อำเภอหลงจือหู เมืองเบงปู
蚌埠市龙子湖区
ที่มาของชื่อ: ชื่อนี้มีที่มาจากอำเภอหลงจื่อหู โดยมีตำนานสองเรื่อง เรื่องแรกคือ ชาวนาที่อาศัยอยู่ริมทะเลสาบตั้งชื่อว่า "หลงจื่อหู" เพื่อระลึกถึง "มังกรสองตัวนำฝน" ที่ช่วยบรรเทาภัยแล้ง เรื่องที่สองคือ จูหยวนจางในวัยเด็กพลัดตกจากไม้พายขณะพายเรือในทะเลสาบและกลายร่างเป็นมังกรเหาะขึ้นสู่สวรรค์ จึงเป็นที่มาของชื่อ "หลงจื่อหู" ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับหลงจ…
ที่มาของชื่อสถานที่:
ทะเลสาบแห่งนี้ตั้งชื่อตามอำเภอหลงจื่อหู และมีตำนานสองเรื่อง เรื่องแรกคือ ชาวนาที่อาศัยอยู่ริมทะเลสาบตั้งชื่อว่า "หลงจื่อหู" เพื่อระลึกถึง "มังกรสองตัวที่นำพาฝนมา" ซึ่งช่วยบรรเทาความแห้งแล้ง และเรื่องที่สองคือ จูหยวนจาง ในวัยเด็กได้พายเรืออยู่ในทะเลสาบแล้วพลัดตกจากเสา ทำให้กลายร่างเป็นมังกรและขึ้นสู่สวรรค์ จึงเป็นที่มาของชื่อ "หลงจื่อหู"
ข้อมูลเบื้องต้น:
เขตหลงจื่อหูตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเปิงปู้ และเป็นที่รู้จักในฐานะ "ประตูตะวันออก" ของเปิงปู้ มีพรมแดนติดกับแม่น้ำห้วยทางทิศเหนือและอำเภอเฟิงหยางทางทิศตะวันออก และอยู่ติดกับเมืองใหม่เฟิงหยางและนิคมอุตสาหกรรมอำเภอ เขตนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 160 ตารางกิโลเมตร โดยพื้นที่ทะเลสาบหลงจื่อหูมีขนาด 7.9 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 285,000 คน
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์และการแบ่งเขตการปกครอง
เขตหลงจื่อหูเดิมชื่อเขตตงซือ เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2547 ด้วยการอนุมัติของสภาแห่งรัฐ (เอกสารสภาแห่งรัฐฉบับที่ 4 [2547]) การแบ่งเขตการปกครองของเมืองเบงปู้ได้รับการปรับปรุง โดยเขตตงซือได้เปลี่ยนชื่อเป็นเขตหลงจื่อหู ปัจจุบันประกอบด้วย 1 ตำบล และ 6 ตำบลย่อย ได้แก่ ตำบลหลี่โหลว ตำบลตงเฟิง ตำบลเหยียนอัน ตำบลจือฮวาย ตำบลตงเซิง ตำบลเจียฟาง และตำบลเฉาซาน
สภาพการจราจร
สถานีรถไฟเบงปู สถานีรถไฟความเร็วสูงเบงปูใต้ สถานีขนส่งผู้โดยสารทางไกล และทางออกด้านตะวันออกของทางด่วนเบงปู-อู่ฉาง ล้วนอยู่ในเขตอำนาจนี้ นอกจากนี้ ทางด่วนเหอเฟย-ซูโจว และทางด่วนเบงปู-หนานจิง ก็ตัดผ่านบริเวณโดยรอบด้วย
ดูข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเขตหลงจื่อหู >>
อันดับเกียรติยศ:
ในเดือนมกราคม 2026 ได้รับการยอมรับว่าเป็นเขต (เมือง, เขต) ที่บรรลุเป้าหมายการศึกษาปฐมวัยแบบครอบคลุมและทั่วถึงในปี 2025
ในเดือนมกราคม 2026 ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มแรกของเขต (เมือง อำเภอ) ที่มีการพัฒนาการศึกษาภาคบังคับที่มีคุณภาพสูงและสมดุลในปี 2025
ในเดือนกรกฎาคม ปี 2024 เมืองนี้ได้รับการจัดอันดับที่ 30 จาก 30 เมืองชั้นนำในมณฑลอานฮุยในด้านความแข็งแกร่งโดยรวม
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2021 จากผลการสำรวจสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่ 7 อำเภอหลงจือหูมีประชากร 216,900 คน อยู่ในอันดับที่ 6 ในบรรดาอำเภอและเขตต่างๆ ของเมืองเบงปู อันดับที่ 89 ในบรรดาอำเภอและเขตต่างๆ ของมณฑลอานฮุย และอันดับที่ 2131 ในบรรดาอำเภอและเขตต่างๆ ทั่วประเทศ
ในเดือนมิถุนายน ปี 2020 อำเภอหลงจื่อหูได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในรายชื่อพื้นที่อนุรักษ์และใช้ประโยชน์โบราณสถานทางประวัติศาสตร์การปฏิวัติระดับอำเภอชุดที่สอง (เขตห้วยหนาน)
ในเดือนเมษายน ปี 2020 อำเภอหลงจื่อหูได้รับการจัดอันดับอยู่ในรายชื่ออำเภอที่มีอารยธรรมของมณฑลอานฮุย ฉบับที่ 3
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2559 เขตหลงจือหูได้รับการจัดอันดับอยู่ในกลุ่มอำเภอ (เมือง เขต) ที่มีการพัฒนาการศึกษาภาคบังคับอย่างสมดุลในระดับประเทศในปี 2558
ประวัติความเป็นมา:
ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ บริเวณหลงจื่อหูเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชาวหวยอี้
หลังจากสถาปนาราชวงศ์ฉินขึ้น ก็ได้นำระบบการปกครองแบบเมือง-อำเภอมาใช้ พื้นที่หลงจื่อหูจึงอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองฉู่หยาง จงหลี่ และอำเภออื่นๆ ในมณฑลจิ่วเจียง
ในรัชสมัยปีที่ 5 ของพระเจ้าเป่าโย่วแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ (ค.ศ. 1257) บริเวณหลงจื่อหูเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอจงหลี่ในเมืองฮ่าวโจว
ในปีที่ 28 แห่งรัชสมัยจือหยวนของราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1291) กองทัพหวยหยวนถูกยุบ และอำเภอจิงซานถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหวยหยวน ส่วนพื้นที่หลงจื่อหูตกเป็นของอำเภอจงหลี่
ในรัชสมัยหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิง อำเภอจงหลี่ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอจงหลี่และอำเภอหลินหวยตามลำดับ และได้มีการผนวกอำเภอเฟิงหยางเข้ามา โดยพื้นที่หลงจื่อหูเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเฟิงหยาง
ในปีที่สองแห่งรัชสมัยของจักรพรรดิถงจือแห่งราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1863) พื้นที่ทางตะวันตกของหมู่บ้านมาคุงโกวในอำเภอเฟิงหยาง ทางตะวันออกของหมู่บ้านซีเจียโกวในอำเภอหวยหยวน และหมู่บ้านโฮ่วโหลวในอำเภอหลิงปี้ ได้ถูกกำหนดให้เป็นเขตการปกครองอิสระของเบงปู้
ดูรายละเอียดวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเขตหลงจื่อหู >>
ข้อมูลการเดินทางอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบเวลาเปิดทำการ การสำรองที่นั่ง และข้อกำหนดในการเข้าประเทศก่อนเดินทาง




พูดคุยเรื่องเที่ยว
เริ่มต้นบทสนทนาด้วยเคล็ดลับที่เป็นประโยชน์หรือคำถาม