ได้รับอิทธิพลจากเทือกเขาฉินหลิง-ต้าปาและวัฒนธรรมเสฉวน บ้านดินอัดหลังคามุงกระเบื้องชนวนและโครงหลังคาจั่วที่ยื่นออกมาเป็นเรื่องปกติ มีลักษณะโปร่งโล่งสบาย

ในโครงสร้างเมืองโบราณ ซีอานยังคงรักษากำแพงเมืองสมัยหมิงที่สมบูรณ์ที่สุดในจีนไว้ กำแพงเมืองยาว 13.74 กิโลเมตร ล้อมรอบถนนที่วางผังอย่างเป็นระเบียบ โดยมีหอระฆังอยู่ตรงกลาง และมีถนนสายหลักสี่สายแผ่ขยายออกไป ในยามรุ่งอรุณหรือยามพลบค่ำ ผู้คนที่ปั่นจักรยานอยู่บนกำแพงเมืองจะสัมผัสได้ถึงความเงียบสงบของเมืองหลวงโบราณแห่งนี้ ย่านที่น่าสนใจ ได้แก่ ย่านมุสลิม ซึ่งเป็นเขาวงกตของตรอกซอกซอยอิฐสีน้ำเงินที่เต็มไปด้วยควัน เป็นสถานที่สำคัญสำหรับการสัมผัสวิถีชีวิตริมถนนแบบตะวันตกเฉียงเหนือและอาหารฮาลาล ซูหยวนเหมิน ซึ่งทอดยาวมาจากอดีตสถาบันกวนจง เรียงรายไปด้วยร้านขายภาพพิมพ์ ร้านขายของเก่า และร้านขายงานเขียนพู่กัน ในยุคปัจจุบัน “ต้าฮวา 1935” ของซีอานได้เปลี่ยนโรงงานทอผ้าเก่าให้กลายเป็นสวนศิลปะและวัฒนธรรม โรงงานหลังคาหยักและโครงเหล็กเป็นพยานถึงอุตสาหกรรมในยุคสาธารณรัฐ ในมณฑลฉานซีตอนเหนือ กลุ่มสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์การปฏิวัติอย่างเขาเจดีย์และภูเขาชิงเหลียงในเมืองเหยียนอัน ซึ่งมีที่อยู่อาศัยในถ้ำเรียงรายขึ้นไปตามเนินเขา แสดงให้เห็นถึงพลังที่เรียบง่ายและแน่วแน่

ภูมิประเทศเหล่านี้ไม่ได้แยกโดดเดี่ยว แต่ถูกถักทอเข้าด้วยกันโดยสายน้ำของแม่น้ำเว่ย สันเขาดินเลส และเมฆจากเทือกเขาฉินหลิง-ต้าปา รวมกันเป็น "ภูมิประเทศและสายใยทางวัฒนธรรม" อันเป็นเอกลักษณ์ของมณฑลฉานซี

วัฒนธรรมการทำอาหาร

อาหารฉานซีอาจไม่ได้มีชื่อเสียงเทียบเท่ากับแปดสุดยอดตำรับอาหารของฝรั่งเศส แต่ก็สร้างความประทับใจไม่รู้ลืมให้กับผู้ลิ้มลองทุกคน อาหารฉานซีเน้นรสชาติเข้มข้น ทั้งเค็ม เผ็ด และเปรี้ยว และสามารถแบ่งออกได้เป็นสามสไตล์หลัก ได้แก่ อาหารกวนจงที่เน้นอาหารจากข้าวสาลีและรสเปรี้ยวเผ็ด อาหารฉานซีตอนเหนือที่เน้นเนื้อแกะตุ๋นและธัญพืชหยาบ และอาหารฉานซีตอนใต้ที่เน้นเนื้อรมควันและผักเจียงสุ่ย (อาหารท้องถิ่นที่ทำจากน้ำซุปเปรี้ยวหมัก) ซึ่งได้รับอิทธิพลจากอาหารเสฉวน

อาหารที่ทำจากข้าวสาลีเป็นเหมือนยีนที่ฝังอยู่ในชาวมณฑลฉานซีทุกคน อาหารที่โด่งดังที่สุดคือ หยางโร่วเปาโม (ขนมปังพิต้าแช่ในสตูว์เนื้อแกะ): ผู้รับประทานจะฉีกขนมปังแผ่นแบนที่เรียกว่า ถัวถัวโม เป็นชิ้นเล็กๆ ขนาดเท่าเม็ดถั่ว จากนั้นเชฟจะนำไปเคี่ยวในน้ำซุปเนื้อแกะ เสิร์ฟพร้อมพริกแกงและกระเทียมดองหวาน น้ำซุปเข้มข้น ขนมปังเหนียวนุ่ม และรสชาติติดตรึงใจ กวีสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ซูตงโป เคยยกย่องอาหารจานนี้ด้วยบทกวีที่ว่า “ในบรรดาอาหารเลิศรสของราชวงศ์หลง มีเพียงเนื้อหมีตากแห้ง ในบรรดาอาหารของราชวงศ์ฉิน มีเพียงสตูว์เนื้อแกะ” ลาจือโร่วเจียโม หรือ “แฮมเบอร์เกอร์จีน” คือการนำเนื้อหมูตุ๋นสับที่ปรุงสุกในน้ำซุปชั้นเลิศมาใส่ในขนมปังไป๋จีที่กรอบแล้วนุ่ม รสชาติเข้มข้นแต่ไม่มันเยิ้ม เป็นอาหารริมทางที่พบได้ทั่วไปในซีอาน เหลียงผี (ก๋วยเตี๋ยวเย็น) มีหลายชนิดตามภูมิภาค ได้แก่ ก๋วยเตี๋ยวข้าวฉินเจิ้น ก๋วยเตี๋ยวข้าวสาลีม้วนเปาจี และก๋วยเตี๋ยวแผ่นนึ่งฉีซาน ในวันที่อากาศร้อนอบอ้าว การราดน้ำมันพริกลงบนบะหมี่เย็นๆ สักช้อนโต๊ะจะช่วยคลายความร้อนได้ทันที นอกจากนี้ยังมีบะหมี่เปียงเปียง ซึ่งเป็นบะหมี่ที่มีชื่อเขียนด้วยอักษรจีนที่ซับซ้อนจนไม่สามารถพิมพ์ได้ด้วยวิธีการพิมพ์มาตรฐานใดๆ บะหมี่เหล่านี้มีขนาดกว้างเท่าเข็มขัด ทำด้วยมือ เคี้ยวหนึบกำลังดี และราดด้วยน้ำมันร้อนๆ ที่ส่งกลิ่นหอมของกระเทียมและพริกอย่างเจิดจ้า ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงอุปนิสัยที่โดดเด่นของราชวงศ์ฉิน

นอกเหนือจากก๋วยเตี๋ยวแล้ว เนื้อแกะตุ๋นในหม้อเหล็กทางตอนเหนือของมณฑลฉานซี ปรุงรสด้วยไทม์ป่าและหอมแดงเท่านั้น ก็มีความนุ่มและไม่มีกลิ่นสาบ หวงโมโม ซึ่งนึ่งจากแป้งข้าวฟ่างหมัก กลายเป็นสัญลักษณ์ของที่ราบสูงโลสในสารคดีเรื่อง A Bite of China ทางตอนใต้ เต้าหู้ผักและก๋วยเตี๋ยวฮั่นจงร้อน สื่อถึงความอบอุ่นอ่อนโยนของเขตเปลี่ยนผ่านจากเหนือจรดใต้ ชาวฉานซีรับประทานก๋วยเตี๋ยวกับกระเทียมสดและน้ำมันพริก และมีคำกล่าวในท้องถิ่นว่า “ก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชาม กระเทียมหนึ่งหัว แม้แต่จักรพรรดิก็ไม่อาจดึงดูดใจข้าได้” วิถีการกินที่อิ่มเอมและไม่ยับยั้งชั่งใจนี้ สะท้อนให้เห็นถึงลักษณะนิสัยของชาวฉานซีอย่างแท้จริง คือ ตรงไปตรงมา ดื้อรั้น และใจกว้าง

การพัฒนาสมัยใหม่

ในยุคปัจจุบัน มณฑลฉานซีไม่ได้ประสบกับผลกระทบรุนแรงจากการเปิดเมืองท่าตามสนธิสัญญาเหมือนกับมณฑลชายฝั่งทะเล การพัฒนาของมณฑลนี้ขับเคลื่อนโดยทางรถไฟและความจำเป็นในช่วงสงครามมากกว่า ในปี 1934 ทางรถไฟหลงไห่ได้มาถึงซีอาน ทำให้ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างกวนจงและชายฝั่งตะวันออกแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น และอุตสาหกรรมสิ่งทอฝ้ายและการผลิตเครื่องจักรก็เริ่มเกิดขึ้น สิ่งที่เปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์อุตสาหกรรมของฉานซีอย่างแท้จริงคือ "การสร้างแนวรบที่สาม" หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน อุตสาหกรรมป้องกันประเทศ การบินและอวกาศ อิเล็กทรอนิกส์ และเครื่องจักรจำนวนมากตั้งอยู่ตามแนวแม่น้ำฉินหลิงและในกวนจง และซีอาน เป่าจี และฮั่นจงก็เติบโตอย่างรวดเร็วในฐานะฐานอุตสาหกรรมหนัก จนถึงทุกวันนี้ เครื่องยนต์จรวดและชิ้นส่วนการบินที่สำคัญยังคงผลิตในฉานซี

หลังจากการปฏิรูปและการเปิดประเทศ มณฑลฉานซีได้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทางวิทยาศาสตร์และการศึกษาที่มีอยู่อย่างหนาแน่น เช่น มหาวิทยาลัยซีอานเจียวตง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตะวันตกเฉียงเหนือ มหาวิทยาลัยซีเตียน และอีกหลายสิบแห่ง เพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทค เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคซีอานได้เกิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว กลายเป็นศูนย์กลางวิทยาศาสตร์และนวัตกรรมที่สำคัญของภาคตะวันตก ขณะที่เขตสาธิตเทคโนโลยีการเกษตรขั้นสูงหยางหลิงได้พัฒนาจากเมืองเล็กๆ กลายเป็น “ซิลิคอนวัลเลย์” สำหรับการเกษตรสมัยใหม่ในพื้นที่แห้งแล้งและกึ่งแห้งแล้ง ในด้านพลังงาน แหล่งสำรองถ่านหินที่พิสูจน์แล้วในหยูหลิน ทางตอนเหนือของฉานซี คิดเป็นหนึ่งในห้าของปริมาณทั้งหมดของประเทศ ขณะที่แหล่งสำรองก๊าซธรรมชาติและปิโตรเลียมก็มีปริมาณที่น่าประทับใจไม่แพ้กัน โดยมีการสร้างฐานอุตสาหกรรมพลังงานและเคมีแห่งชาติขึ้นที่นั่น ส่วนทางตอนใต้ของฉานซีถูกกำหนดให้เป็นเขตพัฒนาแบบจำกัด โดยเน้นการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและเศรษฐกิจหมุนเวียนสีเขียว

ปัจจุบัน ภูมิทัศน์ทางเศรษฐกิจของมณฑลฉานซีแสดงให้เห็นถึงการแบ่งเขต “หนึ่งแถบ สองเขต” อย่างชัดเจน: กลุ่มเมืองในที่ราบกวนจง ซึ่งมีอุตสาหกรรมการผลิตขั้นสูง ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ และการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเป็นศูนย์กลาง ทำหน้าที่เป็นเครื่องยนต์ขับเคลื่อนการพัฒนาของมณฑล; ภาคเหนือ ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่พลังงานและเคมีภัณฑ์ กำลังขยายตัวไปสู่โพลีโอเลฟินส์ระดับสูงและเชื้อเพลิงพิเศษจากถ่านหิน; ภาคใต้ยังคงรักษาแนวเขตอนุรักษ์น้ำที่สำคัญสำหรับโครงการผันน้ำจากใต้สู่เหนือ โดยให้ความสำคัญกับอาหารที่อุดมไปด้วยซีลีเนียม ชีวการแพทย์ และการท่องเที่ยวทั่วทั้งภูมิภาค ในฐานะเมืองศูนย์กลางแห่งชาติลำดับที่เก้า ซีอานกำลังขยายตัวไปทางทิศตะวันตกเพื่อสร้างพื้นที่สูงภายในประเทศที่เปิดกว้างสำหรับโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง; รถไฟขนส่งสินค้าจีน-ยุโรป “ฉางอาน” ออกเดินทางจากนิคมอุตสาหกรรมการค้าและโลจิสติกส์ระหว่างประเทศซีอาน วิ่งตรงไปยังเอเชียกลางและยุโรป—กระดิ่งอูฐอายุพันปีของเส้นทางสายไหมได้ถูกเปลี่ยนเป็นรางเหล็กบนเส้นทางสายไหมใหม่

การขนส่งและการเดินทาง

มณฑลฉานซีเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญยิ่งในเครือข่ายการขนส่งของประเทศ เชื่อมโยงตะวันออกและตะวันตก และเชื่อมต่อเหนือและใต้ ความสำคัญนี้ถูกถักทออยู่ในทุกส่วนของโครงข่ายการคมนาคมของมณฑล ในด้านทางรถไฟ เส้นทางหลงไห่ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตกผ่านกวนจง ซึ่งเป็นเส้นทางหลักของระเบียงตะวันออก-ตะวันตกของจีนที่มีอายุยาวนานนับศตวรรษ เส้นทางเป่าจี-เฉิงตูตัดผ่านเทือกเขาฉินหลิง ซึ่งมีชื่อเสียงจากเจดีย์กวนอิม และเป็นทางรถไฟไฟฟ้าสายแรกของจีน เส้นทางซีอาน-อันคังลอดอุโมงค์ผ่านภูเขาเพื่อไปยังฉานซีตอนใต้ และเส้นทางซีอาน-เหยียนอันเชื่อมต่อกับทางเหนือ ในยุคของรถไฟความเร็วสูง เส้นทางไปยังเจิ้งโจว เฉิงตู หยินฉวน และเป่าจี้-หลานโจว ได้เปิดให้บริการอย่างต่อเนื่อง ก่อให้เกิดเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงรูปทรง "ตัวข้าว" (米字型) โดยมีซีอานเป็นศูนย์กลาง: ไปทางตะวันออกสู่เจิ้งโจวเชื่อมต่อกับระเบียงปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้; ไปทางตะวันตกสู่หลานโจวเชื่อมต่อกับช่องทางสะพานแผ่นดิน; ไปทางใต้ผ่านเฉิงตูเชื่อมต่อกับวงแหวนเฉิงตู-ฉงชิ่ง; และไปทางเหนือผ่านเหยียนอันและหยูหลินขยายไปสู่เป่าโถว

เครือข่ายทางด่วนซึ่งมีโครงสร้างเป็น “วงแหวนสองชั้นหกทางแยก” ผสมผสานถนนวงแหวนกับอุโมงค์ภูเขาเพื่อเปลี่ยนด่านกั้นฉินหลิง-ต้าปาให้เป็นเส้นทางสัญจรหลัก อุโมงค์ทางหลวงฉินหลิงจงหนานซาน มีความยาวอุโมงค์เดียวถึง 18.02 กิโลเมตร นับเป็นอุโมงค์ที่ยาวที่สุดในเอเชีย เส้นทางบินมีศูนย์กลางอยู่ที่สนามบินนานาชาติซีอานเซียนหยาง โดยมีเที่ยวบินระหว่างประเทศเชื่อมต่อกับเอเชียกลาง ยุโรป และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และปริมาณผู้โดยสารติดอันดับต้นๆ ของประเทศ สนามบินระดับภูมิภาคในหยูหลิน เหยียนอัน หานจง และอันคัง เชื่อมโยงเส้นทางบินระดับจังหวัดที่หนาแน่นยิ่งขึ้น นักท่องเที่ยวสามารถขึ้นเครื่องบินส่วนตัวเพื่อชมทิวทัศน์น้ำตกหูโข่วและที่ราบสูงดินเหลืองจากมุมสูงได้

ประสบการณ์การท่องเที่ยวที่ไม่เหมือนใครยังไม่จบเพียงเท่านี้: เส้นทางชมวิวแม่น้ำเหลืองทอดยาว 828 กิโลเมตรจากตำบลฉางโถวในอำเภอฟู่กูทางเหนือไปจนถึงเชิงเขาหัวซานทางใต้ เชื่อมต่ออุทยานธรณีแห่งชาติแม่น้ำเหลืองคดเคี้ยวและอ่าวเฉียนคุน ซึ่งเป็นสวรรค์สำหรับนักเดินทางด้วยรถยนต์ การปั่นจักรยานไปตามกำแพงเมืองซีอานยาว 13.7 กิโลเมตรจะให้ทัศนียภาพอันงดงามของถนนโบราณและเส้นขอบฟ้าที่ทันสมัย ​​เพื่อสัมผัสถึงกำแพงฉินหลิงอย่างแท้จริง ให้ขึ้นรถไฟโบราณสีเขียวบนเส้นทางเป่าจี-เฉิงตู ค่อยๆ ไต่ขึ้นจากสถานีกวนจงไปยังสถานีฉินหลิง ชมการเปลี่ยนแปลงของพืชพรรณจากไม้ผลัดใบเป็นไม้สน ราวกับกำลังข้ามผ่านระหว่างจีนตอนเหนือและตอนใต้

เคล็ดลับการเดินทาง

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเยี่ยมชม: ฤดูใบไม้ผลิ (ปลายเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม) นำมาซึ่งอุณหภูมิที่อบอุ่นขึ้น การแตกกอของข้าวสาลีในกวนจง ดอกเรพซีดบานสะพรั่งบนพื้นที่หนึ่งล้านหมู่ (ประมาณ 66,667 เฮกตาร์) ในหานจง และดอกไม้ป่าผลิบานในหุบเขาฉินหลิง ซึ่งเป็นทิวทัศน์ธรรมชาติที่งดงามที่สุด ฤดูใบไม้ร่วง (กันยายนถึงตุลาคม) มีอากาศเย็นสบายและแห้ง เหมาะสำหรับการปีนเขาหัวซานหรือเดินเล่นในเมืองเก่า พร้อมกับแอปเปิ้ลเหยียนอันและเกาลัดฉานซีตอนใต้ที่อยู่ในช่วงที่ดีที่สุด ฤดูร้อนอากาศร้อน แต่ที่ราบสูงทางตอนเหนือยังคงเย็นสบาย เหมาะสำหรับการหลีกหนีความร้อน ฤดูหนาวอากาศหนาว แต่ให้ความสงบเงียบในการสำรวจพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฉานซีอย่างสงบ หรือรับประทานเต้าฟู่ (เต้าหู้ทอด) ในหมู่บ้านหยวนเจียชุนขณะที่หิมะโปรยปราย

สถานที่ท่องเที่ยวและประสบการณ์ที่ห้ามพลาด:

1. สุสานจักรพรรดิฉินซีฮวงและพิพิธภัณฑ์กองทัพทหารดินเผา: “สิ่งมหัศจรรย์อันดับแปดของโลก” – การได้เผชิญหน้ากับรูปปั้นทหารดินเผาขนาดเท่าคนจริงกว่าหกร้อยรูป ซึ่งแต่ละรูปมีลักษณะเฉพาะตัว เป็นความรู้สึกที่หาที่เปรียบมิได้ ควรจ้างไกด์มืออาชีพหรือเช่าเครื่องบรรยายเสียงเพื่อชมสถานที่

2. ปั่นจักรยานชมกำแพงเมืองซีอาน: เข้าทางประตูทิศใต้ (หย่งหนิงเหมิน) เช่าจักรยาน แล้วปั่นไปรอบๆ กำแพงอิฐโบราณให้ครบวง ในยามพลบค่ำ ชมโคมไฟส่องสว่างระยิบระยับตัดกับเส้นขอบฟ้าที่ผสมผสานระหว่างความเก่าแก่และความทันสมัย

3. ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์การปฏิวัติเหยียนอัน: เยี่ยมชมสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์การปฏิวัติอย่างหยางเจียหลิงและจ้าวหยวน และอนุสรณ์สถานการปฏิวัติเหยียนอัน สัมผัสจุดเปลี่ยนสำคัญในประวัติศาสตร์จีนสมัยใหม่ภายในบ้านถ้ำที่เรียบง่าย และในยามค่ำคืน ชมการแสดงแสงสีบนเนินเขาเจดีย์

4. ยอดเขาหัวซาน: ภูเขาหัวซาน (ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทางทิศตะวันตก) ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็น “ภูเขาที่อันตรายที่สุดในโลก” จะทดสอบความกล้าหาญของคุณด้วยทางเดินไม้ลอยฟ้า (Plank Walk in the Sky) และเครื่องเล่น Kite Flip ขึ้นกระเช้าไฟฟ้าไปยังยอดเขาทิศตะวันตก แล้วเดินลงทางยอดเขาทิศเหนือ เพื่อดื่มด่ำกับหน้าผาหินแกรนิตสูงชันและป่าบนยอดเขา

5. พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฉานซี: มีสิ่งของจัดแสดงกว่า 1.71 ล้านชิ้น ตั้งแต่เครื่องสำริดสมัยราชวงศ์ชางและโจว ไปจนถึงภาพเขียนฝาผนังสุสานสมัยราชวงศ์ถัง ให้คุณได้เดินชมประวัติศาสตร์จีนโบราณได้อย่างเต็มอิ่ม ควรจองตั๋วเข้าชมฟรีผ่านช่องทางทางการล่วงหน้าอย่างน้อยสามวัน

เคล็ดลับที่เป็นประโยชน์: สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองซีอานส่วนใหญ่สามารถเดินทางไปได้ด้วยรถไฟใต้ดิน แต่กองทัพทหารดินเผา ภูเขาหัว และน้ำตกหูโข่ว จำเป็นต้องขับรถหรือเข้าร่วมทัวร์แบบวันเดียว เมื่อรับประทานอาหารในย่านมุสลิม โปรดเคารพธรรมเนียมปฏิบัติของชาวมุสลิมและอย่านำอาหารจากภายนอกเข้าไป สถานที่ท่องเที่ยวในมณฑลฉานซีตอนใต้และตอนเหนือมีการกระจายตัวอยู่หลายแห่ง แนะนำให้เช่ารถหรือเช่าเหมาคัน บริเวณภูเขามีอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงมากระหว่างเช้าและเย็น ดังนั้นควรนำเสื้อกันลมไปด้วย

หมายเหตุ: ในช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์ กองทัพทหารดินเผาและภูเขาหัวซานจะแออัดมาก ควรจองตั๋วและบัตรขึ้นกระเช้าล่วงหน้า แสงแดดแรงและอากาศแห้งในมณฑลฉานซีตอนเหนือ การดูแลผิวพรรณและการให้ความชุ่มชื้นแก่ผิวจึงเป็นสิ่งสำคัญ บางส่วนของเทือกเขาฉินหลิงไม่มีสัญญาณโทรศัพท์มือถือ ควรเดินป่ากับเพื่อนร่วมทางและพกแผนที่แบบออฟไลน์ไปด้วย หากคุณรู้สึกว่าหยางโร่วเปาโมเข้มข้นเกินไป ให้ทานคู่กับกระเทียมดองและโซดาปิงเฟิง ซึ่งเป็นเมนูยอดนิยมของชาวฉานซีมาอย่างยาวนาน

ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง

พูดคุยเรื่องเที่ยว

เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม

แบ่งปันเคล็ดลับที่มีประโยชน์

แบ่งปันรายละเอียดจากประสบการณ์ตรงหรือตั้งคำถามได้เลย ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่

สำรวจต่อ

ดูทั้งหมด

แหล่งท่องเที่ยวอ่าวเฉียนคุน แม่น้ำเหลือง เมืองเหยียนอัน

อุทยานธรรมชาติอ่าวเฉียนคุนแม่น้ำเหลืองเหยียนฉวน ตั้งอยู่ในอำเภอเหยียนฉวน เมืองเหยียนอัน มณฑลฉานซี บริเวณตอนกลางของช่องเขาฉินจินของแม่น้ำเหล…

กำแพงเมืองซีอาน · เขตอุทยานวัฒนธรรมพิพิธภัณฑ์ป่าศิลาจารึก

กำแพงเมืองซีอานและป่าศิลาจารึก แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ตั้งอยู่ใจกลางเมืองซีอาน มณฑลฉานซี และเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของประเทศ แหล่…

อุทยานแห่งชาติภูเขาไท่ไป่ในเมืองเป่าจี

อุทยานแห่งชาติไท่ไป่ตั้งอยู่ระหว่างอำเภอเหม่ย อำเภอไท่ไป่ และอำเภอโจวจือ ในเมืองเป่าจี มณฑลฉานซี ในฐานะที่เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเทือกเขา…

คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

บอกความสนใจ จุดหมาย และเวลาที่มี เราพร้อมให้คำแนะนำท่องเที่ยวฟรี

ภาษา

อ่านในภาษาของคุณ

EnglishEnglish日本語JapaneseDeutschGermanFrançaisFrenchEspañolSpanishItalianoItalianNederlandsDutchРусскийRussianPortuguêsPortuguesePolskiPolish한국어KoreanไทยThaiTürkçeTurkish简体中文Simplified Chinese繁體中文Traditional Chinese
คำแนะนำเที่ยวฟรี

วางแผนเที่ยวจีนให้ชัดเจนขึ้น

วันเดินทาง ความสนใจ จุดหมายปลายทาง ขนาดกลุ่ม หรือคำถามต่างๆ — โปรดแจ้งข้อมูลเหล่านี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจการเดินทางของคุณได้ดียิ่งขึ้น

เราใช้ข้อมูลของคุณเพื่อตอบคำขอของคุณเท่านั้น ความเป็นส่วนตัว