เมืองเหมยโจว
梅州市
ที่มาของชื่อสถานที่: ในปีที่สี่ของรัชสมัยไคเป่าแห่งราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 971) เพื่อหลีกเลี่ยงข้อห้ามของจ้าวจิงจือ ปู่ของจักรพรรดิไท่จู่แห่งราชวงศ์ซ่ง ชื่อ "จิงโจว" จึงถูกเปลี่ยนเป็น "เหมยโจว" และชื่อ "เหมยโจว" ก็มีที่มาจากตรงนี้ อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่า เหมยโจวได้ชื่อมาจากดอกบ๊วยที่บานสะพรั่ง ตาม "สารานุกรมเมืองเจียหยิง" ในสมัยกวางซูแห่งราชวงศ์ชิง ชื่อเหม…
ที่มาของชื่อสถานที่:
ในรัชสมัยไคเป่าปีที่สี่ของราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 971) เพื่อหลีกเลี่ยงข้อห้ามเกี่ยวกับชื่อของจ้าวจิงจือ ปู่ของจักรพรรดิไท่จู่แห่งซ่ง จึงได้เปลี่ยนชื่อ "จิงโจว" เป็น "เหมยโจว" และชื่อ "เหมยโจว" ก็มีที่มาจากตรงนี้ อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่า เหมยโจวได้ชื่อมาจากดอกบ๊วยที่บานสะพรั่งอย่างอุดมสมบูรณ์ ตาม "สารานุกรมเมืองเจียหยิง" ในรัชสมัยกวางซูของราชวงศ์ชิง ชื่อเหมยโจวมีความเกี่ยวข้องกับแม่น้ำเหมยเจียง
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองเหม่ยโจว ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลกวางตุ้ง ติดกับมณฑลฝูเจี้ยนและเจียงซี ได้ชื่อมาจากดอกบ๊วยที่บานสะพรั่ง เมืองนี้ประกอบด้วยเขตเหม่ยเจียง อำเภอเหม่ยเซียน อำเภอต้าปู่ อำเภอเฟิงซุน อำเภออู่ฮวา อำเภอผิงหยวน อำเภอเจียวหลิง และเมืองซิงหนิง (ระดับอำเภอ) มีพื้นที่ทั้งหมด 15,800 ตารางกิโลเมตร ยกเว้นอำเภอเฟิงซุนที่มีชนกลุ่มน้อยเผ่าเช่อกว่า 2,000 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่นฮักกา ทำให้เหม่ยโจวเป็นหนึ่งในชุมชนชาวฮักกาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน เหม่ยโจวตั้งอยู่ในเทือกเขานานหลิง มีภูมิประเทศลาดเอียงจากเหนือจรดใต้ ประกอบด้วยเทือกเขาหลักสามแห่ง ได้แก่ เฟิงหวง เซียงซาน และหยินนาซาน เทือกเขาหยินนาซานเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นกระดูกสันหลังของกวางตุ้งตะวันออก โดยมียอดเขาสูงสุดคือยอดเขาถงกู่จาง สูงถึง 1,560 เมตร ทำให้เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในกวางตุ้งตะวันออก มีแอ่งน้ำจำนวนมากที่มีขนาดแตกต่างกัน รวมพื้นที่ประมาณ 2,000 ตารางกิโลเมตร โดยแอ่งที่ใหญ่ที่สุดคือแอ่งซิงหนิง ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 302 ตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีแม่น้ำ 53 สาย โดยมีพื้นที่ลุ่มน้ำมากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร ส่วนใหญ่เป็นแม่น้ำเหม่ยเจียง แม่น้ำติงเจียง และแม่น้ำฮั่นเจียง เมืองเหม่ยโจวมีภูมิอากาศแบบมรสุมกึ่งเขตร้อน มีฤดูหนาวสั้นและฤดูร้อนยาว อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีประมาณ 21 องศาเซลเซียส มีแสงแดดนานและมีปริมาณน้ำฝนมาก
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองเหม่ยโจว >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้อยู่อันดับที่ 124 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ในต่างประเทศประจำปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองเหม่ยโจวอยู่ในอันดับที่ 166 (เมืองระดับสี่)
ในเดือนเมษายน ปี 2025 ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองต้นแบบระดับชาติ (หรือเขตปกครอง) ในด้านการสนับสนุนกองทัพและการให้สิทธิพิเศษแก่ครอบครัวของทหาร
ในเดือนพฤษภาคม 2024 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2024 โดยเมืองเหม่ยโจวอยู่ในอันดับที่ 174
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2023 โครงการนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นโครงการนำร่องระดับชาติสำหรับการกำหนดมาตรฐานการโอนและการซื้อขายสิทธิ์ในทรัพย์สินในชนบท
ในเดือนเมษายน 2023 มีการประกาศผลการจัดอันดับความน่าดึงดูดทางเศรษฐกิจของเมืองต่างๆ ในประเทศจีนประจำปี 2023 โดยเมืองเหม่ยโจวอยู่ในอันดับที่ 158
ในปี 2022 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเมืองเหม่ยโจวมีมูลค่ารวม 131.8 พันล้านหยวน จัดอยู่ในอันดับที่ 18 ในบรรดาเมืองใหญ่ๆ ของมณฑลกวางตุ้ง
ในเดือนมกราคม 2022 เมืองเหม่ยโจวได้รับการยกย่องให้เป็นหน่วยงานดีเด่นในการก่อสร้าง "ถนนชนบทที่ดีสี่สาย" ของเมืองในปี 2021
ในเดือนมกราคม 2022 คณะกรรมการรณรงค์สุขภาพแห่งชาติได้ยืนยันอีกครั้งว่าเมืองเหม่ยโจวเป็นเมือง (เขต) สุขอนามัยแห่งชาติประจำปี 2021
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองเหม่ยโจวเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
เมืองเหม่ยโจวมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน จากการค้นพบทางโบราณคดีและการสำรวจโบราณวัตถุในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา พบว่ามีแหล่งโบราณคดีและโบราณวัตถุยุคหินใหม่จำนวน 398 แห่งในเมืองเหม่ยโจว
ฉินซีฮวงได้ก่อตั้งค่ายทหารเจียหยางขึ้นที่เชิงเขาเฟยฉวนบนภูเขาเจียหลิง ในปีที่หกของรัชสมัยหยวนติ้งแห่งราชวงศ์ฮั่น ค่ายทหารแห่งนี้ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ
ในรัชสมัยเซียนเหอปีที่หกของราชวงศ์จินตะวันออก (ค.ศ. 331) ได้มีการจัดตั้งอำเภอซิงหนิงขึ้นโดยแยกออกมาจากอำเภอหลงฉวน ที่ตั้งของอำเภออยู่ในเมืองฮวาเฉิง อำเภออู่ฮวาในปัจจุบัน และอยู่ในสังกัดมณฑลตงกวน
ในรัชสมัยปีที่เก้าของราชวงศ์จินตะวันออก (ค.ศ. 413) ได้มีการจัดตั้งอำเภออี้จ้าวขึ้นโดยแยกออกมาจากอำเภอไห่หยาง และเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลอี้อัน
ในปีแรกของรัชสมัยหย่งหมิงแห่งราชวงศ์ฉีใต้ (ค.ศ. 483) ได้มีการจัดตั้งอำเภอเฉิงเซียงขึ้นโดยแยกออกมาจากอำเภอไห่หยาง ในสมัยราชวงศ์สุ่ยและราชวงศ์ถัง อำเภอเฉิงเซียงเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเฉาหยาง
ในปีที่สามของรัชสมัยเฉียนเหอแห่งราชวงศ์ฮั่นใต้ สมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (ค.ศ. 945) ซึ่งตรงกับปีที่สองของรัชสมัยไคหยุนแห่งราชวงศ์จินตอนปลาย เฉิงเซียงได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ปกครองเมืองจิงโจวและปกครองอำเภอเฉิงเซียง
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองเหม่ยโจว >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม