เทศมณฑลเหมิงเฉิง เมืองโปโจว
亳州市蒙城县
ที่มาของชื่อ: ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออก อำเภอเมิ่งถูกก่อตั้งขึ้นเป็นที่ตั้งถิ่นฐานชั่วคราว ในสมัยราชวงศ์ถัง ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอเมิ่งเฉิง ข้อมูลเบื้องต้น: อำเภอเมิ่งเฉิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลอานฮุย อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองโป๋โจว มีพื้นที่ 2,091 ตารางกิโลเมตร และ ณ สิ้นปี 2021 มีประชากรที่ลงทะเบียนไว้ 1.482 ล้านคน ประกอบด้วย 14 ตำ…
ที่มาของชื่อสถานที่:
ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออก อำเภอเมิ่งถูกก่อตั้งขึ้นเป็นที่ตั้งถิ่นฐานชั่วคราว และในสมัยราชวงศ์ถัง พื้นที่ดังกล่าวได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอเมิ่งเฉิง
ข้อมูลเบื้องต้น:
อำเภอเมิ่งเฉิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลอานฮุย อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองโป๋โจว มีพื้นที่ 2,091 ตารางกิโลเมตร และ ณ สิ้นปี 2021 มีประชากรที่ลงทะเบียนไว้ 1.482 ล้านคน ประกอบด้วย 14 ตำบล 3 อำเภอ และ 294 หมู่บ้าน (ชุมชน) เมิ่งเฉิงเป็นบ้านเกิดของจวงจื่อ บ้านเกิดของบทกวีจีน เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับมณฑล เป็นอำเภอสวนแห่งชาติ เป็นอำเภอที่ก้าวหน้าด้านการผลิตธัญพืชแห่งชาติ เป็นอำเภอต้นแบบด้านการปลูกป่าแห่งชาติ เป็นอำเภอสาธิตการเผยแพร่วิทยาศาสตร์แห่งชาติ เป็นอำเภอต้นแบบด้านการสร้างเมืองที่มีอารยธรรมแห่งชาติ เป็นหน่วยงานที่ก้าวหน้าในโครงการสร้างอำเภอที่มีหลักนิติธรรมระดับชาติชุดที่ 4 เป็นเมืองที่ได้รับการเสนอชื่อเป็นเมืองที่มีอารยธรรมแห่งชาติ เป็นอำเภอสาธิตด้านอารยธรรมระดับมณฑล เป็นอำเภอที่ก้าวหน้าด้านการสร้างชนบทที่สวยงามระดับมณฑล เป็นอำเภอที่มีการศึกษาเข้มแข็งระดับมณฑล และเป็นหน่วยงานที่ก้าวหน้าด้านการจัดการความมั่นคงทางสังคมแบบครบวงจรระดับมณฑล
เมืองเมิ่งเฉิงมีประวัติศาสตร์อันยาวนานและมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่า ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์หยินและชาง เป็นบ้านเกิดของจวงจื่อและเฉินคัง หนึ่งใน "ปราชญ์ทั้งเจ็ดสิบสอง" ของขงจื่อ ภายในเมืองมีสถานที่ทางประวัติศาสตร์และแหล่งท่องเที่ยวมากมาย รวมถึงเจดีย์หมื่นพุทธ วัดขงจื่อ ศาลบรรพบุรุษจวงจื่อ และวัดหลิงซานจิ่วติ้ง เมืองนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็น "เมืองโบราณแห่งแรกของจีน"
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับอำเภอเมิ่งเฉิง >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มแรกของเขต (เมือง อำเภอ) ที่มีการพัฒนาการศึกษาภาคบังคับที่มีคุณภาพสูงและสมดุลในปี 2025
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2025 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในกลุ่มแรกของเมืองต้นแบบระดับชาติ (อำเภอ/เขต) ในด้านการปฏิบัติตามกฎหมายและการส่งเสริมกฎหมาย
ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2025 อำเภอแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 61 จาก 100 อำเภอและเมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันโดยรวมสูงสุดในภาคกลางของจีน
ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2025 อำเภอแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 60 ใน 100 อำเภอชั้นนำของภาคกลางของจีนประจำปี 2025 โดย CCID (คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งประเทศจีน)
ในเดือนสิงหาคม ปี 2025 อำเภอแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 22 จาก 30 อำเภอชั้นนำในมณฑลอานฮุย ในแง่ของความแข็งแกร่งโดยรวม
ในเดือนสิงหาคม ปี 2025 อำเภอแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 10 จาก 10 อำเภอชั้นนำในมณฑลอานฮุยในด้านความสามารถในการแข่งขันของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนธันวาคม 2024 อำเภอเมิ่งเฉิงได้รับการจัดอันดับที่ 41 จาก 100 อำเภอและเมืองท่องเที่ยวชั้นนำของจีน
ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2024 มีการประกาศรายชื่อ 100 อันดับแรกของอำเภอและเมืองที่มีความสามารถในการแข่งขันโดยรวมสูงที่สุดในภาคกลางของจีน โดยอำเภอเมิ่งเฉิงอยู่ในอันดับที่ 65
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของอำเภอเมิ่งเฉิงเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
ในสมัยราชวงศ์เซี่ย ดินแดนของเมืองหยูโจวถูกรวมอยู่ในหยูกง (บันทึกทางประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ถังตอนใต้)
ราชวงศ์ชางมีเมืองหลวงของราชวงศ์ถังชื่อว่าเป่ยหมิง
ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก เมืองนี้มีชื่อว่า ฉีอี้
ในปี 595 ก่อนคริสต์ศักราช ได้ถูกผนวกเข้ากับรัฐฉู่ และถูกเรียกว่า ฉีหยวน ในเขตภาคเหนือของรัฐฉู่ ในสมัยราชวงศ์ฉิน เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลตัง ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่น ส่วนตะวันตกเฉียงเหนือถูกแบ่งออกเป็นอำเภอเมิ่งของรัฐเหลียง และส่วนตะวันออกเฉียงใต้ถูกแบ่งออกเป็นอำเภอซานซางของมณฑลเป่ย
ในสมัยสามก๊ก ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอซานซาง มณฑลเฉียว ของรัฐเว่ย
ในสมัยราชวงศ์จินตะวันออก อำเภอเมิ่งก่อตั้งขึ้นโดยผู้อพยพและอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลเฉียว ส่วนในสมัยราชวงศ์เหนือและใต้ อำเภอเมิ่งเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอซานซางในสมัยราชวงศ์ซ่ง
ในสมัยราชวงศ์ฉีใต้ ยังคงเป็นอำเภอซานซางอยู่ ในปีแรกของรัชสมัยหวงซิงแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ (ค.ศ. 467) อำเภอซานซางถูกยุบและจัดตั้งอำเภอโวโจวขึ้น โดยมีอำเภอโวหยางตั้งอยู่ในเมืองฉีหยวนเดิม ในปีที่สองของรัชสมัยต้าถงแห่งราชวงศ์เหลียง (ค.ศ. 528) โวโจวเปลี่ยนชื่อเป็นซีโจว และต่อมาได้จัดตั้งเมืองเป่ยซินอันขึ้น ในปีที่แปดของรัชสมัยอู่ติ้งแห่งราชวงศ์เว่ยตะวันออก (ค.ศ. 550) ได้มีการจัดตั้งเมืองหนานเฉียวขึ้น และอำเภอซานซางและอำเภอเมิ่งถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นอำเภอเมิ่ง
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของอำเภอเมิ่งเฉิง >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม