เมืองลั่วหยาง
洛阳市
ที่มาของชื่อ: เมืองลั่วหยางตั้งอยู่ทางตะวันตกของมณฑลเหอหนาน บริเวณตอนกลางของแม่น้ำเหลือง ชื่อของเมืองมาจากที่ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำหลัว หนังสือ *หวนหยูถงจือ* บันทึกไว้ว่า "ตั้งอยู่ทางเหนือของแม่น้ำหลัว จึงเรียกว่าลั่วหยาง" ข้อมูลเบื้องต้น: เมืองลั่วหยางตั้งอยู่ทางตะวันตกของมณฑลเหอหนาน บนส่วนตะวันออกของสะพานแผ่นดินยูเรเซีย คร่อมทั้งสองฝั่งของ…
ที่มาของชื่อสถานที่:
เมืองลั่วหยางตั้งอยู่ทางตะวันตกของมณฑลเหอหนาน บริเวณตอนกลางของแม่น้ำเหลือง และได้ชื่อมาจากที่ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำหลัว หนังสือ *หวนหยูถงจือ* บันทึกไว้ว่า "ตั้งอยู่ทางเหนือของแม่น้ำหลัว จึงเรียกว่าลั่วหยาง"
ข้อมูลเบื้องต้น:
เมืองลั่วหยางตั้งอยู่ทางตะวันตกของมณฑลเหอหนาน บนส่วนตะวันออกของสะพานแผ่นดินยูเรเซีย ครอบคลุมทั้งสองฝั่งของแม่น้ำเหลืองตอนกลาง เป็นที่รู้จักในฐานะ "หัวใจของจีน" เนื่องจากมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ยอดเยี่ยม ตั้งอยู่ในเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างเขตอบอุ่นทางใต้และเขตกึ่งเขตร้อนทางเหนือ จึงมีสี่ฤดูกาลที่แตกต่างกันและสภาพอากาศที่น่ารื่นรมย์ อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 14.2 องศาเซลเซียส และปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 546 มิลลิเมตร มีอาณาเขตติดกับเจิ้งโจวทางทิศตะวันออก ซานเหมินเซียทางทิศตะวันตก เจียวโจวฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเหลืองทางทิศเหนือ และผิงติ้งซานและหนานหยางทางทิศใต้ มีพื้นที่ทอดยาวประมาณ 179 กิโลเมตรจากตะวันออกไปตะวันตก และ 168 กิโลเมตรจากเหนือไปใต้
ภูมิประเทศของเมืองลั่วหยางลาดเอียงจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก พื้นที่นี้มีลักษณะเป็นภูเขาและเนินเขาผสมผสานกัน ทำให้เกิดภูมิทัศน์ที่ซับซ้อนและหลากหลาย ล้อมรอบด้วยเทือกเขามากมาย ได้แก่ เทือกเขาหยูซาน เทือกเขามังซาน เทือกเขาชิงเหยาซาน เทือกเขาจิงจื่อซาน เทือกเขาโจวซาน เทือกเขาอิงซาน เทือกเขาหลงเหมินซาน เทือกเขาเซียงซาน เทือกเขาว่านอันซาน เทือกเขาโชวหยางซาน และเทือกเขาซงซาน พื้นที่นี้มีแม่น้ำและคลองตัดผ่านมากมาย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำเหลือง แม่น้ำห้วย และแม่น้ำแยงซี โดยมีแม่น้ำมากกว่าสิบสาย ได้แก่ แม่น้ำเหลือง แม่น้ำหลัว แม่น้ำอี้ แม่น้ำชิง แม่น้ำฉี แม่น้ำเทียนเหลียน แม่น้ำเจี้ยน และแม่น้ำฉาน
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเมืองลั่วหยาง >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนกรกฎาคม ปี 2026 เมืองนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองท่องเที่ยวสำคัญใน "แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติระยะ 5 ปี ฉบับที่ 15 เพื่อสร้างศูนย์กลางการท่องเที่ยว"
ในเดือนกรกฎาคม ปี 2026 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 50 เมืองที่มีสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่ดีที่สุดในประเทศจีน โดยอยู่ในอันดับที่ 30
ในเดือนมีนาคม 2026 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 53 จาก 100 เมืองชั้นนำของจีน
ในเดือนมกราคม 2026 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 55 ในการจัดอันดับโดยรวมของเมืองต่างๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีอิทธิพลด้านการสื่อสารออนไลน์ในต่างประเทศประจำปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในเมืองนำร่องสำหรับรูปแบบ โมเดล และสถานการณ์การบริโภครูปแบบใหม่ทั่วประเทศ
ในเดือนกันยายน ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 76 จาก 100 เมืองอัจฉริยะชั้นนำในประเทศจีน (ดัชนี SMILE)
ในเดือนกันยายน ปี 2025 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 51 ในรายชื่อ 100 เมืองชั้นนำด้านเศรษฐกิจดิจิทัลประจำปี 2025
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 มีการประกาศผลการจัดอันดับเสน่ห์เมืองของจีนประจำปี 2025 โดยเมืองลั่วหยางอยู่ในอันดับที่ 48 (เมืองระดับรอง)
ในเดือนพฤษภาคม 2025 รายชื่อ 100 เมืองที่มีการดึงดูดผู้มีความสามารถมากที่สุดในปี 2024 ได้ถูกเผยแพร่ โดยเมืองลั่วหยางอยู่ในอันดับที่ 77
ดูเกียรติประวัติและอันดับอื่นๆ ของเมืองลั่วหยางเพิ่มเติม >>
ประวัติความเป็นมา:
ราชวงศ์ชางได้ย้ายจากหนานป๋อไปยังซินตู ซึ่งในทางประวัติศาสตร์รู้จักกันในชื่อซีป๋อ
ราชวงศ์โจวปกครองอาณาเขตของราชวงศ์
ในปีแรกของรัชสมัยพระเจ้าจวงเซียงแห่งฉิน (249 ปีก่อนคริสตกาล) ได้มีการก่อตั้งมณฑลซานฉวนขึ้น โดยมีเมืองลั่วหยางเป็นเมืองหลวง
ในรัชสมัยปีที่สองของจักรพรรดิเกาจูแห่งราชวงศ์ฮั่น (205 ปีก่อนคริสตกาล) ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเหอหนาน
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เมืองนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเหอหนานหยิน
ราชวงศ์เว่ยและราชวงศ์จินตะวันตกในยุคสามก๊กต่างก็ตั้งเมืองหลวงและก่อตั้งเมืองซือโจวขึ้นที่นี่
ราชวงศ์เว่ยเหนือได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็นลั่วโจว ต่อมาในปีที่สิบเจ็ดของรัชสมัยไท่เหอ (ค.ศ. 493) เมืองหลวงถูกย้าย และเปลี่ยนชื่อเป็นซือโจวอีกครั้ง
ผู้ว่าราชการมณฑลเหอหนานยังคงปกครองเมืองลั่วหยางอยู่
ในสมัยต้นราชวงศ์สุย เมืองนี้มีชื่อว่าหลัวโจว เมื่อจักรพรรดิหยางย้ายเมืองหลวงมาที่นี่ เมืองนี้จึงมีชื่อว่าหยูโจว และต่อมาก็เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเหอหนาน
ในสมัยต้นราชวงศ์ถัง เมืองนี้มีชื่อว่าลั่วโจว ในปีที่สองของรัชสมัยเซียนชิง (657) ได้ถูกสถาปนาเป็นเมืองหลวงทางตะวันออก ในช่วงต้นรัชสมัยไคหยวน (713) ลั่วโจวได้เปลี่ยนชื่อเป็นเหอหนานหยิน และในช่วงต้นรัชสมัยเทียนเป่า (742) ได้ถูกกำหนดให้มีชื่อว่าตงจิง
ต่อมาในสมัยราชวงศ์จินแห่งยุคห้าราชวงศ์ เรียกสถานที่นี้ว่า ซีจิง
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองลั่วหยาง >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม